http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Speciaal:Bijdragen/JoyaTeemer Uit Bijbelse Boeken en Preken nl MediaWiki 1.16alpha Sat, 11 Apr 2026 13:49:09 GMT http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/And Now for the Big Picture}}<br /> <br /> De stilte was oorverdovend.<br /> <br /> De toekomstige directeur van één van de Fortune<br /> 500 bedrijven had Mark zojuist een aanlokkelijk<br /> beeld voorgehouden van zijn toekomst. Deze<br /> ‘visie’ omvatte onder meer een royaal salaris,<br /> niet mis te verstane voordelen en een functie als<br /> zijn persoonlijke assistent. Jawel, de kansen<br /> klopten zeker aan de deur… meer macht, meer<br /> uitdaging en genoeg salaris, slechts een handdruk<br /> van hem verwijdert.<br /> <br /> De meeste mannen wachten hier hun hele leven<br /> op. Maar op dit moment zocht Mark echter<br /> naar een tactische manier om “Nee, dank u wel.”<br /> te zeggen.<br /> <br /> Begrijp me niet verkeerd, Mark had plezier in<br /> zijn werk en deed het uitstekend. Maar hij wist<br /> dat deze baan stilzwijgende kosten en compromissen<br /> met zich meebracht. Lange avonden op<br /> kantoor, weekends weg van huis, een leven beheerst<br /> door werk - in gedachten liep hij het hele<br /> lijstje bij langs, terwijl zijn baas zat te wachten<br /> op een antwoord.<br /> <br /> Het ging hem niet alleen om ‘gezinswaarden<br /> en -normen’ of weinig bij zijn vrouw zijn. Deze<br /> ‘kans’ was een bedreiging voor iets dat een deel<br /> was gaan uitmaken van Marks 'christen zijn' en<br /> dat had bijgedragen aan een belangrijk deel van<br /> zijn geestelijke groei. Als door de bliksem getroffen<br /> realiseerde Mark zich dat zijn nieuwe baan<br /> een compromis zou kunnen zijn met de hogere<br /> visie die God gegeven heeft… ''de visie om toegewijd te zijn aan de plaatselijke gemeente.''<br /> <br /> Mark heeft bedankt. Vier jaar later heeft hij er<br /> nog geen moment spijt van gehad.<br /> <br /> ====UITZOOMEN====<br /> <br /> Wat brengt een man er toe om zo’n schitterende<br /> toekomst weg te gooien? Het antwoord is een<br /> voudig, maar ook onthutsend: Mark was gegrepen<br /> door de Bijbelse visie op de plaatselijke gemeente<br /> – een visie die zich uitte in toewijding,<br /> zelfs als die toewijding inhield dat hij persoonlijke<br /> offers moest brengen.<br /> <br /> In zijn eigen woorden: “''God heeft me ervan overtuigd dat er iets is dat belangrijker is in het leven. Daar wil ik bij zijn!''”<br /> <br /> Dat ‘iets’ is de plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Misschien is de op één na grootste zwakheid van de moderne christelijke kerk dat miljoenen zogenaamde leden eigenlijk helemaal niet betrokken zijn en wat erger is, ze vinden het niet eens vreemd dat ze niet betrokken zijn.”<br /> <br /> '''– Elton Trueblood'''}}<br /> <br /> Onze reactie op Mark's besluit laat een heleboel<br /> zien over onze persoonlijke visie op de<br /> plaatselijke gemeente. Ongetwijfeld<br /> zouden sommige<br /> mensen de promotie zien als<br /> een zegen van God, ondanks<br /> het feit dat Marks betrokkenheid<br /> bij de gemeente ernstig<br /> zou verminderen door overuren<br /> in het weekend en de<br /> extra verantwoordelijkheden.<br /> Weer anderen zouden zeggen<br /> dat Mark te ‘fanatiek’ was in zijn overtuiging;<br /> dat God het meest geëerd wordt door onze gematigde<br /> houding tegenover de kerk. Sommigen<br /> zullen zelfs denken dat carrière maken belangrijker<br /> voor Mark is dan geestelijke groei (met andere<br /> woorden: “''Zoek eerst je carrière en bijbehorende rijkdommen en al Gods rijkdommen zullen je gegeven worden.''”).<br /> <br /> Behalve dat deze zienswijze onbijbels is, is het<br /> ook nog dom en kortzichtig. De belangrijkste beslissing<br /> die iemand kan maken is of hij of zij zich<br /> toewijdt aan Jezus Christus. En toewijding aan<br /> Jezus gaat niet zonder toewijding aan de plaatselijke<br /> gemeente.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Mattheüs 6:33''' Wat zouden we echt het eerst moeten zoeken? Wat zijn de voordelen voor diegenen die dit doen?}}<br /> <br /> In het hele boek heb je kunnen horen dat kleine<br /> groepen geen doel op zichzelf zijn; ze zijn een<br /> middel om samen te groeien naar volwassenheid<br /> en om elkaar te dienen in de plaatselijke gemeente.<br /> Zonder een compleet beeld van de gemeente,<br /> zal ons begrip van kleine groepen jammer<br /> genoeg incompleet zijn.<br /> <br /> ====VRAAG EN AANBOD====<br /> <br /> Een paar jaar geleden had ''Newsweek'' een coverstory<br /> over babyboomers en geloof dat insloeg<br /> als een bom in de evangelische wereld. Met ontstellende<br /> nauwkeurigheid concludeerde het stuk<br /> dat “''enkele van de kerken met de minste eisen, nu het grootste gebrek hebben''.”<br /> <br /> Dit kan wel waar zijn, maar het is niet gezond,<br /> en zeker niet Bijbels. Zoiets zou nooit gezegd<br /> kunnen worden over de gemeente die beschreven<br /> wordt in Handelingen.<br /> <br /> Hier zien we ‘toegewijde’ mensen die bereid<br /> zijn om de wereld te verloochenen en om vol enthousiasme<br /> deelgenoot te worden van God’s huisgezin:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Jezus wond er geen doekjes om als het ging over wat het je kost om een discipel te zijn van Hem. <br /> <br /> Ben je bereid om alles op te geven zoals Hij zegt in Lucas 9:57-62?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ook op nog andere wijze legde hij (Petrus) getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: “Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!” Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed.”'' <br /> <br /> (Handelingen 2:40-42)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Dit gedeelte laat in drie stappen een natuurlijke<br /> ontwikkeling zien die christenen in onze dagen<br /> als voorbeeld zouden moeten nemen: 1) kom uit<br /> de wereld, 2) kom in de kerk en 3) richt je aandacht<br /> op goddelijke zaken. Deze<br /> drie belangrijke stappen - ''achterlaten, toevoeging en toewijding'' -<br /> vatten samen wat het is om werkelijk<br /> toegewijd te zijn aan de<br /> plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Wat heb je duidelijk moeten leren opgeven toen je net christen was geworden?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> De ‘minst eisende kerken’ mogen<br /> er dan in slagen om mensen<br /> te ''verzamelen'' die bereid zijn de<br /> wereld achter zich te laten, maar<br /> ze zullen er niet in slagen om met<br /> deze mensen een toegewijde gemeenschap<br /> te ''bouwen''. Om dat te<br /> bereiken is er toevoeging en toewijding<br /> nodig.<br /> <br /> ====GEROEPEN UIT, TOEGEVOEGD AAN====<br /> <br /> Toegevoegd worden aan de gemeente is meer<br /> dan ''geestelijk'' deel worden van het universele lichaam<br /> van Christus. Het houdt ook in dat je<br /> ''praktisch'' deel wordt van en je toewijdt aan ''één plaatselijke gemeente''. Dit wordt duidelijk gemaakt<br /> in het Nieuwe Testament. Hoe zou Petrus<br /> er anders bij de oudsten op kunnen aandringen<br /> om goed te zorgen voor de kudde “''waarvoor u de<br /> verantwoordelijkheid hebt''” ''en'' “die aan u toevertrouwd<br /> is” (1 Pet. 5:2-3)? Jezus gaat uit van dezelfde<br /> aanname over de kerk als Hij vertelt hoe je<br /> moet handelen als iemand tegen je gezondigd<br /> heeft (Mat. 18:17).<br /> <br /> Historisch gezien is toewijding aan één gemeente<br /> altijd al een kenmerk geweest van het<br /> geloof – iets waar niet over te onderhandelen valt<br /> voor alle gelovigen. Deze toewijding heeft zich<br /> vertaald naar het gebruik van het voorrecht van<br /> het lidmaatschap. Door de eeuwen heen heeft het<br /> lidmaatschap gediend als een praktische manier<br /> voor voorgangers als omheining van de kudde,<br /> zodat ze er voor kunnen zorgen en beschermen.<br /> <br /> In de vroege kerk werd het lidmaatschap vaak<br /> formeel gemaakt door het ‘sponsor systeem’. Elk<br /> toekomstig nieuw lid moest een getuige meebrengen<br /> om zijn toewijding te bevestigen. Lidmaatschap<br /> werd zelfs zo belangrijk gevonden,<br /> dat de instructie voor nieuwe leden soms wel drie<br /> jaar kon duren! Doordat ze de gemeente zo hoog<br /> achtten en een Bijbelse visie op het gemeenteleven<br /> hadden, hadden deze vroege gelovigen er<br /> geen moeite mee om hun hartstocht voor de lokale<br /> gemeente door te geven van generatie op<br /> generatie. Helaas heeft deze hartstocht onze generatie<br /> nooit bereikt, of zoals<br /> dr. Martyn Lloyd-Jones constateert:<br /> <br /> {{LeftInsert|“Veel kerken hebben niet de lessen geleerd waar veel ouders vroeg of laat over struikelen. Kerken denken dat, hoe minder ze vragen of verwachten van hun leden, hoe populairder ze zullen worden en hoe tevredener de aanbidders zullen zijn. Het omgekeerde is waar. De kerken die weinig vragen, merken dat het weinige dat ze vragen teveel is en dat niemand zal helpen; de kerken die veel vragen, merken dat er veel gegeven wordt en dat ze worden versterkt door de giften. Want alleen als mensen elkaar ontmoeten in zelfopoffering, dan zal de kerk zijn eigen cultuur ontwikkelen en alleen in deze context zal God een levensechte realiteit zijn en zal de kerk levend gehouden worden.”<br /> <br /> '''– David Wells'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het ontbreekt ons als christenen te begrijpen wat het lidmaatschap van een gemeente inhoudt - de waardigheid, het voorrecht en de verantwoordelijkheid - dat is de oorzaak van het merendeel van onze problemen. Onze grootste behoefte is om het onderwijs van het Nieuwe Testament over de gemeente toe te passen in deze tijd.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> God heeft ons niet uit dit<br /> ‘verdorven geslacht’ geroepen<br /> zodat we doelloos over het<br /> christelijke landschap kunnen<br /> staren – een samenkomstje hier, een Bijbelstudietje<br /> daar en af en toe een beetje betrokkenheid,<br /> gewoon voor de afwisseling. We zijn ergens<br /> ''uit geroepen'' om ergens ander ingevoegd te worden!<br /> Alle gelovigen zouden toegewijd moeten zijn<br /> aan een plaatselijke gemeente die over hun ziel<br /> waakt, die ze toerust voor de bediening en waarin<br /> ze dienen tot opbouw.<br /> <br /> De gemeente kan niet slechts een bijkomstigheid<br /> zijn. We moeten toegevoegd worden.<br /> <br /> Zelf spreekt mij Eugene Petersons vertaling<br /> (''The Message'') van Handelingen 2:41 erg aan:<br /> “''Op die dag geloofden ongeveer 3000 mensen wat hij [Petrus] zei, ze lieten zich dopen en schreven zich in.''” <br /> ‘Inschrijven’ is een prachtige manier om toevoegen te beschrijven, iets wat<br /> van levensbelang is, maar het is slechts een begin.<br /> Volgens Handelingen 2 wil God iedereen<br /> voorbij het punt van toevoeging brengen, naar<br /> ''toewijding''.<br /> <br /> ====PLAATS EN DOEL VOOR TOEWIJDING====<br /> <br /> Ik houd van onze ‘Toewijdingszondagen’! In<br /> deze diensten heet onze kerk de mensen die God<br /> aan ons toegevoegd heeft officieel welkom. Elk<br /> toekomstig lid heeft van tevoren een lidmaatschapcursus<br /> van 12 weken gedaan, zich toegewijd<br /> aan een kleine groep en een gesprek gehad<br /> met een van de voorgangers om eventuele vragen<br /> en zorgen te bespreken. De reden waarom<br /> deze diensten zo inspirerend zijn is dat we in getuigenissen<br /> vaak horen hoe God een nieuwe passie<br /> voor de plaatselijke gemeente heeft opgewekt.<br /> Stu en Lisa deelden hun odyssee met ons:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Een van de dingen die Lisa en ik hadden besloten te doen als we op zoek zouden naar een nieuwe gemeente, was om eerst een kleine groep te bezoeken in plaats van een zondagsdienst. We wisten dat dit de plek was waar we konden zien hoe de kerk echt was. We bezochten de dichtstbijzijnde kleine groep drie keer en in onze beleving kwam dit het dichtste bij het Nieuwe Testament 'christen zijn' dat we sinds jaren hadden gezien. Zo zie je dat we al besloten hadden om deel van deze kerk uit te maken voordat we ook maar ooit een zondagsdienst hadden bezocht.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Efeziërs 2:19-22''' Als een ervaren metselaar heeft God jou ingemetseld in de kerk met de bedoeling om daar te blijven!}}<br /> <br /> Stu en Lisa waren er niet op uit om kerkje te<br /> spelen. Ze wilden zichzelf verbinden aan<br /> ‘toegewijde’ mensen – en ze wisten ook dat toewijding<br /> die alleen maar theoretisch of in gedachten<br /> bestaat helemaal geen toewijding is, maar<br /> slechts dagdromen (‘virtuele toewijding’ bestaat<br /> niet).<br /> <br /> Realistisch gesproken zijn er een duidelijk doel<br /> en een context nodig waarin toewijding tot uiting<br /> kan komen. De nieuwtestamentische gemeente<br /> was niet willekeurig toegewijd ''aan'' elk doel,<br /> hartstocht of structuur; ze waren eerder strategisch<br /> toegewijd ''met'' een doel. De mensen gaven<br /> uiting aan hun toewijding door naar de tempel en<br /> huissamenkomsten te gaan en door hun gastvrijheid,<br /> om maar iets te noemen. Stu en Lisa ontdekten<br /> een soortgelijke dynamiek. Toen ze hun<br /> kleine groep bezochten, wisten ze dat ze een<br /> strategie en een context hadden gevonden waarin<br /> ze ongehinderd hun toewijding aan Jezus<br /> Christus en Zijn gemeente konden uiten.<br /> <br /> Hoe zit het met jou? Waar laat jij je toewijding<br /> zien? John Stott heeft eens gezegd: “''Kleine groepen zijn onmisbaar om geestelijk volwassen te worden.''” Zijn ze onmisbaar geworden in jouw leven?<br /> <br /> {{LeftInsert|“Hoewel een kleine groep een deel van de kerk is, komt deze niet in de plaats van de kerk.”<br /> <br /> '''– Douglas Wilson'''}}<br /> Sta me toe één ding op te helderen, voordat<br /> we Stu en Lisa verlaten. Hoeveel ze ook van hun<br /> kleine groep houden, hun primaire<br /> toewijding ligt bij de<br /> gemeente. Ze zijn toegewijd<br /> aan hun groep, ''omdat'' het een<br /> strategisch verlengstuk is van<br /> het gemeenteleven.<br /> <br /> ====ZO ZIET TOEWIJDING ER UIT====<br /> <br /> Een groot gedeelte van het gezonde gemeenteleven<br /> vindt plaats in de kleine groepen. Waar<br /> kleine groepen zijn is toewijding essentieel en<br /> kan het herkend worden aan de volgende drie<br /> dingen:<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' waar komen gemeenten samen in Romeinen 16:5, 1 Korinthiërs 16:19 en Kolossenzen 4:15?}}<br /> <br /> '''Aanwezig zijn.''' Het is nogal lastig om toegewijd<br /> te zijn ‘in absentia’. Je zult merken dat jou<br /> toewijding veel meer betekenis heeft en herkenbaarder<br /> is ''als je ook daadwerkelijk aanwezig bent!'' Een klein puntje maar – één van die details.<br /> <br /> '''Deelname'''. Wat kleine groepen betreft klopt<br /> het oude gezegde: “''Je haalt eruit, wat je erin stopt.''” Om effectief deel te nemen moet jij je<br /> goed voorbereiden. Zo is het bijvoorbeeld nodig<br /> dat je de opdrachten helemaal maakt en nadenkt<br /> over de te bespreken onderwerpen.<br /> <br /> Maar nog meer houdt het in, dat jij je voorbereid<br /> hebt met gebed om het (bijbel)onderwerp ''in je leven'' toe te passen. Het houdt ook in, dat jij je<br /> open en eerlijk deelt met de andere leden. Dit<br /> betekent dat je jezelf openstelt in plaats van geïsoleerd<br /> in een hoekje te zitten. Het betekent dat<br /> je het voorbeeld van Jezus toepast.<br /> <br /> Zoals het volgende vers laat zien, openbaarde<br /> Jezus zich op een unieke manier: “''Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft Hem doen kennen''.” (Joh.1:8, de nadruk is van<br /> mij) Het Griekse werkwoord voor het onderstreepte<br /> stukje is ''exegeomai'', wat betekent<br /> ‘verklaren’ of ‘openbaren’. (Hier hebben we het<br /> woord ‘exegese’ van, het interpreteren - of openbaren<br /> - van de waarheid van de Bijbel.) Snap je<br /> wat Johannes hier bedoelt? Als het op zelfopenbaring<br /> aankomt, neemt God het initiatief! Hij<br /> heeft zichzelf geopenbaard door Zijn Zoon naar<br /> de aarde te sturen. Jezus ‘exegeerde’ God – Hij<br /> maakte Hem bekend – door Zijn hart, Zijn doel<br /> en Zijn leven te delen.<br /> <br /> Net zoals God zichzelf door Jezus bekend heeft<br /> gemaakt, moeten ook wij ons aan elkaar bekend<br /> maken. Onze trots verleidt ons ertoe om het tegenovergestelde<br /> te doen – om onze ware identiteit<br /> te verhullen, om ons te verbergen achter een<br /> masker. Waarom? Omdat het gemakkelijk is om<br /> er in het donker goed uit te zien.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 141:5''' Als je David's karakter had, zou je het dan gemakkelijker vinden om jezelf bloot te geven aan anderen?}}<br /> <br /> Die beschamende ontdekking deed ik zelf op<br /> een ochtend in mijn kantoor. Ik moest extra<br /> vroeg op mijn werk zijn, dus in plaats van mijn<br /> gezin wakker te maken, besloot ik me in het donker<br /> aan te kleden. Terwijl ik mezelf feliciteerde<br /> met mijn onzichtbaarheid, glipte ik het huis uit en<br /> reed naar mijn goed verlichte kantoor – om erachter<br /> te komen dat mijn sokken niet helemaal<br /> bij elkaar pasten. En om het nog erger te maken,<br /> op kantoor verbaasde niemand zich<br /> over mij! (Ze waren lang geleden al<br /> tot de conclusie gekomen dat ik nogal<br /> ‘modebewust’ was... en enkele<br /> denken nog steeds dat het een bewuste<br /> keuze was, die dag!)<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Zijn er nog ‘lijken in jouw kleklerenkast’ –onbeleden zonden of verkeerde gewoontes – die je niet graag zou willen delen met iemand in je kleine groep? Lees Jakobus 5:16… en vraag daarna aan God hoe je zou moeten antwoorden.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> In het donker ziet iedereen er<br /> goed uit. Het donker maakt ons onzichtbaar,<br /> verduistert ons hart en<br /> verbergt onze bedoelingen. Maar<br /> zelfopenbaring werpt licht op de<br /> zaak. Het laat zien wie we werkelijk<br /> zijn, inclusief onze lelijke kanten.<br /> Zonder eerlijk en open te zijn, zullen we nooit<br /> echte gemeenschap ervaren.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Je zult niet geestelijk groeien en volwassen worden als je geen relaties hebt binnen een gemeente… binnen relaties krijgen we nauwkeurige evaluaties van onszelf, die niet te positief, maar ook niet te negatief zijn. Binnen relaties ervaren we een door God ingestelde manier waarop we geestelijk, intellectueel en emotioneel kunnen bijtanken.”<br /> <br /> '''– C.J. Mahaney'''}}<br /> <br /> Het eerder aangehaalde vers (Joh. 1:18) heeft<br /> serieuze gevolgen voor kleine groepen. Het doet<br /> ons beseffen dat ons succes<br /> als groep afhangt van<br /> de mate van onze zelfopenbaring.<br /> Om volledig<br /> deel te nemen moeten we<br /> ons hart openen en verantwoording<br /> afleggen over<br /> ons (dagelijks) handelen.<br /> Zelf maak ik deel uit van<br /> een kleine groep waar ik<br /> dit van dichtbij kan meemaken.<br /> Onlangs zijn we<br /> als mannen en vrouwen<br /> apart gaan zitten en hebben<br /> we de volgende vraag beantwoord: ''“Van welke zonde weet je dat je die in de afgelopen week begaan hebt?''”<br /> <br /> We hadden een hele goede tijd samen terwijl<br /> we ons ‘blootgaven’. Er is geen twijfel mogelijk...<br /> de kwaliteit van onze tijd samen hangt af van onze<br /> betrokkenheid en onze openheid, ook als het<br /> niet erg comfortabel is.<br /> <br /> '''Dienstbaarheid'''. Maar al te vaak ontstaan er<br /> groepen vanwege een aantal geconstateerde (en<br /> vaak zelfzuchtige of oppervlakkige) noden. Vooral<br /> ‘zorg-groepen’ hebben deze neiging. Maar tenzij<br /> dergelijke groepen zich richten op onze ''diepste'' nood - de zonde in ons en de gevolgen ervan -<br /> zijn ze van weinig nut.<br /> <br /> Kleine groepen zijn primair een middel om te<br /> groeien. Dat wil niet zeggen dat ze niet voorzien<br /> in onze behoeften, want dat doen ze in de regel<br /> wel. Kleine groepen bieden enorm veel bemoediging.<br /> Maar veel meer vinden de deelnemers antwoorden<br /> op hun eigen problemen doordat ze elkaar<br /> dienen. We zouden naar onze kleine groep<br /> moeten gaan, klaar om te geven en niet alleen<br /> om te ontvangen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Galaten 5:13''' Hoe zouden we de vrijheid die we in Christus hebben moeten gebruiken?}}<br /> <br /> Heb je goed gekeken naar de ‘elkaar’-lijst in<br /> hoofdstuk 2? Dit is een indrukwekkende lijst<br /> waaraan slechts voldaan kan worden als we binnen<br /> de gemeente door relaties met elkaar verbonden<br /> zijn. Kleine groepen helpen ons om deze<br /> broodnodige relaties te ontwikkelen ''en'' ze zetten<br /> ons op een plek waar het mogelijk is om op een<br /> praktische manier gehoorzaam te zijn aan de opdracht<br /> ‘er voor elkaar te zijn’.<br /> <br /> In mijn gemeente bijvoorbeeld, is het de gewoonte<br /> om nieuwe moeders te voorzien van warme<br /> maaltijden, tot één of twee weken na de<br /> komst van een nieuwe baby. Aan financiële noden<br /> wordt vaak tegemoet<br /> gekomen door<br /> een financieel ondersteuningsprogramma<br /> in de kleine groepen.<br /> Legitieme financiële<br /> noden worden hier<br /> geïdentificeerd en er<br /> wordt aan tegemoet<br /> gekomen door het<br /> gulle geven van de<br /> leden van de kleine<br /> groep. De oudsten<br /> kunnen vervolgens<br /> instemmen met een<br /> extra bijdrage uit de<br /> gemeentekas. Dit<br /> systeem vervangt de<br /> ‘welvaartsstijl van<br /> geven’, dat geen onderscheid<br /> maakt,<br /> door de Bijbelse visie<br /> voor medeleven om<br /> tegemoet te komen<br /> aan noden vanuit een<br /> netwerk van bestaande<br /> relaties. En belangrijker<br /> nog, het<br /> biedt een praktische<br /> manier om op een<br /> praktische manier<br /> “''elkanders lasten te dragen''” (Galaten<br /> 6:2).<br /> <br /> {{LeftInsert|'''TE MOE EN TE LUI'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Toen mijn vrouw en ik vier jaar geleden de ‘Solid Rock Church’ bezochten, zag ik direct dat hun aanbidding compleet anders was dan alles wat ik tot dan toe had meegemaakt. Ik<br /> dacht: “Deze mensen zijn toegewijd aan wat ze doen!” <br /> <br /> Het raakte me, maar het veranderde me niet. Ik had geen motivatie om mezelf toe te wijden aan de kerk. Ik geloofde in God maar ik had geen relatie met Hem. Vaak ontmoette ik een kleinegroepleider in de kerk die me hielp om te beseffen wat Jezus echt voor mij gedaan heeft. (Ik zou niet weten waar ik zou zijn<br /> zonder Zijn warme, liefdevolle leiderschap.) Terwijl ik regelmatig naar de kerk ging had ik nog steeds niet door hoe belangrijk het was om lid te zijn van een kleine groep. Er waren<br /> veel donderdagavonden wanneer ik ‘te moe’ of ‘te druk’ was. Mijn vrouw ging vaak zonder mij. Drie jaar lang bedacht ik redenen waarom ik niet zou hoeven te gaan. Ik wist dat ik lui was, maar ik was nog niet klaar om te veranderen.<br /> <br /> Het afgelopen jaar was de ommekeer: ik ervaarde het transformerende werk van de Heilige Geest. Ik raakte ervan overtuigd dat ik een bijdrage moest leveren aan deze kerk en aan het lichaam van Christus en dat ik niet goed bezig was. Het was een ongelofelijke ontdekking voor me om te realiseren dat er een groter geheel is waar ik deel van uit mag maken!<br /> <br /> '''- Brian Schwatka (College Park, MD)'''}}<br /> <br /> Zoek, naast het<br /> dienen van de mensen<br /> in je kleine<br /> groep, ook naar mogelijkheden<br /> om in<br /> jouw lokale omgeving te dienen. Om je hierin te<br /> bemoedigen wil ik een opmerkelijke en unieke<br /> strategie met je delen die onze kerk in de afgelopen<br /> tien jaar met vallen en opstaan heeft vervolmaakt:<br /> gewoon dienen!<br /> <br /> In het afgelopen najaar besloot een van onze<br /> kleine groepen om Gods liefde in de buurt te laten<br /> zien door blad te gaan harken. De tactiek was<br /> eenvoudig: 1) klop bij de buren aan, 2) zorg dat<br /> je toestemming krijgt om blad te harken en 3)<br /> blad harken. Simpel, hè? En ja hoor, iemand was<br /> zo ontroerd door deze kleine daad van vriendelijkheid,<br /> dat ze in huilen uitbarstte. Hoewel alle<br /> eer naar God gaat, laat het een glimp zien van de<br /> impact die een toegewijde groep mensen kan<br /> hebben wanneer ze de visie begrijpen van het<br /> dienen van Jezus, Zijn mensen en de wereld. Zon<br /> groep van twaalf mensen, ook wel bekend als<br /> de discipelen - het dreamteam voor alle kleine<br /> groepen - veranderde de loop van de geschiedenis<br /> voorgoed.<br /> <br /> ====BEN JE BESMET?====<br /> <br /> Als ieder gemeentelid zo'n toewijding in de<br /> kleine groep liet zien, zou dit boek niet nodig zijn.<br /> Maar er is iets veranderd in de afgelopen 1900<br /> jaar. De kerk is behoorlijk afgedwaald van het<br /> prikkelende beeld dat we in Handelingen zien.<br /> Deze eerste christenen waren volkomen toegewijd.<br /> Ze genoten van God en van elkaar en ondertussen<br /> hadden ze een geweldige invloed op de<br /> wereld om hen heen. Ze waren toegewijd, ze<br /> dienden, ze evangeliseerden.<br /> <br /> Maar ja, vandaag de dag is het een beetje anders.<br /> <br /> Chuck Colson, iemand die de waarheid nooit<br /> verhult, ziet het contrast en maakt deze ontnuchterende<br /> opmerking: “''Hoewel het lijkt alsof de kerk een periode van groei en voorspoed doormaakt, verzuimt ze om mensen aan te zetten tot toewijding en het brengen van offers.''” Er zou<br /> geen grotere aanklacht tegen ons gedaan kunnen worden. Toewijding en offeren waren in het hart van de eerste nieuwtestamentische gemeente. De gemeente bloeit wanneer ze aanwezig zijn.<br /> Als ze ontbreken wordt de kerk afgeleid, gedesillusioneerd<br /> en uiteindelijk onteerd.<br /> <br /> Wat brengt een hele generatie gelovigen ertoe<br /> om zo'n doffe weerspiegeling van onze tegenhangers<br /> uit de eerste eeuw te tolereren? Is ons zicht<br /> verduisterd? Hebben onopgemerkte invloeden<br /> onze verwachtingen voor de gemeente geleidelijk<br /> aan in gevaar gebracht en verbasterd?<br /> Om dit punt te verhelderen, moet ik een geheimpje<br /> met jullie delen: computers hebben een<br /> hekel aan mij. Misschien voelen ze zich gebruikt,<br /> omdat ik veel tijd met ze doorbreng, maar geen<br /> persoonlijke interesse toon. Maar een ding is zeker: ze hebben een hekel aan mij. Dat ik dit zeker<br /> weet komt omdat ze gewoontegetrouw bestanden<br /> verliezen of bevriezen,<br /> terwijl ik mijn werk af<br /> probeer te krijgen. Vervolgens<br /> zitten ze daar maar,<br /> levenloos, mij stilzwijgend<br /> bespottend, terwijl de zonde<br /> die ‘in mij woont’ ondertussen<br /> ‘buiten mij gaat wonen’.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is schandalig dat zoveel gelovigen zo’n slecht beeld hebben van de kerk. Ze zien hun christelijke levens als een eenzame oefening – Jezus en ik – of ze<br /> beschouwen de kerk als een gebouw of een sociale bezigheid. Ze hoppen van denominatie naar denominatie – of ze gaan helemaal niet naar de kerk. Dat de kerk zo laag wordt gewaardeerd laat niet alleen zien hoe weinig we weten van de Bijbel, maar laat vooral zien hoe we zijn bezweken onder de invloed van het individualisme van de moderne cultuur.” <br /> <br /> '''– Charles Colson'''}}<br /> <br /> Onze beheerder heeft onlangs<br /> nog geprobeerd om<br /> mij op dit vlak bij te schaven.<br /> Volgens hem hadden<br /> computers geen hekel aan<br /> mij (hij heeft duidelijk geen<br /> onderscheidingsvermogen)<br /> en hadden ze waarschijnlijk<br /> ook geen demonen (een<br /> mogelijkheid die ik heel even open heb gehouden,<br /> tijdens een paar verschrikkelijke voorvallen).<br /> Een virus was een logischere verklaring. Hij<br /> legde uit hoe een virus ongemerkt een computer<br /> binnen kan sluipen en zichzelf verstopt in de<br /> computer. Van daaruit richt het dan ravage aan<br /> door bijvoorbeeld het geheugen te wissen, programma's<br /> in te war te schoppen, of zelfs een heel<br /> systeem te verzwakken.<br /> <br /> De analogie met een computervirus kan ons<br /> helpen om te begrijpen waarom de kerken van<br /> tegenwoordig zo vaak ‘verzuimen om mensen<br /> aan te zetten tot toewijding en het brengen van<br /> offers’. Laten we eens kijken naar vijf veelvoorkomende<br /> ‘virussen’ die onze toewijding aan de<br /> gemeente en de kleine groep kunnen uitschakelen.<br /> <br /> ====HET ‘KERK-LIGHT’ VIRUS====<br /> <br /> Maar weinig christenen hebben onderzocht wat<br /> de Bijbel zegt over de kerk. De gevolgen zijn<br /> rampzalig. In plaats van gegrepen te zijn door<br /> een Bijbels beeld van de eerste gemeente en van<br /> de uiteindelijke Gemeente, nemen we genoegen<br /> met een zwakke, cultureel geïnfecteerde imitatie...<br /> je weet wel, kerk-light: ''vol van smaak, weinig vulling!''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' het Bijbelboek Efeziërs biedt een uitstekende krachtproef voor de kerk. Lees de volgende teksten maar eens: Efeziërs 1:22, 2:20-21 en 5:25-32.}}<br /> <br /> Waar weinig theologische overtuiging is, verdwijnt<br /> de visie. Maar wanneer de Bijbelse overtuiging<br /> sterker wordt, wordt het gevoel voor<br /> noodzaak ook groter. Ben je een ‘ouder’ die de<br /> zondagsdiensten maar sporadisch bezoekt? Het<br /> Woord van God zal je helpen om opnieuw een<br /> verlangen voor de gemeente te krijgen en om het<br /> op je kinderen over te dragen. Ben je een ‘single’<br /> die zelden tijd vindt om een avond met de kleine<br /> groep door te brengen? Het Woord biedt een hogere<br /> visie, van toewijding aan Bijbelse gemeenschap.<br /> Waarom zou iemand van ons genoegen<br /> nemen met minder als Gods Woord zoveel meer<br /> te bieden heeft?<br /> <br /> ====HET ‘GEVOEL’ VIRUS====<br /> <br /> Degenen die met dit virus zijn besmet, zijn<br /> sterk afhankelijk van subjectieve indrukken. Om<br /> een heleboel redenen hebben ze gewoon niet het<br /> ‘gevoel’ dat God wil dat ze op dit moment bij een<br /> bepaalde gemeente betrokken zijn. Dit is vaker<br /> wel dan niet een uiting van een zondig verlangen<br /> naar onafhankelijkheid in plaats van een hogere<br /> vorm van spiritualiteit.<br /> <br /> Het gevaar van het ‘gevoel’ virus zit in subtiel<br /> onderscheid. Mensen kunnen er best plezier aan<br /> beleven om een gemeente te bezoeken en toch<br /> besluiten om zich niet aan te sluiten, omdat de<br /> kerk verkeerd ‘voelt’ - te groot, te klein, te formeel<br /> of te gewoon. Omdat ze geremd worden<br /> door zulke subjectieve indrukken, vinden velen<br /> nooit een kerk die gewoon goed ‘voelt’.<br /> <br /> Gelukkig hebben we geen subjectief ‘zintuig’<br /> nodig voor iets dat objectief duidelijk is in het<br /> Woord. Het Nieuwe Testament roept ons herhaaldelijk<br /> op om als leden te functioneren in een<br /> plaatselijke gemeente. We raken niet betrokken<br /> door ons betrokken te ‘voelen’, maar door God te<br /> gehoorzamen. Als we onze handelingen op één<br /> lijn met Gods Woord krijgen, volgen de gevoelens<br /> vaak ook.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Hebreeën 10:25''' Wat is de duidelijke boodschap van deze tekst? Maakt het uit of we zin hebben om samen te komen?}}<br /> <br /> <br /> ====HET ‘AMBITIE’ VIRUS====<br /> <br /> Chester was de aangewezen persoon om te<br /> bellen als er een computersysteem gecrasht was<br /> en dat deden veel bedrijven dan ook. Hij kon elk<br /> moment worden opgeroepen om ergens een<br /> technologische ramp te verhelpen. Deze klusjes<br /> leverden hem veel geld op. We hebben het hier<br /> echt over VEEL GELD! Terwijl zijn gemeenteleven<br /> afbrokkelde, groeide zijn bankrekening en zijn<br /> zakelijke reputatie. En zo vloog hij van de ene<br /> bestemming naar de andere, door het hele land,<br /> terwijl hij zijn twijfels en onzekerheden verlichtte<br /> door zichzelf de beloning voor ogen te houden.<br /> <br /> {{RightInsert|“Ik ben ervan overtuigd dat als we Gods perspectief zouden hebben, ook al was het maar voor een seconde en we zouden kijken naar de manier waarop we door het leven gaan - verzamelend, hamsterend en pronkend met spullen, dan zouden we dezelfde gevoelens van afschuw en medelijden hebben die elk gezond mens heeft, wanneer hij mensen in het gesticht ziet die eindeloos met hun hoofden tegen de muren bonken.” <br /> <br /> '''– Randy Alcorn'''}}<br /> <br /> Chester was ten prooi gevallen aan een virus<br /> dat veel gelovigen aantast. Hoewel ze burgers<br /> van het hemels koninkrijk<br /> zijn geworden, definiëren ze<br /> succes nog steeds aan de<br /> hand van wereldse maatstaven.<br /> Inkomen, opleiding en<br /> vooruitgang gaan voor karakter,<br /> dienstbaarheid en<br /> toewijding aan de gemeente.<br /> Dit resulteert vaak in een<br /> complete uitverkoop van het<br /> eeuwige in ruil voor het tijdelijke<br /> – het koninkrijk in ruil<br /> voor cultuur. In zo'n atmosfeer<br /> lijkt zelfs de grootste<br /> ambitie een nobel iets.<br /> <br /> Maar in Zijn genade zocht<br /> God Chester. Hij vertelt: “Ik ging onder het mes<br /> van de Heilige Geest.” Hij begon in te zien dat<br /> zijn zucht naar rijkdom hem eigenlijk een slechte<br /> investeerder maakte. Zeker, hij investeerde zijn<br /> geld op een goede manier, maar zijn leven en tijd<br /> werden verkwist. Hij zocht zekerheid en betekenis<br /> in rijkdom in plaats van in het gehoorzaam<br /> zijn aan Gods gebod om ''“eerst het koninkrijk en Zijn gerechtigheid te zoeken''.” (Mattheüs 6:33)<br /> <br /> Er moesten dingen veranderen. En dat gebeurde<br /> ook.<br /> <br /> Het begon allemaal met berouw. Chester benoemde<br /> de zondige oorsprong van zijn ambities<br /> en deed een grondige belijdenis. Vervolgens realiseerde<br /> hij zich de noodzaak van het toegewijd<br /> zijn aan zijn gemeente en de kleine groep. Het<br /> aanbrengen van veranderingen was niet eenvoudig,<br /> maar hij had zijn ambities al lang genoeg gediend.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Mattheüs 19:27-29. Wat belooft Jezus degenen die ongelofelijk veel opofferen om Hem te volgen?}}<br /> <br /> <br /> Het was nodig dat Chester God op andere wijze<br /> ging geloven. Zijn overtuigingen werden op de<br /> proef gesteld toen zijn inkomen verminderde en<br /> zijn bedrijf onderging een verandering. Maar zoals<br /> zo vaak het geval is wanneer we geroepen<br /> worden om te wandelen in geloof, overtrof de beloning<br /> vele malen de kosten.<br /> <br /> Chester houdt meer dan ooit van God. Zijn relatie<br /> met zijn vrouw is nog nooit zo sterk en bevredigend<br /> geweest. Ze hadden zelfs tijd voor een<br /> kind, iets wat daarvoor onmogelijk leek.<br /> Op een dag zal dat meisje zich verheugen<br /> in het feit dat haar vader een passie voor<br /> de plaatselijke gemeente vond.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big'''3'''&lt;/big&gt; Bestudeer de volgende lijst goed. Is er iets waar je meer naar verlangt dan naar het dienen van God?<br /> <br /> * Promoveren<br /> * Een goede carrière<br /> * Een partner of kinderen<br /> * Goedkeuring/respect van anderen<br /> * Je favoriete chocolade<br /> * Een hoger salaris<br /> * De Nobelprijs<br /> * Een nieuw huis<br /> * Een eigen bedrijf<br /> * Iets anders…}}<br /> <br /> ====HET ‘ALTERNATIEVE KERK' VIRUS====<br /> <br /> In mijn deel van de wereld - en wellicht<br /> ook in jouw deel - hadden we ooit een zin<br /> die, zoals alle goede zinnen, uiteindelijk te<br /> veel gebruikt werd. Sindsdien is hij ten<br /> ruste gelegd om verder te leven in de vocabulaire<br /> hemel, samen met andere zinnen,<br /> zoals “''Als je haar maar goed zit” ''en'' “Altijd blijven lachen.''” De bewuste zin was<br /> “''Wat ik niet zeg, bedoel ik ook niet''.” Ik<br /> blaas deze zin nu nieuw leven in door een<br /> beroep te doen op ''zorgvuldig luisteren'',<br /> terwijl we onze aandacht richten op het<br /> onderwerp van para-kerkelijke organisaties.<br /> <br /> Zoals ik al eerder vermeldde, zijn er vandaag<br /> de dag maar weinig christenen die een volledig<br /> en helder begrip hebben van wat het Woord leert<br /> over de gemeente. Het meest wijdverbreide en<br /> verwarrende gevolg van onze onwetendheid is<br /> het fenomeen van de para-kerkelijke beweging:<br /> de snelle opkomst van bedieningen, genootschappen<br /> en andere organisaties waar christelijke<br /> bedieningen welig tieren, ''totaal gescheiden van<br /> de plaatselijke gemeente''. Sommige groeperingen<br /> geloven zelfs dat ze gescheiden moeten blijven<br /> van de gemeente om effectief te blijven. Behalve<br /> dat dit niet te begrijpen is, is het ten diepste verwarrend<br /> voor de christen die Bijbels wil leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Efeziërs 3:8-11''' Door wat voor instituut laat God Zijn volmaakte wijsheid zien?}}<br /> <br /> Vandaag de dag worden nieuwe christenen geconfronteerd<br /> met een prioriteiten-crisis. In welke<br /> context moeten ze hun toewijding aan God uiten?<br /> Wie voorziet er in zorg voor hun ziel en richting<br /> voor hun ijver? Waarschijnlijk denken ze dat het<br /> ‘christen zijn’ iets is als een groot warenhuis.<br /> Emotionele problemen worden afgehandeld door<br /> de afdeling voor christelijke therapie. Zendingskriebels<br /> worden gekriebeld door de sectie voor<br /> evangelisatie. Op de elektronica-afdeling kun je<br /> door de onderwijsbediening zappen (radio, tv...<br /> de keuze is aan jou!). En gemeenschap kun je<br /> vinden in een van de vele gespecialiseerde gemeenschapgroepen<br /> op de derde verdieping.<br /> <br /> Is dit werkelijk volgens het nieuwtestamentische<br /> patroon?<br /> <br /> Onthoud alsjeblieft goed die ene zin: “''Wat ik niet zeg, bedoel ik ook niet''!”<br /> <br /> {{LeftInsert|“Meta- en para-christelijke organisaties dienen vaak op terreinen waar hulp goed kan worden gebruikt. Het kader of het doel van deze organisaties valt vaak niet binnen het bereik van een gemeente. Naar mijn mening zijn er een aantal diverse geschikte doelen waarvoor deze organisaties zich goed in kunnen zetten buiten de normale ‘werkomgeving’ van de gemeente: onderwijs, publicaties en andere massamedia, samenwerkingsverbanden om in bepaalde noden te voorzien (probleem-zwangerschappen, huwelijksverbetering, de gevangenis, de<br /> campus, de militaire kapel, etc.), ziekenhuizen, internationale en regionale bedieningen en op de bres gaan staan voor bepaalde misstanden binnen het kader van alle christelijke<br /> aandachtsgebieden. ''Zulke organisaties moeten wel goed bedenken dat ze ‘nauwelijks wettig’ zijn. Op het moment dat een gemeente volwassen wordt en de dingen waar de organisatie mee<br /> bezig is kan overnemen, moet de organisatie bereid zijn om direct op te houden te bestaan''.”<br /> <br /> '''– David Powlison'''}}<br /> <br /> Het werk van de para-kerkelijke beweging is<br /> rechtmatig en hulpvol wanneer het zich richt op<br /> die gebieden die overduidelijk<br /> buiten het bereik van de<br /> plaatselijke gemeentes in<br /> een bepaald geografisch gebied<br /> liggen (Wycliffe Bijbelvertaling<br /> is een goed voorbeeld).<br /> Ook Sovereign Grace<br /> Ministries heeft voordeel bij<br /> en ondersteunt een aantal<br /> para-kerkelijke organisaties<br /> en we danken God hiervoor.<br /> Zelfs wanneer de activiteiten<br /> van de para-kerkelijke beweging<br /> ‘kerkachtig’ zijn (en<br /> dus minder Bijbels), is er<br /> geen twijfel over de goed<br /> bedoelde inspanning van de<br /> para-kerkelijke leiders of<br /> over de vrucht die deze bedieningen<br /> voortbrengen<br /> (mijn eerste ervaring van<br /> gemeenschap als nieuwe<br /> christen was bij een van deze<br /> para-kerkelijke organisaties,<br /> één die tegenwoordig<br /> nog steeds actief is). Het is<br /> echter absoluut belangrijk<br /> om ons te realiseren ''dat deze bedieningen veelal bestaan omdat de plaatselijke gemeente tekort geschoten is in het uitvoeren van haar Bijbelse opdracht''.<br /> Para-kerkelijke organisaties zijn hét bewijs van<br /> de niet ingeloste schuld van de plaatselijke gemeente.<br /> <br /> Onbedoeld hebben veel van deze bedieningen<br /> het nieuwtestamentische patroon ontkend en zijn<br /> ze een ‘alternatief’ geworden voor de plaatselijke<br /> gemeente. Wanneer dat het geval is, is een bediening<br /> een gevaarlijk virus geworden, ongeacht<br /> de intentie of zelfs het succes. Ons respect voor<br /> deze bedieningen mag ons er niet van weerhouden<br /> om ze verantwoording te laten afleggen over<br /> Bijbelse criteria. Er zijn vier gebieden in het bijzonder<br /> waar de para-kerkelijke beweging, de rol<br /> die God aan de lokale kerk heeft gegeven, zich<br /> onrechtmatig kan toe-eigenen.<br /> <br /> '''Ze kunnen een alternatieve autoriteit vormen.'''<br /> Op het moment dat zich persoonlijke problemen<br /> voordoen in het leven van een gelovige,<br /> is er géén vervanging voor de gezalfde en onderscheidende<br /> zorg van een oudste aan wie deze ziel<br /> is toevertrouwd (1 Pet. 5:2-3). Echter, in een wereld<br /> van tv-bedieningen, christelijk pastoraatcentra<br /> en zendingsorganisaties kunnen we gemakkelijk<br /> vergeten dat God ''oudsten'' geroepen heeft om<br /> de primaire bron van geestelijk overwicht te zijn.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Efeziërs 4:11-13. Wie heeft God toegerust om christenen te leiden naar eenheid en volwassenheid?}}<br /> <br /> Wanneer een para-kerkelijke organisatie nalaat<br /> om de voorrang van de plaatselijke gemeente te<br /> erkennen, verkleint het daardoor het belang van<br /> de herderlijke zorg en autoriteit. Een voorganger<br /> die ik ken kwam in een benarde positie terecht<br /> nadat hij een gemeentelid had begeleid. Terwijl<br /> hij deze persoon had aangemoedigd om een<br /> groeispurt te maken door mogelijkheden om te<br /> dienen aan te grijpen, had een christelijke counselor<br /> het advies van de voorganger naast zich<br /> neergelegd en haar op het hart gedrukt om vooral<br /> niet te dienen. Zulke botsingen zijn onvermijdelijk<br /> wanneer de nadruk op de lokale gemeente<br /> wordt verschoven en haar gezag verkleind wordt<br /> door alternatieven.<br /> <br /> '''Ze kunnen alternatieve structuren creëren.''' De plaatselijke gemeente is de nieuwtestamentische<br /> structuur voor zorg, discipelschap<br /> en zending. Er is niets dat dit kan vervangen. Het<br /> is een mysterieuze instelling, door God ingesteld<br /> als een middel van genade voor onze groei. Waar<br /> ze hooggeacht en gebouwd wordt, zullen mensen<br /> groeien en in staat zijn om nieuwtestamentisch<br /> christendom te ervaren. Waar ze over het hoofd<br /> gezien en gemarginaliseerd wordt, zul je waarschijnlijk<br /> onvolwassen en niet-verbonden christenen<br /> vinden met een bekrompen begrip van het<br /> evangelie.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Mattheüs 16:18.''' Wat is Jezus vastbesloten te bouwen?}}<br /> <br /> Ik kan geen nieuwtestamentisch voorbeeld vinden<br /> van een bediening die onafhankelijk van de<br /> plaatselijke gemeentes functioneert. Conferenties,<br /> radioprogramma's en online gemeenschap<br /> kunnen zeker iets toevoegen aan de gemeente,<br /> maar ze zijn het meest effectief wanneer ze werken<br /> onder de leiding en de verantwoordelijkheid<br /> van een gemeente.<br /> <br /> In zijn kernachtige kritiek op het hedendaagse<br /> evangelicalisme ziet David Wells de explosieve<br /> groei van de para-kerkelijke beweging als nog<br /> een aanwijzing van hoe “''de consumptiecultuur is binnengedrongen in de evangelische kerk van tegenwoordig.''”<br /> Hij merkt op dat het effect het<br /> grootst is op de “''structuur van evangelicalisme''”<br /> en hij zegt dat het “''een opmerkelijke verandering en decentralisatie van de evangelische wereld weergeeft sinds de jaren direct na de oorlog.''”<br /> <br /> Waar heeft de ‘consumptiecultuur’ - die je in<br /> vele para-kerkelijke organisaties terugvindt - ons<br /> ''van'' gedecentraliseerd? Niets minder dan van de<br /> voorrang van de gezonde Bijbelse leer en van het<br /> centraal stellen van de plaatselijke gemeente. Als<br /> één van deze twee dingen wegvalt, is het zeker<br /> dat het andere volgt, waardoor er een heleboel<br /> ‘goede’ alternatieven ontstaan, die in feite met<br /> het beste van God concurreren.<br /> <br /> '''Ze kunnen een alternatief getuigenis vormen.'''<br /> De lokale gemeente is een waanzinnig concept.<br /> Het verwart de experts door de mogelijkheid<br /> om mensen die lijnrecht tegenover elkaar<br /> staan in hun verlangens, voorkeuren en culturen<br /> met elkaar te verenigen, om zo een schitterende<br /> uiting te zijn van eenheid in verscheidenheid. Op<br /> de één of andere manier geeft onze ‘verenigde<br /> verscheidenheid’ Gods ‘verenigde verscheidenheid’<br /> weer, waardoor we een getuigenis worden<br /> van de kracht van God voor onze maatschappij.<br /> <br /> Geeft het werk van de para-kerkelijke beweging<br /> dezelfde getuigenis? Meestal niet. Het sterke<br /> punt van dergelijke bedieningen - hun primaire<br /> focus op specifieke noden - is tegelijk ook de<br /> grootste zwakte. Specialisatie verhindert ze om<br /> de prachtige verscheidenheid te beleven die kenmerkend<br /> kan zijn voor een plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 12:17-20. Is verscheidenheid goed of slecht voor je lichaam? Hoe zit het met Christus’ lichaam?}}<br /> <br /> Voor Paulus was verscheidenheid een kracht.<br /> Laat het een gave of een functie zijn, een voorkeur<br /> of verlangen, Paulus leerde dat verscheidenheid<br /> onderlinge afhankelijkheid creëert – een behoefte<br /> aan elkaar's verschillen (1 Kor. 12:12-26).<br /> Het zou ondenkbaar zijn voor Paulus om welke<br /> groep dan ook, of het nu zakenmensen of motorrijders<br /> zijn, aan te moedigen om een identiteit<br /> onafhankelijk van de lokale gemeente te vestigen.<br /> 'Christen zijn' is nooit bedoeld om op te<br /> splitsten in ‘onderwijs-bedieningen’,<br /> ‘gaarkeukens’ of ‘speciale interesse-groepjes’. Wij<br /> zijn de plaatselijke gemeente, prachtig in verscheidenheid<br /> en met krachtige doeltreffendheid.<br /> <br /> '''Ze kunnen een alternatieve voorraadkamer worden.''' Als je ooit een campagne van Billy<br /> Graham hebt bezocht, zul je waarschijnlijk het<br /> volgende gehoord hebben toen de collecte werd<br /> opgehaald: “''Geef alsjeblieft niets van je tienden aan deze organisatie. Die behoren toe aan de plaatselijke gemeente.''” Wat is de motivatie achter<br /> deze navolgenswaardige en zeldzame praktijk?<br /> Een bewustzijn dat de plaatselijke gemeente<br /> – en niet een para-kerkelijke organisatie – door<br /> God is aangewezen als ‘voorraadkamer’(Maleachi<br /> 3:10).<br /> <br /> Ik heb geen bezwaar tegen het sponsoren van<br /> een kind in nood of een collecte voor een hongersnood.<br /> Het programma van de para-kerk zorgt<br /> er echter regelmatig voor dat middelen (zowel<br /> tienden als tijd) bij de plaatselijke kerk weggehouden<br /> worden. Dergelijke aanspraken missen<br /> Bijbelse onderbouwing. Het is interessant om op<br /> te merken dat op het moment dat de kerk in Jeruzalem<br /> in nood was, Paulus de andere kerken<br /> verzamelde om een offer te brengen. Hij richtte<br /> niet een onafhankelijke christelijke hulporganisatie<br /> op. Door het hele nieuwe testament horen we<br /> het principe van het ‘doorstromen’ van middelen<br /> door de lokale gemeente weerklinken.<br /> <br /> {{RightInsert|“Als de kerk centraal staat in Gods doel, zoals we kunnen zien in de geschiedenis en in het evangelie, dan moet het natuurlijk ook centraal staan in onze levens. Hoe kunnen we zo onverschillig omgaan met wat God zo serieus neemt?”<br /> <br /> '''– John Stott'''}}<br /> <br /> Door de jaren heen hebben<br /> para-kerkelijke organisaties<br /> veel belangrijke doelen gediend.<br /> Onze gemeente heeft<br /> van ze geleerd en geprofiteerd.<br /> Maar hun effectiviteit<br /> moet ons er niet van weerhouden<br /> om een aantal vragen<br /> te stellen. Moeten we<br /> enthousiast geven aan organisaties<br /> die geen precedent<br /> hebben in het Woord? Is het nieuwtestamentisch<br /> patroon, met nadruk op de gemeente, niet meer<br /> toereikend? Moeten we maar aannemen dat de<br /> effectiviteit van para-kerkelijke organisaties in<br /> het verleden hun toekomstige bestaan geldig<br /> maakt? Als we deze vragen Bijbels beantwoorden<br /> in plaats van sentimenteel of pragmatisch, zullen<br /> de conclusies ons wellicht verbazen.<br /> <br /> Overal waar capabele gemeenten bestaan of<br /> ontstaan zouden para-kerkelijke organisaties de<br /> Bijbelse rechtmatigheid en voorrang van de kerk<br /> moeten erkennen. Nadat ze getracht hebben om<br /> de plaatselijke gemeente toe te rusten, zouden<br /> ze zich langzamerhand moeten herpositioneren<br /> om te functioneren onder het gezag van het leiderschap<br /> van de gemeente. Voor velen zal dit<br /> een radicaal voorstel zijn. ''Maar als het eenvoudige patroon van de Bijbel al radicaal aandoet, weten we zeker dat de kerk afgedwaald is''.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Timotheüs 3:15''' Wat een krachtige beschrijving van de kerk!}}<br /> <br /> Wat zou er gebeuren als God de heldhaftige<br /> ijver van para-kerkelijke organisaties samen<br /> smeedde met een Bijbelse overtuiging voor de<br /> plaatselijke gemeente? Dat zou een revolutie in<br /> de kerk zijn... en de wereld zou er nooit meer<br /> hetzelfde uitzien!<br /> <br /> ====HET ‘VRIJE TIJD’ VIRUS====<br /> <br /> Sasha houdt van de gemeente - zolang het<br /> haar vrije tijd niet in de weg staat. Hoewel ze net<br /> 40 is geworden, is haar honger naar plezier evenredig<br /> gegroeid met haar inkomen en kan het gemakkelijk<br /> concurreren met die van vrouwen die<br /> half zo oud zijn als zij. Reizen, sport, theater,<br /> film, 500 kabelzenders... er is zoveel te doen en<br /> zo weinig tijd. Met de hoge druk van haar baan,<br /> gelooft ze gewoon dat ze deze afleidingen nodig<br /> heeft om haar uitgeputte ziel te verfrissen.<br /> <br /> {{RightInsert|“De achteruitgang van de kerk is meer te wijten aan luiheid dan aan goddeloosheid.”<br /> <br /> '''– Johannes Calvijn'''}}<br /> <br /> Het is geen verrassing<br /> dat Sasha's streven<br /> weinig tijd overlaten<br /> voor God of voor<br /> Zijn gemeente. In de<br /> zondagsdienst (als ze<br /> al komt) blijft ze aan<br /> de kant staan kijken, waar ze meestal de dienst<br /> bekritiseert en zorgvuldig iedereen ontwijkt die<br /> vragen stelt over de keuzes voor haar manier van<br /> leven. Haar kleine groep-bezoek is nogal grillig.<br /> Met alle druk op haar, heeft ze weinig behoefte<br /> aan een van die ‘wettische’ praatjes over toewijding.<br /> Ze is per slot van rekening lid geworden,<br /> toch? En waarom zou God haar met al deze mogelijkheden<br /> zegenen als Hij niet wilde dat ze er<br /> van zou genieten?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' als we van de wereld en zijn vermaak houden, hoe voelen we ons dan naar God toe? (lees 1 Johannes 2:15)}}<br /> <br /> Sasha heeft het ‘vrije tijd' virus (de Bijbel zou<br /> het hoogstwaarschijnlijk een afgod noemen). Ze<br /> verleidt christenen om te feesten aan haar tafel<br /> en beloont hun gulzigheid met jaren geestelijke<br /> onvruchtbaarheid. Vermaak verleidt ons op subtiele<br /> wijze om onze tijd te investeren, niet per sé<br /> in kwaad, maar in ''irrelevantie''.<br /> <br /> De valkuil van vermaak is niet de noodzaak,<br /> maar de bevrediging. Het is net als een van de<br /> ‘Magic Fingers’ trillende bedden die je in sommige<br /> oude motels vindt. Het kost je veel geld en je<br /> voelt je maar heel even goed. Maar al snel zijn<br /> die tijd en het geld verdwenen en zijn wij nog<br /> steeds op dezelfde plek.<br /> <br /> Waar kritiekloos van vrije tijd genoten wordt,<br /> zal de kerk langzamerhand van profetisch naar<br /> passief veranderen, terwijl ze met mooie woorden<br /> haar achteruitgang verdedigt. Vraag maar<br /> aan Sasha.<br /> <br /> ===WAT LAAT JIJ ACHTER?===<br /> <br /> In de klassieker ‘Drum Major Instinct’ beschrijft<br /> Martin Luther King zijn hoop voor leven<br /> en dood:<br /> <br /> “''Ik laat geen geld achter, ik zal ook geen mooie, luxe spullen uit het leven achterlaten. Het enige dat ik achter wil laten, is een toegewijd leven. En dat is alles wat ik wilde zeggen...''”<br /> <br /> Terwijl je het boek uitleest vertrouwen wij er<br /> op, dat je er nieuwe inzichten en ideeën aan<br /> overhoudt om je kleine groep nog beter te maken.<br /> Ons doel met dit boek gaat echter veel verder.<br /> We hebben getracht om voorbij het doel van<br /> de kleine groepen te schrijven, vanwege het doel<br /> waarvoor ze bestaan - de glorierijke bruid van<br /> Christus, de gemeente.<br /> <br /> Hou van je gemeente. Leg je leven af voor je<br /> gemeente. Giet je verlangens en energie uit om<br /> Gods plan voor de kerk te vervullen. Je kleine<br /> groep heeft een enorm potentieel - bewapen het<br /> voor het welzijn van je gemeente. Omdat God je<br /> daar geroepen heeft. Daar is het waar Hij je verandert.<br /> Dit is waar Hij wil dat je een toegewijd<br /> leven achterlaat.<br /> <br /> En dat is alles wat ik wilde zeggen.<br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Waar heb je zo'n sterke mening over dat je in een gesprek ‘met de vuist op tafel zou slaan’? (bijvoorbeeld: politiek, milieu, cavia’s fokken...) <br /> #Is het werkelijk van essentieel belang om als christen lid van een gemeente te zijn?<br /> #Wat verwacht je kerk van jou?<br /> #Hoe goed dient jouw kleine groep elkaar? En de lokale kerk? En de gemeenschap? Moet er iets veranderen?<br /> #Lees hardop Efeze 3:10-11. Wat zeggen deze verzen ons over het belang van de kerk? <br /> #Zijn er op dit moment ook carrière-doelen of hobby's die je toewijding en bijdrage aan de gemeente in gevaar brengen?<br /> #Wat is de belangrijkste reden voor de auteur om vragen te stellen bij de para-kerkelijke beweging?<br /> #Ben jij onderworpen aan de geestelijke autoriteit van je oudsten? Stemmen anderen in met jouw beoordeling?<br /> #Steek jij je tijd en energie in iets wat op de schaal van de eeuwigheid geen nut heeft?<br /> #Leef je voor de kerk of is de kerk slechts een bijzaak in je leven?<br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''The body'', Charles Colson en Ellen Santilly Vaughn (Dallas, TX: Word Publishing, 1992) <br /> <br /> ''The church'', Edmund Clowney (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1995) <br /> <br /> ''Life in the Father’s house'', Wayne Mack en David Swavely (Phillipsburg, PA: P&amp;R Publishing, 1996) <br /> <br /> ''Spiritial disciplines within the church'', Donald Whitney (Chicago, IL: Moody Press, 1996)</div> Fri, 04 Dec 2009 21:07:35 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/And Now for the Big Picture}}<br /> <br /> De stilte was oorverdovend.<br /> <br /> De toekomstige directeur van één van de Fortune<br /> 500 bedrijven had Mark zojuist een aanlokkelijk<br /> beeld voorgehouden van zijn toekomst. Deze<br /> ‘visie’ omvatte onder meer een royaal salaris,<br /> niet mis te verstane voordelen en een functie als<br /> zijn persoonlijke assistent. Jawel, de kansen<br /> klopten zeker aan de deur… meer macht, meer<br /> uitdaging en genoeg salaris, slechts een handdruk<br /> van hem verwijdert.<br /> <br /> De meeste mannen wachten hier hun hele leven<br /> op. Maar op dit moment zocht Mark echter<br /> naar een tactische manier om “Nee, dank u wel.”<br /> te zeggen.<br /> <br /> Begrijp me niet verkeerd, Mark had plezier in<br /> zijn werk en deed het uitstekend. Maar hij wist<br /> dat deze baan stilzwijgende kosten en compromissen<br /> met zich meebracht. Lange avonden op<br /> kantoor, weekends weg van huis, een leven beheerst<br /> door werk - in gedachten liep hij het hele<br /> lijstje bij langs, terwijl zijn baas zat te wachten<br /> op een antwoord.<br /> <br /> Het ging hem niet alleen om ‘gezinswaarden<br /> en -normen’ of weinig bij zijn vrouw zijn. Deze<br /> ‘kans’ was een bedreiging voor iets dat een deel<br /> was gaan uitmaken van Marks 'christen zijn' en<br /> dat had bijgedragen aan een belangrijk deel van<br /> zijn geestelijke groei. Als door de bliksem getroffen<br /> realiseerde Mark zich dat zijn nieuwe baan<br /> een compromis zou kunnen zijn met de hogere<br /> visie die God gegeven heeft… ''de visie om toegewijd te zijn aan de plaatselijke gemeente.''<br /> <br /> Mark heeft bedankt. Vier jaar later heeft hij er<br /> nog geen moment spijt van gehad.<br /> <br /> ====UITZOOMEN====<br /> <br /> Wat brengt een man er toe om zo’n schitterende<br /> toekomst weg te gooien? Het antwoord is een<br /> voudig, maar ook onthutsend: Mark was gegrepen<br /> door de Bijbelse visie op de plaatselijke gemeente<br /> – een visie die zich uitte in toewijding,<br /> zelfs als die toewijding inhield dat hij persoonlijke<br /> offers moest brengen.<br /> <br /> In zijn eigen woorden: “''God heeft me ervan overtuigd dat er iets is dat belangrijker is in het leven. Daar wil ik bij zijn!''”<br /> <br /> Dat ‘iets’ is de plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Misschien is de op één na grootste zwakheid van de moderne christelijke kerk dat miljoenen zogenaamde leden eigenlijk helemaal niet betrokken zijn en wat erger is, ze vinden het niet eens vreemd dat ze niet betrokken zijn.”<br /> <br /> '''– Elton Trueblood'''}}<br /> <br /> Onze reactie op Mark's besluit laat een heleboel<br /> zien over onze persoonlijke visie op de<br /> plaatselijke gemeente. Ongetwijfeld<br /> zouden sommige<br /> mensen de promotie zien als<br /> een zegen van God, ondanks<br /> het feit dat Marks betrokkenheid<br /> bij de gemeente ernstig<br /> zou verminderen door overuren<br /> in het weekend en de<br /> extra verantwoordelijkheden.<br /> Weer anderen zouden zeggen<br /> dat Mark te ‘fanatiek’ was in zijn overtuiging;<br /> dat God het meest geëerd wordt door onze gematigde<br /> houding tegenover de kerk. Sommigen<br /> zullen zelfs denken dat carrière maken belangrijker<br /> voor Mark is dan geestelijke groei (met andere<br /> woorden: “''Zoek eerst je carrière en bijbehorende rijkdommen en al Gods rijkdommen zullen je gegeven worden.''”).<br /> <br /> Behalve dat deze zienswijze onbijbels is, is het<br /> ook nog dom en kortzichtig. De belangrijkste beslissing<br /> die iemand kan maken is of hij of zij zich<br /> toewijdt aan Jezus Christus. En toewijding aan<br /> Jezus gaat niet zonder toewijding aan de plaatselijke<br /> gemeente.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Mattheüs 6:33''' Wat zouden we echt het eerst moeten zoeken? Wat zijn de voordelen voor diegenen die dit doen?