Bijbelse Boeken en Preken - Gebruikersbijdragen [nl]

Geld, het betaalmiddel van het Christenhedonisme

Dmoerman — Wed, 02 Dec 2009 21:16:31 GMT

Dmoerman:

{{Info|Money: Currency for Christian Hedonism}}

<blockquote>'''1 Timotheus 6:6-19'''</blockquote>

Geld is het betaalmiddel van het Christen-hedonisme, en wel zo dat wat u ermee doet (of er mee zou willen doen) uw geluk voor altijd kan maken of breken. 1 Timotheus 6:6-19 laat duidelijk zien dat uw omgaan met geld u kan verderven (vers 9) of uw eeuwige leven kan verzekeren (vers 19). Volgens mij leert dit gedeelte ons dat we ons geld zo moeten gebruiken dat we er zoveel en zo lang mogelijk profijt van hebben. De tekst pleit voor iets wat ik Christen-hedonisme noem - de opvatting dat het niet alleen toegestaan, maar zelfs door God bevolen is om ons volle en duurzame geluk na te streven; en dat al het kwaad in de wereld niet de schuld is van ons te grote verlangen naar geluk maar juist wordt veroorzaakt doordat ons verlangen zo zwak is dat we voldoende hebben aan vluchtig genot, dat ons diepste zielsverlangen niet kan vervullen, maar het integendeel vernietigt. De wortel van alle kwaad is dat we het soort mensen zijn dat genoegen neemt met de liefde voor geld in plaats van de liefde van God (vers 10).

'''Het aanprijzen van Godsvrucht'''

Paulus waarschuwt Timotheus voor een paar gladde bedriegers die doorhadden dat er aan de opleving van het evangelie in Efeze wel iets te verdienen viel. Volgens hoofdstuk 6 vers 5 beschouwden deze opgeblazen onruststokers de godsdienst als een middel om geld te verdienen. Ze zijn zo verslaafd aan de liefde voor geld dat de waarheid ze niet meer genegen is. Ze verheugen zich niet in de waarheid, maar ze verheugen zich in belastingontduiking. Ze zijn bereid om elke willekeurige nieuwe rage te gebruiken om geld te verdienen, niets is heilig. Als er onder de streep iets groots en zwarts staat, zijn de marketingstrategieen irrelevant. Als godsvrucht 'in' is, dan verkopen we godsvrucht. Sex verkoopt trouwens altijd. Maar godsvrucht komt en gaat. Je moet ervoor zorgen dat je het hoogtepunt meepakt, voordat het weer voorbij is. Vandaag de dag kan je prima winst maken met de godsdienst. De markt van de godsdienst is 'hot' voor boekverkopers, de muziekindustrie, de handelaren in zilveren kruisjes en riemen met visjes erop, of olijfhouten briefopeners, bumperstickers, gelukswaterkruisjes met Jezus voorop en wonderwater uit Lourdes erin - met de garantie dat je de Bingo wint of anders krijg je binnen 90 dagen je geld terug. Ja, tegenwoordig heb je prima kansen om rijk te worden met de godsdienst.

Paulus zou hierop hebben kunnen antwoorden: "Timotheus, je moet hen niet volgen want Christenen leven niet om er beter van te worden. Christenen doen wat goed is, gewoon omdat het goed is. Christenen worden niet gedreven door winst." Maar dat deed Paulus niet in vers 6. Hij zei: "Doch de godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging." In plaats van te zeggen dat Christenen niet leven voor het gewin zegt hij dat Christenen horen te leven voor een groter gewin dan waar de minnaars van het geld voor leven. Godsvrucht is de weg waarin dit grote gewin verkregen kan worden, maar alleen wanneer we tevreden zijn met eenvoudigheid en niet een zucht hebben naar rijkdom. "Godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging". Als uw godsvrucht u bevrijdt heeft van de begeerte om rijk te worden, en u tevreden heeft gemaakt met wat u hebt, dan is uw godsvrucht enorm winstgevend (1 Timotheus 4:8). Godsvrucht die de hunkering naar materiele welvaart overwint, brengt grote geestelijke welvaart voort. Dus vers 6 zegt dat het zeer verrijkend is om niet te streven naar rijkdom.

'''Zakendoen en het verlangen om rijk te zijn'''

Er volgen in de verzen 7 - 10 drie redenen waarom we beter niet kunnen streven naar rijkdom. Maar laat ik eerst iets verklaren. We leven in een samenleving waarin vele rechtmatige bedrijven afhankelijk zijn van grote hoeveelheden kapitaal. Je kunt geen fabriek bouwen zonder miljoenen dollars aan vermogen. Daarom hebben de financiele bestuurders vaak de verantwoordelijkheid om reserves op te bouwen door bijvoorbeeld aandelen te verkopen in het bedrijf. Wanneer de Bijbel de begeerte naar rijkdom veroordeelt gaat dit niet noodzakelijkerwijs op voor bedrijven die willen groeien en daarom grotere geldreserves willen aanleggen. De bestuurders van zo'n bedrijf kunnen hebzuchtig zijn, maar ze kunnen ook grotere, nobelere motieven hebben om door de groei van hun bedrijf de mensen te laten profiteren.

En zelfs wanneer een zakenman een hoger salaris krijgt aangeboden, en hij dat accepteert, is dat nog niet voldoende om hem te veroordelen voor begeerte naar rijkdom. Hij ''kan'' de baan hebben aangenomen omdat hij een zucht heeft naar de macht, status en luxe die het geld kan brengen. Maar evengoed kan hij tevreden zijn met wat hij al had en is hij wellicht van plan om van het extra geld een weeshuis te bouwen, een zendeling te ondersteunen of om een bediening in de stad te financieren. Werken om geld te verdienen voor de zaak van Christus is niet hetzelfde als verlangen om rijk te zijn. Waar Paulus voor waarschuwt is niet het verlangen om geld te verdienen zodat we in onze behoeften en die van anderen kunnen voorzien; hij waarschuwt tegen het verlangen om meer en meer geld te hebben met als doel een hogere status en meer luxe.

'''Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet'''

Laten we nu kijken naar de drie redenen die Paulus geeft in de verzen 7 - 10 om niet naar rijkdom te verlangen. ''Allereerst'' in vers 7, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen." Of, zoals Flossie O'Connor het stelt: Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet. Stel dat iemand met lege handen door de draaideur van een groot kunstmuseum komt, en hij begint de schilderijen van de muur te halen en hij draagt ze gewichtig onder zijn arm. U gaat naar hem toe, en u zegt: "Wat bent u aan het doen?" Hij antwoordt vervolgens: "Ik ben een kunstverzamelaar geworden." "Maar, ze zijn niet werkelijk van u," zegt u, "en trouwens, ze laten u echt niet gaan met die schilderijen. U zult toch echt het museum moeten verlaten zoals u er ook in kwam." Maar hij antwoordt opnieuw: "Ze zijn echt wel van mij, ik heb ze toch onder mijn arm. De mensen beschouwen me als een belangrijke handelaar. En ik denk helemaal niet aan weggaan. Verpest de boel nou niet."
We zouden deze man een dwaas kunnen noemen, die de werkelijkheid uit het oog is verloren. Maar zo is precies de mens die zichzelf overgeeft om rijk te worden in zijn leven. We zullen tenslotte uit het leven gaan zoals we erin zijn gekomen.

Of beeld u zich eens 269 mensen in die de eeuwigheid binnengaan na een vliegtuigcrash. Voor de crash waren er de beroemde poiticus, de corporate executive die miljoenen verdient, een feestbeest met zijn liefje en een kind van een zendeling die op terugreis is van een bezoek aan zijn grootouders. Vervolgens, na de crash, staan ze voor God - totaal ontdaan van elke MasterCard, chequeboek, krediet, dure kleren, succesverhalen en Hilton reserveringen. De politicus, de executive, het feestbeest en het zendelingenkind op gelijke hoogte met absoluut niets in hun handen dan slechts wat er in hun hart leeft. Hoe absurd en tragisch zal de minaar van het geld die dag lijken! Hij zal lijken op de man die zijn hele leven treinkaartjes heeft verzameld en uiteindelijk zo krom loopt onder het gewicht dat hij uiteindelijk de trein mist. Probeer niet rijk te worden, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen."

'''Eenvoudigheid is mogelijk en goed'''

Ten tweede, vers 8: "Maar als wij voedsel en deksel hebben, wij zullen daarmede vergenoegd zijn." Christenen kunnen tevreden zijn met de eenvoudige noodzakelijke dingen van het leven, en ze horen het ook te zijn. Ik zal drie dingen noemen waaruit blijkt dat eenvoudigheid mogelijk is en ook goed.
In de eerste plaats, omdat u God dichtbij u heeft, en hij er ook voor u is, heeft u geen extra geld of spullen nodig voor uw gevoel van vrede en zekerheid. Hebreeen 13:5, 6 zegt:
<blockquote>Uw wandel zij zonder geldgierigheid; en zijt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten. Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.</blockquote>

Waar de markt ook naartoe gaat, God is altijd beter dan goud. En daarom kunnen we met Gods hulp tevreden zijn met de eenvoudige levensbehoeften.

In de tweede plaats kunnen we tevreden zijn met de eerste levensbehoeften omdat de diepste, meest bevredigende vreugden die God ons geeft in de schepping de vrije giften uit de natuur zijn en de liefdevolle relaties met mensen. Nadat je basisbehoeften zijn vervuld, zal geld je vermogen om van deze genoegens te genieten laten afnemen en niet laten groeien. Dingen kopen draagt absoluut niets bij aan het vermogen van je hart om blij te zijn. Er is een groot verschil tussen de tijdelijke sensatie van een nieuw speeltje en de omhelzing van een toegewijde vriend wanneer je thuiskomt. Wie, denkt u, heeft de diepste, meest bevredigende vreugde in zijn leven: de man die 100 dollar betaalt voor een suite op de 40e verdieping midden in het stadscentrum en zijn avond in een schemerige, rokerige hal doorbrengt terwijl hij indruk probeert te maken op vreemde vrouwen met 10-dollar cocktails - of de man die een twee-sterren hotel uitkiest, en de avond doorbrengt met het kijken naar de zonsondergang terwijl hij zijn vrouw een liefdesbrief schrijft?

In de derde plaats zouden we tevreden moeten zijn met de eerste levensbehoeften omdat we al het overige kunnen besteden aan dingen die er werkelijk toe doen. Drie miljard mensen leven vandaag de dag buiten Jezus Christus. Tweederde van deze groep kent in zijn cultuur geen werkelijk Christelijk getuigenis. Als zij het moeten gaan horen - en Christus heeft het geboden dat ze het moeten horen - dan zullen zendelingen naar andere culturen moeten worden gestuurd, en dat moet ergens van worden betaald. Al het geld dat nodig is om dit leger van goed-nieuws-ambassadeurs uit te sturen is beschikbaar in de Amerikaanse kerk. Als we - net als Paulus - tevreden zijn met de eerste levensbehoeften komen er duizenden dollars vrij uit Bethlehem(1), miljoenen uit de Baptist General Conference en honderden miljoenen dollars uit de Protestantse kerken, zodat het evangelie naar het front kan worden gebracht. En de revolutie van vreugde en vrijheid die het op de thuisbasis zou brengen zou het mooiste getuigenis zijn dat u zich maar voor kan stellen. De bijbelse roeping is dat u in staat bent om tevreden te zijn met de eerste levensbehoeften, en dat ook hoort te zijn. Daarom, probeer niet rijk te worden.

