Bijbelse Boeken en Preken - Recente wijzigingen [nl]

Rejoice

2026-08-21T19:18:20Z

[[Rejoice]] hernoemd naar [[Waarom we vreugdvol kunnen zijn tijdens het lijden]]

Rejoice

2026-08-21T19:17:48Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why We Can Rejoice in Suffering}} <blockquote>1 Petrus 4:12-191 Geliefde broeders en zusters, wees niet verbaasd over de vuurproef...'

Nieuwe pagina

{{info|Why We Can Rejoice in Suffering}} 

<blockquote>1 Petrus 4:12-191 Geliefde broeders en zusters, wees niet verbaasd over de vuurproef die u ondergaat; er overkomt u niets uitzonderlijks. Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen, en des te uitbundiger zal uw vreugde zijn wanneer zijn luister geopenbaard wordt. Als u gehoond wordt omdat u de naam van Christus draagt, prijs u dan gelukkig, want dat betekent dat de Geest van God in al zijn luister op u rust. Laat niemand van u moeten lijden omdat hij een moordenaar is, een dief, misdadiger of onruststoker. Maar als u lijdt omdat u christen bent, schaam u dan niet en draag uw lot tot Gods eer. Besef goed dat de tijd van het oordeel is aangebroken. Dat oordeel begint bij Gods eigen mensen. Als het bij ons begint, hoe zal het dan aflopen met hen die weigeren het evangelie van God te gehoorzamen? Als de rechtvaardige al ternauwernood gered wordt, hoe zal het dan gaan met de goddeloze en de zondaar? Daarom moeten allen die lijden omdat God dat wil, het goede blijven doen en hun leven in handen leggen van de trouwe schepper.</blockquote>

====Lijden en christelijk hedonisme====

Mogelijk vindt u het vreemd dat 1 Petrus een van mijn favoriete Bijbelboeken is – aangezien het vooral gaat over het lijden en hoe te leven binnen een vijandige cultuur terwijl ik een volwaardige, pure, rotsvaste christelijke hedonist ben. Maar het is niet vreemd voor mensen die lang genoeg geleefd hebben om te begrijpen wat Paul Brand, de zendeling-chirurg in India, schreef in zijn boek: ''Pijn: De gave die niemand wil''2.

<blockquote>Ik ben gaan inzien dat pijn en plezier bij ons niet als tegengestelden bestaan maar als een Siamese tweeling, op vreemde wijze verenigd en onderling verstrengeld. Bijna alle herinneringen aan spontane blijdschap zijn eigenlijk verbonden met minstens één element van pijn of worsteling. (''Christianity Today'', 10 januari 1994, pagina 21)</blockquote>

Ik heb nooit iemand horen zeggen: “De intenste, meest bijzondere en bevredigende vreugdes in mijn leven komen in tijden van aanhoudende voorspoed en aardse comfort.” Niemand zegt zoiets. Het is niet waar. Wat wel waar is, is wat Samuel Rutherford zei toen hij in de kelders der beproeving was gestopt: “De Grote Koning heeft zijn wijn daar opgeslagen” – niet op de binnenplaats waar de zon schijnt. Wat waar is, is wat Charles Spurgeon zei: “Zij die duiken in de zee der beproeving halen zeldzame parels naar boven.”

Christelijke hedonisten zijn bereid alles te doen om de wijn van de Koning en de zeldzame parels te bemachtigen – ze gaan zelfs naar de kelders van het lijden en duiken in de zee der beproeving. En daaraan kunt u zien dat het niet vreemd is dat we houden van de brief van 1 Petrus – een handboek voor Christelijke vervolging en martelaarschap.

====Een verhaal over een vreugde-zoekende zendingsgezin====

Toen Bernie May hoofd van Wycliffe Bible Translators was, bezocht hij een jong gezin in een moslimnatie. Die hadden daar drie jaar gewerkt met een groep van 100.000 mensen die nooit van Christus hadden gehoord. Dit koppel had drie kinderen jonger dan vijf jaar.

De baby zat onder de rode vlekken, sommige leken geïnfecteerd. Ik vroeg of het kind waterpokken had. “Nee, dat zijn mierenbeten,” zei de moeder. “Het lukt ons niet om de mieren van hem af te houden. Uiteindelijk zal hij er immuun voor worden.”

Bernie May schreef:

<blockquote>In een moment van eerlijkheid bekende ze dat ze zich schuldig voelde omdat ze erg last had van stress. Stress! Zij en haar jonge man kwamen vanuit het midden van de Verenigde Staten. Nu leven ze op een plek waar de temperatuur de meeste tijd van het jaar hoger dan de lichaamstemperatuur is. De kinderen zitten onder de beten; dichtbij woedt een oorlog; hun helpers zijn in gevaar omdat ze vrienden van hen zijn; velen in de dorpen lijden onder honger en ziekte; ze kunnen zelfs niet hun aanhangers laten weten wat ze doen zodat die zouden kunnen bidden voor hen omdat ze in een “hachelijk” gebied verblijven – en zij voelt zich schuldig vanwege de stress waaronder ze gebukt gaat. Ik vertelde haar dat ze alle recht had om zich gestrest te voelen. Ik was daar slechts drie dagen en ik begon al ontregeld te raken. Toch was dit toegewijd jonge paar aan het lachen, maakte grappen en zat vol met de vreugde van de Heer. (Brief van Bernie May, januari 1990)</blockquote>

1 Petrus is een brief die vooral gaat over hoe je zo kunt zijn. De tekst van vandaag legt ons eigenlijk op om zo te zijn en geeft op z’n minst zes redenen waarom we dat zouden moeten en kunnen zijn.