}}<br /> <br /> In het hele boek heb je kunnen horen dat kleine<br /> groepen geen doel op zichzelf zijn; ze zijn een<br /> middel om samen te groeien naar volwassenheid<br /> en om elkaar te dienen in de plaatselijke gemeente.<br /> Zonder een compleet beeld van de gemeente,<br /> zal ons begrip van kleine groepen jammer<br /> genoeg incompleet zijn.<br /> <br /> ====VRAAG EN AANBOD====<br /> <br /> Een paar jaar geleden had ''Newsweek'' een coverstory<br /> over babyboomers en geloof dat insloeg<br /> als een bom in de evangelische wereld. Met ontstellende<br /> nauwkeurigheid concludeerde het stuk<br /> dat “''enkele van de kerken met de minste eisen, nu het grootste gebrek hebben''.”<br /> <br /> Dit kan wel waar zijn, maar het is niet gezond,<br /> en zeker niet Bijbels. Zoiets zou nooit gezegd<br /> kunnen worden over de gemeente die beschreven<br /> wordt in Handelingen.<br /> <br /> Hier zien we ‘toegewijde’ mensen die bereid<br /> zijn om de wereld te verloochenen en om vol enthousiasme<br /> deelgenoot te worden van God’s huisgezin:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Jezus wond er geen doekjes om als het ging over wat het je kost om een discipel te zijn van Hem. <br /> <br /> Ben je bereid om alles op te geven zoals Hij zegt in Lucas 9:57-62?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ook op nog andere wijze legde hij (Petrus) getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: “Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!” Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed.”'' <br /> <br /> (Handelingen 2:40-42)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Dit gedeelte laat in drie stappen een natuurlijke<br /> ontwikkeling zien die christenen in onze dagen<br /> als voorbeeld zouden moeten nemen: 1) kom uit<br /> de wereld, 2) kom in de kerk en 3) richt je aandacht<br /> op goddelijke zaken. Deze<br /> drie belangrijke stappen - ''achterlaten, toevoeging en toewijding'' -<br /> vatten samen wat het is om werkelijk<br /> toegewijd te zijn aan de<br /> plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Wat heb je duidelijk moeten leren opgeven toen je net christen was geworden?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> De ‘minst eisende kerken’ mogen<br /> er dan in slagen om mensen<br /> te ''verzamelen'' die bereid zijn de<br /> wereld achter zich te laten, maar<br /> ze zullen er niet in slagen om met<br /> deze mensen een toegewijde gemeenschap<br /> te ''bouwen''. Om dat te<br /> bereiken is er toevoeging en toewijding<br /> nodig.<br /> <br /> ====GEROEPEN UIT, TOEGEVOEGD AAN====<br /> <br /> Toegevoegd worden aan de gemeente is meer<br /> dan ''geestelijk'' deel worden van het universele lichaam<br /> van Christus. Het houdt ook in dat je<br /> ''praktisch'' deel wordt van en je toewijdt aan ''één plaatselijke gemeente''. Dit wordt duidelijk gemaakt<br /> in het Nieuwe Testament. Hoe zou Petrus<br /> er anders bij de oudsten op kunnen aandringen<br /> om goed te zorgen voor de kudde “''waarvoor u de<br /> verantwoordelijkheid hebt''” ''en'' “die aan u toevertrouwd<br /> is” (1 Pet. 5:2-3)? Jezus gaat uit van dezelfde<br /> aanname over de kerk als Hij vertelt hoe je<br /> moet handelen als iemand tegen je gezondigd<br /> heeft (Mat. 18:17).<br /> <br /> Historisch gezien is toewijding aan één gemeente<br /> altijd al een kenmerk geweest van het<br /> geloof – iets waar niet over te onderhandelen valt<br /> voor alle gelovigen. Deze toewijding heeft zich<br /> vertaald naar het gebruik van het voorrecht van<br /> het lidmaatschap. Door de eeuwen heen heeft het<br /> lidmaatschap gediend als een praktische manier<br /> voor voorgangers als omheining van de kudde,<br /> zodat ze er voor kunnen zorgen en beschermen.<br /> <br /> In de vroege kerk werd het lidmaatschap vaak<br /> formeel gemaakt door het ‘sponsor systeem’. Elk<br /> toekomstig nieuw lid moest een getuige meebrengen<br /> om zijn toewijding te bevestigen. Lidmaatschap<br /> werd zelfs zo belangrijk gevonden,<br /> dat de instructie voor nieuwe leden soms wel drie<br /> jaar kon duren! Doordat ze de gemeente zo hoog<br /> achtten en een Bijbelse visie op het gemeenteleven<br /> hadden, hadden deze vroege gelovigen er<br /> geen moeite mee om hun hartstocht voor de lokale<br /> gemeente door te geven van generatie op<br /> generatie. Helaas heeft deze hartstocht onze generatie<br /> nooit bereikt, of zoals<br /> dr. Martyn Lloyd-Jones constateert:<br /> <br /> {{LeftInsert|“Veel kerken hebben niet de lessen geleerd waar veel ouders vroeg of laat over struikelen. Kerken denken dat, hoe minder ze vragen of verwachten van hun leden, hoe populairder ze zullen worden en hoe tevredener de aanbidders zullen zijn. Het omgekeerde is waar. De kerken die weinig vragen, merken dat het weinige dat ze vragen teveel is en dat niemand zal helpen; de kerken die veel vragen, merken dat er veel gegeven wordt en dat ze worden versterkt door de giften. Want alleen als mensen elkaar ontmoeten in zelfopoffering, dan zal de kerk zijn eigen cultuur ontwikkelen en alleen in deze context zal God een levensechte realiteit zijn en zal de kerk levend gehouden worden.”<br /> <br /> '''– David Wells'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het ontbreekt ons als christenen te begrijpen wat het lidmaatschap van een gemeente inhoudt - de waardigheid, het voorrecht en de verantwoordelijkheid - dat is de oorzaak van het merendeel van onze problemen. Onze grootste behoefte is om het onderwijs van het Nieuwe Testament over de gemeente toe te passen in deze tijd.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> God heeft ons niet uit dit<br /> ‘verdorven geslacht’ geroepen<br /> zodat we doelloos over het<br /> christelijke landschap kunnen<br /> staren – een samenkomstje hier, een Bijbelstudietje<br /> daar en af en toe een beetje betrokkenheid,<br /> gewoon voor de afwisseling. We zijn ergens<br /> ''uit geroepen'' om ergens ander ingevoegd te worden!<br /> Alle gelovigen zouden toegewijd moeten zijn<br /> aan een plaatselijke gemeente die over hun ziel<br /> waakt, die ze toerust voor de bediening en waarin<br /> ze dienen tot opbouw.<br /> <br /> De gemeente kan niet slechts een bijkomstigheid<br /> zijn. We moeten toegevoegd worden.<br /> <br /> Zelf spreekt mij Eugene Petersons vertaling<br /> (''The Message'') van Handelingen 2:41 erg aan:<br /> “''Op die dag geloofden ongeveer 3000 mensen wat hij [Petrus] zei, ze lieten zich dopen en schreven zich in.''” <br /> ‘Inschrijven’ is een prachtige manier om toevoegen te beschrijven, iets wat<br /> van levensbelang is, maar het is slechts een begin.<br /> Volgens Handelingen 2 wil God iedereen<br /> voorbij het punt van toevoeging brengen, naar<br /> ''toewijding''.<br /> <br /> ====PLAATS EN DOEL VOOR TOEWIJDING====<br /> <br /> Ik houd van onze ‘Toewijdingszondagen’! In<br /> deze diensten heet onze kerk de mensen die God<br /> aan ons toegevoegd heeft officieel welkom. Elk<br /> toekomstig lid heeft van tevoren een lidmaatschapcursus<br /> van 12 weken gedaan, zich toegewijd<br /> aan een kleine groep en een gesprek gehad<br /> met een van de voorgangers om eventuele vragen<br /> en zorgen te bespreken. De reden waarom<br /> deze diensten zo inspirerend zijn is dat we in getuigenissen<br /> vaak horen hoe God een nieuwe passie<br /> voor de plaatselijke gemeente heeft opgewekt.<br /> Stu en Lisa deelden hun odyssee met ons:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Een van de dingen die Lisa en ik hadden besloten te doen als we op zoek zouden naar een nieuwe gemeente, was om eerst een kleine groep te bezoeken in plaats van een zondagsdienst. We wisten dat dit de plek was waar we konden zien hoe de kerk echt was. We bezochten de dichtstbijzijnde kleine groep drie keer en in onze beleving kwam dit het dichtste bij het Nieuwe Testament 'christen zijn' dat we sinds jaren hadden gezien. Zo zie je dat we al besloten hadden om deel van deze kerk uit te maken voordat we ook maar ooit een zondagsdienst hadden bezocht.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Efeziërs 2:19-22''' Als een ervaren metselaar heeft God jou ingemetseld in de kerk met de bedoeling om daar te blijven!}}<br /> <br /> Stu en Lisa waren er niet op uit om kerkje te<br /> spelen. Ze wilden zichzelf verbinden aan<br /> ‘toegewijde’ mensen – en ze wisten ook dat toewijding<br /> die alleen maar theoretisch of in gedachten<br /> bestaat helemaal geen toewijding is, maar<br /> slechts dagdromen (‘virtuele toewijding’ bestaat<br /> niet).<br /> <br /> Realistisch gesproken zijn er een duidelijk doel<br /> en een context nodig waarin toewijding tot uiting<br /> kan komen. De nieuwtestamentische gemeente<br /> was niet willekeurig toegewijd ''aan'' elk doel,<br /> hartstocht of structuur; ze waren eerder strategisch<br /> toegewijd ''met'' een doel. De mensen gaven<br /> uiting aan hun toewijding door naar de tempel en<br /> huissamenkomsten te gaan en door hun gastvrijheid,<br /> om maar iets te noemen. Stu en Lisa ontdekten<br /> een soortgelijke dynamiek. Toen ze hun<br /> kleine groep bezochten, wisten ze dat ze een<br /> strategie en een context hadden gevonden waarin<br /> ze ongehinderd hun toewijding aan Jezus<br /> Christus en Zijn gemeente konden uiten.<br /> <br /> Hoe zit het met jou? Waar laat jij je toewijding<br /> zien? John Stott heeft eens gezegd: “''Kleine groepen zijn onmisbaar om geestelijk volwassen te worden.''” Zijn ze onmisbaar geworden in jouw leven?<br /> <br /> {{LeftInsert|“Hoewel een kleine groep een deel van de kerk is, komt deze niet in de plaats van de kerk.”<br /> <br /> '''– Douglas Wilson'''}}<br /> Sta me toe één ding op te helderen, voordat<br /> we Stu en Lisa verlaten. Hoeveel ze ook van hun<br /> kleine groep houden, hun primaire<br /> toewijding ligt bij de<br /> gemeente. Ze zijn toegewijd<br /> aan hun groep, ''omdat'' het een<br /> strategisch verlengstuk is van<br /> het gemeenteleven.<br /> <br /> ====ZO ZIET TOEWIJDING ER UIT====<br /> <br /> Een groot gedeelte van het gezonde gemeenteleven<br /> vindt plaats in de kleine groepen. Waar<br /> kleine groepen zijn is toewijding essentieel en<br /> kan het herkend worden aan de volgende drie<br /> dingen:<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' waar komen gemeenten samen in Romeinen 16:5, 1 Korinthiërs 16:19 en Kolossenzen 4:15?}}<br /> <br /> '''Aanwezig zijn.''' Het is nogal lastig om toegewijd<br /> te zijn ‘in absentia’. Je zult merken dat jou<br /> toewijding veel meer betekenis heeft en herkenbaarder<br /> is ''als je ook daadwerkelijk aanwezig bent!'' Een klein puntje maar – één van die details.<br /> <br /> '''Deelname'''. Wat kleine groepen betreft klopt<br /> het oude gezegde: “''Je haalt eruit, wat je erin stopt.''” Om effectief deel te nemen moet jij je<br /> goed voorbereiden. Zo is het bijvoorbeeld nodig<br /> dat je de opdrachten helemaal maakt en nadenkt<br /> over de te bespreken onderwerpen.<br /> <br /> Maar nog meer houdt het in, dat jij je voorbereid<br /> hebt met gebed om het (bijbel)onderwerp ''in je leven'' toe te passen. Het houdt ook in, dat jij je<br /> open en eerlijk deelt met de andere leden. Dit<br /> betekent dat je jezelf openstelt in plaats van geïsoleerd<br /> in een hoekje te zitten. Het betekent dat<br /> je het voorbeeld van Jezus toepast.<br /> <br /> Zoals het volgende vers laat zien, openbaarde<br /> Jezus zich op een unieke manier: “''Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft Hem doen kennen''.” (Joh.1:8, de nadruk is van<br /> mij) Het Griekse werkwoord voor het onderstreepte<br /> stukje is ''exegeomai'', wat betekent<br /> ‘verklaren’ of ‘openbaren’. (Hier hebben we het<br /> woord ‘exegese’ van, het interpreteren - of openbaren<br /> - van de waarheid van de Bijbel.) Snap je<br /> wat Johannes hier bedoelt? Als het op zelfopenbaring<br /> aankomt, neemt God het initiatief! Hij<br /> heeft zichzelf geopenbaard door Zijn Zoon naar<br /> de aarde te sturen. Jezus ‘exegeerde’ God – Hij<br /> maakte Hem bekend – door Zijn hart, Zijn doel<br /> en Zijn leven te delen.<br /> <br /> Net zoals God zichzelf door Jezus bekend heeft<br /> gemaakt, moeten ook wij ons aan elkaar bekend<br /> maken. Onze trots verleidt ons ertoe om het tegenovergestelde<br /> te doen – om onze ware identiteit<br /> te verhullen, om ons te verbergen achter een<br /> masker. Waarom? Omdat het gemakkelijk is om<br /> er in het donker goed uit te zien.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 141:5''' Als je David's karakter had, zou je het dan gemakkelijker vinden om jezelf bloot te geven aan anderen?}}<br /> <br /> Die beschamende ontdekking deed ik zelf op<br /> een ochtend in mijn kantoor. Ik moest extra<br /> vroeg op mijn werk zijn, dus in plaats van mijn<br /> gezin wakker te maken, besloot ik me in het donker<br /> aan te kleden. Terwijl ik mezelf feliciteerde<br /> met mijn onzichtbaarheid, glipte ik het huis uit en<br /> reed naar mijn goed verlichte kantoor – om erachter<br /> te komen dat mijn sokken niet helemaal<br /> bij elkaar pasten. En om het nog erger te maken,<br /> op kantoor verbaasde niemand zich<br /> over mij! (Ze waren lang geleden al<br /> tot de conclusie gekomen dat ik nogal<br /> ‘modebewust’ was... en enkele<br /> denken nog steeds dat het een bewuste<br /> keuze was, die dag!)<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Zijn er nog ‘lijken in jouw kleklerenkast’ –onbeleden zonden of verkeerde gewoontes – die je niet graag zou willen delen met iemand in je kleine groep? Lees Jakobus 5:16… en vraag daarna aan God hoe je zou moeten antwoorden.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> In het donker ziet iedereen er<br /> goed uit. Het donker maakt ons onzichtbaar,<br /> verduistert ons hart en<br /> verbergt onze bedoelingen. Maar<br /> zelfopenbaring werpt licht op de<br /> zaak. Het laat zien wie we werkelijk<br /> zijn, inclusief onze lelijke kanten.<br /> Zonder eerlijk en open te zijn, zullen we nooit<br /> echte gemeenschap ervaren.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Je zult niet geestelijk groeien en volwassen worden als je geen relaties hebt binnen een gemeente… binnen relaties krijgen we nauwkeurige evaluaties van onszelf, die niet te positief, maar ook niet te negatief zijn. Binnen relaties ervaren we een door God ingestelde manier waarop we geestelijk, intellectueel en emotioneel kunnen bijtanken.”<br /> <br /> '''– C.J. Mahaney'''}}<br /> <br /> Het eerder aangehaalde vers (Joh. 1:18) heeft<br /> serieuze gevolgen voor kleine groepen. Het doet<br /> ons beseffen dat ons succes<br /> als groep afhangt van<br /> de mate van onze zelfopenbaring.<br /> Om volledig<br /> deel te nemen moeten we<br /> ons hart openen en verantwoording<br /> afleggen over<br /> ons (dagelijks) handelen.<br /> Zelf maak ik deel uit van<br /> een kleine groep waar ik<br /> dit van dichtbij kan meemaken.<br /> Onlangs zijn we<br /> als mannen en vrouwen<br /> apart gaan zitten en hebben<br /> we de volgende vraag beantwoord: ''“Van welke zonde weet je dat je die in de afgelopen week begaan hebt?''”<br /> <br /> We hadden een hele goede tijd samen terwijl<br /> we ons ‘blootgaven’. Er is geen twijfel mogelijk...<br /> de kwaliteit van onze tijd samen hangt af van onze<br /> betrokkenheid en onze openheid, ook als het<br /> niet erg comfortabel is.<br /> <br /> '''Dienstbaarheid'''. Maar al te vaak ontstaan er<br /> groepen vanwege een aantal geconstateerde (en<br /> vaak zelfzuchtige of oppervlakkige) noden. Vooral<br /> ‘zorg-groepen’ hebben deze neiging. Maar tenzij<br /> dergelijke groepen zich richten op onze ''diepste''<br /> nood - de zonde in ons en de gevolgen ervan -<br /> zijn ze van weinig nut.<br /> <br /> Kleine groepen zijn primair een middel om te<br /> groeien. Dat wil niet zeggen dat ze niet voorzien<br /> in onze behoeften, want dat doen ze in de regel<br /> wel. Kleine groepen bieden enorm veel bemoediging.<br /> Maar veel meer vinden de deelnemers antwoorden<br /> op hun eigen problemen doordat ze elkaar<br /> dienen. We zouden naar onze kleine groep<br /> moeten gaan, klaar om te geven en niet alleen<br /> om te ontvangen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Galaten 5:13''' Hoe zouden we de vrijheid die we in Christus hebben moeten gebruiken?}}<br /> <br /> Heb je goed gekeken naar de ‘elkaar’-lijst in<br /> hoofdstuk 2? Dit is een indrukwekkende lijst<br /> waaraan slechts voldaan kan worden als we binnen<br /> de gemeente door relaties met elkaar verbonden<br /> zijn. Kleine groepen helpen ons om deze<br /> broodnodige relaties te ontwikkelen ''en'' ze zetten<br /> ons op een plek waar het mogelijk is om op een<br /> praktische manier gehoorzaam te zijn aan de opdracht<br /> ‘er voor elkaar te zijn’.</div> Thu, 03 Dec 2009 22:31:17 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Never Say Comfortable}}<br /> <br /> <br /> Ongetwijfeld heb je vaak horen zeggen:<br /> “''Zorg ervoor dat het je aan niets ontbreekt”…”Zit je goed in je vel?”…“Maak het je zo gemakkelijk mogelijk.''”<br /> <br /> We voelen ons graag op ons gemak. Onze<br /> drang om zo veel mogelijk uit het leven te halen<br /> zit geworteld in onze natuur en is universeel.<br /> Toch zijn er veel gebieden in ons leven waarin<br /> God deze drang een halt wil toeroepen. Dit klinkt<br /> misschien hard, maar ik weet uit ervaring –<br /> waaronder nogal wat confrontaties met betrekking<br /> tot mijn eigen streven naar gemak – dat dit<br /> waar is. Kleine groepen zijn uitstekende gelegenheden<br /> om buitensporige drang van het streven<br /> naar gemak uit te roeien door de veranderingen<br /> en uitdagingen die God op onze weg brengt aan<br /> te gaan.<br /> <br /> Jaren geleden kondigde onze voorganger een<br /> verandering aan in de organisatie van de kleine<br /> groepen. Een jaar lang hadden we onze leden<br /> van de kleine groepen tot hechtere relaties gebracht.<br /> Het was veel werk geweest, maar we<br /> hadden echt succes gehad en er waren veel nieuwe<br /> gelovigen bij gekomen. Er gebeurden opwindende<br /> dingen in de levens van deze nieuwe christenen.<br /> Nu moest er vanwege een nieuwe benadering<br /> één en ander worden veranderd. Als leiders<br /> konden we enkele van dezelfde mensen in onze<br /> ‘nieuwe’ groepen houden, maar verder zou alles<br /> anders worden.<br /> <br /> We gebruikten toen een uitdrukking (voor als<br /> iemand door het oog van de naald glipte):<br /> “''Verandering is het enige wat hetzelfde blijft.''” Ik<br /> hield niet van die uitdrukking. En ik zag niets in<br /> de nieuwe strategie die mijn voorganger wilde<br /> volgen.<br /> <br /> Wat was er aan de hand? De uitdaging de dingen<br /> anders te gaan doen werd voor mij moeilijker<br /> door egoïsme en een trotse houding. Ik vond dat<br /> we er hard aan gewerkt hadden om onze kleine<br /> groep goed te laten functioneren en nu moesten<br /> we één en ander opgeven. De les die we hier leren<br /> is hoe gemakkelijk leiders van kleine groepen<br /> (en leden) naar binnen gericht kunnen zijn en<br /> weinig open naar buiten.<br /> <br /> We vergeten dat kleine groepen bedoeld zijn<br /> de intenties van de plaatselijke gemeente te dienen<br /> en dat zij geen doel zijn op zichzelf. Er zijn<br /> hogere doelstellingen dan eenvoudigweg ‘onze<br /> groep’.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP''' <br /> <br /> Een kleinegroepleider in onze kerk ontdekte de grenzen van spontaniteit toen hij op een avond, tijdens de aanbidding, aankondigde dat het avondmaal zou worden gevierd. In het huis waar ze samenkwamen was niets aanwezig dat leek op de rode wijn die normaal gebruikt wordt. Maar dat weerhield de leider er niet van om het avondmaal te vieren. Hij bedacht een creatieve vervanging. Toen de ‘beker’ langskwam hadden de groepleden een unieke sacramentele ervaring – koude oplosthee met citroen.<br /> <br /> '''– Frank Ecelbarger (Burke, VA)'''}}<br /> <br /> De benadering in het vormen van kleine groepen<br /> in onze gemeente is door de jaren heen gegroeid<br /> en veranderd. Sommige van deze veranderingen<br /> vragen van<br /> ons om datgene op te<br /> geven waar wij aan gewend<br /> zijn. Zelfs eenvoudige<br /> dingen, zoals<br /> een nieuwe nadruk op<br /> evangelisatie, de toevoeging<br /> van nieuwe<br /> mensen, veranderingen<br /> in leiderschap of<br /> een verandering in lidmaatschap,<br /> zijn soms<br /> moeilijk te accepteren.<br /> Als de roeping van de<br /> plaatselijke gemeente<br /> niet in het oog wordt<br /> gehouden, kunnen<br /> kleine groepen geïsoleerd<br /> raken en naar<br /> binnen gericht zijn.<br /> <br /> ====MAAK PLAATS VOOR NIEUWE MENSEN!====<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Spreuken 25:16. Vertelt de Bijbel ons dat we ‘teveel van het goede’ kunnen hebben}}<br /> <br /> Kleine groepen kunnen heel effectief zijn in het<br /> geven van zorg aan en warme omgang met elkaar.<br /> Vaak zien we hechte vriendschappen ontstaan<br /> binnen kleine groepen, vooral als de groepen<br /> streven naar omgang met elkaar op Bijbelse<br /> gronden. Is er iets mis met zoiets goeds en Bijbels?<br /> Kan er ook iets teveel van het goede zijn?<br /> Soms is dit inderdaad het geval. Zelfs vriendschappen<br /> op Bijbelse gronden, als deze uit verkeerde<br /> motieven worden gesloten, kunnen leiden<br /> tot het stellen van verkeerde prioriteiten.<br /> <br /> Mijn buurman vond onlangs overal termieten in<br /> het vloerkleed van zijn woonkamer en ook zwermen in zijn tuin (de tuin ''direct naast'' die van<br /> mij!). Ik hoop dat het gebruik van verdelgingsmiddelen<br /> voorgoed het probleem hebben opgelost.<br /> Maar hoe afschuwelijk het zien van een<br /> zwerm termieten ook is, deze schadelijke dieren<br /> zijn veel gevaarlijker als ze niet te zien zijn. Een<br /> huis dat vol zit met termieten kan er van buitenaf<br /> heel normaal uitzien, terwijl de bouwconstructie<br /> van het huis al die tijd steeds zwakker wordt.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Je arriveert bij je kleine groep bijeenkomst en ziet 1) een tafel met daarop een schaal vol met vers gebakken gevulde koeken, 2) enkele bezoekers die in<br /> een hoekje bij elkaar zitten en 3) je beste vriend, zwaaiend naar je vanuit de andere kant van de kamer. Waar loop je het eerste heen? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Iets soortgelijks kan er gebeuren met kleine<br /> groepen. Evenals huiseigenaren moeten letten op<br /> termieten, zo moeten leden<br /> van de kleine groep op hun<br /> hoede zijn voor ''koinonitis'',<br /> de dodelijke vijand van gezonde<br /> groepen en gezonde<br /> kerken. Dit vreemde woord<br /> is een grappige uitbreiding<br /> van de term ''koinonia'', het<br /> Griekse woord in het Nieuwe<br /> Testament voor Bijbelse<br /> gemeenschap.<br /> <br /> ‘Koinonitis’ is een soort<br /> ‘ziekte’ die we oplopen als<br /> we teveel gaan houden van<br /> ''koinonia'' - bijvoorbeeld ten<br /> nadele van evangelisatie -<br /> en zodoende egoïstisch en naar binnen gericht<br /> worden. We moeten echt oppassen voor deze<br /> zondige neiging. In ons hart moet er altijd ruimte<br /> zijn voor diegenen die God bij ons voegt, zonder<br /> dat wij ons bedreigd of ongemakkelijk voelen.<br /> Kleine groepen zijn uitermate geschikt om de<br /> verlorenen te bereiken en om van nieuwe gelovigen<br /> discipelen te maken.<br /> <br /> '''In de kleine groep.''' In onze gemeente (om<br /> de redenen die we genoemd hebben in hoofdstuk<br /> 1) vragen we dat onze leden deelnemen aan een<br /> kleine groep. We roepen hiertoe op in onze literatuur,<br /> onze preken, onze cursussen voor nieuwe<br /> leden en elders. Daarom proberen we het gemakkelijk<br /> te maken voor nieuwe mensen om betrokken<br /> te raken bij dit onderdeel van het gemeenteleven.<br /> Maar er zijn wel enkele obstakels.<br /> <br /> Stel je voor dat je voor de eerste keer naar<br /> een bijeenkomst gaat van een kleine groep en je<br /> kent niemand, of misschien een of twee mensen.<br /> De meeste mensen vinden het eng om naar binnen<br /> te gaan in een huis vol vreemden. Gasten<br /> weten niet altijd wat hen te wachten staat of wat<br /> van hen wordt verwacht. Ik ken iemand die dacht<br /> dat van hem verwacht werd dat hij netjes gekleed<br /> naar een kleine groep moest gaan en dus<br /> trok hij zijn mooiste kleren aan. Hij voelde zich<br /> niet op zijn gemak toen hij zag dat de andere leden<br /> van de groep gewoon gekleed waren.<br /> <br /> Als de leden van een groep langere tijd samen<br /> zijn gekomen, ontwikkelen ze een eigen cultuur<br /> (soms nogal bizar) – een ‘eigen dialect’, bepaalde<br /> eetgewoonten, specifieke grapjes, zo mogelijk<br /> zelfs een eigen begrip van tijd (bijvoorbeeld: officieel<br /> begint de avond om zeven uur, maar in de<br /> praktijk komt iedereen pas om twintig over zeven)!<br /> <br /> Daardoor kan het zijn dat mensen die voor de<br /> eerste keer komen zich niet op hun gemak voelen.<br /> Daarnaast hebben we een druk leven. We<br /> ontwikkelen sociale patronen die voor nieuwkomers<br /> in de kleine groep weinig ruimte overlaten –<br /> regelmatig een tijd samen met alle gezinnen,<br /> sportactiviteiten, met de kinderen leuke dingen<br /> doen, samen koffie drinken. Dit zijn goede en<br /> waardevolle dingen, maar we moeten oppassen<br /> voor kliekvorming of voor de buitensluiting van<br /> mensen door ons gedrag en onze houding. Dit is<br /> een zonde en mag niet voorkomen in onze kleine<br /> groepen.<br /> <br /> Daarom moeten wij allen de egoïstische neiging<br /> afleggen om alleen aandacht te schenken<br /> aan diegenen in onze groep die we het beste<br /> kennen… bij dezelfde mensen te zitten en te praten<br /> over onze gemeenschappelijke interesses –<br /> sport, hobby’s, onze kinderen en wat al niet<br /> meer. Zonder dat we het merken, gaan we alleen<br /> om met mensen bij wie we ons op ons gemak<br /> voelen en kunnen we ons zelfs ergeren aan een<br /> nieuwkomer, of aan wie dan ook in de groep die<br /> onze routine in de war stuurt. Het is een feit dat<br /> we gelovige nieuwkomers in de gemeente kunnen<br /> behandelen alsof ze onze aandacht niet waard<br /> zijn. Deze neiging komt voort uit egoïsme – en<br /> toch leert de Bijbel ons om anderen hoger te achten<br /> dan onszelf (Fil. 2:3).<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:10.''' Hoe kun je dit vers toepassen met betrekking tot een bezoeker van je kleine groep?}}<br /> <br /> Een gemeente moet geen gesloten cultuur zijn,<br /> maar een plaats van leven en hoop voor degenen<br /> die wanhopen. Als gemeente zijn we geroepen<br /> om de volken tot discipelen te maken en om een<br /> ieder die wil binnenkomen welkom te heten. Wat<br /> zou je - persoonlijk - kunnen doen om gasten<br /> zich welkom te laten voelen tijdens de bijeenkomsten?<br /> Is alleen de leider van de groep verantwoordelijkheid voor de gasten, of ligt hier voor<br /> jou ook een taak, wat ook je plaats is in de<br /> groep? (Is er sprake van koinonitis?) Hier volgen<br /> een paar suggesties:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Romeinen 12:13''' Wat is het belangrijkste dat je uitdeelt als je gastvrij wilt zijn? Jezelf!}}<br /> <br /> * Groet gasten en betrek hen bij je gesprek door hen voor te stellen aan anderen in de groep. “''Henk, heb je al kennis gemaakt met Rob? Hij is hier voor het eerst''.”<br /> * Denk er over na hoe je de gasten kunt betrekken in je activiteiten door de week. “''Zeg, Kees, morgen gaan we met een groep naar een voetbalwedstrijd kijken bij mij<br /> thuis. Heb je zin om ook te komen''?”<br /> * Toon persoonlijke belangstelling en zorg. Probeer iets over hun leven te weten te komen, of ze gebed nodig hebben, of praktische hulp, of bemoediging. <br /> <br /> Stel jezelf vervolgens deze vragen over je vriendschappen: <br /> * Hoe lang is het geleden dat ik een nieuwe persoon in mijn gewone activiteiten heb betrokken? <br /> * Voelen anderen zich op hun gemak bij mijn gesprekken en activiteiten? <br /> * Wat heb ik gedaan om een nieuwe persoon bij de dingen die ik doe te betrekken?<br /> * Ben ik bereid om mijn vriendenkring uit te breiden?<br /> * Zo niet, waarom niet?<br /> <br /> Paulus zegt ons dat we niet alleen op onszelf<br /> moeten letten, maar ook de belangen van anderen<br /> moeten behartigen (Fil. 2:4). Willen we onze<br /> vrienden en onszelf delen met nieuwe mensen?<br /> (Of is hier nog sprake van koinonitis?)<br /> <br /> '''De dienst op zondag'''. Mensen die voor de<br /> eerste keer een gemeente bezoeken, kunnen obstakels<br /> tegenkomen die even moeilijk zijn als die<br /> voor nieuwe leden in een kleine groep. Zullen de<br /> voorganger en de preek toepasselijk en eenvoudig<br /> te begrijpen zijn? Wat voor soort aanbiddingsmuziek<br /> zal er gespeeld worden? Wat is er<br /> voor de kinderen en de tieners georganiseerd?<br /> Hoe het ook zij, gemeenten geven bijna onmiddellijk<br /> antwoord op één kritische vraag: “'''Is hier plaats voor mij?'''” Denk na over de volgende vragen.<br /> * Hoe worden gasten welkom geheten als ze zich hebben voorgesteld?<br /> * Is er iemand die moeite doet hen hartelijk te begroeten?<br /> * Is er iemand die hen helpt de weg te vinden in het gebouw?<br /> * Is er iemand die helpt om relaties te leggen door een uitnodiging voor een etentje, een bezoekje, of een telefoontje?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 2 Korinthiërs 7:2. Wat was Paulus’ verzoek aan de gemeente in Korinthe? Hoeveel ruimte is er in jouw hart voor nieuwe mensen ?}}<br /> <br /> U moet deze vragen niet overhaast beantwoorden.<br /> Stel deze vragen opnieuw - en stel ze aan<br /> ''jezelf'', niet alleen aan je gemeente. Hoe staat het<br /> met jou wat deze vragen betreft? Wanneer heb ''jij''<br /> voor het laatst het initiatief genomen om een<br /> gast te benaderen?<br /> <br /> Alle gemeenteleden zijn er verantwoordelijk<br /> voor om nieuwe mensen welkom te heten. Door<br /> onze houding en onze daden, kunnen we mensen<br /> ‘zeggen’ dat onze gemeente eenvoudig geen<br /> plaats voor hen heeft. Als we dit doen dan zullen<br /> nieuwe mensen ergens anders naar toe gaan, of<br /> ze gaan misschien helemaal niet meer naar een<br /> gemeente. We moeten persoonlijk en actief<br /> plaats maken voor nieuwe mensen. Een groot<br /> percentage van diegenen die besluiten in een gemeente<br /> te blijven, doen dit omdat iemand persoonlijke<br /> belangstelling<br /> voor hen had en initiatieven<br /> ondernam. Voel jij je<br /> persoonlijk verantwoordelijk<br /> om gasten te verwelkomen<br /> en bij het gemeenteleven<br /> te betrekken?<br /> (Bedenk nog eens: zijn er<br /> misschien toch tekenen<br /> van koinonitis te bespeuren?)<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Jakobus 2:1-4 waarschuwt ons tegen de zonde van populariteit – in dit geval: goed geklede bezoekers beter behandelen dan slecht geklede bezoekers. Maar populariteit kan vele vormen aannemen. Welke van de volgende vormen van populariteit zijn voor jou een probleem (geweest)? Vink aan: Als de bezoekers ...<br /> <br /> * er onaantrekkelijk uitzien '''ipv''' aantrekkelijk<br /> * teruggetrokken zijn '''ipv''' openhartig<br /> * uit een ander land komen '''dan''' jouw land<br /> * verdrietig zijn '''ipv''' vrolijk<br /> * van jouw leeftijd zijn '''ipv''' veel ouder of jonger<br /> * een duidelijk andere leef- '''dan''' die jij gewend bent en/of kledingstijl hebben in je omgeving}}<br /> <br /> ====VELE HANDEN MAKEN LICHT WERK====<br /> <br /> De leider van kleine groepen<br /> is beperkt in zijn mogelijkheden<br /> om op de<br /> juiste manier voor iedereen<br /> zorg te dragen. Onlangs<br /> had ik een gesprek met de vrouw van een<br /> leider van een kleine groep, die heel treffend zei:<br /> “''Het is zo vermoeiend als je de enige bent die steeds de helpende hand moet reiken.''”<br /> <br /> Gelukkig waren deze woorden nu niet meer<br /> van toepassing. Een aantal leden van verschillende<br /> kleine groepen hadden hun best gedaan om<br /> een buitenlandse student te verwelkomen. De<br /> student keerde terug naar zijn thuisland en vond<br /> een uitdaging in het evangelie en de liefde die hij<br /> gevoeld had van veel mensen in onze gemeente.<br /> Maar ik weet bijna zeker dat veel leiders van kleine<br /> groepen uit frustratie dezelfde woorden hebben<br /> gesproken: “''Het is zo vermoeiend om de enige te zijn…”''<br /> <br /> '''Geen behoefte aan helden.''' Als je iemand te<br /> hulp schiet, hoe ervaar je dat dan? Als iedereen<br /> met de juiste houding meedoet, kan een groep<br /> van enorme invloed zijn. Laat dit je doel zijn.<br /> Laat dit je status-quo zijn in je groep.<br /> <br /> Ik heb een vriend die officier was in het leger,<br /> bij de landingstroepen van de infanterie. Hoewel<br /> hij reeds officier was bij de infanterie toen hij solliciteerde<br /> bij de opleiding voor de luchtmacht, besloot<br /> hij dat hij geen gewoon soldaat wilde zijn…<br /> dat de opleiding tot officier bij de luchtmacht de<br /> moeite van het proberen waard was… dat het<br /> springen uit een vliegtuig het mooiste was… dat<br /> betrokken te raken in<br /> de gevaarlijkste gevechtssituaties<br /> niet<br /> alleen een baan was,<br /> maar een avontuur!<br /> <br /> Maar al te vaak beschouw<br /> ik mezelf als<br /> een soldaat bij de<br /> ‘Bijzondere Troepen’,<br /> een ‘apart ras’ vanwege<br /> een kleine dienst<br /> die ik iemand op een<br /> eenvoudige manier<br /> bewees! We kunnen ons allemaal zó goed voelen<br /> na het dienen van anderen. Maar dat is alleen<br /> maar trots, omdat het dienen van anderen bij het<br /> normale nieuwtestamentische christendom hoort<br /> en niet een heldhaftig werk is dat slechts voor<br /> enkelen is weggelegd.<br /> <br /> {{RightInsert|“De dingen die je doet tijdens een bediening zullen steeds uitlopen op christelijke zelfverloochening, net als bij onze Meester. Zelfs Zijn eten en rust vergat Hij door het alles opslurpende genoegen dat Hij schiep in het redden van zielen. Soms had Hij echt rust nodig, maar werd Hij toch gestoord; hier mopperde Hij niet over. Honger, dorst, kou of<br /> vermoeidheid weerhielden Hem er niet van om Zichzelf te vergeten.”<br /> <br /> '''– Charles Bridges'''}}<br /> <br /> '''Persoonlijke groei door zorg.''' Wanneer je<br /> nieuwe mensen leert kennen in je kleine groep,<br /> zul je hun ongetwijfeld iets vertellen van jouw<br /> ervaringen en inzichten betreffende het christelijke<br /> leven. Zo gaat dat vaak. Maar zelfs op zulke<br /> informele momenten kunnen er moeilijke vragen<br /> komen waarop je niet zo gemakkelijk antwoord<br /> kunt geven. Dat is niet erg. God maakt het ons<br /> niet altijd even gemakkelijk. Noden van anderen<br /> in de kleine groep leren ons om onze liefde om te<br /> zetten in daden. Paulus zegt dat we “geroepen<br /> zijn om vrij te zijn. Gebruik je vrijheid niet om<br /> jezelf te behagen, maar dien elkaar in liefde.”<br /> (Gal. 5:13)<br /> <br /> Het is duidelijk dat niet iedereen kan omgaan<br /> met alle situaties. Maar als nieuwe mensen met<br /> hun noden komen, dan zien we aan onze houding<br /> wat onze hartsgesteldheid is. Zijn we bereid ongemakken<br /> te aanvaarden om de ander te dienen?<br /> Mensen die geconfronteerd worden<br /> met praktische noden of die<br /> proberen hun inzichten te delen in<br /> een moeilijke kwestie, groeien als<br /> ze zichzelf hiervoor beschikbaar<br /> stellen. Horen we bij een kleine<br /> groep omdat we als lid gezegend<br /> en gediend worden, of omdat we<br /> Gods stem horen om anderen te<br /> dienen? Als we het accent leggen<br /> op de tweede reden, dan zal de<br /> eerste reden vanzelf aan bod komen.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Voor het dienen van anderen heb je meestal geen speciaal talent nodig. Maar als je anderen wilt dienen heb je wel een dienende houding nodig. Ook is het belangrijk dat je een oplettend oog hebt voor datgene wat gedaan moet worden. Als we een dienende houding hebben, dan kunnen we een oplettend oog ontwikkelen. De reden waarom de meesten van ons geen<br /> mogelijkheden zien om te dienen, is omdat we continu bezig zijn met het denken aan onszelf in plaats van aan anderen.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> Als de verantwoordelijkheid voor<br /> de zorg voor nieuwe mensen verdeeld wordt over<br /> de groep, dan kunnen leden die uiteindelijk een<br /> taak krijgen om te dienen, grote persoonlijke<br /> groei ervaren want ze zijn getoetst en uitgedaagd.<br /> Egoïsme kan dan aan het licht komen en<br /> als het goed is, doet men daar wat aan. Het eigen<br /> gemak staat niet meer op de voorgrond,<br /> maar de geestelijke groei. Het dienen van anderen,<br /> op welke wijze dan ook, maakt dat wij<br /> steeds meer op Christus gaan lijken!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Johannes 13:34-35. Wat is er zo speciaal aan christelijke liefde dat iedereen het overduidelijk ziet?}}<br /> <br /> Een paar jaar geleden raakte een gezin in onze<br /> gemeente betrokken bij een vreselijk autoongeluk.<br /> De man, zijn vrouw (zeven maanden<br /> zwanger) en hun twee jonge zonen waren gewond.<br /> Het echtpaar verloor hun baby en de<br /> vrouw leed gedurende een langdurige herstelperiode<br /> onder haar verwondingen. Hun kleine groep,<br /> samen met de gemeente, reageerde onzelfzuchtig<br /> en hielp met praktische noden, gebed en zorg.<br /> Dit echtpaar kreeg niet alleen effectieve zorg,<br /> maar daarnaast waren ouders van de vrouw diep<br /> onder de indruk door dit voorbeeld van ‘christen<br /> zijn’. Hun reactie was: “''Hier zijn mensen in de kerk die liefdevol en zorgzaam zijn.''”<br /> <br /> De buren waren verbaasd toen ze de mensen<br /> zagen die het huis schoonmaakten en zorgden<br /> voor de maaltijden en de vrienden die op bezoek<br /> kwamen. Zo lieten ze iets zien van het christendom<br /> door praktische hulp en liefde te geven en<br /> de leden van de groep groeiden meer naar het<br /> beeld van Christus.<br /> <br /> ====NIEUWE GROEPEN BEGINNEN====<br /> <br /> Het is een verontrustende ervaring. Misschien<br /> hebt u het ook meegemaakt. Een tijd geleden<br /> wilde ik op een dag de broek aantrekken die ik<br /> het liefst draag, maar toen ontdekte ik tot mijn<br /> ontzetting dat er meer van mij was dan van de<br /> broek. Ongemerkt was mijn lichaam uitgedijd.<br /> (Telkens wanneer ik dit vertel, trekken sommige<br /> van mijn vrienden het gebruik van de term<br /> ‘ongemerkt’ in twijfel. Ook merken zij op dat het<br /> verontrustend is dat ik dikker ben geworden.)<br /> Het probleem met de broek was er één van capaciteit.<br /> Deze broek was gemaakt voor iemand van<br /> ongeveer de omvang die ik vroeger had.<br /> <br /> Hetzelfde mechanisme treffen we ook aan in<br /> kleine groepen. Ze hebben allen een bepaalde<br /> capaciteit. Als de natuurlijke capaciteit wordt<br /> overschreden, volgen er ongemakken. Het niveau<br /> van de zorg en de algehele effectiviteit van een<br /> kleine groep kan aanzienlijk afnemen als de<br /> groep te groot wordt. Een te grote groep brengt<br /> vaak gefrustreerde leden voort die langzamerhand<br /> afhaken. Plotseling wordt de groep dan<br /> weer kleiner, maar om de verkeerde reden!<br /> <br /> De beste kleine groepen zijn de groepen die<br /> groeien…en dan weer vermenigvuldigen voordat<br /> ze te groot worden. Als onze kleine groepen effectief<br /> zijn in de zorg, het uitreiken naar anderen,<br /> de Bijbelse omgang met elkaar en het gebruik<br /> van geestelijke gaven, dan zullen ze vanzelf mensen<br /> aantrekken. (Wie wil geen deel zijn van een<br /> groep die werkt?) De sleutel tot een gezonde<br /> groep die groeit, is de houding van de individuele<br /> leden. Elk lid moet bijdragen tot de groei van zijn<br /> of haar groep en doen wat nodig is om de impuls<br /> tot die groei te behouden.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' wat is het resultaat als een groep enthousiaste christenen op een duidelijke vrijmoedige manier het evangelie verkondigt? (Zie Handelingen 2:47<br /> en 5:14.)}}<br /> <br /> Als dit de houding is van de leden, zal de groei<br /> een vreugde zijn, omdat een ieder het gevoel<br /> heeft dat hij of zij heeft bijgedragen aan die<br /> groei. Groei in aantal binnen de groep is lonend<br /> voor iedereen en niet alleen voor een of twee<br /> mensen. Actieve participatie brengt de groep op<br /> die plaats waar hij gemakkelijker groter wordt<br /> vanwege het gedeelde werk, de gemeenschappelijke<br /> zending en de bereidheid gebruikt te worden<br /> door de Heer in dienst van Zijn volk.<br /> De voordelen van het vormen van meer<br /> kleine groepen zijn talrijk. Nieuwe groepen<br /> maken dat we de blik op de toekomst<br /> gericht houden. Uit nieuwe groepen kunnen<br /> nieuwe leiders voortkomen voor de<br /> gemeente. En nieuwe groepen betekenen<br /> dat er meer plek is voor de leden die de<br /> Heer toevoegt aan de plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Welke van de volgende zinnen suggereren dat de leden van een kleine groep avontuurlijk bezig zijn?<br /> <br /> * Leden vragen regelmatig aan God om nieuwe manieren te laten zien waarop ze de groep kunnen dienen.<br /> * De groep gaat elke maand parachutespringen. <br /> * Koinonitis is minder populair dan koffie op kamertemperatuur.<br /> * De leden hebben meer evangelisatie-ideeën dan er uitgevoerd kunnen worden.<br /> * De officiële snelle hap verandert van koekjes naar sushi.}}<br /> <br /> ====NIEUW LEIDERSCHAP====<br /> <br /> Mijn vrouw en ik plagen vaak onze jonge<br /> dochter door te zeggen dat ze haar verjaardag<br /> niet meer mag vieren. Ons punt<br /> is dat ze op de leeftijd die ze nu heeft het<br /> alleraardigst is, en dat we dat graag zo<br /> willen houden. Op de een of andere manier<br /> staat ze niet bijzonder open voor deze<br /> gedachte. Ze wil een grote meid worden.<br /> Ik denk dat ik dat wel begrijp. Ik zou<br /> ook niet gegroeid zijn als persoon als iemand<br /> me geen ruimte had gegeven om volwassen<br /> te worden.<br /> <br /> Vandaag ben ik door Gods genade voorganger<br /> in een gemeente in een streek aan de kust van<br /> Virginia. Maar het was niet zo dat ik op een dag,<br /> zoals Rip van Winkle, uit mijn slaap gewekt werd<br /> om te ontdekken dat ik stond in de bediening van<br /> voorganger. Door de jaren heen zat ik in een proces<br /> van groei en aanpassing terwijl ik ervoor koos<br /> om nieuwe uitdagingen in de bediening aan te<br /> gaan.<br /> <br /> Ik had eigenlijk iemand nodig die mij een duw<br /> in de rug kon geven. Het zou voor mij echt niet<br /> gezond zijn geweest om jarenlang een nieuwe<br /> gelovige te blijven. God wil dat we allen in toenemende<br /> mate vrucht dragen in onze dienst aan<br /> Hem.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Exodus 3:10-11 en 4:1, 10 en 13. Hoe transformeerde God deze schijnbare ongelovige, onwillige man in een van de meest dynamische leiders uit de geschiedenis?}}<br /> <br /> Kort nadat we getrouwd waren, hadden mijn<br /> vrouw en ik het voorrecht betrokken te zijn bij de<br /> beginperiode van een nieuwe gemeente. Deze<br /> ervaring bleek heel heilzaam te zijn voor onze<br /> groei. Ik begon de aanbiddingsdienst te leiden en<br /> kreeg enkele verantwoordelijkheden binnen een<br /> kleine groep. Al gauw werd mij gevraagd een<br /> kleine groep te leiden. Uiteindelijk kwam ik via<br /> vele omwegen fulltime in de bediening te staan.<br /> Ik ken uit de eerste hand de voordelen om getraind<br /> en ingezet te worden in nieuwe takken van<br /> de bediening en ik ben dankbaar voor de wijze<br /> waarop God wijze vrienden heeft gebruikt om mij<br /> te bemoedigen nieuwe uitdagingen aan te gaan.<br /> Veel mensen bevinden zich ongetwijfeld dichtbij<br /> grotere verantwoordelijkheden in de bediening in<br /> de plaatselijke gemeente.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Om het wereldrecord op de 10.000 meter schaatsen te halen moet je tegenwoordig sneller zijn dan 13 minuten. Wat was het wereldrecord vijftig jaar geleden? Om een kleine groepenleider te worden in jouw gemeente moet je aan bepaalde criteria voldoen die in de Bijbel uiteen worden gezet. Wat was de standaard in 200 na Christus? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Gedurende mijn jaren als voorganger heb ik<br /> veel mensen benaderd voor het leiden van een<br /> kleine groep. Bijna altijd is het antwoord: “''Ik?<br /> Nu? Maar ik ben er niet klaar voor!”'' Natuurlijk<br /> moedig ik hen graag aan dat God hen wil helpen<br /> om te groeien en dat ik<br /> het misschien bij het verkeerde<br /> einde heb, maar<br /> dat ik bij hen wel de gave<br /> van leiderschap zie.<br /> <br /> Voorgangers zouden het<br /> als hun eerste verantwoordelijkheid<br /> moeten beschouwen<br /> om ruimte te<br /> geven aan nieuwe leiders.<br /> Een wijze leider waarschuwt<br /> ervoor dat voorgangers<br /> het niveau van<br /> bekwaamheid niet al te<br /> hoog moeten stellen, zodat<br /> het voor nieuwe leiders<br /> steeds moeilijker wordt om ertussen te komen.<br /> Een voorganger zou voortdurend moeten<br /> uitkijken naar mensen die hij kan trainen en naar<br /> mogelijkheden voor hen die goede leiding kunnen<br /> geven.<br /> <br /> De voorgangers met wie ik samenwerk hebben<br /> er een passie voor om mensen toe te rusten en<br /> te laten groeien in de bedieningen die God geeft<br /> door Zijn Geest te laten werken. ''“In plaats van<br /> zelf een monopoliepositie in de bediening in te<br /> nemen,”'' schrijft John Stott over de voorganger,<br /> ''“vermenigvuldigt hij bedieningen.”'' Door dit proces<br /> van training en aanstellen van leiders zal de<br /> gemeente worden opgebouwd en de mensen zullen<br /> groeien.<br /> <br /> Een plaatselijke gemeente die geen nieuwe leiders<br /> traint en aanstelt zal minder effectief zijn.<br /> Leiders van kleine groepen zijn essentieel voor<br /> het leven van een gemeente. Een voorganger of<br /> zelfs een pastoraal team kan eenvoudig niet alléén voldoende zorg geven aan alle mensen in<br /> een groeiende gemeente. De Heilige Geest deelt<br /> gaven uit van leiderschap, wijsheid, onderscheiding,<br /> etc. aan mensen in de gemeente om te helpen<br /> aandacht te geven aan heel Zijn volk. Het is<br /> een vreugde om de geestelijke gaven te zien<br /> werken als er iemand de uitdaging aangaat om<br /> een kleine groep te leiden. Het is een vreugde om<br /> de bediening van voorganger te zien vermenigvuldigen<br /> door het vormen van nieuwe groepen.<br /> <br /> ====KLEINE GROEPEN – ONZE WERELD BEREIKEN====<br /> <br /> Kleine groepen kunnen ook op effectieve wijze<br /> ingezet worden om de verlorenen te bereiken.<br /> Evangelisatie moet de prioriteit hebben in elke<br /> kleine groep. Terwijl voortgaande heiligmaking en<br /> zorg in een kleine groep heel belangrijk is, mogen<br /> we de opdracht van Christus om de wereld te bereiken<br /> met het evangelie niet verwaarlozen.<br /> <br /> Veel van onze literatuur over kleine groepen<br /> neemt echter een standpunt in over het één of<br /> het ander, waarmee men suggereert dat kleine<br /> groepen ervoor kunnen kiezen het accent te leggen<br /> op heiligmaking, op evangelisatie of op beide.<br /> Toch is het niet alleen ''mogelijk'' om beide te<br /> doen, God heeft ons ook ''gezegd'' om beide te<br /> doen (Matt. 28:18-20).<br /> <br /> {{RightInsert|“De vuurproef van een denominatie is, behalve persoonlijke heiligheid, hoe effectief de leden tot de wereld doordringen. Amerikaanse kerken zijn gevuld met kerkbank-zittende, preekproevende, geestelijke schizofrenen, wiens geloof en gedrag niet overeenstemmen.”<br /> <br /> '''– Bill Hull'''}}<br /> <br /> Ik vind het geweldig<br /> om nieuwe christenen betrokken<br /> te zien raken bij<br /> de gemeente. Zij kennen<br /> nog steeds meer ongelovigen<br /> dan christenen. Daarom<br /> is het vaak heel gemakkelijk<br /> voor hen om hun<br /> niet geredde vrienden op een effectieve wijze te<br /> bereiken. Ze nodigen gewoon hun nietchristelijke<br /> vrienden uit in hun nieuwe thuisgemeente<br /> en tot hun verbazing komen die vrienden<br /> ook.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Johannes 4:35''' De ‘velden’ van jouw omgeving zijn rijp om te oogsten!}}<br /> <br /> Jezus aarzelde niet om vriendschap te sluiten<br /> met zondaren en toen werkte dat ook. Toen Jezus<br /> Mattheüs, de belastingambtenaar, riep om<br /> Hem te volgen, nodigde Mattheüs veel van zijn<br /> vrienden uit die ook belastingambtenaar waren<br /> om met hem mee te gaan voor een etentje met<br /> Jezus en de discipelen (Matt. 9:9-13). Dit had tot<br /> gevolg dat Jezus een vriend van belastingambtenaren<br /> en zondaren werd genoemd.<br /> <br /> Ik heb goede herinneringen aan het leiden van<br /> kleine groepen die dergelijke kansen hebben gehad.<br /> Er kwamen nieuwe gelovigen bij en al gauw<br /> kwam onze groep in contact met mensen uit kringen<br /> waar we voorheen geen toegang tot hadden.<br /> We vertelden het evangelie aan ongeredde (nu<br /> geredde) vrienden en vriendinnen, medewerkers<br /> en familieleden. We moesten mensen dopen in<br /> een badkuip, hielpen jonge christenen om te<br /> groeien, moesten vaak vragen om wijsheid en<br /> konden de vreugde ervaren van veranderde levens<br /> in een groeiende kleine groep.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 2 Korinthiërs 2:14-16''' en 3:5 God weet precies wie hij naar je kleine groep zal leiden en hij wil jouw gebruiken, zodat deze personen naar de waarheid zullen worden geleid.}}<br /> <br /> Ik hoop dat dit mechanisme zal werken in uw<br /> groep… en plaats zal inruimen voor de nieuwkomers!<br /> Zij zijn de oogst als jij de sikkel er in wilt<br /> slaan.<br /> <br /> Er is echt geen reden waarom een kleine groep<br /> het mechanisme van wederzijdse zorg en geestelijke<br /> groei niet kan handhaven en tegelijkertijd<br /> aan evangelisatie kan doen. Hier volgen een paar<br /> ideeën die we hebben uitgevoerd in een poging<br /> om onze gemeenschap te bereiken met het evangelie.<br /> Deze activiteiten zijn niet per definitie<br /> evangelisatie, omdat evangelisatie niets meer of<br /> minder is dan de duidelijke en specifieke verkondiging<br /> van het evangelie van Jezus Christus en<br /> Zijn volbrachte werk aan het kruis, maar zij kunnen<br /> wel een basis leggen voor evangelisatie door<br /> de liefde van God voelbaar te laten zien.<br /> <br /> Wij dringen erop aan om buren te bereiken<br /> door dienstbaar te zijn. Dit betekent dat wij moeten<br /> letten op de noden in onze buurt en als het<br /> kan hulp bieden. De leden van onze kleine groep<br /> wassen op zaterdag regelmatig en gratis auto’s<br /> bij een druk plaatselijk restaurant. Dit is een goede<br /> manier om mensen te dienen en te leren kennen.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Allerlei verschillende mensen komen als ze hartelijk zijn verwelkomd. Maar een Christus’ welkom kan niet onder voorbehoud zijn. Een glimlach in de kerk is niet genoeg; we moeten bereid zijn hen ook bij ons thuis welkom te heten.”<br /> <br /> '''– C. John Miller'''}}<br /> <br /> Enkele groepen hebben projecten van ‘gratis<br /> verkoop van persoonlijke bezittingen’ (geen rommel)<br /> opgezet in hun buurt. Veel gemeenteleden<br /> hebben belangrijke ‘dood aan eigen ik’-<br /> ervaringen gehad, toen<br /> zij zagen dat iemand anders<br /> van een kleine groep<br /> iets meebracht om weg<br /> te geven wat zij nu juist<br /> wilden hebben of nodig<br /> hadden. Sorry, de klanten<br /> gaan voor… De gratis<br /> verkoop is natuurlijk omstreden en roept vragen op. Dit<br /> geeft de leden van de kleine<br /> groep de gelegenheid om hun<br /> motieven te vertellen. Om de<br /> liefde van God op een praktische<br /> manier te laten zien. Dergelijke<br /> gesprekken leiden gemakkelijk<br /> tot een uitnodiging<br /> voor een kerkdienst of tot het<br /> vertellen van het evangelie.<br /> <br /> {{RightInsert|'''BAANBREKER OF GEARRIVEERD?'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Als God verandering in mijn leven brengt is mijn natuurlijke reactie om deze verandering te weerstaan. Daarom brengt God me in situaties waar ik me eenvoudigweg moet aanpassen.<br /> <br /> Vorig jaar besloten onze oudsten om onze kleine groep te vermenigvuldigen. Ik wilde in mijn oorspronkelijke kleine groep blijven. Ik heb zes jaar met deze mensen opgetrokken en heb enkele persoonlijke aanvaringen met de groepsleider gehad. Er zijn goede relaties ontstaan binnen de groep, er zijn nieuwe christenen bijgekomen die de groep weer ‘op scherp’ zetten voor wat God aan het doen was en de leider was Bijbels goed onderlegd. Het voelde alsof ik mijn plekje daar gevonden had. <br /> <br /> Ik praatte met enkele oudsten over in welke groep ik zou gaan meedoen. Ze gaven me de bemoediging dat ik in beide groepen van grote waarde zou zijn.<br /> <br /> Ik herinnerde me een uitdaging uit een preek van jaren geleden: zou ik een ‘baanbreker’ worden of een ‘gearriveerde’? Toen ik die aanmaning ter harte nam verwijderde God mijn angst voor verandering en gaf daarvoor in de plaats enthousiasme voor de nieuwe groep met een nieuwe leider. <br /> <br /> Ik ben blij dat God dit voor me deed, want dit jaar is onze kleine groep vermenigvuldigd en nu ben ik alweer in een nieuwe groep! Ik heb geleerd dat wanneer God groepen vermenigvuldigt,<br /> dit gebeurt om tot een zegen te zijn voor anderen en om mensen toe te rusten om Gods missie uit te voeren. Ik had moeite met het idee van verandering, totdat ik realiseerde dat God een God van verandering is. We weerstaan God als we Zijn leiding niet ontvangen met een dankbaar en verwachtingsvol hart.<br /> <br /> '''- Troy Garner (Morton, PA)'''}}<br /> <br /> Twee groepen kwamen op<br /> het ‘heldere’ idee om gloeilampen<br /> weg te geven. Om dit effectief<br /> te doen gingen ze samenwerken.<br /> Andere groepen hebben<br /> gratis pakjes voor kerst ingepakt,<br /> geholpen met tuinieren en<br /> drankjes uitgedeeld. Dit zijn<br /> slechts een paar ideeën.<br /> <br /> We moedigen ook iedereen in<br /> onze gemeente aan om zich om<br /> iemand te bekommeren. Veel<br /> mensen in onze gemeente vragen<br /> God om hen tenminste één<br /> persoon te laten zien voor wie<br /> ze kunnen bidden en met wie ze<br /> een relatie kunnen opbouwen<br /> gedurende het jaar. De gedachte<br /> die er achter zit is niet om<br /> ons te beperken, maar om een<br /> tastbaar en gemakkelijk identificeerbaar<br /> doel te stellen. Het is<br /> fantastisch als je ziet dat deuren<br /> open gaan voor het evangelie in<br /> gezinnen, buurten en op de<br /> werkvloer. Het is goed om te<br /> weten dat kleine groepen als<br /> geheel steun geven aan de individuele<br /> leden als ze zich bekommeren<br /> om iemand. Veel hangt<br /> af van de bemoediging, het gebed<br /> en de verantwoordelijkheid<br /> in een kleine groep. En de inspanningen<br /> dragen vrucht. Kleine<br /> groepen staan om nieuwe<br /> christenen heen met zorg en<br /> bemoediging. God daagt onze<br /> gemeente uit om op deze wijze<br /> en op andere manieren grotere effectiviteit te<br /> verwachten van evangelisatie.<br /> <br /> ====DE SOM DER DELEN====<br /> <br /> Door mijn betrokkenheid als leider van kleine<br /> groepen en als voorganger heb ik door de jaren<br /> heen uit de eerste hand gezien dat de structuur<br /> van kleine groepen veel te maken heeft met de<br /> mate van succes dat de gemeente heeft. Deze<br /> waarheid bagatelliseert niet het belang van de<br /> leer, de aanbidding, het pastoraat of de evangelisatie.<br /> Maar de rol van de kleine groep is uniek.<br /> Deze vertegenwoordigt de praktische toepassing<br /> van de geloofsopvattingen van een gemeente.<br /> Over het algemeen kunnen mensen alleen een<br /> integraal deel zijn van een gemeente door hun<br /> betrokkenheid in kleine groepen. Het komt zelden<br /> voor dat dit alleen bereikt wordt door de zondagochtenddiensten.<br /> <br /> Als een gemeente stabiel wil zijn en wil groeien<br /> in volwassenheid, moeten de leden met hart en<br /> ziel betrokken zijn bij hun kleine groepen. Ze<br /> moeten vastberaden zijn om zich niet neer te leggen<br /> bij de bestaande gang van zaken. Zoals de<br /> moeder van een nest vogels weet wanneer ze<br /> haar jongen over het nest heen moet duwen, zo<br /> wil God niet dat we blijven zoals we zijn.<br /> <br /> Hij staat ons bij als we die volgende stap in het<br /> geloof nemen.<br /> <br /> Als individuen kunnen we de uitdaging krijgen<br /> om een hoger niveau te bereiken van dienstbaarheid<br /> en evangelisatie. Als een gemeente in aantal<br /> groeit (wat altijd Gods bedoeling is), kunnen kleine<br /> groepen de uitdaging aangaan om leiders in<br /> een nieuwe fase van bediening te zetten. Ze kunnen<br /> leden die lange tijd bij een kleine groep geweest<br /> zijn, de leiding geven over nieuwe groepen.<br /> Ze kunnen nieuwe leden of leiders aannemen,<br /> of deze inzetten in volledig nieuwe groepen.<br /> Als dit gebeurt, ontdekken we wat we echt geloven<br /> - of we een visie hebben voor groei en voortgang<br /> van de gemeente, of simpelweg voor het<br /> behoud van ons eigen gemak.<br /> <br /> Als we onze betrokkenheid in kleine groepen<br /> zien in de context van een grotere missie en een<br /> groter doel, dat van de plaatselijke gemeente,<br /> dan zitten we goed. Laten we vastberaden zijn<br /> het doel van kleine groepen na te jagen zonder te<br /> aarzelen of zonder enig voorbehoud. Als we dit<br /> doen, zullen we plaats kunnen maken voor nieuwe<br /> mensen en hen verwelkomen. We zullen met<br /> woord en daad zorg dragen voor elkaar, op creatieve<br /> wijze het evangelie verkondigen, met blijd<br /> <br /> schap nieuwe leiders inzetten en nieuwe groepen<br /> vormen, om zo de gemeente op een effectieve<br /> wijze te dienen. Met andere woorden, het betekent:<br /> “''Zeg nooit: ik heb niets meer nodig!''”<br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #In dit hoofdstuk wordt het woord ‘koinonitis’ vergeleken met termieten die de huizen van binnenuit weg eten. Wat eet ‘koinonitis’ binnen in ons weg? <br /> #Heb je wel eens meegemaakt dat je gedurende een kerkdienst voelde dat je een buitenstaander was? Wat had iemand kunnen doen om je te laten voelen dat je welkom was?<br /> #Hoe vriendelijk is jouw groep voor bezoekers? Kun je daaraan iets veranderen? <br /> #Ben je blij met de gedachte dat jouw groep groter zal worden (en zich uiteindelijk zal vermenigvuldigen)? Of ben je er bang voor? <br /> #Gebaseerd op de gaven die je ziet in je groep, wie zou je uitkiezen als degene die het meest geschikt is om een nieuwe groep te leiden?<br /> #Heb je wel eens in een kleine groep gezeten die te groot was? Welke positieve dingen komen niet aan bod als een groep te groot wordt?