'''Het najagen van rijkdom leidt tot verwoesting'''

De derde reden om geen rijkdom na te streven is dat dit leidt tot de verwoesting van uw leven. De verzen 9 en 10:

<blockquote>Doch die rijk willen worden, vallen in verzoeking, en in den strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerlijkheden, welke de mensen doen verzinken in verderf en ondergang.
Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zichzelven met vele smarten doorstoken.</blockquote>

Geen enkele Christenhedonist wil verzinken in verderf en ondergang, en doorstoken worden met vele smarten. Daarom wil geen enkele Christenhedonist rijk worden. Beproef uzelf! Heeft u uw houding ten opzichte van geld geleerd van de Bijbel, of heeft u het overgenomen van de hedendaagse koophandel? Als u met het vliegtuig gaat en het magazine van de luchtvaartmaatschappij leest, zult u zien dat bijna elke pagina een bepaalde opvatting over rijkdom promoot die lijnrecht tegenover vers 9 staat. Vers 9 laat heel levendig het gevaar zien van de begeerte naar rijkdom. De magazines van luchtvaartmaatschappijen gebruiken en bevorderen de begeerte om rijk te worden en luxegoederen te bezitten(2).
Neem bijvoorbeeld de ''UNITED'' van september 1983. Een paginabrede advertentie voor de LA-Z-BOY stoel laat een man zien in een pluche zetel met deze woorden erboven: "Zijn pakken zijn op maat. Zijn horloge is van puur goud. Zijn kantoorstoel is een LAZ-Y-Boy."
Daaronder de quote:

<blockquote>Ik heb hard gewerkt en mijn deel in het geluk gehad: Mijn zaak is een succes. Ik wilde dat mijn kantoor dit weerspiegelde, en ik geloof dat ik daarin geslaagd ben. Als mijn stoel koos ik een LA-Z-Boy Executive Recliner. Het past bij het beeld dat ik voor ogen had. Als u dat niet kunt zeggen over uw kantoorstoel, wordt het dan niet eens tijd dat u in een LA-Z-Boy plaatsneemt? U hebt tenslotte al lang genoeg zonder moeten doen.</blockquote>

Voor degenen die oren hebben om te horen zit er een filosofie van rijkdom in deze zinnen die ongeveer als volgt luidt: Als u het verdiend hebt dan zou alleen een gek zich luxegoederen ontzeggen. Als vers 9 werkelijk waar is, en de begeerte naar rijkdom ons in de val van Satan brengt en in de verwoesting van de hel, dan is deze advertentie die de begeerte promoot demonisch en net zo verwoestend als de sexadvertenties die u leest in de ''Telegraaf''(3).
Bent u waakzaam en vrij van de economische verdorvenheid van de Amerikaanse koophandel? Of heeft de alomtegenwoordige economische leugen u bedrogen en heeft u het idee dat de enige zonde met betrekking tot geld het stelen betreft? Ik geloof in de vrijheid van meningsuiting en in vrije handel omdat ik totaal geen vertrouwen heb in de morele capaciteiten van zondige burgelijke overheden om instellingen te verbeteren die door zondige burgers zijn ontworpen. Maar laten we onze vrijheid als Christenen gebruiken om NEE te zeggen tegen de begeerte naar rijkdom en JA tegen de waarheid:
<blockquote>Er is grote winst in godsvrucht wanneer we tevreden zijn met de eenvoudige eerste levensbehoeften.</blockquote>

'''Voor hen die al rijk zijn'''

Tot nu toe hebben we het gehad over 1 Timotheus 6:6-10, gericht aan mensen die nog niet rijk zijn maar die misschien de verleiding voelen om het te wel te worden. In hoofdstuk 6 vers 17-19 richt Paulus zich tot een groep in de kerk die al rijk is. Wat moet een rijk persoon doen met zijn geld wanneer hij een Christen wordt? Het antwoord in vers 19 is eenvoudigweg een parafrase van Jezus' onderwijs. Jezus leerde dat we geen schatten moeten vergaderen op aarde, maar in de hemel (Mattheus 6:19,20). Hij zei dat we ons geld moeten gebruiken om onszelf 'buidels te maken die niet verouden, een schat, die niet afneemt, in de hemelen' (Lukas 12:33). Hij leerde dat we ons geld moeten gebruiken om ons van een plaats te verzekeren in de 'eeuwige tabernakelen' (Lukas 16:9). Paulus zegt in 1 Timotheus 6:19 dat rijken hun geld zo moeten besteden, 'Leggende zichzelven weg tot een schat een goed fundament tegen het toekomende, opdat zij het eeuwige leven verkrijgen mogen.' Er is een manier om uw geld te gebruiken waarmee u het eeuwige leven verbeurt – niet omdat het eeuwige leven te koop is, maar omdat uw geldgebruik laat zien waar uw hoop ligt.

Paulus geeft drie richtlijnen aan de rijken, zodat ze hun geld zo kunnen gebruiken dat ze hun eeuwige toekomst veilig kunnen stellen. In de eerste plaats (vers 17), laat uw geld geen bron van trots zijn. O, hoe bedrieglijk is dit! We kennen allemaal dat superioriteitsgevoel dat naarbinnen kruipt wanneer we een slimme investering hebben gedaan, een slimme aankoop, of een grote storting. De grootste aantrekkingskracht van geld zit 'm in de macht die het geeft en de trots die het voedt. Paulus zegt: laat dat niet gebeuren.
In de tweede plaats (vers 17) zegt hij tegen de rijke mensen: zet uw hoop niet op 'op de ongestadigheid des rijkdoms, maar op den levenden God, Die ons alle dingen rijkelijk verleent, om te genieten'. Dit is voor rijken niet makkelijk, en daarom zei Jezus dat het zwaar is voor een rijke om het koninkrijk binnen te gaan (Markus 10:23). Het is moeilijk om al de hoop te zien die rijkdom kan geven, en toch ervan af te keren en in plaats daarvan op God al uw hoop te stellen. Het is moeilijk om niet de gift lief te hebben en de Gever te vergeten. Maar dit is de enige hoop die de rijke heeft. Als ze het niet kunnen doen, zijn ze verloren. Ze moeten meer hopen op God dan op zijn gaven. En waar ze van genieten op aarde, daarvan moeten ze om zijns wil van genieten.
In de laatste plaats (vers 18) moeten de rijken hun geld aan goede doelen besteden, en moeten ze mild en vrijgevig zijn. Wanneer ze eenmaal bevrijd zijn van de magneet van trots, en hun hoop op God is en niet op geld, dan kan er maar een ding gebeuren: hun geld zal vrijelijk vloeien om de vele bedieningen van Christus te doen toenemen. Hongerigen zullen worden gevoed, zieken worden genezen, onwetenden worden onderwezen, en mensen in onbereikte gebieden zullen het evangelie horen. En het is als met Zacheus van vroeger, liefde zal het goud van de Christelijke pijpleiding van genade drillen en het vervangen door eenvoudig, duurzaam koper.

Het lijkt me dat onze uiteindelijke samenvatting is dat Paulus in deze twee teksten werkelijk wil dat we het eeuwige leven vasthouden en niet verliezen. Paulus heeft het nooit over onbelangrijke dingen. Hij leeft op de rand van de eeuwigheid – en daarom ziet hij de dingen zo duidelijk. Hij staat daar als Gods deurwachter en behandelt ons als godvruchtige Christen-hedonisten: U ''wilt'' het leven verkrijgen dat het echte leven is, of niet (vers 19)? U wilt ''geen'' verderf en ondergang, u wilt ook niet met smarten doorstoken worden – of niet? (vers 9, 10). U ''wilt'' toch al de winst die godsvrucht kan brengen? Maak dan verstandig gebruik van het betaalmiddel van het Christen-hedonisme: begeer geen rijkdom, maar wees tevreden met de eenvoudige eerste levensbehoeften. Zet uw hoop volledig op God, houdt u verre van trots en laat uw vreugde in God overvloeien in een rijke vrijgevigheid voor een verloren en arme wereld.

Noten
(1) Bethlehem Baptist Church, de kerk van John Piper
(2) luxegoederen, origineel: 'images of wealth'.
(3) Telegraaf, origineel: 'Minnesota Daily'.

Geld, het betaalmiddel van het Christenhedonisme

Dmoerman — Wed, 02 Dec 2009 21:10:13 GMT

Dmoerman:

{{Info|Money: Currency for Christian Hedonism}}

<blockquote>'''1 Timotheus 6:6-19'''</blockquote>

Geld is het betaalmiddel van het Christen-hedonisme, en wel zo dat wat u ermee doet (of er mee zou willen doen) uw geluk voor altijd kan maken of breken. 1 Timotheus 6:6-19 laat duidelijk zien dat uw omgaan met geld u kan verderven (vers 9) of uw eeuwige leven kan verzekeren (vers 19). Volgens mij leert dit gedeelte ons dat we ons geld zo moeten gebruiken dat we er zoveel en zo lang mogelijk profijt van hebben. De tekst pleit voor iets wat ik Christen-hedonisme noem - de opvatting dat het niet alleen toegestaan, maar zelfs door God bevolen is om ons volle en duurzame geluk na te streven; en dat al het kwaad in de wereld niet de schuld is van ons te grote verlangen naar geluk maar juist wordt veroorzaakt doordat ons verlangen zo zwak is dat we voldoende hebben aan vluchtig genot dat ons diepste zielsverlangen niet kan vervullen, maar het integendeel vernietigt. De wortel van alle kwaad is dat we het soort mensen zijn dat genoegen neemt met de liefde voor geld in plaats van de liefde van God (vers 10).

'''Het aanprijzen van Godsvrucht'''

Paulus waarschuwt Timotheus voor een paar gladde bedriegers die doorhadden dat er aan de opleving van het evangelie in Efeze wel iets te verdienen viel. Volgens hoofdstuk 6 vers 5 beschouwden deze opgeblazen onruststokers de godsdienst als een middel om geld te verdienen. Ze zijn zo verslaafd aan de liefde voor geld dat de waarheid ze niet meer genegen is. Ze verheugen zich niet in de waarheid, maar ze verheugen zich in belastingontduiking. Ze zijn bereid om elke willekeurige nieuwe rage te gebruiken om geld te verdienen, niets is heilig. Als er onder de streep iets groots en zwarts staat, zijn de marketingstrategieen irrelevant. Als godsvrucht 'in' is, dan verkopen we godsvrucht. Sex verkoopt trouwens altijd. Maar godsvrucht komt en gaat. Je moet ervoor zorgen dat je het hoogtepunt meepakt, voordat het weer voorbij is. Vandaag de dag kan je prima winst maken met de godsdienst. De markt van de godsdienst is 'hot' voor boekverkopers, de muziekindustrie, de handelaren in zilveren kruisjes en riemen met visjes erop, of olijfhouten briefopeners, bumperstickers, gelukswaterkruisjes met Jezus voorop en wonderwater uit Lourdes erin - met de garantie dat je de Bingo wint of anders krijg je binnen 90 dagen je geld terug. Ja, tegenwoordig heb je prima kansen om rijk te worden met de godsdienst.

Paulus zou hierop hebben kunnen antwoorden: "Timotheus, je moet hen niet volgen want Christenen leven niet om er beter van te worden. Christenen doen wat goed is, gewoon omdat het goed is. Christenen worden niet gedreven door winst." Maar dat deed Paulus niet in vers 6. Hij zei: "Doch de godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging." In plaats van te zeggen dat Christenen niet leven voor het gewin zegt hij dat Christenen horen te leven voor een groter gewin dan waar de minnaars van het geld voor leven. Godsvrucht is de weg waarin dit grote gewin verkregen kan worden, maar alleen wanneer we tevreden zijn met eenvoudigheid en niet een zucht hebben naar rijkdom. "Godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging". Als uw godsvrucht u bevrijdt heeft van de begeerte om rijk te worden, en u tevreden heeft gemaakt met wat u hebt, dan is uw godsvrucht enorm winstgevend (1 Timotheus 4:8). Godsvrucht die de hunkering naar materiele welvaart overwint, brengt grote geestelijke welvaart voort. Dus vers 6 zegt dat het zeer verrijkend is om niet te streven naar rijkdom.