====Blijf vreugdevol: Zes redenen om zo te zijn====

Het gebod kan worden aangetroffen in vers 13: “Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen.” U moet zich verheugen. Als u in de kelders van het lijden gegooid wordt, blijf u verheugen. Wanneer u in de zee der beproeving duikt, blijf u verheugen. Eigenlijk is het, blijf u verheugen niet ondanks maar dankzij de beproeving. Dit is niet een advies tussen neus en lippen door over de kracht van positief denken. Dit is een uiterst radicale, abnormale, bovennatuurlijke manier om op lijden te reageren. Dat ligt niet in onze macht. Het is niet om zelf de eer te krijgen. Het is de manier waarop geestelijke vreemdelingen en bannelingen op aarde leven voor de glorie van de grote Koning.

“Reken het allemaal tot vreugde als u allerlei beproevingen op uw pad tegenkomt,” is een stom advies op één ding na – God. Petrus geeft zes redenen waarom we “ons kunnen blijven verheugen” als het lijden daar is. Die hebben allemaal een link met God.

====1. Geen verrassing maar een plan====

Blijf u verheugen want het lijden is geen verrassing maar een plan.

Vers 12: “Geliefde broeders en zusters, wees niet verbaasd over de vuurproef die u ondergaat; er overkomt u niets uitzonderlijks.”

Dat is niet raar. Dat is niet absurd. Dat is niet zinloos. Het is doelgericht. Het is voor uw beproeving. Kijk eens naar vers 19: “Daarom moeten allen die lijden omdat God dat wil, het goede blijven doen en hun leven in handen leggen van de trouwe schepper.” “Omdat God dat wil.” Lijden is niet buiten de wil van God om. Het maakt deel uit van Gods wil. Dat is waar ook al is Satan mogelijk de directe veroorzaker. God is almachtig over alle dingen, inclusief ons lijden en inclusief Satan.

Hoe dan? Met welk doel? Vergelijk de verzen 12 en 17. Vers 12, wees niet verbaasd over uw “vuurproef.” In vers 17 staat: “Besef goed dat de tijd van het oordeel is aangebroken. Dat oordeel begint bij Gods eigen mensen. Als het bij ons begint, hoe zal het dan aflopen met hen die weigeren het evangelie van God te gehoorzamen?” Het punt is dat Gods oordeel de hele aarde beslaat. De kerk ontkomt daar niet aan. Als het vuur van het oordeel brandt in de kerk is dat een testend, beproevend, zuiverend vuur. Als het in de wereld brandt, doet het ontwaken of vernietigt het.

Vers 18: “Als de rechtvaardige al ternauwernood gered wordt, hoe zal het dan gaan met de goddeloze en de zondaar?” Gelovigen moeten door de vuurproef van Gods oordeel – niet omdat hij ons haat maar omdat hij van ons houdt en onze reinheid wil. God haat zonde zozeer en houdt zo van zijn kinderen dat hij ons geen pijn bespaart om ons te ontdoen van wat hij haat.

Dus reden nummer een is dat lijden geen verbazing opwekt; het is gepland. Het is een test. Het is zuiverend vuur. Het beproeft en bekrachtigt het ware geloof, en het verslindt “geloof voor de bühne.”

Alexander Solzhenitsyn was lange tijd onder de indruk van het geduld en het langdurig lijden van Russische gelovigen. Op een nacht in een Siberische gevangenis stond Boris Kornfeld, een Joodse arts, Solzhenitsyn bij en vertelde hij hem het verhaal van zijn bekering tot Christus. Diezelfde nacht werd Kornfeld doodgeknuppeld. Solzhenitsyn zei dat Kornfelds laatste woorden waren “schrijf het aan me toe als een erfenis … Pas toen ik op het rottend stro van de gevangenis lag, voelde ik in mezelf de eerste roerselen van het goede … Zij gezegend gevangenis omdat je mijn leven was.”

We hebben sterke hoop, daarom, dat al het lijden in onze eigen dagen velen puurheid en leven brengt. Lijden wekt geen verbazing; het is doelgericht.

====2. Bewijs van eenwording met Christus====

Blijf u verheugen want uw lijden als een christen is een bewijs voor uw eenwording met Christus.

Vers 13a: “Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen.” Met andere woorden, al uw lijden is niet puur de uwe. Het is ook van Christus. Dat is reden om u te verheugen want het betekent dat u met Christus bent verenigd.

Joseph Tson, een Roemeense predikant die opstond tegen Ceausescu’s onderdrukking van het christendom, schreef:

<blockquote>Deze eenwording met Christus is het mooiste onderwerp in het christenleven. Het betekent dat ik hier geen eenzame strijder ben: Ik ben een verlenging van Jezus Christus. Toen ik in Roemenië in elkaar werd geslagen, leed Hij in mijn lichaam. Het is niet mijn lijden: Ik had slechts de eer om te delen in Zijn lijden. (ongedateerde uitgave: “Een theologie van het martelaarschap”3)</blockquote>

Blijf u verheugen want uw lijden als een christen is niet puur de uwe maar die van Christus en het levert bewijs van uw vereniging met hem.

====3. Een middel om meer vreugde te verkrijgen in de glorie====

Blijf u verheugen want deze vreugde zal zorgen voor versterking van uw garantie dat wanneer Christus komt in glorie, u voor altijd met hem blij zult zijn.

Vers 13b: “[Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden,] des te meer moet u zich verheugen, en des te uitbundiger zal uw vreugde zijn wanneer zijn luister geopenbaard wordt.” Merk op: blijf u nu verheugen zodat u zich dán ook verheugt. Onze vreugde tijdens het huidig lijden is het middel om voor de tijd die komt vreugde te verkrijgen, duizendvoudig in de glorie.