<br /> #Heb je wel eens meegemaakt dat God je ‘uit het nest’ wilde duwen, hoewel je zelf voelde dat je er niet klaar voor was? Zijn er nu gebieden waarin God je aanmoedigt een stap in geloof te nemen?<br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''How to give away your faith'', Paul Little (Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1989) <br /> <br /> ''Zielen winnen voor het evangelie: de grote opdracht voor alle gelovigen'', Charles Spurgeon ISBN: 9789061405580 (Vertaling van: ''The soul winner'', Charles Spurgeon, New Kensington, PA: Whitaker House, 1995) <br /> <br /> ''More than a carpenter'', Josh McDowell (Wheaton, IL: Tyndale House Publishers, 1987) <br /> <br /> ''Spiritual disciplines for the christian life'', Donald Whitney (Colorado Springs, CO: NavPress, 1997)</div> Thu, 12 Nov 2009 20:44:54 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Never Say Comfortable}}<br /> <br /> <br /> Ongetwijfeld heb je vaak horen zeggen:<br /> “''Zorg ervoor dat het je aan niets ontbreekt”…”Zit je goed in je vel?”…“Maak het je zo gemakkelijk mogelijk.''”<br /> <br /> We voelen ons graag op ons gemak. Onze<br /> drang om zo veel mogelijk uit het leven te halen<br /> zit geworteld in onze natuur en is universeel.<br /> Toch zijn er veel gebieden in ons leven waarin<br /> God deze drang een halt wil toeroepen. Dit klinkt<br /> misschien hard, maar ik weet uit ervaring –<br /> waaronder nogal wat confrontaties met betrekking<br /> tot mijn eigen streven naar gemak – dat dit<br /> waar is. Kleine groepen zijn uitstekende gelegenheden<br /> om buitensporige drang van het streven<br /> naar gemak uit te roeien door de veranderingen<br /> en uitdagingen die God op onze weg brengt aan<br /> te gaan.<br /> <br /> Jaren geleden kondigde onze voorganger een<br /> verandering aan in de organisatie van de kleine<br /> groepen. Een jaar lang hadden we onze leden<br /> van de kleine groepen tot hechtere relaties gebracht.<br /> Het was veel werk geweest, maar we<br /> hadden echt succes gehad en er waren veel nieuwe<br /> gelovigen bij gekomen. Er gebeurden opwindende<br /> dingen in de levens van deze nieuwe christenen.<br /> Nu moest er vanwege een nieuwe benadering<br /> één en ander worden veranderd. Als leiders<br /> konden we enkele van dezelfde mensen in onze<br /> ‘nieuwe’ groepen houden, maar verder zou alles<br /> anders worden.<br /> <br /> We gebruikten toen een uitdrukking (voor als<br /> iemand door het oog van de naald glipte):<br /> “''Verandering is het enige wat hetzelfde blijft.''” Ik<br /> hield niet van die uitdrukking. En ik zag niets in<br /> de nieuwe strategie die mijn voorganger wilde<br /> volgen.<br /> <br /> Wat was er aan de hand? De uitdaging de dingen<br /> anders te gaan doen werd voor mij moeilijker<br /> door egoïsme en een trotse houding. Ik vond dat<br /> we er hard aan gewerkt hadden om onze kleine<br /> groep goed te laten functioneren en nu moesten<br /> we één en ander opgeven. De les die we hier leren<br /> is hoe gemakkelijk leiders van kleine groepen<br /> (en leden) naar binnen gericht kunnen zijn en<br /> weinig open naar buiten.<br /> <br /> We vergeten dat kleine groepen bedoeld zijn<br /> de intenties van de plaatselijke gemeente te dienen<br /> en dat zij geen doel zijn op zichzelf. Er zijn<br /> hogere doelstellingen dan eenvoudigweg ‘onze<br /> groep’.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP''' <br /> <br /> Een kleinegroepleider in onze kerk ontdekte de grenzen van spontaniteit toen hij op een avond, tijdens de aanbidding, aankondigde dat het avondmaal zou worden gevierd. In het huis waar ze samenkwamen was niets aanwezig dat leek op de rode wijn die normaal gebruikt wordt. Maar dat weerhield de leider er niet van om het avondmaal te vieren. Hij bedacht een creatieve vervanging. Toen de ‘beker’ langskwam hadden de groepleden een unieke sacramentele ervaring – koude oplosthee met citroen.<br /> <br /> '''– Frank Ecelbarger (Burke, VA)'''}}<br /> <br /> De benadering in het vormen van kleine groepen<br /> in onze gemeente is door de jaren heen gegroeid<br /> en veranderd. Sommige van deze veranderingen<br /> vragen van<br /> ons om datgene op te<br /> geven waar wij aan gewend<br /> zijn. Zelfs eenvoudige<br /> dingen, zoals<br /> een nieuwe nadruk op<br /> evangelisatie, de toevoeging<br /> van nieuwe<br /> mensen, veranderingen<br /> in leiderschap of<br /> een verandering in lidmaatschap,<br /> zijn soms<br /> moeilijk te accepteren.<br /> Als de roeping van de<br /> plaatselijke gemeente<br /> niet in het oog wordt<br /> gehouden, kunnen<br /> kleine groepen geïsoleerd<br /> raken en naar<br /> binnen gericht zijn.<br /> <br /> ====MAAK PLAATS VOOR NIEUWE MENSEN!====<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Spreuken 25:16. Vertelt de Bijbel ons dat we ‘teveel van het goede’ kunnen hebben}}<br /> <br /> Kleine groepen kunnen heel effectief zijn in het<br /> geven van zorg aan en warme omgang met elkaar.<br /> Vaak zien we hechte vriendschappen ontstaan<br /> binnen kleine groepen, vooral als de groepen<br /> streven naar omgang met elkaar op Bijbelse<br /> gronden. Is er iets mis met zoiets goeds en Bijbels?<br /> Kan er ook iets teveel van het goede zijn?<br /> Soms is dit inderdaad het geval. Zelfs vriendschappen<br /> op Bijbelse gronden, als deze uit verkeerde<br /> motieven worden gesloten, kunnen leiden<br /> tot het stellen van verkeerde prioriteiten.<br /> <br /> Mijn buurman vond onlangs overal termieten in<br /> het vloerkleed van zijn woonkamer en ook zwermen in zijn tuin (de tuin ''direct naast'' die van<br /> mij!). Ik hoop dat het gebruik van verdelgingsmiddelen<br /> voorgoed het probleem hebben opgelost.<br /> Maar hoe afschuwelijk het zien van een<br /> zwerm termieten ook is, deze schadelijke dieren<br /> zijn veel gevaarlijker als ze niet te zien zijn. Een<br /> huis dat vol zit met termieten kan er van buitenaf<br /> heel normaal uitzien, terwijl de bouwconstructie<br /> van het huis al die tijd steeds zwakker wordt.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Je arriveert bij je kleine groep bijeenkomst en ziet 1) een tafel met daarop een schaal vol met vers gebakken gevulde koeken, 2) enkele bezoekers die in<br /> een hoekje bij elkaar zitten en 3) je beste vriend, zwaaiend naar je vanuit de andere kant van de kamer. Waar loop je het eerste heen? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Iets soortgelijks kan er gebeuren met kleine<br /> groepen. Evenals huiseigenaren moeten letten op<br /> termieten, zo moeten leden<br /> van de kleine groep op hun<br /> hoede zijn voor ''koinonitis'',<br /> de dodelijke vijand van gezonde<br /> groepen en gezonde<br /> kerken. Dit vreemde woord<br /> is een grappige uitbreiding<br /> van de term ''koinonia'', het<br /> Griekse woord in het Nieuwe<br /> Testament voor Bijbelse<br /> gemeenschap.<br /> <br /> ‘Koinonitis’ is een soort<br /> ‘ziekte’ die we oplopen als<br /> we teveel gaan houden van<br /> ''koinonia'' - bijvoorbeeld ten<br /> nadele van evangelisatie -<br /> en zodoende egoïstisch en naar binnen gericht<br /> worden. We moeten echt oppassen voor deze<br /> zondige neiging. In ons hart moet er altijd ruimte<br /> zijn voor diegenen die God bij ons voegt, zonder<br /> dat wij ons bedreigd of ongemakkelijk voelen.<br /> Kleine groepen zijn uitermate geschikt om de<br /> verlorenen te bereiken en om van nieuwe gelovigen<br /> discipelen te maken.<br /> <br /> '''In de kleine groep.''' In onze gemeente (om<br /> de redenen die we genoemd hebben in hoofdstuk<br /> 1) vragen we dat onze leden deelnemen aan een<br /> kleine groep. We roepen hiertoe op in onze literatuur,<br /> onze preken, onze cursussen voor nieuwe<br /> leden en elders. Daarom proberen we het gemakkelijk<br /> te maken voor nieuwe mensen om betrokken<br /> te raken bij dit onderdeel van het gemeenteleven.<br /> Maar er zijn wel enkele obstakels.<br /> <br /> Stel je voor dat je voor de eerste keer naar<br /> een bijeenkomst gaat van een kleine groep en je<br /> kent niemand, of misschien een of twee mensen.<br /> De meeste mensen vinden het eng om naar binnen<br /> te gaan in een huis vol vreemden. Gasten<br /> weten niet altijd wat hen te wachten staat of wat<br /> van hen wordt verwacht. Ik ken iemand die dacht<br /> dat van hem verwacht werd dat hij netjes gekleed<br /> naar een kleine groep moest gaan en dus<br /> trok hij zijn mooiste kleren aan. Hij voelde zich<br /> niet op zijn gemak toen hij zag dat de andere leden<br /> van de groep gewoon gekleed waren.<br /> <br /> Als de leden van een groep langere tijd samen<br /> zijn gekomen, ontwikkelen ze een eigen cultuur<br /> (soms nogal bizar) – een ‘eigen dialect’, bepaalde<br /> eetgewoonten, specifieke grapjes, zo mogelijk<br /> zelfs een eigen begrip van tijd (bijvoorbeeld: officieel<br /> begint de avond om zeven uur, maar in de<br /> praktijk komt iedereen pas om twintig over zeven)!<br /> <br /> Daardoor kan het zijn dat mensen die voor de<br /> eerste keer komen zich niet op hun gemak voelen.<br /> Daarnaast hebben we een druk leven. We<br /> ontwikkelen sociale patronen die voor nieuwkomers<br /> in de kleine groep weinig ruimte overlaten –<br /> regelmatig een tijd samen met alle gezinnen,<br /> sportactiviteiten, met de kinderen leuke dingen<br /> doen, samen koffie drinken. Dit zijn goede en<br /> waardevolle dingen, maar we moeten oppassen<br /> voor kliekvorming of voor de buitensluiting van<br /> mensen door ons gedrag en onze houding. Dit is<br /> een zonde en mag niet voorkomen in onze kleine<br /> groepen.<br /> <br /> Daarom moeten wij allen de egoïstische neiging<br /> afleggen om alleen aandacht te schenken<br /> aan diegenen in onze groep die we het beste<br /> kennen… bij dezelfde mensen te zitten en te praten<br /> over onze gemeenschappelijke interesses –<br /> sport, hobby’s, onze kinderen en wat al niet<br /> meer. Zonder dat we het merken, gaan we alleen<br /> om met mensen bij wie we ons op ons gemak<br /> voelen en kunnen we ons zelfs ergeren aan een<br /> nieuwkomer, of aan wie dan ook in de groep die<br /> onze routine in de war stuurt. Het is een feit dat<br /> we gelovige nieuwkomers in de gemeente kunnen<br /> behandelen alsof ze onze aandacht niet waard<br /> zijn. Deze neiging komt voort uit egoïsme – en<br /> toch leert de Bijbel ons om anderen hoger te achten<br /> dan onszelf (Fil. 2:3).<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:10.''' Hoe kun je dit vers toepassen met betrekking tot een bezoeker van je kleine groep?}}<br /> <br /> Een gemeente moet geen gesloten cultuur zijn,<br /> maar een plaats van leven en hoop voor degenen<br /> die wanhopen. Als gemeente zijn we geroepen<br /> om de volken tot discipelen te maken en om een<br /> ieder die wil binnenkomen welkom te heten. Wat<br /> zou je - persoonlijk - kunnen doen om gasten<br /> zich welkom te laten voelen tijdens de bijeenkomsten?<br /> Is alleen de leider van de groep verantwoordelijkheid voor de gasten, of ligt hier voor<br /> jou ook een taak, wat ook je plaats is in de<br /> groep? (Is er sprake van koinonitis?) Hier volgen<br /> een paar suggesties:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Romeinen 12:13''' Wat is het belangrijkste dat je uitdeelt als je gastvrij wilt zijn? Jezelf!}}<br /> <br /> * Groet gasten en betrek hen bij je gesprek door hen voor te stellen aan anderen in de groep. “''Henk, heb je al kennis gemaakt met Rob? Hij is hier voor het eerst''.”<br /> * Denk er over na hoe je de gasten kunt betrekken in je activiteiten door de week. “''Zeg, Kees, morgen gaan we met een groep naar een voetbalwedstrijd kijken bij mij<br /> thuis. Heb je zin om ook te komen''?”<br /> * Toon persoonlijke belangstelling en zorg. Probeer iets over hun leven te weten te komen, of ze gebed nodig hebben, of praktische hulp, of bemoediging. <br /> <br /> Stel jezelf vervolgens deze vragen over je vriendschappen: <br /> * Hoe lang is het geleden dat ik een nieuwe persoon in mijn gewone activiteiten heb betrokken? <br /> * Voelen anderen zich op hun gemak bij mijn gesprekken en activiteiten? <br /> * Wat heb ik gedaan om een nieuwe persoon bij de dingen die ik doe te betrekken?<br /> * Ben ik bereid om mijn vriendenkring uit te breiden?<br /> * Zo niet, waarom niet?<br /> <br /> Paulus zegt ons dat we niet alleen op onszelf<br /> moeten letten, maar ook de belangen van anderen<br /> moeten behartigen (Fil. 2:4). Willen we onze<br /> vrienden en onszelf delen met nieuwe mensen?<br /> (Of is hier nog sprake van koinonitis?)<br /> <br /> '''De dienst op zondag'''. Mensen die voor de<br /> eerste keer een gemeente bezoeken, kunnen obstakels<br /> tegenkomen die even moeilijk zijn als die<br /> voor nieuwe leden in een kleine groep. Zullen de<br /> voorganger en de preek toepasselijk en eenvoudig<br /> te begrijpen zijn? Wat voor soort aanbiddingsmuziek<br /> zal er gespeeld worden? Wat is er<br /> voor de kinderen en de tieners georganiseerd?<br /> Hoe het ook zij, gemeenten geven bijna onmiddellijk<br /> antwoord op één kritische vraag: “'''Is hier plaats voor mij?'''” Denk na over de volgende vragen.<br /> * Hoe worden gasten welkom geheten als ze zich hebben voorgesteld?<br /> * Is er iemand die moeite doet hen hartelijk te begroeten?<br /> * Is er iemand die hen helpt de weg te vinden in het gebouw?<br /> * Is er iemand die helpt om relaties te leggen door een uitnodiging voor een etentje, een bezoekje, of een telefoontje?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 2 Korinthiërs 7:2. Wat was Paulus’ verzoek aan de gemeente in Korinthe? Hoeveel ruimte is er in jouw hart voor nieuwe mensen ?}}<br /> <br /> U moet deze vragen niet overhaast beantwoorden.<br /> Stel deze vragen opnieuw - en stel ze aan<br /> ''jezelf'', niet alleen aan je gemeente. Hoe staat het<br /> met jou wat deze vragen betreft? Wanneer heb ''jij''<br /> voor het laatst het initiatief genomen om een<br /> gast te benaderen?<br /> <br /> Alle gemeenteleden zijn er verantwoordelijk<br /> voor om nieuwe mensen welkom te heten. Door<br /> onze houding en onze daden, kunnen we mensen<br /> ‘zeggen’ dat onze gemeente eenvoudig geen<br /> plaats voor hen heeft. Als we dit doen dan zullen<br /> nieuwe mensen ergens anders naar toe gaan, of<br /> ze gaan misschien helemaal niet meer naar een<br /> gemeente. We moeten persoonlijk en actief<br /> plaats maken voor nieuwe mensen. Een groot<br /> percentage van diegenen die besluiten in een gemeente<br /> te blijven, doen dit omdat iemand persoonlijke<br /> belangstelling<br /> voor hen had en initiatieven<br /> ondernam. Voel jij je<br /> persoonlijk verantwoordelijk<br /> om gasten te verwelkomen<br /> en bij het gemeenteleven<br /> te betrekken?<br /> (Bedenk nog eens: zijn er<br /> misschien toch tekenen<br /> van koinonitis te bespeuren?)<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Jakobus 2:1-4 waarschuwt ons tegen de zonde van populariteit – in dit geval: goed geklede bezoekers beter behandelen dan slecht geklede bezoekers. Maar populariteit kan vele vormen aannemen. Welke van de volgende vormen van populariteit zijn voor jou een probleem (geweest)? Vink aan: Als de bezoekers ...<br /> <br /> * er onaantrekkelijk uitzien '''ipv''' aantrekkelijk<br /> * teruggetrokken zijn '''ipv''' openhartig<br /> * uit een ander land komen '''dan''' jouw land<br /> * verdrietig zijn '''ipv''' vrolijk<br /> * van jouw leeftijd zijn '''ipv''' veel ouder of jonger<br /> * een duidelijk andere leef- '''dan''' die jij gewend bent en/of kledingstijl hebben in je omgeving}}<br /> <br /> ====VELE HANDEN MAKEN LICHT WERK====<br /> <br /> De leider van kleine groepen<br /> is beperkt in zijn mogelijkheden<br /> om op de<br /> juiste manier voor iedereen<br /> zorg te dragen. Onlangs<br /> had ik een gesprek met de vrouw van een<br /> leider van een kleine groep, die heel treffend zei:<br /> “''Het is zo vermoeiend als je de enige bent die steeds de helpende hand moet reiken.''”<br /> <br /> Gelukkig waren deze woorden nu niet meer<br /> van toepassing. Een aantal leden van verschillende<br /> kleine groepen hadden hun best gedaan om<br /> een buitenlandse student te verwelkomen. De<br /> student keerde terug naar zijn thuisland en vond<br /> een uitdaging in het evangelie en de liefde die hij<br /> gevoeld had van veel mensen in onze gemeente.<br /> Maar ik weet bijna zeker dat veel leiders van kleine<br /> groepen uit frustratie dezelfde woorden hebben<br /> gesproken: “''Het is zo vermoeiend om de enige te zijn…”''<br /> <br /> '''Geen behoefte aan helden.''' Als je iemand te<br /> hulp schiet, hoe ervaar je dat dan? Als iedereen<br /> met de juiste houding meedoet, kan een groep<br /> van enorme invloed zijn. Laat dit je doel zijn.<br /> Laat dit je status-quo zijn in je groep.<br /> <br /> Ik heb een vriend die officier was in het leger,<br /> bij de landingstroepen van de infanterie. Hoewel<br /> hij reeds officier was bij de infanterie toen hij solliciteerde<br /> bij de opleiding voor de luchtmacht, besloot<br /> hij dat hij geen gewoon soldaat wilde zijn…<br /> dat de opleiding tot officier bij de luchtmacht de<br /> moeite van het proberen waard was… dat het<br /> springen uit een vliegtuig het mooiste was… dat<br /> betrokken te raken in<br /> de gevaarlijkste gevechtssituaties<br /> niet<br /> alleen een baan was,<br /> maar een avontuur!<br /> <br /> Maar al te vaak beschouw<br /> ik mezelf als<br /> een soldaat bij de<br /> ‘Bijzondere Troepen’,<br /> een ‘apart ras’ vanwege<br /> een kleine dienst<br /> die ik iemand op een<br /> eenvoudige manier<br /> bewees! We kunnen ons allemaal zó goed voelen<br /> na het dienen van anderen. Maar dat is alleen<br /> maar trots, omdat het dienen van anderen bij het<br /> normale nieuwtestamentische christendom hoort<br /> en niet een heldhaftig werk is dat slechts voor<br /> enkelen is weggelegd.<br /> <br /> {{RightInsert|“De dingen die je doet tijdens een bediening zullen steeds uitlopen op christelijke zelfverloochening, net als bij onze Meester. Zelfs Zijn eten en rust vergat Hij door het alles opslurpende genoegen dat Hij schiep in het redden van zielen. Soms had Hij echt rust nodig, maar werd Hij toch gestoord; hier mopperde Hij niet over. Honger, dorst, kou of<br /> vermoeidheid weerhielden Hem er niet van om Zichzelf te vergeten.”<br /> <br /> '''– Charles Bridges'''}}<br /> <br /> '''Persoonlijke groei door zorg.''' Wanneer je<br /> nieuwe mensen leert kennen in je kleine groep,<br /> zul je hun ongetwijfeld iets vertellen van jouw<br /> ervaringen en inzichten betreffende het christelijke<br /> leven. Zo gaat dat vaak. Maar zelfs op zulke<br /> informele momenten kunnen er moeilijke vragen<br /> komen waarop je niet zo gemakkelijk antwoord<br /> kunt geven. Dat is niet erg. God maakt het ons<br /> niet altijd even gemakkelijk. Noden van anderen<br /> in de kleine groep leren ons om onze liefde om te<br /> zetten in daden. Paulus zegt dat we “geroepen<br /> zijn om vrij te zijn. Gebruik je vrijheid niet om<br /> jezelf te behagen, maar dien elkaar in liefde.”<br /> (Gal. 5:13)<br /> <br /> Het is duidelijk dat niet iedereen kan omgaan<br /> met alle situaties. Maar als nieuwe mensen met<br /> hun noden komen, dan zien we aan onze houding<br /> wat onze hartsgesteldheid is. Zijn we bereid ongemakken<br /> te aanvaarden om de ander te dienen?<br /> Mensen die geconfronteerd worden<br /> met praktische noden of die<br /> proberen hun inzichten te delen in<br /> een moeilijke kwestie, groeien als<br /> ze zichzelf hiervoor beschikbaar<br /> stellen. Horen we bij een kleine<br /> groep omdat we als lid gezegend<br /> en gediend worden, of omdat we<br /> Gods stem horen om anderen te<br /> dienen? Als we het accent leggen<br /> op de tweede reden, dan zal de<br /> eerste reden vanzelf aan bod komen.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Voor het dienen van anderen heb je meestal geen speciaal talent nodig. Maar als je anderen wilt dienen heb je wel een dienende houding nodig. Ook is het belangrijk dat je een oplettend oog hebt voor datgene wat gedaan moet worden. Als we een dienende houding hebben, dan kunnen we een oplettend oog ontwikkelen. De reden waarom de meesten van ons geen<br /> mogelijkheden zien om te dienen, is omdat we continu bezig zijn met het denken aan onszelf in plaats van aan anderen.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> Als de verantwoordelijkheid voor<br /> de zorg voor nieuwe mensen verdeeld wordt over<br /> de groep, dan kunnen leden die uiteindelijk een<br /> taak krijgen om te dienen, grote persoonlijke<br /> groei ervaren want ze zijn getoetst en uitgedaagd.<br /> Egoïsme kan dan aan het licht komen en<br /> als het goed is, doet men daar wat aan. Het eigen<br /> gemak staat niet meer op de voorgrond,<br /> maar de geestelijke groei. Het dienen van anderen,<br /> op welke wijze dan ook, maakt dat wij<br /> steeds meer op Christus gaan lijken!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Johannes 13:34-35. Wat is er zo speciaal aan christelijke liefde dat iedereen het overduidelijk ziet?}}<br /> <br /> Een paar jaar geleden raakte een gezin in onze<br /> gemeente betrokken bij een vreselijk autoongeluk.<br /> De man, zijn vrouw (zeven maanden<br /> zwanger) en hun twee jonge zonen waren gewond.<br /> Het echtpaar verloor hun baby en de<br /> vrouw leed gedurende een langdurige herstelperiode<br /> onder haar verwondingen. Hun kleine groep,<br /> samen met de gemeente, reageerde onzelfzuchtig<br /> en hielp met praktische noden, gebed en zorg.<br /> Dit echtpaar kreeg niet alleen effectieve zorg,<br /> maar daarnaast waren ouders van de vrouw diep<br /> onder de indruk door dit voorbeeld van ‘christen<br /> zijn’. Hun reactie was: “''Hier zijn mensen in de kerk die liefdevol en zorgzaam zijn.''”</div> Wed, 11 Nov 2009 22:26:46 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}<br /> <br /> Zoals we in hoofdstuk 1 van dit boek konden<br /> lezen is heiliging een eerste doel binnen het kleinegroepenwerk.<br /> God heeft ons allemaal geroepen<br /> om het evenbeeld te worden van Christus. In<br /> Gods wijsheid, heeft Hij ons zo gemaakt dat we<br /> dit niet kunnen bereiken zonder de betrokkenheid<br /> van anderen. Wayne Grudem heeft eens gezegd:<br /> ''“Heiliging in het Nieuwe Testament is gewoonlijk een gezamenlijk proces. Het is iets dat gebeurt in gemeenschappelijkheid.” Iemand anders schreef als volgt: “Men kan alles zelfstandig aanleren, behalve karakter.”''<br /> <br /> De grootste blokkade op weg naar persoonlijke<br /> volwassenheid en Bijbelse relaties is zonde: zonde<br /> in ons eigen leven, zonde in het leven van anderen,<br /> een wereld gevallen in zonde. Op elk van<br /> deze gebieden kunnen werkelijk betrokken relaties<br /> die in de kleine groep ontstaan goed helpen<br /> en hoop geven. Om ons te helpen in onze voortdurende<br /> strijd om meer te lijken op Christus, gebruikt<br /> God mensen op drie manieren: om onze<br /> zonden aan het licht te brengen, om ons te helpen<br /> onze zonden aan te pakken en om naast ons<br /> te staan in onze strijd tegen de zonde.<br /> Ten eerste gebruikt God mensen om onze zonden<br /> aan het licht te brengen. Vrienden zien ons<br /> leven van dichtbij en kennen ons persoonlijk,<br /> daardoor kunnen ze gebieden benoemen waarin<br /> sprake is van zonde en zwakheid en/of gebieden<br /> waar we nog groei nodig hebben. Ook laat omgang<br /> met anderen onze zonden zien en laten situaties<br /> waarin we terechtkomen zien wat onze<br /> hartsgesteldheid is.<br /> <br /> Als de zonde eenmaal bekend is, geeft God ons<br /> anderen die ons helpen met de zonde om te gaan<br /> door ons te confronteren, raad te geven, te bemoedigen,<br /> verantwoordelijkheid te laten nemen<br /> en voor ons te bidden. En tenslotte geeft Hij ons<br /> anderen om ons te helpen en te steunen als we<br /> de effecten van het leven in een zondige wereld<br /> onder ogen zien - pijn, ontmoediging, verwarring,<br /> zwakheid - terwijl we wachten tot we ''“…worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zullen delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.”'' (Romeinen 8:21) Laten we eerst dit laatste aspect eens bekijken. <br /> <br /> ====ZORG VOOR ELKAAR====<br /> <br /> {{LeftInsert|“De christelijke benadering is om alle problemen op te lossen, niet het oplossen van een paar problemen of ze maar gedeeltelijk op te lossen. Romeinen 5:20 beschrijft ons de volheid van Gods genade: “maar waar de zonde toenam, werd ook de genade steeds overvloediger.” Die zekerheid betekent dat wanneer Jezus zonde tegemoet treedt, Hij meer doet dan alleen tegemoet komen aan nood. Het is niet Zijn doel ‘iets op te lappen’ of zelfs maar de tijd terug te draaien. Hij wil iets slechts veranderen in iets geweldigs! En Hij wil niets liever dan dat!”<br /> <br /> '''- Jay Adams'''}}<br /> <br /> In de kleine groep zijn er<br /> verschillende manieren om<br /> aandacht aan anderen te<br /> geven. Laat me vijf methoden<br /> noemen die zich in de<br /> praktijk al bewezen hebben.<br /> '''Troost'''. Troost betekent het<br /> verzachten van het verdriet<br /> en de problemen van het leven.<br /> Het leven kan hard<br /> zijn. We kunnen ernstige<br /> beproevingen en tragedies<br /> meemaken. Het sterven van<br /> een familielid of goede<br /> vriend, het verlies van een baan, een gebroken<br /> relatie die we proberen te herstellen. Ook dagelijkse<br /> teleurstellingen en tegenslagen kunnen ons<br /> belasten en dwars zitten. Soms hebben we gewoon<br /> een slechte dag. Het is geweldig als we op<br /> zulke momenten trouwe vrienden om ons heen<br /> hebben die aandacht voor ons hebben, ons troosten<br /> en ons helpen onze lasten te dragen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 2 Korinthiërs 1:3-4''' Als God ons in onze moeilijkheden troost, wat verwacht Hij dan vervolgens van ons?}}<br /> <br /> Het Nieuwe Testament leert: ''“Heb verdriet met<br /> wie verdriet hebben.” (Romeinen 12:15) en dat<br /> we “…door de troost die we zelf van God ontvangen,<br /> anderen in al hun ellende moed kunnen geven.”''<br /> (2 Korinthiërs 1:4) Ik kom regelmatig met<br /> een groep mannen in de kerk samen om verantwoording<br /> af te leggen en elkaar te steunen. Ik<br /> kan vele voorbeelden uit de afgelopen jaren bedenken<br /> waarin we elkaar hebben geholpen bij<br /> moeilijkheden op het werk of thuis, in heftige en<br /> ontmoedigende momenten van strijd tegen de<br /> zonde, of gewoon in de ‘ups en downs’ van het<br /> gewone leven. De troost die we op dergelijke momenten<br /> ontvingen en gaven zijn van onschatbare<br /> waarde gebleken in ons leven met God in een gevallen<br /> wereld.<br /> <br /> '''Raad'''. Hiermee bedoel ik niet formeel pastoraat,<br /> maar het delen van de wijsheid, de inzichten<br /> die we verworven hebben en onze ervaringen<br /> met hen die dat nodig hebben. Paulus schreef<br /> aan de Romeinen: ''“Broeders en zusters, ikzelf ben ervan overtuigd dat u inderdaad niets dan het goede wilt en dat het u niet aan kennis ontbreekt, zodat u ook in staat bent om elkaar terecht te wijzen.”'' (Romeinen 15:14) Mijn vrouw<br /> en haar vriendinnen zijn hierin uitmuntend. In<br /> een uur kletsen aan de telefoon kunnen ze alle<br /> problemen van de wereld (tenminste, van hun<br /> wereld) oplossen, dit op een informele, maar uiterst<br /> Bijbelse, praktische en effectieve manier.<br /> <br /> Ze bieden een luisterend oor. Ze delen wat<br /> God hen heeft geleerd of wat voor henzelf heeft<br /> gewerkt in praktische en geestelijke zaken.<br /> <br /> Waarschuwing voor mannen: probeer dit niet<br /> zelf! Je bent genetisch niet gemaakt om zo een<br /> uur te kletsen. Voor mannen is een soortgelijk<br /> kletsen alleen zinvol tijdens een activiteit zoals<br /> vissen, eten of voetbal kijken. Hier volgt een<br /> (min of meer) letterlijke transcriptie van een gesprek<br /> van hechte vrienden onder elkaar:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Al beet?”&lt;br&gt;<br /> ''“Ja.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Pauze) “Wat voor aas gebruik je?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Uh… voorntjes.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Lange pauze) “Wat denk je, zal ik naar Tibet gaan als zendeling?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmm, nee.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Middellange pauze) “Denk je dat ik moet overgaan op kunstaas?”''&lt;br&gt;<br /> ''(Reflectieve pauze) “Tja, glimmers werken bij mij in deze tijd van het jaar het beste.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;br&gt;<br /> ''“Ja… Ze zijn goed.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat deze conversatie onder andere laat zien is<br /> de natuurlijke mannelijke neiging om zich meer<br /> te richten op dingen in de omgeving (zoals de<br /> visspullen) dan op de veel duidelijker persoonlijke<br /> zaken (zoals een mogelijke roeping voor de zending).<br /> Dus mannen, zet ’m op, jullie zullen waarschijnlijk<br /> extra aandacht aan dit hoofdstuk moeten<br /> geven.<br /> <br /> '''Bemoediging'''. Bemoedigen betekent inspireren<br /> met moed, geestkracht en hoop; een hart onder<br /> de riem steken; een duwtje in de rug geven.<br /> Iedereen raakt op z’n tijd wel eens ontmoedigd.<br /> We maken periodes mee dat het leven zwaar is,<br /> de voortgang maar langzaam gaat, of de uitdagingen<br /> onmogelijk groot lijken. Juist in die periodes<br /> is het belangrijk dat er iemand is die ons een<br /> peptalk geeft, niet gebaseerd op positief denken<br /> of blind optimisme, maar op de vele beloften en<br /> hoop die de Schrift ons voorhoudt.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Job kreeg van zijn vrienden hoge cijfers voor zijn vaardigheid te bemoedigen (zie Job 4:3-4). Hoe schat je de vaardigheid van zijn vrouw in op dit gebied? (Zie Job 2:7-10)}}<br /> <br /> Op andere momenten, wanneer we onze prioriteiten<br /> niet meer op orde hebben, dreigt onze<br /> moed om door te gaan te verslappen. We geven<br /> toe aan de verleiding om het maar een beetje te<br /> laten gaan en wat rustiger aan te doen, ons najagen<br /> van God komt op een laag pitje te staan.<br /> <br /> Op zulke momenten hebben we iemand nodig<br /> die naast ons staat en ons weer een zetje in de<br /> goede richting geeft. Ik geloof dat dit is wat de<br /> schrijver van de Hebreeënbrief bedoelt wanneer<br /> hij schrijft: ''“Laten we oplettend blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen.”'' (Hebreeën 10:24)<br /> <br /> Tot slot, bemoediging kan komen in de vorm<br /> van waardering en dank. ''“Goed gedaan!” “Het is me opgevallen dat je bent blijven vertrouwen en dat jij je vreugde hebt behouden, ondanks je moeilijkheden.” “Bedankt voor de manier waarop je geholpen hebt.”'' Dergelijke uitingen en bevestigingen<br /> zijn uiterst bemoedigend om te horen. Ik<br /> kan niet zeggen hoe vaak ik geestelijk ben opgebeurd<br /> en opnieuw gemotiveerd werd om te groeien<br /> en te dienen door zulke bemoedigingen van<br /> anderen.<br /> <br /> '''Hulp'''. De eerder genoemde zaken zijn belangrijke<br /> uitingen van zorg voor elkaar, maar ze zijn<br /> niet de enige uitingen. Er zijn veel manieren om<br /> degenen in onze kleine groep fysiek of materieel<br /> te helpen. Jakobus herinnert ons hier aan: ''“En één van u zegt dan: “Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!” zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften, wat heeft dat voor zin?”'' (Jakobus 2:16) Hij schrijft dit niet omdat we zulke dingen niet moeten zeggen, maar hij wijst erop dat in veel situaties woorden alleen niet voldoende zijn. Maaltijden voor gezinnen waar net een baby is geboren, iemand helpen bij het leggen van een nieuw dak op het huis, financiële ondersteuning van iemand die tijdelijk zonder werk zit, iemand mee laten rijden naar een bijeenkomst. Op al deze en nog veel meer praktische manieren kunnen we anderen in onze kleine groep dienen.<br /> <br /> Op een keer bereidden ik en mijn gezin ons<br /> voor op een verhuizing. Een week voordat mijn<br /> huis te koop zou worden aangeboden waren nog<br /> een aantal flinke opknapklussen niet af. Het zou<br /> me nooit gelukt zijn alles zelf op tijd af te krijgen,<br /> maar een stel vrienden was bereid<br /> een zaterdag op te offeren<br /> om me te helpen. In een mum<br /> van tijd waren de klussen geklaard.<br /> Dit was niet alleen een<br /> enorme praktische zegen voor<br /> mij en mijn gezin, maar ook<br /> een geweldige tijd waarin de<br /> vriendschap met de mannen<br /> groeide.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Welke van de gaven, genoemd in Romeinen 12:6-8 hebben het meest direct te maken met elkaar helpen op een duidelijk praktische manier? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}} <br /> <br /> '''Correctie'''. De meeste mensen<br /> zien correctie niet als onderdeel<br /> van zorg voor elkaar,<br /> maar in feite is het één van de<br /> belangrijkste manieren waarop<br /> we onze vrienden kunnen dienen.<br /> Zonde is immers de<br /> grootste vijand van zowel persoonlijke<br /> volwassenheid als<br /> van onze relatie met anderen. Correctie betekent<br /> letterlijk: ‘weer rechtovereind zetten’; ingrijpen<br /> en helpen wanneer iemand uit koers raakt. Wat is<br /> waardevoller voor een vriend dan dat? De Schrift<br /> raadt ons aan correctie lief te hebben, ze gaat<br /> zelfs zover dat er staat dat zij die correctie haten,<br /> dom zijn (Spreuken 12:1).<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Hebreeën 12:5-8 Hoe behandelt God degenen van wie hij houdt? Vind je het vriendelijk om je vrienden op dezelfde manier te behandelen?}}<br /> <br /> Laten we de rest van dit hoofdstuk kijken naar<br /> dit belangrijke gebied van dienstbaar zijn aan elkaar.<br /> Als we dat doen, laat dan onze hartsgesteldheid<br /> zo zijn dat we zowel werkelijk zoeken<br /> naar manieren om elkaar effectief te helpen om<br /> persoonlijk te groeien, als naar het oplossen van<br /> problemen in onze relaties die het gevolg zijn van<br /> onze zonde. De belangrijkste vaardigheden ten<br /> aanzien van correctie kunnen samengevat worden<br /> in conflictoplossing, confrontatie en belijden.<br /> <br /> ====CONFLICTEN OPLOSSEN====<br /> <br /> '''Conflicten en ruzies zijn onvermijdelijk.'''<br /> Wanneer we ons begeven in gezelschap van<br /> mensen die zondig en egoïstisch zijn (mensen zoals<br /> wij dus), stellen we onszelf bloot aan de kans<br /> op conflicten en beledigingen. Waar vindt dit<br /> plaats? Zo ongeveer op elke plaats ter wereld!<br /> Maar vooral daar, waar we nauwe relaties met<br /> anderen hebben. Thuis, in de kerk, op school, op<br /> het werk... of in onze kleine groep.<br /> <br /> Meningsverschillen zijn onvermijdelijk, want<br /> mensen zijn verschillend. Conflicten en ruzies zijn<br /> begrijpelijk (in de gegeven omstandigheden),<br /> wahttp://nl.gospeltranslations.org/w/skins/common/images/button_italic.pngnt we zijn zondig. Maar een meningsverschil<br /> hoeft niet altijd te leiden tot een conflict, of een<br /> conflict tot een ruzie. Je kunt het oneens zijn met<br /> iemand zonder te zondigen en men kan zondigen<br /> tegenover jou zonder dat je erdoor beledigd hoeft<br /> te zijn. Soms voel jij je beledigd zonder dat iemand<br /> tegen je zondigt. In dat geval is het enige<br /> dat werd gekrenkt je trots, je<br /> zelfgerichtheid of een andere afgod<br /> in je hart.<br /> <br /> {{RightInsert|“De Bijbel leert ons dat we conflicten noch moeten zien als een ongemak, noch als een gelegenheid tot eigen voordeel, maar meer als een kans om de aanwezigheid en kracht van God te laten zien… Het moedigt ons aan om conflicten te zien als een kans om God groot te maken, anderen te dienen en te groeien naar het beeld van Christus.”<br /> <br /> '''- Ken Sande'''}}<br /> <br /> Er zijn nog andere mogelijkheden,<br /> enkele zullen we verderop<br /> in dit hoofdstuk bespreken.<br /> Zorg, eerlijk onderzoek en wijze<br /> toepassing van de Schrift zijn<br /> van cruciaal belang.<br /> Eén ding is zeker: terwijl ons<br /> doel is elkaar waarachtig en volledig<br /> lief te hebben, ''zullen'' we<br /> meningsverschillen hebben en ''zullen'' we conflicten<br /> hebben waarbij we zondigen tegen anderen<br /> en zij tegen ons. Jezus zelf zei:”''Het is onmogelijk dat er geen verleidingen komen.”'' (Lucas 17:1<br /> NBG) Het betekent echter niet dat wanneer de<br /> onvermijdelijke verleidingen komen, wij niet verantwoordelijk<br /> zijn om ze op een goddelijke en<br /> verlossende manier te weerstaan en op te lossen.<br /> <br /> In feite zal juist het vermijden van de goddelijke<br /> oplossing van conflicten een dam veroorzaken<br /> tussen ons en anderen, waardoor een stuwmeer<br /> vol met misverstanden, bitterheid, onvergevingsgezindheid<br /> en/of wrok kan ontstaan. De dam zal<br /> uiteindelijk doorbreken waardoor veel ernstiger<br /> problemen zullen ontstaan dan er zouden zijn geweest<br /> wanneer we de beginnende conflicten hadden<br /> aangepakt. En ondertussen, terwijl we bezig<br /> zijn de dam steviger te maken in een vruchteloze<br /> poging het breken ervan te voorkomen, wordt<br /> ons karakter meer en meer gevormd door onze<br /> zondige houding en ons zondige gedrag.<br /> <br /> Maar geen van deze dingen hoeft te gebeuren<br /> wanneer we ootmoedig Gods methoden toepassen<br /> om conflicten te vermijden en deze op te lossen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Petrus 4:8''' Hierin staat een geweldige strategie om onnodige conflicten te vermijden.}}<br /> <br /> '''Conflicten vermijden'''. Ik hoorde eens zeggen:<br /> ''“Het is beter een vangrail te plaatsen boven aan een ravijn, dan beneden een ambulancedienst te starten.”'' Dit geldt met name wanneer<br /> het gaat om relaties. Ons eerste doel is bewust te<br /> zijn van de mogelijke valkuilen, zodat we het ontstaan<br /> van conflicten voor kunnen zijn.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Spreuken 1:7''' Wanneer we anderen corrigeren, zelf gecorrigeerd worden of wanneer we nadenken of correctie nodig is, welke hartsgesteldheid is dan<br /> van het grootste belang?}}<br /> <br /> Er zijn verschillende veelvoorkomende, maar<br /> gevaarlijke manieren om conflicten te vermijden.<br /> Het proberen niet te praten over gevoelige onderwerpen<br /> of gebieden waar meningsverschillen over<br /> zijn is een bekende, maar ongeschikte strategie.<br /> Hopen dat een probleemgebied vanzelf zal verdwijnen,<br /> werkt ook niet. Net zo min als het per<br /> half jaar wisselen van kleine groep of het wonen<br /> in een grot.<br /> <br /> Dit zijn pogingen die geen rekening houden<br /> met het feit dat we ons op een weg bevinden<br /> langs veel ravijnen, met nogal druk verkeer,<br /> waaronder een aantal onverantwoordelijke rijders,<br /> en zonder vangrail. In werkelijkheid, vanwege<br /> de grote risico’s, zullen deze pogingen niet<br /> het ''conflict'' vermijden, maar de oplossing ervan!<br /> <br /> Effectiever is stappen te zetten die conflicten<br /> voorkomen, om geestelijke vangrails neer te zetten.<br /> Dit kan door een vorm van regelmatige en<br /> eerlijke communicatie op te bouwen met onze<br /> vrienden om dicht bij hen te kunnen zijn. Het<br /> maakt het mogelijk dat we hen leren kennen en<br /> zij ons. Dergelijke inspanningen maken een kwaliteitsrelatie<br /> mogelijk die ons<br /> helpt beter met de verschillen<br /> om te gaan als deze naar boven<br /> komen. Als onderdeel van onze<br /> communicatie zullen we onze<br /> vrienden vragen om ons regelmatig<br /> te voorzien van input en<br /> evaluatie. Dit geeft een vertrouwelijke<br /> omgeving om gedachten<br /> over ons of onze relatie<br /> onder woorden te brengen.<br /> <br /> {{LeftInsert|2 Welk van de volgende methodes, overal ter wereld in gebruik, thuis, op school of op het werk, lossen conflicten even effectief op als de Bijbelse benadering?<br /> <br /> *De rest van je leven iedereen met wie je een conflict hebt gehad negeren. <br /> *Erg aardig doen tegen de beledigde partij wanneer je hem/haar weer ontmoet.<br /> *Wanneer een poging tot verzoening wordt gedaan, volhouden dat je niet beledigd was (ook al was je dat wel).<br /> *Zorgen dat zo veel mogelijk mensen negatief denken over de persoon met wie je een conflict hebt gehad.<br /> *Doen alsof er niets gebeurd is (zie ook: ‘erg aardig doen’ hierboven), vasthouden aan de overtuiging dat als de uitspraak “Tijd heelt alle wonden.” niet in de Bijbel staat, deze er eigenlijk wel in had moeten staan.}}<br /> <br /> Ook realistische (geen lage)<br /> verwachtingen helpen. Niemand<br /> in de groep is perfect, ook jij<br /> niet. Rekening houden met de<br /> mate van volwassenheid, de<br /> omstandigheden, beperkingen<br /> en menselijkheden helpt ons<br /> genade te verlenen aan elkaar.<br /> God ''“vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd”'' (Psalm<br /> 103:14b). Zo zouden we ook<br /> onderling met elkaar om moeten<br /> gaan. Hoe duidelijker we<br /> onze verwachtingen naar elkaar<br /> gekwetst zullen zijn.<br /> <br /> Tot slot, we hebben te maken met kleine dingen.<br /> We hoeven niet alles aan te pakken; maar<br /> als iets kleins jou ergert, pak het dan aan, voordat<br /> het groot geworden is.<br /> <br /> ''Conflicten uitwerken''. Conflicten kunnen<br /> gaan over algemene geschillen of over werkelijke<br /> beledigingen; het is cruciaal het onderscheid<br /> hiertussen te begrijpen. Welke van de twee het<br /> ook is, het volgende proces zal je helpen de oplossing<br /> te vinden. Wanneer je dit proces doorloopt,<br /> onthoud dat je doel drieledig is: het probleem<br /> op te lossen, naar elkaar toe te groeien<br /> ''gedurende'' het proces, en meer goddelijk te worden<br /> ''door'' het proces. Persoonlijke overwinning is<br /> ''niet'' het doel, want dat zal noch je vriend zegenen,<br /> noch God verheugen.<br /> <br /> {{RightInsert|“Om op de juiste manier te kunnen luisteren is de houding en het gedrag van een dienaar nodig. Het vraagt van om ons gehele innerlijke en uiterlijke menszijn ondergeschikt te maken aan de ander. We zeggen dan: ‘Jouw belangen, zorgen, problemen, successen en mislukkingen zijn belangrijker dan die van mij. Ik zal luisteren naar wat jij te zeggen hebt voor zover het in overeenstemming is met de Bijbel. Ik zal je toestaan jezelf geheel te uiten. Ik geef mijzelf aan jou. Laten we kijken naar wat voor jou het belangrijkste is in plaats van wat voor mij het belangrijkste is.”<br /> <br /> '''- Wayne Mack'''}}<br /> <br /> Ten eerste, evalueer het conflict. Is er sprake<br /> van zonde of van een gewoon verschil van mening<br /> over persoonlijke voorkeuren?<br /> Hierbij is geen grotere wijsheid<br /> ten aanzien van de ''houding''<br /> die we dienen te hebben, dan die<br /> Jakobus ons beschrijft in Jakobus<br /> 1:19: ''“Geliefde broeders en zusters, onthoud dit goed: ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden.”'' Luisteren is het eerste,<br /> het tweede en het derde dat we<br /> moeten doen. Dit houdt ook in<br /> begrip te krijgen voor de zaken<br /> vanuit feitelijk perspectief (wat is<br /> er gebeurd) en van het hartsperspectief<br /> (hoe heeft iedere betrokkene<br /> het ervaren). Het betekent<br /> ook een beter begrip proberen te krijgen van de<br /> andere persoon, zodat sympathie en medeleven<br /> voor hem kan ontstaan.<br /> <br /> Vervolgens, blijf bij het onderwerp. Pak één<br /> ding tegelijk aan. Bekijk wat er is gebeurd en<br /> geef ''niet'' jouw beoordeling van de motieven en<br /> het karakter van de ander (zulke beoordelingen<br /> zijn vaak zondig en onjuist). Kom ook niet - om<br /> ‘punten te scoren’ - terug op allerlei zaken die<br /> zich in het verleden hebben afgespeeld en die<br /> reeds vergeven zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' heb je ooit iets gezegd waarvan je onmiddellijk spijt had? Voordat je jezelf het zwijgen oplegt, leer eerst Spreuken 10:19 eens uit je hoofd.}}<br /> <br /> Wanneer het zover is om één en ander ter<br /> sprake te brengen, bespreek dan alleen die zaken<br /> die leiden tot begrip en tot een oplossing. En<br /> wees onderzoekend op een respectvolle manier.<br /> Beschuldig niet, laat geen boosheid zien of zelfmedelijden<br /> (dat is zonde). De raad van Paulus is<br /> helder: ''“Laat geen vuile taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goed doen aan wie ze hoort.”'' (Efeziërs 4:29) Het meest effectief in een<br /> dergelijke situatie zal zijn, het in de eerste plaats<br /> afrekenen met onze eigen fouten.<br /> <br /> ====CONFRONTEREN MET ZONDE====<br /> <br /> Wanneer er in een bepaalde situatie tegen ons<br /> gezondigd is, of wanneer we gaan zien dat een<br /> medegelovige een zondig patroon in zijn leven<br /> heeft, kan confrontatie nodig zijn. Confronteren is<br /> ‘onder ogen doen zien’. Hier is confrontatie het<br /> proces waarbij je iemand helpt een specifieke<br /> zonde in zijn leven onder ogen te zien of om door<br /> conflicten en ruzies heen te werken naar vergeving<br /> en herstel.<br /> <br /> Dit kan op een goede en verkeerde manier gebeuren.<br /> Als het om een persoonlijk conflict gaat, laat<br /> het volgende voorbeeld zien hoe het niet moet.<br /> Tijdens je kleine groep-bijeenkomst valt Joe je in<br /> de rede. Jij slaat op tilt: ''“Ik ben er zat van dat je me elke keer in de rede valt, jij bent de meest ongevoelige, eigenzinnige druiloor die ik ooit ben tegengekomen! Je bent zo ijdel dat je denkt dat wat jij te zeggen hebt belangrijker is dan wat alle anderen te zeggen hebben. Ik probeer je dat al maandenlang voorzichtig duidelijk te maken, maar je hebt er niets van begrepen! Dus ik vertel je het nu maar eens recht in je gezicht waar iedereen bij is. Ik vind dat je me je excuus moet aanbieden en ik verwacht dat je dat nu meteen doet! ... Ik wacht!”'' Deze aanpak is waarschijnlijk niet zo effectief.<br /> <br /> Wat is de goede manier? De Schrift geeft verschillende<br /> principes die we kunnen hanteren wanneer<br /> we iemand willen confronteren ten aanzien<br /> van zonde.<br /> <br /> Ten eerste, stel vast of confrontatie nodig is.<br /> Voor verschillende situaties heb je verschillende<br /> normen nodig.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 5:19-20. Zoals je ziet wegen de voordelen van het corrigeren van een vriend ruimschoots op tegen de spanning die het in eerste instantie zal veroorzaken.}}<br /> <br /> Spreuken 19:11 zegt: ''”Een verstandig mens houdt zijn woede in toom, het siert hem als hij fouten door de vingers ziet.”'' Het is niet nodig om<br /> iedere keer dat jij je beledigd voelt naar de ander<br /> toe te stappen. Wanneer je dat kunt, vergeef dan<br /> en ga met de persoon verder zonder negatief effect<br /> op de relatie. Maar ontloop een confrontatie<br /> niet uit angst. De gebeurtenis moet in je gedachten<br /> en in je hart werkelijk opgelost zijn.<br /> (Wanneer er sprake is van een openlijk conflict<br /> ''moet'' je er zelfs iets aan doen. Iets<br /> dergelijks kun je niet voorbij laten<br /> gaan zonder oplossing en herstel.)<br /> Uiteindelijk zul je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je<br /> merkt dat: 1) je de gebeurtenis<br /> niet uit je gedachten kunt zetten,<br /> 2) je niet meer in staat bent om<br /> gewoon om te gaan met de persoon<br /> die jou beledigd heeft of tegen<br /> je gezondigd heeft, of 3) je<br /> denkt dat iemand iets tegen je heeft, maar daarmee<br /> niet bij je komt – je weet niet wat het is,<br /> maar de persoon lijkt zich anders te gedragen tegenover<br /> jou.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Confrontatie kan erg moeilijk zijn en velen vermijden het. Maar hoeveel verloren tijd zou in ons leven vrijgemaakt kunnen worden wanneer betrouwbare vrienden zouden beginnen ons waarheden over onszelf te vertellen?”<br /> <br /> '''- Terry Virgo'''}}<br /> <br /> Wanneer een vriend zondigt en je gelooft dat<br /> het nodig is hem er op aan te spreken, zou jij je<br /> eerst moeten afvragen: is deze zonde een patroon?<br /> Is het zo ernstig dat het onmiddellijke<br /> aandacht nodig heeft? Is het Gods tijd om hem te<br /> confronteren? Ben ik de juiste persoon om hem<br /> ermee te confronteren? (Deze laatste twee vragen<br /> zijn geen ‘excuus’-vragen om datgene te vermijden<br /> waarvan je weet dat je het moet doen.)<br /> Over het algemeen zou je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je er<br /> van overtuigd bent dat de zonde<br /> voortduurt en ernstig is en wanneer<br /> je, in gebed, weet dat jouw houding<br /> en motieven niet verkeerd zijn. Onthoud<br /> dat God ook in het leven van de<br /> andere persoon bezig is zaken uit te<br /> werken. Wanneer je geroepen wordt<br /> de confrontatie aan te gaan, dan ben<br /> je geroepen om aan te sluiten bij het<br /> werk dat de Heilige Geest al begonnen<br /> is te doen – en niet geroepen de<br /> Heilige Geest te ''zijn''.<br /> <br /> {{RightInsert|“Termen geven niet alleen een beschrijving, ze interpreteren ook. Wanneer we een woord als ‘roddel’ gebruiken, komen er volop Bijbelse beelden en verklaringen in onze<br /> gedachten, tenminste, dat zou moeten. Wanneer we dezelfde activiteit op een meer neutrale manier proberen te beschrijven, zijn we in werkelijkheid bezig het te beschrijven op een onbijbelse manier. Gods beschrijvende categorieën zijn niet neutraal… ‘Neutraliteit’ is in wezen een overgave aan ongeloof. Het is weigeren te spreken en te denken vanuit Gods perspectief.”<br /> <br /> '''- E. Bradley Beevers'''}}<br /> <br /> Ten tweede, definieer het probleem.<br /> Waar confronteer je hem mee? Wat<br /> deed hij of heeft hij gezegd? Over<br /> welke zonde gaat het? Wat is het effect<br /> er van? Hoe moet hij veranderen?<br /> Door het probleem te definiëren<br /> zul je tijdens de confrontatie duidelijk<br /> en beknopt zijn. Zorg er voor dat je de zaken Bijbels<br /> definieert, want het gaat om wat de Schrift<br /> te zeggen heeft – en niet om onze eigen gedachten<br /> en gevoelens – want de Schrift is ''“door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen en om op te voeden tot een deugdzaam<br /> leven, zodat een dienaar van God op zijn taak berekend is en voor elk goed doel volledig is toegerust.”'' (2 Tim 3:16,17)<br /> <br /> Ten derde, verwijder de balk uit je eigen oog.<br /> Wanneer je iemand confronteert die tegen jou<br /> gezondigd heeft zul je vaak ontdekken dat jouw<br /> zonde ook van invloed is geweest. Wanneer je<br /> een ander confronteert met een specifieke zonde,<br /> waarschuwt de Schrift jou je bewust te zijn van<br /> je eigen zonden en verleidingen op dat zelfde gebied<br /> (Galaten 6:1). Dat betekent niet dat je de<br /> confrontatie niet moet aangaan, maar dat je dat<br /> niet moet doen voordat je eerst je eigen hart<br /> hebt onderzocht en je geweten gezuiverd hebt.<br /> Dit stelt je in staat om op een nederige manier in<br /> de vreze des Heren, de confrontatie aan te gaan.<br /> Het vergroot het effect van je boodschap van<br /> verzoening, berouw en oplossing.<br /> <br /> Zelfonderzoek kan ook nog een ander effect<br /> hebben. Misschien voelde jij je gekwetst zonder<br /> dat er sprake was van een belediging – iemand<br /> heeft je misschien eerder geraakt in je zelfgerichtheid<br /> of je trots (en je ontdekt dat je wat<br /> ‘overgevoelig’ bent). Ook moet je er voor oppassen<br /> mensen niet te confronteren met wat jij<br /> denkt dat zonde is, terwijl het gaat over een aspect<br /> in de persoonlijkheid van de ander dat jij<br /> niet zo kunt waarderen. In zo’n situatie kun je<br /> starten met een confrontatie en vervolgens eindigen<br /> met belijden en berouw.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 2:11-12''' Paulus sprak soms stevige woorden tegen de kerken… maar wat was zijn hartsgesteldheid?}}<br /> <br /> Ten vierde, bereid je hart. Dit houdt drie dingen<br /> in: wees ervan overtuigd dat je ''motieven''<br /> zuiver zijn – tot eer van God, weerhoud je broeder<br /> en zuster van verder zondigen en herstel de<br /> relatie (met andere woorden, je gaat niet je gelijk<br /> halen, hen de waarheid zeggen, hen op de plaats<br /> zetten of je eigen irritaties wegwerken). Zorg er<br /> voor dat je de juiste ''houding'' hebt – vriendelijkheid,<br /> geduld, nederigheid en werkelijke zorg voor<br /> het welzijn van anderen. Tot slot, ''bid'' – om het<br /> effectief kunnen overbrengen van je zorgen; voor<br /> het hart van de ander, dat het voorbereid is om<br /> te ontvangen en voor Gods genade voor berouw,<br /> vergeving en herstel.<br /> <br /> Ten vijfde, zoek de confrontatie. Uiteindelijk<br /> bepaalt Gods genade de effectiviteit van elke<br /> confrontatie. Er zijn echter verschillende dingen<br /> die je kunt doen, zodat het moment van confrontatie<br /> meer effect heeft.<br /> <br /> ''Spreek'' privé met de persoon.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Spreuken 18:13 en 18:17 maken duidelijk waarom we, wanneer we denken dat een broeder of zuster tegen ons gezondigd heeft, hem of haar moeten<br /> benaderen met een nederig en open hart. Lees deze tekstgedeelten en schrijf vervolgens hieronder in één zin wat deze verzen in essentie zeggen over onszelf. &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> ''Zorg'' voor een omgeving waarin zo min mogelijk<br /> afleiding zal zijn, zodat jullie<br /> je volledig kunnen concentreren<br /> op de zaak die aan de orde is.<br /> <br /> ''Bevestig'' je echte genegenheid<br /> voor de persoon voordat je de<br /> confrontatie aan gaat. Dit is niet<br /> om hem te bewerken voordat de<br /> werkelijke slag komt, maar om<br /> de goede toon te zetten voor het<br /> gesprek. Je ''bent'' er om de waarheid<br /> te spreken… maar in liefde<br /> (Ef. 4:15). Vaak heb ik de hele<br /> sfeer van een ontmoeting zien<br /> veranderen op het moment dat ik<br /> mijn liefde voor de persoon onder<br /> woorden bracht, zelfs wanneer<br /> ik hem confronteerde met<br /> zijn zonde.<br /> <br /> ''Deel'' jouw indrukken zo eerlijk en<br /> duidelijk mogelijk. Gebruik Bijbelse<br /> taal bij de uitleg van gedrag<br /> of zonde (bijvoorbeeld: zeg ‘trots’ in plaats<br /> van ‘zelfwaardering’). Probeer niet een waterdichte<br /> zaak neer te zetten met bergen van bewijzen<br /> – je bent geen advocaat die op een veroordeling<br /> uit is.<br /> <br /> ''Blijf'' in een sfeer van vragend onderzoeken. Ga<br /> er niet van uit dat jouw observaties en conclusies<br /> onfeilbaar zijn en dat je op de hoogte bent van<br /> alle feiten en motieven. Onlangs moest ik een<br /> vriend confronteren naar aanleiding van zijn gedrag.<br /> Ik communiceerde mijn zorgen en vroeg<br /> hoe hij er tegenaan keek. Toen ik ‘het hele<br /> verhaal’ had gehoord, bleken mijn zorgen ongegrond.<br /> Hij vertelde vervolgens hoe de avond ervoor<br /> iemand hem met dezelfde zaak had geconfronteerd,<br /> maar dan op hoge toon, met beschuldigingen<br /> die over tafel vlogen op basis van allerlei<br /> vermoedens. Mijn vriend waardeerde kennelijk<br /> het verschil in aanpak. Jouw vrienden zullen het<br /> ook waarderen.<br /> <br /> ''Bied'' Bijbelse raad en oplossingen aan. Wees<br /> voorbereid om een geschikte actie voor te stellen.<br /> Help de persoon een plan te maken om in het<br /> vervolg de verleiding te<br /> weerstaan of om hierop aanspreekbaar<br /> te zijn. Wanneer<br /> je denkt dat je dit zelf niet<br /> kunt, verwijs hem dan door<br /> naar je kleinegroepleider of<br /> naar een pastorale medewerker<br /> in je kerk.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''EEN STAP ZETTEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Via een gezamenlijke vriend ontdekte ik dat Tony, een lid van mijn kleine groep, de gewoonte had op elke betaaldag naar een bar in zijn buurt te gaan om daar wat te drinken met een aantal collega’s. Voordat hij tot bekering was gekomen gebruikte Tony harddrugs en dronk hij buitensporig. Hij is gestopt met de drugs, maar ik maakte me zorgen dat hij terug zou vallen in zijn oude gewoonte ‘te drinken met de jongens’. <br /> <br /> Tony is gewichtheffer, een nogal imponerende figuur. Ik voelde de behoefte die namiddag met hem te spreken. Ik wist niet hoe hij zou reageren. Ik vond Tony aan de bar met één van zijn<br /> vrienden. Ik groette hen en vroeg Tony of ik hem buiten even kon spreken. “Natuurlijk” zei hij enigszins verbaasd. Daar op de stoep vertelde ik hem dat ik gekomen was als zijn kleinegroepleider en als Bijbelse vriend. Ik vertelde hem hoe een christenvriend mij confronteerde met mijn drugsgebruik, zelfs nadat ik christen was geworden. Het had mijn leven veranderd. Ik liet hem weten dat ik genoeg om hem gaf om hetzelfde bij hem te doen. Hij nam het aardig op. Hij gaf toe dat het wat beschamend was dat ik zo langskwam, maar dat hij de overtuiging van de Heilige Geest voelde. Hij ging weer naar binnen en ik ging weg met het gevoel dat ik gedaan had wat God wilde dat ik deed en Hem vertrouwde voor de resultaten die het zou hebben in Tony’s leven. Die gebeurtenis was een keerpunt in ons beider leven. Tony is nu een volwaardig lid van onze wekelijkse mannengroep, gewijd aan ‘het belijden van onze zonden en het bidden voor elkaar om genezing’. Hij schrikt er niet voor terug om mij of anderen in de groep te confronteren. Ik heb hem horen vertellen dat die gedenkwaardige gebeurtenis hem de noodzaak heeft doen inzien om de confrontatie aan te gaan in de strijd tegen zonde en voor het oplossen van conflicten in onze levens! Mijn vertrouwen om de groep te leiden en om mensen uit te dagen wanneer ik bij hen struikelblokken zie in geestelijke groei is gegroeid.<br /> <br /> '''- Glenn Umek (Garfield Hights, OH)'''}}<br /> <br /> ''Geef'' voldoende tijd, als<br /> dat nodig is, om te overdenken<br /> wat je hebt gezegd - eis<br /> geen onmiddellijke reactie.<br /> <br /> ''Bid'' met en voor de persoon.<br /> <br /> Tot slot, ''het vervolg''. Te<br /> vaak confronteren we mensen,<br /> maar laten we na te<br /> controleren of de confrontatie<br /> effectief was en of de resultaten<br /> blijvend zijn. Als alles<br /> goed is gegaan, heb dan<br /> na een paar dagen weer contact<br /> om je betrokkenheid bij<br /> je vriend en waardering voor<br /> zijn reactie te tonen en om<br /> te zien hoe één en ander<br /> gaat in het veranderingsproces.<br /> Ook is het een goed moment<br /> om te zien of er nog<br /> vragen of verdere gedachten<br /> zijn ten aanzien van de zaken<br /> die je hebt gedeeld. Hij<br /> zou je zelfs kunnen vragen<br /> dat je hem dient door hem<br /> aan te spreken tijdens de<br /> verandering die hij door wil<br /> maken.