'''Zakendoen en het verlangen om rijk te zijn'''

Er volgen in de verzen 7 - 10 drie redenen waarom we beter niet kunnen streven naar rijkdom. Maar laat ik eerst iets verklaren. We leven in een samenleving waarin vele rechtmatige bedrijven afhankelijk zijn van grote hoeveelheden kapitaal. Je kunt geen fabriek bouwen zonder miljoenen dollars aan vermogen. Daarom hebben de financiele bestuurders vaak de verantwoordelijkheid om reserves op te bouwen door bijvoorbeeld aandelen te verkopen in het bedrijf. Wanneer de Bijbel de begeerte naar rijkdom veroordeelt gaat dit niet noodzakelijkerwijs op voor bedrijven die willen groeien en daarom grotere geldreserves willen aanleggen. De bestuurders van zo'n bedrijf kunnen hebzuchtig zijn, maar ze kunnen ook grotere, nobelere motieven hebben om door de groei van hun bedrijf de mensen te laten profiteren.

En zelfs wanneer een zakenman een hoger salaris krijgt aangeboden, en hij dat accepteert, is dat nog niet voldoende om hem te veroordelen voor begeerte naar rijkdom. Hij ''kan'' de baan hebben aangenomen omdat hij een zucht heeft naar de macht, status en luxe die het geld kan brengen. Maar evengoed kan hij tevreden zijn met wat hij al had en is hij wellicht van plan om van het extra geld een weeshuis te bouwen, een zendeling te ondersteunen of om een bediening in de stad te financieren. Werken om geld te verdienen voor de zaak van Christus is niet hetzelfde als verlangen om rijk te zijn. Waar Paulus voor waarschuwt is niet het verlangen om geld te verdienen zodat we in onze behoeften en die van anderen kunnen voorzien; hij waarschuwt tegen het verlangen om meer en meer geld te hebben met als doel een hogere status en meer luxe.

'''Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet'''

Laten we nu kijken naar de drie redenen die Paulus geeft in de verzen 7 - 10 om niet naar rijkdom te verlangen. ''Allereerst'' in vers 7, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen." Of, zoals Flossie O'Connor het stelt: Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet. Stel dat iemand met lege handen door de draaideur van een groot kunstmuseum komt, en hij begint de schilderijen van de muur te halen en hij draagt ze gewichtig onder zijn arm. U gaat naar hem toe, en u zegt: "Wat bent u aan het doen?" Hij antwoordt vervolgens: "Ik ben een kunstverzamelaar geworden." "Maar, ze zijn niet werkelijk van u," zegt u, "en trouwens, ze laten u echt niet gaan met die schilderijen. U zult toch echt het museum moeten verlaten zoals u er ook in kwam." Maar hij antwoordt opnieuw: "Ze zijn echt wel van mij, ik heb ze toch onder mijn arm. De mensen beschouwen me als een belangrijke handelaar. En ik denk helemaal niet aan weggaan. Verpest de boel nou niet."
We zouden deze man een dwaas kunnen noemen, die de werkelijkheid uit het oog is verloren. Maar zo is precies de mens die zichzelf overgeeft om rijk te worden in zijn leven. We zullen tenslotte uit het leven gaan zoals we erin zijn gekomen.

Of beeld u zich eens 269 mensen in die de eeuwigheid binnengaan na een vliegtuigcrash. Voor de crash waren er de beroemde poiticus, de corporate executive die miljoenen verdient, een feestbeest met zijn liefje en een kind van een zendeling die op terugreis is van een bezoek aan zijn grootouders. Vervolgens, na de crash, staan ze voor God - totaal ontdaan van elke MasterCard, chequeboek, krediet, dure kleren, succesverhalen en Hilton reserveringen. De politicus, de executive, het feestbeest en het zendelingenkind op gelijke hoogte met absoluut niets in hun handen dan slechts wat er in hun hart leeft. Hoe absurd en tragisch zal de minaar van het geld die dag lijken! Hij zal lijken op de man die zijn hele leven treinkaartjes heeft verzameld en uiteindelijk zo krom loopt onder het gewicht dat hij uiteindelijk de trein mist. Probeer niet rijk te worden, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen."

'''Eenvoudigheid is mogelijk en goed'''

Ten tweede, vers 8: "Maar als wij voedsel en deksel hebben, wij zullen daarmede vergenoegd zijn." Christenen kunnen tevreden zijn met de eenvoudige noodzakelijke dingen van het leven, en ze horen het ook te zijn. Ik zal drie dingen noemen waaruit blijkt dat eenvoudigheid mogelijk is en ook goed.
In de eerste plaats, omdat u God dichtbij u heeft, en hij er ook voor u is, heeft u geen extra geld of spullen nodig voor uw gevoel van vrede en zekerheid. Hebreeen 13:5, 6 zegt:
<blockquote>Uw wandel zij zonder geldgierigheid; en zijt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten. Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.</blockquote>

Waar de markt ook naartoe gaat, God is altijd beter dan goud. En daarom kunnen we met Gods hulp tevreden zijn met de eenvoudige levensbehoeften.

In de tweede plaats kunnen we tevreden zijn met de eerste levensbehoeften omdat de diepste, meest bevredigende vreugden die God ons geeft in de schepping de vrije giften uit de natuur zijn en de liefdevolle relaties met mensen. Nadat je basisbehoeften zijn vervuld, zal geld je vermogen om van deze genoegens te genieten laten afnemen en niet laten groeien. Dingen kopen draagt absoluut niets bij aan het vermogen van je hart om blij te zijn. Er is een groot verschil tussen de tijdelijke sensatie van een nieuw speeltje en de omhelzing van een toegewijde vriend wanneer je thuiskomt. Wie, denkt u, heeft de diepste, meest bevredigende vreugde in zijn leven: de man die 100 dollar betaalt voor een suite op de 40e verdieping midden in het stadscentrum en zijn avond in een schemerige, rokerige hal doorbrengt terwijl hij indruk probeert te maken op vreemde vrouwen met 10-dollar cocktails - of de man die een twee-sterren hotel uitkiest, en de avond doorbrengt met het kijken naar de zonsondergang terwijl hij zijn vrouw een liefdesbrief schrijft?

In de derde plaats zouden we tevreden moeten zijn met de eerste levensbehoeften omdat we al het overige kunnen besteden aan dingen die er werkelijk toe doen. Drie miljard mensen leven vandaag de dag buiten Jezus Christus. Tweederde van deze groep kent in zijn cultuur geen werkelijk Christelijk getuigenis. Als zij het moeten gaan horen - en Christus heeft het geboden dat ze het moeten horen - dan zullen zendelingen naar andere culturen moeten worden gestuurd, en dat moet ergens van worden betaald. Al het geld dat nodig is om dit leger van goed-nieuws-ambassadeurs uit te sturen is beschikbaar in de Amerikaanse kerk. Als we - net als Paulus - tevreden zijn met de eerste levensbehoeften komen er duizenden dollars vrij uit Bethlehem(1), miljoenen uit de Baptist General Conference en honderden miljoenen dollars uit de Protestantse kerken, zodat het evangelie naar het front kan worden gebracht. En de revolutie van vreugde en vrijheid die het op de thuisbasis zou brengen zou het mooiste getuigenis zijn dat u zich maar voor kan stellen. De bijbelse roeping is dat u in staat bent om tevreden te zijn met de eerste levensbehoeften, en dat ook hoort te zijn. Daarom, probeer niet rijk te worden.

'''Het najagen van rijkdom leidt tot verwoesting'''

De derde reden om geen rijkdom na te streven is dat dit leidt tot de verwoesting van uw leven. De verzen 9 en 10:

<blockquote>Doch die rijk willen worden, vallen in verzoeking, en in den strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerlijkheden, welke de mensen doen verzinken in verderf en ondergang.
Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zichzelven met vele smarten doorstoken.</blockquote>

Geen enkele Christenhedonist wil verzinken in verderf en ondergang, en doorstoken worden met vele smarten. Daarom wil geen enkele Christenhedonist rijk worden. Beproef uzelf! Heeft u uw houding ten opzichte van geld geleerd van de Bijbel, of heeft u het overgenomen van de hedendaagse koophandel? Als u met het vliegtuig gaat en het magazine van de luchtvaartmaatschappij leest, zult u zien dat bijna elke pagina een bepaalde opvatting over rijkdom promoot die lijnrecht tegenover vers 9 staat. Vers 9 laat heel levendig het gevaar zien van de begeerte naar rijkdom. De magazines van luchtvaartmaatschappijen gebruiken en bevorderen de begeerte om rijk te worden en luxegoederen te bezitten(2).
Neem bijvoorbeeld de ''UNITED'' van september 1983. Een paginabrede advertentie voor de LA-Z-BOY stoel laat een man zien in een pluche zetel met deze woorden erboven: "Zijn pakken zijn op maat. Zijn horloge is van puur goud. Zijn kantoorstoel is een LAZ-Y-Boy."
Daaronder de quote:

<blockquote>Ik heb hard gewerkt en mijn deel in het geluk gehad: Mijn zaak is een succes. Ik wilde dat mijn kantoor dit weerspiegelde, en ik geloof dat ik daarin geslaagd ben. Als mijn stoel koos ik een LA-Z-Boy Executive Recliner. Het past bij het beeld dat ik voor ogen had. Als u dat niet kunt zeggen over uw kantoorstoel, wordt het dan niet eens tijd dat u in een LA-Z-Boy plaatsneemt? U hebt tenslotte al lang genoeg zonder moeten doen.</blockquote>

Voor degenen die oren hebben om te horen zit er een filosofie van rijkdom in deze zinnen die ongeveer als volgt luidt: Als u het verdiend hebt dan zou alleen een gek zich luxegoederen ontzeggen. Als vers 9 werkelijk waar is, en de begeerte naar rijkdom ons in de val van Satan brengt en in de verwoesting van de hel, dan is deze advertentie die de begeerte promoot demonisch en net zo verwoestend als de sexadvertenties die u leest in de ''Telegraaf''(3).
Bent u waakzaam en vrij van de economische verdorvenheid van de Amerikaanse koophandel? Of heeft de alomtegenwoordige economische leugen u bedrogen en heeft u het idee dat de enige zonde met betrekking tot geld het stelen betreft? Ik geloof in de vrijheid van meningsuiting en in vrije handel omdat ik totaal geen vertrouwen heb in de morele capaciteiten van zondige burgelijke overheden om instellingen te verbeteren die door zondige burgers zijn ontworpen. Maar laten we onze vrijheid als Christenen gebruiken om NEE te zeggen tegen de begeerte naar rijkdom en JA tegen de waarheid:
<blockquote>Er is grote winst in godsvrucht wanneer we tevreden zijn met de eenvoudige eerste levensbehoeften.</blockquote>

'''Voor hen die al rijk zijn'''

Tot nu toe hebben we het gehad over 1 Timotheus 6:6-10, gericht aan mensen die nog niet rijk zijn maar die misschien de verleiding voelen om het te wel te worden. In hoofdstuk 6 vers 17-19 richt Paulus zich tot een groep in de kerk die al rijk is. Wat moet een rijk persoon doen met zijn geld wanneer hij een Christen wordt? Het antwoord in vers 19 is eenvoudigweg een parafrase van Jezus' onderwijs. Jezus leerde dat we geen schatten moeten vergaderen op aarde, maar in de hemel (Mattheus 6:19,20). Hij zei dat we ons geld moeten gebruiken om onszelf 'buidels te maken die niet verouden, een schat, die niet afneemt, in de hemelen' (Lukas 12:33). Hij leerde dat we ons geld moeten gebruiken om ons van een plaats te verzekeren in de 'eeuwige tabernakelen' (Lukas 16:9). Paulus zegt in 1 Timotheus 6:19 dat rijken hun geld zo moeten besteden, 'Leggende zichzelven weg tot een schat een goed fundament tegen het toekomende, opdat zij het eeuwige leven verkrijgen mogen.' Er is een manier om uw geld te gebruiken waarmee u het eeuwige leven verbeurt – niet omdat het eeuwige leven te koop is, maar omdat uw geldgebruik laat zien waar uw hoop ligt.