Eerst is er het lijden, dan is er de glorie. 1 Petrus 1:11: “Christus’ Geest … voorzegde dat Christus zou lijden en daarna in Gods luister zou delen” (conform 5:1). Paulus zei: “Want wij delen in zijn lijden om ook met Hem te kunnen delen in Gods luister.”4 Eerst het lijden en dan de glorie – beide voor Jezus en voor zij die verenigd zijn met hem.

Wanneer we verbitterd raken door het leven en de pijn die het ons brengt, bereiden we ons niet voor op de vreugde tijdens de openbaring van Christus’ glorie. Blijf u verblijden in het huidig lijden zodat u zich uitbundiger kunt verheugen wanneer zijn luister geopenbaard wordt.

====4. De Geest van de glorie en van God rust op u====

Blijf u verheugen tijdens het lijden want dan rust de Geest van de glorie en van God op u.

Vers 14: “Als u gehoond wordt omdat u de naam van Christus draagt, prijs u dan gelukkig, want dat betekent dat de Geest van God in al zijn luister op u rust.”

Dit betekent dat in het uur van de grootste beproeving er een grote troost is. Tijdens enorm lijden op aarde is er enorme steun vanuit de hemel. U denkt nu misschien dat u het niet zult kunnen verdragen. Maar als u in Christus bent, zult u in staat zijn het te dragen want hij zal tot u komen en op u rusten. Zoals Rutherford zei, de Grote Koning heeft zijn beste wijn opgeslagen in de kelder der beproeving. Hij haalt dat niet op om het te serveren met chips en op zonnige middagen. Hij bewaart het voor extreme omstandigheden.

Wanneer u zegt: “Hoezo?” – de Geest van de glorie en van God rust op mij tijdens het lijden – is het antwoord eenvoudigweg dit: je zult het ontdekken als je het nodig hebt. De Geest zal voldoende glorie onthullen en voldoende van God om uw ziel te bevredigen en u erdoorheen te helpen.

Streef ernaar vroom te zijn; streef ernaar om de waarheid te brengen; streef ernaar te getuigen; en ga risico’s niet uit de weg. En vroeg of laat zult u merken dat de Geest van de glorie en van God op u rust tijdens het lijden.

====5. Verering van God====

Blijf u verheugen tijdens het lijden want dat vereert God.

Vers 16: “Maar als u lijdt omdat u christen bent, schaam u dan niet en draag uw lot tot Gods eer.”

Verering van God betekent dat u met uw daden en houding laat zien dat God voor u glorieus is – dat hij waardevol, dierbaar, begeerlijk en bevredigend is. En de grootste manier om te laten zien dat iemand uw hart tevredenstelt, is u te blijven verheugen in diegene als alle andere steun voor uw tevredenheid wegvalt. Als u zich blijft verheugen in God temidden van het lijden, laat dat zien dat God, en geen andere dingen, de grote bron van uw vreugde is.

Eerder noemde ik al Paul Brand – de zendeling-chirurg in India. Hij vertelt het verhaal van zijn moeder die een zendeling in India was en die iets deed wat symbool stond voor een leven gewijd, via het lijden, aan de eer van God en niet aan haarzelf. Dr. Brand schrijft:

<blockquote>Voor Moeder was pijn een constante begeleider, als een offer. Ik zeg het vriendschappelijk en met liefde, maar op hoge leeftijd had Moeder nog maar weinig fysieke schoonheid overgehouden. De ruwe omstandigheden gecombineerd met dat ze soms lelijk valt, en haar strijd tegen tyfus, dysenterie en malaria hebben van haar een dunne, voorovergebogen oud vrouwtje gemaakt. Jarenlange blootstelling aan wind en zon heeft van haar gezichtshuid leer gemaakt en het gerimpeld met groeven zo diep en veelvuldig als ik op het gezicht van een mens nog nooit eerder had gezien ... Moeder wist dat als geen ander – de laatste 20 jaar van haar leven weigerde ze om een spiegel in huis te hebben. (''Christianity Today'', 10 januari 1994, pagina 23)</blockquote>

Twintig jaar evangelisatie zonder spiegel. Snapt u hem? Zij was de spiegel. God was het licht en de glorie.

====6. Gods trouw om voor uw ziel te zorgen====

Ten slotte, blijf u verheugen want uw Schepper is trouw in het zorgen voor uw ziel.

Vers 19: “Daarom moeten allen die lijden omdat God dat wil, het goede blijven doen en hun leven in handen leggen van de trouwe schepper.”

De niveaus van lijden en de soorten beproevingen zullen voor elk van ons anders zijn. Maar één ding zullen wij allemaal gezamenlijk hebben totdat Jezus komt: we zullen allemaal sterven. We zullen aankomen bij dat ontzagwekkend moment van de afrekening. Als u de tijd heeft, zult u uw hele leven voor u zien terwijl u zich afvraagt of het goed besteed is. U zult huiveren bij de onbeschrijfelijke waarheid dat over een paar momenten u voor God zult staan. En het lot van uw ziel zal dan onomkeerbaar zijn.

Zult u zich op dat uur verheugen? Dat zult u als u uw ziel toevertrouwt aan een loyale Schepper. Hij schiep uw ziel voor zijn glorie. Hij is trouw aan die glorie en aan allen die daarvan houden en daarvoor leven. Nu is de tijd om te laten zien waar uw schat zich bevindt – in de hemel of op aarde. Nu is de tijd om te stralen met de glorie van God. Vertrouw op hem. En blijf u verheugen.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: Pain: The Gift Nobody Wants 
3 Originele titel: A Theology of Martyrdom 
4 Romeinen 8:17b

Saints

2026-08-20T20:13:29Z

[[Saints]] hernoemd naar [[Waarom de Heiligen het evangelie brengen tot het lichaam]]

Saints

2026-08-20T20:09:04Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why the Saints Minister to the Body}} <blockquote>Efeziërs 4:7-161</blockquote> <blockquote>Aan ieder van ons is genade geschonken naar...'