<br /> <br /> Als de confrontatie niet zo<br /> goed is gegaan, of hij heeft<br /> tijd gevraagd om zich te bezinnen<br /> op wat je vertelde,<br /> neem dan na verloop van tijd<br /> contact op om te zien hoe de<br /> situatie is, welke voortgang<br /> hij heeft gemaakt. Hij kan er<br /> voor gekozen hebben niet te<br /> reageren op jouw correctie.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Psalm 141:5''' Wat was de houding van David ten opzichte van het vooruitzicht dat een andere gelovige hem zou corrigeren? Hoe denk jij daarover?}}<br /> <br /> Als dat het geval is, geef dan niet op. Ga verder<br /> met de volgende stap in de confrontatie, zoals Jezus<br /> ons die heeft voorgehouden: ''“Luisteren ze niet, neem dan één of twee anderen mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van tenminste twee getuigen.”'' (Matt. 18:16)<br /> Daar waar andere teksten, in dit hoofdstuk aangehaald,<br /> de nadruk leggen op het belang van de<br /> juiste hartsgesteldheid bij elke confrontatie, voorziet<br /> Mattheüs 18:15-17 in de praktische stappen<br /> die we moeten zetten wanneer er sprake is van<br /> een moeilijke confrontatie.<br /> <br /> '''Reageren op confrontatie.''' Zoals er een Bijbelse<br /> manier is om iemand te confronteren, is er<br /> ook een Bijbelse manier om te reageren op confrontatie.<br /> Wanneer iemand jou confronteert met<br /> een zonde in je leven of met verkeerd gedrag,<br /> kun je op verschillende manieren laten zien dat<br /> het proces een echt bevrijdend resultaat heeft.<br /> Ten eerste, luister nederig en bid ervoor. Ten<br /> tweede, belijd en vraag vergeving waar mogelijk.<br /> Wanneer je meer tijd nodig hebt om het te verwerken<br /> en er over te bidden, vraag daar dan om.<br /> (Maar als je dat elke keer<br /> doet wanneer iemand jou<br /> confronteert, luister dan<br /> goed: onderzoek je hart serieus<br /> op trots en op het niets<br /> willen leren.) Zorg dat je er<br /> bij de persoon op terugkomt.<br /> Tenslotte, bedank en bevestig<br /> de persoon voor wat hij<br /> heeft gedaan. Hij of zij heeft<br /> je nadrukkelijk gediend door<br /> je te wijzen op de zonde of<br /> door het zoeken van herstel<br /> in jullie relatie.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt;. In Galaten 6:2 staat: “Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na.” Schrijf drie of vier manieren op om “elkaars lasten te dragen” zoals die in dit hoofdstuk behandeld zijn.<br /> <br /> #<br /> #<br /> #<br /> #<br /> <br /> Zet nu een sterretje bij die manieren die je afgelopen week hebt toegepast.}}<br /> <br /> ====ONZE EIGEN ZONDEN BELIJDEN====<br /> <br /> Ik heb uitgebreid aandacht<br /> besteed aan wat te doen wanneer andere mensen<br /> zondigen. Echter, het is veel belangrijker om regelmatig<br /> ons eigen hart te onderzoeken om die<br /> zaken te ontdekken waarin ''wij'' misschien gezondigd<br /> hebben.<br /> <br /> We zouden niet moeten wachten met belijden<br /> tot iemand ons confronteert met onze zonde of<br /> met een verstoring van onze relatie. Wanneer we<br /> ons realiseren dat we gezondigd hebben tegen iemand,<br /> of iemand gekwetst hebben,'' of zelfs maar denken dat we dat gedaan hebben,'' zouden we op<br /> hem af moeten stappen en de zaken weer recht<br /> zetten. Nogmaals, er is een goede en een verkeerde<br /> manier om dit te doen.<br /> <br /> ''“Oké, ik neem aan dat ik een beetje tegen je gezondigd heb, maar alleen omdat jij eerst zus en zo deed, maar goed, ik denk dat ik je mijn excuses moet aanbieden omdat ik je beledigd heb.”''<br /> Dit voldoet niet aan de Bijbelse criteria. Wat dan<br /> wel?<br /> <br /> Voor beginners, onderzoek diepgaand je geweten.<br /> Stel vast, met behulp van de Heilige Geest,<br /> waarin je gezondigd hebt. Vraag om overtuiging<br /> en goddelijk verdriet voor elk van deze zonden.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:'''wat is het verschil tussen goddelijk verdriet en werelds verdriet? (Zie 2 Korinthiërs 7:9-11.)}} <br /> <br /> Als je spreekt met degene tegen wie je gezondigd<br /> hebt (en wacht hiermee niet tot je de persoon<br /> ‘weer eens tegenkomt’ - zorg dat je hem te<br /> spreken krijgt), belijd je zonden, eerlijk, duidelijk,<br /> specifiek en volledig. Dit betekent dat je niet<br /> alleen je woorden en daden belijdt, maar ook je<br /> motieven. ''Doe nooit luchthartig over je zonden,<br /> verontschuldig je niet voor je gedrag en generaliseer<br /> niet. (“Soms kom ik wat bot over”'' is zwak<br /> en ineffectief vergeleken met ''“Ik was bot tegen<br /> je toen ik dit-en-dat tegen je zei.”'') Dit zal je<br /> geen moeite kosten, wanneer je goddelijk verdriet<br /> hebt over je zonden. Ken Sandes inzicht is<br /> hierin behulpzaam: ''“Specifieke erkenning van je zonden helpt anderen te overtuigen dat je daadwerkelijk onder ogen ziet wat je gedaan hebt en maakt het gemakkelijker voor hen jou te vergeven.”''&lt;ref&gt;Ken Sande, The Peacemaker, p. 97.&lt;/ref&gt;<br /> Onthoud, het doel is niet alleen je geweten<br /> te reinigen, maar ook herstel te bewerken tussen<br /> jou en degene tegen wie je gezondigd hebt.<br /> <br /> Uit je verdriet over wat je gedaan hebt en over<br /> de gevolgen ervan. Hiermee laat je de persoon<br /> weten dat jij je realiseert dat jouw gedrag bij<br /> hem of haar pijn, angst of moeilijkheden heeft<br /> veroorzaakt. Het laat de persoon ook weten dat<br /> je bereid bent de consequenties te dragen die horen<br /> bij de belijdenis (zoals vergoeden van schade,<br /> anderen benaderen die misschien door roddel<br /> betrokken zijn geraakt, etc.).<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 3:18. Wat (naast vrede) zijn de resultaten van onze pogingen om ‘vredestichters’ te zijn?}}<br /> <br /> Benoem ook de lessen die je hebt geleerd van<br /> deze ervaring en de manier waarop je van plan<br /> bent deze toe te passen in je veranderde gedrag.<br /> Dit geeft de persoon hoop en vertrouwen in de<br /> toekomst en zal hem of haar helpen te zien dat jij<br /> je zonden serieus aanpakt.<br /> <br /> Tot slot, vraag om vergeving. Het is belangrijk<br /> om werkelijk de woorden ''“Wil je me vergeven?”''<br /> uit te spreken – want vergeving is wat we nodig<br /> hebben en waar we om vragen.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''5'''&lt;/big&gt; Stel je voor dat je een ernstige zonde moet belijden aan iemand en hem of haar om vergeving vraagt. Nummer de onderstaande benaderingen in volgorde<br /> van de beste opties.<br /> <br /> * Opbellen<br /> * Persoonlijk gesprek<br /> * E-mail sturen<br /> * Vraag je echtgeno(o)t(e) of een vriend het voor je af te handelen}}<br /> <br /> '''Reageren op een belijdenis.'''<br /> Een goddelijke reactie op een belijdenis<br /> bevat een aantal elementen.<br /> Ten eerste, zeg de persoon<br /> dat je hem of haar vergeeft. Zeg<br /> niet: ''“’t Is al goed, hoor” ''of'' “Ach,<br /> maak je niet druk.”'' (Zonden zijn<br /> nooit ‘goed’ of ‘iets waar jij je niet<br /> druk over maakt’. Ze dienen eerder<br /> vergeven te worden.) Ten<br /> tweede, bedank degene die om<br /> vergeving vraagt voor zijn komst<br /> en zijn belijden. Bevestig je liefde<br /> en je respect voor de persoon.<br /> <br /> {{RightInsert|“Door vergeving haalt God de muren die door zonde zijn opgebouwd neer en Hij opent de weg voor een hernieuwde relatie met Hem. Dit is precies wat wij moeten doen als we vergeven zoals de Heer ons vergeeft; we moeten de persoon die ons verkeerd heeft behandeld vrij zetten van de straf gescheiden te zijn van ons. Omdat we geen wrok tegen anderen moeten houden, niet moeten blijven denken aan de fouten en de ander niet moeten straffen, zouden we vergeving kunnen beschrijven als een besluit om vier beloften te doen:<br /> <br /> ''“Ik blijf niet langer ‘hangen’ in deze gebeurtenis.”''<br /> <br /> ''“Ik zal deze gebeurtenis niet weer noemen en hem tegen je gebruiken.”''<br /> <br /> ''“Ik zal niet met anderen praten over deze gebeurtenis.”''<br /> <br /> ''“Ik sta niet toe dat deze gebeurtenis tussen ons instaat en onze relatie belemmert.”''<br /> <br /> Door deze beloften te doen en je er aan te houden, haal je de muren neer die staan tussen jou en degene die tegen jou gezondigd heeft. Je belooft de persoon niet te straffen door hem op afstand te houden. Je maakt de weg vrij om jullie relatie te ontwikkelen zonder herinnering van fouten uit het verleden. Dit is precies wat God doet voor ons en wat Hij ons opdraagt voor anderen te doen.”<br /> <br /> '''- Ken Sande'''}}<br /> <br /> Het vraagt moed en nederigheid om zonden te<br /> belijden. Door dit te doen, dien je de ander en<br /> help je hem of haar te bouwen aan een goddelijke<br /> relatie. Ten derde, vraag of hij of zij nog moeite<br /> heeft met jou als gevolg van de gebeurtenis,<br /> of - als dat aan de orde is - belijd<br /> elke zonde die jij hebt bijgedragen<br /> aan de gebeurtenis.<br /> Tot slot, verklaar de periode als<br /> afgesloten - dood en begraven<br /> - en verwoord je intentie om<br /> verder te gaan in een geheel<br /> herstelde relatie met de persoon.<br /> <br /> ====DIT WERKT ECHT!====<br /> <br /> Laat me besluiten met een persoonlijk<br /> getuigenis om de waarde<br /> van correctie aan te geven.<br /> Mijn vrouw Jane en ik hebben,<br /> samen met enkele andere echtparen,<br /> een jaarlijkse bijeenkomst<br /> om onze huwelijken te<br /> evalueren. Deze keer ging de<br /> evaluatie van ons huwelijk goed<br /> en ik voelde me voldaan en veilig.<br /> (In feite was ik, zoals zo<br /> vaak, in gedachten al bezig met<br /> de lunch - de discussie over die<br /> zonde maar bewaren we voor<br /> een andere keer.) Plotseling<br /> hoorde ik Jane deze vreselijke<br /> woorden uitspreken: “''Nou, er is wel iets wat ik graag naar voren wil brengen.”'' Ik wist meteen waar dit op uit<br /> zou lopen…<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;De Vreugde van Correctie!&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Jane vertelde hoe ik af en toe haar verlangens<br /> en meningen wel erg gemakkelijk opzij schoof<br /> door op een nadrukkelijke en autoritaire manier<br /> mijn eigen mening te poneren. (En dit is de vertaling:<br /> ik was trots en egoïstisch.) Ze gaf enkele<br /> uitstekende voorbeelden. Eén van de andere<br /> echtgenotes viel enthousiast in: “''O ja, ik herinner me dat je dat deed.''” (Moest ze daarbij nou echt<br /> mijn opgeheven vinger zo natuurgetrouw nabootsen?)<br /> Eén van de mannen zei dat ik hem op dezelfde<br /> manier had behandeld. Tegen de tijd dat<br /> we klaar waren, hadden ze me geholpen de wortels<br /> van mijn zonden te ontrafelen, me laten zien<br /> welke impact mijn zonden op anderen hadden en<br /> me inzicht laten krijgen in hoe ik kon veranderen.<br /> We eindigden met belijdenis, vergeving en gebed.<br /> Het hele gesprek duurde maar een half uur,<br /> maar het was levensveranderend.<br /> <br /> Ik dankte God voor een goede echtgenote en<br /> goede vrienden die bereid zijn me te corrigeren<br /> en dat ook effectief kunnen. Deze echt Bijbelse<br /> zorg hielp mij, zegende anderen en verheugde<br /> God. Onze Vader verlangt dat elk van Zijn kinderen<br /> leeft in de speciale zegen, die voortvloeit uit<br /> het toepassen van Bijbelse correctie. Maak deze<br /> materie je eigen. Laat het werken in je kleine<br /> groep. God garandeert dat het werkt!<br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> 1. Dit is een leuke: volgens de meeste Bijbelvertalingen zei Christus Petrus anderen te vergeven, niet zeven maal, maar zeventig maal zeven maal – dus 490 maal (Matt. 18:22). Echter niemand heeft ooit het vers gevonden waarin wordt aangegeven welke specifieke wraakactie je moet ondernemen tegenover iemand die voor de 491e maal tegen je zondigt. Wat zou hier de ideale wraak zijn? Hier wat ideeën om op gang te komen:<br /> * Sluit hun huis, auto en werkplek aan op de radio en eis dat ze zes maanden lang non-stop luisteren naar de 24-uurs polkazender. <br /> * Laat ze tot vervelens toe luisteren naar opnames van alle troonredes die sinds 1952 zijn uitgezonden. <br /> * Laat ze beleefd en uitgebreid spreken met elke telefonische enquêteur of verkoper die het komende jaar belt. In elk van deze gesprekken moeten ze tenminste één maal zeggen: “''Wat fijn dat u belt”, “Ja, maar natuurlijk!” ''en'' “Oh, absoluut!''” <br /> <br /> 2. Is het voor ons beter om zorg te geven of om zorg te krijgen in de kerk? <br /> <br /> 3. Kun je een situatie beschrijven waarin je een meningsverschil had die niet uitliep op een conflict - of een situatie die wel uitliep op een conflict, terwijl dit niet had moeten<br /> gebeuren? <br /> <br /> 4. Wat is het verschil tussen “Sorry” en “Vergeef me, alsjeblieft” ? <br /> <br /> 5. Op welke manieren heb jij persoonlijk baat gehad bij het geven of krijgen van Bijbelse correctie? <br /> <br /> 6. Speel de volgende twee confrontaties uit: één die start met een beschuldiging en één die start met een informerende vraag. Waarom maakt de manier waarop je iets zegt zo’n groot verschil? <br /> <br /> 7. De schrijver stelt dat ‘open conflicten’ moeten worden aangepakt. Hoe weet je of er sprake is van een open conflict? <br /> <br /> 8. Kun je vijf onbijbelse uitspraken bedenken die men zou kunnen gebruiken om de aandacht van hun zonden af te leiden? (Bijvoorbeeld: ''“Ja, ik weet dat ik je eerder had moeten bellen, maar ik was echt doodop.''”) <br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''The peacemaker'', Ken Sande (Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1991)<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div> Wed, 11 Nov 2009 21:56:34 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}<br /> <br /> Zoals we in hoofdstuk 1 van dit boek konden<br /> lezen is heiliging een eerste doel binnen het kleinegroepenwerk.<br /> God heeft ons allemaal geroepen<br /> om het evenbeeld te worden van Christus. In<br /> Gods wijsheid, heeft Hij ons zo gemaakt dat we<br /> dit niet kunnen bereiken zonder de betrokkenheid<br /> van anderen. Wayne Grudem heeft eens gezegd:<br /> ''“Heiliging in het Nieuwe Testament is gewoonlijk een gezamenlijk proces. Het is iets dat gebeurt in gemeenschappelijkheid.” Iemand anders schreef als volgt: “Men kan alles zelfstandig aanleren, behalve karakter.”''<br /> <br /> De grootste blokkade op weg naar persoonlijke<br /> volwassenheid en Bijbelse relaties is zonde: zonde<br /> in ons eigen leven, zonde in het leven van anderen,<br /> een wereld gevallen in zonde. Op elk van<br /> deze gebieden kunnen werkelijk betrokken relaties<br /> die in de kleine groep ontstaan goed helpen<br /> en hoop geven. Om ons te helpen in onze voortdurende<br /> strijd om meer te lijken op Christus, gebruikt<br /> God mensen op drie manieren: om onze<br /> zonden aan het licht te brengen, om ons te helpen<br /> onze zonden aan te pakken en om naast ons<br /> te staan in onze strijd tegen de zonde.<br /> Ten eerste gebruikt God mensen om onze zonden<br /> aan het licht te brengen. Vrienden zien ons<br /> leven van dichtbij en kennen ons persoonlijk,<br /> daardoor kunnen ze gebieden benoemen waarin<br /> sprake is van zonde en zwakheid en/of gebieden<br /> waar we nog groei nodig hebben. Ook laat omgang<br /> met anderen onze zonden zien en laten situaties<br /> waarin we terechtkomen zien wat onze<br /> hartsgesteldheid is.<br /> <br /> Als de zonde eenmaal bekend is, geeft God ons<br /> anderen die ons helpen met de zonde om te gaan<br /> door ons te confronteren, raad te geven, te bemoedigen,<br /> verantwoordelijkheid te laten nemen<br /> en voor ons te bidden. En tenslotte geeft Hij ons<br /> anderen om ons te helpen en te steunen als we<br /> de effecten van het leven in een zondige wereld<br /> onder ogen zien - pijn, ontmoediging, verwarring,<br /> zwakheid - terwijl we wachten tot we ''“…worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zullen delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.”'' (Romeinen 8:21) Laten we eerst dit laatste aspect eens bekijken. <br /> <br /> ====ZORG VOOR ELKAAR====<br /> <br /> {{LeftInsert|“De christelijke benadering is om alle problemen op te lossen, niet het oplossen van een paar problemen of ze maar gedeeltelijk op te lossen. Romeinen 5:20 beschrijft ons de volheid van Gods genade: “maar waar de zonde toenam, werd ook de genade steeds overvloediger.” Die zekerheid betekent dat wanneer Jezus zonde tegemoet treedt, Hij meer doet dan alleen tegemoet komen aan nood. Het is niet Zijn doel ‘iets op te lappen’ of zelfs maar de tijd terug te draaien. Hij wil iets slechts veranderen in iets geweldigs! En Hij wil niets liever dan dat!”<br /> <br /> '''- Jay Adams'''}}<br /> <br /> In de kleine groep zijn er<br /> verschillende manieren om<br /> aandacht aan anderen te<br /> geven. Laat me vijf methoden<br /> noemen die zich in de<br /> praktijk al bewezen hebben.<br /> '''Troost'''. Troost betekent het<br /> verzachten van het verdriet<br /> en de problemen van het leven.<br /> Het leven kan hard<br /> zijn. We kunnen ernstige<br /> beproevingen en tragedies<br /> meemaken. Het sterven van<br /> een familielid of goede<br /> vriend, het verlies van een baan, een gebroken<br /> relatie die we proberen te herstellen. Ook dagelijkse<br /> teleurstellingen en tegenslagen kunnen ons<br /> belasten en dwars zitten. Soms hebben we gewoon<br /> een slechte dag. Het is geweldig als we op<br /> zulke momenten trouwe vrienden om ons heen<br /> hebben die aandacht voor ons hebben, ons troosten<br /> en ons helpen onze lasten te dragen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 2 Korinthiërs 1:3-4''' Als God ons in onze moeilijkheden troost, wat verwacht Hij dan vervolgens van ons?}}<br /> <br /> Het Nieuwe Testament leert: ''“Heb verdriet met<br /> wie verdriet hebben.” (Romeinen 12:15) en dat<br /> we “…door de troost die we zelf van God ontvangen,<br /> anderen in al hun ellende moed kunnen geven.”''<br /> (2 Korinthiërs 1:4) Ik kom regelmatig met<br /> een groep mannen in de kerk samen om verantwoording<br /> af te leggen en elkaar te steunen. Ik<br /> kan vele voorbeelden uit de afgelopen jaren bedenken<br /> waarin we elkaar hebben geholpen bij<br /> moeilijkheden op het werk of thuis, in heftige en<br /> ontmoedigende momenten van strijd tegen de<br /> zonde, of gewoon in de ‘ups en downs’ van het<br /> gewone leven. De troost die we op dergelijke momenten<br /> ontvingen en gaven zijn van onschatbare<br /> waarde gebleken in ons leven met God in een gevallen<br /> wereld.<br /> <br /> '''Raad'''. Hiermee bedoel ik niet formeel pastoraat,<br /> maar het delen van de wijsheid, de inzichten<br /> die we verworven hebben en onze ervaringen<br /> met hen die dat nodig hebben. Paulus schreef<br /> aan de Romeinen: ''“Broeders en zusters, ikzelf ben ervan overtuigd dat u inderdaad niets dan het goede wilt en dat het u niet aan kennis ontbreekt, zodat u ook in staat bent om elkaar terecht te wijzen.”'' (Romeinen 15:14) Mijn vrouw<br /> en haar vriendinnen zijn hierin uitmuntend. In<br /> een uur kletsen aan de telefoon kunnen ze alle<br /> problemen van de wereld (tenminste, van hun<br /> wereld) oplossen, dit op een informele, maar uiterst<br /> Bijbelse, praktische en effectieve manier.<br /> <br /> Ze bieden een luisterend oor. Ze delen wat<br /> God hen heeft geleerd of wat voor henzelf heeft<br /> gewerkt in praktische en geestelijke zaken.<br /> <br /> Waarschuwing voor mannen: probeer dit niet<br /> zelf! Je bent genetisch niet gemaakt om zo een<br /> uur te kletsen. Voor mannen is een soortgelijk<br /> kletsen alleen zinvol tijdens een activiteit zoals<br /> vissen, eten of voetbal kijken. Hier volgt een<br /> (min of meer) letterlijke transcriptie van een gesprek<br /> van hechte vrienden onder elkaar:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Al beet?”&lt;br&gt;<br /> ''“Ja.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Pauze) “Wat voor aas gebruik je?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Uh… voorntjes.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Lange pauze) “Wat denk je, zal ik naar Tibet gaan als zendeling?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmm, nee.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Middellange pauze) “Denk je dat ik moet overgaan op kunstaas?”''&lt;br&gt;<br /> ''(Reflectieve pauze) “Tja, glimmers werken bij mij in deze tijd van het jaar het beste.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;br&gt;<br /> ''“Ja… Ze zijn goed.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat deze conversatie onder andere laat zien is<br /> de natuurlijke mannelijke neiging om zich meer<br /> te richten op dingen in de omgeving (zoals de<br /> visspullen) dan op de veel duidelijker persoonlijke<br /> zaken (zoals een mogelijke roeping voor de zending).<br /> Dus mannen, zet ’m op, jullie zullen waarschijnlijk<br /> extra aandacht aan dit hoofdstuk moeten<br /> geven.<br /> <br /> '''Bemoediging'''. Bemoedigen betekent inspireren<br /> met moed, geestkracht en hoop; een hart onder<br /> de riem steken; een duwtje in de rug geven.<br /> Iedereen raakt op z’n tijd wel eens ontmoedigd.<br /> We maken periodes mee dat het leven zwaar is,<br /> de voortgang maar langzaam gaat, of de uitdagingen<br /> onmogelijk groot lijken. Juist in die periodes<br /> is het belangrijk dat er iemand is die ons een<br /> peptalk geeft, niet gebaseerd op positief denken<br /> of blind optimisme, maar op de vele beloften en<br /> hoop die de Schrift ons voorhoudt.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Job kreeg van zijn vrienden hoge cijfers voor zijn vaardigheid te bemoedigen (zie Job 4:3-4). Hoe schat je de vaardigheid van zijn vrouw in op dit gebied? (Zie Job 2:7-10)}}<br /> <br /> Op andere momenten, wanneer we onze prioriteiten<br /> niet meer op orde hebben, dreigt onze<br /> moed om door te gaan te verslappen. We geven<br /> toe aan de verleiding om het maar een beetje te<br /> laten gaan en wat rustiger aan te doen, ons najagen<br /> van God komt op een laag pitje te staan.<br /> <br /> Op zulke momenten hebben we iemand nodig<br /> die naast ons staat en ons weer een zetje in de<br /> goede richting geeft. Ik geloof dat dit is wat de<br /> schrijver van de Hebreeënbrief bedoelt wanneer<br /> hij schrijft: ''“Laten we oplettend blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen.”'' (Hebreeën 10:24)<br /> <br /> Tot slot, bemoediging kan komen in de vorm<br /> van waardering en dank. ''“Goed gedaan!” “Het is me opgevallen dat je bent blijven vertrouwen en dat jij je vreugde hebt behouden, ondanks je moeilijkheden.” “Bedankt voor de manier waarop je geholpen hebt.”'' Dergelijke uitingen en bevestigingen<br /> zijn uiterst bemoedigend om te horen. Ik<br /> kan niet zeggen hoe vaak ik geestelijk ben opgebeurd<br /> en opnieuw gemotiveerd werd om te groeien<br /> en te dienen door zulke bemoedigingen van<br /> anderen.<br /> <br /> '''Hulp'''. De eerder genoemde zaken zijn belangrijke<br /> uitingen van zorg voor elkaar, maar ze zijn<br /> niet de enige uitingen. Er zijn veel manieren om<br /> degenen in onze kleine groep fysiek of materieel<br /> te helpen. Jakobus herinnert ons hier aan: ''“En één van u zegt dan: “Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!” zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften, wat heeft dat voor zin?”'' (Jakobus 2:16) Hij schrijft dit niet omdat we zulke dingen niet moeten zeggen, maar hij wijst erop dat in veel situaties woorden alleen niet voldoende zijn. Maaltijden voor gezinnen waar net een baby is geboren, iemand helpen bij het leggen van een nieuw dak op het huis, financiële ondersteuning van iemand die tijdelijk zonder werk zit, iemand mee laten rijden naar een bijeenkomst. Op al deze en nog veel meer praktische manieren kunnen we anderen in onze kleine groep dienen.<br /> <br /> Op een keer bereidden ik en mijn gezin ons<br /> voor op een verhuizing. Een week voordat mijn<br /> huis te koop zou worden aangeboden waren nog<br /> een aantal flinke opknapklussen niet af. Het zou<br /> me nooit gelukt zijn alles zelf op tijd af te krijgen,<br /> maar een stel vrienden was bereid<br /> een zaterdag op te offeren<br /> om me te helpen. In een mum<br /> van tijd waren de klussen geklaard.<br /> Dit was niet alleen een<br /> enorme praktische zegen voor<br /> mij en mijn gezin, maar ook<br /> een geweldige tijd waarin de<br /> vriendschap met de mannen<br /> groeide.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Welke van de gaven, genoemd in Romeinen 12:6-8 hebben het meest direct te maken met elkaar helpen op een duidelijk praktische manier? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}} <br /> <br /> '''Correctie'''. De meeste mensen<br /> zien correctie niet als onderdeel<br /> van zorg voor elkaar,<br /> maar in feite is het één van de<br /> belangrijkste manieren waarop<br /> we onze vrienden kunnen dienen.<br /> Zonde is immers de<br /> grootste vijand van zowel persoonlijke<br /> volwassenheid als<br /> van onze relatie met anderen. Correctie betekent<br /> letterlijk: ‘weer rechtovereind zetten’; ingrijpen<br /> en helpen wanneer iemand uit koers raakt. Wat is<br /> waardevoller voor een vriend dan dat? De Schrift<br /> raadt ons aan correctie lief te hebben, ze gaat<br /> zelfs zover dat er staat dat zij die correctie haten,<br /> dom zijn (Spreuken 12:1).<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Hebreeën 12:5-8 Hoe behandelt God degenen van wie hij houdt? Vind je het vriendelijk om je vrienden op dezelfde manier te behandelen?}}<br /> <br /> Laten we de rest van dit hoofdstuk kijken naar<br /> dit belangrijke gebied van dienstbaar zijn aan elkaar.<br /> Als we dat doen, laat dan onze hartsgesteldheid<br /> zo zijn dat we zowel werkelijk zoeken<br /> naar manieren om elkaar effectief te helpen om<br /> persoonlijk te groeien, als naar het oplossen van<br /> problemen in onze relaties die het gevolg zijn van<br /> onze zonde. De belangrijkste vaardigheden ten<br /> aanzien van correctie kunnen samengevat worden<br /> in conflictoplossing, confrontatie en belijden.<br /> <br /> ====CONFLICTEN OPLOSSEN====<br /> <br /> '''Conflicten en ruzies zijn onvermijdelijk.'''<br /> Wanneer we ons begeven in gezelschap van<br /> mensen die zondig en egoïstisch zijn (mensen zoals<br /> wij dus), stellen we onszelf bloot aan de kans<br /> op conflicten en beledigingen. Waar vindt dit<br /> plaats? Zo ongeveer op elke plaats ter wereld!<br /> Maar vooral daar, waar we nauwe relaties met<br /> anderen hebben. Thuis, in de kerk, op school, op<br /> het werk... of in onze kleine groep.<br /> <br /> Meningsverschillen zijn onvermijdelijk, want<br /> mensen zijn verschillend. Conflicten en ruzies zijn<br /> begrijpelijk (in de gegeven omstandigheden),<br /> wahttp://nl.gospeltranslations.org/w/skins/common/images/button_italic.pngnt we zijn zondig. Maar een meningsverschil<br /> hoeft niet altijd te leiden tot een conflict, of een<br /> conflict tot een ruzie. Je kunt het oneens zijn met<br /> iemand zonder te zondigen en men kan zondigen<br /> tegenover jou zonder dat je erdoor beledigd hoeft<br /> te zijn. Soms voel jij je beledigd zonder dat iemand<br /> tegen je zondigt. In dat geval is het enige<br /> dat werd gekrenkt je trots, je<br /> zelfgerichtheid of een andere afgod<br /> in je hart.<br /> <br /> {{RightInsert|“De Bijbel leert ons dat we conflicten noch moeten zien als een ongemak, noch als een gelegenheid tot eigen voordeel, maar meer als een kans om de aanwezigheid en kracht van God te laten zien… Het moedigt ons aan om conflicten te zien als een kans om God groot te maken, anderen te dienen en te groeien naar het beeld van Christus.”<br /> <br /> '''- Ken Sande'''}}<br /> <br /> Er zijn nog andere mogelijkheden,<br /> enkele zullen we verderop<br /> in dit hoofdstuk bespreken.<br /> Zorg, eerlijk onderzoek en wijze<br /> toepassing van de Schrift zijn<br /> van cruciaal belang.<br /> Eén ding is zeker: terwijl ons<br /> doel is elkaar waarachtig en volledig<br /> lief te hebben, ''zullen'' we<br /> meningsverschillen hebben en ''zullen'' we conflicten<br /> hebben waarbij we zondigen tegen anderen<br /> en zij tegen ons. Jezus zelf zei:”''Het is onmogelijk dat er geen verleidingen komen.”'' (Lucas 17:1<br /> NBG) Het betekent echter niet dat wanneer de<br /> onvermijdelijke verleidingen komen, wij niet verantwoordelijk<br /> zijn om ze op een goddelijke en<br /> verlossende manier te weerstaan en op te lossen.<br /> <br /> In feite zal juist het vermijden van de goddelijke<br /> oplossing van conflicten een dam veroorzaken<br /> tussen ons en anderen, waardoor een stuwmeer<br /> vol met misverstanden, bitterheid, onvergevingsgezindheid<br /> en/of wrok kan ontstaan. De dam zal<br /> uiteindelijk doorbreken waardoor veel ernstiger<br /> problemen zullen ontstaan dan er zouden zijn geweest<br /> wanneer we de beginnende conflicten hadden<br /> aangepakt. En ondertussen, terwijl we bezig<br /> zijn de dam steviger te maken in een vruchteloze<br /> poging het breken ervan te voorkomen, wordt<br /> ons karakter meer en meer gevormd door onze<br /> zondige houding en ons zondige gedrag.<br /> <br /> Maar geen van deze dingen hoeft te gebeuren<br /> wanneer we ootmoedig Gods methoden toepassen<br /> om conflicten te vermijden en deze op te lossen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Petrus 4:8''' Hierin staat een geweldige strategie om onnodige conflicten te vermijden.}}<br /> <br /> '''Conflicten vermijden'''. Ik hoorde eens zeggen:<br /> ''“Het is beter een vangrail te plaatsen boven aan een ravijn, dan beneden een ambulancedienst te starten.”'' Dit geldt met name wanneer<br /> het gaat om relaties. Ons eerste doel is bewust te<br /> zijn van de mogelijke valkuilen, zodat we het ontstaan<br /> van conflicten voor kunnen zijn.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Spreuken 1:7''' Wanneer we anderen corrigeren, zelf gecorrigeerd worden of wanneer we nadenken of correctie nodig is, welke hartsgesteldheid is dan<br /> van het grootste belang?}}<br /> <br /> Er zijn verschillende veelvoorkomende, maar<br /> gevaarlijke manieren om conflicten te vermijden.<br /> Het proberen niet te praten over gevoelige onderwerpen<br /> of gebieden waar meningsverschillen over<br /> zijn is een bekende, maar ongeschikte strategie.<br /> Hopen dat een probleemgebied vanzelf zal verdwijnen,<br /> werkt ook niet. Net zo min als het per<br /> half jaar wisselen van kleine groep of het wonen<br /> in een grot.<br /> <br /> Dit zijn pogingen die geen rekening houden<br /> met het feit dat we ons op een weg bevinden<br /> langs veel ravijnen, met nogal druk verkeer,<br /> waaronder een aantal onverantwoordelijke rijders,<br /> en zonder vangrail. In werkelijkheid, vanwege<br /> de grote risico’s, zullen deze pogingen niet<br /> het ''conflict'' vermijden, maar de oplossing ervan!<br /> <br /> Effectiever is stappen te zetten die conflicten<br /> voorkomen, om geestelijke vangrails neer te zetten.<br /> Dit kan door een vorm van regelmatige en<br /> eerlijke communicatie op te bouwen met onze<br /> vrienden om dicht bij hen te kunnen zijn. Het<br /> maakt het mogelijk dat we hen leren kennen en<br /> zij ons. Dergelijke inspanningen maken een kwaliteitsrelatie<br /> mogelijk die ons<br /> helpt beter met de verschillen<br /> om te gaan als deze naar boven<br /> komen. Als onderdeel van onze<br /> communicatie zullen we onze<br /> vrienden vragen om ons regelmatig<br /> te voorzien van input en<br /> evaluatie. Dit geeft een vertrouwelijke<br /> omgeving om gedachten<br /> over ons of onze relatie<br /> onder woorden te brengen.<br /> <br /> {{LeftInsert|2 Welk van de volgende methodes, overal ter wereld in gebruik, thuis, op school of op het werk, lossen conflicten even effectief op als de Bijbelse benadering?<br /> <br /> *De rest van je leven iedereen met wie je een conflict hebt gehad negeren. <br /> *Erg aardig doen tegen de beledigde partij wanneer je hem/haar weer ontmoet.<br /> *Wanneer een poging tot verzoening wordt gedaan, volhouden dat je niet beledigd was (ook al was je dat wel).<br /> *Zorgen dat zo veel mogelijk mensen negatief denken over de persoon met wie je een conflict hebt gehad.<br /> *Doen alsof er niets gebeurd is (zie ook: ‘erg aardig doen’ hierboven), vasthouden aan de overtuiging dat als de uitspraak “Tijd heelt alle wonden.” niet in de Bijbel staat, deze er eigenlijk wel in had moeten staan.}}<br /> <br /> Ook realistische (geen lage)<br /> verwachtingen helpen. Niemand<br /> in de groep is perfect, ook jij<br /> niet. Rekening houden met de<br /> mate van volwassenheid, de<br /> omstandigheden, beperkingen<br /> en menselijkheden helpt ons<br /> genade te verlenen aan elkaar.<br /> God ''“vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd”'' (Psalm<br /> 103:14b). Zo zouden we ook<br /> onderling met elkaar om moeten<br /> gaan. Hoe duidelijker we<br /> onze verwachtingen naar elkaar<br /> gekwetst zullen zijn.<br /> <br /> Tot slot, we hebben te maken met kleine dingen.<br /> We hoeven niet alles aan te pakken; maar<br /> als iets kleins jou ergert, pak het dan aan, voordat<br /> het groot geworden is.<br /> <br /> ''Conflicten uitwerken''. Conflicten kunnen<br /> gaan over algemene geschillen of over werkelijke<br /> beledigingen; het is cruciaal het onderscheid<br /> hiertussen te begrijpen. Welke van de twee het<br /> ook is, het volgende proces zal je helpen de oplossing<br /> te vinden. Wanneer je dit proces doorloopt,<br /> onthoud dat je doel drieledig is: het probleem<br /> op te lossen, naar elkaar toe te groeien<br /> ''gedurende'' het proces, en meer goddelijk te worden<br /> ''door'' het proces. Persoonlijke overwinning is<br /> ''niet'' het doel, want dat zal noch je vriend zegenen,<br /> noch God verheugen.<br /> <br /> {{RightInsert|“Om op de juiste manier te kunnen luisteren is de houding en het gedrag van een dienaar nodig. Het vraagt van om ons gehele innerlijke en uiterlijke menszijn ondergeschikt te maken aan de ander. We zeggen dan: ‘Jouw belangen, zorgen, problemen, successen en mislukkingen zijn belangrijker dan die van mij. Ik zal luisteren naar wat jij te zeggen hebt voor zover het in overeenstemming is met de Bijbel. Ik zal je toestaan jezelf geheel te uiten. Ik geef mijzelf aan jou. Laten we kijken naar wat voor jou het belangrijkste is in plaats van wat voor mij het belangrijkste is.”<br /> <br /> '''- Wayne Mack'''}}<br /> <br /> Ten eerste, evalueer het conflict. Is er sprake<br /> van zonde of van een gewoon verschil van mening<br /> over persoonlijke voorkeuren?<br /> Hierbij is geen grotere wijsheid<br /> ten aanzien van de ''houding''<br /> die we dienen te hebben, dan die<br /> Jakobus ons beschrijft in Jakobus<br /> 1:19: ''“Geliefde broeders en zusters, onthoud dit goed: ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden.”'' Luisteren is het eerste,<br /> het tweede en het derde dat we<br /> moeten doen. Dit houdt ook in<br /> begrip te krijgen voor de zaken<br /> vanuit feitelijk perspectief (wat is<br /> er gebeurd) en van het hartsperspectief<br /> (hoe heeft iedere betrokkene<br /> het ervaren). Het betekent<br /> ook een beter begrip proberen te krijgen van de<br /> andere persoon, zodat sympathie en medeleven<br /> voor hem kan ontstaan.<br /> <br /> Vervolgens, blijf bij het onderwerp. Pak één<br /> ding tegelijk aan. Bekijk wat er is gebeurd en<br /> geef ''niet'' jouw beoordeling van de motieven en<br /> het karakter van de ander (zulke beoordelingen<br /> zijn vaak zondig en onjuist). Kom ook niet - om<br /> ‘punten te scoren’ - terug op allerlei zaken die<br /> zich in het verleden hebben afgespeeld en die<br /> reeds vergeven zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' heb je ooit iets gezegd waarvan je onmiddellijk spijt had? Voordat je jezelf het zwijgen oplegt, leer eerst Spreuken 10:19 eens uit je hoofd.}}<br /> <br /> Wanneer het zover is om één en ander ter<br /> sprake te brengen, bespreek dan alleen die zaken<br /> die leiden tot begrip en tot een oplossing. En<br /> wees onderzoekend op een respectvolle manier.<br /> Beschuldig niet, laat geen boosheid zien of zelfmedelijden<br /> (dat is zonde). De raad van Paulus is<br /> helder: ''“Laat geen vuile taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goed doen aan wie ze hoort.”'' (Efeziërs 4:29) Het meest effectief in een<br /> dergelijke situatie zal zijn, het in de eerste plaats<br /> afrekenen met onze eigen fouten.<br /> <br /> ====CONFRONTEREN MET ZONDE====<br /> <br /> Wanneer er in een bepaalde situatie tegen ons<br /> gezondigd is, of wanneer we gaan zien dat een<br /> medegelovige een zondig patroon in zijn leven<br /> heeft, kan confrontatie nodig zijn. Confronteren is<br /> ‘onder ogen doen zien’. Hier is confrontatie het<br /> proces waarbij je iemand helpt een specifieke<br /> zonde in zijn leven onder ogen te zien of om door<br /> conflicten en ruzies heen te werken naar vergeving<br /> en herstel.<br /> <br /> Dit kan op een goede en verkeerde manier gebeuren.<br /> Als het om een persoonlijk conflict gaat, laat<br /> het volgende voorbeeld zien hoe het niet moet.<br /> Tijdens je kleine groep-bijeenkomst valt Joe je in<br /> de rede. Jij slaat op tilt: ''“Ik ben er zat van dat je me elke keer in de rede valt, jij bent de meest ongevoelige, eigenzinnige druiloor die ik ooit ben tegengekomen! Je bent zo ijdel dat je denkt dat wat jij te zeggen hebt belangrijker is dan wat alle anderen te zeggen hebben. Ik probeer je dat al maandenlang voorzichtig duidelijk te maken, maar je hebt er niets van begrepen! Dus ik vertel je het nu maar eens recht in je gezicht waar iedereen bij is. Ik vind dat je me je excuus moet aanbieden en ik verwacht dat je dat nu meteen doet! ... Ik wacht!”'' Deze aanpak is waarschijnlijk niet zo effectief.<br /> <br /> Wat is de goede manier? De Schrift geeft verschillende<br /> principes die we kunnen hanteren wanneer<br /> we iemand willen confronteren ten aanzien<br /> van zonde.<br /> <br /> Ten eerste, stel vast of confrontatie nodig is.<br /> Voor verschillende situaties heb je verschillende<br /> normen nodig.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 5:19-20. Zoals je ziet wegen de voordelen van het corrigeren van een vriend ruimschoots op tegen de spanning die het in eerste instantie zal veroorzaken.}}<br /> <br /> Spreuken 19:11 zegt: ''”Een verstandig mens houdt zijn woede in toom, het siert hem als hij fouten door de vingers ziet.”'' Het is niet nodig om<br /> iedere keer dat jij je beledigd voelt naar de ander<br /> toe te stappen. Wanneer je dat kunt, vergeef dan<br /> en ga met de persoon verder zonder negatief effect<br /> op de relatie. Maar ontloop een confrontatie<br /> niet uit angst. De gebeurtenis moet in je gedachten<br /> en in je hart werkelijk opgelost zijn.<br /> (Wanneer er sprake is van een openlijk conflict<br /> ''moet'' je er zelfs iets aan doen. Iets<br /> dergelijks kun je niet voorbij laten<br /> gaan zonder oplossing en herstel.)<br /> Uiteindelijk zul je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je<br /> merkt dat: 1) je de gebeurtenis<br /> niet uit je gedachten kunt zetten,<br /> 2) je niet meer in staat bent om<br /> gewoon om te gaan met de persoon<br /> die jou beledigd heeft of tegen<br /> je gezondigd heeft, of 3) je<br /> denkt dat iemand iets tegen je heeft, maar daarmee<br /> niet bij je komt – je weet niet wat het is,<br /> maar de persoon lijkt zich anders te gedragen tegenover<br /> jou.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Confrontatie kan erg moeilijk zijn en velen vermijden het. Maar hoeveel verloren tijd zou in ons leven vrijgemaakt kunnen worden wanneer betrouwbare vrienden zouden beginnen ons waarheden over onszelf te vertellen?”<br /> <br /> '''- Terry Virgo'''}}<br /> <br /> Wanneer een vriend zondigt en je gelooft dat<br /> het nodig is hem er op aan te spreken, zou jij je<br /> eerst moeten afvragen: is deze zonde een patroon?<br /> Is het zo ernstig dat het onmiddellijke<br /> aandacht nodig heeft? Is het Gods tijd om hem te<br /> confronteren? Ben ik de juiste persoon om hem<br /> ermee te confronteren? (Deze laatste twee vragen<br /> zijn geen ‘excuus’-vragen om datgene te vermijden<br /> waarvan je weet dat je het moet doen.)<br /> Over het algemeen zou je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je er<br /> van overtuigd bent dat de zonde<br /> voortduurt en ernstig is en wanneer<br /> je, in gebed, weet dat jouw houding<br /> en motieven niet verkeerd zijn. Onthoud<br /> dat God ook in het leven van de<br /> andere persoon bezig is zaken uit te<br /> werken. Wanneer je geroepen wordt<br /> de confrontatie aan te gaan, dan ben<br /> je geroepen om aan te sluiten bij het<br /> werk dat de Heilige Geest al begonnen<br /> is te doen – en niet geroepen de<br /> Heilige Geest te ''zijn''.<br /> <br /> {{RightInsert|“Termen geven niet alleen een beschrijving, ze interpreteren ook. Wanneer we een woord als ‘roddel’ gebruiken, komen er volop Bijbelse beelden en verklaringen in onze<br /> gedachten, tenminste, dat zou moeten. Wanneer we dezelfde activiteit op een meer neutrale manier proberen te beschrijven, zijn we in werkelijkheid bezig het te beschrijven op een onbijbelse manier. Gods beschrijvende categorieën zijn niet neutraal… ‘Neutraliteit’ is in wezen een overgave aan ongeloof. Het is weigeren te spreken en te denken vanuit Gods perspectief.”<br /> <br /> '''- E. Bradley Beevers'''}}<br /> <br /> Ten tweede, definieer het probleem.<br /> Waar confronteer je hem mee? Wat<br /> deed hij of heeft hij gezegd? Over<br /> welke zonde gaat het? Wat is het effect<br /> er van? Hoe moet hij veranderen?<br /> Door het probleem te definiëren<br /> zul je tijdens de confrontatie duidelijk<br /> en beknopt zijn. Zorg er voor dat je de zaken Bijbels<br /> definieert, want het gaat om wat de Schrift<br /> te zeggen heeft – en niet om onze eigen gedachten<br /> en gevoelens – want de Schrift is ''“door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen en om op te voeden tot een deugdzaam<br /> leven, zodat een dienaar van God op zijn taak berekend is en voor elk goed doel volledig is toegerust.”'' (2 Tim 3:16,17)<br /> <br /> Ten derde, verwijder de balk uit je eigen oog.<br /> Wanneer je iemand confronteert die tegen jou<br /> gezondigd heeft zul je vaak ontdekken dat jouw<br /> zonde ook van invloed is geweest. Wanneer je<br /> een ander confronteert met een specifieke zonde,<br /> waarschuwt de Schrift jou je bewust te zijn van<br /> je eigen zonden en verleidingen op dat zelfde gebied<br /> (Galaten 6:1). Dat betekent niet dat je de<br /> confrontatie niet moet aangaan, maar dat je dat<br /> niet moet doen voordat je eerst je eigen hart<br /> hebt onderzocht en je geweten gezuiverd hebt.<br /> Dit stelt je in staat om op een nederige manier in<br /> de vreze des Heren, de confrontatie aan te gaan.<br /> Het vergroot het effect van je boodschap van<br /> verzoening, berouw en oplossing.<br /> <br /> Zelfonderzoek kan ook nog een ander effect<br /> hebben. Misschien voelde jij je gekwetst zonder<br /> dat er sprake was van een belediging – iemand<br /> heeft je misschien eerder geraakt in je zelfgerichtheid<br /> of je trots (en je ontdekt dat je wat<br /> ‘overgevoelig’ bent). Ook moet je er voor oppassen<br /> mensen niet te confronteren met wat jij<br /> denkt dat zonde is, terwijl het gaat over een aspect<br /> in de persoonlijkheid van de ander dat jij<br /> niet zo kunt waarderen. In zo’n situatie kun je<br /> starten met een confrontatie en vervolgens eindigen<br /> met belijden en berouw.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 2:11-12''' Paulus sprak soms stevige woorden tegen de kerken… maar wat was zijn hartsgesteldheid?}}<br /> <br /> Ten vierde, bereid je hart. Dit houdt drie dingen<br /> in: wees ervan overtuigd dat je ''motieven''<br /> zuiver zijn – tot eer van God, weerhoud je broeder<br /> en zuster van verder zondigen en herstel de<br /> relatie (met andere woorden, je gaat niet je gelijk<br /> halen, hen de waarheid zeggen, hen op de plaats<br /> zetten of je eigen irritaties wegwerken). Zorg er<br /> voor dat je de juiste ''houding'' hebt – vriendelijkheid,<br /> geduld, nederigheid en werkelijke zorg voor<br /> het welzijn van anderen. Tot slot, ''bid'' – om het<br /> effectief kunnen overbrengen van je zorgen; voor<br /> het hart van de ander, dat het voorbereid is om<br /> te ontvangen en voor Gods genade voor berouw,<br /> vergeving en herstel.<br /> <br /> Ten vijfde, zoek de confrontatie. Uiteindelijk<br /> bepaalt Gods genade de effectiviteit van elke<br /> confrontatie. Er zijn echter verschillende dingen<br /> die je kunt doen, zodat het moment van confrontatie<br /> meer effect heeft.<br /> <br /> ''Spreek'' privé met de persoon.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Spreuken 18:13 en 18:17 maken duidelijk waarom we, wanneer we denken dat een broeder of zuster tegen ons gezondigd heeft, hem of haar moeten<br /> benaderen met een nederig en open hart. Lees deze tekstgedeelten en schrijf vervolgens hieronder in één zin wat deze verzen in essentie zeggen over onszelf. &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> ''Zorg'' voor een omgeving waarin zo min mogelijk<br /> afleiding zal zijn, zodat jullie<br /> je volledig kunnen concentreren<br /> op de zaak die aan de orde is.<br /> <br /> ''Bevestig'' je echte genegenheid<br /> voor de persoon voordat je de<br /> confrontatie aan gaat. Dit is niet<br /> om hem te bewerken voordat de<br /> werkelijke slag komt, maar om<br /> de goede toon te zetten voor het<br /> gesprek. Je ''bent'' er om de waarheid<br /> te spreken… maar in liefde<br /> (Ef. 4:15). Vaak heb ik de hele<br /> sfeer van een ontmoeting zien<br /> veranderen op het moment dat ik<br /> mijn liefde voor de persoon onder<br /> woorden bracht, zelfs wanneer<br /> ik hem confronteerde met<br /> zijn zonde.<br /> <br /> ''Deel'' jouw indrukken zo eerlijk en<br /> duidelijk mogelijk. Gebruik Bijbelse<br /> taal bij de uitleg van gedrag<br /> of zonde (bijvoorbeeld: zeg ‘trots’ in plaats<br /> van ‘zelfwaardering’). Probeer niet een waterdichte<br /> zaak neer te zetten met bergen van bewijzen<br /> – je bent geen advocaat die op een veroordeling<br /> uit is.<br /> <br /> ''Blijf'' in een sfeer van vragend onderzoeken. Ga<br /> er niet van uit dat jouw observaties en conclusies<br /> onfeilbaar zijn en dat je op de hoogte bent van<br /> alle feiten en motieven. Onlangs moest ik een<br /> vriend confronteren naar aanleiding van zijn gedrag.<br /> Ik communiceerde mijn zorgen en vroeg<br /> hoe hij er tegenaan keek. Toen ik ‘het hele<br /> verhaal’ had gehoord, bleken mijn zorgen ongegrond.<br /> Hij vertelde vervolgens hoe de avond ervoor<br /> iemand hem met dezelfde zaak had geconfronteerd,<br /> maar dan op hoge toon, met beschuldigingen<br /> die over tafel vlogen op basis van allerlei<br /> vermoedens. Mijn vriend waardeerde kennelijk<br /> het verschil in aanpak. Jouw vrienden zullen het<br /> ook waarderen.<br /> <br /> ''Bied'' Bijbelse raad en oplossingen aan. Wees<br /> voorbereid om een geschikte actie voor te stellen.<br /> Help de persoon een plan te maken om in het<br /> vervolg de verleiding te<br /> weerstaan of om hierop aanspreekbaar<br /> te zijn. Wanneer<br /> je denkt dat je dit zelf niet<br /> kunt, verwijs hem dan door<br /> naar je kleinegroepleider of<br /> naar een pastorale medewerker<br /> in je kerk.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''EEN STAP ZETTEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Via een gezamenlijke vriend ontdekte ik dat Tony, een lid van mijn kleine groep, de gewoonte had op elke betaaldag naar een bar in zijn buurt te gaan om daar wat te drinken met een aantal collega’s. Voordat hij tot bekering was gekomen gebruikte Tony harddrugs en dronk hij buitensporig. Hij is gestopt met de drugs, maar ik maakte me zorgen dat hij terug zou vallen in zijn oude gewoonte ‘te drinken met de jongens’. <br /> <br /> Tony is gewichtheffer, een nogal imponerende figuur. Ik voelde de behoefte die namiddag met hem te spreken. Ik wist niet hoe hij zou reageren. Ik vond Tony aan de bar met één van zijn<br /> vrienden. Ik groette hen en vroeg Tony of ik hem buiten even kon spreken. “Natuurlijk” zei hij enigszins verbaasd. Daar op de stoep vertelde ik hem dat ik gekomen was als zijn kleinegroepleider en als Bijbelse vriend. Ik vertelde hem hoe een christenvriend mij confronteerde met mijn drugsgebruik, zelfs nadat ik christen was geworden. Het had mijn leven veranderd. Ik liet hem weten dat ik genoeg om hem gaf om hetzelfde bij hem te doen. Hij nam het aardig op. Hij gaf toe dat het wat beschamend was dat ik zo langskwam, maar dat hij de overtuiging van de Heilige Geest voelde. Hij ging weer naar binnen en ik ging weg met het gevoel dat ik gedaan had wat God wilde dat ik deed en Hem vertrouwde voor de resultaten die het zou hebben in Tony’s leven. Die gebeurtenis was een keerpunt in ons beider leven. Tony is nu een volwaardig lid van onze wekelijkse mannengroep, gewijd aan ‘het belijden van onze zonden en het bidden voor elkaar om genezing’. Hij schrikt er niet voor terug om mij of anderen in de groep te confronteren. Ik heb hem horen vertellen dat die gedenkwaardige gebeurtenis hem de noodzaak heeft doen inzien om de confrontatie aan te gaan in de strijd tegen zonde en voor het oplossen van conflicten in onze levens! Mijn vertrouwen om de groep te leiden en om mensen uit te dagen wanneer ik bij hen struikelblokken zie in geestelijke groei is gegroeid.<br /> <br /> '''- Glenn Umek (Garfield Hights, OH)'''}}<br /> <br /> ''Geef'' voldoende tijd, als<br /> dat nodig is, om te overdenken<br /> wat je hebt gezegd - eis<br /> geen onmiddellijke reactie.<br /> <br /> ''Bid'' met en voor de persoon.<br /> <br /> Tot slot, ''het vervolg''. Te<br /> vaak confronteren we mensen,<br /> maar laten we na te<br /> controleren of de confrontatie<br /> effectief was en of de resultaten<br /> blijvend zijn. Als alles<br /> goed is gegaan, heb dan<br /> na een paar dagen weer contact<br /> om je betrokkenheid bij<br /> je vriend en waardering voor<br /> zijn reactie te tonen en om<br /> te zien hoe één en ander<br /> gaat in het veranderingsproces.<br /> Ook is het een goed moment<br /> om te zien of er nog<br /> vragen of verdere gedachten<br /> zijn ten aanzien van de zaken<br /> die je hebt gedeeld. Hij<br /> zou je zelfs kunnen vragen<br /> dat je hem dient door hem<br /> aan te spreken tijdens de<br /> verandering die hij door wil<br /> maken.<br /> <br /> Als de confrontatie niet zo<br /> goed is gegaan, of hij heeft<br /> tijd gevraagd om zich te bezinnen<br /> op wat je vertelde,<br /> neem dan na verloop van tijd<br /> contact op om te zien hoe de<br /> situatie is, welke voortgang<br /> hij heeft gemaakt. Hij kan er<br /> voor gekozen hebben niet te<br /> reageren op jouw correctie.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Psalm 141:5''' Wat was de houding van David ten opzichte van het vooruitzicht dat een andere gelovige hem zou corrigeren? Hoe denk jij daarover?}}<br /> <br /> Als dat het geval is, geef dan niet op. Ga verder<br /> met de volgende stap in de confrontatie, zoals Jezus<br /> ons die heeft voorgehouden: ''“Luisteren ze niet, neem dan één of twee anderen mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van tenminste twee getuigen.”'' (Matt. 18:16)<br /> Daar waar andere teksten, in dit hoofdstuk aangehaald,<br /> de nadruk leggen op het belang van de<br /> juiste hartsgesteldheid bij elke confrontatie, voorziet<br /> Mattheüs 18:15-17 in de praktische stappen<br /> die we moeten zetten wanneer er sprake is van<br /> een moeilijke confrontatie.<br /> <br /> '''Reageren op confrontatie.''' Zoals er een Bijbelse<br /> manier is om iemand te confronteren, is er<br /> ook een Bijbelse manier om te reageren op confrontatie.<br /> Wanneer iemand jou confronteert met<br /> een zonde in je leven of met verkeerd gedrag,<br /> kun je op verschillende manieren laten zien dat<br /> het proces een echt bevrijdend resultaat heeft.<br /> Ten eerste, luister nederig en bid ervoor. Ten<br /> tweede, belijd en vraag vergeving waar mogelijk.<br /> Wanneer je meer tijd nodig hebt om het te verwerken<br /> en er over te bidden, vraag daar dan om.<br /> (Maar als je dat elke keer<br /> doet wanneer iemand jou<br /> confronteert, luister dan<br /> goed: onderzoek je hart serieus<br /> op trots en op het niets<br /> willen leren.) Zorg dat je er<br /> bij de persoon op terugkomt.<br /> Tenslotte, bedank en bevestig<br /> de persoon voor wat hij<br /> heeft gedaan. Hij of zij heeft<br /> je nadrukkelijk gediend door<br /> je te wijzen op de zonde of<br /> door het zoeken van herstel<br /> in jullie relatie.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt;. In Galaten 6:2 staat: “Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na.” Schrijf drie of vier manieren op om “elkaars lasten te dragen” zoals die in dit hoofdstuk behandeld zijn.<br /> <br /> #<br /> #<br /> #<br /> #<br /> <br /> Zet nu een sterretje bij die manieren die je afgelopen week hebt toegepast.}}<br /> <br /> ====ONZE EIGEN ZONDEN BELIJDEN====<br /> <br /> Ik heb uitgebreid aandacht<br /> besteed aan wat te doen wanneer andere mensen<br /> zondigen. Echter, het is veel belangrijker om regelmatig<br /> ons eigen hart te onderzoeken om die<br /> zaken te ontdekken waarin ''wij'' misschien gezondigd<br /> hebben.<br /> <br /> We zouden niet moeten wachten met belijden<br /> tot iemand ons confronteert met onze zonde of<br /> met een verstoring van onze relatie. Wanneer we<br /> ons realiseren dat we gezondigd hebben tegen iemand,<br /> of iemand gekwetst hebben,'' of zelfs maar denken dat we dat gedaan hebben,'' zouden we op<br /> hem af moeten stappen en de zaken weer recht<br /> zetten. Nogmaals, er is een goede en een verkeerde<br /> manier om dit te doen.<br /> <br /> ''“Oké, ik neem aan dat ik een beetje tegen je gezondigd heb, maar alleen omdat jij eerst zus en zo deed, maar goed, ik denk dat ik je mijn excuses moet aanbieden omdat ik je beledigd heb.”''<br /> Dit voldoet niet aan de Bijbelse criteria. Wat dan<br /> wel?<br /> <br /> Voor beginners, onderzoek diepgaand je geweten.<br /> Stel vast, met behulp van de Heilige Geest,<br /> waarin je gezondigd hebt. Vraag om overtuiging<br /> en goddelijk verdriet voor elk van deze zonden.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:'''wat is het verschil tussen goddelijk verdriet en werelds verdriet? (Zie 2 Korinthiërs 7:9-11.)}} <br /> <br /> Als je spreekt met degene tegen wie je gezondigd<br /> hebt (en wacht hiermee niet tot je de persoon<br /> ‘weer eens tegenkomt’ - zorg dat je hem te<br /> spreken krijgt), belijd je zonden, eerlijk, duidelijk,<br /> specifiek en volledig. Dit betekent dat je niet<br /> alleen je woorden en daden belijdt, maar ook je<br /> motieven. ''Doe nooit luchthartig over je zonden,<br /> verontschuldig je niet voor je gedrag en generaliseer<br /> niet. (“Soms kom ik wat bot over”'' is zwak<br /> en ineffectief vergeleken met ''“Ik was bot tegen<br /> je toen ik dit-en-dat tegen je zei.”'') Dit zal je<br /> geen moeite kosten, wanneer je goddelijk verdriet<br /> hebt over je zonden. Ken Sandes inzicht is<br /> hierin behulpzaam: ''“Specifieke erkenning van je zonden helpt anderen te overtuigen dat je daadwerkelijk onder ogen ziet wat je gedaan hebt en maakt het gemakkelijker voor hen jou te vergeven.”''&lt;ref&gt;Ken Sande, The Peacemaker, p. 97.&lt;/ref&gt;<br /> Onthoud, het doel is niet alleen je geweten<br /> te reinigen, maar ook herstel te bewerken tussen<br /> jou en degene tegen wie je gezondigd hebt.<br /> <br /> Uit je verdriet over wat je gedaan hebt en over<br /> de gevolgen ervan. Hiermee laat je de persoon<br /> weten dat jij je realiseert dat jouw gedrag bij<br /> hem of haar pijn, angst of moeilijkheden heeft<br /> veroorzaakt. Het laat de persoon ook weten dat<br /> je bereid bent de consequenties te dragen die horen<br /> bij de belijdenis (zoals vergoeden van schade,<br /> anderen benaderen die misschien door roddel<br /> betrokken zijn geraakt, etc.).<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 3:18. Wat (naast vrede) zijn de resultaten van onze pogingen om ‘vredestichters’ te zijn?}}<br /> <br /> Benoem ook de lessen die je hebt geleerd van<br /> deze ervaring en de manier waarop je van plan<br /> bent deze toe te passen in je veranderde gedrag.<br /> Dit geeft de persoon hoop en vertrouwen in de<br /> toekomst en zal hem of haar helpen te zien dat jij<br /> je zonden serieus aanpakt.<br /> <br /> Tot slot, vraag om vergeving. Het is belangrijk<br /> om werkelijk de woorden ''“Wil je me vergeven?”''<br /> uit te spreken – want vergeving is wat we nodig<br /> hebben en waar we om vragen.<br /> <br /> '''Reageren op een belijdenis.'''<br /> Een goddelijke reactie op een belijdenis<br /> bevat een aantal elementen.<br /> Ten eerste, zeg de persoon<br /> dat je hem of haar vergeeft. Zeg<br /> niet: ''“’t Is al goed, hoor” ''of'' “Ach,<br /> maak je niet druk.”'' (Zonden zijn<br /> nooit ‘goed’ of ‘iets waar jij je niet<br /> druk over maakt’. Ze dienen eerder<br /> vergeven te worden.) Ten<br /> tweede, bedank degene die om<br /> vergeving vraagt voor zijn komst<br /> en zijn belijden. Bevestig je liefde<br /> en je respect voor de persoon.<br /> <br /> Het vraagt moed en nederigheid om zonden te<br /> belijden. Door dit te doen, dien je de ander en<br /> help je hem of haar te bouwen aan een goddelijke<br /> relatie. Ten derde, vraag of hij of zij nog moeite<br /> heeft met jou als gevolg van de gebeurtenis,<br /> of - als dat aan de orde is - belijd<br /> elke zonde die jij hebt bijgedragen<br /> aan de gebeurtenis.<br /> Tot slot, verklaar de periode als<br /> afgesloten - dood en begraven<br /> - en verwoord je intentie om<br /> verder te gaan in een geheel<br /> herstelde relatie met de persoon.<br /> <br /> ====DIT WERKT ECHT!====<br /> <br /> Laat me besluiten met een persoonlijk<br /> getuigenis om de waarde<br /> van correctie aan te geven.<br /> Mijn vrouw Jane en ik hebben,<br /> samen met enkele andere echtparen,<br /> een jaarlijkse bijeenkomst<br /> om onze huwelijken te<br /> evalueren. Deze keer ging de<br /> evaluatie van ons huwelijk goed<br /> en ik voelde me voldaan en veilig.<br /> (In feite was ik, zoals zo<br /> vaak, in gedachten al bezig met<br /> de lunch - de discussie over die<br /> zonde maar bewaren we voor<br /> een andere keer.) Plotseling<br /> hoorde ik Jane deze vreselijke<br /> woorden uitspreken: “''Nou, er is wel iets wat ik graag naar voren wil brengen.”'' Ik wist meteen waar dit op uit<br /> zou lopen…<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;De Vreugde van Correctie!