Paulus geeft drie richtlijnen aan de rijken, zodat ze hun geld zo kunnen gebruiken dat ze hun eeuwige toekomst veilig kunnen stellen. In de eerste plaats (vers 17), laat uw geld geen bron van trots zijn. O, hoe bedrieglijk is dit! We kennen allemaal dat superioriteitsgevoel dat naarbinnen kruipt wanneer we een slimme investering hebben gedaan, een slimme aankoop, of een grote storting. De grootste aantrekkingskracht van geld zit 'm in de macht die het geeft en de trots die het voedt. Paulus zegt: laat dat niet gebeuren.
In de tweede plaats (vers 17) zegt hij tegen de rijke mensen: zet uw hoop niet op 'op de ongestadigheid des rijkdoms, maar op den levenden God, Die ons alle dingen rijkelijk verleent, om te genieten'. Dit is voor rijken niet makkelijk, en daarom zei Jezus dat het zwaar is voor een rijke om het koninkrijk binnen te gaan (Markus 10:23). Het is moeilijk om al de hoop te zien die rijkdom kan geven, en toch ervan af te keren en in plaats daarvan op God al uw hoop te stellen. Het is moeilijk om niet de gift lief te hebben en de Gever te vergeten. Maar dit is de enige hoop die de rijke heeft. Als ze het niet kunnen doen, zijn ze verloren. Ze moeten meer hopen op God dan op zijn gaven. En waar ze van genieten op aarde, daarvan moeten ze om zijns wil van genieten.
In de laatste plaats (vers 18) moeten de rijken hun geld aan goede doelen besteden, en moeten ze mild en vrijgevig zijn. Wanneer ze eenmaal bevrijd zijn van de magneet van trots, en hun hoop op God is en niet op geld, dan kan er maar een ding gebeuren: hun geld zal vrijelijk vloeien om de vele bedieningen van Christus te doen toenemen. Hongerigen zullen worden gevoed, zieken worden genezen, onwetenden worden onderwezen, en mensen in onbereikte gebieden zullen het evangelie horen. En het is als met Zacheus van vroeger, liefde zal het goud van de Christelijke pijpleiding van genade drillen en het vervangen door eenvoudig, duurzaam koper.

Het lijkt me dat onze uiteindelijke samenvatting is dat Paulus in deze twee teksten werkelijk wil dat we het eeuwige leven vasthouden en niet verliezen. Paulus heeft het nooit over onbelangrijke dingen. Hij leeft op de rand van de eeuwigheid – en daarom ziet hij de dingen zo duidelijk. Hij staat daar als Gods deurwachter en behandelt ons als godvruchtige Christen-hedonisten: U wilt het leven verkrijgen dat het echte leven is, of niet (vers 19)? U wilt geen verderf en ondergang, u wilt ook niet met smarten doorstoken worden – of niet? (vers 9, 10). U wilt toch al de winst die godsvrucht kan brengen? Maak dan verstandig gebruik van het betaalmiddel van het Christen-hedonisme: begeer geen rijkdom, maar wees tevreden met de eenvoudige eerste levensbehoeften. Zet uw hoop volledig op God, houdt u verre van trots en laat uw vreugde in God overvloeien in een rijke vrijgevigheid voor een verloren en arme wereld.

Noten
(1) Bethlehem Baptist Church, de kerk van John Piper
(2) luxegoederen, origineel: 'images of wealth'.
(3) Telegraaf, origineel: 'Minnesota Daily'.

Geld, het betaalmiddel van het Christenhedonisme

Dmoerman — Wed, 02 Dec 2009 20:59:42 GMT

Dmoerman:

{{Info|Money: Currency for Christian Hedonism}}

<blockquote>'''1 Timotheus 6:6-19'''</blockquote>

Geld is het betaalmiddel van het Christen-hedonisme, en wel zo dat wat u ermee doet (of er mee zou willen doen) uw geluk voor altijd kan maken of breken. 1 Timotheus 6:6-19 laat duidelijk zien dat uw omgaan met geld u kan verderven (vers 9) of uw eeuwige leven kan verzekeren (vers 19). Volgens mij leert dit gedeelte ons dat we ons geld zo moeten gebruiken dat we er zoveel en zo lang mogelijk profijt van hebben. De tekst pleit voor iets wat ik Christen-hedonisme noem - de opvatting dat het niet alleen toegestaan, maar zelfs door God bevolen is om ons volle en duurzame geluk na te streven; en dat al het kwaad in de wereld niet de schuld is van ons te grote verlangen naar geluk maar juist wordt veroorzaakt doordat ons verlangen zo zwak is dat we voldoende hebben aan vluchtig genot dat ons diepste zielsverlangen niet kan vervullen, maar het integendeel vernietigt. De wortel van alle kwaad is dat we het soort mensen zijn dat genoegen neemt met de liefde voor geld in plaats van de liefde van God (vers 10).

'''Het aanprijzen van Godsvrucht'''

Paulus waarschuwt Timotheus voor een paar gladde bedriegers die doorhadden dat er aan de opleving van het evangelie in Efeze wel iets te verdienen viel. Volgens hoofdstuk 6 vers 5 beschouwden deze opgeblazen onruststokers de godsdienst als een middel om geld te verdienen. Ze zijn zo verslaafd aan de liefde voor geld dat de waarheid ze niet meer genegen is. Ze verheugen zich niet in de waarheid, maar ze verheugen zich in belastingontduiking. Ze zijn bereid om elke willekeurige nieuwe rage te gebruiken om geld te verdienen, niets is heilig. Als er onder de streep iets groots en zwarts staat, zijn de marketingstrategieen irrelevant. Als godsvrucht 'in' is, dan verkopen we godsvrucht. Sex verkoopt trouwens altijd. Maar godsvrucht komt en gaat. Je moet ervoor zorgen dat je het hoogtepunt meepakt, voordat het weer voorbij is. Vandaag de dag kan je prima winst maken met de godsdienst. De markt van de godsdienst is 'hot' voor boekverkopers, de muziekindustrie, de handelaren in zilveren kruisjes en riemen met visjes erop, of olijfhouten briefopeners, bumperstickers, gelukswaterkruisjes met Jezus voorop en wonderwater uit Lourdes erin - met de garantie dat je de Bingo wint of anders krijg je binnen 90 dagen je geld terug. Ja, tegenwoordig heb je prima kansen om rijk te worden met de godsdienst.

Paulus zou hierop hebben kunnen antwoorden: "Timotheus, je moet hen niet volgen want Christenen leven niet om er beter van te worden. Christenen doen wat goed is, gewoon omdat het goed is. Christenen worden niet gedreven door winst." Maar dat deed Paulus niet in vers 6. Hij zei: "Doch de godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging." In plaats van te zeggen dat Christenen niet leven voor het gewin zegt hij dat Christenen horen te leven voor een groter gewin dan waar de minnaars van het geld voor leven. Godsvrucht is de weg waarin dit grote gewin verkregen kan worden, maar alleen wanneer we tevreden zijn met eenvoudigheid en niet een zucht hebben naar rijkdom. "Godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging". Als uw godsvrucht u bevrijdt heeft van de begeerte om rijk te worden, en u tevreden heeft gemaakt met wat u hebt, dan is uw godsvrucht enorm winstgevend (1 Timotheus 4:8). Godsvrucht die de hunkering naar materiele welvaart overwint, brengt grote geestelijke welvaart voort. Dus vers 6 zegt dat het zeer verrijkend is om niet te streven naar rijkdom.

'''Zakendoen en het verlangen om rijk te zijn'''

Er volgen in de verzen 7 - 10 drie redenen waarom we beter niet kunnen streven naar rijkdom. Maar laat ik eerst iets verklaren. We leven in een samenleving waarin vele rechtmatige bedrijven afhankelijk zijn van grote hoeveelheden kapitaal. Je kunt geen fabriek bouwen zonder miljoenen dollars aan vermogen. Daarom hebben de financiele bestuurders vaak de verantwoordelijkheid om reserves op te bouwen door bijvoorbeeld aandelen te verkopen in het bedrijf. Wanneer de Bijbel de begeerte naar rijkdom veroordeelt gaat dit niet noodzakelijkerwijs op voor bedrijven die willen groeien en daarom grotere geldreserves willen aanleggen. De bestuurders van zo'n bedrijf kunnen hebzuchtig zijn, maar ze kunnen ook grotere, nobelere motieven hebben om door de groei van hun bedrijf de mensen te laten profiteren.

En zelfs wanneer een zakenman een hoger salaris krijgt aangeboden, en hij dat accepteert, is dat nog niet voldoende om hem te veroordelen voor begeerte naar rijkdom. Hij ''kan'' de baan hebben aangenomen omdat hij een zucht heeft naar de macht, status en luxe die het geld kan brengen. Maar evengoed kan hij tevreden zijn met wat hij al had en is hij wellicht van plan om van het extra geld een weeshuis te bouwen, een zendeling te ondersteunen of om een bediening in de stad te financieren. Werken om geld te verdienen voor de zaak van Christus is niet hetzelfde als verlangen om rijk te zijn. Waar Paulus voor waarschuwt is niet het verlangen om geld te verdienen zodat we in onze behoeften en die van anderen kunnen voorzien; hij waarschuwt tegen het verlangen om meer en meer geld te hebben met als doel een hogere status en meer luxe.

'''Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet'''

Laten we nu kijken naar de drie redenen die Paulus geeft in de verzen 7 - 10 om niet naar rijkdom te verlangen. ''Allereerst'' in vers 7, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen." Of, zoals Flossie O'Connor het stelt: Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet. Stel dat iemand met lege handen door de draaideur van een groot kunstmuseum komt, en hij begint de schilderijen van de muur te halen en hij draagt ze gewichtig onder zijn arm. U gaat naar hem toe, en u zegt: "Wat bent u aan het doen?" Hij antwoordt vervolgens: "Ik ben een kunstverzamelaar geworden." "Maar, ze zijn niet werkelijk van u," zegt u, "en trouwens, ze laten u echt niet gaan met die schilderijen. U zult toch echt het museum moeten verlaten zoals u er ook in kwam." Maar hij antwoordt opnieuw: "Ze zijn echt wel van mij, ik heb ze toch onder mijn arm. De mensen beschouwen me als een belangrijke handelaar. En ik denk helemaal niet aan weggaan. Verpest de boel nou niet."
We zouden deze man een dwaas kunnen noemen, die de werkelijkheid uit het oog is verloren. Maar zo is precies de mens die zichzelf overgeeft om rijk te worden in zijn leven. We zullen tenslotte uit het leven gaan zoals we erin zijn gekomen.

Of beeld u zich eens 269 mensen in die de eeuwigheid binnengaan na een vliegtuigcrash. Voor de crash waren er de beroemde poiticus, de corporate executive die miljoenen verdient, een feestbeest met zijn liefje en een kind van een zendeling die op terugreis is van een bezoek aan zijn grootouders. Vervolgens, na de crash, staan ze voor God - totaal ontdaan van elke MasterCard, chequeboek, krediet, dure kleren, succesverhalen en Hilton reserveringen. De politicus, de executive, het feestbeest en het zendelingenkind op gelijke hoogte met absoluut niets in hun handen dan slechts wat er in hun hart leeft. Hoe absurd en tragisch zal de minaar van het geld die dag lijken! Hij zal lijken op de man die zijn hele leven treinkaartjes heeft verzameld en uiteindelijk zo krom loopt onder het gewicht dat hij uiteindelijk de trein mist. Probeer niet rijk te worden, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen."