Nieuwe pagina

{{info|Why the Saints Minister to the Body}} 

<blockquote>Efeziërs 4:7-161</blockquote>

<blockquote>Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft. Daarom staat er: ‘Toen Hij opsteeg naar omhoog, voerde Hij gevangenen mee en schonk Hij gaven aan de mensen.’ ‘Hij steeg op’ – wat betekent dat anders dan dat Hij ook is afgedaald naar wat lager ligt, naar de aarde? Hij die is afgedaald is dezelfde als Hij die opsteeg, tot boven de hemelsferen, om alles met zijn aanwezigheid te vullen. En Hij is het die zowel apostelen heeft aangesteld als profeten, zowel verkondigers van het evangelie als herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus. Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen. Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toegroeien naar Hem die het hoofd is: Christus. Vanuit dat hoofd krijgt het hele lichaam samenhang, en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt op eigen wijze bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.</blockquote>

We zullen twee weken besteden aan deze tekst. Vandaag zullen we de vraag stellen: “Waarom brengen de heiligen het evangelie tot het lichaam van Christus?” Volgende week zullen we de vraag stellen: “Hoe brengen de heiligen het evangelie tot het lichaam van Christus?” Een andere manier om dit te zeggen zou kunnen zijn: vandaag vragen we naar het doel of het streven van de algemene evangelische dienst, en volgende week vragen we naar de methodes en manieren die leden gebruiken om het evangelie tot het lichaam te brengen.

====Moet elk lid het evangelie brengen tot het lichaam van Christus?====

Maar voordat we kunnen beginnen met deze twee vragen, moet ik de aanname dat elk lid het evangelie tot het lichaam van Christus zou moeten brengen, onderbouwen. Waarom denk ik dat dit zo is?

Het antwoord wordt gevonden in vers 7 en in de verzen 11-12. In vers 7 vertelt Paulus dat elke individuele christen door Christus de gave van genade in verschillende mate is gegeven; en in de verzen 11-12 heeft hij het over hoe de kerk door Christus begaafd is met bepaalde evangeliserende mensen die de heiligen toerusten om het evangelie tot de mensen te brengen.

====Elke gelovige is door Christus gegeven met afgemeten genade====

Vers 7: “Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft.” Hier ligt de focus op Christus die elke gelovige een bepaalde mate aan genade geeft. U bent uniek begenadigd met Christus’ gave. Dat betekent dat u niet bij toeval onderdeel bent van het lichaam van Christus. Toen u de genade ontving was dat omdat Christus het gaf naar de maat die past bij zijn goede doelen voor u en voor het lichaam.

Dat bewijst nog niet dat elk lid het evangelie moet brengen tot het lichaam. Maar het legt de basis ervoor als het bij de verzen 11-12 komt: “Ieder van ons” is genade geschonken, niet naar de mate van onze waarde of verdienste maar naar de mate waarin Christus besloot deze te geven. In Romeinen 12:6 staat bijna hetzelfde: “We hebben verschillende gaven, onderscheiden naar de genade die ons geschonken is.” Het verschil in onze begaafdheden is te danken aan almachtige genade toegedeeld naar de wil van Christus, het hoofd. Het Hoofd weet wat goed is voor het lichaam.

====De kerk is voorzien van mensen met verschillende functies====

De verzen 11-12 verduidelijken nu het punt van dienstverlening door elk lid. Na het beschrijven (in verzen 8-10) hoe Christus opstond uit de dood en opsteeg naar de hemel als een overwinnende generaal met zijn wagens vol buit, klaar om het te verdelen over zijn troepen, zegt Paulus: “Hij [Christus] is het die zowel apostelen heeft aangesteld als profeten, zowel verkondigers van het evangelie als herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd.”

Dit verschilt van vers 7. Daar was het punt dat elke gelovige door Christus is gegeven naar verschil in genade. Hier is het punt dat de kerk door Christus is voorzien van mensen in verschillende functies: “zowel apostelen … als profeten, zowel verkondigers van het evangelie als herders en leraren [waarschijnlijk dezelfde functie].” Deze gaven aan de kerk – deze mensen – zijn belast met het toerusten van de heiligen, dat wil zeggen, de gelovigen. (Alle gelovigen zijn heiligen in het Nieuwe Testament; ze zijn bestemd voor God.)

====De noodzaak van toerusten====

Het woord toerusten betekent meestal iets repareren dat kapot is gegaan (zoals stukgetrokken netten, Mattheüs 4:21) of in iets voorzien dat ontbreekt (zoals in 1 Thessalonicenzen 3:10: “Wij bidden dat we kunnen aanvullen, of voorzien in, wat er nog aan uw geloof ontbreekt”). Dus het punt van de verzen 11-12 is dat Christus niet slechts afgemeten genade geeft aan elke gelovige in de kerk, hij geeft ook leiders aan de kerk, wiens taak het is om te herstellen wat kapot is en te voorzien in wat er bij de gelovigen ontbreekt.