&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Jane vertelde hoe ik af en toe haar verlangens<br /> en meningen wel erg gemakkelijk opzij schoof<br /> door op een nadrukkelijke en autoritaire manier<br /> mijn eigen mening te poneren. (En dit is de vertaling:<br /> ik was trots en egoïstisch.) Ze gaf enkele<br /> uitstekende voorbeelden. Eén van de andere<br /> echtgenotes viel enthousiast in: “''O ja, ik herinner me dat je dat deed.''” (Moest ze daarbij nou echt<br /> mijn opgeheven vinger zo natuurgetrouw nabootsen?)<br /> Eén van de mannen zei dat ik hem op dezelfde<br /> manier had behandeld. Tegen de tijd dat<br /> we klaar waren, hadden ze me geholpen de wortels<br /> van mijn zonden te ontrafelen, me laten zien<br /> welke impact mijn zonden op anderen hadden en<br /> me inzicht laten krijgen in hoe ik kon veranderen.<br /> We eindigden met belijdenis, vergeving en gebed.<br /> Het hele gesprek duurde maar een half uur,<br /> maar het was levensveranderend.<br /> <br /> Ik dankte God voor een goede echtgenote en<br /> goede vrienden die bereid zijn me te corrigeren<br /> en dat ook effectief kunnen. Deze echt Bijbelse<br /> zorg hielp mij, zegende anderen en verheugde<br /> God. Onze Vader verlangt dat elk van Zijn kinderen<br /> leeft in de speciale zegen, die voortvloeit uit<br /> het toepassen van Bijbelse correctie. Maak deze<br /> materie je eigen. Laat het werken in je kleine<br /> groep. God garandeert dat het werkt!<br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> 1. Dit is een leuke: volgens de meeste Bijbelvertalingen zei Christus Petrus anderen te vergeven, niet zeven maal, maar zeventig maal zeven maal – dus 490 maal (Matt. 18:22). Echter niemand heeft ooit het vers gevonden waarin wordt aangegeven welke specifieke wraakactie je moet ondernemen tegenover iemand die voor de 491e maal tegen je zondigt. Wat zou hier de ideale wraak zijn? Hier wat ideeën om op gang te komen:<br /> * Sluit hun huis, auto en werkplek aan op de radio en eis dat ze zes maanden lang non-stop luisteren naar de 24-uurs polkazender. <br /> * Laat ze tot vervelens toe luisteren naar opnames van alle troonredes die sinds 1952 zijn uitgezonden. <br /> * Laat ze beleefd en uitgebreid spreken met elke telefonische enquêteur of verkoper die het komende jaar belt. In elk van deze gesprekken moeten ze tenminste één maal zeggen: “''Wat fijn dat u belt”, “Ja, maar natuurlijk!” ''en'' “Oh, absoluut!''” <br /> <br /> 2. Is het voor ons beter om zorg te geven of om zorg te krijgen in de kerk? <br /> <br /> 3. Kun je een situatie beschrijven waarin je een meningsverschil had die niet uitliep op een conflict - of een situatie die wel uitliep op een conflict, terwijl dit niet had moeten<br /> gebeuren? <br /> <br /> 4. Wat is het verschil tussen “Sorry” en “Vergeef me, alsjeblieft” ? <br /> <br /> 5. Op welke manieren heb jij persoonlijk baat gehad bij het geven of krijgen van Bijbelse correctie? <br /> <br /> 6. Speel de volgende twee confrontaties uit: één die start met een beschuldiging en één die start met een informerende vraag. Waarom maakt de manier waarop je iets zegt zo’n groot verschil? <br /> <br /> 7. De schrijver stelt dat ‘open conflicten’ moeten worden aangepakt. Hoe weet je of er sprake is van een open conflict? <br /> <br /> 8. Kun je vijf onbijbelse uitspraken bedenken die men zou kunnen gebruiken om de aandacht van hun zonden af te leiden? (Bijvoorbeeld: ''“Ja, ik weet dat ik je eerder had moeten bellen, maar ik was echt doodop.''”) <br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''The peacemaker'', Ken Sande (Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1991)</div> Wed, 11 Nov 2009 21:52:41 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek <p>JoyaTeemer: Beveiligde &quot;Kleine Groepen Waarom?/Gebruiksaanwijzing Voor Dit Boek&quot; ([edit=sysop] (vervalt niet) [move=sysop] (vervalt niet))</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/How to Use This Book}}<br /> <br /> Zoals ieder boek in de serie &quot;Pursuit of Godliness&quot; (Najagen van goddelijkheid) is ook Kleine groepen… waarom? bedoeld voor persoonlijk en groepsgebruik. Deze serie is een logisch gevolg van de diepe overtuiging die we hebben dat:<br /> <br /> *de Bijbel onze onfeilbare maatstaf is voor geloof, doctrine en<br /> praktijk. Degenen die tegen het gezag van de Bijbel ingaan zullen<br /> door hun eigen gevoelens en culturele trends uit koers geblazen<br /> worden.<br /> *kennis zonder toepassing dood is. Verandering vraagt het toepassen<br /> en oefenen van de waarheid van Gods woord in het dagelijks<br /> leven.<br /> *het toepassen van deze principes onmogelijk is zonder de Heilige<br /> Geest. Wij dragen weliswaar bij aan verandering, maar Hij is de<br /> bron van onze kracht.<br /> *de kerk de door God gegeven context is voor verandering. Het<br /> was nooit Gods bedoeling dat we geïsoleerd of onafhankelijk van<br /> andere christenen zouden leven. Door actieve toewijding aan de<br /> plaatselijke gemeente zullen we instructie, bemoediging, correctie<br /> en mogelijkheden vinden om steeds meer volwassen te worden<br /> in Christus.<br /> <br /> We vertrouwen er op dat, terwijl je je door het boek heen werkt, elk<br /> van deze fundamentele overtuigingen in je hart versterkt zal worden.<br /> Met de mogelijke uitzondering van de vragen van de<br /> “groepsdiscussie”, leent de opzet van dit boek zich voor zowel persoonlijk<br /> gebruik alsook in kleine groepen. Om ieder hoofdstuk zo interessant<br /> en zinvol mogelijk te maken hebben we verschillende elementen<br /> toegevoegd. Voor diegenen die maar niet genoeg kunnen krijgen<br /> van een bepaald onderwerp hebben we aan het eind van elk hoofdstuk<br /> een lijst met aanvullende boeken toegevoegd die zullen helpen<br /> om te groeien in de Heer.<br /> <br /> Alhoewel we je aanmoedigen om te experimenteren met het gebruik<br /> van dit boek, zijn we van mening dat het resultaat van een groepsdiscussie<br /> beter is wanneer iedereen van te voren de stof doorgenomen<br /> heeft. En vergeet niet dat je in niet je eentje dit boek leest. De Heilige<br /> Geest is je leraar. Met Zijn hulp kan dit boek je leven veranderen.</div> Fri, 06 Nov 2009 18:38:06 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}<br /> <br /> Zoals we in hoofdstuk 1 van dit boek konden<br /> lezen is heiliging een eerste doel binnen het kleinegroepenwerk.<br /> God heeft ons allemaal geroepen<br /> om het evenbeeld te worden van Christus. In<br /> Gods wijsheid, heeft Hij ons zo gemaakt dat we<br /> dit niet kunnen bereiken zonder de betrokkenheid<br /> van anderen. Wayne Grudem heeft eens gezegd:<br /> ''“Heiliging in het Nieuwe Testament is gewoonlijk een gezamenlijk proces. Het is iets dat gebeurt in gemeenschappelijkheid.” Iemand anders schreef als volgt: “Men kan alles zelfstandig aanleren, behalve karakter.”''<br /> <br /> De grootste blokkade op weg naar persoonlijke<br /> volwassenheid en Bijbelse relaties is zonde: zonde<br /> in ons eigen leven, zonde in het leven van anderen,<br /> een wereld gevallen in zonde. Op elk van<br /> deze gebieden kunnen werkelijk betrokken relaties<br /> die in de kleine groep ontstaan goed helpen<br /> en hoop geven. Om ons te helpen in onze voortdurende<br /> strijd om meer te lijken op Christus, gebruikt<br /> God mensen op drie manieren: om onze<br /> zonden aan het licht te brengen, om ons te helpen<br /> onze zonden aan te pakken en om naast ons<br /> te staan in onze strijd tegen de zonde.<br /> Ten eerste gebruikt God mensen om onze zonden<br /> aan het licht te brengen. Vrienden zien ons<br /> leven van dichtbij en kennen ons persoonlijk,<br /> daardoor kunnen ze gebieden benoemen waarin<br /> sprake is van zonde en zwakheid en/of gebieden<br /> waar we nog groei nodig hebben. Ook laat omgang<br /> met anderen onze zonden zien en laten situaties<br /> waarin we terechtkomen zien wat onze<br /> hartsgesteldheid is.<br /> <br /> Als de zonde eenmaal bekend is, geeft God ons<br /> anderen die ons helpen met de zonde om te gaan<br /> door ons te confronteren, raad te geven, te bemoedigen,<br /> verantwoordelijkheid te laten nemen<br /> en voor ons te bidden. En tenslotte geeft Hij ons<br /> anderen om ons te helpen en te steunen als we<br /> de effecten van het leven in een zondige wereld<br /> onder ogen zien - pijn, ontmoediging, verwarring,<br /> zwakheid - terwijl we wachten tot we ''“…worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zullen delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.”'' (Romeinen 8:21) Laten we eerst dit laatste aspect eens bekijken. <br /> <br /> ====ZORG VOOR ELKAAR====<br /> <br /> {{LeftInsert|“De christelijke benadering is om alle problemen op te lossen, niet het oplossen van een paar problemen of ze maar gedeeltelijk op te lossen. Romeinen 5:20 beschrijft ons de volheid van Gods genade: “maar waar de zonde toenam, werd ook de genade steeds overvloediger.” Die zekerheid betekent dat wanneer Jezus zonde tegemoet treedt, Hij meer doet dan alleen tegemoet komen aan nood. Het is niet Zijn doel ‘iets op te lappen’ of zelfs maar de tijd terug te draaien. Hij wil iets slechts veranderen in iets geweldigs! En Hij wil niets liever dan dat!”<br /> <br /> '''- Jay Adams'''}}<br /> <br /> In de kleine groep zijn er<br /> verschillende manieren om<br /> aandacht aan anderen te<br /> geven. Laat me vijf methoden<br /> noemen die zich in de<br /> praktijk al bewezen hebben.<br /> '''Troost'''. Troost betekent het<br /> verzachten van het verdriet<br /> en de problemen van het leven.<br /> Het leven kan hard<br /> zijn. We kunnen ernstige<br /> beproevingen en tragedies<br /> meemaken. Het sterven van<br /> een familielid of goede<br /> vriend, het verlies van een baan, een gebroken<br /> relatie die we proberen te herstellen. Ook dagelijkse<br /> teleurstellingen en tegenslagen kunnen ons<br /> belasten en dwars zitten. Soms hebben we gewoon<br /> een slechte dag. Het is geweldig als we op<br /> zulke momenten trouwe vrienden om ons heen<br /> hebben die aandacht voor ons hebben, ons troosten<br /> en ons helpen onze lasten te dragen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 2 Korinthiërs 1:3-4''' Als God ons in onze moeilijkheden troost, wat verwacht Hij dan vervolgens van ons?}}<br /> <br /> Het Nieuwe Testament leert: ''“Heb verdriet met<br /> wie verdriet hebben.” (Romeinen 12:15) en dat<br /> we “…door de troost die we zelf van God ontvangen,<br /> anderen in al hun ellende moed kunnen geven.”''<br /> (2 Korinthiërs 1:4) Ik kom regelmatig met<br /> een groep mannen in de kerk samen om verantwoording<br /> af te leggen en elkaar te steunen. Ik<br /> kan vele voorbeelden uit de afgelopen jaren bedenken<br /> waarin we elkaar hebben geholpen bij<br /> moeilijkheden op het werk of thuis, in heftige en<br /> ontmoedigende momenten van strijd tegen de<br /> zonde, of gewoon in de ‘ups en downs’ van het<br /> gewone leven. De troost die we op dergelijke momenten<br /> ontvingen en gaven zijn van onschatbare<br /> waarde gebleken in ons leven met God in een gevallen<br /> wereld.<br /> <br /> '''Raad'''. Hiermee bedoel ik niet formeel pastoraat,<br /> maar het delen van de wijsheid, de inzichten<br /> die we verworven hebben en onze ervaringen<br /> met hen die dat nodig hebben. Paulus schreef<br /> aan de Romeinen: ''“Broeders en zusters, ikzelf ben ervan overtuigd dat u inderdaad niets dan het goede wilt en dat het u niet aan kennis ontbreekt, zodat u ook in staat bent om elkaar terecht te wijzen.”'' (Romeinen 15:14) Mijn vrouw<br /> en haar vriendinnen zijn hierin uitmuntend. In<br /> een uur kletsen aan de telefoon kunnen ze alle<br /> problemen van de wereld (tenminste, van hun<br /> wereld) oplossen, dit op een informele, maar uiterst<br /> Bijbelse, praktische en effectieve manier.<br /> <br /> Ze bieden een luisterend oor. Ze delen wat<br /> God hen heeft geleerd of wat voor henzelf heeft<br /> gewerkt in praktische en geestelijke zaken.<br /> <br /> Waarschuwing voor mannen: probeer dit niet<br /> zelf! Je bent genetisch niet gemaakt om zo een<br /> uur te kletsen. Voor mannen is een soortgelijk<br /> kletsen alleen zinvol tijdens een activiteit zoals<br /> vissen, eten of voetbal kijken. Hier volgt een<br /> (min of meer) letterlijke transcriptie van een gesprek<br /> van hechte vrienden onder elkaar:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Al beet?”&lt;br&gt;<br /> ''“Ja.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Pauze) “Wat voor aas gebruik je?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Uh… voorntjes.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Lange pauze) “Wat denk je, zal ik naar Tibet gaan als zendeling?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmm, nee.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Middellange pauze) “Denk je dat ik moet overgaan op kunstaas?”''&lt;br&gt;<br /> ''(Reflectieve pauze) “Tja, glimmers werken bij mij in deze tijd van het jaar het beste.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;br&gt;<br /> ''“Ja… Ze zijn goed.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat deze conversatie onder andere laat zien is<br /> de natuurlijke mannelijke neiging om zich meer<br /> te richten op dingen in de omgeving (zoals de<br /> visspullen) dan op de veel duidelijker persoonlijke<br /> zaken (zoals een mogelijke roeping voor de zending).<br /> Dus mannen, zet ’m op, jullie zullen waarschijnlijk<br /> extra aandacht aan dit hoofdstuk moeten<br /> geven.<br /> <br /> '''Bemoediging'''. Bemoedigen betekent inspireren<br /> met moed, geestkracht en hoop; een hart onder<br /> de riem steken; een duwtje in de rug geven.<br /> Iedereen raakt op z’n tijd wel eens ontmoedigd.<br /> We maken periodes mee dat het leven zwaar is,<br /> de voortgang maar langzaam gaat, of de uitdagingen<br /> onmogelijk groot lijken. Juist in die periodes<br /> is het belangrijk dat er iemand is die ons een<br /> peptalk geeft, niet gebaseerd op positief denken<br /> of blind optimisme, maar op de vele beloften en<br /> hoop die de Schrift ons voorhoudt.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Job kreeg van zijn vrienden hoge cijfers voor zijn vaardigheid te bemoedigen (zie Job 4:3-4). Hoe schat je de vaardigheid van zijn vrouw in op dit gebied? (Zie Job 2:7-10)}}<br /> <br /> Op andere momenten, wanneer we onze prioriteiten<br /> niet meer op orde hebben, dreigt onze<br /> moed om door te gaan te verslappen. We geven<br /> toe aan de verleiding om het maar een beetje te<br /> laten gaan en wat rustiger aan te doen, ons najagen<br /> van God komt op een laag pitje te staan.<br /> <br /> Op zulke momenten hebben we iemand nodig<br /> die naast ons staat en ons weer een zetje in de<br /> goede richting geeft. Ik geloof dat dit is wat de<br /> schrijver van de Hebreeënbrief bedoelt wanneer<br /> hij schrijft: ''“Laten we oplettend blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen.”'' (Hebreeën 10:24)<br /> <br /> Tot slot, bemoediging kan komen in de vorm<br /> van waardering en dank. ''“Goed gedaan!” “Het is me opgevallen dat je bent blijven vertrouwen en dat jij je vreugde hebt behouden, ondanks je moeilijkheden.” “Bedankt voor de manier waarop je geholpen hebt.”'' Dergelijke uitingen en bevestigingen<br /> zijn uiterst bemoedigend om te horen. Ik<br /> kan niet zeggen hoe vaak ik geestelijk ben opgebeurd<br /> en opnieuw gemotiveerd werd om te groeien<br /> en te dienen door zulke bemoedigingen van<br /> anderen.<br /> <br /> '''Hulp'''. De eerder genoemde zaken zijn belangrijke<br /> uitingen van zorg voor elkaar, maar ze zijn<br /> niet de enige uitingen. Er zijn veel manieren om<br /> degenen in onze kleine groep fysiek of materieel<br /> te helpen. Jakobus herinnert ons hier aan: ''“En één van u zegt dan: “Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!” zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften, wat heeft dat voor zin?”'' (Jakobus 2:16) Hij schrijft dit niet omdat we zulke dingen niet moeten zeggen, maar hij wijst erop dat in veel situaties woorden alleen niet voldoende zijn. Maaltijden voor gezinnen waar net een baby is geboren, iemand helpen bij het leggen van een nieuw dak op het huis, financiële ondersteuning van iemand die tijdelijk zonder werk zit, iemand mee laten rijden naar een bijeenkomst. Op al deze en nog veel meer praktische manieren kunnen we anderen in onze kleine groep dienen.<br /> <br /> Op een keer bereidden ik en mijn gezin ons<br /> voor op een verhuizing. Een week voordat mijn<br /> huis te koop zou worden aangeboden waren nog<br /> een aantal flinke opknapklussen niet af. Het zou<br /> me nooit gelukt zijn alles zelf op tijd af te krijgen,<br /> maar een stel vrienden was bereid<br /> een zaterdag op te offeren<br /> om me te helpen. In een mum<br /> van tijd waren de klussen geklaard.<br /> Dit was niet alleen een<br /> enorme praktische zegen voor<br /> mij en mijn gezin, maar ook<br /> een geweldige tijd waarin de<br /> vriendschap met de mannen<br /> groeide.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Welke van de gaven, genoemd in Romeinen 12:6-8 hebben het meest direct te maken met elkaar helpen op een duidelijk praktische manier? &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}} <br /> <br /> '''Correctie'''. De meeste mensen<br /> zien correctie niet als onderdeel<br /> van zorg voor elkaar,<br /> maar in feite is het één van de<br /> belangrijkste manieren waarop<br /> we onze vrienden kunnen dienen.<br /> Zonde is immers de<br /> grootste vijand van zowel persoonlijke<br /> volwassenheid als<br /> van onze relatie met anderen. Correctie betekent<br /> letterlijk: ‘weer rechtovereind zetten’; ingrijpen<br /> en helpen wanneer iemand uit koers raakt. Wat is<br /> waardevoller voor een vriend dan dat? De Schrift<br /> raadt ons aan correctie lief te hebben, ze gaat<br /> zelfs zover dat er staat dat zij die correctie haten,<br /> dom zijn (Spreuken 12:1).<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Hebreeën 12:5-8 Hoe behandelt God degenen van wie hij houdt? Vind je het vriendelijk om je vrienden op dezelfde manier te behandelen?}}<br /> <br /> Laten we de rest van dit hoofdstuk kijken naar<br /> dit belangrijke gebied van dienstbaar zijn aan elkaar.<br /> Als we dat doen, laat dan onze hartsgesteldheid<br /> zo zijn dat we zowel werkelijk zoeken<br /> naar manieren om elkaar effectief te helpen om<br /> persoonlijk te groeien, als naar het oplossen van<br /> problemen in onze relaties die het gevolg zijn van<br /> onze zonde. De belangrijkste vaardigheden ten<br /> aanzien van correctie kunnen samengevat worden<br /> in conflictoplossing, confrontatie en belijden.<br /> <br /> ====CONFLICTEN OPLOSSEN====<br /> <br /> '''Conflicten en ruzies zijn onvermijdelijk.'''<br /> Wanneer we ons begeven in gezelschap van<br /> mensen die zondig en egoïstisch zijn (mensen zoals<br /> wij dus), stellen we onszelf bloot aan de kans<br /> op conflicten en beledigingen. Waar vindt dit<br /> plaats? Zo ongeveer op elke plaats ter wereld!<br /> Maar vooral daar, waar we nauwe relaties met<br /> anderen hebben. Thuis, in de kerk, op school, op<br /> het werk... of in onze kleine groep.<br /> <br /> Meningsverschillen zijn onvermijdelijk, want<br /> mensen zijn verschillend. Conflicten en ruzies zijn<br /> begrijpelijk (in de gegeven omstandigheden),<br /> wahttp://nl.gospeltranslations.org/w/skins/common/images/button_italic.pngnt we zijn zondig. Maar een meningsverschil<br /> hoeft niet altijd te leiden tot een conflict, of een<br /> conflict tot een ruzie. Je kunt het oneens zijn met<br /> iemand zonder te zondigen en men kan zondigen<br /> tegenover jou zonder dat je erdoor beledigd hoeft<br /> te zijn. Soms voel jij je beledigd zonder dat iemand<br /> tegen je zondigt. In dat geval is het enige<br /> dat werd gekrenkt je trots, je<br /> zelfgerichtheid of een andere afgod<br /> in je hart.<br /> <br /> {{RightInsert|“De Bijbel leert ons dat we conflicten noch moeten zien als een ongemak, noch als een gelegenheid tot eigen voordeel, maar meer als een kans om de aanwezigheid en kracht van God te laten zien… Het moedigt ons aan om conflicten te zien als een kans om God groot te maken, anderen te dienen en te groeien naar het beeld van Christus.”<br /> <br /> '''- Ken Sande'''}}<br /> <br /> Er zijn nog andere mogelijkheden,<br /> enkele zullen we verderop<br /> in dit hoofdstuk bespreken.<br /> Zorg, eerlijk onderzoek en wijze<br /> toepassing van de Schrift zijn<br /> van cruciaal belang.<br /> Eén ding is zeker: terwijl ons<br /> doel is elkaar waarachtig en volledig<br /> lief te hebben, ''zullen'' we<br /> meningsverschillen hebben en ''zullen'' we conflicten<br /> hebben waarbij we zondigen tegen anderen<br /> en zij tegen ons. Jezus zelf zei:”''Het is onmogelijk dat er geen verleidingen komen.”'' (Lucas 17:1<br /> NBG) Het betekent echter niet dat wanneer de<br /> onvermijdelijke verleidingen komen, wij niet verantwoordelijk<br /> zijn om ze op een goddelijke en<br /> verlossende manier te weerstaan en op te lossen.<br /> <br /> In feite zal juist het vermijden van de goddelijke<br /> oplossing van conflicten een dam veroorzaken<br /> tussen ons en anderen, waardoor een stuwmeer<br /> vol met misverstanden, bitterheid, onvergevingsgezindheid<br /> en/of wrok kan ontstaan. De dam zal<br /> uiteindelijk doorbreken waardoor veel ernstiger<br /> problemen zullen ontstaan dan er zouden zijn geweest<br /> wanneer we de beginnende conflicten hadden<br /> aangepakt. En ondertussen, terwijl we bezig<br /> zijn de dam steviger te maken in een vruchteloze<br /> poging het breken ervan te voorkomen, wordt<br /> ons karakter meer en meer gevormd door onze<br /> zondige houding en ons zondige gedrag.<br /> <br /> Maar geen van deze dingen hoeft te gebeuren<br /> wanneer we ootmoedig Gods methoden toepassen<br /> om conflicten te vermijden en deze op te lossen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Petrus 4:8''' Hierin staat een geweldige strategie om onnodige conflicten te vermijden.}}<br /> <br /> '''Conflicten vermijden'''. Ik hoorde eens zeggen:<br /> ''“Het is beter een vangrail te plaatsen boven aan een ravijn, dan beneden een ambulancedienst te starten.”'' Dit geldt met name wanneer<br /> het gaat om relaties. Ons eerste doel is bewust te<br /> zijn van de mogelijke valkuilen, zodat we het ontstaan<br /> van conflicten voor kunnen zijn.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Spreuken 1:7''' Wanneer we anderen corrigeren, zelf gecorrigeerd worden of wanneer we nadenken of correctie nodig is, welke hartsgesteldheid is dan<br /> van het grootste belang?}}<br /> <br /> Er zijn verschillende veelvoorkomende, maar<br /> gevaarlijke manieren om conflicten te vermijden.<br /> Het proberen niet te praten over gevoelige onderwerpen<br /> of gebieden waar meningsverschillen over<br /> zijn is een bekende, maar ongeschikte strategie.<br /> Hopen dat een probleemgebied vanzelf zal verdwijnen,<br /> werkt ook niet. Net zo min als het per<br /> half jaar wisselen van kleine groep of het wonen<br /> in een grot.<br /> <br /> Dit zijn pogingen die geen rekening houden<br /> met het feit dat we ons op een weg bevinden<br /> langs veel ravijnen, met nogal druk verkeer,<br /> waaronder een aantal onverantwoordelijke rijders,<br /> en zonder vangrail. In werkelijkheid, vanwege<br /> de grote risico’s, zullen deze pogingen niet<br /> het ''conflict'' vermijden, maar de oplossing ervan!<br /> <br /> Effectiever is stappen te zetten die conflicten<br /> voorkomen, om geestelijke vangrails neer te zetten.<br /> Dit kan door een vorm van regelmatige en<br /> eerlijke communicatie op te bouwen met onze<br /> vrienden om dicht bij hen te kunnen zijn. Het<br /> maakt het mogelijk dat we hen leren kennen en<br /> zij ons. Dergelijke inspanningen maken een kwaliteitsrelatie<br /> mogelijk die ons<br /> helpt beter met de verschillen<br /> om te gaan als deze naar boven<br /> komen. Als onderdeel van onze<br /> communicatie zullen we onze<br /> vrienden vragen om ons regelmatig<br /> te voorzien van input en<br /> evaluatie. Dit geeft een vertrouwelijke<br /> omgeving om gedachten<br /> over ons of onze relatie<br /> onder woorden te brengen.<br /> <br /> {{LeftInsert|2 Welk van de volgende methodes, overal ter wereld in gebruik, thuis, op school of op het werk, lossen conflicten even effectief op als de Bijbelse benadering?<br /> <br /> *De rest van je leven iedereen met wie je een conflict hebt gehad negeren. <br /> *Erg aardig doen tegen de beledigde partij wanneer je hem/haar weer ontmoet.<br /> *Wanneer een poging tot verzoening wordt gedaan, volhouden dat je niet beledigd was (ook al was je dat wel).<br /> *Zorgen dat zo veel mogelijk mensen negatief denken over de persoon met wie je een conflict hebt gehad.<br /> *Doen alsof er niets gebeurd is (zie ook: ‘erg aardig doen’ hierboven), vasthouden aan de overtuiging dat als de uitspraak “Tijd heelt alle wonden.” niet in de Bijbel staat, deze er eigenlijk wel in had moeten staan.}}<br /> <br /> Ook realistische (geen lage)<br /> verwachtingen helpen. Niemand<br /> in de groep is perfect, ook jij<br /> niet. Rekening houden met de<br /> mate van volwassenheid, de<br /> omstandigheden, beperkingen<br /> en menselijkheden helpt ons<br /> genade te verlenen aan elkaar.<br /> God ''“vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd”'' (Psalm<br /> 103:14b). Zo zouden we ook<br /> onderling met elkaar om moeten<br /> gaan. Hoe duidelijker we<br /> onze verwachtingen naar elkaar<br /> gekwetst zullen zijn.<br /> <br /> Tot slot, we hebben te maken met kleine dingen.<br /> We hoeven niet alles aan te pakken; maar<br /> als iets kleins jou ergert, pak het dan aan, voordat<br /> het groot geworden is.<br /> <br /> ''Conflicten uitwerken''. Conflicten kunnen<br /> gaan over algemene geschillen of over werkelijke<br /> beledigingen; het is cruciaal het onderscheid<br /> hiertussen te begrijpen. Welke van de twee het<br /> ook is, het volgende proces zal je helpen de oplossing<br /> te vinden. Wanneer je dit proces doorloopt,<br /> onthoud dat je doel drieledig is: het probleem<br /> op te lossen, naar elkaar toe te groeien<br /> ''gedurende'' het proces, en meer goddelijk te worden<br /> ''door'' het proces. Persoonlijke overwinning is<br /> ''niet'' het doel, want dat zal noch je vriend zegenen,<br /> noch God verheugen.<br /> <br /> {{RightInsert|“Om op de juiste manier te kunnen luisteren is de houding en het gedrag van een dienaar nodig. Het vraagt van om ons gehele innerlijke en uiterlijke menszijn ondergeschikt te maken aan de ander. We zeggen dan: ‘Jouw belangen, zorgen, problemen, successen en mislukkingen zijn belangrijker dan die van mij. Ik zal luisteren naar wat jij te zeggen hebt voor zover het in overeenstemming is met de Bijbel. Ik zal je toestaan jezelf geheel te uiten. Ik geef mijzelf aan jou. Laten we kijken naar wat voor jou het belangrijkste is in plaats van wat voor mij het belangrijkste is.”<br /> <br /> '''- Wayne Mack'''}}<br /> <br /> Ten eerste, evalueer het conflict. Is er sprake<br /> van zonde of van een gewoon verschil van mening<br /> over persoonlijke voorkeuren?<br /> Hierbij is geen grotere wijsheid<br /> ten aanzien van de ''houding''<br /> die we dienen te hebben, dan die<br /> Jakobus ons beschrijft in Jakobus<br /> 1:19: ''“Geliefde broeders en zusters, onthoud dit goed: ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden.”'' Luisteren is het eerste,<br /> het tweede en het derde dat we<br /> moeten doen. Dit houdt ook in<br /> begrip te krijgen voor de zaken<br /> vanuit feitelijk perspectief (wat is<br /> er gebeurd) en van het hartsperspectief<br /> (hoe heeft iedere betrokkene<br /> het ervaren). Het betekent<br /> ook een beter begrip proberen te krijgen van de<br /> andere persoon, zodat sympathie en medeleven<br /> voor hem kan ontstaan.<br /> <br /> Vervolgens, blijf bij het onderwerp. Pak één<br /> ding tegelijk aan. Bekijk wat er is gebeurd en<br /> geef ''niet'' jouw beoordeling van de motieven en<br /> het karakter van de ander (zulke beoordelingen<br /> zijn vaak zondig en onjuist). Kom ook niet - om<br /> ‘punten te scoren’ - terug op allerlei zaken die<br /> zich in het verleden hebben afgespeeld en die<br /> reeds vergeven zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' heb je ooit iets gezegd waarvan je onmiddellijk spijt had? Voordat je jezelf het zwijgen oplegt, leer eerst Spreuken 10:19 eens uit je hoofd.}}<br /> <br /> Wanneer het zover is om één en ander ter<br /> sprake te brengen, bespreek dan alleen die zaken<br /> die leiden tot begrip en tot een oplossing. En<br /> wees onderzoekend op een respectvolle manier.<br /> Beschuldig niet, laat geen boosheid zien of zelfmedelijden<br /> (dat is zonde). De raad van Paulus is<br /> helder: ''“Laat geen vuile taal over uw lippen komen, maar alleen goede en waar nodig opbouwende woorden, die goed doen aan wie ze hoort.”'' (Efeziërs 4:29) Het meest effectief in een<br /> dergelijke situatie zal zijn, het in de eerste plaats<br /> afrekenen met onze eigen fouten.<br /> <br /> ====CONFRONTEREN MET ZONDE====<br /> <br /> Wanneer er in een bepaalde situatie tegen ons<br /> gezondigd is, of wanneer we gaan zien dat een<br /> medegelovige een zondig patroon in zijn leven<br /> heeft, kan confrontatie nodig zijn. Confronteren is<br /> ‘onder ogen doen zien’. Hier is confrontatie het<br /> proces waarbij je iemand helpt een specifieke<br /> zonde in zijn leven onder ogen te zien of om door<br /> conflicten en ruzies heen te werken naar vergeving<br /> en herstel.<br /> <br /> Dit kan op een goede en verkeerde manier gebeuren.<br /> Als het om een persoonlijk conflict gaat, laat<br /> het volgende voorbeeld zien hoe het niet moet.<br /> Tijdens je kleine groep-bijeenkomst valt Joe je in<br /> de rede. Jij slaat op tilt: ''“Ik ben er zat van dat je me elke keer in de rede valt, jij bent de meest ongevoelige, eigenzinnige druiloor die ik ooit ben tegengekomen! Je bent zo ijdel dat je denkt dat wat jij te zeggen hebt belangrijker is dan wat alle anderen te zeggen hebben. Ik probeer je dat al maandenlang voorzichtig duidelijk te maken, maar je hebt er niets van begrepen! Dus ik vertel je het nu maar eens recht in je gezicht waar iedereen bij is. Ik vind dat je me je excuus moet aanbieden en ik verwacht dat je dat nu meteen doet! ... Ik wacht!”'' Deze aanpak is waarschijnlijk niet zo effectief.<br /> <br /> Wat is de goede manier? De Schrift geeft verschillende<br /> principes die we kunnen hanteren wanneer<br /> we iemand willen confronteren ten aanzien<br /> van zonde.<br /> <br /> Ten eerste, stel vast of confrontatie nodig is.<br /> Voor verschillende situaties heb je verschillende<br /> normen nodig.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 5:19-20. Zoals je ziet wegen de voordelen van het corrigeren van een vriend ruimschoots op tegen de spanning die het in eerste instantie zal veroorzaken.}}<br /> <br /> Spreuken 19:11 zegt: ''”Een verstandig mens houdt zijn woede in toom, het siert hem als hij fouten door de vingers ziet.”'' Het is niet nodig om<br /> iedere keer dat jij je beledigd voelt naar de ander<br /> toe te stappen. Wanneer je dat kunt, vergeef dan<br /> en ga met de persoon verder zonder negatief effect<br /> op de relatie. Maar ontloop een confrontatie<br /> niet uit angst. De gebeurtenis moet in je gedachten<br /> en in je hart werkelijk opgelost zijn.<br /> (Wanneer er sprake is van een openlijk conflict<br /> ''moet'' je er zelfs iets aan doen. Iets<br /> dergelijks kun je niet voorbij laten<br /> gaan zonder oplossing en herstel.)<br /> Uiteindelijk zul je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je<br /> merkt dat: 1) je de gebeurtenis<br /> niet uit je gedachten kunt zetten,<br /> 2) je niet meer in staat bent om<br /> gewoon om te gaan met de persoon<br /> die jou beledigd heeft of tegen<br /> je gezondigd heeft, of 3) je<br /> denkt dat iemand iets tegen je heeft, maar daarmee<br /> niet bij je komt – je weet niet wat het is,<br /> maar de persoon lijkt zich anders te gedragen tegenover<br /> jou.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Confrontatie kan erg moeilijk zijn en velen vermijden het. Maar hoeveel verloren tijd zou in ons leven vrijgemaakt kunnen worden wanneer betrouwbare vrienden zouden beginnen ons waarheden over onszelf te vertellen?”<br /> <br /> '''- Terry Virgo'''}}<br /> <br /> Wanneer een vriend zondigt en je gelooft dat<br /> het nodig is hem er op aan te spreken, zou jij je<br /> eerst moeten afvragen: is deze zonde een patroon?<br /> Is het zo ernstig dat het onmiddellijke<br /> aandacht nodig heeft? Is het Gods tijd om hem te<br /> confronteren? Ben ik de juiste persoon om hem<br /> ermee te confronteren? (Deze laatste twee vragen<br /> zijn geen ‘excuus’-vragen om datgene te vermijden<br /> waarvan je weet dat je het moet doen.)<br /> Over het algemeen zou je de confrontatie<br /> aan moeten gaan wanneer je er<br /> van overtuigd bent dat de zonde<br /> voortduurt en ernstig is en wanneer<br /> je, in gebed, weet dat jouw houding<br /> en motieven niet verkeerd zijn. Onthoud<br /> dat God ook in het leven van de<br /> andere persoon bezig is zaken uit te<br /> werken. Wanneer je geroepen wordt<br /> de confrontatie aan te gaan, dan ben<br /> je geroepen om aan te sluiten bij het<br /> werk dat de Heilige Geest al begonnen<br /> is te doen – en niet geroepen de<br /> Heilige Geest te ''zijn''.<br /> <br /> {{RightInsert|“Termen geven niet alleen een beschrijving, ze interpreteren ook. Wanneer we een woord als ‘roddel’ gebruiken, komen er volop Bijbelse beelden en verklaringen in onze<br /> gedachten, tenminste, dat zou moeten. Wanneer we dezelfde activiteit op een meer neutrale manier proberen te beschrijven, zijn we in werkelijkheid bezig het te beschrijven op een onbijbelse manier. Gods beschrijvende categorieën zijn niet neutraal… ‘Neutraliteit’ is in wezen een overgave aan ongeloof. Het is weigeren te spreken en te denken vanuit Gods perspectief.”<br /> <br /> '''- E. Bradley Beevers'''}}<br /> <br /> Ten tweede, definieer het probleem.<br /> Waar confronteer je hem mee? Wat<br /> deed hij of heeft hij gezegd? Over<br /> welke zonde gaat het? Wat is het effect<br /> er van? Hoe moet hij veranderen?<br /> Door het probleem te definiëren<br /> zul je tijdens de confrontatie duidelijk<br /> en beknopt zijn. Zorg er voor dat je de zaken Bijbels<br /> definieert, want het gaat om wat de Schrift<br /> te zeggen heeft – en niet om onze eigen gedachten<br /> en gevoelens – want de Schrift is ''“door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen en om op te voeden tot een deugdzaam<br /> leven, zodat een dienaar van God op zijn taak berekend is en voor elk goed doel volledig is toegerust.”'' (2 Tim 3:16,17)<br /> <br /> Ten derde, verwijder de balk uit je eigen oog.<br /> Wanneer je iemand confronteert die tegen jou<br /> gezondigd heeft zul je vaak ontdekken dat jouw<br /> zonde ook van invloed is geweest. Wanneer je<br /> een ander confronteert met een specifieke zonde,<br /> waarschuwt de Schrift jou je bewust te zijn van<br /> je eigen zonden en verleidingen op dat zelfde gebied<br /> (Galaten 6:1). Dat betekent niet dat je de<br /> confrontatie niet moet aangaan, maar dat je dat<br /> niet moet doen voordat je eerst je eigen hart<br /> hebt onderzocht en je geweten gezuiverd hebt.<br /> Dit stelt je in staat om op een nederige manier in<br /> de vreze des Heren, de confrontatie aan te gaan.<br /> Het vergroot het effect van je boodschap van<br /> verzoening, berouw en oplossing.<br /> <br /> Zelfonderzoek kan ook nog een ander effect<br /> hebben. Misschien voelde jij je gekwetst zonder<br /> dat er sprake was van een belediging – iemand<br /> heeft je misschien eerder geraakt in je zelfgerichtheid<br /> of je trots (en je ontdekt dat je wat<br /> ‘overgevoelig’ bent). Ook moet je er voor oppassen<br /> mensen niet te confronteren met wat jij<br /> denkt dat zonde is, terwijl het gaat over een aspect<br /> in de persoonlijkheid van de ander dat jij<br /> niet zo kunt waarderen. In zo’n situatie kun je<br /> starten met een confrontatie en vervolgens eindigen<br /> met belijden en berouw.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 2:11-12''' Paulus sprak soms stevige woorden tegen de kerken… maar wat was zijn hartsgesteldheid?}}<br /> <br /> Ten vierde, bereid je hart. Dit houdt drie dingen<br /> in: wees ervan overtuigd dat je ''motieven''<br /> zuiver zijn – tot eer van God, weerhoud je broeder<br /> en zuster van verder zondigen en herstel de<br /> relatie (met andere woorden, je gaat niet je gelijk<br /> halen, hen de waarheid zeggen, hen op de plaats<br /> zetten of je eigen irritaties wegwerken). Zorg er<br /> voor dat je de juiste ''houding'' hebt – vriendelijkheid,<br /> geduld, nederigheid en werkelijke zorg voor<br /> het welzijn van anderen. Tot slot, ''bid'' – om het<br /> effectief kunnen overbrengen van je zorgen; voor<br /> het hart van de ander, dat het voorbereid is om<br /> te ontvangen en voor Gods genade voor berouw,<br /> vergeving en herstel.<br /> <br /> Ten vijfde, zoek de confrontatie. Uiteindelijk<br /> bepaalt Gods genade de effectiviteit van elke<br /> confrontatie. Er zijn echter verschillende dingen<br /> die je kunt doen, zodat het moment van confrontatie<br /> meer effect heeft.<br /> <br /> ''Spreek'' privé met de persoon.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Spreuken 18:13 en 18:17 maken duidelijk waarom we, wanneer we denken dat een broeder of zuster tegen ons gezondigd heeft, hem of haar moeten<br /> benaderen met een nederig en open hart. Lees deze tekstgedeelten en schrijf vervolgens hieronder in één zin wat deze verzen in essentie zeggen over onszelf. &lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> ''Zorg'' voor een omgeving waarin zo min mogelijk<br /> afleiding zal zijn, zodat jullie<br /> je volledig kunnen concentreren<br /> op de zaak die aan de orde is.<br /> <br /> ''Bevestig'' je echte genegenheid<br /> voor de persoon voordat je de<br /> confrontatie aan gaat. Dit is niet<br /> om hem te bewerken voordat de<br /> werkelijke slag komt, maar om<br /> de goede toon te zetten voor het<br /> gesprek. Je ''bent'' er om de waarheid<br /> te spreken… maar in liefde<br /> (Ef. 4:15). Vaak heb ik de hele<br /> sfeer van een ontmoeting zien<br /> veranderen op het moment dat ik<br /> mijn liefde voor de persoon onder<br /> woorden bracht, zelfs wanneer<br /> ik hem confronteerde met<br /> zijn zonde.<br /> <br /> ''Deel'' jouw indrukken zo eerlijk en<br /> duidelijk mogelijk. Gebruik Bijbelse<br /> taal bij de uitleg van gedrag<br /> of zonde (bijvoorbeeld: zeg ‘trots’ in plaats<br /> van ‘zelfwaardering’). Probeer niet een waterdichte<br /> zaak neer te zetten met bergen van bewijzen<br /> – je bent geen advocaat die op een veroordeling<br /> uit is.<br /> <br /> ''Blijf'' in een sfeer van vragend onderzoeken. Ga<br /> er niet van uit dat jouw observaties en conclusies<br /> onfeilbaar zijn en dat je op de hoogte bent van<br /> alle feiten en motieven. Onlangs moest ik een<br /> vriend confronteren naar aanleiding van zijn gedrag.<br /> Ik communiceerde mijn zorgen en vroeg<br /> hoe hij er tegenaan keek. Toen ik ‘het hele<br /> verhaal’ had gehoord, bleken mijn zorgen ongegrond.<br /> Hij vertelde vervolgens hoe de avond ervoor<br /> iemand hem met dezelfde zaak had geconfronteerd,<br /> maar dan op hoge toon, met beschuldigingen<br /> die over tafel vlogen op basis van allerlei<br /> vermoedens. Mijn vriend waardeerde kennelijk<br /> het verschil in aanpak. Jouw vrienden zullen het<br /> ook waarderen.<br /> <br /> ''Bied'' Bijbelse raad en oplossingen aan. Wees<br /> voorbereid om een geschikte actie voor te stellen.<br /> Help de persoon een plan te maken om in het<br /> vervolg de verleiding te<br /> weerstaan of om hierop aanspreekbaar<br /> te zijn. Wanneer<br /> je denkt dat je dit zelf niet<br /> kunt, verwijs hem dan door<br /> naar je kleinegroepleider of<br /> naar een pastorale medewerker<br /> in je kerk.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''EEN STAP ZETTEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Via een gezamenlijke vriend ontdekte ik dat Tony, een lid van mijn kleine groep, de gewoonte had op elke betaaldag naar een bar in zijn buurt te gaan om daar wat te drinken met een aantal collega’s. Voordat hij tot bekering was gekomen gebruikte Tony harddrugs en dronk hij buitensporig. Hij is gestopt met de drugs, maar ik maakte me zorgen dat hij terug zou vallen in zijn oude gewoonte ‘te drinken met de jongens’. <br /> <br /> Tony is gewichtheffer, een nogal imponerende figuur. Ik voelde de behoefte die namiddag met hem te spreken. Ik wist niet hoe hij zou reageren. Ik vond Tony aan de bar met één van zijn<br /> vrienden. Ik groette hen en vroeg Tony of ik hem buiten even kon spreken. “Natuurlijk” zei hij enigszins verbaasd. Daar op de stoep vertelde ik hem dat ik gekomen was als zijn kleinegroepleider en als Bijbelse vriend. Ik vertelde hem hoe een christenvriend mij confronteerde met mijn drugsgebruik, zelfs nadat ik christen was geworden. Het had mijn leven veranderd. Ik liet hem weten dat ik genoeg om hem gaf om hetzelfde bij hem te doen. Hij nam het aardig op. Hij gaf toe dat het wat beschamend was dat ik zo langskwam, maar dat hij de overtuiging van de Heilige Geest voelde. Hij ging weer naar binnen en ik ging weg met het gevoel dat ik gedaan had wat God wilde dat ik deed en Hem vertrouwde voor de resultaten die het zou hebben in Tony’s leven. Die gebeurtenis was een keerpunt in ons beider leven. Tony is nu een volwaardig lid van onze wekelijkse mannengroep, gewijd aan ‘het belijden van onze zonden en het bidden voor elkaar om genezing’. Hij schrikt er niet voor terug om mij of anderen in de groep te confronteren. Ik heb hem horen vertellen dat die gedenkwaardige gebeurtenis hem de noodzaak heeft doen inzien om de confrontatie aan te gaan in de strijd tegen zonde en voor het oplossen van conflicten in onze levens! Mijn vertrouwen om de groep te leiden en om mensen uit te dagen wanneer ik bij hen struikelblokken zie in geestelijke groei is gegroeid.<br /> <br /> '''- Glenn Umek (Garfield Hights, OH)'''}}<br /> <br /> ''Geef'' voldoende tijd, als<br /> dat nodig is, om te overdenken<br /> wat je hebt gezegd - eis<br /> geen onmiddellijke reactie.<br /> <br /> ''Bid'' met en voor de persoon.<br /> <br /> Tot slot, ''het vervolg''. Te<br /> vaak confronteren we mensen,<br /> maar laten we na te<br /> controleren of de confrontatie<br /> effectief was en of de resultaten<br /> blijvend zijn. Als alles<br /> goed is gegaan, heb dan<br /> na een paar dagen weer contact<br /> om je betrokkenheid bij<br /> je vriend en waardering voor<br /> zijn reactie te tonen en om<br /> te zien hoe één en ander<br /> gaat in het veranderingsproces.<br /> Ook is het een goed moment<br /> om te zien of er nog<br /> vragen of verdere gedachten<br /> zijn ten aanzien van de zaken<br /> die je hebt gedeeld. Hij<br /> zou je zelfs kunnen vragen<br /> dat je hem dient door hem<br /> aan te spreken tijdens de<br /> verandering die hij door wil<br /> maken.<br /> <br /> Als de confrontatie niet zo<br /> goed is gegaan, of hij heeft<br /> tijd gevraagd om zich te bezinnen<br /> op wat je vertelde,<br /> neem dan na verloop van tijd<br /> contact op om te zien hoe de<br /> situatie is, welke voortgang<br /> hij heeft gemaakt. Hij kan er<br /> voor gekozen hebben niet te<br /> reageren op jouw correctie.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Psalm 141:5''' Wat was de houding van David ten opzichte van het vooruitzicht dat een andere gelovige hem zou corrigeren? Hoe denk jij daarover?}}<br /> <br /> Als dat het geval is, geef dan niet op. Ga verder<br /> met de volgende stap in de confrontatie, zoals Jezus<br /> ons die heeft voorgehouden: ''“Luisteren ze niet, neem dan één of twee anderen mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van tenminste twee getuigen.”'' (Matt. 18:16)<br /> Daar waar andere teksten, in dit hoofdstuk aangehaald,<br /> de nadruk leggen op het belang van de<br /> juiste hartsgesteldheid bij elke confrontatie, voorziet<br /> Mattheüs 18:15-17 in de praktische stappen<br /> die we moeten zetten wanneer er sprake is van<br /> een moeilijke confrontatie.<br /> <br /> '''Reageren op confrontatie.''' Zoals er een Bijbelse<br /> manier is om iemand te confronteren, is er<br /> ook een Bijbelse manier om te reageren op confrontatie.<br /> Wanneer iemand jou confronteert met<br /> een zonde in je leven of met verkeerd gedrag,<br /> kun je op verschillende manieren laten zien dat<br /> het proces een echt bevrijdend resultaat heeft.<br /> Ten eerste, luister nederig en bid ervoor. Ten<br /> tweede, belijd en vraag vergeving waar mogelijk.<br /> Wanneer je meer tijd nodig hebt om het te verwerken<br /> en er over te bidden, vraag daar dan om.<br /> (Maar als je dat elke keer<br /> doet wanneer iemand jou<br /> confronteert, luister dan<br /> goed: onderzoek je hart serieus<br /> op trots en op het niets<br /> willen leren.) Zorg dat je er<br /> bij de persoon op terugkomt.<br /> Tenslotte, bedank en bevestig<br /> de persoon voor wat hij<br /> heeft gedaan. Hij of zij heeft<br /> je nadrukkelijk gediend door<br /> je te wijzen op de zonde of<br /> door het zoeken van herstel<br /> in jullie relatie.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt;. In Galaten 6:2 staat: “Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na.” Schrijf drie of vier manieren op om “elkaars lasten te dragen” zoals die in dit hoofdstuk behandeld zijn.<br /> <br /> #<br /> #<br /> #<br /> #<br /> <br /> Zet nu een sterretje bij die manieren die je afgelopen week hebt toegepast.}}<br /> <br /> ====ONZE EIGEN ZONDEN BELIJDEN====<br /> <br /> Ik heb uitgebreid aandacht<br /> besteed aan wat te doen wanneer andere mensen<br /> zondigen. Echter, het is veel belangrijker om regelmatig<br /> ons eigen hart te onderzoeken om die<br /> zaken te ontdekken waarin ''wij'' misschien gezondigd<br /> hebben.<br /> <br /> We zouden niet moeten wachten met belijden<br /> tot iemand ons confronteert met onze zonde of<br /> met een verstoring van onze relatie. Wanneer we<br /> ons realiseren dat we gezondigd hebben tegen iemand,<br /> of iemand gekwetst hebben,'' of zelfs maar denken dat we dat gedaan hebben,'' zouden we op<br /> hem af moeten stappen en de zaken weer recht<br /> zetten. Nogmaals, er is een goede en een verkeerde<br /> manier om dit te doen.<br /> <br /> ''“Oké, ik neem aan dat ik een beetje tegen je gezondigd heb, maar alleen omdat jij eerst zus en zo deed, maar goed, ik denk dat ik je mijn excuses moet aanbieden omdat ik je beledigd heb.”''<br /> Dit voldoet niet aan de Bijbelse criteria. Wat dan<br /> wel?<br /> <br /> Voor beginners, onderzoek diepgaand je geweten.<br /> Stel vast, met behulp van de Heilige Geest,<br /> waarin je gezondigd hebt. Vraag om overtuiging<br /> en goddelijk verdriet voor elk van deze zonden.<br /> Als je spreekt met degene tegen wie je gezondigd<br /> hebt (en wacht hiermee niet tot je de persoon<br /> ‘weer eens tegenkomt’ - zorg dat je hem te<br /> spreken krijgt), belijd je zonden, eerlijk, duidelijk,<br /> specifiek en volledig. Dit betekent dat je niet<br /> alleen je woorden en daden belijdt, maar ook je<br /> motieven. Doe nooit luchthartig over je zonden,<br /> verontschuldig je niet voor je gedrag en generaliseer<br /> niet. (“Soms kom ik wat bot over” is zwak<br /> en ineffectief vergeleken met “Ik was bot tegen<br /> je toen ik dit-en-dat tegen je zei.”) Dit zal je<br /> geen moeite kosten, wanneer je goddelijk verdriet<br /> hebt over je zonden. Ken Sandes inzicht is<br /> hierin behulpzaam: ''“Specifieke erkenning van je zonden helpt anderen te overtuigen dat je daadwerkelijk onder ogen ziet wat je gedaan hebt en maakt het gemakkelijker voor hen jou te vergeven.”''7 <br /> Onthoud, het doel is niet alleen je geweten<br /> te reinigen, maar ook herstel te bewerken tussen<br /> jou en degene tegen wie je gezondigd hebt.<br /> Uit je verdriet over wat je gedaan hebt en over<br /> de gevolgen ervan. Hiermee laat je de persoon<br /> weten dat jij je realiseert dat jouw gedrag bij<br /> hem of haar pijn, angst of moeilijkheden heeft<br /> veroorzaakt. Het laat de persoon ook weten dat<br /> je bereid bent de consequenties te dragen die horen<br /> bij de belijdenis (zoals vergoeden van schade,<br /> anderen benaderen die misschien door roddel<br /> betrokken zijn geraakt, etc.).<br /> <br /> Benoem ook de lessen die je hebt geleerd van<br /> deze ervaring en de manier waarop je van plan<br /> bent deze toe te passen in je veranderde gedrag.<br /> Dit geeft de persoon hoop en vertrouwen in de<br /> toekomst en zal hem of haar helpen te zien dat jij<br /> je zonden serieus aanpakt.<br /> <br /> Tot slot, vraag om vergeving. Het is belangrijk<br /> om werkelijk de woorden “Wil je me vergeven?”<br /> uit te spreken – want vergeving is wat we nodig<br /> hebben en waar we om vragen.</div> Wed, 04 Nov 2009 22:21:36 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}<br /> <br /> Zoals we in hoofdstuk 1 van dit boek konden<br /> lezen is heiliging een eerste doel binnen het kleinegroepenwerk.<br /> God heeft ons allemaal geroepen<br /> om het evenbeeld te worden van Christus. In<br /> Gods wijsheid, heeft Hij ons zo gemaakt dat we<br /> dit niet kunnen bereiken zonder de betrokkenheid<br /> van anderen. Wayne Grudem heeft eens gezegd:<br /> ''“Heiliging in het Nieuwe Testament is gewoonlijk een gezamenlijk proces. Het is iets dat gebeurt in gemeenschappelijkheid.” Iemand anders schreef als volgt: “Men kan alles zelfstandig aanleren, behalve karakter.”''<br /> <br /> De grootste blokkade op weg naar persoonlijke<br /> volwassenheid en Bijbelse relaties is zonde: zonde<br /> in ons eigen leven, zonde in het leven van anderen,<br /> een wereld gevallen in zonde. Op elk van<br /> deze gebieden kunnen werkelijk betrokken relaties<br /> die in de kleine groep ontstaan goed helpen<br /> en hoop geven. Om ons te helpen in onze voortdurende<br /> strijd om meer te lijken op Christus, gebruikt<br /> God mensen op drie manieren: om onze<br /> zonden aan het licht te brengen, om ons te helpen<br /> onze zonden aan te pakken en om naast ons<br /> te staan in onze strijd tegen de zonde.<br /> Ten eerste gebruikt God mensen om onze zonden<br /> aan het licht te brengen. Vrienden zien ons<br /> leven van dichtbij en kennen ons persoonlijk,<br /> daardoor kunnen ze gebieden benoemen waarin<br /> sprake is van zonde en zwakheid en/of gebieden<br /> waar we nog groei nodig hebben. Ook laat omgang<br /> met anderen onze zonden zien en laten situaties<br /> waarin we terechtkomen zien wat onze<br /> hartsgesteldheid is.<br /> <br /> Als de zonde eenmaal bekend is, geeft God ons<br /> anderen die ons helpen met de zonde om te gaan<br /> door ons te confronteren, raad te geven, te bemoedigen,<br /> verantwoordelijkheid te laten nemen<br /> en voor ons te bidden. En tenslotte geeft Hij ons<br /> anderen om ons te helpen en te steunen als we<br /> de effecten van het leven in een zondige wereld<br /> onder ogen zien - pijn, ontmoediging, verwarring,<br /> zwakheid - terwijl we wachten tot we ''“…worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zullen delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.”'' (Romeinen 8:21) Laten we eerst dit laatste aspect eens bekijken. <br /> <br /> ====ZORG VOOR ELKAAR====<br /> <br /> {{LeftInsert|“De christelijke benadering is om alle problemen op te lossen, niet het oplossen van een paar problemen of ze maar gedeeltelijk op te lossen. Romeinen 5:20 beschrijft ons de volheid van Gods genade: “maar waar de zonde toenam, werd ook de genade steeds overvloediger.” Die zekerheid betekent dat wanneer Jezus zonde tegemoet treedt, Hij meer doet dan alleen tegemoet komen aan nood. Het is niet Zijn doel ‘iets op te lappen’ of zelfs maar de tijd terug te draaien. Hij wil iets slechts veranderen in iets geweldigs! En Hij wil niets liever dan dat!”<br /> <br /> '''- Jay Adams'''}}<br /> <br /> In de kleine groep zijn er<br /> verschillende manieren om<br /> aandacht aan anderen te<br /> geven. Laat me vijf methoden<br /> noemen die zich in de<br /> praktijk al bewezen hebben.<br /> '''Troost'''. Troost betekent het<br /> verzachten van het verdriet<br /> en de problemen van het leven.<br /> Het leven kan hard<br /> zijn. We kunnen ernstige<br /> beproevingen en tragedies<br /> meemaken. Het sterven van<br /> een familielid of goede<br /> vriend, het verlies van een baan, een gebroken<br /> relatie die we proberen te herstellen. Ook dagelijkse<br /> teleurstellingen en tegenslagen kunnen ons<br /> belasten en dwars zitten. Soms hebben we gewoon<br /> een slechte dag. Het is geweldig als we op<br /> zulke momenten trouwe vrienden om ons heen<br /> hebben die aandacht voor ons hebben, ons troosten<br /> en ons helpen onze lasten te dragen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 2 Korinthiërs 1:3-4''' Als God ons in onze moeilijkheden troost, wat verwacht Hij dan vervolgens van ons?}}<br /> <br /> Het Nieuwe Testament leert: ''“Heb verdriet met<br /> wie verdriet hebben.” (Romeinen 12:15) en dat<br /> we “…door de troost die we zelf van God ontvangen,<br /> anderen in al hun ellende moed kunnen geven.”''<br /> (2 Korinthiërs 1:4) Ik kom regelmatig met<br /> een groep mannen in de kerk samen om verantwoording<br /> af te leggen en elkaar te steunen. Ik<br /> kan vele voorbeelden uit de afgelopen jaren bedenken<br /> waarin we elkaar hebben geholpen bij<br /> moeilijkheden op het werk of thuis, in heftige en<br /> ontmoedigende momenten van strijd tegen de<br /> zonde, of gewoon in de ‘ups en downs’ van het<br /> gewone leven. De troost die we op dergelijke momenten<br /> ontvingen en gaven zijn van onschatbare<br /> waarde gebleken in ons leven met God in een gevallen<br /> wereld.<br /> <br /> '''Raad'''. Hiermee bedoel ik niet formeel pastoraat,<br /> maar het delen van de wijsheid, de inzichten<br /> die we verworven hebben en onze ervaringen<br /> met hen die dat nodig hebben. Paulus schreef<br /> aan de Romeinen: ''“Broeders en zusters, ikzelf ben ervan overtuigd dat u inderdaad niets dan het goede wilt en dat het u niet aan kennis ontbreekt, zodat u ook in staat bent om elkaar terecht te wijzen.”'' (Romeinen 15:14) Mijn vrouw<br /> en haar vriendinnen zijn hierin uitmuntend. In<br /> een uur kletsen aan de telefoon kunnen ze alle<br /> problemen van de wereld (tenminste, van hun<br /> wereld) oplossen, dit op een informele, maar uiterst<br /> Bijbelse, praktische en effectieve manier.<br /> <br /> Ze bieden een luisterend oor. Ze delen wat<br /> God hen heeft geleerd of wat voor henzelf heeft<br /> gewerkt in praktische en geestelijke zaken.<br /> <br /> Waarschuwing voor mannen: probeer dit niet<br /> zelf! Je bent genetisch niet gemaakt om zo een<br /> uur te kletsen. Voor mannen is een soortgelijk<br /> kletsen alleen zinvol tijdens een activiteit zoals<br /> vissen, eten of voetbal kijken. Hier volgt een<br /> (min of meer) letterlijke transcriptie van een gesprek<br /> van hechte vrienden onder elkaar:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Al beet?”&lt;br&gt;<br /> ''“Ja.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Pauze) “Wat voor aas gebruik je?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Uh… voorntjes.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Lange pauze) “Wat denk je, zal ik naar Tibet gaan als zendeling?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmm, nee.”''&lt;br&gt;<br /> ''(Middellange pauze) “Denk je dat ik moet overgaan op kunstaas?”''&lt;br&gt;<br /> ''(Reflectieve pauze) “Tja, glimmers werken bij mij in deze tijd van het jaar het beste.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;br&gt;<br /> ''“Ja… Ze zijn goed.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Mmmmm…”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat deze conversatie onder andere laat zien is<br /> de natuurlijke mannelijke neiging om zich meer<br /> te richten op dingen in de omgeving (zoals de<br /> visspullen) dan op de veel duidelijker persoonlijke<br /> zaken (zoals een mogelijke roeping voor de zending).<br /> Dus mannen, zet ’m op, jullie zullen waarschijnlijk<br /> extra aandacht aan dit hoofdstuk moeten<br /> geven.<br /> <br /> '''Bemoediging'''. Bemoedigen betekent inspireren<br /> met moed, geestkracht en hoop; een hart onder<br /> de riem steken; een duwtje in de rug geven.<br /> Iedereen raakt op z’n tijd wel eens ontmoedigd.<br /> We maken periodes mee dat het leven zwaar is,<br /> de voortgang maar langzaam gaat, of de uitdagingen<br /> onmogelijk groot lijken. Juist in die periodes<br /> is het belangrijk dat er iemand is die ons een</div> Wed, 04 Nov 2009 19:58:18 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}<br /> <br /> Precies op de plek waar de snelweg had moeten<br /> zijn, bevond zich een golfbaan. Normaal gesproken<br /> zou ik me best kunnen vermaken op een<br /> golfbaan, maar niet onder deze omstandigheden.<br /> Het was als volgt, mijn vrouw Lesley en ik waren<br /> op bezoek geweest bij een vriend en op de terugweg<br /> waren we verdwaald. We hadden geen kaart.<br /> Hoe langer we door het platteland rondreden, hoe<br /> donkerder het werd. Na genoeg verkeerde bochten<br /> gemaakt te hebben om onze kinderen de<br /> stuipen op het lijf te jagen, vonden we eindelijk<br /> de gemiste snelweg (misschien was hij verplaatst…?),<br /> en gingen we eindelijk - veel te laat -<br /> richting huis.<br /> <br /> Zo gaan dingen als je verdwaald bent: de<br /> spanning stijgt en je verdoet je tijd. Een kleine<br /> groep leiden is eigenlijk niet veel anders. Om effectief<br /> te zijn, moet de groep een duidelijke richting<br /> hebben. Om preciezer te zijn, de leider moet<br /> een duidelijke richting voor ogen hebben. En, of<br /> je nou een groep leidt of een van de leden van de<br /> groep bent, het is belangrijk dat je begrijpt wat<br /> de leiderspositie inhoudt.<br /> <br /> ====LATEN WE BIJ HET BEGIN BEGINNEN...====<br /> <br /> Wat is het doel van een kleinegroepleider? Als<br /> je terugkijkt naar een bijeenkomst - of een heel<br /> jaar van samenkomen - hoe weet je dan of je wel<br /> of geen succes hebt gehad? Wat willen de gemeenteleiders<br /> dat je bereikt met je groep? Zonder<br /> een goed begrip van het doel, zal je kleine<br /> groep van hot naar her gaan zonder enig besef te<br /> hebben van een opdracht.<br /> <br /> Iets dat wij in onze kerk gedaan hebben om<br /> doelloosheid te voorkomen is een duidelijke definitie<br /> geven.<br /> <br /> Onze kleinegroepleiders zijn er…:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''door een omgeving te creëren...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''waarin Gods Woord kan worden toegepast...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Elk onderdeel van deze definitie is belangrijk,<br /> dus laten we er eens goed naar kijken.