'''Eenvoudigheid is mogelijk en goed'''

Ten tweede, vers 8: "Maar als wij voedsel en deksel hebben, wij zullen daarmede vergenoegd zijn." Christenen kunnen tevreden zijn met de eenvoudige noodzakelijke dingen van het leven, en ze horen het ook te zijn. Ik zal drie dingen noemen waaruit blijkt dat eenvoudigheid mogelijk is en ook goed.
In de eerste plaats, omdat u God dichtbij u heeft, en hij er ook voor u is, heeft u geen extra geld of spullen nodig voor uw gevoel van vrede en zekerheid. Hebreeen 13:5, 6 zegt:
<blockquote>Uw wandel zij zonder geldgierigheid; en zijt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten. Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.</blockquote>

Waar de markt ook naartoe gaat, God is altijd beter dan goud. En daarom kunnen we met Gods hulp tevreden zijn met de eenvoudige levensbehoeften.

In de tweede plaats kunnen we tevreden zijn met de eerste levensbehoeften omdat de diepste, meest bevredigende vreugden die God ons geeft in de schepping de vrije giften uit de natuur zijn en de liefdevolle relaties met mensen. Nadat je basisbehoeften zijn vervuld, zal geld je vermogen om van deze genoegens te genieten laten afnemen en niet laten groeien. Dingen kopen draagt absoluut niets bij aan het vermogen van je hart om blij te zijn. Er is een groot verschil tussen de tijdelijke sensatie van een nieuw speeltje en de omhelzing van een toegewijde vriend wanneer je thuiskomt. Wie, denkt u, heeft de diepste, meest bevredigende vreugde in zijn leven: de man die 100 dollar betaalt voor een suite op de 40e verdieping midden in het stadscentrum en zijn avond in een schemerige, rokerige hal doorbrengt terwijl hij indruk probeert te maken op vreemde vrouwen met 10-dollar cocktails - of de man die een twee-sterren hotel uitkiest, en de avond doorbrengt met het kijken naar de zonsondergang terwijl hij zijn vrouw een liefdesbrief schrijft?

In de derde plaats zouden we tevreden moeten zijn met de eerste levensbehoeften omdat we al het overige kunnen besteden aan dingen die er werkelijk toe doen. Drie miljard mensen leven vandaag de dag buiten Jezus Christus. Tweederde van deze groep kent in zijn cultuur geen werkelijk Christelijk getuigenis. Als zij het moeten gaan horen - en Christus heeft het geboden dat ze het moeten horen - dan zullen zendelingen naar andere culturen moeten worden gestuurd, en dat moet ergens van worden betaald. Al het geld dat nodig is om dit leger van goed-nieuws-ambassadeurs uit te sturen is beschikbaar in de Amerikaanse kerk. Als we - net als Paulus - tevreden zijn met de eerste levensbehoeften komen er duizenden dollars vrij uit Bethlehem(1), miljoenen uit de Baptist General Conference en honderden miljoenen dollars uit de Protestantse kerken, zodat het evangelie naar het front kan worden gebracht. En de revolutie van vreugde en vrijheid die het op de thuisbasis zou brengen zou het mooiste getuigenis zijn dat u zich maar voor kan stellen. De bijbelse roeping is dat u in staat bent om tevreden te zijn met de eerste levensbehoeften, en dat ook hoort te zijn. Daarom, probeer niet rijk te worden.

'''Het najagen van rijkdom leidt tot verwoesting'''

De derde reden om geen rijkdom na te streven is dat dit leidt tot de verwoesting van uw leven. De verzen 9 en 10:

<blockquote>Doch die rijk willen worden, vallen in verzoeking, en in den strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerlijkheden, welke de mensen doen verzinken in verderf en ondergang.
Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zichzelven met vele smarten doorstoken.</blockquote>

Geen enkele Christenhedonist wil verzinken in verderf en ondergang, en doorstoken worden met vele smarten. Daarom wil geen enkele Christenhedonist rijk worden. Beproef uzelf! Heeft u uw houding ten opzichte van geld geleerd van de Bijbel, of heeft u het overgenomen van de hedendaagse koophandel? Als u met het vliegtuig gaat en het magazine van de luchtvaartmaatschappij leest, zult u zien dat bijna elke pagina een bepaalde opvatting over rijkdom promoot die lijnrecht tegenover vers 9 staat. Vers 9 laat heel levendig het gevaar zien van de begeerte naar rijkdom. De magazines van luchtvaartmaatschappijen gebruiken en bevorderen de begeerte om rijk te worden en luxegoederen te bezitten(2).
Neem bijvoorbeeld de ''UNITED'' van september 1983. Een paginabrede advertentie voor de LA-Z-BOY stoel laat een man zien in een pluche zetel met deze woorden erboven: "Zijn pakken zijn op maat. Zijn horloge is van puur goud. Zijn kantoorstoel is een LAZ-Y-Boy."
Daaronder de quote:

<blockquote>Ik heb hard gewerkt en mijn deel in het geluk gehad: Mijn zaak is een succes. Ik wilde dat mijn kantoor dit weerspiegelde, en ik geloof dat ik daarin geslaagd ben. Als mijn stoel koos ik een LA-Z-Boy Executive Recliner. Het past bij het beeld dat ik voor ogen had. Als u dat niet kunt zeggen over uw kantoorstoel, wordt het dan niet eens tijd dat u in een LA-Z-Boy plaatsneemt? U hebt tenslotte al lang genoeg zonder moeten doen.</blockquote>

Voor degenen die oren hebben om te horen zit er een filosofie van rijkdom in deze zinnen die ongeveer als volgt luidt: Als u het verdiend hebt dan zou alleen een gek zich luxegoederen ontzeggen. Als vers 9 werkelijk waar is, en de begeerte naar rijkdom ons in de val van Satan brengt en in de verwoesting van de hel, dan is deze advertentie die de begeerte promoot demonisch en net zo verwoestend als de sexadvertenties die u leest in de ''Telegraaf''(3).
Bent u waakzaam en vrij van de economische verdorvenheid van de Amerikaanse koophandel? Of heeft de alomtegenwoordige economische leugen u bedrogen en heeft u het idee dat de enige zonde met betrekking tot geld het stelen betreft? Ik geloof in de vrijheid van meningsuiting en in vrije handel omdat ik totaal geen vertrouwen heb in de morele capaciteiten van zondige burgelijke overheden om instellingen te verbeteren die door zondige burgers zijn ontworpen. Maar laten we onze vrijheid als Christenen gebruiken om NEE te zeggen tegen de begeerte naar rijkdom en JA tegen de waarheid:
<blockquote>Er is grote winst in godsvrucht wanneer we tevreden zijn met de eenvoudige eerste levensbehoeften.</blockquote>

'''Voor hen die al rijk zijn'''

Those are words addressed in 1 Timothy 6:6–10 to people who are not rich but who may be tempted to want to be rich. In 6:17-19 Paul addresses a group in the church who are already rich. What should a rich person do with his money if he becomes a Christian? The answer of verse 19 is simply a paraphrase of Jesus' teaching. Jesus said not to lay up treasure on earth, but in heaven (Matthew 6:19, 20). He said we should use our money to provide purses that do not grow old and a heavenly treasure that does not fail (Luke 12:33). He said we should use our money to secure for ourselves a welcome into eternal habitation (Luke 16:9). Paul says in verse 19 that rich people should use their money in a way that "lays up for themselves a good foundation for the future and takes hold on eternal life which is life indeed." There is a way to use your money that forfeits eternal life—not because eternal life can be bought, but because the use of your money shows where your hope is.

Paul gives three directions to the rich about how to use their money to secure their eternal future. First (v. 17), don't let your money produce pride. O, how deceptive this is! Every one of us has felt the smug sense of superiority that creeps in after a clever investment or new purchase or a big deposit. Money's chief attraction is the power it gives and the pride it feeds. Paul says don't let it happen.

Second (v. 17), he says to rich people, "Don't set your hope on uncertain riches but on God who richly furnishes you all things to enjoy." This is not easy for the rich to do. That's why Jesus said it is hard for a rich man to enter the kingdom (Mark 10:23). It is hard to look at all the hope that riches offer and turn away from that to God and rest all your hope on him. It is hard not to love the gift and forget the Giver. But this is the only hope for the rich. If they can't do it, they are lost. They must hope in God more than they hope in his gifts. And whatever they enjoy on earth they must enjoy for ''his ''sake.

Finally (v. 18), the rich must use their money in good deeds and must be liberal and generous. Once they are liberated from the magnet of pride and once their hope is set on God not money, there is only one thing that can happen: their money will flow freely to multiply the manifold ministries of Christ. Hungry will be fed, sick will be healed, ignorant will be taught, and frontier peoples will be evangelized. And as with Zacchaeus of old, love will bore the gold lining out of the Christian pipeline of grace and replace it with simple, durable copper.

It seems to me that our final summary emphasis should be that in both these texts Paul really wants us to lay hold on eternal life and not lose it. Paul never dabbles in unessentials. He lives on the brink of eternity. That's why he sees things so clearly. He stands there like God's gatekeeper and treats us like godly Christian Hedonists: You ''do'' want life which is life indeed, don't you (v. 19)? You ''don't'' want ruin, destruction, and pangs of heart, do you (vv. 9, 10)? You''do'' want all the gain that godliness can bring, don't you? Then use the currency of Christian Hedonism wisely: do not desire to be rich, but be content with the simple necessities of life. Set your hope fully on God, guard yourself from pride, and let your joy in God overflow in a wealth of liberality to a lost and needy world.

Noten
(1) Bethlehem Baptist Church, de kerk van John Piper
(2) luxegoederen, origineel: 'images of wealth'.
(3) Telegraaf, origineel: 'Minnesota Daily'.

Geld, het betaalmiddel van het Christenhedonisme

Dmoerman — Wed, 02 Dec 2009 20:28:30 GMT

Dmoerman:

{{Info|Money: Currency for Christian Hedonism}}

<blockquote>'''1 Timotheus 6:6-19'''</blockquote>

Geld is het betaalmiddel van het Christen-hedonisme, en wel zo dat wat u ermee doet (of er mee zou willen doen) uw geluk voor altijd kan maken of breken. 1 Timotheus 6:6-19 laat duidelijk zien dat uw omgaan met geld u kan verderven (vers 9) of uw eeuwige leven kan verzekeren (vers 19). Volgens mij leert dit gedeelte ons dat we ons geld zo moeten gebruiken dat we er zoveel en zo lang mogelijk profijt van hebben. De tekst pleit voor iets wat ik Christen-hedonisme noem - de opvatting dat het niet alleen toegestaan, maar zelfs door God bevolen is om ons volle en duurzame geluk na te streven; en dat al het kwaad in de wereld niet de schuld is van ons te grote verlangen naar geluk maar juist wordt veroorzaakt doordat ons verlangen zo zwak is dat we voldoende hebben aan vluchtig genot dat ons diepste zielsverlangen niet kan vervullen, maar het integendeel vernietigt. De wortel van alle kwaad is dat we het soort mensen zijn dat genoegen neemt met de liefde voor geld in plaats van de liefde van God (vers 10).

'''Het aanprijzen van Godsvrucht'''

Paulus waarschuwt Timotheus voor een paar gladde bedriegers die doorhadden dat er aan de opleving van het evangelie in Efeze wel iets te verdienen viel. Volgens hoofdstuk 6 vers 5 beschouwden deze opgeblazen onruststokers de godsdienst als een middel om geld te verdienen. Ze zijn zo verslaafd aan de liefde voor geld dat de waarheid ze niet meer genegen is. Ze verheugen zich niet in de waarheid, maar ze verheugen zich in belastingontduiking. Ze zijn bereid om elke willekeurige nieuwe rage te gebruiken om geld te verdienen, niets is heilig. Als er onder de streep iets groots en zwarts staat, zijn de marketingstrategieen irrelevant. Als godsvrucht 'in' is, dan verkopen we godsvrucht. Sex verkoopt trouwens altijd. Maar godsvrucht komt en gaat. Je moet ervoor zorgen dat je het hoogtepunt meepakt, voordat het weer voorbij is. Vandaag de dag kan je prima winst maken met de godsdienst. De markt van de godsdienst is 'hot' voor boekverkopers, de muziekindustrie, de handelaren in zilveren kruisjes en riemen met visjes erop, of olijfhouten briefopeners, bumperstickers, gelukswaterkruisjes met Jezus voorop en wonderwater uit Lourdes erin - met de garantie dat je de Bingo wint of anders krijg je binnen 90 dagen je geld terug. Ja, tegenwoordig heb je prima kansen om rijk te worden met de godsdienst.