We zullen volgende week hierover meer vertellen. Maar bedenk eens hoe belangrijk dit is voor het karakter van de kerk. Ieder van u is persoonlijk begaafd door Christus met genade op maat, en toch niet zo perfect dat u het niet nodig heeft om hersteld te worden of in iets voorzien te worden door apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraren. Niemand kan zeggen: “Ik ben begaafd en begenadigd door Christus zelf, ik heb geen behoefte aan apostolisch gezag (die volgens mij komt via het Nieuwe Testament), profetische bemoediging, evangelische training, herderlijke vorming of menselijke leraren om de Bijbel toe te passen op mijn leven.” Deze tekst maakt duidelijk dat jullie allen begaafd zijn naar de mate van genade, en jullie allen missen in zekere mate de genadevolle verbetering. Het ene bewijst dat u echt nodig bent voor de kerk, en het andere bewijst dat u de kerk echt nodig heeft.

====Voor het werk van de dienst/pastoraal werk====

Maar het belangrijkste punt is nog steeds niet gemaakt. Vers 12 gaat verder door te stellen dat de leiders de heiligen toerusten voor een specifiek doel, namelijk “voor het werk in zijn dienst” of om “dienaren van de kerk te zijn.” Het repareren van wat kapot is en de voorziening in wat ontbreekt bij de heiligen is geen einddoel op zich. De leiders houden daar niet op en zeggen dan: “Oh, goed, nu hebben we de tekortkomingen van de heiligen hersteld en aangevuld. Het werk zit erop.” Nee, het herstel en de aanvulling zijn bedoeld om van de heiligen dienaren of geestelijken te maken.

Dit is dus uiteindelijk de verantwoording voor de bewering waarmee ik begon, namelijk dat elke heilige – elke christen – een evangelist is. Daarom kan de boodschap van vandaag worden voorzien van de titel “Waarom de heiligen het evangelie brengen tot het lichaam”, en de boodschap van volgende week kan worden voorzien van de titel “Hoe de heiligen het evangelie tot het lichaam brengen.”

====Aan het lichaam moet nog veel worden gewerkt====

Is het niet opvallend dat in Paulus’ visie op het lichaam van Christus, er veel werk aan moet worden besteed? Laat dat eens een minuut bezinken. Dat zal ons helpen voorkomen dat we teleurgesteld zijn als we beseffen hoe imperfect de kerk is. Het begint ermee dat mensen gelovigen worden en begenadigd worden naar de maat waarmee Christus geeft (vers 7). Dan moeten al deze heiligen baat putten uit leiders die hen toerusten voor de evangelische dienst. Maar voor wie is dan die dienst? Het is voor al diezelfde heiligen die de kerk dienen – het lichaam van Christus. Dat ziet u terug aan het einde van vers 12: “Om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst [of pastoraal werk]. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd.” Dus ondanks het feit dat alle heiligen begaafd zijn met genade direct afkomstig van Christus zelf, hebben wij allen de dienst van de heiligen nodig om ons te vormen; en, niet alleen dat, we hebben ook leidende heiligen nodig om ons te herstellen en te voorzien op manieren die ons helpen om heiligen te zijn die andere heiligen dienen.

====De opbouw van het lichaam van Christus====

De specifieke vraag van vandaag is nu: Waarom al dit pastoraal werk? Wat is het doel? Wat worden wij allen geacht te doen hier bij Bethlehem2? Wat houdt het in om kerk te zijn? Of te handelen als kerk? Dat is wat we ons in deze weken samen hebben afgevraagd.

Vers 12 vat het samen met de zin “Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd.” Het doel van al dit pastoraal werk is de opbouw van het lichaam van Christus. Daarover wil ik dat we nadenken in de resterende tijd van deze morgen. Wat is dat eigenlijk?

====Niet hetzelfde als de opbouw van individuen====

Ten eerste, besef goed dat het niet precies hetzelfde is als de opbouw van individuen. Uiteraard maakt dat er deel van uit: Paulus zei in Romeinen 15:2: “Laat ieder van ons zich richten op het belang van de ander, op wat goed en opbouwend voor hem is” (precies hetzelfde woord: oikodomen). We worden geacht om elkaar op te bouwen in geloof, hoop, liefde en heiligheid.

Maar dat is niet wat erin vers 12 staat. Hier is de pastorale zorg van de heiligen gericht op de opbouw van het lichaam van Christus. Wat Paulus hier wil benadrukken is het doel om het geheel te versterken, niet slechts de onderdelen. Dat is voor ons niet zo gemakkelijk te bevatten maar we moeten proberen om niet de tekst te verdraaien met onze neiging tot individualiteit. Het doel van uw evangelische dienst is een christelijke – en jullie hebben er allemaal een – het is om het lichaam als geheel op te bouwen.

====De eenheid in geloof en de eenheid in kennis====

Wat betekent dit nu? Verzen 13-15 geven het antwoord. Kijk eerst eens naar vers 13. Daar staat wat ons doel is: de opbouw van het lichaam “totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus.”

Dit bevestigt dat Paulus de opbouw van het lichaam als geheel wil benadrukken, niet alleen maar die van individuen. Er staat dat het doel eenheid in geloof en eenheid in kennis is. Mis de verouderde inslag hiervan niet: eenheid in kennis is niet bepaald politiek correct. Het sleutelwoord is tegenwoordig diversiteit, niet eenheid, specifiek als het gaat over beweringen kennis te hebben over de Zoon van God. Maar Paulus zou op de relativiteit van tegenwoordig hebben gereageerd met deze woorden: opbouw van het lichaam van Christus betekent zodanig evangeliseren dat er een eenheid in kennis ontstaat als basis voor de eenheid in geloof.