<br /> <br /> '''Om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente.''' De Schrift<br /> leert ons dat gemeentes als schaapskuddes zijn,<br /> met herders om over de schapen te waken. Deze<br /> herders, ook wel voorgangers genoemd, hebben<br /> van God de opdracht gekregen om de mensen die<br /> Hij ze heeft toevertrouwd te leiden, te voeden en<br /> voor ze te zorgen. In iedere gemeente, afgezien<br /> van de hele kleine, is deze taak te zwaar om door<br /> één of zelfs een paar mensen gedaan te worden.<br /> Mozes kwam hier achter toen hij in z'n eentje de<br /> problemen van een paar miljoen Israëlieten probeerde<br /> op te lossen tijdens hun 40-jarige trektocht<br /> door de woestijn. Totdat zijn schoonvader<br /> langskwam en hem de volgende raad gaf:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Romeinen 15:14''' Oudsten zouden er moeten zijn voor moeilijke problemen, maar is het nodig om met elk probleem naar een oudste te gaan?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het is niet verstandig wat je doet. Je zult er nog onder bezwijken en de mensen die bij je komen ook. Dit is een veel te zware taak voor jou, je kunt die niet alleen aan. Luister, ik zal je een goede raad geven en moge God je dan ter zijde staan. Jij moet het volk bij God vertegenwoordigen en hun geschillen aan Hem voorleggen. Prent hen Zijn wetten en<br /> voorschriften in en leer hen welke weg ze moeten bewandelen en welke plichten ze moeten vervullen. Maar zoek daarnaast onder<br /> het volk een aantal doortastende, vrome mannen, die betrouwbaar zijn en zich niet laten omkopen, en geef hen de leiding over<br /> groepen van duizend, van honderd, van vijftig en van tien. Zij moeten altijd over het volk rechtspreken. Belangrijke geschillen leggen ze aan jou voor, in minder belangrijke geschillen doen ze zelf uitspraak. Zij zullen je last verlichten door die samen met jou te dragen. Als je het op deze manier aanpakt en als God het wil, kun je het volhouden en kunnen<br /> al die mensen tevreden naar hun tenten gaan.” (Exodus 18:17-23)''&lt;/blockquote&gt; <br /> <br /> Dankzij Jethro's inzicht, die bijdraagt aan een<br /> belangrijke Bijbelse definitie van leiderschap,<br /> leerde Mozes hoe hij beter in de noden van de<br /> Israëlieten kon voorzien en het ondertussen zelf<br /> langer kon volhouden!<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat elke voorganger betrouwbare<br /> en Godvrezende mannen herkent en<br /> traint, om ze daadwerkelijk gezag<br /> en verantwoordelijkheid te<br /> geven om een verlengstuk van<br /> de herderlijke bediening van de<br /> gemeente te zijn. Zoals het<br /> voorbeeld van Mozes laat zien<br /> (en andere voorbeelden uit het<br /> Nieuwe Testament) zijn kleine<br /> groepen hier het meest effectief<br /> voor. Kleine groepen zijn van<br /> onschatbare waarde voor de<br /> plaatselijke gemeente om alle<br /> leden in contact te brengen met<br /> getrainde en begiftigde kleinegroepleiders,<br /> die hen op vele<br /> manieren dienen en toerusten.<br /> Op deze manier kunnen voorgangers<br /> zich meer bezighouden<br /> met het verkondigen van Gods<br /> Woord en het toerusten van anderen<br /> voor de bediening.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1&lt;/big&gt; Welke van de volgende problemen zijn volgens jou zo serieus dat ze beter door een oudste dan door een kleine groepenleider zou moeten worden behandeld?<br /> <br /> * Mijn man kijkt elke nacht vier uur lang tv en hij praat nooit met me.<br /> * Ik vloek vaak tegen automobilisten die niet voor mij aan de kant gaan.<br /> * Waarom kan ik het boek Hizkia niet vinden in mijn Bijbel? Ik weet zeker dat het erin staat!<br /> * Ik heb nooit een stabiel gebedsleven gehad.<br /> * Mijn kat zit vast in een boom.}}<br /> <br /> <br /> Maar voorgangers moeten nooit<br /> vervreemd raken, ze moeten altijd beschikbaar<br /> zijn om moeilijke zaken op te lossen als die zich<br /> voordoen. Die beschikbaarheid beschermt de<br /> kleinegroepleiders tegen het onjuiste beeld dat zij<br /> nu de taak van voorganger hebben. Kleinegroepleiders<br /> ''vertegenwoordigen'' de voorgangers, ze<br /> ''vervangen'' ze niet.<br /> <br /> '''Door een omgeving te creëren.''' Laatst was<br /> ik in een restaurant waar ze een hippe, veelkleurige<br /> menukaart met chocolade milkshakes hadden.<br /> Ik vind chocolade milkshakes heerlijk. Ik<br /> ging helemaal uit mijn dak! Toen ik aan de beurt<br /> was, meldde de serveerster mij tot mijn grote<br /> verbazing, dat ze me geen milkshake kon geven.<br /> <br /> In het restaurant was alles aanwezig voor het<br /> verkopen en de verorbering van een heerlijke<br /> chocolade milkshake: melk, ijs, chocoladesiroop<br /> en een hongerige klant! Helaas voor mij was er<br /> geen mogelijkheid om al deze elementen samen<br /> te brengen. De milkshaker had het begeven.<br /> <br /> In het gemeenteleven kan het precies zo gaan.<br /> Er kunnen geweldige preken en onderwijs zijn,<br /> bekwame leiders en hongerige christenen. Maar<br /> als er geen omgeving is waar al deze elementen<br /> samen kunnen komen, is teleurstelling het resultaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Verbondenheid met Jezus betekent automatisch verbondenheid met Zijn mensen. De kerk is niet een middel dat Gods genade ons geeft voor onze groei; het is een noodzakelijk onderdeel van het christelijke leven, dat bloedserieus moet<br /> worden genomen.”<br /> <br /> '''- Bruce Milne'''}}<br /> <br /> De zondagsdienst is duidelijk een goed moment<br /> om Gods Woord te brengen, maar waar en<br /> hoe wordt het Woord toegepast? Zondagmorgen<br /> is een uitstekend moment<br /> voor mensen om<br /> samen te komen, maar<br /> hoe zullen deze mensen<br /> veranderen van<br /> ‘oppervlakkige kerkkennissen’<br /> naar ‘mensen<br /> die verantwoording aan<br /> elkaar afleggen’? De<br /> zondagsdienst biedt vele<br /> mogelijkheden voor de werking van de Geest,<br /> maar organisatorisch gesproken, hoe kan iedereen<br /> daar zijn specifieke gave uitoefenen? Dat<br /> gaat gewoonweg niet.<br /> <br /> Kleine groepen bieden bij uitstek de mogelijkheid<br /> om een heleboel belangrijke doelen van de<br /> gemeente te behalen, die in de zondagsdienst<br /> onmogelijk zijn. De kleinegroepleider bewijst de<br /> gemeente een dienst van onschatbare waarde<br /> door deze faciliteit aan te bieden.<br /> <br /> '''Waarin Gods Woord kan worden toegepast.''' De Bijbel is de leidraad voor ons geloof en<br /> voor alles wat we doen. Alleen de Bijbel leert wat<br /> God van ons verwacht en wat we moeten geloven<br /> over God. Geen ander boek is toereikend om ons<br /> toe te rusten met alles wat we nodig hebben om<br /> in Gods genade en tot eer van Hem te leven. De<br /> kleinegroepleden zullen hun bijeenkomsten vaak<br /> gebruiken om het onderwijs van de zondagsdienst<br /> uit te diepen. We moeten vasthouden aan<br /> Gods Woord en het toepassen in onze levens, zodat<br /> we meer en meer op Jezus gaan lijken.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Johannes 17:17''' Je hebt de waarheid (de Bijbel) continu beschikbaar. Is er een reden waarom je van andere bronnen afhankelijk zou moeten zijn?}}<br /> <br /> '''Zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.'''<br /> Er zijn vandaag de dag een heleboel kleine<br /> groepen. Van de Anonieme Alcoholisten tot de<br /> plaatselijke Hell's Angels, mensen komen om verschillende<br /> redenen bij elkaar. Het Woord geeft<br /> drie goede redenen om in kleine groepen bij elkaar<br /> te komen: om heiliging te bevorderen, om<br /> zorg te verbreden en om (h)echte relaties te ontwikkelen.<br /> Kleine groepen zijn niet de enige manier<br /> in het gemeenteleven waar groei, zorg en<br /> relaties verder ontwikkeld kunnen worden, maar<br /> ze zijn wel van levensbelang. Ze bieden een omgeving<br /> waarin Gods Woord persoonlijk en praktisch<br /> toegepast kan worden, waar vriendschappen<br /> ontstaan en opbloeien, en waar nietchristenen<br /> iets kunnen ervaren van het leven met<br /> God.<br /> <br /> Deze waarheid heeft invloed op onze definitie<br /> van een goede kleinegroepleider.<br /> <br /> Het succes van een kleine groep wordt niet bepaald<br /> door het aantal leden van de groep, hoe<br /> snel de groep in aantal groeit, of hoe vaak ze samen<br /> komen, maar of de leden van de kleine<br /> groep steeds meer sterven voor de zonde en<br /> rechtvaardiger gaan leven. Een goede kleine<br /> groep is niet één waarvan je achteroverslaat van<br /> de Bijbelkennis die de leider heeft, maar een<br /> waarvan iedereen oprecht bij elkaars leven betrokken<br /> is. Een modelbijeenkomst is er niet één<br /> die drie uur duurt omdat de leider de discussie<br /> langs verschillende onderwerpen laat gaan, maar<br /> één waarin iedereen zijn zonden aan de anderen<br /> belijdt en Bijbelse waarheden toepast in alle aspecten<br /> van zijn dagelijks leven.<br /> <br /> ===HOE HELP IK EEN KLEINE GROEP OM ZEEP IN VIER SIMPELE STAPPEN?===<br /> <br /> Het is niet moeilijk om te falen als leider. Voor<br /> de meesten van ons gaat het zelfs heel natuurlijk.<br /> Hier zijn een paar goede suggesties om je te<br /> helpen bij het in recordtijd om zeep helpen van je<br /> kleine groep. ☺<br /> <br /> '''Tip 1: Doe alles zelf.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Anderen trainen is hard werken. Het kost<br /> tijd. Vaak doen deze beginners het ook<br /> nog eens niet precies zoals jij en dat is<br /> natuurlijk onacceptabel. Ze kunnen zelfs<br /> nieuwe dingen gaan proberen! Plus dat<br /> het eng is mensen te vragen om je te helpen.<br /> Is het niet gemakkelijker om alles<br /> zelf te doen? Als dit niet werkt, hebben<br /> we hier nog een suggestie voor je: doe<br /> helemaal niets! Doe de voorbereidingen<br /> op het allerlaatste moment, ... zodat het<br /> nieuw en fris zal zijn! Lees alles even snel<br /> door terwijl jij je haar goed doet en bedenk<br /> de discussievragen tijdens het zingen.<br /> Niemand zal het merken.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 3:13-16. Wat kan een leider verwachten dat hij zal oogsten als hij op een egoïstische manier ambitieus is?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;'''Tip 2: Doe er alles aan om een onafhankelijke mini-kerk te worden.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Kleine groepen zijn een prima uitlaatklep<br /> voor de ambitieuze doch gefrustreerde<br /> leider. In plaats van je zelf als onderdeel<br /> van een team te zien - samenwerken in<br /> het orkest van kleine groepen om God<br /> groot te maken door de visie te vervullen<br /> die Hij de voorgangers gegeven heeft -<br /> houd je jezelf voor dat jij de enige bent<br /> die werkelijk weet wat de wil van God is<br /> en wat de richting voor je kleine groep is.<br /> Doe er alles aan om te zorgen dat de<br /> groep loyaal is aan jou en je persoonlijke<br /> stijl van leiderschap. Zorg ervoor dat je<br /> (met je unieke charme en wijsheid) altijd<br /> in het middelpunt staat van alles wat er<br /> gebeurt. Probeer je groep zo autonoom<br /> mogelijk te maken, zodat de leden er<br /> geen behoefte aan hebben om deel te nemen<br /> aan andere aspecten van het gemeente-<br /> leven. Een goede manier om dit<br /> te bereiken is om zo veel activiteiten te<br /> plannen dat de leden het<br /> altijd druk hebben met<br /> elkaar. Bijzonder effectief<br /> is om activiteiten te<br /> plannen tegelijk met andere<br /> gemeenteactiviteiten,<br /> zodat de groepsleden<br /> regelmatig moeten<br /> kiezen tussen, laten we<br /> zeggen kamperen met<br /> jouw groep en de zondagsdienst.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Een van de mooiste aspecten van betrokkenheid bij je kleine groep is dat je weet dat je een plaatselijke gemeente dient. Hier zijn vier vragen om zeker te weten dat dit het geval is in jouw groep:<br /> <br /> Ja? / Nee?<br /> <br /> *Weet je de visie van de oudsten wat betreft kleine groepen en de gemeente in het algemeen?<br /> *Vraag jij je oudste om advies als je toekomstplannen maakt voor de groep?<br /> *Zijn je groepsactiviteiten en evangelisatie-acties bedacht met de plaatselijke gemeente in gedachten?<br /> *Versterkt je betrokkenheid in de kleine groep je betrokkenheid in de gemeente?}}<br /> <br /> '''Tip 3: Zorg ervoor dat je overal een antwoord op hebt.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Tijdens de gesprekken<br /> kun je als leider gemakkelijk<br /> de boel verzieken<br /> door te laten zien dat je<br /> uitgebreide kennis hebt<br /> op Bijbels, theologisch,<br /> historisch en sportgebied.<br /> Als iemand een<br /> vraag stelt, spring er dan gelijk bovenop,<br /> zodat iedereen onder de indruk raakt van<br /> je scherpe geest. (Als je te lang wacht,<br /> loop je het risico dat iemand anders het<br /> probeert en er een heuse discussie ontstaat!)<br /> Zorg er boven alles voor dat de<br /> samenkomsten een ‘vraag het de expert’-<br /> opzet hebben. Bij ieder woord moeten ze<br /> aan je lippen hangen. En als je ergens het<br /> antwoord er niet op weet, niet opgeven.<br /> Maak je er met stijl van af. Twee effectieve<br /> manieren zijn de suggestie wekken dat<br /> het ronduit een domme vraag was of de<br /> vraag doorspelen zodat niet jij, maar iemand<br /> anders voor schut staat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> '''Tip 4: Wees zuinig met bemoediging.'''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 5:11''' Kun je één opmerking bedenken waarmee je één persoon in je kleine groep kunt opbouwen?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Zoals iedereen weet, brengt bemoediging<br /> leven in een groep, net zoals de lente<br /> bloemen voortbrengt. Daarom wil je het<br /> koste wat kost vermijden. Een succesvolle<br /> manier is om de aandacht op jezelf en je<br /> ‘optreden’ als leider gericht te houden,<br /> zodat de anderen gewoonweg niet opvallen.<br /> Een andere manier is om zoveel regels,<br /> richtlijnen en verwachtingen te hebben<br /> dat gewoon niemand bemoediging<br /> ''verdient''. Waarschijnlijk werkt het nog het<br /> beste als je tijd neemt om ieders fouten<br /> en tekortkomingen nadrukkelijk aan te<br /> wijzen en Gods genade over hun leven<br /> maar helemaal te vergeten. Als je het op<br /> deze manier doet, dan garandeer ik je dat<br /> het mis gaat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Er zijn natuurlijk nog andere manieren om een<br /> goede kleine groep om zeep te helpen. Maar ik<br /> hoop dat deze komische aanpak je herinnert aan<br /> de grote verantwoordelijkheid die God aan leiders<br /> gegeven heeft. Hoewel je niet de plaats inneemt<br /> van de voorganger, vertegenwoordig je hem wel<br /> en jouw gedrag zal meer invloed hebben op het<br /> leven van de groep dan dat van enig ander. Dit<br /> zou je moeten aansporen om je leven op Gods<br /> genade te bouwen, de zonde die nog in je leeft te<br /> kruisigen en om stevig vast te houden aan de<br /> Heilige Geest. Want alleen door Hem kun je God<br /> leren kennen en sterven aan de zonde. Als leider<br /> zet je ook de trend als het gaat om nederigheid.<br /> Wees eerlijk en stel je kwetsbaar op, vertel over<br /> je worstelingen en zonden en sta echt open voor<br /> feedback van je groep en je voorganger. Probeer<br /> aan deze mensen te vragen: '''“Hoe kan ik jullie<br /> nog meer dienen?”'''<br /> <br /> ====EISEN AAN KLEINEGROEPLEIDERS====<br /> <br /> Ooit was het in onze gemeente<br /> zo dat mensen een<br /> kleine groep gingen leiden<br /> voordat ze lang genoeg in de<br /> gemeente kwamen om lid te<br /> worden. Later sloegen we<br /> naar de andere kant door en<br /> geloofden we dat de eisen aan<br /> een kleinegroepleider ongeveer<br /> dezelfde waren als die<br /> voor een oudste.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Ik was pas twee maanden kleinegroepleider toen<br /> onze samenkomst samenviel met Halloween.<br /> Een man in onze groep had zijn katholieke<br /> buurvrouw uitgenodigd. Vlak voor de<br /> samenkomst belde Tom me op. Hij zei dat hij<br /> niet kon komen, omdat hij zich niet lekker voelde.<br /> Maar hij had zijn buurvrouw weg zien gaan…<br /> gekleed in een duivelkostuum.<br /> <br /> Ze verscheen precies zoals Tom had gezegd: in<br /> een rood duivelkostuum inclusief de hoorntjes,<br /> de staart en de hooivork. Ik probeerde haar<br /> tegen te houden aan de deur. “Dit is een boeiend<br /> kostuum,” begon ik, “maar we vieren geen<br /> Halloween hier….”<br /> <br /> “Oh, geen probleem,” zei ze, - ondertussen liep<br /> ze gewoon door - “ik dacht: ik verkleed me als<br /> Maarten Luther, hij was tenslotte de duivel uit de<br /> hel.”<br /> <br /> Hoewel we dit voorval niet op de spits dreven –<br /> we vervolgden de samenkomst alsof er niets<br /> vreemds aan de hand was – was dit wel de<br /> reden waarom we in de periode daarna minder<br /> actief gingen evangeliseren.<br /> <br /> '''- Gerard Snyder (Brookhaven, PA)'''}}<br /> <br /> Ergens er tussenin liggen<br /> redelijke kwalificaties, die voldoen<br /> aan Exodus 18:21<br /> (doortastende, vrome mannen,<br /> die betrouwbaar zijn en<br /> zich niet laten omkopen),<br /> Handelingen 6:3 (mannen uit<br /> uw midden, die bekend staan<br /> als vervuld van de Geest en<br /> vol wijsheid) en Timotheüs<br /> 3:8-10 (oprechte mannen, die<br /> zich waardig gedragen, niet<br /> verslaafd aan wijn zijn of uit<br /> zijn op oneerlijke winst, die<br /> vasthouden aan de diepe<br /> waarheden van het geloof met<br /> een oprecht geweten, beproefd<br /> zonder dat er iets tegen ze is). In onze gemeente<br /> hebben we de volgende tien kwalificaties<br /> voor kleinegroepleiders opgesteld:<br /> <br /> '''Toegewijd.''' Een effectieve leider is met zijn<br /> hele hart toegewijd aan ''zijn'' gemeente, ''zijn'' voorgangers<br /> en de doelen die zij hebben gesteld voor<br /> die gemeente. Dit houdt in dat hij erkent dat<br /> Gods soevereine hand hem naar ''die'' gemeente<br /> heeft gebracht, met ''die'' leiders. Dit geeft hem<br /> een geloofsbasis van waaruit hij zijn gemeenteleiders<br /> kan ondersteunen, bemoedigen en vertegenwoordigen.<br /> Een leider die deze visie heeft, zal<br /> dezelfde waarden en doctrines hebben en de accenten<br /> leggen die zijn voorganger ook zou leggen<br /> als hij er in eigen persoon bij was. Hij zal er naar<br /> streven om de toewijding van de groep aan de<br /> Heer, de plaatselijke kerk en haar voorgangers te<br /> versterken, in plaats van aan zichzelf. Zo’n leider<br /> zal zich ervoor inzetten om de mensen in zijn<br /> groep te leiden op de wegen van God en in de<br /> unieke uitingen van Gods genade die werkzaam<br /> is in die kerk.<br /> <br /> {{RightInsert|“Leiderschap is geen titel die je het recht geeft om anderen iets op te leggen: het is een bekwaamheid die je uitoefent, een dienst ten gunste van de hele groep.”<br /> <br /> '''- Fred Smith'''}}<br /> <br /> '''Beproefd karakter'''. Toen<br /> Mozes en ook de apostelen<br /> op zoek waren naar mannen<br /> om in sleutelposities te dienen,<br /> zochten ze naar degenen<br /> ‘uit hun midden’ die een<br /> beproefd karakter hadden.<br /> Het is duidelijk dat mannen<br /> eerst getest moeten worden voordat ze een leiderstaak<br /> aanvaarden. Ze moeten geen leider gemaakt<br /> worden, tenzij en totdat ze voldoende karakter<br /> hebben laten zien. Indien dit principe veronachtzaamd<br /> wordt, zal Gods naam oneer worden<br /> aangedaan wanneer leiders in zonde vallen.<br /> <br /> ''Karakter is verplicht'' – daar valt niet over te<br /> onderhandelen. Van alle vaardigheden zoals het<br /> vermogen om een groep bij elkaar te brengen,<br /> krachtige uitoefening van geestelijke gaven, goed<br /> kunnen spreken, het leiden van discussies of aanbidding,<br /> is er niet één toereikend voor Bijbels leiderschap.<br /> Er moet ook duidelijk karakter aanwezig<br /> zijn. We zoeken naar niet zondeloze perfectie,<br /> maar de potentiële leider moet de vruchten van<br /> de Geest en toenemende nederigheid laten zien,<br /> een consistent vermogen hebben om zijn tijd en<br /> verantwoordelijkheden te managen, net als genoeg<br /> volwassenheid om voor zijn eigen ziel te<br /> zorgen en daarnaast genoeg genade overhouden<br /> om voor anderen te zorgen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Johannes 5:19. Jezus wist dat hij ‘niets’ uit zichzelf kon doen; hij was volledig onderworpen aan de wil van Zijn Vader. Toon jij dezelfde onderdanigheid aan gezag?}}<br /> <br /> '''Onderworpen'''. Het Griekse werkwoord ''onderwerpen<br /> (hypotasso)'' is een combinatie van twee<br /> woorden. Het ene betekent ‘onder’ en het andere<br /> ‘iets of iemand de leiding geven’. Samen betekenen<br /> ze ‘onder iets of iemand de leiding geven’.<br /> Oftewel, een leider die effectief wil zijn moet begrip<br /> hebben van zowel gezag als onderwerping –<br /> hij moet erkennen dat zijn gezag ''over'' anderen<br /> afhankelijk is van zijn bereidheid om ''onder'' autoriteit<br /> te staan. Als burger staat hij ''onder'' gezag<br /> van de staat (Rom. 13:1); als christen staat hij<br /> ''onder'' Gods gezag (Jak. 4:17); als gemeentelid<br /> staat hij onder het gezag van de gemeenteleiders<br /> (1 Kor. 16:16). Als echtgenoot heeft hij gezag<br /> ‘''over''’ zijn vrouw (Ef. 5:23); als vader ‘''over''’ zijn<br /> kinderen (Ef. 6:1) en op het werk kan hij gezag<br /> hebben ‘''over''’ bepaalde werknemers (Ef. 6:5).<br /> Jezus verbaasde zich over het<br /> geloof van de centurion, die,<br /> omdat hij zichzelf zag als iemand<br /> in gezag en onder gezag,<br /> zich actief onderwierp aan het<br /> gezag van Jezus (Mat. 8:5-10).<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Als je aan het dienen bent als kleinegroepleider, bedenk dan bij de volgende vragen wat jouw reactie is:<br /> <br /> Hoe reageerde je op je vorige leider?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als je oudste je een instructie geeft, luister je dan zorgvuldig en aandachtig?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als de Heilige Geest je overtuigt van zonden, weersta je Hem dan of ben je blij met Zijn correctie?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Zou je baas op je werk je omschrijven als respectvol, makkelijk te leiden en met een verlangen om anderen te helpen?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-&gt; Niet Onderworpen}}<br /> <br /> Als je op dit moment een<br /> groep leidt of aspiraties hebt<br /> om in de toekomst een groep<br /> te leiden, ga dan niet voorbij<br /> aan de volgende vraag:<br /> ''“Onderwerp ik mijzelf aan gezag? Ben ik een goede volgeling?”''<br /> <br /> '''Liefde voor mensen.''' Zoals<br /> eerder gezegd, het leiden van<br /> een kleine groep betekent dat<br /> je dient als een verlengstuk<br /> van de oudsten in het hoeden<br /> van de kerk. Het is essentieel<br /> dat een man die deze taak op<br /> zich neemt in toenemende mate<br /> moet houden van de mensen<br /> waarvoor hij zorgt. De Bijbel gebruikt het woord<br /> ‘huurling’ voor iemand die op de schapen past –<br /> en dus technisch gezien de herder is - maar<br /> wiens enige motivatie persoonlijke winst is. (Joh.<br /> 10:11-13). Hoewel de kleinegroepleiders in onze<br /> gemeente niet enthousiast kunnen raken van het<br /> salaris dat ze krijgen (€0,00!), zijn er genoeg<br /> zelfzuchtige en ongoddelijke redenen die iemand<br /> er toe kunnen brengen om een groep te leiden.<br /> Een effectieve leider moet gemotiveerd worden<br /> door liefde voor Gods mensen en een oprecht<br /> verlangen om ze te dienen, terwijl ze bezig zijn<br /> om op Jezus te gaan lijken.<br /> Die liefde uit zich op de volgende<br /> manier: doordat hij<br /> voor ze bidt, ze ondersteunt<br /> in moeilijke situaties en ze<br /> bemoedigt, maar ook dat hij<br /> ze corrigeert, vermaant en<br /> als het nodig is instructies<br /> geeft.<br /> <br /> {{RightInsert|“De meeste mensen beoordelen de raad die ze ontvangen aan de hand van de manier waarop ze de genegenheid van de raadgever ontvangen. Zorg ervoor dat je een tedere liefde hebt voor je mensen en laat het vervolgens merken door de<br /> manier waarop je hen toespreekt en met ze omgaat, … laat hen zien dat alles wat je doet voor hun eigen bestwil is en niet voor jezelf.”<br /> <br /> '''- Richard Baxter'''}}<br /> <br /> '''Een goed huwelijk (indien van toepassing).'''<br /> Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom iemand<br /> met een slecht huwelijk zich niet kan kwalificeren<br /> voor het leiden van een kleine groep.<br /> <br /> Waarschijnlijk zal hij enige moeite hebben om het<br /> respect van de groep te behouden, wanneer hij<br /> de leden vraagt om een opdracht te doen en zij<br /> tettert: ''“Moet je hem eens horen! Jij hebt niet<br /> één van de laatste drie opdrachten gelezen en<br /> dat weet je maar al te goed!”''<br /> <br /> Om het simpel te zeggen, leiderschap begint<br /> thuis. Iedereen die zijn vrouw niet kan leiden in<br /> de wegen van Gods wijsheid en genade is gewoon<br /> niet geschikt om een groep te leiden. En hij<br /> zou zeker niet moeten worden aangemoedigd om<br /> zijn gebreken aan anderen over te brengen!<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 78:72.''' Zou je het niet geweldig vinden om geleid te worden door iemand met dezelfde levenswaarden? Davids vaardigheid in het leiden van zijn mensen ontstond niet zomaar. Hij werd getraind door God en door anderen.}}<br /> <br /> '''Toegerust'''. Zoals we al eens eerder hebben<br /> gezegd, is het doel van de kleinegroepleider het<br /> bevorderen van heiliging, zorg en (h)echte gemeenschap<br /> in zijn groep. Er is specifieke training<br /> nodig om dit te bereiken. Onderwerpen voor de<br /> training zouden dingen moeten zijn als het doel<br /> en de praktijk van kleine groepen in jouw gemeente,<br /> net als praktische vaardigheden zoals<br /> het leiden van gesprekken, aanbidding in de kleine<br /> groep, tijdmanagement, delegeren, het trainen<br /> van nieuwe leiders, enzovoort. Verder zou<br /> elke leider onderricht moeten krijgen in de meest<br /> basale en meest belangrijke doctrines zoals<br /> rechtvaardiging en heiliging.<br /> <br /> '''Regelmaat in geestelijke oefening.''' Een leider<br /> moet nu al datgene zijn waarvoor hij anderen<br /> roept. Wanneer hij anderen dichter bij God roept,<br /> moet hij zelf ook vooruitgaan. Het consequent<br /> beoefenen van geestelijke disciplines helpt hem<br /> niet alleen een waardig rolmodel worden, maar<br /> zo voorziet hij ook in brandstof voor zichzelf. Hoe<br /> kan hij de waarheid brengen als hij niet zichzelf<br /> elke dag onderdompelt in het enige betrouwbare<br /> boek van Gods waarheid? Waarmee zal hij zijn<br /> groep voeden als hij zelf niet bij God geweest is?<br /> Hoe kan hij de leiding van de Geest aanvoelen als<br /> hij zelf geen relatie met de Heilige Geest ontwikkelt?<br /> Als zijn ziel niet wordt verfrist, hoe kan hij<br /> dan anderen verfrissen? En wat anders dan de<br /> tegenwoordigheid van zijn Maker zal zijn geest<br /> verfrissen?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:6-8. Wat is volgens deze tekst uiteindelijk nodig voor effectief leiderschap?}}<br /> <br /> '''Goed leiding kunnen geven.''' Karakter, training,<br /> liefde voor mensen en dergelijke zijn allemaal<br /> essentieel voor de leider. Hetzelfde geldt<br /> voor de gave van leiderschap. Maar het is gemakkelijk<br /> om deze gave te overschatten. De kleinegroepleider is geen ‘mini-voorganger’ die 15<br /> uur nodig heeft om een groepsgesprek voor te<br /> bereiden, ook hoeft hij niet in staat te zijn om<br /> mensen door de meest moeilijke omstandigheden<br /> te helpen. Toch moet hij goed leiding ''kunnen'' geven.<br /> De mensen moeten hem graag willen volgen.<br /> Hij moet in staat zijn om besluiten te nemen<br /> op een manier die niet dictatoriaal noch democratisch<br /> is. Hij moet de leiding van de Heilige Geest<br /> kunnen onderscheiden.<br /> <br /> Hij moet over de nodige zelfcontrole en discipline<br /> beschikken om een discussie in de goede<br /> richting te sturen, om zo de groep op het juiste<br /> pad te houden. Ook moet hij de moed hebben om<br /> de groepsleden op hun fouten te wijzen en de<br /> wijsheid wanneer en hoe dit te doen. Dit zijn<br /> slechts een paar dingen die vallen onder de gave<br /> van leiderschap - een gave die zeker kan worden<br /> gecultiveerd en ontwikkeld, maar die in zekere<br /> mate al aanwezig moet zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Welke van de volgende mogelijkheden lijkt de beste manier om iemand te confronteren met een zonde of met een verkeerde karaktertrek?<br /> <br /> * Vraag gedurende een groepsdiscussie:<br /> <br /> “Is er iemand anders die ook zo zat is van het feit dat Bill altijd liegt tegen iedereen?”<br /> <br /> * Geef het volgende briefje aan Mary tijdens de aanbiddingsdienst op zondag:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Zo spreekt de Heer: als je het gebouw verlaat om een sigaret te roken, zal Ik vuur zenden vanuit de hemel.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> * Nodig Randall uit voor een diner en vertel hem dat hij geen toetje krijgt voordat hij berouw toont voor zijn gulzigheid.<br /> <br /> * Vraag Sarah, na gebed en bestudering van de Bijbel, wat een goed tijdstip zou zijn om het een keer te hebben over een zonde die een gedeelte van haar leven beheerst.}}<br /> <br /> '''Tienden geven'''. Niet erg<br /> nodig om deze kwalificatie uit<br /> te leggen. De manier waarop<br /> we ons geld uitgeven, laat<br /> zien waar onze prioriteiten liggen.<br /> Iemands trouw in het geven<br /> van tienden onthult een<br /> heleboel over iemands beeld<br /> van God en zijn visie op de<br /> gemeente. Zou jij willen dat<br /> iemand die geen tienden<br /> geeft, verantwoordelijk is voor<br /> jouw groep?<br /> <br /> '''Het moet een man zijn.'''<br /> Het zal je ondertussen duidelijk<br /> zijn geworden dat we aannemen<br /> dat een kleinegroepleider<br /> een man behoort te zijn.<br /> Zo begrijpen wij de Bijbel,<br /> hoewel we geloven dat het<br /> gepast is voor een vrouw om<br /> een kleine groep te leiden die<br /> alleen maar uit vrouwen bestaat<br /> (Titus 2:1-5).<br /> <br /> Voor sommigen zal alleen-mannelijk leiderschap<br /> een punt van discussie of opschudding zijn.<br /> We leven in een tijd waarin, zowel in de kerk als<br /> in de maatschappij, er voor vrouwen steeds meer<br /> mogelijkheden zijn om rollen te vervullen die oorspronkelijk alleen voor mannen bestemd waren.<br /> Onze overtuiging wat dit punt betreft is niet cultureel,<br /> maar gebaseerd op gezond en helder Bijbels<br /> onderwijs.<br /> <br /> Mannen en vrouwen hebben veel overeenkomsten.<br /> Ze zijn allebei naar Gods beeld en gelijkenis<br /> geschapen (Gen. 1:27). Ze hebben allebei de<br /> vervallen menselijke natuur geërfd (Gen. 3:22-<br /> 24). Als gelovigen kunnen ze beiden profiteren<br /> van redding (Gal. 3:26-29), delen in de verwachting<br /> dat ze volledig verlost zullen worden op de<br /> dag van Christus, genieten van de vervulling met<br /> de Heilige Geest en voldoening vinden als rentmeesters<br /> van het evangelie. Maar naast deze gelijkwaardig<br /> gedeelde voordelen, is er duidelijk Bijbels<br /> onderwijs die bevestigt dat er een belangrijk<br /> en wonderlijk verschil in rol en functie is.<br /> <br /> {{RightInsert|'''HOE ZIT HET MET DE VROUW VAN DE KLEINEGROEPLEIDER?'''<br /> <br /> De vrouw van een kleinegroepleider zou haar man moeten steunen door haar geestelijke gaven te gebruiken, zodat de groep geestelijk groeit, zorgt voor elkaar en echte gemeenschap ervaart. Ze zou hetzelfde karakter moeten hebben als haar man. Dit betekent een consequente beoefening van de geestelijke gaven, toewijding aan de gemeente en liefde voor de mensen. De dingen die ze doet zullen echter wel afhangen van haar kracht, haar gaven, in welke levensfase ze zich bevindt en de hoeveelheid tijd die ze beschikbaar heeft. Ze is niet de co-leider, noch zou ze de verantwoordelijkheid daarvoor moeten voelen. Elke vrouw van een kleine groepleider zal op verschillende manieren actief zijn binnen een groep, maar ze zal wel een toewijding laten zien om de groep te dienen op een manier die zij en haar man geschikt achten.}}<br /> <br /> De door God geïnspireerde woorden van de<br /> Bijbel onthullen dat man en vrouw verschillend<br /> zijn in hun man-zijn en vrouw-zijn. Deze verschillen<br /> zijn door God ontworpen en door de apostelen<br /> bevestigt (1 Tim. 2:11-14, 1 Pet. 3:1-7). Deze<br /> fundamentele verschillen tussen mannen en<br /> vrouwen zijn niet cultureel<br /> bepaald. Om nog preciezer<br /> te zijn, ze zijn geen gevolg<br /> van de zondeval. Bij de<br /> schepping maakte God<br /> Adam leider en hoofd in<br /> zijn relatie met Eva (Gen.<br /> 2:18-24). Al voor de gevolgen<br /> van de zonde had God<br /> aan Eva het voorrecht gegeven<br /> om voor Adam een<br /> hulp te zijn.<br /> <br /> Man en vrouw zijn gelijkwaardig<br /> in het dragen van<br /> het beeld van God, maar<br /> ze hebben verschillende<br /> gezagsniveaus gekregen.<br /> Dit is niet een concept<br /> waar Bijbelgetrouwe christenen<br /> van welke tijd dan<br /> ook, moeite mee zouden<br /> moeten hebben. We zien<br /> namelijk hetzelfde relatiepatroon<br /> in de Drieeenheid:<br /> de Zoon onderwerpt<br /> zich vol vreugde aan de wil van Zijn gelijke,<br /> de Vader; de Geest gaat zowel van de Vader<br /> als de Zoon uit.<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat deze verschillen,<br /> waarin man en vrouw elkaar aanvullen, zichtbaar<br /> zijn in de gemeente en thuis. In de gemeente zijn<br /> besturende en onderwijzende functies uitsluitend<br /> weggelegd voor mannen. Het leiden van een kleine<br /> groep valt hier ook onder: zorg voor mensen,<br /> ze advies en richting geven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees voor een voorbeeld van verschillende rollen binnen de Drie-eenheid 1 Korinthiërs 8:6; lees voor een voorbeeld van de autoriteit van de Vader over Jezus Lucas 22:42.}}<br /> <br /> In de ogen van sommigen lijkt deze overtuiging<br /> een beperking en verkeerd. Onze ervaring<br /> is echter dat het vrouwen de vrijheid geeft om de<br /> taken en functies te vervullen die God voor hen<br /> heeft weggelegd. We vertrouwen er dan ook op<br /> dat kleine groepen die deze Schriftgedeeltes bestuderen,<br /> in de woorden van Wayne Grudem, ''“… het Bijbels man- en vrouw-zijn in al haar waardigheid, zoals God ze geschapen heeft, zullen ontdekken en de vreugde van het elkaar aanvullen. Zo wordt meer en meer het beeld van God in hun leven zichtbaar.”''<br /> <br /> ====HOE LEID JE EEN DYNAMISCH GESPREK?====<br /> <br /> Wat maakt een kleinegroepavond goed? Leiders,<br /> hier zijn een paar tips. Zorg ervoor dat je<br /> een schone en plezierige omgeving voor de samenkomst<br /> zelf hebt. Je kunt iemand aanwijzen<br /> die de mensen verwelkomt en zo aan een warme<br /> en vriendelijke sfeer bijdraagt, vooral voor gasten.<br /> De geestelijke diepte en de muzikale kwaliteit<br /> van de aanbidding zullen niet helemaal kunnen<br /> concurreren met de ervaring van de zondagochtend,<br /> maar als je de aandacht op God gericht<br /> houdt en op Zijn wonderlijke genade, kun je zelfs<br /> opbouwende aanbidding hebben zonder instrumenten<br /> of goede zangers. Moedig je groep aan te<br /> streven naar de hoogste gaven, vooral die van<br /> profetie, waardoor God op een unieke manier kan<br /> bemoedigen, vertroosten en versterken. Tijd nemen<br /> om elkaar te dienen en voor elkaar te bidden<br /> is een vitaal onderdeel van een kleine groepsamenkomst.<br /> Dit kun je tijdens de aanbidding of<br /> na de discussie doen.<br /> <br /> Een onderdeel dat in het bijzonder sterke leiderschapsvaardigheden<br /> vergt, is de discussie. Laten<br /> we eens vier stappen bekijken die jou kunnen<br /> helpen bij het effectief leiden van een discussie.<br /> <br /> '''Onthoud dat Gods Woord toepassen het doel is.''' Hier draait het allemaal om in je groep –<br /> het uitwerken van Gods Woord in het dagelijks<br /> leven van je groepsleden. Blijf toegewijd aan dit<br /> doel. Als je dat niet doet, zullen de discussies geleidelijk<br /> verworden tot debatten, het vertellen<br /> van verhalen, of ‘wie-overtreft-mij’-sessies. Zelfs<br /> wanneer het discussiemateriaal uit een artikel of<br /> een boek komt, moet het doel van de leider onveranderd<br /> blijven. Leg de nadruk op de Bijbelse<br /> waarheid van wat de auteur zegt. Alleen het<br /> Woord is nuttig voor het onderwijzen, vermanen<br /> en corrigeren, zodat een dienaar van God voor<br /> zijn taak en voor alle goede werken volledig<br /> wordt toegerust (2 Tim. 3:16-17).<br /> <br /> '''Stel goede vragen.''' Het bedenken van goede<br /> vragen is hard werken. Zelfs als je een lijst met<br /> goede vragen hebt, is er nog veel te doen. Een<br /> leider moet het materiaal ruim van tevoren en<br /> zorgvuldig doornemen (dat is iets anders dan een<br /> half uur van tevoren!). Denk na over de mensen<br /> in je groep. Welke onderwerpen dienen hen het<br /> beste? Welke waarheden over God zouden extra<br /> aandacht verdienen? Bid en vraag de Geest van<br /> God om je naar die waarheid te leiden waar je<br /> groep het meeste voordeel van heeft. Dit is geen<br /> religieuze formaliteit, maar een voortdurende relatie<br /> met en afhankelijkheid van God.<br /> <br /> Goede vragen dragen bij aan de interactie tussen<br /> mensen en het materiaal en helpen zo om<br /> het toe te passen in hun levens. Een goede manier<br /> om een discussie te leiden is om te beginnen<br /> met observatie, vervolgens interpretatie en tot<br /> slot toepassing.<br /> <br /> '''''Observatie''': Wat zijn de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> welke details noemt de auteur? Wat zijn de sleutelwoorden<br /> en –ideeën?<br /> <br /> '''''Interpretatie''': Wat betekenen de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> wat probeert de schrijver duidelijk te<br /> maken aan de mensen aan wie hij schrijft? Waarom<br /> schrijft hij dit? Wat is zijn belangrijkste punt?<br /> Hoe zou jij het doel van de schrijver samenvatten?<br /> <br /> Het doel van interpretatie is simpel maar erg<br /> belangrijk: begrijpen wat de schrijver probeerde<br /> duidelijk te maken aan het oorspronkelijke publiek.<br /> Veel van de moderne christelijke studiematerialen<br /> gaan systematisch voorbij aan de<br /> ‘originele bedoeling’ en sturen de lezer in plaats<br /> daarvan gelijk in de richting van de uitleg van het<br /> Bijbelgedeelte die zij er aan geven. Deze aanpak<br /> moeten wij categorisch afwijzen. Professor Walt<br /> Russell heeft een prachtig artikel geschreven<br /> waarin hij de valkuilen van het ‘wat-betekent-het<br /> -voor-mij’-interpreteren laat zien. We hebben het<br /> herdrukt en toegevoegd als appendix achter in dit<br /> boek - zorg dat je het niet mist!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Spreuken 19:24. Kun jij je een triester beeld voorstellen waarin je een<br /> waarheid wordt voorgeschoteld, maar waar je de waarheid niet kunt toepassen?}}<br /> <br /> '''''Toepassing''': Wat ga ik er aan doen?'' Bijvoorbeeld:<br /> waarom denk je dat we dit materiaal bestudeerd<br /> hebben? Wat vertelt het over onszelf?<br /> Op welke manier wil God ons leven beïnvloeden<br /> door deze informatie? Wat zou je voortaan anders<br /> doen, nu je dit weet?<br /> <br /> '''''Houd tijdens de discussie de doelen voor ogen.''''' Als ik een discussie leid, dan wens ik dat<br /> er een aantal dingen gebeurt. Ik wil dat iedereen<br /> meedoet. Dat betekent dat ik moet optreden tegen<br /> praatgrage mensen en de stille mensen voorzichtig<br /> op de voorgrond moet brengen. Tijdens de<br /> discussie houd ik de vragen die ik heb voorbereid<br /> en de belangrijke punten die ik wil behandelen<br /> voor me. Zo heb ik gelijk door wanneer we van<br /> het pad afdwalen in plaats van een vruchtbare<br /> discussie te hebben. Terwijl ik me aan de opzet<br /> voor de avond houd, probeer ik tijdens de discussies<br /> ook gevoelig te zijn voor de richting waarin<br /> de Heilige Geest ons leidt, voorbereid om me aan<br /> te passen of van richting te veranderen wanneer<br /> dat gepast is. Soms blijkt een onbeduidende opmerking<br /> van iemand het topje van de ijsberg te<br /> zijn. Een gevoelige reactie van mijn kant kan iemand<br /> helpen om meer open te zijn.<br /> <br /> '''Dring aan op de toepassing.''' ''Het meest uitdagende aspect van het leiden van een discussie is om op de toepassing aan te dringen.'' De leider<br /> die nalaat om toepassing te brengen, leidt zijn<br /> groep van een blij pad naar misleiding. Jakobus<br /> leert ons dat alleen luisteren naar Gods Woord<br /> zonder te doen wat het zegt, zelfbedrog is<br /> (Jakobus 1:22). Wij denken vaak dat meer over<br /> God weten hetzelfde is als meer op Hem lijken.<br /> FOUT! Informatie op zich is onvoldoende. Er is<br /> verandering nodig. (Demonen weten wat zuivere<br /> leer is, maar ze worden er niet door veranderd.)<br /> Er moet een respons zijn. We moeten het toepassen.<br /> We moeten veranderen, door de kracht van<br /> de Heilige Geest en voor de glorie van God. De<br /> zonde in ons is aan het werk in ons vlees, maar<br /> wij moeten het doden.<br /> <br /> Het is nodig dat de rechtvaardigheid die we<br /> hebben ontvangen van Christus de Gekruisigde,<br /> nu, door Gods genade steeds meer omgezet<br /> wordt in een werkende heiligheid die weerspiegelt<br /> in onze gedachten, intenties, waarden, gewoontes,<br /> besluiten, woorden en daden.<br /> <br /> Waar kun je dit beter doen dan in een kleine<br /> groep? Is er een beter moment dan tijdens een<br /> discussie waarin Gods Woord centraal staat?<br /> <br /> ====LEIDEN EN MOTIVEREN DOOR GENADE====<br /> <br /> {{LeftInsert|“Je slechtste dagen zullen nooit zo slecht zijn dat ze buiten het bereik zouden vallen van Gods genade. En je beste dagen zullen nooit zo goed zijn dat je Gods genade niet nodig zou hebben.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> In 1985 werd een groot deel van Centraal-<br /> Mexico getroffen door een zware aardbeving die<br /> in een groot gebied een enorme verwoesting met<br /> zich meebracht. De intensiteit van deze beving -<br /> 8.1 op de schaal van Richter - werd immens vergroot<br /> doordat Mexico City in de bedding van een<br /> droog meer gebouwd is. Toen de aarde begon te<br /> beven, werd de zachte grond onder<br /> de stad vloeibaar en versterkte<br /> zo de trillingen. De afwezigheid<br /> van een rotsbodem onder de<br /> grond maakte de verwoesting boven<br /> de grond des te erger.<br /> Het leven van een christen moet<br /> worden gebouwd op de rotsbodem<br /> van Gods genade. Je bent<br /> alleen door genade gered. Alleen door genade<br /> word je geheiligd en verander je. Alleen door genade<br /> zul je straks in majesteit worden opgenomen.<br /> De basis voor onze relatie met God was, is<br /> en zal altijd zijn: ''sola gratia'', alleen genade! Een<br /> capabele kleinegroepleider zorgt ervoor dat zijn<br /> leven en dat van zijn groep stevig op de Rots<br /> staan - de persoon en het reddende werk van Jezus<br /> Christus.<br /> <br /> Groei jij in genade? Hier zijn een paar vragen<br /> die je kunt gebruiken om je ‘genademeter’ te<br /> controleren:<br /> <br /> * Ben jij je meer bewust van wat Jezus voor jou aan het kruis gedaan heeft, dan van wat jij onlangs voor Hem gedaan hebt?<br /> * Word je ontmoedigd door je zwakheden of zoek je daarin de kracht van God? <br /> * Als jij je niet goed hebt voorbereid op een kleinegroepavond, verwacht je dan het ergste? <br /> * Ben jij je na een kleinegroepavond pijnlijk bewust van alles wat er beter gekund had?<br /> * Kun je om jezelf lachen?<br /> *Wat valt je eerder op, iemands geestelijke groei of zijn of haar fouten? <br /> * Heb je na een goede kleinegroepavond het gevoel dat God meer tevreden over je is dan na een slechte kleinegroepavond?<br /> * Ga je nieuwe ideeën uit de weg omdat je bang bent om te falen?<br /> * Als jij je goed hebt voorbereid, heb je dan het idee dat je een speciale portie van Gods aanwezigheid en kracht in de kleinegroepavond verdient?<br /> * Staat het Kruis centraal in al je samenkomsten? <br /> * Heeft je groep een groeiend vertrouwen in Gods soevereiniteit, heiligheid en genade?<br /> * Worden je samenkomsten gekenmerkt door vreugde of door regels? <br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Efeziërs 2:8-9''' Vergeet nooit – echt nooit! – de fantastische waarheid die je in deze twee verzen kunt lezen.}}<br /> <br /> Een kleinegroepleider vervult een unieke en<br /> vitale rol in de gemeente. Hij dient de gemeenteleiders<br /> door een verlengstuk te zijn van hun bediening.<br /> Hij dient zijn groep door een gelegenheid<br /> te bieden waarin, door Gods Woord toe te passen,<br /> ze kunnen groeien in heiligheid, zorg kunnen<br /> ontvangen en geven en goddelijke relaties kunnen<br /> ontwikkelen. Hij dient zijn God door te groeien<br /> in genade terwijl hij anderen de weg daarnaar<br /> toe wijst.<br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Vertel in één zin wat jij denkt dat het doel van deze groep is en vergelijk daarna je antwoord met de anderen.<br /> #Waarom is een kleine groep ideaal om te groeien?<br /> #Wat waren jouw antwoorden bij vraag 2 op bladzijde 64?<br /> #Hoe goed doet de leider van jouw groep het? Geef een cijfer op de schaal van 1 (geen schade) tot 10 (totale verwoesting).<br /> #Waarom denk je dat de schrijver zoveel nadruk legt op het toepassen van Gods woord? <br /> #Hier is jouw kans om een voorbeeld in nederigheid te zijn, o moedige leider: in welke van de tien kwalificaties voor leiderschap voel jij je het meeste tekort schieten? En voor welke voel jij je juist het meest geschikt?<br /> #Wanneer was de laatste keer dat een discussie in je kleine groep helemaal afdwaalde van het onderwerp? Wat zou je kunnen doen om dat de volgende keer te voorkomen?<br /> #Wordt je groep geleid in een atmosfeer van genade?<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Opbouwend leiderschap: wijsheid uit het boek Nehemia'', J.I. Packer (Heerenveen: Barnabas, 1997, ISBN: 9050307140) (Vertaling van: ''A Passion for Faithfulness: Wisdom from the Book of Nehemiah'')<br /> <br /> ''Recovering biblical manhood and womanhood'', John Piper en Wayne Grudem (Wheaton, IL: Crossway Books, 1991)<br /> <br /> ''The making of a leader'', J. Robert Clinton (Colorado Springs, CO: NavPress, 1998) <br /> <br /> ''Spiritual leadership'', J. Oswald Sanders (Chicago, IL: Moody Press, 1994)</div> Thu, 29 Oct 2009 19:04:11 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}<br /> <br /> Precies op de plek waar de snelweg had moeten<br /> zijn, bevond zich een golfbaan. Normaal gesproken<br /> zou ik me best kunnen vermaken op een<br /> golfbaan, maar niet onder deze omstandigheden.<br /> Het was als volgt, mijn vrouw Lesley en ik waren<br /> op bezoek geweest bij een vriend en op de terugweg<br /> waren we verdwaald. We hadden geen kaart.<br /> Hoe langer we door het platteland rondreden, hoe<br /> donkerder het werd. Na genoeg verkeerde bochten<br /> gemaakt te hebben om onze kinderen de<br /> stuipen op het lijf te jagen, vonden we eindelijk<br /> de gemiste snelweg (misschien was hij verplaatst…?),<br /> en gingen we eindelijk - veel te laat -<br /> richting huis.<br /> <br /> Zo gaan dingen als je verdwaald bent: de<br /> spanning stijgt en je verdoet je tijd. Een kleine<br /> groep leiden is eigenlijk niet veel anders. Om effectief<br /> te zijn, moet de groep een duidelijke richting<br /> hebben. Om preciezer te zijn, de leider moet<br /> een duidelijke richting voor ogen hebben. En, of<br /> je nou een groep leidt of een van de leden van de<br /> groep bent, het is belangrijk dat je begrijpt wat<br /> de leiderspositie inhoudt.<br /> <br /> ====LATEN WE BIJ HET BEGIN BEGINNEN...====<br /> <br /> Wat is het doel van een kleinegroepleider? Als<br /> je terugkijkt naar een bijeenkomst - of een heel<br /> jaar van samenkomen - hoe weet je dan of je wel<br /> of geen succes hebt gehad? Wat willen de gemeenteleiders<br /> dat je bereikt met je groep? Zonder<br /> een goed begrip van het doel, zal je kleine<br /> groep van hot naar her gaan zonder enig besef te<br /> hebben van een opdracht.<br /> <br /> Iets dat wij in onze kerk gedaan hebben om<br /> doelloosheid te voorkomen is een duidelijke definitie<br /> geven.<br /> <br /> Onze kleinegroepleiders zijn er…:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''door een omgeving te creëren...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''waarin Gods Woord kan worden toegepast...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Elk onderdeel van deze definitie is belangrijk,<br /> dus laten we er eens goed naar kijken.<br /> <br /> '''Om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente.''' De Schrift<br /> leert ons dat gemeentes als schaapskuddes zijn,<br /> met herders om over de schapen te waken. Deze<br /> herders, ook wel voorgangers genoemd, hebben<br /> van God de opdracht gekregen om de mensen die<br /> Hij ze heeft toevertrouwd te leiden, te voeden en<br /> voor ze te zorgen. In iedere gemeente, afgezien<br /> van de hele kleine, is deze taak te zwaar om door<br /> één of zelfs een paar mensen gedaan te worden.<br /> Mozes kwam hier achter toen hij in z'n eentje de<br /> problemen van een paar miljoen Israëlieten probeerde<br /> op te lossen tijdens hun 40-jarige trektocht<br /> door de woestijn. Totdat zijn schoonvader<br /> langskwam en hem de volgende raad gaf:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Romeinen 15:14''' Oudsten zouden er moeten zijn voor moeilijke problemen, maar is het nodig om met elk probleem naar een oudste te gaan?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het is niet verstandig wat je doet. Je zult er nog onder bezwijken en de mensen die bij je komen ook. Dit is een veel te zware taak voor jou, je kunt die niet alleen aan. Luister, ik zal je een goede raad geven en moge God je dan ter zijde staan. Jij moet het volk bij God vertegenwoordigen en hun geschillen aan Hem voorleggen. Prent hen Zijn wetten en<br /> voorschriften in en leer hen welke weg ze moeten bewandelen en welke plichten ze moeten vervullen. Maar zoek daarnaast onder<br /> het volk een aantal doortastende, vrome mannen, die betrouwbaar zijn en zich niet laten omkopen, en geef hen de leiding over<br /> groepen van duizend, van honderd, van vijftig en van tien. Zij moeten altijd over het volk rechtspreken. Belangrijke geschillen leggen ze aan jou voor, in minder belangrijke geschillen doen ze zelf uitspraak. Zij zullen je last verlichten door die samen met jou te dragen. Als je het op deze manier aanpakt en als God het wil, kun je het volhouden en kunnen<br /> al die mensen tevreden naar hun tenten gaan.” (Exodus 18:17-23)''&lt;/blockquote&gt; <br /> <br /> Dankzij Jethro's inzicht, die bijdraagt aan een<br /> belangrijke Bijbelse definitie van leiderschap,<br /> leerde Mozes hoe hij beter in de noden van de<br /> Israëlieten kon voorzien en het ondertussen zelf<br /> langer kon volhouden!<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat elke voorganger betrouwbare<br /> en Godvrezende mannen herkent en<br /> traint, om ze daadwerkelijk gezag<br /> en verantwoordelijkheid te<br /> geven om een verlengstuk van<br /> de herderlijke bediening van de<br /> gemeente te zijn. Zoals het<br /> voorbeeld van Mozes laat zien<br /> (en andere voorbeelden uit het<br /> Nieuwe Testament) zijn kleine<br /> groepen hier het meest effectief<br /> voor. Kleine groepen zijn van<br /> onschatbare waarde voor de<br /> plaatselijke gemeente om alle<br /> leden in contact te brengen met<br /> getrainde en begiftigde kleinegroepleiders,<br /> die hen op vele<br /> manieren dienen en toerusten.<br /> Op deze manier kunnen voorgangers<br /> zich meer bezighouden<br /> met het verkondigen van Gods<br /> Woord en het toerusten van anderen<br /> voor de bediening.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1&lt;/big&gt; Welke van de volgende problemen zijn volgens jou zo serieus dat ze beter door een oudste dan door een kleine groepenleider zou moeten worden behandeld?<br /> <br /> * Mijn man kijkt elke nacht vier uur lang tv en hij praat nooit met me.<br /> * Ik vloek vaak tegen automobilisten die niet voor mij aan de kant gaan.<br /> * Waarom kan ik het boek Hizkia niet vinden in mijn Bijbel? Ik weet zeker dat het erin staat!<br /> * Ik heb nooit een stabiel gebedsleven gehad.<br /> * Mijn kat zit vast in een boom.}}<br /> <br /> <br /> Maar voorgangers moeten nooit<br /> vervreemd raken, ze moeten altijd beschikbaar<br /> zijn om moeilijke zaken op te lossen als die zich<br /> voordoen. Die beschikbaarheid beschermt de<br /> kleinegroepleiders tegen het onjuiste beeld dat zij<br /> nu de taak van voorganger hebben. Kleinegroepleiders<br /> ''vertegenwoordigen'' de voorgangers, ze<br /> ''vervangen'' ze niet.<br /> <br /> '''Door een omgeving te creëren.''' Laatst was<br /> ik in een restaurant waar ze een hippe, veelkleurige<br /> menukaart met chocolade milkshakes hadden.<br /> Ik vind chocolade milkshakes heerlijk. Ik<br /> ging helemaal uit mijn dak! Toen ik aan de beurt<br /> was, meldde de serveerster mij tot mijn grote<br /> verbazing, dat ze me geen milkshake kon geven.<br /> <br /> In het restaurant was alles aanwezig voor het<br /> verkopen en de verorbering van een heerlijke<br /> chocolade milkshake: melk, ijs, chocoladesiroop<br /> en een hongerige klant! Helaas voor mij was er<br /> geen mogelijkheid om al deze elementen samen<br /> te brengen. De milkshaker had het begeven.<br /> <br /> In het gemeenteleven kan het precies zo gaan.<br /> Er kunnen geweldige preken en onderwijs zijn,<br /> bekwame leiders en hongerige christenen. Maar<br /> als er geen omgeving is waar al deze elementen<br /> samen kunnen komen, is teleurstelling het resultaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Verbondenheid met Jezus betekent automatisch verbondenheid met Zijn mensen. De kerk is niet een middel dat Gods genade ons geeft voor onze groei; het is een noodzakelijk onderdeel van het christelijke leven, dat bloedserieus moet<br /> worden genomen.”<br /> <br /> '''- Bruce Milne'''}}<br /> <br /> De zondagsdienst is duidelijk een goed moment<br /> om Gods Woord te brengen, maar waar en<br /> hoe wordt het Woord toegepast? Zondagmorgen<br /> is een uitstekend moment<br /> voor mensen om<br /> samen te komen, maar<br /> hoe zullen deze mensen<br /> veranderen van<br /> ‘oppervlakkige kerkkennissen’<br /> naar ‘mensen<br /> die verantwoording aan<br /> elkaar afleggen’? De<br /> zondagsdienst biedt vele<br /> mogelijkheden voor de werking van de Geest,<br /> maar organisatorisch gesproken, hoe kan iedereen<br /> daar zijn specifieke gave uitoefenen? Dat<br /> gaat gewoonweg niet.<br /> <br /> Kleine groepen bieden bij uitstek de mogelijkheid<br /> om een heleboel belangrijke doelen van de<br /> gemeente te behalen, die in de zondagsdienst<br /> onmogelijk zijn. De kleinegroepleider bewijst de<br /> gemeente een dienst van onschatbare waarde<br /> door deze faciliteit aan te bieden.<br /> <br /> '''Waarin Gods Woord kan worden toegepast.''' De Bijbel is de leidraad voor ons geloof en<br /> voor alles wat we doen. Alleen de Bijbel leert wat<br /> God van ons verwacht en wat we moeten geloven<br /> over God. Geen ander boek is toereikend om ons<br /> toe te rusten met alles wat we nodig hebben om<br /> in Gods genade en tot eer van Hem te leven. De<br /> kleinegroepleden zullen hun bijeenkomsten vaak<br /> gebruiken om het onderwijs van de zondagsdienst<br /> uit te diepen. We moeten vasthouden aan<br /> Gods Woord en het toepassen in onze levens, zodat<br /> we meer en meer op Jezus gaan lijken.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Johannes 17:17''' Je hebt de waarheid (de Bijbel) continu beschikbaar. Is er een reden waarom je van andere bronnen afhankelijk zou moeten zijn?}}<br /> <br /> '''Zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.'''<br /> Er zijn vandaag de dag een heleboel kleine<br /> groepen. Van de Anonieme Alcoholisten tot de<br /> plaatselijke Hell's Angels, mensen komen om verschillende<br /> redenen bij elkaar. Het Woord geeft<br /> drie goede redenen om in kleine groepen bij elkaar<br /> te komen: om heiliging te bevorderen, om<br /> zorg te verbreden en om (h)echte relaties te ontwikkelen.<br /> Kleine groepen zijn niet de enige manier<br /> in het gemeenteleven waar groei, zorg en<br /> relaties verder ontwikkeld kunnen worden, maar<br /> ze zijn wel van levensbelang. Ze bieden een omgeving<br /> waarin Gods Woord persoonlijk en praktisch<br /> toegepast kan worden, waar vriendschappen<br /> ontstaan en opbloeien, en waar nietchristenen<br /> iets kunnen ervaren van het leven met<br /> God.<br /> <br /> Deze waarheid heeft invloed op onze definitie<br /> van een goede kleinegroepleider.<br /> <br /> Het succes van een kleine groep wordt niet bepaald<br /> door het aantal leden van de groep, hoe<br /> snel de groep in aantal groeit, of hoe vaak ze samen<br /> komen, maar of de leden van de kleine<br /> groep steeds meer sterven voor de zonde en<br /> rechtvaardiger gaan leven. Een goede kleine<br /> groep is niet één waarvan je achteroverslaat van<br /> de Bijbelkennis die de leider heeft, maar een<br /> waarvan iedereen oprecht bij elkaars leven betrokken<br /> is. Een modelbijeenkomst is er niet één<br /> die drie uur duurt omdat de leider de discussie<br /> langs verschillende onderwerpen laat gaan, maar<br /> één waarin iedereen zijn zonden aan de anderen<br /> belijdt en Bijbelse waarheden toepast in alle aspecten<br /> van zijn dagelijks leven.<br /> <br /> ===HOE HELP IK EEN KLEINE GROEP OM ZEEP IN VIER SIMPELE STAPPEN?===<br /> <br /> Het is niet moeilijk om te falen als leider. Voor<br /> de meesten van ons gaat het zelfs heel natuurlijk.<br /> Hier zijn een paar goede suggesties om je te<br /> helpen bij het in recordtijd om zeep helpen van je<br /> kleine groep. ☺<br /> <br /> '''Tip 1: Doe alles zelf.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Anderen trainen is hard werken. Het kost<br /> tijd. Vaak doen deze beginners het ook<br /> nog eens niet precies zoals jij en dat is<br /> natuurlijk onacceptabel. Ze kunnen zelfs<br /> nieuwe dingen gaan proberen! Plus dat<br /> het eng is mensen te vragen om je te helpen.<br /> Is het niet gemakkelijker om alles<br /> zelf te doen? Als dit niet werkt, hebben<br /> we hier nog een suggestie voor je: doe<br /> helemaal niets! Doe de voorbereidingen<br /> op het allerlaatste moment, ... zodat het<br /> nieuw en fris zal zijn! Lees alles even snel<br /> door terwijl jij je haar goed doet en bedenk<br /> de discussievragen tijdens het zingen.