Paulus zou hierop hebben kunnen antwoorden: "Timotheus, je moet hen niet volgen want Christenen leven niet om er beter van te worden. Christenen doen wat goed is, gewoon omdat het goed is. Christenen worden niet gedreven door winst." Maar dat deed Paulus niet in vers 6. Hij zei: "Doch de godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging." In plaats van te zeggen dat Christenen niet leven voor het gewin zegt hij dat Christenen horen te leven voor een groter gewin dan waar de minnaars van het geld voor leven. Godsvrucht is de weg waarin dit grote gewin verkregen kan worden, maar alleen wanneer we tevreden zijn met eenvoudigheid en niet een zucht hebben naar rijkdom. "Godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging". Als uw godsvrucht u bevrijdt heeft van de begeerte om rijk te worden, en u tevreden heeft gemaakt met wat u hebt, dan is uw godsvrucht enorm winstgevend (1 Timotheus 4:8). Godsvrucht die de hunkering naar materiele welvaart overwint, brengt grote geestelijke welvaart voort. Dus vers 6 zegt dat het zeer verrijkend is om niet te streven naar rijkdom.

'''Zakendoen en het verlangen om rijk te zijn'''

Er volgen in de verzen 7 - 10 drie redenen waarom we beter niet kunnen streven naar rijkdom. Maar laat ik eerst iets verklaren. We leven in een samenleving waarin vele rechtmatige bedrijven afhankelijk zijn van grote hoeveelheden kapitaal. Je kunt geen fabriek bouwen zonder miljoenen dollars aan vermogen. Daarom hebben de financiele bestuurders vaak de verantwoordelijkheid om reserves op te bouwen door bijvoorbeeld aandelen te verkopen in het bedrijf. Wanneer de Bijbel de begeerte naar rijkdom veroordeelt gaat dit niet noodzakelijkerwijs op voor bedrijven die willen groeien en daarom grotere geldreserves willen aanleggen. De bestuurders van zo'n bedrijf kunnen hebzuchtig zijn, maar ze kunnen ook grotere, nobelere motieven hebben om door de groei van hun bedrijf de mensen te laten profiteren.

En zelfs wanneer een zakenman een hoger salaris krijgt aangeboden, en hij dat accepteert, is dat nog niet voldoende om hem te veroordelen voor begeerte naar rijkdom. Hij ''kan'' de baan hebben aangenomen omdat hij een zucht heeft naar de macht, status en luxe die het geld kan brengen. Maar evengoed kan hij tevreden zijn met wat hij al had en is hij wellicht van plan om van het extra geld een weeshuis te bouwen, een zendeling te ondersteunen of om een bediening in de stad te financieren. Werken om geld te verdienen voor de zaak van Christus is niet hetzelfde als verlangen om rijk te zijn. Waar Paulus voor waarschuwt is niet het verlangen om geld te verdienen zodat we in onze behoeften en die van anderen kunnen voorzien; hij waarschuwt tegen het verlangen om meer en meer geld te hebben met als doel een hogere status en meer luxe.

'''Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet'''

Laten we nu kijken naar de drie redenen die Paulus geeft in de verzen 7 - 10 om niet naar rijkdom te verlangen. ''Allereerst'' in vers 7, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen." Of, zoals Flossie O'Connor het stelt: Er rijdt geen verhuiswagen achter een begrafenisstoet. Stel dat iemand met lege handen door de draaideur van een groot kunstmuseum komt, en hij begint de schilderijen van de muur te halen en hij draagt ze gewichtig onder zijn arm. U gaat naar hem toe, en u zegt: "Wat bent u aan het doen?" Hij antwoordt vervolgens: "Ik ben een kunstverzamelaar geworden." "Maar, ze zijn niet werkelijk van u," zegt u, "en trouwens, ze laten u echt niet gaan met die schilderijen. U zult toch echt het museum moeten verlaten zoals u er ook in kwam." Maar hij antwoordt opnieuw: "Ze zijn echt wel van mij, ik heb ze toch onder mijn arm. De mensen beschouwen me als een belangrijke handelaar. En ik denk helemaal niet aan weggaan. Verpest de boel nou niet."
We zouden deze man een dwaas kunnen noemen, die de werkelijkheid uit het oog is verloren. Maar zo is precies de mens die zichzelf overgeeft om rijk te worden in zijn leven. We zullen tenslotte uit het leven gaan zoals we erin zijn gekomen.

Of beeld u zich eens 269 mensen in die de eeuwigheid binnengaan na een vliegtuigcrash. Voor de crash waren er de beroemde poiticus, de corporate executive die miljoenen verdient, een feestbeest met zijn liefje en een kind van een zendeling die op terugreis is van een bezoek aan zijn grootouders. Vervolgens, na de crash, staan ze voor God - totaal ontdaan van elke MasterCard, chequeboek, krediet, dure kleren, succesverhalen en Hilton reserveringen. De politicus, de executive, het feestbeest en het zendelingenkind op gelijke hoogte met absoluut niets in hun handen dan slechts wat er in hun hart leeft. Hoe absurd en tragisch zal de minaar van het geld die dag lijken! Hij zal lijken op de man die zijn hele leven treinkaartjes heeft verzameld en uiteindelijk zo krom loopt onder het gewicht dat hij uiteindelijk de trein mist. Probeer niet rijk te worden, "Want wij hebben niets in de wereld gebracht, het is openbaar, dat wij ook niet kunnen iets daaruit dragen."

'''Eenvoudigheid is mogelijk en goed'''

Ten tweede, vers 8: "Maar als wij voedsel en deksel hebben, wij zullen daarmede vergenoegd zijn." Christenen kunnen tevreden zijn met de eenvoudige noodzakelijke dingen van het leven, en ze horen het ook te zijn. Ik zal drie dingen noemen waaruit blijkt dat eenvoudigheid mogelijk is en ook goed.
In de eerste plaats, omdat u God dichtbij u heeft, en hij er ook voor u is, heeft u geen extra geld of spullen nodig voor uw gevoel van vrede en zekerheid. Hebreeen 13:5, 6 zegt:
<blockquote>Uw wandel zij zonder geldgierigheid; en zijt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten. Zodat wij vrijmoediglijk durven zeggen: De Heere is mij een Helper, en ik zal niet vrezen, wat mij een mens zal doen.</blockquote>

Waar de markt ook naartoe gaat, God is altijd beter dan goud. En daarom kunnen we met Gods hulp tevreden zijn met de eenvoudige levensbehoeften.

In de tweede plaats kunnen we tevreden zijn met de eerste levensbehoeften omdat de diepste, meest bevredigende vreugden die God ons geeft in de schepping de vrije giften uit de natuur zijn en de liefdevolle relaties met mensen. Nadat je basisbehoeften zijn vervuld, zal geld je vermogen om van deze genoegens te genieten laten afnemen en niet laten groeien. Dingen kopen draagt absoluut niets bij aan het vermogen van je hart om blij te zijn. Er is een groot verschil tussen de tijdelijke sensatie van een nieuw speeltje en de omhelzing van een toegewijde vriend wanneer je thuiskomt. Wie, denkt u, heeft de diepste, meest bevredigende vreugde in zijn leven: de man die 100 dollar betaalt voor een suite op de 40e verdieping midden in het stadscentrum en zijn avond in een schemerige, rokerige hal doorbrengt terwijl hij indruk probeert te maken op vreemde vrouwen met 10-dollar cocktails - of de man die een twee-sterren hotel uitkiest, en de avond doorbrengt met het kijken naar de zonsondergang terwijl hij zijn vrouw een liefdesbrief schrijft?

In de derde plaats zouden we tevreden moeten zijn met de eerste levensbehoeften omdat we al het overige kunnen besteden aan dingen die er werkelijk toe doen. Drie miljard mensen leven vandaag de dag buiten Jezus Christus. Tweederde van deze groep kent in zijn cultuur geen werkelijk Christelijk getuigenis. Als zij het moeten gaan horen - en Christus heeft het geboden dat ze het moeten horen - dan zullen zendelingen naar andere culturen moeten worden gestuurd, en dat moet ergens van worden betaald. Al het geld dat nodig is om dit leger van goed-nieuws-ambassadeurs uit te sturen is beschikbaar in de Amerikaanse kerk. Als we - net als Paulus - tevreden zijn met de eerste levensbehoeften komen er duizenden dollars vrij uit Bethlehem(1), miljoenen uit de Baptist General Conference en honderden miljoenen dollars uit de Protestantse kerken, zodat het evangelie naar het front kan worden gebracht. En de revolutie van vreugde en vrijheid die het op de thuisbasis zou brengen zou het mooiste getuigenis zijn dat u zich maar voor kan stellen. De bijbelse roeping is dat u in staat bent om tevreden te zijn met de eerste levensbehoeften, en dat ook hoort te zijn. Daarom, probeer niet rijk te worden.

'''Het najagen van rijkdom leidt tot verwoesting'''

De derde reden om geen rijkdom na te streven is dat dit leidt tot de verwoesting van uw leven. De verzen 9 en 10:

<blockquote>Doch die rijk willen worden, vallen in verzoeking, en in den strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerlijkheden, welke de mensen doen verzinken in verderf en ondergang.
Want de geldgierigheid is een wortel van alle kwaad, tot welke sommigen lust hebbende zijn afgedwaald van het geloof, en hebben zichzelven met vele smarten doorstoken.</blockquote>

Geen enkele Christenhedonist wil verzinken in verderf en ondergang, en doorstoken worden met vele smarten. Daarom wil geen enkele Christenhedonist rijk worden. Beproef uzelf! Heeft u uw houding ten opzichte van geld geleerd van de Bijbel, of heeft u het overgenomen van de hedendaagse koophandel? Als u met het vliegtuig gaat en het magazine van de luchtvaartmaatschappij leest, zult u zien dat bijna elke pagina een bepaalde opvatting over rijkdom promoot die lijnrecht tegenover vers 9 staat. Vers 9 laat heel levendig het gevaar zien van de begeerte naar rijkdom. De magazines van luchtvaartmaatschappijen gebruiken en bevorderen de begeerte om rijk te worden en luxegoederen te bezitten(2).
Neem bijvoorbeeld de ''UNITED'' van september 1983. Een paginabrede advertentie voor de LA-Z-BOY stoel laat een man zien in een pluche zetel met deze woorden erboven: "Zijn pakken zijn op maat. Zijn horloge is van puur goud. Zijn kantoorstoel is een LAZ-Y-Boy."
Daaronder de quote:

<blockquote>Ik heb hard gewerkt en mijn deel in het geluk gehad: Mijn zaak is een succes. Ik wilde dat mijn kantoor dit weerspiegelde, en ik geloof dat ik daarin geslaagd ben. Als mijn stoel koos ik een LA-Z-Boy Executive Recliner. Het past bij het beeld dat ik voor ogen had. Als u dat niet kunt zeggen over uw kantoorstoel, wordt het dan niet eens tijd dat u in een LA-Z-Boy plaatsneemt? U hebt tenslotte al lang genoeg zonder moeten doen.</blockquote>

Voor degenen die oren hebben om te horen zit er een filosofie van rijkdom in deze zinnen die ongeveer als volgt luidt: Als u het verdiend hebt dan zou alleen een gek zich luxegoederen ontzeggen. Als vers 9 werkelijk waar is, en de begeerte naar rijkdom ons in de val van Satan brengt en in de verwoesting van de hel, dan is deze advertentie die de begeerte promoot demonisch en net zo verwoestend als de sexadvertenties die u leest in de ''Telegraaf''(3).
Bent u waakzaam en vrij van de economische verdorvenheid van de Amerikaanse koophandel? Of heeft de alomtegenwoordige economische leugen u bedrogen en heeft u het idee dat de enige zonde met betrekking tot geld het stelen betreft? Ik geloof in de vrijheid van meningsuiting en in vrije handel omdat ik totaal geen vertrouwen heb in de morele capaciteiten van zondige burgelijke overheden om instellingen te verbeteren die door zondige burgers zijn ontworpen. Maar laten we onze vrijheid als Christenen gebruiken om NEE te zeggen tegen de begeerte naar rijkdom en JA tegen de waarheid:
<blockquote>Er is grote winst in godsvrucht wanneer we tevreden zijn met de eenvoudige eerste levensbehoeften.</blockquote>

'''Voor hen die al rijk zijn'''

Noten
(1) Bethlehem Baptist Church, de kerk van John Piper
(2) luxegoederen, origineel: 'images of wealth'.
(3) Telegraaf, origineel: 'Minnesota Daily'.