====De verschuiving in de laatste 50 jaren====

Elke poging tot eenheid in het lichaam van Christus, die de eenheid van kennis verkleind, zal niet zorgen voor de opbouw van het lichaam. Ik heb het gevoel dat we aan zijn gekomen bij de golftop van onverschilligheid voor de oprechtheid van de leer, voor de eenheid van kennis en het belang van de theologie. De recentste ''Christianity Today'' beschrijft de verandering van de laatste 50 jaren:

<blockquote>Vijftig jaar geleden waren evangelisten zeer bezig met het bestrijden van de moderne pogingen om het christendom los te maken van historische orthodoxie. Dat hield evangelische aangelegenheden geconcentreerd op de inhoud van het christelijk geloof – op de gestelde waarheid van de Schrift. Tegenwoordig schijnen evangelisten veel meer geïnteresseerd in vragen omtrent de aanbidding. Dat is in twee verschillende richtingen gegaan: een beweging richting de liturgie door zij die intellectueel geneigd zijn, en een beweging richting het charismatische door de doorsneekerkganger. Beide representeren een verschuiving die wegleidt van de kennis over God en richting de beleving van God.</blockquote>

Ik denk dat het zo klopt. Er is een verschuiving weg van de interesse in de juiste kennis over God richting een verlangen naar een meer directe beleving van God, die zich niet druk hoeft te maken over het kenniswerk. Maar ik vermoed dat we de onderkant van de kromme zien.

====Openlijke vijandigheid jegens de Bijbel en de christelijke waarheid====

De Star Tribune van gisteren publiceerde (schijnbaar met redactionele instemming) een artikel van twee atheïsten die het doel van Gene Kasmar verdedigden, om in Brooklyn Center de bijbel te weg te halen uit algemene scholen. Ze schreven: “Het klopt dat de Bijbel materiaal van waarde heeft … Maar die waardevolle delen kunnen waarschijnlijk in één pamflet worden vervat.” De reden dat ik zeg dat de Tribune dit met instemming heeft gepubliceerd, is dat de tekst onder het plaatje van de Bijbel, niet omgeven door quotes om aan te duiden dat het alleen de mening van de auteurs representeert, luidde: “De Bijbel staat vol met kindermishandeling die gepaard gaat met goddelijke instemming.”

Wat ik vermoed dat in de komende jaren zal gaan gebeuren, is dat dit soort openlijke vijandigheden jegens de Bijbel en de bijbeltrouwe mensen zal toenemen. Evangelisten die geen water bij de wijn wensen te doen, zullen erkennen dat wij niet de grote, invloedrijke macht in Amerika zijn, die we dachten te zijn. En we zullen beginnen om nogmaals de waarheden te benadrukken, die ons anders maken, in plaats van harde feiten weg te laten en dingen af te zwakken om ze aantrekkelijk te maken voor een seculiere cultuur die nog niet heeft toegehapt. Als dit gebeurt, zullen we het cruciaal belang van kennis, doctrine en theologie herontdekken. We zullen bewust worden van het feit dat slechts een paar mensen in de afgelopen jaren een uitgesproken verdediging van de Bijbel hebben ontwikkeld, die stand kan houden voor de vijandige spot van de ''Star Tribune''. Maar het is al eerder gedaan en het zal nogmaals gebeuren.

====De volwassen, complete en volledige mens – Christus zelf====

Let nu eens, in het midden van vers 13, op het zinsdeel “volmaakte mens.” “… totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de Zoon van God een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens.” Dit is het doel van onze evangelische dienst met de opbouw van het lichaam – opdat het lichaam een “volmaakte mens” vormt. Dat is geen individu. Ja, we zouden allemaal volmaakt moeten zijn. Maar hier verwijst Paulus naar Christus als “volmaakte mens.” Het volgend zinsdeel legt dit uit: “van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus.” De volmaakte, complete, volwassen mens hier is Christus.

Paulus beeldt Christus af als een volwassen mens, tot volle wasdom gekomen. Dan ziet hij de kerk als het lichaam van deze volwassen mens. Alleen het lichaam is nog in het proces van opbouw. We moeten elkaar dienen met niet alleen het oog op elkaar helpen volwassen te worden, maar ook met het oog op het bereiken van de volwassen status van het hele lichaam. Met andere woorden, aangezien wij het lichaam van Christus zijn, moeten wij volwassen worden als het lichaam, de volmaakte mens, de eenheid van de tot volle wasdom gekomen volheid van Christus.

Vers 15 gebruikt de metafoor van groeien in plaats van bouwen om hetzelfde te zeggen: “Dan zullen we, door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben, samen volledig toegroeien naar Hem die het hoofd is: Christus.” Naar Christus toegroeien in vers 15 is hetzelfde als de status van volwassen mens bereiken in vers 13.

====Het doel van onze dienst====

Het doel van onze dienst – uw dienst, met uw genade en gaven – is om een lichaam van Christus te worden, dat een eenheid vormt in het geloof en een eenheid vormt in kennis, en dat meer en meer toegroeit naar de soort eenheid vormend persoon die Christus is. Ik heb gezegd dat dit niet gemakkelijk door ons begrepen kan worden. Maar ik wil het zeggen, ook al begrijp ik het niet helemaal.

Het doel van de dienst is niet alleen dat individuen opgebouwd worden maar dat het lichaam een persoonlijkheid als dat van Christus overneemt en een kracht als dat van Christus en een liefde als dat van Christus en een geest als dat van Christus.

We hebben hier nog veel te leren. Wij zijn, als Amerikanen, zeer gewijd aan persoonlijke, individuele vervulling en bevrediging zodat het idee om onze levens en dienst te wijden aan de opbouw van een lichaam van Christus, dat in zijn totaliteit lijkt op Christus en in zijn totaliteit een sterk geloof heeft en in zijn totaliteit een eenheid in kennis vormt en in zijn totaliteit lijkt op en handelt als de volwassen mens, Christus Jezus – het idee onszelf daaraan te wijden, is zeer moeilijk te bevatten.