<br /> Niemand zal het merken.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 3:13-16. Wat kan een leider verwachten dat hij zal oogsten als hij op een egoïstische manier ambitieus is?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;'''Tip 2: Doe er alles aan om een onafhankelijke mini-kerk te worden.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Kleine groepen zijn een prima uitlaatklep<br /> voor de ambitieuze doch gefrustreerde<br /> leider. In plaats van je zelf als onderdeel<br /> van een team te zien - samenwerken in<br /> het orkest van kleine groepen om God<br /> groot te maken door de visie te vervullen<br /> die Hij de voorgangers gegeven heeft -<br /> houd je jezelf voor dat jij de enige bent<br /> die werkelijk weet wat de wil van God is<br /> en wat de richting voor je kleine groep is.<br /> Doe er alles aan om te zorgen dat de<br /> groep loyaal is aan jou en je persoonlijke<br /> stijl van leiderschap. Zorg ervoor dat je<br /> (met je unieke charme en wijsheid) altijd<br /> in het middelpunt staat van alles wat er<br /> gebeurt. Probeer je groep zo autonoom<br /> mogelijk te maken, zodat de leden er<br /> geen behoefte aan hebben om deel te nemen<br /> aan andere aspecten van het gemeente-<br /> leven. Een goede manier om dit<br /> te bereiken is om zo veel activiteiten te<br /> plannen dat de leden het<br /> altijd druk hebben met<br /> elkaar. Bijzonder effectief<br /> is om activiteiten te<br /> plannen tegelijk met andere<br /> gemeenteactiviteiten,<br /> zodat de groepsleden<br /> regelmatig moeten<br /> kiezen tussen, laten we<br /> zeggen kamperen met<br /> jouw groep en de zondagsdienst.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Een van de mooiste aspecten van betrokkenheid bij je kleine groep is dat je weet dat je een plaatselijke gemeente dient. Hier zijn vier vragen om zeker te weten dat dit het geval is in jouw groep:<br /> <br /> Ja? / Nee?<br /> <br /> *Weet je de visie van de oudsten wat betreft kleine groepen en de gemeente in het algemeen?<br /> *Vraag jij je oudste om advies als je toekomstplannen maakt voor de groep?<br /> *Zijn je groepsactiviteiten en evangelisatie-acties bedacht met de plaatselijke gemeente in gedachten?<br /> *Versterkt je betrokkenheid in de kleine groep je betrokkenheid in de gemeente?}}<br /> <br /> '''Tip 3: Zorg ervoor dat je overal een antwoord op hebt.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Tijdens de gesprekken<br /> kun je als leider gemakkelijk<br /> de boel verzieken<br /> door te laten zien dat je<br /> uitgebreide kennis hebt<br /> op Bijbels, theologisch,<br /> historisch en sportgebied.<br /> Als iemand een<br /> vraag stelt, spring er dan gelijk bovenop,<br /> zodat iedereen onder de indruk raakt van<br /> je scherpe geest. (Als je te lang wacht,<br /> loop je het risico dat iemand anders het<br /> probeert en er een heuse discussie ontstaat!)<br /> Zorg er boven alles voor dat de<br /> samenkomsten een ‘vraag het de expert’-<br /> opzet hebben. Bij ieder woord moeten ze<br /> aan je lippen hangen. En als je ergens het<br /> antwoord er niet op weet, niet opgeven.<br /> Maak je er met stijl van af. Twee effectieve<br /> manieren zijn de suggestie wekken dat<br /> het ronduit een domme vraag was of de<br /> vraag doorspelen zodat niet jij, maar iemand<br /> anders voor schut staat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> '''Tip 4: Wees zuinig met bemoediging.'''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 5:11''' Kun je één opmerking bedenken waarmee je één persoon in je kleine groep kunt opbouwen?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Zoals iedereen weet, brengt bemoediging<br /> leven in een groep, net zoals de lente<br /> bloemen voortbrengt. Daarom wil je het<br /> koste wat kost vermijden. Een succesvolle<br /> manier is om de aandacht op jezelf en je<br /> ‘optreden’ als leider gericht te houden,<br /> zodat de anderen gewoonweg niet opvallen.<br /> Een andere manier is om zoveel regels,<br /> richtlijnen en verwachtingen te hebben<br /> dat gewoon niemand bemoediging<br /> ''verdient''. Waarschijnlijk werkt het nog het<br /> beste als je tijd neemt om ieders fouten<br /> en tekortkomingen nadrukkelijk aan te<br /> wijzen en Gods genade over hun leven<br /> maar helemaal te vergeten. Als je het op<br /> deze manier doet, dan garandeer ik je dat<br /> het mis gaat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Er zijn natuurlijk nog andere manieren om een<br /> goede kleine groep om zeep te helpen. Maar ik<br /> hoop dat deze komische aanpak je herinnert aan<br /> de grote verantwoordelijkheid die God aan leiders<br /> gegeven heeft. Hoewel je niet de plaats inneemt<br /> van de voorganger, vertegenwoordig je hem wel<br /> en jouw gedrag zal meer invloed hebben op het<br /> leven van de groep dan dat van enig ander. Dit<br /> zou je moeten aansporen om je leven op Gods<br /> genade te bouwen, de zonde die nog in je leeft te<br /> kruisigen en om stevig vast te houden aan de<br /> Heilige Geest. Want alleen door Hem kun je God<br /> leren kennen en sterven aan de zonde. Als leider<br /> zet je ook de trend als het gaat om nederigheid.<br /> Wees eerlijk en stel je kwetsbaar op, vertel over<br /> je worstelingen en zonden en sta echt open voor<br /> feedback van je groep en je voorganger. Probeer<br /> aan deze mensen te vragen: '''“Hoe kan ik jullie<br /> nog meer dienen?”'''<br /> <br /> ====EISEN AAN KLEINEGROEPLEIDERS====<br /> <br /> Ooit was het in onze gemeente<br /> zo dat mensen een<br /> kleine groep gingen leiden<br /> voordat ze lang genoeg in de<br /> gemeente kwamen om lid te<br /> worden. Later sloegen we<br /> naar de andere kant door en<br /> geloofden we dat de eisen aan<br /> een kleinegroepleider ongeveer<br /> dezelfde waren als die<br /> voor een oudste.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Ik was pas twee maanden kleinegroepleider toen<br /> onze samenkomst samenviel met Halloween.<br /> Een man in onze groep had zijn katholieke<br /> buurvrouw uitgenodigd. Vlak voor de<br /> samenkomst belde Tom me op. Hij zei dat hij<br /> niet kon komen, omdat hij zich niet lekker voelde.<br /> Maar hij had zijn buurvrouw weg zien gaan…<br /> gekleed in een duivelkostuum.<br /> <br /> Ze verscheen precies zoals Tom had gezegd: in<br /> een rood duivelkostuum inclusief de hoorntjes,<br /> de staart en de hooivork. Ik probeerde haar<br /> tegen te houden aan de deur. “Dit is een boeiend<br /> kostuum,” begon ik, “maar we vieren geen<br /> Halloween hier….”<br /> <br /> “Oh, geen probleem,” zei ze, - ondertussen liep<br /> ze gewoon door - “ik dacht: ik verkleed me als<br /> Maarten Luther, hij was tenslotte de duivel uit de<br /> hel.”<br /> <br /> Hoewel we dit voorval niet op de spits dreven –<br /> we vervolgden de samenkomst alsof er niets<br /> vreemds aan de hand was – was dit wel de<br /> reden waarom we in de periode daarna minder<br /> actief gingen evangeliseren.<br /> <br /> '''- Gerard Snyder (Brookhaven, PA)'''}}<br /> <br /> Ergens er tussenin liggen<br /> redelijke kwalificaties, die voldoen<br /> aan Exodus 18:21<br /> (doortastende, vrome mannen,<br /> die betrouwbaar zijn en<br /> zich niet laten omkopen),<br /> Handelingen 6:3 (mannen uit<br /> uw midden, die bekend staan<br /> als vervuld van de Geest en<br /> vol wijsheid) en Timotheüs<br /> 3:8-10 (oprechte mannen, die<br /> zich waardig gedragen, niet<br /> verslaafd aan wijn zijn of uit<br /> zijn op oneerlijke winst, die<br /> vasthouden aan de diepe<br /> waarheden van het geloof met<br /> een oprecht geweten, beproefd<br /> zonder dat er iets tegen ze is). In onze gemeente<br /> hebben we de volgende tien kwalificaties<br /> voor kleinegroepleiders opgesteld:<br /> <br /> '''Toegewijd.''' Een effectieve leider is met zijn<br /> hele hart toegewijd aan ''zijn'' gemeente, ''zijn'' voorgangers<br /> en de doelen die zij hebben gesteld voor<br /> die gemeente. Dit houdt in dat hij erkent dat<br /> Gods soevereine hand hem naar ''die'' gemeente<br /> heeft gebracht, met ''die'' leiders. Dit geeft hem<br /> een geloofsbasis van waaruit hij zijn gemeenteleiders<br /> kan ondersteunen, bemoedigen en vertegenwoordigen.<br /> Een leider die deze visie heeft, zal<br /> dezelfde waarden en doctrines hebben en de accenten<br /> leggen die zijn voorganger ook zou leggen<br /> als hij er in eigen persoon bij was. Hij zal er naar<br /> streven om de toewijding van de groep aan de<br /> Heer, de plaatselijke kerk en haar voorgangers te<br /> versterken, in plaats van aan zichzelf. Zo’n leider<br /> zal zich ervoor inzetten om de mensen in zijn<br /> groep te leiden op de wegen van God en in de<br /> unieke uitingen van Gods genade die werkzaam<br /> is in die kerk.<br /> <br /> {{RightInsert|“Leiderschap is geen titel die je het recht geeft om anderen iets op te leggen: het is een bekwaamheid die je uitoefent, een dienst ten gunste van de hele groep.”<br /> <br /> '''- Fred Smith'''}}<br /> <br /> '''Beproefd karakter'''. Toen<br /> Mozes en ook de apostelen<br /> op zoek waren naar mannen<br /> om in sleutelposities te dienen,<br /> zochten ze naar degenen<br /> ‘uit hun midden’ die een<br /> beproefd karakter hadden.<br /> Het is duidelijk dat mannen<br /> eerst getest moeten worden voordat ze een leiderstaak<br /> aanvaarden. Ze moeten geen leider gemaakt<br /> worden, tenzij en totdat ze voldoende karakter<br /> hebben laten zien. Indien dit principe veronachtzaamd<br /> wordt, zal Gods naam oneer worden<br /> aangedaan wanneer leiders in zonde vallen.<br /> <br /> ''Karakter is verplicht'' – daar valt niet over te<br /> onderhandelen. Van alle vaardigheden zoals het<br /> vermogen om een groep bij elkaar te brengen,<br /> krachtige uitoefening van geestelijke gaven, goed<br /> kunnen spreken, het leiden van discussies of aanbidding,<br /> is er niet één toereikend voor Bijbels leiderschap.<br /> Er moet ook duidelijk karakter aanwezig<br /> zijn. We zoeken naar niet zondeloze perfectie,<br /> maar de potentiële leider moet de vruchten van<br /> de Geest en toenemende nederigheid laten zien,<br /> een consistent vermogen hebben om zijn tijd en<br /> verantwoordelijkheden te managen, net als genoeg<br /> volwassenheid om voor zijn eigen ziel te<br /> zorgen en daarnaast genoeg genade overhouden<br /> om voor anderen te zorgen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Johannes 5:19. Jezus wist dat hij ‘niets’ uit zichzelf kon doen; hij was volledig onderworpen aan de wil van Zijn Vader. Toon jij dezelfde onderdanigheid aan gezag?}}<br /> <br /> '''Onderworpen'''. Het Griekse werkwoord ''onderwerpen<br /> (hypotasso)'' is een combinatie van twee<br /> woorden. Het ene betekent ‘onder’ en het andere<br /> ‘iets of iemand de leiding geven’. Samen betekenen<br /> ze ‘onder iets of iemand de leiding geven’.<br /> Oftewel, een leider die effectief wil zijn moet begrip<br /> hebben van zowel gezag als onderwerping –<br /> hij moet erkennen dat zijn gezag ''over'' anderen<br /> afhankelijk is van zijn bereidheid om ''onder'' autoriteit<br /> te staan. Als burger staat hij ''onder'' gezag<br /> van de staat (Rom. 13:1); als christen staat hij<br /> ''onder'' Gods gezag (Jak. 4:17); als gemeentelid<br /> staat hij onder het gezag van de gemeenteleiders<br /> (1 Kor. 16:16). Als echtgenoot heeft hij gezag<br /> ‘''over''’ zijn vrouw (Ef. 5:23); als vader ‘''over''’ zijn<br /> kinderen (Ef. 6:1) en op het werk kan hij gezag<br /> hebben ‘''over''’ bepaalde werknemers (Ef. 6:5).<br /> Jezus verbaasde zich over het<br /> geloof van de centurion, die,<br /> omdat hij zichzelf zag als iemand<br /> in gezag en onder gezag,<br /> zich actief onderwierp aan het<br /> gezag van Jezus (Mat. 8:5-10).<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Als je aan het dienen bent als kleinegroepleider, bedenk dan bij de volgende vragen wat jouw reactie is:<br /> <br /> Hoe reageerde je op je vorige leider?<br /> <br /> Onderworpen &lt;------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als je oudste je een instructie geeft, luister je dan zorgvuldig en aandachtig?<br /> <br /> Onderworpen &lt;------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als de Heilige Geest je overtuigt van zonden, weersta je Hem dan of ben je blij met Zijn correctie?<br /> <br /> Onderworpen &lt;------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Zou je baas op je werk je omschrijven als respectvol, makkelijk te leiden en met een verlangen om anderen te helpen?<br /> <br /> Onderworpen &lt;------&gt; Niet Onderworpen}}<br /> <br /> Als je op dit moment een<br /> groep leidt of aspiraties hebt<br /> om in de toekomst een groep<br /> te leiden, ga dan niet voorbij<br /> aan de volgende vraag:<br /> ''“Onderwerp ik mijzelf aan gezag? Ben ik een goede volgeling?”''<br /> <br /> '''Liefde voor mensen.''' Zoals<br /> eerder gezegd, het leiden van<br /> een kleine groep betekent dat<br /> je dient als een verlengstuk<br /> van de oudsten in het hoeden<br /> van de kerk. Het is essentieel<br /> dat een man die deze taak op<br /> zich neemt in toenemende mate<br /> moet houden van de mensen<br /> waarvoor hij zorgt. De Bijbel gebruikt het woord<br /> ‘huurling’ voor iemand die op de schapen past –<br /> en dus technisch gezien de herder is - maar<br /> wiens enige motivatie persoonlijke winst is. (Joh.<br /> 10:11-13). Hoewel de kleinegroepleiders in onze<br /> gemeente niet enthousiast kunnen raken van het<br /> salaris dat ze krijgen (€0,00!), zijn er genoeg<br /> zelfzuchtige en ongoddelijke redenen die iemand<br /> er toe kunnen brengen om een groep te leiden.<br /> Een effectieve leider moet gemotiveerd worden<br /> door liefde voor Gods mensen en een oprecht<br /> verlangen om ze te dienen, terwijl ze bezig zijn<br /> om op Jezus te gaan lijken.<br /> Die liefde uit zich op de volgende<br /> manier: doordat hij<br /> voor ze bidt, ze ondersteunt<br /> in moeilijke situaties en ze<br /> bemoedigt, maar ook dat hij<br /> ze corrigeert, vermaant en<br /> als het nodig is instructies<br /> geeft.<br /> <br /> {{RightInsert|“De meeste mensen beoordelen de raad die ze ontvangen aan de hand van de manier waarop ze de genegenheid van de raadgever ontvangen. Zorg ervoor dat je een tedere liefde hebt voor je mensen en laat het vervolgens merken door de<br /> manier waarop je hen toespreekt en met ze omgaat, … laat hen zien dat alles wat je doet voor hun eigen bestwil is en niet voor jezelf.”<br /> <br /> '''- Richard Baxter'''}}<br /> <br /> '''Een goed huwelijk (indien van toepassing).'''<br /> Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom iemand<br /> met een slecht huwelijk zich niet kan kwalificeren<br /> voor het leiden van een kleine groep.<br /> <br /> Waarschijnlijk zal hij enige moeite hebben om het<br /> respect van de groep te behouden, wanneer hij<br /> de leden vraagt om een opdracht te doen en zij<br /> tettert: ''“Moet je hem eens horen! Jij hebt niet<br /> één van de laatste drie opdrachten gelezen en<br /> dat weet je maar al te goed!”''<br /> <br /> Om het simpel te zeggen, leiderschap begint<br /> thuis. Iedereen die zijn vrouw niet kan leiden in<br /> de wegen van Gods wijsheid en genade is gewoon<br /> niet geschikt om een groep te leiden. En hij<br /> zou zeker niet moeten worden aangemoedigd om<br /> zijn gebreken aan anderen over te brengen!<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 78:72.''' Zou je het niet geweldig vinden om geleid te worden door iemand met dezelfde levenswaarden? Davids vaardigheid in het leiden van zijn mensen ontstond niet zomaar. Hij werd getraind door God en door anderen.}}<br /> <br /> '''Toegerust'''. Zoals we al eens eerder hebben<br /> gezegd, is het doel van de kleinegroepleider het<br /> bevorderen van heiliging, zorg en (h)echte gemeenschap<br /> in zijn groep. Er is specifieke training<br /> nodig om dit te bereiken. Onderwerpen voor de<br /> training zouden dingen moeten zijn als het doel<br /> en de praktijk van kleine groepen in jouw gemeente,<br /> net als praktische vaardigheden zoals<br /> het leiden van gesprekken, aanbidding in de kleine<br /> groep, tijdmanagement, delegeren, het trainen<br /> van nieuwe leiders, enzovoort. Verder zou<br /> elke leider onderricht moeten krijgen in de meest<br /> basale en meest belangrijke doctrines zoals<br /> rechtvaardiging en heiliging.<br /> <br /> '''Regelmaat in geestelijke oefening.''' Een leider<br /> moet nu al datgene zijn waarvoor hij anderen<br /> roept. Wanneer hij anderen dichter bij God roept,<br /> moet hij zelf ook vooruitgaan. Het consequent<br /> beoefenen van geestelijke disciplines helpt hem<br /> niet alleen een waardig rolmodel worden, maar<br /> zo voorziet hij ook in brandstof voor zichzelf. Hoe<br /> kan hij de waarheid brengen als hij niet zichzelf<br /> elke dag onderdompelt in het enige betrouwbare<br /> boek van Gods waarheid? Waarmee zal hij zijn<br /> groep voeden als hij zelf niet bij God geweest is?<br /> Hoe kan hij de leiding van de Geest aanvoelen als<br /> hij zelf geen relatie met de Heilige Geest ontwikkelt?<br /> Als zijn ziel niet wordt verfrist, hoe kan hij<br /> dan anderen verfrissen? En wat anders dan de<br /> tegenwoordigheid van zijn Maker zal zijn geest<br /> verfrissen?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:6-8. Wat is volgens deze tekst uiteindelijk nodig voor effectief leiderschap?}}<br /> <br /> '''Goed leiding kunnen geven.''' Karakter, training,<br /> liefde voor mensen en dergelijke zijn allemaal<br /> essentieel voor de leider. Hetzelfde geldt<br /> voor de gave van leiderschap. Maar het is gemakkelijk<br /> om deze gave te overschatten. De kleinegroepleider is geen ‘mini-voorganger’ die 15<br /> uur nodig heeft om een groepsgesprek voor te<br /> bereiden, ook hoeft hij niet in staat te zijn om<br /> mensen door de meest moeilijke omstandigheden<br /> te helpen. Toch moet hij goed leiding ''kunnen'' geven.<br /> De mensen moeten hem graag willen volgen.<br /> Hij moet in staat zijn om besluiten te nemen<br /> op een manier die niet dictatoriaal noch democratisch<br /> is. Hij moet de leiding van de Heilige Geest<br /> kunnen onderscheiden.<br /> <br /> Hij moet over de nodige zelfcontrole en discipline<br /> beschikken om een discussie in de goede<br /> richting te sturen, om zo de groep op het juiste<br /> pad te houden. Ook moet hij de moed hebben om<br /> de groepsleden op hun fouten te wijzen en de<br /> wijsheid wanneer en hoe dit te doen. Dit zijn<br /> slechts een paar dingen die vallen onder de gave<br /> van leiderschap - een gave die zeker kan worden<br /> gecultiveerd en ontwikkeld, maar die in zekere<br /> mate al aanwezig moet zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Welke van de volgende mogelijkheden lijkt de beste manier om iemand te confronteren met een zonde of met een verkeerde karaktertrek?<br /> <br /> * Vraag gedurende een groepsdiscussie:<br /> <br /> “Is er iemand anders die ook zo zat is van het feit dat Bill altijd liegt tegen iedereen?”<br /> <br /> * Geef het volgende briefje aan Mary tijdens de aanbiddingsdienst op zondag:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Zo spreekt de Heer: als je het gebouw verlaat om een sigaret te roken, zal Ik vuur zenden vanuit de hemel.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> * Nodig Randall uit voor een diner en vertel hem dat hij geen toetje krijgt voordat hij berouw toont voor zijn gulzigheid.<br /> <br /> * Vraag Sarah, na gebed en bestudering van de Bijbel, wat een goed tijdstip zou zijn om het een keer te hebben over een zonde die een gedeelte van haar leven beheerst.}}<br /> <br /> '''Tienden geven'''. Niet erg<br /> nodig om deze kwalificatie uit<br /> te leggen. De manier waarop<br /> we ons geld uitgeven, laat<br /> zien waar onze prioriteiten liggen.<br /> Iemands trouw in het geven<br /> van tienden onthult een<br /> heleboel over iemands beeld<br /> van God en zijn visie op de<br /> gemeente. Zou jij willen dat<br /> iemand die geen tienden<br /> geeft, verantwoordelijk is voor<br /> jouw groep?<br /> <br /> '''Het moet een man zijn.'''<br /> Het zal je ondertussen duidelijk<br /> zijn geworden dat we aannemen<br /> dat een kleinegroepleider<br /> een man behoort te zijn.<br /> Zo begrijpen wij de Bijbel,<br /> hoewel we geloven dat het<br /> gepast is voor een vrouw om<br /> een kleine groep te leiden die<br /> alleen maar uit vrouwen bestaat<br /> (Titus 2:1-5).<br /> <br /> Voor sommigen zal alleen-mannelijk leiderschap<br /> een punt van discussie of opschudding zijn.<br /> We leven in een tijd waarin, zowel in de kerk als<br /> in de maatschappij, er voor vrouwen steeds meer<br /> mogelijkheden zijn om rollen te vervullen die oorspronkelijk alleen voor mannen bestemd waren.<br /> Onze overtuiging wat dit punt betreft is niet cultureel,<br /> maar gebaseerd op gezond en helder Bijbels<br /> onderwijs.<br /> <br /> Mannen en vrouwen hebben veel overeenkomsten.<br /> Ze zijn allebei naar Gods beeld en gelijkenis<br /> geschapen (Gen. 1:27). Ze hebben allebei de<br /> vervallen menselijke natuur geërfd (Gen. 3:22-<br /> 24). Als gelovigen kunnen ze beiden profiteren<br /> van redding (Gal. 3:26-29), delen in de verwachting<br /> dat ze volledig verlost zullen worden op de<br /> dag van Christus, genieten van de vervulling met<br /> de Heilige Geest en voldoening vinden als rentmeesters<br /> van het evangelie. Maar naast deze gelijkwaardig<br /> gedeelde voordelen, is er duidelijk Bijbels<br /> onderwijs die bevestigt dat er een belangrijk<br /> en wonderlijk verschil in rol en functie is.<br /> <br /> {{RightInsert|'''HOE ZIT HET MET DE VROUW VAN DE KLEINEGROEPLEIDER?'''<br /> <br /> De vrouw van een kleinegroepleider zou haar man moeten steunen door haar geestelijke gaven te gebruiken, zodat de groep geestelijk groeit, zorgt voor elkaar en echte gemeenschap ervaart. Ze zou hetzelfde karakter moeten hebben als haar man. Dit betekent een consequente beoefening van de geestelijke gaven, toewijding aan de gemeente en liefde voor de mensen. De dingen die ze doet zullen echter wel afhangen van haar kracht, haar gaven, in welke levensfase ze zich bevindt en de hoeveelheid tijd die ze beschikbaar heeft. Ze is niet de co-leider, noch zou ze de verantwoordelijkheid daarvoor moeten voelen. Elke vrouw van een kleine groepleider zal op verschillende manieren actief zijn binnen een groep, maar ze zal wel een toewijding laten zien om de groep te dienen op een manier die zij en haar man geschikt achten.}}<br /> <br /> De door God geïnspireerde woorden van de<br /> Bijbel onthullen dat man en vrouw verschillend<br /> zijn in hun man-zijn en vrouw-zijn. Deze verschillen<br /> zijn door God ontworpen en door de apostelen<br /> bevestigt (1 Tim. 2:11-14, 1 Pet. 3:1-7). Deze<br /> fundamentele verschillen tussen mannen en<br /> vrouwen zijn niet cultureel<br /> bepaald. Om nog preciezer<br /> te zijn, ze zijn geen gevolg<br /> van de zondeval. Bij de<br /> schepping maakte God<br /> Adam leider en hoofd in<br /> zijn relatie met Eva (Gen.<br /> 2:18-24). Al voor de gevolgen<br /> van de zonde had God<br /> aan Eva het voorrecht gegeven<br /> om voor Adam een<br /> hulp te zijn.<br /> <br /> Man en vrouw zijn gelijkwaardig<br /> in het dragen van<br /> het beeld van God, maar<br /> ze hebben verschillende<br /> gezagsniveaus gekregen.<br /> Dit is niet een concept<br /> waar Bijbelgetrouwe christenen<br /> van welke tijd dan<br /> ook, moeite mee zouden<br /> moeten hebben. We zien<br /> namelijk hetzelfde relatiepatroon<br /> in de Drieeenheid:<br /> de Zoon onderwerpt<br /> zich vol vreugde aan de wil van Zijn gelijke,<br /> de Vader; de Geest gaat zowel van de Vader<br /> als de Zoon uit.<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat deze verschillen,<br /> waarin man en vrouw elkaar aanvullen, zichtbaar<br /> zijn in de gemeente en thuis. In de gemeente zijn<br /> besturende en onderwijzende functies uitsluitend<br /> weggelegd voor mannen. Het leiden van een kleine<br /> groep valt hier ook onder: zorg voor mensen,<br /> ze advies en richting geven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees voor een voorbeeld van verschillende rollen binnen de Drie-eenheid 1 Korinthiërs 8:6; lees voor een voorbeeld van de autoriteit van de Vader over Jezus Lucas 22:42.}}<br /> <br /> In de ogen van sommigen lijkt deze overtuiging<br /> een beperking en verkeerd. Onze ervaring<br /> is echter dat het vrouwen de vrijheid geeft om de<br /> taken en functies te vervullen die God voor hen<br /> heeft weggelegd. We vertrouwen er dan ook op<br /> dat kleine groepen die deze Schriftgedeeltes bestuderen,<br /> in de woorden van Wayne Grudem, ''“… het Bijbels man- en vrouw-zijn in al haar waardigheid, zoals God ze geschapen heeft, zullen ontdekken en de vreugde van het elkaar aanvullen. Zo wordt meer en meer het beeld van God in hun leven zichtbaar.”''<br /> <br /> ====HOE LEID JE EEN DYNAMISCH GESPREK?====<br /> <br /> Wat maakt een kleinegroepavond goed? Leiders,<br /> hier zijn een paar tips. Zorg ervoor dat je<br /> een schone en plezierige omgeving voor de samenkomst<br /> zelf hebt. Je kunt iemand aanwijzen<br /> die de mensen verwelkomt en zo aan een warme<br /> en vriendelijke sfeer bijdraagt, vooral voor gasten.<br /> De geestelijke diepte en de muzikale kwaliteit<br /> van de aanbidding zullen niet helemaal kunnen<br /> concurreren met de ervaring van de zondagochtend,<br /> maar als je de aandacht op God gericht<br /> houdt en op Zijn wonderlijke genade, kun je zelfs<br /> opbouwende aanbidding hebben zonder instrumenten<br /> of goede zangers. Moedig je groep aan te<br /> streven naar de hoogste gaven, vooral die van<br /> profetie, waardoor God op een unieke manier kan<br /> bemoedigen, vertroosten en versterken. Tijd nemen<br /> om elkaar te dienen en voor elkaar te bidden<br /> is een vitaal onderdeel van een kleine groepsamenkomst.<br /> Dit kun je tijdens de aanbidding of<br /> na de discussie doen.<br /> <br /> Een onderdeel dat in het bijzonder sterke leiderschapsvaardigheden<br /> vergt, is de discussie. Laten<br /> we eens vier stappen bekijken die jou kunnen<br /> helpen bij het effectief leiden van een discussie.<br /> <br /> '''Onthoud dat Gods Woord toepassen het doel is.''' Hier draait het allemaal om in je groep –<br /> het uitwerken van Gods Woord in het dagelijks<br /> leven van je groepsleden. Blijf toegewijd aan dit<br /> doel. Als je dat niet doet, zullen de discussies geleidelijk<br /> verworden tot debatten, het vertellen<br /> van verhalen, of ‘wie-overtreft-mij’-sessies. Zelfs<br /> wanneer het discussiemateriaal uit een artikel of<br /> een boek komt, moet het doel van de leider onveranderd<br /> blijven. Leg de nadruk op de Bijbelse<br /> waarheid van wat de auteur zegt. Alleen het<br /> Woord is nuttig voor het onderwijzen, vermanen<br /> en corrigeren, zodat een dienaar van God voor<br /> zijn taak en voor alle goede werken volledig<br /> wordt toegerust (2 Tim. 3:16-17).<br /> <br /> '''Stel goede vragen.''' Het bedenken van goede<br /> vragen is hard werken. Zelfs als je een lijst met<br /> goede vragen hebt, is er nog veel te doen. Een<br /> leider moet het materiaal ruim van tevoren en<br /> zorgvuldig doornemen (dat is iets anders dan een<br /> half uur van tevoren!). Denk na over de mensen<br /> in je groep. Welke onderwerpen dienen hen het<br /> beste? Welke waarheden over God zouden extra<br /> aandacht verdienen? Bid en vraag de Geest van<br /> God om je naar die waarheid te leiden waar je<br /> groep het meeste voordeel van heeft. Dit is geen<br /> religieuze formaliteit, maar een voortdurende relatie<br /> met en afhankelijkheid van God.<br /> <br /> Goede vragen dragen bij aan de interactie tussen<br /> mensen en het materiaal en helpen zo om<br /> het toe te passen in hun levens. Een goede manier<br /> om een discussie te leiden is om te beginnen<br /> met observatie, vervolgens interpretatie en tot<br /> slot toepassing.<br /> <br /> '''''Observatie''': Wat zijn de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> welke details noemt de auteur? Wat zijn de sleutelwoorden<br /> en –ideeën?<br /> <br /> '''''Interpretatie''': Wat betekenen de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> wat probeert de schrijver duidelijk te<br /> maken aan de mensen aan wie hij schrijft? Waarom<br /> schrijft hij dit? Wat is zijn belangrijkste punt?<br /> Hoe zou jij het doel van de schrijver samenvatten?<br /> <br /> Het doel van interpretatie is simpel maar erg<br /> belangrijk: begrijpen wat de schrijver probeerde<br /> duidelijk te maken aan het oorspronkelijke publiek.<br /> Veel van de moderne christelijke studiematerialen<br /> gaan systematisch voorbij aan de<br /> ‘originele bedoeling’ en sturen de lezer in plaats<br /> daarvan gelijk in de richting van de uitleg van het<br /> Bijbelgedeelte die zij er aan geven. Deze aanpak<br /> moeten wij categorisch afwijzen. Professor Walt<br /> Russell heeft een prachtig artikel geschreven<br /> waarin hij de valkuilen van het ‘wat-betekent-het<br /> -voor-mij’-interpreteren laat zien. We hebben het<br /> herdrukt en toegevoegd als appendix achter in dit<br /> boek - zorg dat je het niet mist!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Spreuken 19:24. Kun jij je een triester beeld voorstellen waarin je een<br /> waarheid wordt voorgeschoteld, maar waar je de waarheid niet kunt toepassen?}}<br /> <br /> '''''Toepassing''': Wat ga ik er aan doen?'' Bijvoorbeeld:<br /> waarom denk je dat we dit materiaal bestudeerd<br /> hebben? Wat vertelt het over onszelf?<br /> Op welke manier wil God ons leven beïnvloeden<br /> door deze informatie? Wat zou je voortaan anders<br /> doen, nu je dit weet?<br /> <br /> '''''Houd tijdens de discussie de doelen voor ogen.''''' Als ik een discussie leid, dan wens ik dat<br /> er een aantal dingen gebeurt. Ik wil dat iedereen<br /> meedoet. Dat betekent dat ik moet optreden tegen<br /> praatgrage mensen en de stille mensen voorzichtig<br /> op de voorgrond moet brengen. Tijdens de<br /> discussie houd ik de vragen die ik heb voorbereid<br /> en de belangrijke punten die ik wil behandelen<br /> voor me. Zo heb ik gelijk door wanneer we van<br /> het pad afdwalen in plaats van een vruchtbare<br /> discussie te hebben. Terwijl ik me aan de opzet<br /> voor de avond houd, probeer ik tijdens de discussies<br /> ook gevoelig te zijn voor de richting waarin<br /> de Heilige Geest ons leidt, voorbereid om me aan<br /> te passen of van richting te veranderen wanneer<br /> dat gepast is. Soms blijkt een onbeduidende opmerking<br /> van iemand het topje van de ijsberg te<br /> zijn. Een gevoelige reactie van mijn kant kan iemand<br /> helpen om meer open te zijn.<br /> <br /> '''Dring aan op de toepassing.''' ''Het meest uitdagende aspect van het leiden van een discussie is om op de toepassing aan te dringen.'' De leider<br /> die nalaat om toepassing te brengen, leidt zijn<br /> groep van een blij pad naar misleiding. Jakobus<br /> leert ons dat alleen luisteren naar Gods Woord<br /> zonder te doen wat het zegt, zelfbedrog is<br /> (Jakobus 1:22). Wij denken vaak dat meer over<br /> God weten hetzelfde is als meer op Hem lijken.<br /> FOUT! Informatie op zich is onvoldoende. Er is<br /> verandering nodig. (Demonen weten wat zuivere<br /> leer is, maar ze worden er niet door veranderd.)<br /> Er moet een respons zijn. We moeten het toepassen.<br /> We moeten veranderen, door de kracht van<br /> de Heilige Geest en voor de glorie van God. De<br /> zonde in ons is aan het werk in ons vlees, maar<br /> wij moeten het doden.<br /> <br /> Het is nodig dat de rechtvaardigheid die we<br /> hebben ontvangen van Christus de Gekruisigde,<br /> nu, door Gods genade steeds meer omgezet<br /> wordt in een werkende heiligheid die weerspiegelt<br /> in onze gedachten, intenties, waarden, gewoontes,<br /> besluiten, woorden en daden.<br /> <br /> Waar kun je dit beter doen dan in een kleine<br /> groep? Is er een beter moment dan tijdens een<br /> discussie waarin Gods Woord centraal staat?<br /> <br /> ====LEIDEN EN MOTIVEREN DOOR GENADE====<br /> <br /> {{LeftInsert|“Je slechtste dagen zullen nooit zo slecht zijn dat ze buiten het bereik zouden vallen van Gods genade. En je beste dagen zullen nooit zo goed zijn dat je Gods genade niet nodig zou hebben.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> In 1985 werd een groot deel van Centraal-<br /> Mexico getroffen door een zware aardbeving die<br /> in een groot gebied een enorme verwoesting met<br /> zich meebracht. De intensiteit van deze beving -<br /> 8.1 op de schaal van Richter - werd immens vergroot<br /> doordat Mexico City in de bedding van een<br /> droog meer gebouwd is. Toen de aarde begon te<br /> beven, werd de zachte grond onder<br /> de stad vloeibaar en versterkte<br /> zo de trillingen. De afwezigheid<br /> van een rotsbodem onder de<br /> grond maakte de verwoesting boven<br /> de grond des te erger.<br /> Het leven van een christen moet<br /> worden gebouwd op de rotsbodem<br /> van Gods genade. Je bent<br /> alleen door genade gered. Alleen door genade<br /> word je geheiligd en verander je. Alleen door genade<br /> zul je straks in majesteit worden opgenomen.<br /> De basis voor onze relatie met God was, is<br /> en zal altijd zijn: ''sola gratia'', alleen genade! Een<br /> capabele kleinegroepleider zorgt ervoor dat zijn<br /> leven en dat van zijn groep stevig op de Rots<br /> staan - de persoon en het reddende werk van Jezus<br /> Christus.<br /> <br /> Groei jij in genade? Hier zijn een paar vragen<br /> die je kunt gebruiken om je ‘genademeter’ te<br /> controleren:<br /> <br /> * Ben jij je meer bewust van wat Jezus voor jou aan het kruis gedaan heeft, dan van wat jij onlangs voor Hem gedaan hebt?<br /> * Word je ontmoedigd door je zwakheden of zoek je daarin de kracht van God? <br /> * Als jij je niet goed hebt voorbereid op een kleinegroepavond, verwacht je dan het ergste? <br /> * Ben jij je na een kleinegroepavond pijnlijk bewust van alles wat er beter gekund had?<br /> * Kun je om jezelf lachen?<br /> *Wat valt je eerder op, iemands geestelijke groei of zijn of haar fouten? <br /> * Heb je na een goede kleinegroepavond het gevoel dat God meer tevreden over je is dan na een slechte kleinegroepavond?<br /> * Ga je nieuwe ideeën uit de weg omdat je bang bent om te falen?<br /> * Als jij je goed hebt voorbereid, heb je dan het idee dat je een speciale portie van Gods aanwezigheid en kracht in de kleinegroepavond verdient?<br /> * Staat het Kruis centraal in al je samenkomsten? <br /> * Heeft je groep een groeiend vertrouwen in Gods soevereiniteit, heiligheid en genade?<br /> * Worden je samenkomsten gekenmerkt door vreugde of door regels? <br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Efeziërs 2:8-9''' Vergeet nooit – echt nooit! – de fantastische waarheid die je in deze twee verzen kunt lezen.}}<br /> <br /> Een kleinegroepleider vervult een unieke en<br /> vitale rol in de gemeente. Hij dient de gemeenteleiders<br /> door een verlengstuk te zijn van hun bediening.<br /> Hij dient zijn groep door een gelegenheid<br /> te bieden waarin, door Gods Woord toe te passen,<br /> ze kunnen groeien in heiligheid, zorg kunnen<br /> ontvangen en geven en goddelijke relaties kunnen<br /> ontwikkelen. Hij dient zijn God door te groeien<br /> in genade terwijl hij anderen de weg daarnaar<br /> toe wijst.<br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Vertel in één zin wat jij denkt dat het doel van deze groep is en vergelijk daarna je antwoord met de anderen.<br /> #Waarom is een kleine groep ideaal om te groeien?<br /> #Wat waren jouw antwoorden bij vraag 2 op bladzijde 64?<br /> #Hoe goed doet de leider van jouw groep het? Geef een cijfer op de schaal van 1 (geen schade) tot 10 (totale verwoesting).<br /> #Waarom denk je dat de schrijver zoveel nadruk legt op het toepassen van Gods woord? <br /> #Hier is jouw kans om een voorbeeld in nederigheid te zijn, o moedige leider: in welke van de tien kwalificaties voor leiderschap voel jij je het meeste tekort schieten? En voor welke voel jij je juist het meest geschikt?<br /> #Wanneer was de laatste keer dat een discussie in je kleine groep helemaal afdwaalde van het onderwerp? Wat zou je kunnen doen om dat de volgende keer te voorkomen?<br /> #Wordt je groep geleid in een atmosfeer van genade?<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Opbouwend leiderschap: wijsheid uit het boek Nehemia'', J.I. Packer (Heerenveen: Barnabas, 1997, ISBN: 9050307140) (Vertaling van: ''A Passion for Faithfulness: Wisdom from the Book of Nehemiah'')<br /> <br /> ''Recovering biblical manhood and womanhood'', John Piper en Wayne Grudem (Wheaton, IL: Crossway Books, 1991)<br /> <br /> ''The making of a leader'', J. Robert Clinton (Colorado Springs, CO: NavPress, 1998) <br /> <br /> ''Spiritual leadership'', J. Oswald Sanders (Chicago, IL: Moody Press, 1994)</div> Thu, 29 Oct 2009 19:00:29 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}<br /> <br /> Precies op de plek waar de snelweg had moeten<br /> zijn, bevond zich een golfbaan. Normaal gesproken<br /> zou ik me best kunnen vermaken op een<br /> golfbaan, maar niet onder deze omstandigheden.<br /> Het was als volgt, mijn vrouw Lesley en ik waren<br /> op bezoek geweest bij een vriend en op de terugweg<br /> waren we verdwaald. We hadden geen kaart.<br /> Hoe langer we door het platteland rondreden, hoe<br /> donkerder het werd. Na genoeg verkeerde bochten<br /> gemaakt te hebben om onze kinderen de<br /> stuipen op het lijf te jagen, vonden we eindelijk<br /> de gemiste snelweg (misschien was hij verplaatst…?),<br /> en gingen we eindelijk - veel te laat -<br /> richting huis.<br /> <br /> Zo gaan dingen als je verdwaald bent: de<br /> spanning stijgt en je verdoet je tijd. Een kleine<br /> groep leiden is eigenlijk niet veel anders. Om effectief<br /> te zijn, moet de groep een duidelijke richting<br /> hebben. Om preciezer te zijn, de leider moet<br /> een duidelijke richting voor ogen hebben. En, of<br /> je nou een groep leidt of een van de leden van de<br /> groep bent, het is belangrijk dat je begrijpt wat<br /> de leiderspositie inhoudt.<br /> <br /> ====LATEN WE BIJ HET BEGIN BEGINNEN...====<br /> <br /> Wat is het doel van een kleinegroepleider? Als<br /> je terugkijkt naar een bijeenkomst - of een heel<br /> jaar van samenkomen - hoe weet je dan of je wel<br /> of geen succes hebt gehad? Wat willen de gemeenteleiders<br /> dat je bereikt met je groep? Zonder<br /> een goed begrip van het doel, zal je kleine<br /> groep van hot naar her gaan zonder enig besef te<br /> hebben van een opdracht.<br /> <br /> Iets dat wij in onze kerk gedaan hebben om<br /> doelloosheid te voorkomen is een duidelijke definitie<br /> geven.<br /> <br /> Onze kleinegroepleiders zijn er…:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''door een omgeving te creëren...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''waarin Gods Woord kan worden toegepast...''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Elk onderdeel van deze definitie is belangrijk,<br /> dus laten we er eens goed naar kijken.<br /> <br /> '''Om een verlengstuk te zijn van de herderlijke bediening van de gemeente.''' De Schrift<br /> leert ons dat gemeentes als schaapskuddes zijn,<br /> met herders om over de schapen te waken. Deze<br /> herders, ook wel voorgangers genoemd, hebben<br /> van God de opdracht gekregen om de mensen die<br /> Hij ze heeft toevertrouwd te leiden, te voeden en<br /> voor ze te zorgen. In iedere gemeente, afgezien<br /> van de hele kleine, is deze taak te zwaar om door<br /> één of zelfs een paar mensen gedaan te worden.<br /> Mozes kwam hier achter toen hij in z'n eentje de<br /> problemen van een paar miljoen Israëlieten probeerde<br /> op te lossen tijdens hun 40-jarige trektocht<br /> door de woestijn. Totdat zijn schoonvader<br /> langskwam en hem de volgende raad gaf:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Romeinen 15:14''' Oudsten zouden er moeten zijn voor moeilijke problemen, maar is het nodig om met elk probleem naar een oudste te gaan?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het is niet verstandig wat je doet. Je zult er nog onder bezwijken en de mensen die bij je komen ook. Dit is een veel te zware taak voor jou, je kunt die niet alleen aan. Luister, ik zal je een goede raad geven en moge God je dan ter zijde staan. Jij moet het volk bij God vertegenwoordigen en hun geschillen aan Hem voorleggen. Prent hen Zijn wetten en<br /> voorschriften in en leer hen welke weg ze moeten bewandelen en welke plichten ze moeten vervullen. Maar zoek daarnaast onder<br /> het volk een aantal doortastende, vrome mannen, die betrouwbaar zijn en zich niet laten omkopen, en geef hen de leiding over<br /> groepen van duizend, van honderd, van vijftig en van tien. Zij moeten altijd over het volk rechtspreken. Belangrijke geschillen leggen ze aan jou voor, in minder belangrijke geschillen doen ze zelf uitspraak. Zij zullen je last verlichten door die samen met jou te dragen. Als je het op deze manier aanpakt en als God het wil, kun je het volhouden en kunnen<br /> al die mensen tevreden naar hun tenten gaan.” (Exodus 18:17-23)''&lt;/blockquote&gt; <br /> <br /> Dankzij Jethro's inzicht, die bijdraagt aan een<br /> belangrijke Bijbelse definitie van leiderschap,<br /> leerde Mozes hoe hij beter in de noden van de<br /> Israëlieten kon voorzien en het ondertussen zelf<br /> langer kon volhouden!<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat elke voorganger betrouwbare<br /> en Godvrezende mannen herkent en<br /> traint, om ze daadwerkelijk gezag<br /> en verantwoordelijkheid te<br /> geven om een verlengstuk van<br /> de herderlijke bediening van de<br /> gemeente te zijn. Zoals het<br /> voorbeeld van Mozes laat zien<br /> (en andere voorbeelden uit het<br /> Nieuwe Testament) zijn kleine<br /> groepen hier het meest effectief<br /> voor. Kleine groepen zijn van<br /> onschatbare waarde voor de<br /> plaatselijke gemeente om alle<br /> leden in contact te brengen met<br /> getrainde en begiftigde kleinegroepleiders,<br /> die hen op vele<br /> manieren dienen en toerusten.<br /> Op deze manier kunnen voorgangers<br /> zich meer bezighouden<br /> met het verkondigen van Gods<br /> Woord en het toerusten van anderen<br /> voor de bediening.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1&lt;/big&gt; Welke van de volgende problemen zijn volgens jou zo serieus dat ze beter door een oudste dan door een kleine groepenleider zou moeten worden behandeld?<br /> <br /> * Mijn man kijkt elke nacht vier uur lang tv en hij praat nooit met me.<br /> * Ik vloek vaak tegen automobilisten die niet voor mij aan de kant gaan.<br /> * Waarom kan ik het boek Hizkia niet vinden in mijn Bijbel? Ik weet zeker dat het erin staat!<br /> * Ik heb nooit een stabiel gebedsleven gehad.<br /> * Mijn kat zit vast in een boom.}}<br /> <br /> <br /> Maar voorgangers moeten nooit<br /> vervreemd raken, ze moeten altijd beschikbaar<br /> zijn om moeilijke zaken op te lossen als die zich<br /> voordoen. Die beschikbaarheid beschermt de<br /> kleinegroepleiders tegen het onjuiste beeld dat zij<br /> nu de taak van voorganger hebben. Kleinegroepleiders<br /> ''vertegenwoordigen'' de voorgangers, ze<br /> ''vervangen'' ze niet.<br /> <br /> '''Door een omgeving te creëren.''' Laatst was<br /> ik in een restaurant waar ze een hippe, veelkleurige<br /> menukaart met chocolade milkshakes hadden.<br /> Ik vind chocolade milkshakes heerlijk. Ik<br /> ging helemaal uit mijn dak! Toen ik aan de beurt<br /> was, meldde de serveerster mij tot mijn grote<br /> verbazing, dat ze me geen milkshake kon geven.<br /> <br /> In het restaurant was alles aanwezig voor het<br /> verkopen en de verorbering van een heerlijke<br /> chocolade milkshake: melk, ijs, chocoladesiroop<br /> en een hongerige klant! Helaas voor mij was er<br /> geen mogelijkheid om al deze elementen samen<br /> te brengen. De milkshaker had het begeven.<br /> <br /> In het gemeenteleven kan het precies zo gaan.<br /> Er kunnen geweldige preken en onderwijs zijn,<br /> bekwame leiders en hongerige christenen. Maar<br /> als er geen omgeving is waar al deze elementen<br /> samen kunnen komen, is teleurstelling het resultaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Verbondenheid met Jezus betekent automatisch verbondenheid met Zijn mensen. De kerk is niet een middel dat Gods genade ons geeft voor onze groei; het is een noodzakelijk onderdeel van het christelijke leven, dat bloedserieus moet<br /> worden genomen.”<br /> <br /> '''- Bruce Milne'''}}<br /> <br /> De zondagsdienst is duidelijk een goed moment<br /> om Gods Woord te brengen, maar waar en<br /> hoe wordt het Woord toegepast? Zondagmorgen<br /> is een uitstekend moment<br /> voor mensen om<br /> samen te komen, maar<br /> hoe zullen deze mensen<br /> veranderen van<br /> ‘oppervlakkige kerkkennissen’<br /> naar ‘mensen<br /> die verantwoording aan<br /> elkaar afleggen’? De<br /> zondagsdienst biedt vele<br /> mogelijkheden voor de werking van de Geest,<br /> maar organisatorisch gesproken, hoe kan iedereen<br /> daar zijn specifieke gave uitoefenen? Dat<br /> gaat gewoonweg niet.<br /> <br /> Kleine groepen bieden bij uitstek de mogelijkheid<br /> om een heleboel belangrijke doelen van de<br /> gemeente te behalen, die in de zondagsdienst<br /> onmogelijk zijn. De kleinegroepleider bewijst de<br /> gemeente een dienst van onschatbare waarde<br /> door deze faciliteit aan te bieden.<br /> <br /> '''Waarin Gods Woord kan worden toegepast.''' De Bijbel is de leidraad voor ons geloof en<br /> voor alles wat we doen. Alleen de Bijbel leert wat<br /> God van ons verwacht en wat we moeten geloven<br /> over God. Geen ander boek is toereikend om ons<br /> toe te rusten met alles wat we nodig hebben om<br /> in Gods genade en tot eer van Hem te leven. De<br /> kleinegroepleden zullen hun bijeenkomsten vaak<br /> gebruiken om het onderwijs van de zondagsdienst<br /> uit te diepen. We moeten vasthouden aan<br /> Gods Woord en het toepassen in onze levens, zodat<br /> we meer en meer op Jezus gaan lijken.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Johannes 17:17''' Je hebt de waarheid (de Bijbel) continu beschikbaar. Is er een reden waarom je van andere bronnen afhankelijk zou moeten zijn?}}<br /> <br /> '''Zodat groei, zorg en relaties zullen ontstaan.'''<br /> Er zijn vandaag de dag een heleboel kleine<br /> groepen. Van de Anonieme Alcoholisten tot de<br /> plaatselijke Hell's Angels, mensen komen om verschillende<br /> redenen bij elkaar. Het Woord geeft<br /> drie goede redenen om in kleine groepen bij elkaar<br /> te komen: om heiliging te bevorderen, om<br /> zorg te verbreden en om (h)echte relaties te ontwikkelen.<br /> Kleine groepen zijn niet de enige manier<br /> in het gemeenteleven waar groei, zorg en<br /> relaties verder ontwikkeld kunnen worden, maar<br /> ze zijn wel van levensbelang. Ze bieden een omgeving<br /> waarin Gods Woord persoonlijk en praktisch<br /> toegepast kan worden, waar vriendschappen<br /> ontstaan en opbloeien, en waar nietchristenen<br /> iets kunnen ervaren van het leven met<br /> God.<br /> <br /> Deze waarheid heeft invloed op onze definitie<br /> van een goede kleinegroepleider.<br /> <br /> Het succes van een kleine groep wordt niet bepaald<br /> door het aantal leden van de groep, hoe<br /> snel de groep in aantal groeit, of hoe vaak ze samen<br /> komen, maar of de leden van de kleine<br /> groep steeds meer sterven voor de zonde en<br /> rechtvaardiger gaan leven. Een goede kleine<br /> groep is niet één waarvan je achteroverslaat van<br /> de Bijbelkennis die de leider heeft, maar een<br /> waarvan iedereen oprecht bij elkaars leven betrokken<br /> is. Een modelbijeenkomst is er niet één<br /> die drie uur duurt omdat de leider de discussie<br /> langs verschillende onderwerpen laat gaan, maar<br /> één waarin iedereen zijn zonden aan de anderen<br /> belijdt en Bijbelse waarheden toepast in alle aspecten<br /> van zijn dagelijks leven.<br /> <br /> ===HOE HELP IK EEN KLEINE GROEP OM ZEEP IN VIER SIMPELE STAPPEN?===<br /> <br /> Het is niet moeilijk om te falen als leider. Voor<br /> de meesten van ons gaat het zelfs heel natuurlijk.<br /> Hier zijn een paar goede suggesties om je te<br /> helpen bij het in recordtijd om zeep helpen van je<br /> kleine groep. ☺<br /> <br /> '''Tip 1: Doe alles zelf.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Anderen trainen is hard werken. Het kost<br /> tijd. Vaak doen deze beginners het ook<br /> nog eens niet precies zoals jij en dat is<br /> natuurlijk onacceptabel. Ze kunnen zelfs<br /> nieuwe dingen gaan proberen! Plus dat<br /> het eng is mensen te vragen om je te helpen.<br /> Is het niet gemakkelijker om alles<br /> zelf te doen? Als dit niet werkt, hebben<br /> we hier nog een suggestie voor je: doe<br /> helemaal niets! Doe de voorbereidingen<br /> op het allerlaatste moment, ... zodat het<br /> nieuw en fris zal zijn! Lees alles even snel<br /> door terwijl jij je haar goed doet en bedenk<br /> de discussievragen tijdens het zingen.<br /> Niemand zal het merken.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jakobus 3:13-16. Wat kan een leider verwachten dat hij zal oogsten als hij op een egoïstische manier ambitieus is?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;'''Tip 2: Doe er alles aan om een onafhankelijke mini-kerk te worden.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Kleine groepen zijn een prima uitlaatklep<br /> voor de ambitieuze doch gefrustreerde<br /> leider. In plaats van je zelf als onderdeel<br /> van een team te zien - samenwerken in<br /> het orkest van kleine groepen om God<br /> groot te maken door de visie te vervullen<br /> die Hij de voorgangers gegeven heeft -<br /> houd je jezelf voor dat jij de enige bent<br /> die werkelijk weet wat de wil van God is<br /> en wat de richting voor je kleine groep is.<br /> Doe er alles aan om te zorgen dat de<br /> groep loyaal is aan jou en je persoonlijke<br /> stijl van leiderschap. Zorg ervoor dat je<br /> (met je unieke charme en wijsheid) altijd<br /> in het middelpunt staat van alles wat er<br /> gebeurt. Probeer je groep zo autonoom<br /> mogelijk te maken, zodat de leden er<br /> geen behoefte aan hebben om deel te nemen<br /> aan andere aspecten van het gemeente-<br /> leven. Een goede manier om dit<br /> te bereiken is om zo veel activiteiten te<br /> plannen dat de leden het<br /> altijd druk hebben met<br /> elkaar. Bijzonder effectief<br /> is om activiteiten te<br /> plannen tegelijk met andere<br /> gemeenteactiviteiten,<br /> zodat de groepsleden<br /> regelmatig moeten<br /> kiezen tussen, laten we<br /> zeggen kamperen met<br /> jouw groep en de zondagsdienst.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Een van de mooiste aspecten van betrokkenheid bij je kleine groep is dat je weet dat je een plaatselijke gemeente dient. Hier zijn vier vragen om zeker te weten dat dit het geval is in jouw groep:<br /> <br /> Ja? / Nee?<br /> <br /> *Weet je de visie van de oudsten wat betreft kleine groepen en de gemeente in het algemeen?<br /> *Vraag jij je oudste om advies als je toekomstplannen maakt voor de groep?<br /> *Zijn je groepsactiviteiten en evangelisatie-acties bedacht met de plaatselijke gemeente in gedachten?<br /> *Versterkt je betrokkenheid in de kleine groep je betrokkenheid in de gemeente?}}<br /> <br /> '''Tip 3: Zorg ervoor dat je overal een antwoord op hebt.'''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Tijdens de gesprekken<br /> kun je als leider gemakkelijk<br /> de boel verzieken<br /> door te laten zien dat je<br /> uitgebreide kennis hebt<br /> op Bijbels, theologisch,<br /> historisch en sportgebied.<br /> Als iemand een<br /> vraag stelt, spring er dan gelijk bovenop,<br /> zodat iedereen onder de indruk raakt van<br /> je scherpe geest. (Als je te lang wacht,<br /> loop je het risico dat iemand anders het<br /> probeert en er een heuse discussie ontstaat!)<br /> Zorg er boven alles voor dat de<br /> samenkomsten een ‘vraag het de expert’-<br /> opzet hebben. Bij ieder woord moeten ze<br /> aan je lippen hangen. En als je ergens het<br /> antwoord er niet op weet, niet opgeven.<br /> Maak je er met stijl van af. Twee effectieve<br /> manieren zijn de suggestie wekken dat<br /> het ronduit een domme vraag was of de<br /> vraag doorspelen zodat niet jij, maar iemand<br /> anders voor schut staat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> '''Tip 4: Wees zuinig met bemoediging.'''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 5:11''' Kun je één opmerking bedenken waarmee je één persoon in je kleine groep kunt opbouwen?}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;Zoals iedereen weet, brengt bemoediging<br /> leven in een groep, net zoals de lente<br /> bloemen voortbrengt. Daarom wil je het<br /> koste wat kost vermijden. Een succesvolle<br /> manier is om de aandacht op jezelf en je<br /> ‘optreden’ als leider gericht te houden,<br /> zodat de anderen gewoonweg niet opvallen.<br /> Een andere manier is om zoveel regels,<br /> richtlijnen en verwachtingen te hebben<br /> dat gewoon niemand bemoediging<br /> ''verdient''. Waarschijnlijk werkt het nog het<br /> beste als je tijd neemt om ieders fouten<br /> en tekortkomingen nadrukkelijk aan te<br /> wijzen en Gods genade over hun leven<br /> maar helemaal te vergeten. Als je het op<br /> deze manier doet, dan garandeer ik je dat<br /> het mis gaat.&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Er zijn natuurlijk nog andere manieren om een<br /> goede kleine groep om zeep te helpen. Maar ik<br /> hoop dat deze komische aanpak je herinnert aan<br /> de grote verantwoordelijkheid die God aan leiders<br /> gegeven heeft. Hoewel je niet de plaats inneemt<br /> van de voorganger, vertegenwoordig je hem wel<br /> en jouw gedrag zal meer invloed hebben op het<br /> leven van de groep dan dat van enig ander. Dit<br /> zou je moeten aansporen om je leven op Gods<br /> genade te bouwen, de zonde die nog in je leeft te<br /> kruisigen en om stevig vast te houden aan de<br /> Heilige Geest. Want alleen door Hem kun je God<br /> leren kennen en sterven aan de zonde. Als leider<br /> zet je ook de trend als het gaat om nederigheid.<br /> Wees eerlijk en stel je kwetsbaar op, vertel over<br /> je worstelingen en zonden en sta echt open voor<br /> feedback van je groep en je voorganger. Probeer<br /> aan deze mensen te vragen: '''“Hoe kan ik jullie<br /> nog meer dienen?”'''<br /> <br /> ====EISEN AAN KLEINEGROEPLEIDERS====<br /> <br /> Ooit was het in onze gemeente<br /> zo dat mensen een<br /> kleine groep gingen leiden<br /> voordat ze lang genoeg in de<br /> gemeente kwamen om lid te<br /> worden. Later sloegen we<br /> naar de andere kant door en<br /> geloofden we dat de eisen aan<br /> een kleinegroepleider ongeveer<br /> dezelfde waren als die<br /> voor een oudste.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Ik was pas twee maanden kleinegroepleider toen<br /> onze samenkomst samenviel met Halloween.<br /> Een man in onze groep had zijn katholieke<br /> buurvrouw uitgenodigd. Vlak voor de<br /> samenkomst belde Tom me op. Hij zei dat hij<br /> niet kon komen, omdat hij zich niet lekker voelde.<br /> Maar hij had zijn buurvrouw weg zien gaan…<br /> gekleed in een duivelkostuum.<br /> <br /> Ze verscheen precies zoals Tom had gezegd: in<br /> een rood duivelkostuum inclusief de hoorntjes,<br /> de staart en de hooivork. Ik probeerde haar<br /> tegen te houden aan de deur. “Dit is een boeiend<br /> kostuum,” begon ik, “maar we vieren geen<br /> Halloween hier….”<br /> <br /> “Oh, geen probleem,” zei ze, - ondertussen liep<br /> ze gewoon door - “ik dacht: ik verkleed me als<br /> Maarten Luther, hij was tenslotte de duivel uit de<br /> hel.”<br /> <br /> Hoewel we dit voorval niet op de spits dreven –<br /> we vervolgden de samenkomst alsof er niets<br /> vreemds aan de hand was – was dit wel de<br /> reden waarom we in de periode daarna minder<br /> actief gingen evangeliseren.<br /> <br /> '''- Gerard Snyder (Brookhaven, PA)'''}}<br /> <br /> Ergens er tussenin liggen<br /> redelijke kwalificaties, die voldoen<br /> aan Exodus 18:21<br /> (doortastende, vrome mannen,<br /> die betrouwbaar zijn en<br /> zich niet laten omkopen),<br /> Handelingen 6:3 (mannen uit<br /> uw midden, die bekend staan<br /> als vervuld van de Geest en<br /> vol wijsheid) en Timotheüs<br /> 3:8-10 (oprechte mannen, die<br /> zich waardig gedragen, niet<br /> verslaafd aan wijn zijn of uit<br /> zijn op oneerlijke winst, die<br /> vasthouden aan de diepe<br /> waarheden van het geloof met<br /> een oprecht geweten, beproefd<br /> zonder dat er iets tegen ze is). In onze gemeente<br /> hebben we de volgende tien kwalificaties<br /> voor kleinegroepleiders opgesteld:<br /> <br /> '''Toegewijd.''' Een effectieve leider is met zijn<br /> hele hart toegewijd aan ''zijn'' gemeente, ''zijn'' voorgangers<br /> en de doelen die zij hebben gesteld voor<br /> die gemeente. Dit houdt in dat hij erkent dat<br /> Gods soevereine hand hem naar ''die'' gemeente<br /> heeft gebracht, met ''die'' leiders. Dit geeft hem<br /> een geloofsbasis van waaruit hij zijn gemeenteleiders<br /> kan ondersteunen, bemoedigen en vertegenwoordigen.<br /> Een leider die deze visie heeft, zal<br /> dezelfde waarden en doctrines hebben en de accenten<br /> leggen die zijn voorganger ook zou leggen<br /> als hij er in eigen persoon bij was. Hij zal er naar<br /> streven om de toewijding van de groep aan de<br /> Heer, de plaatselijke kerk en haar voorgangers te<br /> versterken, in plaats van aan zichzelf. Zo’n leider<br /> zal zich ervoor inzetten om de mensen in zijn<br /> groep te leiden op de wegen van God en in de<br /> unieke uitingen van Gods genade die werkzaam<br /> is in die kerk.<br /> <br /> {{RightInsert|“Leiderschap is geen titel die je het recht geeft om anderen iets op te leggen: het is een bekwaamheid die je uitoefent, een dienst ten gunste van de hele groep.”<br /> <br /> '''- Fred Smith'''}}<br /> <br /> '''Beproefd karakter'''. Toen<br /> Mozes en ook de apostelen<br /> op zoek waren naar mannen<br /> om in sleutelposities te dienen,<br /> zochten ze naar degenen<br /> ‘uit hun midden’ die een<br /> beproefd karakter hadden.<br /> Het is duidelijk dat mannen<br /> eerst getest moeten worden voordat ze een leiderstaak<br /> aanvaarden. Ze moeten geen leider gemaakt<br /> worden, tenzij en totdat ze voldoende karakter<br /> hebben laten zien. Indien dit principe veronachtzaamd<br /> wordt, zal Gods naam oneer worden<br /> aangedaan wanneer leiders in zonde vallen.