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 19:04:27 GMT

Dmoerman: Finalizing formatting

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

<blockquote>'''Mattheus 13:44-46'''</blockquote>
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.</blockquote>

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:
<blockquote>
Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.</blockquote>

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de ''derde'' grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een ''vierde'' grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in?
<blockquote>Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24)</blockquote>
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
<blockquote>Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.</blockquote>
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord:
<blockquote>Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18) </blockquote>
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en ik kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de ''vijfde'' grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "''Geloof'' in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten ''aannemen'': "Maar zovelen Hem ''aangenomen'' hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom ''berouw'', en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem ''gehoorzaam'' zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
<blockquote>Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan.</blockquote>
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
<blockquote>Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden.</blockquote>
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
<blockquote>Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig. (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).</blockquote>
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet ''verlaat'' alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en ''van blijdschap over denzelven'', gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.</blockquote>
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. ''U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden''. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze ''kunnen'' maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden ''moeten willen''. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God?
<blockquote>Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken. (Hebreeën 11:6).</blockquote>
U kunt God ''niet behagen'' zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, ''wij'' hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en ''vreugde'' omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in ''hem'' een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de ''eerste'' plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten ''tweede'', niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de ''derde'' plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de ''vierde'' plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als ''laatste'', de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

<blockquote>
O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3). </blockquote>

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 18:54:55 GMT

Dmoerman:

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

<blockquote>'''Mattheus 13:44-46'''</blockquote>
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.</blockquote>

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:
<blockquote>
Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.</blockquote>

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de derde grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een ''vierde'' grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in?
<blockquote>Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24)</blockquote>
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
<blockquote>Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.</blockquote>
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord: Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18).
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en mij kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de ''vijfde'' grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "''Geloof'' in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten ''aannemen'': "Maar zovelen Hem ''aangenomen'' hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom ''berouw'', en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem ''gehoorzaam'' zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
<blockquote>Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan.</blockquote>
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
<blockquote>Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden.</blockquote>
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
<blockquote>Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig. (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).</blockquote>
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet ''verlaat'' alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en ''van blijdschap over denzelven'', gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.</blockquote>
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. ''U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden''. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze ''kunnen'' maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden ''moeten willen''. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God?
<blockquote>Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken. (Hebreeën 11:6).</blockquote>
U kunt God ''niet behagen'' zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, ''wij'' hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en ''vreugde'' omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in ''hem'' een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de ''eerste'' plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten ''tweede'', niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de ''derde'' plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de ''vierde'' plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als ''laatste'', de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

<blockquote>
O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3). </blockquote>

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 18:49:06 GMT

Dmoerman:

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

<blockquote>'''Mattheus 13:44-46'''</blockquote>
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.</blockquote>

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:
<blockquote>
Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.</blockquote>

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de derde grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een vierde grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in? Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24).
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord: Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18).
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en mij kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de vijfde grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten aannemen: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom berouw, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem gehoorzaam zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
"Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan."
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
"Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden."
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
"Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig." (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en ''van blijdschap over denzelven'', gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.</blockquote>
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. ''U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden''. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze ''kunnen'' maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden ''moeten willen''. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God?
<blockquote>Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken. (Hebreeën 11:6).</blockquote>
U kunt God ''niet behagen'' zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, ''wij'' hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en ''vreugde'' omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in ''hem'' een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de ''eerste'' plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten ''tweede'', niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de ''derde'' plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de ''vierde'' plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als ''laatste'', de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

<blockquote>
O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3). </blockquote>

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 18:42:19 GMT

Dmoerman:

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

<blockquote>'''Mattheus 13:44-46'''</blockquote>
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.</blockquote>

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:
<blockquote>
Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.</blockquote>

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de derde grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een vierde grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in? Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24).
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord: Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18).
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en mij kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de vijfde grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten aannemen: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom berouw, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem gehoorzaam zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
"Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan."
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
"Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden."
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
"Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig." (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
"Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker."
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze kunnen maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden moeten willen. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God? "Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken." (Hebreeën 11:6).
U kunt God niet behagen zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en vreugde omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in hem een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de eerste plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten tweede, niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de derde plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de vierde plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als laatste, de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3).

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 18:41:19 GMT

Dmoerman:

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

'''Bekering tot Christus: Het ontstaan van een Christen-hedonist'''

<blockquote>'''Mattheus 13:44-46'''</blockquote>
<blockquote>Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.</blockquote>

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:

Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de derde grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een vierde grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in? Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24).
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord: Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18).
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en mij kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de vijfde grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten aannemen: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom berouw, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem gehoorzaam zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
"Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan."
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
"Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden."
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
"Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig." (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
"Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker."
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze kunnen maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden moeten willen. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God? "Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken." (Hebreeën 11:6).
U kunt God niet behagen zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en vreugde omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in hem een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de eerste plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten tweede, niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de derde plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de vierde plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als laatste, de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3).

De bekering tot Christus - het ontstaan van een Christen-hedonist

Dmoerman — Tue, 15 Sep 2009 18:38:13 GMT

Dmoerman: Initial save of translation

{{info|Conversion to Christ: The Making of a Christian Hedonist}}

'''Bekering tot Christus: Het ontstaan van een Christen-hedonist'''

Mattheus 13:44-46
44 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.

Vorige week zagen we dat de oneindige en overvloeiende vreugde van God het fundament is van het Christen-hedonisme. God is verheugd omdat hij volmaakte vreugde put uit de uitnemendheid van zijn eigen heerlijkheid, in het bijzonder zoals dit weerspiegeld wordt in zijn goddelijke Zoon.
God is verheugd omdat hij soeverein is en daarom elk obstakel tot die vreugde kan wegnemen. Gods vreugde is ook het fundament van het Christen-hedonisme, omdat het in genade naar ons overvloeit. Wanneer God mannen en vrouwen roept voor zichzelf worden ze niet met vreugde vervuld omdat ze een gebrek hebben, maar vanwege de volheid die hij graag wil delen.
Vorige week hebben we gezien dat niet iedereen een eeuwig deel heeft aan de vreugde van God, omdat er aan een voorwaarde voldaan moet worden. Deze voorwaarde is gehoorzaamheid aan het gebod "En verlustig u in den HEERE..." (Psalm 37:4). Maar velen verlustigen zich meer in rijkdom, wraak en ontspanning dan dat ze zich in God verlustigen. En dus hebben ze geen deel aan Gods reddende genade, ze zijn verloren. Wat ze nodig hebben is de bekering tot Christus - en dat is weer niets anders dan het onstaan van een Christen-hedonist. Dat is waar ik deze morgen over wil spreken.

Misschien zal iemand vragen: "Als u de bekering bedoelt, waarom kunnen we dan niet gewoon zeggen: 'Geloof in de Heere Jezus en u zult gered worden'? Waarom komt u met deze nieuwe termen rond Christen-hedonisme?". Dat is een goede vraag, en hier is mijn antwoord. We leven in een oppervlakkig gekerstende samenleving waarin duizenden verloren mensen denken dat ze in Jezus geloven. In het grootste deel van mijn getuigenis aan ongelovigen en nominale Christenen is het bevel 'Geloof in Jezus en u zult gered worden' eigenlijk betekenisloos. Dronkelappen op straat zeggen dat ze geloven. Ongetrouwde stellen die met elkaar naar bed gaan, zeggen dat ze geloven. Oudere mensen die al veertig jaar geen kerkdienst hebben bezocht en ook geen lid zijn van een gemeente, zeggen dat ze geloven. Elk willekeurig wereldminnend kerkmens zegt het. Mijn verantwoordelijkheid als prediker van het evangelie en als leraar van de kerk is niet het opzeggen van mooie bijbelteksten, maar het prediken van de waarheid die in deze teksten ligt - en wel op een manier die het geweten van de hoorder zal prikkelen en de noodzaak van Christus zal laten voelen. Wat ik probeer te doen is een verwaarloosde maar essentiële manier van Schriftuitleg te nemen en het zo toegespitst te maken als ik maar kan, zodat sommige harten doorstoken zullen worden en mensen wakker zullen schrikken. En daarom zeg ik dat wanneer een persoon bekeerd wordt tot Jezus Christus, deze persoon een Christen-hedonist wordt. Tenzij een mens wedergeboren wordt als Christen-hedonist, hij zal het Koninkrijk van God niet kunnen zien. Dat is wat ik graag wil laten zien uit de Schrift.

'''Gemaakt door God'''

Voordat we ons kunnen richten op de bekering is het nodig dat we de belangrijke waarheden bespreken rondom de werkelijkheid die de bekering noodzakelijk maakt. De eerste waarheid waarmee we geconfronteerd worden is het feit dat God onze Schepper is, de Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles dat we mogen hebben. Het beste bewijs hiervoor zit in ons eigen hart en leven. Wanneer we iemand een dienst bewijzen, vinden we het toch onrechtvaardig wanneer hij ons als dank verstoot? Ons rechtvaardigheidsgevoel veroordeelt zo iemand. We veroordelen een persoon die niet in staat is om dankbaarheid te tonen aan iemand die zeer vriendelijk is geweest. Waarom? Het is duidelijk dat het nogal onbevredigend is om te antwoorden: ik voel dat nou eenmaal zo omdat ik vroeger altijd geslagen werd wanneer ik geen 'dankuwel' zei. Zo makkelijk laten we mensen er niet mee wegkomen. De snelheid waarmee ons hart oordeelt over onattente mensen getuigt van ons werkelijke geloof: ondankbaren zijn schuldig!
De werkelijke reden waarom ons hart zo reageert ligt in het feit dat we naar Gods beeld zijn geschapen. Uw rechtvaardigheidsgevoel dat mij schuldig stelt als ik u negeer nadat u mijn kind van de verdrinkingsdood gered hebt, is de stem van God in u. Eén aspect van het beeld van God in u is dat u - of u het nu wilt of niet - mensen verantwoordelijk houdt voor hun ondankbaarheid. Daarom weet u in uw hart dat er een God is aan wie we oprechte dank verschuldigd zijn. Het zou uiterst hypocriet zijn om te denken dat God met minder dank tevreden is voor zijn gaven dan dat wij dat zijn. "Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid." (Psalm 107:1). Als we dus eenvoudig de morele standaard erkennen die we automatisch aan onze medemensen opleggen, kan u niet onder het feit uit dat de wet van God geschreven is in uw hart. Deze wet zegt: een schepsel is zijn Schepper dankbare genegenheid verschuldigd naar de mate van zijn afhankelijkheid en Gods goedheid.