Maar ik roep u daartoe op. Erover na te denken. En erover te bidden. En ernaar te verlangen. En met mij verder te gaan als we hier een vervolg aan geven volgende week door te vragen HOE we richting dit doel moeten evangeliseren.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Bethlehem Baptist Church, een baptistengemeente in Minnesota, VS

Chasing

2026-08-20T19:54:25Z

[[Chasing]] hernoemd naar [[Streeft u naar vreugde of naar heiligheid?]]

Chasing

2026-08-20T19:49:21Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Are You Chasing Happiness or Holiness?}} Eigenlijk onthult zo’n vraag een algemeen misverstand waarin ''heiligheid'' en ''vreugde'' tegenover elkaar word...'

Nieuwe pagina

{{info|Are You Chasing Happiness or Holiness?}} 

Eigenlijk onthult zo’n vraag een algemeen misverstand waarin ''heiligheid'' en ''vreugde'' tegenover elkaar worden gesteld. “God is er meer in geïnteresseerd dat u heilig dan dat u blij bent,” is dan de standaardbewering.

Sommige van mijn favoriete theologen worden slachtoffer van deze subtiele tweedeling. En dat is inclusief een van de beste filosofen van wie ik fan ben (David Wells). Uit liefdadigheid, en met veel dankbaarheid voor alles wat ik geleerd heb van wat hij schrijft, plaats ik uit zijn boek van 2014, een paar paragrafen waarin deze gespannenheid naar voren komt, en later maak ik een vriendelijk bedoelde aanpassing.

In een poging ter bekritisering van de op vele kansels gebruikte therapeutische definitie van het geloof, schrijft hij:

<blockquote>In deze psychologische wereld, is de God der liefde een God der liefde juist en alleen omdat hij ons interne balsem geeft. Leeg, afgeleid, dolend en ontevreden komen we tot hem voor hulp. Vul ons, zo vragen wij, met een gevoel van volledigheid! Vul onze leegheid! Geef ons een richtingsgevoel temidden van met elkaar concurrerende levenspaden en meningen in de moderne wereld! Vul de pijnlijke, interne leegte! Zo denken velen in de moderne kerk erover, vooral in de evangelische kerk. Dat is hoe ze bidden. Ze verlangen naar iets in henzelf dat concreter is dan wat ze momenteel hebben. Dat geldt voor zowel volwassenen als ook voor tieners. Ja, we zeggen met ernst, hoop en misschien met een beetje weemoed, sta ons bij God der liefde! Zij die in de psychologische wereld leven, denken anders dan zij die een morele wereld erven. In een psychologische wereld willen we ''therapie''; in een morele wereld, een wereld van goed en fout en het kwaad, willen we ''verlossing''. In een psychologische wereld willen we ''blij'' zijn. In een morele wereld willen we ''heilig'' zijn. In de ene willen we ons goed ''voelen'', in de andere willen we goed ''zijn'' … God staat niet voor ons als onze Therapeut of onze Conciërge. Hij staat voor ons als de God van de uiterste puurheid, die we morele verantwoording schuldig zijn. Hij behandelt ons objectief en is niet verdwaald in de vage gevoelens van onze interne wereld. Zijn Woord komt tot ons van buiten onszelf want het is het Woord van zijn waarheid. Het roept ons op om voor de God van het universum te gaan staan, te luisteren naar zijn gebod om van hem en van onze buren te houden als van onszelf. Hij staat niet voor ons om door ons gebruikt te worden. Hij is er niet aan het smeken om onze interne wereld in te mogen gaan en om onze therapeutische behoeften te mogen bevredigen. We staan voor hem om zijn gebod te horen. En zijn ''gebod'' is dat we heilig moeten zijn, wat iets veel groters is dan blij zijn … Het is waar dat er psychologische voordelen zitten aan het volgen van Christus, en vreugde kan er een bijproduct van zijn. Maar die zijn in principe niet wat christelijk geloof inhoudt. Dat gaat over ''de'' God die een ander is dan onszelf, die de oneindige en genadevolle God is.</blockquote>

Jazeker, het is goed om tegenwicht te bieden aan cultureel gedefinieerde “vreugde” (zoals consumptiegerichte materialisme, seksuele vrijheid en zelfzuchtigheid in al haar vele vormen). En het is zeker goed om tegenwicht te bieden aan het idee dat heiligheid in het christenleven niet belangrijk is. En het is zeker goed om het idee aan te vallen dat God niets meer is dan een kerstman voor onze gevoelde behoeften. God zelf bestaat buiten ons om. Hij is de volledige, pure Maker aan wie alle schepselen verantwoording zullen afleggen.

Maar door afstand te creëren tussen ''heiligheid'' en ''vreugde'' laten we een valse ''tweedeling'' ontstaan.

====Blij of heilig?====

Bij twijfel, kijk dan naar de reuzen van de kerk: de Puriteinen. Twee in het bijzonder kunnen ons helpen om te reageren op de moderne poging om vreugde en heiligheid zo zuiver mogelijk van elkaar te scheiden. Bijvoorbeeld, Thomas Brooks (1608-1680) schreef een 450-pagina’s dik boek onder de passende titel: ''De kroon en glorie van het christendom: Of, heiligheid, het enige pad naar vreugde'' (1662)1. Het is een stevige verdediging van de onderlinge verbondenheid tussen menselijke vreugde en heiligheid, die blijvend is, van alinea naar alinea, waarmee de zaak onweerlegbaar helder wordt gemaakt op basis van de schrift.

“Heiligheid verschilt in niets van vreugde behalve in naam,” schrijft Brooks vastberaden kort na de opening van het boek. “Heiligheid is vreugde in de knop, en vreugde is volledig ontvouwen heiligheid. Vreugde is niets anders dan de kern van heiligheid.”

Tegen het einde van het boek herhaalt hij het punt: “Een absolute volledigheid van heiligheid zal zorgen voor een absolute volledigheid van vreugde. Wanneer onze heiligheid perfect is, zal onze vreugde perfect zijn; en als dit op aarde bereikt zou kunnen worden, zou er voor mensen weinig reden zijn om in de hemel te willen zijn.”

Of we kunnen de formidabele Matthew Henry (1662–1714) aanhalen, een gevierd bijbelonderzoeker die hetzelfde waarnam. “Alleen zij zijn blij, echt blij, die heilig, echt heilig zijn,” schreef hij naar aanleiding van Psalm 1:1-3 waarbij hij zover ging dat hij schreef: “goedheid en heiligheid zijn niet alleen het pad naar vreugde maar zijn ''zelf'' de vreugde.”

Deze Puriteinen wisten het heel goed. De ware vreugde van de ziel is geen toevallig bijproduct van heiligheid. Ware vreugde is ware heiligheid.

Recenter bracht John Piper het punt in met een nog fijnere afstemming in een ''Vraag predikant John''2-aflevering: “Vreugde is een deel van heiligheid,” zei hij. “Wanneer je zou proberen voor mij te beschrijven wat het betekent om een heilig persoon te zijn, de vreugde in God achterwege latend, zal je dat niet lukken. Er bestaat niet zoiets als heiligheid ''minus'' vreugde in God. Vreugde in God is – ik waag het te beweren – de ''essentie'' van heiligheid.”

Maar ondersteunen de schriften zulke beweringen over hoe onlosmakelijk verstrengeld heiligheid is met vreugde?

====Ware vreugde-heiligheid====

De psalmen komen hier goed van pas. De psalmschrijvers hebben het vaak over zij die “gezegend” zijn – en met “gezegend” bedoelen ze zij die “echt vreugdevol” zijn.

Wie zijn dan de gezegende, de ware vreugdevolle?

De ''ware vreugdevolle'' mensen zijn zij die, in zekere zin, ''ware heilige'' mensen zijn, en het is een thema dat door de psalmen heen gevoerd wordt op plekken als Psalm 1:1-2, 19:8, 32:8-11, 34:8-14, 40:4, 106:3, 112:1, 119:1-2, 22-4, 69-70, 143-4, 128:1-6.

Maar niet alleen zijn heiligheid en vreugde (of gelukzaligheid) met elkaar verbonden in de psalmen; ze worden aan elkaar gekoppeld in Spreuken, en zeer nauw door Jezus in zijn zaligsprekingen (Mattheüs 5:2-12).

En voorafgaand aan elke kans om ware vreugde-heiligheid te vinden, heb je het diepgaand feit dat onze zonden permanent en voor altijd verwijderd moeten worden als we staan tegenover een heilige God. De prachtige realiteit van vrijspraak in Christus zorgt voor de overbrugging in de vreugde-heiligheid van de psalmschrijver en onze vergeving in Christus, puur door het geloof (Psalm 32:1-2, Romeinen 4:7-8).

Hoewel niet volledig, christenen ondervinden deze ware vreugde-heiligheid wanneer we buiten onze vereniging in Christus leven. In hem, vinden we de onafscheidelijke organische verbinding tussen onze gehoorzaamheid en onze blijdschap, tussen onze nastreving van ware heiligheid en onze ervaring van ware vreugde (Johannes 15:1-17).

====De vreugdevolle-heilige God====

Dus, in de kern van ons bestaan, willen we niet óf blij óf heilig zijn. We willen vreugdevol-heilig zijn zoals God. God is de bron van vreugde en blijdschap; hij is een gelukzalige God, tevreden met zijn eeuwig genot van hemzelf, en deze blijheid is onderdeel van zijn majesteit (1 Timotheüs 1:11). En onze glorieuze God is, tegelijkertijd, een geweldige uitbarsting van onbesmette heiligheid waartegen alle verdorvenheid van de mensen indruist (1 Timotheüs 8-10).

Wat dus God heeft verbonden, moge geen theoloog scheiden.

====De keuze waarvoor we vandaag staan====

In werkelijkheid wordt onze zoektocht naar vreugde gedreven door een oerdrift, een drang zo oud als de eerste man en vrouw, een drang van eerdere datum dan postmodernisme, modernisme, verlichting en Freud.

Net als elke eerdere generatie staan we voor dezelfde oeroude keuze, en dat is geen keuze tussen vreugde en heiligheid, maar tussen twee verschillende zoektochten naar blijdschap (de ene slecht, de andere heilig).

'''Zoektocht #1''' is een jacht op blijdschap beloofd door de valse veiligheden, comfort en idolen van onze wereld maar die blijken valse leugens te zijn, die verdrietig maken.

'''Zoektocht #2''' is een ware blijdschap gevonden in God, echte vreugde in hem, eeuwige en oneindige koestering van zijn glorie en heiligheid boven al het andere.

Dus daar heb je de sleutel. De strijd om deze ware heilige-vreugde is een dagelijkse spirituele strijd voor het geloof om de juiste blijdschap te kiezen.

Om terug te komen op diezelfde podcastaflevering, Piper vatte heel goed de dagelijkse geloofsstrijd voor de vreugde-heiligheid samen: “Wanneer we zeggen dat God het meest vereerd is in u als u vol tevreden met hem bent, zeggen we dat de belangrijke strijd rond heiligheid, of heiliging, de strijd is om tevreden met God te zijn.”

Er zit een belang van waarheid in die stelling, dat diepe en langdurige bezinning waard is.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Originele titel: The Crown and Glory of Christianity: Or, Holiness, The Only Way to Happiness 
2 Originele titel: Ask Pastor John