'''Tekortschieten in zonde'''

En dat brengt ons bij de tweede grote waarheid waarmee de mensen moeten worden geconfronteerd: wij hebben de diepte, intensiteit en volheid van de dankbaarheid niet gevoeld zoals we dat moeten voelen omdat we Gods schepselen zijn. We zullen het ook nooit zo voelen. We hebben niet eens de Bijbel nodig om ons te vertellen dat we schuldig zijn. We weten dat we God niet hetzelfde hebben gegeven dat we wel van onze medemens eisen. We weten dat het rechtvaardigheidsgevoel dat anderen schuldig houdt als ze ondankbaar zijn, ook een levendige getuige is van het feit dat God ons schuldig houdt voor onze verbazingwekkende ondankbaarheid jegens hem. En wanneer we deze getuige onderdrukken in ons hart heeft de Schrift een heel heldere boodschap voor ons, Romeinen 1:18-21:

Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden ... Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden.

Wanneer alle mensen voor God zullen staan om verantwoording af te leggen over hun leven, heeft God niet één zin nodig uit de Schrift om de mensen hun schuld te laten zien en de gepastheid van hun veroordeling. Hij zal hun eenvoudigweg deze drie vragen stellen:
1) Was het niet duidelijk genoeg in de natuur dat alles wat u had een gave was, dat u als mijn schepsel afhankelijk van mij was voor uw leven, uw adem, ja alles?
2) Heeft het rechtvaardigheidsgevoel in uw eigen hart anderen niet schuldig gesteld wanneer ze onvoldoende dankbaarheid toonden voor bewezen vriendelijkheid?
3) Is uw leven vervuld geweest met de blijde dankbaarheid naar mij toe, naar de mate van mijn vriendelijkheid naar u toe?
Zaak gesloten.

'''Onder Gods wraak'''

En dus is de derde grote waarheid die we onder ogen moeten zien dat de wraak van God op ons ligt vanwege onze ondankbaarheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel eist dat de morele rekeningen van het universum worden vereffend. Wij laten het niet toe dat vernederingen van onze persoonlijkheid onder het vloerkleed verdwijnen. Hoeveel te minder zal God dat toelaten! De rechtvaardigheid van God betekent dat hij de waarde van zijn eer hoog moet houden. Wanneer we door onze ondankbaarheid zijn eer krenken, moet de rekening van de gerechtigheid worden vereffend. Een mens is meer waard dan een kat! Je kan in de gevangenis terechtkomen als je een mens vernedert, maar niemand is ooit veroordeeld voor het smaden van een kat. God is oneindig veel meer waard dan een mens, en de laster van zijn persoon door de menigvuldige bewijzen van onze ondankbaarheid brengt ons het oordeel van de eeuwige vernietiging. Want de bezoldiging der zonde is de (eeuwige) dood (Rom. 6:23).

'''Christus: De wraakovernemer'''

Het meest verschrikkelijk nieuws van de wereld is het feit dat we gevallen zijn onder het oordeel van onze Schepper, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid. Maar er is een vierde grote waarheid die niemand ooit kan leren uit de natuur of uit zijn eigen geweten, een waarheid die verteld moet worden aan uw medemens, gepreekt in kerken en uitgedragen door zendelingen: namelijk, het goede nieuws dat God een weg heeft bepaald om aan zijn gerechtigheid te voldoen zonder het gehele menselijke ras te veroordelen. Hij heeft het zelf op zich genomen, zonder dat we zelf iets hebben verdiend voor onze zaligheid. De wijsheid van God heeft een weg bepaald voor de liefde van God om ons te bevrijden van de wraak van God, zonder tekort te doen aan de rechtvaardigheid van God. En wat houdt deze wijsheid in? Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods. (1 Corinthiers 1:23, 24).
Jezus Christus, de gekruisigde Zoon van God, is de Wijsheid van God, door wie de liefde van God zondaren kan redden van de wraak van God, en toch de gerechtigheid van God kan hooghouden en zelfs bewijzen.
Romeinen 3:25, 26:
Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.
Hoe kan God zondaren die ondankbaar zijn geweest voor zijn heerlijkheid ontzien en toch zijn rechtvaardigheid tonen en de onwankelbare verbondenheid aan zijn heerlijkheid? Antwoord: Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Corinthiers 5:21). God heeft, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (Romeinen 8:3). Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout (1 Petrus 2:24). Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen (1 Petrus 3:18).
Als het meest verschrikkelijke nieuws van de wereld het feit is dat we onder het gerechtelijke oordeel van onze Schepper liggen, en dat hij het aan zijn eigen gerechtigheid verplicht is om zijn eer hoog te houden door zijn wraak uit te gieten vanwege onze zonde van ondankbaarheid - dan is het beste nieuws van de hele wereld (het evangelie!) het feit dat God gewillig was om zijn eigen zoon te straffen in onze plaats (Galaten 3:13). Op deze manier laat hij zijn trouw zien aan zijn eigen heerlijkheid, terwijl hij toch zondaren zoals u en mij kan redden!

'''Wat moet ik doen om gered te worden?'''

Maar niet alle zondaren worden gered! Het is niet zo dat iedereen gered wordt van Gods wraak simpelweg omdat Christus stierf voor zondaren. En dit is de vijfde grote waarheid die we moeten horen: er is een voorwaarde waaraan je moet voldoen wil je gered worden. En ik zal proberen in mijn laatste punt te laten zien dat het worden van een Christen-hedonist een essentieel onderdeel is van die voorwaarde.
"Wat moet ik doen om gered te worden?" is waarschijnlijk de belangrijkste vraag die een mens kan stellen. Laten we eens kijken op welke verschillende manieren God op die vraag antwoord geeft in zijn Woord. Het antwoord in Handelingen 16:31 is: "Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden". Het antwoord in Johannes 1:12 is dat we Christus moeten aannemen: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden". Het antwoord in Handelingen 3:19 is: heb berouw! "Heb daarom berouw, en bekeert u, opdat uw zonden mogen uitgewist worden". Het antwoord in Hebreeën 5:9 is gehoorzaamheid aan Christus: "En geheiligd zijnde, is Hij allen, die Hem gehoorzaam zijn, een oorzaak der eeuwige zaligheid geworden". Jezus zelf beantwoordde de vraag op verschillende manieren. Hij zei bijvoorbeeld in Mattheus 18:3 dat het worden als een kind de voorwaarde is voor de zaligheid:
"Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan."
In Markus 8:34, 35 is de voorwaarde zelfverloochening, de bereidheid om het aardse leven op te geven voor Christus:
"Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij. Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden."
In Mattheus 10:37 zegt Jezus dat de voorwaarde is om hem meer lief te hebben dan enig ander:
"Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig." (Zie 1 Corinthiers 16:22; 2 Timotheus 4:8).
In Lukas 14:33 is de voorwaarde voor redding dat we vrij zijn van liefde voor ons bezit: "Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn."
Dit zijn een paar voorwaarden waarvan het Nieuwe Testament zegt dat we eraan moeten voldoen als we baat willen hebben bij de dood van Christus en gered willen worden. We moeten in hem geloven, hem aannemen, ons bekeren van onze zonden, hem gehoorzamen, ons vernederen als kleine kinderen, en hem meer liefhebben dan onze familie, onze bezittingen of ons eigen leven. Dit is de betekenis van de bekering tot Christus. En alleen dit is de weg tot het eeuwige leven.

'''Eén voorwaarde voor redding'''

Maar wat is het verbindende element van al deze voorwaarden? Wat verenigt ze? Wat is de drijvende kracht die een persoon aanzet om deze dingen te doen? Volgens mij wordt het antwoord gegeven in de gelijkenis van Mattheus 13:44:
"Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker."
Deze gelijkenis beschrijft hoe een mens wordt bekeerd en in het koninkrijk der hemelen wordt gebracht. Hij ontdekt een schat en wordt gedreven door vreugde om alles te verkopen wat hij heeft om die schat te mogen bezitten. U bent bekeerd tot Christus wanneer Christus voor u een schat van heilige vreugde is geworden. De nieuwe geboorte van deze heilige genegenheid is de gemeenschappelijke wortel die alle voorwaarden voor de zaligheid draagt. We zijn wedergeboren - bekeerd - wanneer Christus een schat wordt waarin we zoveel geluk vinden dat hem vertrouwen, hem gehoorzamen, en het afkeren van alles dat hem kleineert de gewoonste zaak van de wereld wordt.
Iemand zou tegen het Christen-hedonisme in kunnen brengen: "Het is mogelijk om voor Christus te kiezen zonder het motief van vreugde". Ik twijfel daar nogal aan. Maar het gaat er deze morgen niet over of we een keuze kunnen maken voor Christus zonder het motief van vreugde. De vraag is veel meer of we dat zouden moeten willen. Zou het u enig goed brengen als u het zou kunnen? Is er enig bewijs in de Schrift dat God mensen aanneemt die tot hem komen met een andere reden dan de begeerte tot vreugde in hem? Iemand zal wellicht zeggen, "ons doel moet zijn om God te behagen en niet onszelf." Maar wat behaagt God? "Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken." (Hebreeën 11:6).
U kunt God niet behagen zolang u niet tot hem komt om door hem beloond te worden.
Wat zei Jezus tot Petrus toen Petrus de aandacht vestigde op zijn offer van zelfverloochening en zei: "Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd" (Mattheus 19:27)? Jezus zag de kiem van de trots: "Wij hebben de heldhaftige beslissing genomen om ons op te offeren voor Jezus". En hoe bande Jezus die trots uit Petrus' hart? Hij zei: er is niemand die iets verlaten heeft om mijnentwil die niet honderdvoudig zal terug ontvangen... nu, en in toekomende eeuw het eeuwige leven.
Petrus, als je niet tot mij komt omdat ik een grotere schat ben dan al die dingen die je achter hebt gelaten, dan ben je helemaal niet tot mij gekomen. Je bent nog steeds zelfvoldaan. Je kwam niet als een klein kind die zich koestert in de weldadigheid van zijn Vader. Het is de trots die meer wil zijn dan het kleine babytakje dat gerechtigheid, vrede en vreugde omhoogzuigt uit Christus de wijnstok. De voorwaarde voor de zaligheid is dat je naar Christus komt, op zoek naar beloning - en dat je in hem een schat vindt vol van heilige vreugde.

Samengevat: Er zijn vijf grote waarheden die iedere mens zich eigen dient te maken.
In de eerste plaats, God is onze Schepper aan wie we hartelijke dank verschuldigd zijn voor alles wat we hebben. Ten tweede, niemand voelt de diepte, intensiteit en volheid van de dank die we schuldig zijn aan onze Schepper. In de derde plaats, daarom zijn we onder het oordeel gekomen van Gods rechtvaardigheid. Ons eigen rechtvaardigheidsgevoel laat ons zien dat we schuldig zijn. In de vierde plaats, door de dood van Jezus Christus voor onze zonden heeft God een weg gemaakt waardoor aan de eisen van zijn rechtvaardigheid wordt voldaan, en tegelijkertijd de zaligheid wordt bereid voor zijn volk. Als laatste, de voorwaarde waaraan we moeten voldoen om deze zaligheid te verkrijgen is dat we bekeerd worden tot Christus - en bekering tot Christus gebeurt wanneer Christus voor u een schat wordt vol van heilige vreugde. Iedere bijbelse nodiging van het evangelie is geworteld in de belofte van een rijke schat. Christus zelf is ruim voldoende genoegdoening voor alle offers die gebracht moeten worden. De nodiging van het evangelie is onmiskenbaar hedonistisch:

O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!
Waarom weegt gijlieden geld uit voor hetgeen geen brood is, en uw arbeid voor hetgeen niet verzadigen kan? Hoort aandachtiglijk naar Mij, en eet het goede, en laat uw ziel in vettigheid zich verlustigen.
Neigt uw oor, en komt tot Mij, hoort en uw ziel zal leven. (Jesaja 55:1-3).