<br /> <br /> ''Karakter is verplicht'' – daar valt niet over te<br /> onderhandelen. Van alle vaardigheden zoals het<br /> vermogen om een groep bij elkaar te brengen,<br /> krachtige uitoefening van geestelijke gaven, goed<br /> kunnen spreken, het leiden van discussies of aanbidding,<br /> is er niet één toereikend voor Bijbels leiderschap.<br /> Er moet ook duidelijk karakter aanwezig<br /> zijn. We zoeken naar niet zondeloze perfectie,<br /> maar de potentiële leider moet de vruchten van<br /> de Geest en toenemende nederigheid laten zien,<br /> een consistent vermogen hebben om zijn tijd en<br /> verantwoordelijkheden te managen, net als genoeg<br /> volwassenheid om voor zijn eigen ziel te<br /> zorgen en daarnaast genoeg genade overhouden<br /> om voor anderen te zorgen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Johannes 5:19. Jezus wist dat hij ‘niets’ uit zichzelf kon doen; hij was volledig onderworpen aan de wil van Zijn Vader. Toon jij dezelfde onderdanigheid aan gezag?}}<br /> <br /> '''Onderworpen'''. Het Griekse werkwoord ''onderwerpen<br /> (hypotasso)'' is een combinatie van twee<br /> woorden. Het ene betekent ‘onder’ en het andere<br /> ‘iets of iemand de leiding geven’. Samen betekenen<br /> ze ‘onder iets of iemand de leiding geven’.<br /> Oftewel, een leider die effectief wil zijn moet begrip<br /> hebben van zowel gezag als onderwerping –<br /> hij moet erkennen dat zijn gezag ''over'' anderen<br /> afhankelijk is van zijn bereidheid om ''onder'' autoriteit<br /> te staan. Als burger staat hij ''onder'' gezag<br /> van de staat (Rom. 13:1); als christen staat hij<br /> ''onder'' Gods gezag (Jak. 4:17); als gemeentelid<br /> staat hij onder het gezag van de gemeenteleiders<br /> (1 Kor. 16:16). Als echtgenoot heeft hij gezag<br /> ‘''over''’ zijn vrouw (Ef. 5:23); als vader ‘''over''’ zijn<br /> kinderen (Ef. 6:1) en op het werk kan hij gezag<br /> hebben ‘''over''’ bepaalde werknemers (Ef. 6:5).<br /> Jezus verbaasde zich over het<br /> geloof van de centurion, die,<br /> omdat hij zichzelf zag als iemand<br /> in gezag en onder gezag,<br /> zich actief onderwierp aan het<br /> gezag van Jezus (Mat. 8:5-10).<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Als je aan het dienen bent als kleinegroepleider, bedenk dan bij de volgende vragen wat jouw reactie is:<br /> <br /> Hoe reageerde je op je vorige leider?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-------------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als je oudste je een instructie geeft, luister je dan zorgvuldig en aandachtig?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-------------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Als de Heilige Geest je overtuigt van zonden, weersta je Hem dan of ben je blij met Zijn correctie?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-------------&gt; Niet Onderworpen<br /> <br /> Zou je baas op je werk je omschrijven als respectvol, makkelijk te leiden en met een verlangen om anderen te helpen?<br /> <br /> Onderworpen &lt;-------------&gt; Niet Onderworpen}}<br /> <br /> Als je op dit moment een<br /> groep leidt of aspiraties hebt<br /> om in de toekomst een groep<br /> te leiden, ga dan niet voorbij<br /> aan de volgende vraag:<br /> ''“Onderwerp ik mijzelf aan gezag? Ben ik een goede volgeling?”''<br /> <br /> '''Liefde voor mensen.''' Zoals<br /> eerder gezegd, het leiden van<br /> een kleine groep betekent dat<br /> je dient als een verlengstuk<br /> van de oudsten in het hoeden<br /> van de kerk. Het is essentieel<br /> dat een man die deze taak op<br /> zich neemt in toenemende mate<br /> moet houden van de mensen<br /> waarvoor hij zorgt. De Bijbel gebruikt het woord<br /> ‘huurling’ voor iemand die op de schapen past –<br /> en dus technisch gezien de herder is - maar<br /> wiens enige motivatie persoonlijke winst is. (Joh.<br /> 10:11-13). Hoewel de kleinegroepleiders in onze<br /> gemeente niet enthousiast kunnen raken van het<br /> salaris dat ze krijgen (€0,00!), zijn er genoeg<br /> zelfzuchtige en ongoddelijke redenen die iemand<br /> er toe kunnen brengen om een groep te leiden.<br /> Een effectieve leider moet gemotiveerd worden<br /> door liefde voor Gods mensen en een oprecht<br /> verlangen om ze te dienen, terwijl ze bezig zijn<br /> om op Jezus te gaan lijken.<br /> Die liefde uit zich op de volgende<br /> manier: doordat hij<br /> voor ze bidt, ze ondersteunt<br /> in moeilijke situaties en ze<br /> bemoedigt, maar ook dat hij<br /> ze corrigeert, vermaant en<br /> als het nodig is instructies<br /> geeft.<br /> <br /> {{RightInsert|“De meeste mensen beoordelen de raad die ze ontvangen aan de hand van de manier waarop ze de genegenheid van de raadgever ontvangen. Zorg ervoor dat je een tedere liefde hebt voor je mensen en laat het vervolgens merken door de<br /> manier waarop je hen toespreekt en met ze omgaat, … laat hen zien dat alles wat je doet voor hun eigen bestwil is en niet voor jezelf.”<br /> <br /> '''- Richard Baxter'''}}<br /> <br /> '''Een goed huwelijk (indien van toepassing).'''<br /> Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom iemand<br /> met een slecht huwelijk zich niet kan kwalificeren<br /> voor het leiden van een kleine groep.<br /> <br /> Waarschijnlijk zal hij enige moeite hebben om het<br /> respect van de groep te behouden, wanneer hij<br /> de leden vraagt om een opdracht te doen en zij<br /> tettert: ''“Moet je hem eens horen! Jij hebt niet<br /> één van de laatste drie opdrachten gelezen en<br /> dat weet je maar al te goed!”''<br /> <br /> Om het simpel te zeggen, leiderschap begint<br /> thuis. Iedereen die zijn vrouw niet kan leiden in<br /> de wegen van Gods wijsheid en genade is gewoon<br /> niet geschikt om een groep te leiden. En hij<br /> zou zeker niet moeten worden aangemoedigd om<br /> zijn gebreken aan anderen over te brengen!<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 78:72.''' Zou je het niet geweldig vinden om geleid te worden door iemand met dezelfde levenswaarden? Davids vaardigheid in het leiden van zijn mensen ontstond niet zomaar. Hij werd getraind door God en door anderen.}}<br /> <br /> '''Toegerust'''. Zoals we al eens eerder hebben<br /> gezegd, is het doel van de kleinegroepleider het<br /> bevorderen van heiliging, zorg en (h)echte gemeenschap<br /> in zijn groep. Er is specifieke training<br /> nodig om dit te bereiken. Onderwerpen voor de<br /> training zouden dingen moeten zijn als het doel<br /> en de praktijk van kleine groepen in jouw gemeente,<br /> net als praktische vaardigheden zoals<br /> het leiden van gesprekken, aanbidding in de kleine<br /> groep, tijdmanagement, delegeren, het trainen<br /> van nieuwe leiders, enzovoort. Verder zou<br /> elke leider onderricht moeten krijgen in de meest<br /> basale en meest belangrijke doctrines zoals<br /> rechtvaardiging en heiliging.<br /> <br /> '''Regelmaat in geestelijke oefening.''' Een leider<br /> moet nu al datgene zijn waarvoor hij anderen<br /> roept. Wanneer hij anderen dichter bij God roept,<br /> moet hij zelf ook vooruitgaan. Het consequent<br /> beoefenen van geestelijke disciplines helpt hem<br /> niet alleen een waardig rolmodel worden, maar<br /> zo voorziet hij ook in brandstof voor zichzelf. Hoe<br /> kan hij de waarheid brengen als hij niet zichzelf<br /> elke dag onderdompelt in het enige betrouwbare<br /> boek van Gods waarheid? Waarmee zal hij zijn<br /> groep voeden als hij zelf niet bij God geweest is?<br /> Hoe kan hij de leiding van de Geest aanvoelen als<br /> hij zelf geen relatie met de Heilige Geest ontwikkelt?<br /> Als zijn ziel niet wordt verfrist, hoe kan hij<br /> dan anderen verfrissen? En wat anders dan de<br /> tegenwoordigheid van zijn Maker zal zijn geest<br /> verfrissen?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:6-8. Wat is volgens deze tekst uiteindelijk nodig voor effectief leiderschap?}}<br /> <br /> '''Goed leiding kunnen geven.''' Karakter, training,<br /> liefde voor mensen en dergelijke zijn allemaal<br /> essentieel voor de leider. Hetzelfde geldt<br /> voor de gave van leiderschap. Maar het is gemakkelijk<br /> om deze gave te overschatten. De kleinegroepleider is geen ‘mini-voorganger’ die 15<br /> uur nodig heeft om een groepsgesprek voor te<br /> bereiden, ook hoeft hij niet in staat te zijn om<br /> mensen door de meest moeilijke omstandigheden<br /> te helpen. Toch moet hij goed leiding ''kunnen'' geven.<br /> De mensen moeten hem graag willen volgen.<br /> Hij moet in staat zijn om besluiten te nemen<br /> op een manier die niet dictatoriaal noch democratisch<br /> is. Hij moet de leiding van de Heilige Geest<br /> kunnen onderscheiden.<br /> <br /> Hij moet over de nodige zelfcontrole en discipline<br /> beschikken om een discussie in de goede<br /> richting te sturen, om zo de groep op het juiste<br /> pad te houden. Ook moet hij de moed hebben om<br /> de groepsleden op hun fouten te wijzen en de<br /> wijsheid wanneer en hoe dit te doen. Dit zijn<br /> slechts een paar dingen die vallen onder de gave<br /> van leiderschap - een gave die zeker kan worden<br /> gecultiveerd en ontwikkeld, maar die in zekere<br /> mate al aanwezig moet zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Welke van de volgende mogelijkheden lijkt de beste manier om iemand te confronteren met een zonde of met een verkeerde karaktertrek?<br /> <br /> * Vraag gedurende een groepsdiscussie:<br /> <br /> “Is er iemand anders die ook zo zat is van het feit dat Bill altijd liegt tegen iedereen?”<br /> <br /> * Geef het volgende briefje aan Mary tijdens de aanbiddingsdienst op zondag:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Zo spreekt de Heer: als je het gebouw verlaat om een sigaret te roken, zal Ik vuur zenden vanuit de hemel.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> * Nodig Randall uit voor een diner en vertel hem dat hij geen toetje krijgt voordat hij berouw toont voor zijn gulzigheid.<br /> <br /> * Vraag Sarah, na gebed en bestudering van de Bijbel, wat een goed tijdstip zou zijn om het een keer te hebben over een zonde die een gedeelte van haar leven beheerst.}}<br /> <br /> '''Tienden geven'''. Niet erg<br /> nodig om deze kwalificatie uit<br /> te leggen. De manier waarop<br /> we ons geld uitgeven, laat<br /> zien waar onze prioriteiten liggen.<br /> Iemands trouw in het geven<br /> van tienden onthult een<br /> heleboel over iemands beeld<br /> van God en zijn visie op de<br /> gemeente. Zou jij willen dat<br /> iemand die geen tienden<br /> geeft, verantwoordelijk is voor<br /> jouw groep?<br /> <br /> '''Het moet een man zijn.'''<br /> Het zal je ondertussen duidelijk<br /> zijn geworden dat we aannemen<br /> dat een kleinegroepleider<br /> een man behoort te zijn.<br /> Zo begrijpen wij de Bijbel,<br /> hoewel we geloven dat het<br /> gepast is voor een vrouw om<br /> een kleine groep te leiden die<br /> alleen maar uit vrouwen bestaat<br /> (Titus 2:1-5).<br /> <br /> Voor sommigen zal alleen-mannelijk leiderschap<br /> een punt van discussie of opschudding zijn.<br /> We leven in een tijd waarin, zowel in de kerk als<br /> in de maatschappij, er voor vrouwen steeds meer<br /> mogelijkheden zijn om rollen te vervullen die oorspronkelijk alleen voor mannen bestemd waren.<br /> Onze overtuiging wat dit punt betreft is niet cultureel,<br /> maar gebaseerd op gezond en helder Bijbels<br /> onderwijs.<br /> <br /> Mannen en vrouwen hebben veel overeenkomsten.<br /> Ze zijn allebei naar Gods beeld en gelijkenis<br /> geschapen (Gen. 1:27). Ze hebben allebei de<br /> vervallen menselijke natuur geërfd (Gen. 3:22-<br /> 24). Als gelovigen kunnen ze beiden profiteren<br /> van redding (Gal. 3:26-29), delen in de verwachting<br /> dat ze volledig verlost zullen worden op de<br /> dag van Christus, genieten van de vervulling met<br /> de Heilige Geest en voldoening vinden als rentmeesters<br /> van het evangelie. Maar naast deze gelijkwaardig<br /> gedeelde voordelen, is er duidelijk Bijbels<br /> onderwijs die bevestigt dat er een belangrijk<br /> en wonderlijk verschil in rol en functie is.<br /> <br /> {{RightInsert|====HOE ZIT HET MET DE VROUW VAN DE KLEINEGROEPLEIDER?====<br /> <br /> De vrouw van een kleinegroepleider zou haar man moeten steunen door haar geestelijke gaven te gebruiken, zodat de groep geestelijk groeit, zorgt voor elkaar en echte gemeenschap ervaart. Ze zou hetzelfde karakter moeten hebben als haar man. Dit betekent een consequente beoefening van de geestelijke gaven, toewijding aan de gemeente en liefde voor de mensen. De dingen die ze doet zullen echter wel afhangen van haar kracht, haar gaven, in welke levensfase ze zich bevindt en de hoeveelheid tijd die ze beschikbaar heeft. Ze is niet de co-leider, noch zou ze de verantwoordelijkheid daarvoor moeten voelen. Elke vrouw van een kleine groepleider zal op verschillende manieren actief zijn binnen een groep, maar ze zal wel een toewijding laten zien om de groep te dienen op een manier die zij en haar man geschikt achten.}}<br /> <br /> De door God geïnspireerde woorden van de<br /> Bijbel onthullen dat man en vrouw verschillend<br /> zijn in hun man-zijn en vrouw-zijn. Deze verschillen<br /> zijn door God ontworpen en door de apostelen<br /> bevestigt (1 Tim. 2:11-14, 1 Pet. 3:1-7). Deze<br /> fundamentele verschillen tussen mannen en<br /> vrouwen zijn niet cultureel<br /> bepaald. Om nog preciezer<br /> te zijn, ze zijn geen gevolg<br /> van de zondeval. Bij de<br /> schepping maakte God<br /> Adam leider en hoofd in<br /> zijn relatie met Eva (Gen.<br /> 2:18-24). Al voor de gevolgen<br /> van de zonde had God<br /> aan Eva het voorrecht gegeven<br /> om voor Adam een<br /> hulp te zijn.<br /> <br /> Man en vrouw zijn gelijkwaardig<br /> in het dragen van<br /> het beeld van God, maar<br /> ze hebben verschillende<br /> gezagsniveaus gekregen.<br /> Dit is niet een concept<br /> waar Bijbelgetrouwe christenen<br /> van welke tijd dan<br /> ook, moeite mee zouden<br /> moeten hebben. We zien<br /> namelijk hetzelfde relatiepatroon<br /> in de Drieeenheid:<br /> de Zoon onderwerpt<br /> zich vol vreugde aan de wil van Zijn gelijke,<br /> de Vader; de Geest gaat zowel van de Vader<br /> als de Zoon uit.<br /> <br /> Het is Gods bedoeling dat deze verschillen,<br /> waarin man en vrouw elkaar aanvullen, zichtbaar<br /> zijn in de gemeente en thuis. In de gemeente zijn<br /> besturende en onderwijzende functies uitsluitend<br /> weggelegd voor mannen. Het leiden van een kleine<br /> groep valt hier ook onder: zorg voor mensen,<br /> ze advies en richting geven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees voor een voorbeeld van verschillende rollen binnen de Drie-eenheid 1 Korinthiërs 8:6; lees voor een voorbeeld van de autoriteit van de Vader over Jezus Lucas 22:42.}}<br /> <br /> In de ogen van sommigen lijkt deze overtuiging<br /> een beperking en verkeerd. Onze ervaring<br /> is echter dat het vrouwen de vrijheid geeft om de<br /> taken en functies te vervullen die God voor hen<br /> heeft weggelegd. We vertrouwen er dan ook op<br /> dat kleine groepen die deze Schriftgedeeltes bestuderen,<br /> in de woorden van Wayne Grudem, ''“… het Bijbels man- en vrouw-zijn in al haar waardigheid, zoals God ze geschapen heeft, zullen ontdekken en de vreugde van het elkaar aanvullen. Zo wordt meer en meer het beeld van God in hun leven zichtbaar.”''<br /> <br /> ====HOE LEID JE EEN DYNAMISCH GESPREK?====<br /> <br /> Wat maakt een kleinegroepavond goed? Leiders,<br /> hier zijn een paar tips. Zorg ervoor dat je<br /> een schone en plezierige omgeving voor de samenkomst<br /> zelf hebt. Je kunt iemand aanwijzen<br /> die de mensen verwelkomt en zo aan een warme<br /> en vriendelijke sfeer bijdraagt, vooral voor gasten.<br /> De geestelijke diepte en de muzikale kwaliteit<br /> van de aanbidding zullen niet helemaal kunnen<br /> concurreren met de ervaring van de zondagochtend,<br /> maar als je de aandacht op God gericht<br /> houdt en op Zijn wonderlijke genade, kun je zelfs<br /> opbouwende aanbidding hebben zonder instrumenten<br /> of goede zangers. Moedig je groep aan te<br /> streven naar de hoogste gaven, vooral die van<br /> profetie, waardoor God op een unieke manier kan<br /> bemoedigen, vertroosten en versterken. Tijd nemen<br /> om elkaar te dienen en voor elkaar te bidden<br /> is een vitaal onderdeel van een kleine groepsamenkomst.<br /> Dit kun je tijdens de aanbidding of<br /> na de discussie doen.<br /> <br /> Een onderdeel dat in het bijzonder sterke leiderschapsvaardigheden<br /> vergt, is de discussie. Laten<br /> we eens vier stappen bekijken die jou kunnen<br /> helpen bij het effectief leiden van een discussie.<br /> <br /> '''Onthoud dat Gods Woord toepassen het doel is.''' Hier draait het allemaal om in je groep –<br /> het uitwerken van Gods Woord in het dagelijks<br /> leven van je groepsleden. Blijf toegewijd aan dit<br /> doel. Als je dat niet doet, zullen de discussies geleidelijk<br /> verworden tot debatten, het vertellen<br /> van verhalen, of ‘wie-overtreft-mij’-sessies. Zelfs<br /> wanneer het discussiemateriaal uit een artikel of<br /> een boek komt, moet het doel van de leider onveranderd<br /> blijven. Leg de nadruk op de Bijbelse<br /> waarheid van wat de auteur zegt. Alleen het<br /> Woord is nuttig voor het onderwijzen, vermanen<br /> en corrigeren, zodat een dienaar van God voor<br /> zijn taak en voor alle goede werken volledig<br /> wordt toegerust (2 Tim. 3:16-17).<br /> <br /> '''Stel goede vragen.''' Het bedenken van goede<br /> vragen is hard werken. Zelfs als je een lijst met<br /> goede vragen hebt, is er nog veel te doen. Een<br /> leider moet het materiaal ruim van tevoren en<br /> zorgvuldig doornemen (dat is iets anders dan een<br /> half uur van tevoren!). Denk na over de mensen<br /> in je groep. Welke onderwerpen dienen hen het<br /> beste? Welke waarheden over God zouden extra<br /> aandacht verdienen? Bid en vraag de Geest van<br /> God om je naar die waarheid te leiden waar je<br /> groep het meeste voordeel van heeft. Dit is geen<br /> religieuze formaliteit, maar een voortdurende relatie<br /> met en afhankelijkheid van God.<br /> <br /> Goede vragen dragen bij aan de interactie tussen<br /> mensen en het materiaal en helpen zo om<br /> het toe te passen in hun levens. Een goede manier<br /> om een discussie te leiden is om te beginnen<br /> met observatie, vervolgens interpretatie en tot<br /> slot toepassing.<br /> <br /> '''''Observatie''': Wat zijn de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> welke details noemt de auteur? Wat zijn de sleutelwoorden<br /> en –ideeën?<br /> <br /> '''''Interpretatie''': Wat betekenen de feiten?'' Bijvoorbeeld:<br /> wat probeert de schrijver duidelijk te<br /> maken aan de mensen aan wie hij schrijft? Waarom<br /> schrijft hij dit? Wat is zijn belangrijkste punt?<br /> Hoe zou jij het doel van de schrijver samenvatten?<br /> <br /> Het doel van interpretatie is simpel maar erg<br /> belangrijk: begrijpen wat de schrijver probeerde<br /> duidelijk te maken aan het oorspronkelijke publiek.<br /> Veel van de moderne christelijke studiematerialen<br /> gaan systematisch voorbij aan de<br /> ‘originele bedoeling’ en sturen de lezer in plaats<br /> daarvan gelijk in de richting van de uitleg van het<br /> Bijbelgedeelte die zij er aan geven. Deze aanpak<br /> moeten wij categorisch afwijzen. Professor Walt<br /> Russell heeft een prachtig artikel geschreven<br /> waarin hij de valkuilen van het ‘wat-betekent-het<br /> -voor-mij’-interpreteren laat zien. We hebben het<br /> herdrukt en toegevoegd als appendix achter in dit<br /> boek - zorg dat je het niet mist!<br /> <br /> '''''Toepassing''': Wat ga ik er aan doen?'' Bijvoorbeeld:<br /> waarom denk je dat we dit materiaal bestudeerd<br /> hebben? Wat vertelt het over onszelf?<br /> Op welke manier wil God ons leven beïnvloeden<br /> door deze informatie? Wat zou je voortaan anders<br /> doen, nu je dit weet?<br /> <br /> '''''Houd tijdens de discussie de doelen voor ogen.''''' Als ik een discussie leid, dan wens ik dat<br /> er een aantal dingen gebeurt. Ik wil dat iedereen<br /> meedoet. Dat betekent dat ik moet optreden tegen<br /> praatgrage mensen en de stille mensen voorzichtig<br /> op de voorgrond moet brengen. Tijdens de<br /> discussie houd ik de vragen die ik heb voorbereid<br /> en de belangrijke punten die ik wil behandelen<br /> voor me. Zo heb ik gelijk door wanneer we van<br /> het pad afdwalen in plaats van een vruchtbare<br /> discussie te hebben. Terwijl ik me aan de opzet<br /> voor de avond houd, probeer ik tijdens de discussies<br /> ook gevoelig te zijn voor de richting waarin<br /> de Heilige Geest ons leidt, voorbereid om me aan<br /> te passen of van richting te veranderen wanneer<br /> dat gepast is. Soms blijkt een onbeduidende opmerking<br /> van iemand het topje van de ijsberg te<br /> zijn. Een gevoelige reactie van mijn kant kan iemand<br /> helpen om meer open te zijn.<br /> <br /> '''Dring aan op de toepassing.''' ''Het meest uitdagende aspect van het leiden van een discussie is om op de toepassing aan te dringen.'' De leider<br /> die nalaat om toepassing te brengen, leidt zijn<br /> groep van een blij pad naar misleiding. Jakobus<br /> leert ons dat alleen luisteren naar Gods Woord<br /> zonder te doen wat het zegt, zelfbedrog is<br /> (Jakobus 1:22). Wij denken vaak dat meer over<br /> God weten hetzelfde is als meer op Hem lijken.<br /> FOUT! Informatie op zich is onvoldoende. Er is<br /> verandering nodig. (Demonen weten wat zuivere<br /> leer is, maar ze worden er niet door veranderd.)<br /> Er moet een respons zijn. We moeten het toepassen.<br /> We moeten veranderen, door de kracht van<br /> de Heilige Geest en voor de glorie van God. De<br /> zonde in ons is aan het werk in ons vlees, maar<br /> wij moeten het doden.</div> Thu, 29 Oct 2009 18:49:17 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}<br /> <br /> We beginnen met een verhaal over twee auto’s:<br /> een oude Renault Espace en een spiksplinternieuwe<br /> BMW. Het afgelopen jaar heb ik in beide<br /> auto's gereden, maar ik behandelde ze nogal<br /> verschillend.<br /> <br /> De Espace minibus zag er uit alsof hij gebruikt<br /> was door een tweederangs kinderdagverblijf. Er<br /> zaten voetafdrukken op de bekleding en neusafdrukken<br /> op het raam. Op de vloer lagen kruimels,<br /> eikels, steentjes, kauwgom en papiertjes en andere<br /> verzamelobjecten vulden de bekerhouders.<br /> In de spleet tussen de stoelen vond ik een ruime<br /> verzameling aan archeologische attributen. En<br /> afgaand op de geur in de auto, hadden waarschijnlijk<br /> alle ramen opengestaan tijdens een serie<br /> heftige onweersbuien.<br /> <br /> Het was een door en door gebruikte auto.<br /> <br /> De BMW aan de andere kant leek, vlak voordat<br /> ik achter het stuur kroop, net uit de fabriek gerold<br /> te zijn. De vloeren waren ''niet'' plakkerig door<br /> gemorste frisdrank. De achteruitkijkspiegel was<br /> er niet ''drie'' keer afgereden en weer aangeplakt.<br /> De matten waren niet doordrenkt met een of andere<br /> motorvloeistof. De reukmeter was niet doorgeslagen.<br /> En de nieuwe lederen bekleding - valt<br /> het alleen mannen op? - rook niet naar overrijpe<br /> bananen, wagenziekte of andere geuren van een<br /> gezinsauto.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Timotheüs 4:12-15. Waarom had Timotheüs deze aanmoediging nodig? Motiveren Paulus’ woorden je om meer bij te dragen aan jouw groep?}}<br /> <br /> Het was een prachtige auto... maar het was<br /> een huurauto en zo behandelde ik hem ook. Ik<br /> gooide hem vol met goedkope benzine, trok hard<br /> op en stond vol op de rem. Ik waste hem niet,<br /> stofzuigde hem niet en ververste de olie niet. En,<br /> tegen de tijd dat ik hem terugbracht naar de garage<br /> waren de vloermatten helemaal besmeurd<br /> met modder en zand.<br /> <br /> Mijn Renault Espace is niet om aan te zien,<br /> maar hij is wel van mij (en hij is afbetaald!). Ik<br /> was hem, ververs de olie, controleer de bandenspanning en zuig hem uit als de laag koekkruimels<br /> te dik wordt. Vanochtend heb ik hem bij de<br /> garage gebracht in de hoop dat de vakkundige<br /> mensen daar een spatbord kunnen uitdeuken.<br /> Mijn voertuig ziet er erger uit dan ooit, maar<br /> hij is van mij. De huurauto niet. En dat verklaart<br /> waarom ik een oud minibusje beter behandel dan<br /> de pepermuntfrisse BMW.<br /> <br /> {{RightInsert|'''KIJK ALSJEBLIEFT NAAR DE GORDIJNEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Vijf jaar geleden gingen mijn man Scott en ik voor<br /> het eerst naar een kleinegroepavond. De leider<br /> vroeg aan iedereen om iets te vertellen waarvoor<br /> je dankbaar bent. Toen ik aan de beurt was,<br /> vroeg ik iedereen om naar de gordijnen te kijken<br /> in plaats van naar mij.<br /> <br /> Ik bleef wel naar de kleine groep gaan, maar<br /> meestal was ik stil, vooral als er mensen waren<br /> die ik niet kende. Ik dacht dat ik niet actief<br /> deelnam door mijn ‘onzekerheid’ (nu weet ik dat<br /> de Bijbelse definitie ‘mensenvrees’ is en dat dit<br /> een zonde is).<br /> <br /> Afgelopen donderdag waren er meer dan twaalf<br /> vrouwen tijdens de vrouwenochtend, waaronder<br /> een aantal voor mij onbekenden. Ik dacht: “Ik ben<br /> niet meer bang om te spreken!”<br /> <br /> Ik ben volkomen veranderd.<br /> <br /> Ik geloof dat 1 Johannes 4:18 beschrijft wat ik<br /> heb ervaren: “Volmaakte liefde heeft geen plaats<br /> voor angst.” Mijn angst was verdwenen door de<br /> liefde van de mensen in onze groep. We<br /> moedigen elkaar aan en we dienen elkaar op<br /> praktische manieren. Vorige week vertelde ik<br /> over een beproeving waar Scott en ik doorheen<br /> gingen. Mensen huilden met me mee en baden<br /> voor ons. Kortgeleden vroeg de oudste me om<br /> voor de hele gemeente te spreken over het<br /> overwinnen van de angst voor mensen. Ik<br /> vertelde de mensen dat ik geconfronteerd werd<br /> met de angst terwijl ik tot ze sprak – en dat God<br /> me ervan verlost heeft! Later die middag ging ik<br /> in onze buurt de deuren langs om mensen te<br /> vertellen over een christelijk evenement. Ik voel<br /> me zo vrij! Dit wil ik nog een keer doen!<br /> <br /> '''- Lisa Adams (Indiana, PA)'''}}<br /> <br /> Het verschil is eigendom. Eigenaar zijn beïnvloedt<br /> niet alleen de manier waarop we omgaan<br /> met onze auto, huis en oprijlaan, maar het bepaalt<br /> ook hoe veel - of<br /> hoe weinig - wij in onze<br /> kleine groep investeren.<br /> Zie je jouw groep als ''jouw''<br /> groep?<br /> Zijn de groep en de visie<br /> van ''jou''?<br /> Of huur je gewoon een<br /> stoel op donderdagavond?<br /> Normaal hoef ik hier als<br /> groepsleider niet over na<br /> te denken. Natuurlijk ben<br /> ik de eigenaar. Ik word<br /> geacht het voorbeeld te<br /> geven tijdens de aanbidding,<br /> het gebed, de discussies<br /> en in het samen<br /> zijn. Als ik gewoon kom<br /> opdagen en glimlach, is er<br /> een grote kans dat de bijeenkomst<br /> een flop wordt<br /> (ook al is God genadig en<br /> spaart Hij zelfs de meest<br /> incompetente leider).<br /> De afgelopen tijd heeft<br /> mijn vriend Jim de discussies<br /> geleid. Voor hem was<br /> dit een geweldige kans<br /> om te groeien in leiderschap...<br /> en voor mij een<br /> geweldige kans om mijn<br /> luiheid te verfijnen. Opeens<br /> lijkt het niet zo belangrijk<br /> meer dat ik het<br /> boek van tevoren bestudeer.<br /> Ik voel geen druk<br /> meer om de vragen te bedenken<br /> die de praktische<br /> toepassing duidelijk maken.<br /> Gedurende dit seizoen moet Jim onderscheiden waar de Geest onze<br /> discussies heen leidt en niet ik. En raad eens<br /> wie 30 minuten van tevoren snel het materiaal<br /> doorleest? Juist. Daardoor verwaarloos ik niet alleen<br /> mezelf, maar haal ik ook nog eens het niveau<br /> van mijn bijdrage aan de gesprekken omlaag.<br /> <br /> Als jij jezelf ziet als de eigenaar van de kleine<br /> groep, zul je jou taken serieus oppakken. Je komt<br /> op tijd. Je werkt aan het succes van de groep.<br /> Maar als je alleen maar een ruimte huurt, zul je<br /> niet gemotiveerd zijn om jezelf te investeren. Zo<br /> lang het gaat, doe je mee, maar als de groep een<br /> probleem tegenkomt of onderhoud nodig heeft,<br /> ga je misschien liever op zoek naar een nieuwe<br /> groep in plaats van onder de motorkap te kruipen<br /> en te helpen repareren.<br /> <br /> Je groep is misschien geen BMW. Misschien<br /> lijkt hij meer op een Ford Escort uit 1986 met afgesleten<br /> banden en een lekke radiator. Maar ze is<br /> van jou! En jij bent ook verantwoordelijk voor het<br /> onderhoud. Lees de woorden van Paulus aan de<br /> gemeente van Efeze eens goed: “''Vanuit dat hoofd krijgt het lichaam samenhang en wordt het ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden. Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.”'' (Efeze 4:16)<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Korinthiërs 12:7. Waarom geeft God je de openbaring van de Geest?}}<br /> <br /> Een kleine groep is niet van de leider. Ze is<br /> van God en van iedereen die deel uitmaakt van<br /> de kleine groep. Elk lid is er even verantwoordelijk<br /> voor dat de groep God de eer geeft. Tenzij<br /> God je naar een andere groep roept, heb je het<br /> voorrecht om deze groep zo goed mogelijk draaiende<br /> te houden.<br /> <br /> ====IEDEREEN DRAAGT ZIJN STEENTJE BIJ====<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Wat is op dit moment het belangrijkste dat veranderd moet worden, zodat het beter gaat in je groep? Hoe kun je zelf hieraan meewerken?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Mijn buurman heeft de<br /> mooiste tuin van de buurt.<br /> Hij woont er al meer dan 30<br /> jaar en nu hij met pensioen<br /> is, besteedt hij veel tijd aan<br /> het opknappen van zijn huis.<br /> De man die aan de overkant<br /> woont, is weer een heel ander<br /> verhaal. Als de auto van<br /> zijn vrouw de oprit blokkeert,<br /> dan rijdt hij simpelweg met<br /> zijn truck over het gras. De diepe bandensporen<br /> in de tuin kunnen hem niets schelen. Waarom?<br /> Omdat hij het huis huurt en weet dat hij op een<br /> dag weer weggaat. Iemand anders zal dan het<br /> gras weer in moeten zaaien, dat is niet zijn zaak.<br /> <br /> In een kleine groep heeft iedereen een<br /> taak. Daarom hebben de voorgangers in mijn<br /> kerk een ‘taakomschrijving voor kleine groepleden’<br /> gemaakt (zie enkele pagina’s verder).<br /> Daarin staat wat er verwacht wordt van iedereen.<br /> Als je het leest, zal je opvallen dat er een hoge<br /> mate van eigendomsrecht is.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 12:14- 20. God heeft ons allemaal unieke gaven gegeven die we kunnen gebruiken binnen de groep. Weet je wat ''jouw'' rol is?}}<br /> <br /> Heb jij je ooit gerealiseerd hoe groot je<br /> taak is? Het is van cruciaal belang! ''“Geen enkel lid van de kerk zou geïsoleerd of niet-betrokken moeten zijn”'', schrijft Brent Detwiler, ''“alleen door jouw enthousiaste betrokkenheid zal de kerk in staat zijn om alles te doen waarvoor God jou geroepen heeft.”''<br /> <br /> ====WAT MAAKT EEN GROEP SUCCESVOL?====<br /> <br /> Stel je voor dat professor Ouweneel onderwijs<br /> geeft in je kleine groep, Darlene Zschech de<br /> aanbidding leidt en moeder Theresa het praktische<br /> werk coördineert. Zou dat niet fantastisch<br /> zijn? Kun jij je voorstellen wat je allemaal met je<br /> kleine groep zou kunnen bereiken?<br /> Toch denk ik dat de groep bijna zeker zou<br /> falen. Want in de schaduw van zulke getalenteerde<br /> leiders zou je in de verleiding komen om het<br /> echte werk aan de ‘experts’ over te laten en je<br /> eigen verantwoordelijkheid te negeren. En kleine<br /> groepen kunnen niet slagen als niet de hele<br /> groep samenwerkt.<br /> <br /> {{LeftInsert|“In een gemiddelde kerk doet 20% van de mensen 80% van het werk. Gelukkig heb ik die ervaring niet gehad. Het geeft zoveel vreugde om mensen te dienen die zelf ook weer dienen – mensen die hun gaven en talenten gebruiken in de gemeente.”<br /> <br /> '''– Brent Detwiler'''}}<br /> <br /> Er zijn geen bijzonder getalenteerde leiders<br /> nodig voor een geweldige groep, maar er zijn wel<br /> mannen en vrouwen nodig die toegewijd zijn aan<br /> het toepassen van het Woord, het vormen van<br /> een gemeenschap, het dienen van<br /> hun kerk en het verspreiden van het<br /> Evangelie.<br /> <br /> Petrus geeft de essentie van christelijke<br /> gemeenschap - en van kleine<br /> groepen - als volgt weer:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het einde van alles is nabij. Kom daarom tot bezinning en wees helder van geest, zodat u kunt bidden. Heb elkaar vóór alles innig lief, want liefde bedekt tal van zonden.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''Wees gastvrij voor elkaar, zonder te klagen. Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft, gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt.” (1 Petrus 4:7-10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Efeziërs 5:25-27 Wat leert dit Bijbelgedeelte je over Gods liefde voor de gemeente?}}<br /> <br /> Ruim zeven jaar heb ik het voorrecht gehad<br /> om een groep te leiden die leeft volgens de<br /> principes van dit gedeelte. Deze mannen en vrouwen<br /> hebben de discipline om te bidden. Ze houden<br /> veel van elkaar. Ze zijn gul en gastvrij. En<br /> bovenal dienen ze elkaar met de gaven en genade<br /> die ze van God gekregen hebben. Ze zijn niet<br /> volmaakt, nee, we hebben allemaal nog genoeg<br /> mogelijkheden om te groeien. Maar door hun<br /> trouwe en creatieve manier van dienen in de kerk<br /> en de samenleving, aanbidden ze God.<br /> <br /> Je kleinegroepleider zal waarschijnlijk nooit<br /> lesgeven op een Bijbelschool, je aanbiddingsleider<br /> niet zijn eigen cd uitbrengen, maar in Gods<br /> ogen kan je groep een groot succes zijn. Nu volgt<br /> hoe je dat kunt bereiken.<br /> <br /> '''Honger naar God.''' De grootste bijdrage<br /> die je aan een groep kunt leveren is je eigen gepassioneerd<br /> najagen van God. En wel om twee<br /> redenen.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Echte liefde is opofferende liefde. Kun je iets bedenken dat je de afgelopen maand gedaan hebt dat laat zien dat je van de gemeente houdt?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Terwijl je ijverig Gods Woord bestudeert,<br /> bidt, aanbidt, zonden belijdt, getuigt aan nietchristenen<br /> en de verschillende aspecten van een<br /> gezond christelijk geloof onderhoudt, zal je ijver<br /> de hele groep beïnvloeden. Jouw passie zal anderen<br /> aansporen tot “liefde en<br /> goede daden”(Hebreeën<br /> 10:24). Besef je dat je met<br /> jouw voorbeeld meer kunt<br /> bereiken dan een hele<br /> maand onderwijs en aansporingen?<br /> Jij bent het bewijs<br /> dat een gepassioneerd leven<br /> mogelijk is... en niet alleen<br /> voor leiders.<br /> <br /> Ten tweede, terwijl je<br /> op zoek bent naar meer van<br /> God, zal Hij zichzelf aan jou<br /> openbaren. Hij geeft je nieuwe<br /> inzichten over Zijn liefde<br /> of meer begrip van Zijn heiligheid.<br /> Maar deze zegeningen<br /> zijn niet voor jou alleen.<br /> Ze zijn voor de hele groep. Doordat je graaft naar<br /> de rijkdommen van Gods genade en Zijn goedheid<br /> en deze deelt met je groepsleden, zullen ook<br /> zij verrijkt worden.<br /> <br /> '''Houd van de kerk.''' Vroeg of laat zal je<br /> groepsleider (of een ander groepslid) iets doen<br /> waar je het niet mee eens bent. Waarschijnlijk is<br /> het iets kleins - een onaangenaam klusje of een<br /> verzoek dat op dat moment niet uitkomt. Maar<br /> wat als het iets belangrijks is, wat houdt je dan<br /> tegen om op zoek te gaan naar ‘groenere weiden’?<br /> <br /> Stel je voor dat je leider van je vraagt om<br /> uit te reiken naar een nieuw groepslid - iemand<br /> uit een andere cultuur met een vet accent en andere<br /> gewoontes. Stel je voor dat hij van je vraagt<br /> om een paar dagen te vasten, in een antiabortusdemonstratie<br /> mee te lopen of een zaterdag<br /> mee te helpen met een sociaal project van<br /> de kerk. Wat als een ander groepslid je confronteert<br /> (op een niet zo tactvolle manier) met de<br /> manier waarop jouw kinderen zich gedroegen tijdens<br /> de gemeentepicknick?<br /> <br /> Het is gemakkelijker om echt positief te<br /> zijn als je echt houdt van de kerk, van zijn leiders,<br /> en van de prioriteiten die zij geven aan de<br /> kleine groepen. Jezus legde graag Zijn leven af<br /> voor de kerk. Om een kleine groep tot een succes<br /> te maken moet je ook bereid zijn om sommige<br /> dingen af te leggen. Dat kan onprettig voelen;<br /> het kan je dwingen om iets te doen wat je nog<br /> nooit gedaan hebt, maar voor Christus en Zijn<br /> gemeente geef je het beste!<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke karaktereigenschap heb je echt nodig om zonden te belijden aan anderen? Lees 1 Petrus 5:5.}}<br /> <br /> '''Begrijp wat er van je verwacht wordt.'''<br /> Ik denk dat ik gerust kan zeggen dat de meeste<br /> kleine groep-leden duidelijke verwachtingen hebben<br /> van hun leiders, maar vage (of helemaal<br /> geen) verwachtingen van zichzelf. Ze hebben<br /> nooit begrepen of aanvaard wat hun rol is als<br /> mede-eigenaar van de groep. Daardoor haalt de<br /> groep er niet uit wat er in zit - zelfs als de groep<br /> een uitstekende leider heeft.<br /> <br /> Het kader op de volgende pagina geeft<br /> weer wat mijn kerk van kleine groepleden verwacht.<br /> Zoals je kunt zien is het behoorlijk specifiek<br /> – en een behoorlijke uitdaging! Misschien is<br /> in jouw kerk de definitie van kleine groep-lid anders,<br /> maar dit soort ‘taakomschrijvingen’ zijn onmisbaar. Ga op zoek naar wat jouw taakomschrijving<br /> is in jouw gemeente en<br /> ga dan aan het werk!<br /> <br /> {{RightInsert|''Taakomschrijving''<br /> <br /> '''KLEINE GROEPLID'''<br /> <br /> '''Doel:'''<br /> <br /> Door het toepassen van de Bijbel en het ontwikkelen van relaties volwassener worden in het geloof, een bediening ontwikkelen en meer op evangelisatie gericht zijn. <br /> <br /> '''Voorwaarden:'''<br /> *Lidmaatschap van de gemeente en toewijding aan de leiders, missie en bedieningen. <br /> *De bekwaamheid om ‘normaal’ te kunnen functioneren binnen de groep (serieuze problemen moeten worden gemeld aan een oudste).<br /> <br /> '''Geestelijke doelen:'''<br /> *Evenwichtig aan God toegewijd leven.<br /> *Toepassing van Gods Woord in het dagelijkse leven.<br /> *Groeiende relatie met partner en kinderen (indien van toepassing).<br /> *Groeiende relaties met andere kleine groepsleden.<br /> *Dienen in de gemeente door het gebruik van geestelijke gaven.<br /> *Betrokkenheid in ‘vriendschapsevangelisatie’.<br /> <br /> '''Persoonlijke verantwoordelijkheden:'''<br /> *Actief deelnemen aan alle aspecten van gemeente zijn.<br /> *Op tijd komen bij kleine groepsbijeenkomsten, speciale projecten, sociale gebeurtenissen en bij evangelisatieacties.<br /> *Huiswerk maken en voorbereid op de bijeenkomsten komen.<br /> *Waardevolle relaties opbouwen met kleine groepsleden buiten geplande bijeenkomsten.<br /> *Eerlijk zijn, niks achter houden, bereid te leren (een open boek zijn).<br /> *Het leiderschap van de kleine groepsleider ondersteunen.}}<br /> <br /> '''Ga er vanuit dat je leider geen Sherlock Holmes is.''' Ik wilde dat ik de gaven<br /> had van deze eerbiedwaardige<br /> detective! Het zou<br /> mij en de groep erg helpen<br /> als ik, door een blik te werpen<br /> op een echtpaar, zo kon zeggen:<br /> ''“Oh ja, echtelijke ruzie nummer 174... Hij dacht dat hij de familie een plezier deed door thuis te komen met een pizza (kijk maar naar het reepje salami onder zijn linker duimnagel), maar zij barstte in huilen uit. Waarom? Let op de rekenmachine die uit haar handtas steekt – ze is er van overtuigd dat hij het geld van de familie verkwist en dat ze<br /> onvermijdelijk op een bankroet afstevenen. Elementary, my dear Watson, ... hier is alles wat je moet doen.”''<br /> <br /> Jouw leider zou ook graag<br /> een dergelijk onderscheidingsvermogen<br /> willen, maar<br /> ik betwijfel of hij dat heeft.<br /> Laat hem niet hoeven raden<br /> hoe het met je gaat, hoe jij je<br /> voelt, of je het moeilijk hebt.<br /> <br /> Twijfel alsjeblieft niet<br /> aan zijn betrokkenheid, omdat<br /> hij je gedachten niet kan<br /> lezen. Hij wil wel betrokken<br /> zijn, maar jij moet hem vertellen<br /> ''wanneer'' en ''hoe''.<br /> <br /> Soms moet je het een<br /> leider twee keer vertellen, ...<br /> of nog vaker. Als ik mezelf<br /> een schop zou geven voor elke<br /> keer dat ik nagelaten heb<br /> om met een groepslid te praten<br /> dat om mijn aandacht<br /> vroeg, dan zou ik nu bont en<br /> blauw zijn. Als je een ‘nood’ gedeeld hebt en de<br /> leider lijkt het compleet vergeten te zijn, kruip<br /> dan niet in je schulp van zelfmedelijden.<br /> Deel het nog een<br /> keer. Durf kwetsbaar te zijn.<br /> God geeft je genade als je jezelf<br /> vernedert.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Zodra iemand zijn zonden belijdt aan een broer, weet hij dat hij niet langer alleen is: hij ervaart de aanwezigheid van God in de ander. Zolang ik alleen ben en mijn zonden belijd blijft het donker, maar in de aanwezigheid van een broer moet het in het licht komen.”<br /> <br /> '''- Dietrich Bonhoeffer'''}}<br /> <br /> '''Deel ook de minder leuke<br /> dingen.''' Een van de manieren<br /> om je groep succesvol te maken<br /> is het belijden van je eigen zonden.<br /> Onlangs hebben twee vrouwen van mijn<br /> groep details gedeeld van de zonden waar ze<br /> mee worstelden. Het had een ongelofelijke impact!<br /> Als we al lang weer vergeten zijn wat we<br /> die avond bestudeerden (overwinning van zonden),<br /> zal onze groep zich de bekentenissen van<br /> deze vrouwen nog wel herinneren. Ze visualiseerden,<br /> waar wij over praatten. Zij brachten het onderwerp<br /> tot leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Spreuken 29:25 Wat is de valstrik die hier wordt beschreven? Hoe zou dit jou ervan<br /> kunnen weerhouden te spreken in een groep?}}<br /> <br /> Een eerlijke bekentenis kan een oppervlakkige<br /> bijeenkomst openbreken. Wees nederig.<br /> Wees eerlijk. Aan de andere kant, wees wijs -<br /> sommige bekentenissen moeten privé gedaan<br /> worden, of in groepen van hetzelfde geslacht.<br /> <br /> ''“Bekennen begint met verdriet, maar eindigt in vreugde”'', schrijft Richard Foster. Er is een<br /> vreugde in de vergeving van zonden, omdat het<br /> leidt tot een echt veranderd leven. Niet alleen<br /> ontvang je Gods genade als jij je zonden belijdt,<br /> maar het zal de hele groep uitdagen.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3&lt;/big&gt; In sommige gevallen zou het verkeerd zijn om niet te reageren op een controversiële uitspraak. Zijn er hieronder uitspraken die in die categorie vallen?<br /> <br /> *Mijn werk zorgt ervoor dat ik geen tijd heb voor deze bijeenkomsten.<br /> *Zou God echt van me verwachten een partner als de mijne lief te hebben?<br /> *Ik vind het moeilijk om God te vertrouwen in deze situatie.<br /> *Dit is de meest zielige groep die ik ooit heb meegemaakt.<br /> *Het lijkt net alsof de oudste geen visie heeft voor de gemeente!<br /> *Ik weiger te vertrouwen op een God die zondaars naar de hel stuurt.}}<br /> <br /> '''Heb realistische verwachtingen'''.<br /> Op een dag kom je er achter<br /> dat je groepsleider, net als jij,<br /> problemen heeft. Misschien heeft<br /> hij niet zoveel kennis van de Bijbel<br /> als jij hebt. Misschien is hij<br /> niet zo gepassioneerd of getalenteerd.<br /> Daardoor vind je het misschien<br /> moeilijk om zijn leiderschap<br /> te erkennen of te respecteren.<br /> Maar uiteindelijk ligt het<br /> probleem bij jouw verwachtingen<br /> en niet bij zijn kwalificaties.<br /> <br /> Je groepsleider is niet je voorganger.<br /> Niemand vraagt dat van<br /> hem. Zijn belangrijkste taak is<br /> om een context te creëren waarin<br /> de groepsleden Gods Woord<br /> kunnen toepassen en ''voor elkaar''<br /> kunnen zorgen. Als je deze rol begrijpt, is het gemakkelijker<br /> om zijn tekortkomingen te accepteren.<br /> <br /> '''Ontmoet elkaar buiten de samenkomst.'''<br /> Een aantal leden van mijn kleine groep<br /> hebben de moed gehad om samen te komen ''buiten<br /> onze samenkomsten''. Waarschijnlijk denken<br /> ze dat ze kunnen groeien in hun relaties, zonder<br /> mijn leiderschap. Zodra ik erachter ben wie dit<br /> doen, zal ik deze praktijk natuurlijk helemaal uitroeien.<br /> Alleen is de groep nu zo hecht, dat ik<br /> bang ben dat niemand het zal durven bekennen!<br /> <br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Op een avond leidde ik een discussie die zo dynamisch was, dat de jongen die naast me zat in slaap viel. Met z’n hoofd op mijn schouder. Ik liet hem een tijdje liggen. Ik vermoedde namelijk dat hij de slaap meer nodig had dan mijn onderwijs.<br /> <br /> '''- Mickey Connolly (Charlotte, NC)'''}}<br /> <br /> '''Open je huis'''. Ook al heb je niet het<br /> grootste of het mooiste<br /> huis van de groep, stel je<br /> huis open voor de samenkomsten,<br /> belangstellenden<br /> -avonden of gewoon uit<br /> gastvrijheid. Door je huis<br /> open te stellen, stel je jezelf<br /> open... en wordt er<br /> een begin gemaakt met<br /> het afbreken van je trots.<br /> Als jouw huis wel het<br /> mooiste van de groep is,<br /> kun je andere verleidingen<br /> hebben om niet gastvrij te<br /> zijn, vooral als er een dozijn kinderen bij de<br /> groep inbegrepen zijn! Bedenk dan dat de eerste<br /> christenen “alles gemeenschappelijk hadden”<br /> (Handelingen 2:44) – ook het eerste eeuwequivalent<br /> voor ijscovlekken op het kleed of afdrukken<br /> van kindervingers op de muren.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Efeziërs 6:18 Paulus’ opdracht is niet zo subtiel. Begrijp je de hint?}}<br /> <br /> '''Open je mond!''' Sommigen hebben hiervoor<br /> weinig aanmoediging nodig. Zij kunnen deze<br /> tip overslaan. Maar in de groep die ik leid zijn<br /> mensen zo beleefd, nederig en beheerst, ... dat<br /> het soms wel ''erg stil'' is. Soms houdt wijsheid ons<br /> stil (Prediker 17:28). Maar vaak is trots<br /> (vermomd als angst of verlegenheid) de echte<br /> schuldige. Het is trots dat we alleen maar iets<br /> moeten zeggen als we een diepgaand inzicht hebben<br /> of een geweldig getuigenis. Want vaak gebruikt<br /> de Heilige Geest ons simpele, eerlijke commentaar<br /> om iemands hart te raken. Laat trots<br /> jouw waardevolle inbreng in de groep niet belemmeren.<br /> <br /> '''Wees opbouwend, niet afbrekend.''' Een<br /> paar weken voordat ik naar de universiteit ging,<br /> kwam ik erachter dat ik mijn kamer moest delen<br /> met de huidige debatteerkampioen. Ik besloot<br /> om er alles aan te doen niet met hem in discussie<br /> te gaan. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen.<br /> <br /> De meeste groepen hebben op z'n minst<br /> één iemand die de gave heeft om discussies in<br /> debatten te veranderen. In zijn brief aan Titus<br /> waarschuwt Paulus tegen ''“dwaze speculaties en geslachtsregisters en dat geruzie en geredetwist over de wet, want dat is allemaal nutteloos en dwaas”'' (Titus 3:9). Misschien ben jij het type<br /> dat houdt van een goed debat, daar is niks mis<br /> mee, op z’n tijd. Maar als de discussie in de kleine<br /> groep oplaait, is het beter om je gave voor<br /> communicatie te gebruiken om de leider te helpen<br /> belangrijke punten boven water te krijgen.<br /> Zoek naar manieren om anderen te helpen de<br /> Bijbelse waarheden te ontdekken en toe te passen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 3:5-8. Hoewel we trouw moeten zijn in het gebruik van onze gaven en talenten, bedenk wie ze vruchtbaar maakt!}}<br /> <br /> '''Lach om de grapjes van de leider.''' Dit is<br /> absoluut belangrijk. Maar het kan best moeilijk<br /> zijn. De timing, overdracht en gevoel voor humor<br /> van je leider kunnen zo slecht zijn dat het lachen<br /> je vergaat. In dat geval raad ik je aan om te investeren<br /> in een ‘lachbandje’. Een cassetterecorder<br /> onder de bank verstoppen helpt meestal wel<br /> goed. Zorg er alleen voor dat je hem niet per ongeluk<br /> aan zet als iemand net aan het huilen is,<br /> omdat hij berouw heeft gekregen over zijn zonden.<br /> <br /> {{LeftInsert|“We kunnen op geen enkele manier snel groeien, als we niet continu oefenen en risico’s nemen. De enige goede atleet die je ooit zult zien, is een slechte die nooit opgaf. De enige goede discipel die je ooit zult zien is een slechte<br /> die nooit opgaf… Als we geen risico’s nemen, zal onze gave niet groeien en als onze gave niet zal groeien, zal de Heer niet blij met ons zijn.”<br /> <br /> '''- Jack Deere'''}}<br /> <br /> '''Werp jezelf op als ‘adviescomité’.''' Elk<br /> lid heeft de verantwoordelijkheid om feedback te<br /> geven aan de leider. Let wel, dit is ook ''jouw''<br /> groep, niet alleen die van hem. Wat zijn zijn sterke<br /> punten? Hoe kan hij die<br /> verbeteren? Ken jij een boek<br /> of een cd die de hele kleine<br /> groep goed kan gebruiken?<br /> Geeft de leider te weinig<br /> richting of juist te veel? Is<br /> zeven avonden bij elkaar komen<br /> niet een beetje teveel<br /> van het goede? Deel je gedachten<br /> met de leider en<br /> vertrouw dan op zijn beslissingen.<br /> Hij doet misschien<br /> niet gelijk een vreugdedansje<br /> bij jouw eerste idee, maar geef niet op, blijf suggesties<br /> voordragen, hij zal het zeker waarderen.<br /> <br /> '''Bid onderweg.''' Waarom zou je in plaats<br /> van wat je altijd doet - ruzie maken met je echtegeno(<br /> o)t(e), denken aan onopgeloste problemen<br /> op het werk, of aan de gekke vragen die de Dorkenschmidts<br /> nu weer zullen stellen - niet bidden<br /> als je onderweg bent naar de samenkomst?<br /> Vraag God om Zijn Heilige Geest met kracht te<br /> sturen. Vraag Hem jou te helpen enthousiast mee<br /> te doen met de lofprijs. Ik kan je<br /> garanderen dat een paar minuten<br /> van gebed een revolutie zullen<br /> brengen in je kleine groep.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Hieronder vind je een lijst met normale behoeften in kleine groepen. Vink de dingen aan die al gebeuren en omcirkel de behoeften die nog niet worden bevredigd binnen jouw groep.<br /> <br /> *Coördineren van versnaperingen.<br /> *Een groepsgebedslijst in een logboek bijhouden.<br /> *Kinderopvang regelen.<br /> *Op bijeenkomsten gastheer zijn.<br /> *Aanbidding leiden.<br /> *Discussies leiden.<br /> *Evangelisatie-acties organiseren.<br /> *Telefoontjes plegen.<br /> *…}}<br /> <br /> Als je dat onder de knie<br /> hebt, probeer dan met meer regelmaat<br /> voor de kleine groep te<br /> bidden. Ik probeer meerdere keren<br /> per week voor iedereen in<br /> mijn kleine groep te bidden.<br /> Weet je wat er gebeurd als ik dat<br /> doe? Ik krijg inzicht in hoe ik ze<br /> het beste kan dienen en bemoedigen.<br /> Beter nog, ik krijg meer<br /> liefde voor ze wanneer ik voor ze<br /> strijd in gebed. Het lijkt misschien<br /> niet veel, maar jouw voorbede<br /> voor de groep heeft grote<br /> gevolgen.<br /> <br /> '''Geef je gaven.''' Laten we<br /> weer naar het gedeelte uit 1 Petrus<br /> kijken:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft, gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''Voert u het woord, laat dan Gods woorden doorklinken in wat u zegt. Helpt u anderen, doe dat dan vanuit de kracht die God u geeft. Want zo doet u alles tot eer van God, dankzij Jezus Christus, aan wie alle eer en macht toekomt, voor eeuwig. Amen.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;(1 Pet. 4:10-11)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Of jij je het realiseert of niet, God heeft jou<br /> tenminste één geestelijke gave gegeven. Misschien heb je de gave van geven, van geloof of<br /> van genade. Misschien liggen je talenten in de<br /> muziek of administratie. (Het Nieuwe Testament<br /> geeft een lijst van geestelijke gaven in Romeinen<br /> 12, 1 Korinthiërs 12 en Efeziërs 4.) Wat het ook<br /> is, je gave komt van God en is met een bepaald<br /> doel aan je gegeven - namelijk anderen dienen<br /> en God verhogen. Hier zijn een aantal richtlijnen<br /> om je gaven te gebruiken op een manier die de<br /> Gever behaagt.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Mattheüs 18:20 Hier is een bezoeker die zich altijd welkom zou moeten voelen in onze bijeenkomsten.}}<br /> <br /> ''Wees nederig.'' We moeten de twee valkuilen<br /> van trots ontwijken: egoïsme en zelfverheerlijking.<br /> Een vrouw van mijn kleine groep deelde<br /> onlangs een prachtige profetie die ons aanspoorde<br /> om Gods plan voor ons te omarmen in de<br /> ‘regenachtige periodes’ van het leven. Het woord<br /> raakte iedereen die aanwezig was. Later gaf ze<br /> toe dat ze het bijna niet gedeeld had, omdat ze<br /> bang was voor wat de anderen zouden denken.<br /> Wat zouden we veel gemist hebben! Aan de andere<br /> kant, als ze deze gave blijft oefenen en er<br /> beter in wordt dan zou ze over drie jaar door<br /> kunnen slaan naar de andere kant en denken dat<br /> ze een hogere geestelijke status heeft. Ook die<br /> vorm van trots zou God verdriet doen. Om Gods<br /> genade uit te delen hebben we een speciale mix<br /> nodig van durf en nederigheid.<br /> <br /> ''Wees trouw.'' Als je oefent in het gebruiken<br /> van je gave zal deze toenemen en krachtiger<br /> worden. Als je stopt met het gebruiken van je gave,<br /> zal deze opdrogen. Dit principe wordt onderwezen<br /> in Mattheüs 25. Weet je nog, het verhaal<br /> van de dienaren en de talenten? Jezus prijst de<br /> twee dienaren die hun geld vermeerderen door<br /> trouwe investeringen, maar Hij wees de dienaar<br /> af die zijn geld onder de grond stopte. Dit is een<br /> ontnuchterend verhaal: we moeten Gods gaven<br /> met zorg investeren.<br /> <br /> ''Wees afhankelijk.'' Om God en anderen effectief<br /> te kunnen dienen moeten we ‘het doen<br /> met de kracht die God geeft’. Misschien heb je<br /> het gevoel dat jij je groep niet veel te bieden<br /> hebt, daar heb je absoluut gelijk in! Maar God<br /> heeft wel veel te bieden, en dat wil Hij geven<br /> door jou heen. Niet alleen komen de gaven van<br /> Hem, maar ook de kracht en de vaardigheid om<br /> deze gaven toe te passen ''“zodat het lichaam van<br /> Christus opgebouwd wordt”'' (Efeziërs 4:12).<br /> <br /> Je kleine groep is de ideale omgeving om<br /> de gave die God je gegeven heeft te oefenen. Bedenk<br /> manieren om ze te investeren en te vermeerderen.<br /> Vraag suggesties aan je groepsleider. Vraag aan God of Hij je meer wil geven, zodat jij<br /> op jouw beurt weer meer aan de groep kunt geven.<br /> Of je nou geroepen bent om te profeteren,<br /> gastvrij te zijn, om te bemoedigen of te dienen:<br /> begin hier je gaven te gebruiken.<br /> <br /> '''Wees bereid om te dienen.''' Wie zorgt er<br /> voor de frisdrank? Wie let er op de verjaardagen?<br /> Wie belt er om een wijziging in de bijeenkomsten<br /> door te geven? Wie houdt de uitgevoerde acties<br /> bij? Wie geeft informatie door aan degenen die er<br /> niet waren? De leider die al deze dingen zelf moet<br /> doen, zal geen tijd hebben om te leiden. Help<br /> hem - en de hele groep - door zelf een aantal van<br /> deze taken op je te nemen.<br /> <br /> Eén kleinegroepleider in mijn kerk heeft<br /> een lijst opgesteld van mogelijkheden om de<br /> groep te dienen, compleet met taakomschrijving.<br /> Misschien kun je een avond reserveren om te<br /> praten over manieren om de ‘taken’ te verdelen.<br /> Terwijl de groep steeds meer vrucht gaat dragen,<br /> kun jij je verheugen in het feit dat jij daaraan bijgedragen<br /> hebt.<br /> <br /> '''Verwacht bijeenkomsten vol met een heilig ontzag voor God.''' In het vierde hoofdstuk<br /> van Handelingen lezen we over een nogal belangrijke<br /> kleine groep-bijeenkomst. Petrus en Johannes<br /> zijn net ondervraagd door de Joodse leiders,<br /> die hen bevolen hebben te stoppen met het preken<br /> over Jezus. Nadat ze moedig de dreiging<br /> hebben weerstaan, gaan Petrus en Johannes terug<br /> naar de bovenkamer waar de andere discipelen<br /> bijeen zijn. Ze geven een verslag van de gebeurtenissen<br /> en de gelovigen gaan bidden. Vroegen<br /> ze God om ze te beschermen en om ze te behoeden<br /> voor vervolging? Nee! Ze baden dat God<br /> hen nog moediger zou maken! Het Woord vertelt<br /> over het resultaat: ''“Toen ze hun gebed beëindigd hadden, begon de plaats waar ze bijeen waren te beven, en allen werden vervuld van de Heilige Geest en spraken vrijmoedig over de boodschap van God.”'' (Handelingen 4:31)<br /> <br /> Ik wil niet zeggen dat elke kleine groepbijeenkomst<br /> moet eindigen met een aardbeving.<br /> We moeten ons bewust zijn van de mogelijkheden<br /> die we hebben als we samenkomen.<br /> <br /> Als je enthousiaster bent over de koffie en<br /> de koekjes dan over God, dan is er iets ontzettend<br /> mis. Leg de lat hoger! Verwacht dat de Heilige<br /> Geest in jullie midden zal werken.<br /> <br /> '''Houd het doel voor ogen.''' Ik vind het<br /> ontnuchterend om te weten dat mijn kleine groep<br /> net zo groot is als de meeste kerkplant-teams.<br /> Als ik hoor dat er een team op uitgestuurd wordt<br /> om een gemeente te planten, verwacht ik dat ze<br /> zo zullen groeien dat ze invloed op de stad hebben.<br /> Heb ik dezelfde verwachtingen voor mijn<br /> kleine groep? Misschien zijn onze gaven niet zo<br /> groot, maar we zouden toch in staat moeten zijn<br /> om een stempel op onze omgeving te drukken<br /> voor Jezus Christus.<br /> <br /> Het is Gods verantwoordelijkheid om de kerk te<br /> bouwen en Hij gebruikt daar op een goede manier<br /> de kleine groepen voor. Hij had er ook voor<br /> kunnen kiezen om alles zelf te doen. In plaats<br /> daarvan heeft Hij er voor gekozen om een structuur<br /> te creëren waarin jij een belangrijke rol<br /> speelt.<br /> <br /> Er is geen hoogbegaafde leider nodig om<br /> een geweldige groep te krijgen. Jij bent nodig. Je<br /> moet het een deel van jezelf maken, ervoor bidden<br /> en er in investeren. Of jij jezelf nu geschikt<br /> acht of niet, het is nodig dat jij en alle andere<br /> groepsleden “''de gave gebruiken die jullie van God gekregen hebben om anderen te dienen zoals het goede beheerders van Gods veelsoortige gaven betaamt”'' (1 Petrus 4:10). Terwijl jij jezelf<br /> vernedert, jezelf helemaal inzet en aan God geeft<br /> en aan alle mensen die Hij om je heen heeft gezet,<br /> zul je ervan genieten om je kleine groep tot<br /> een succes te maken.<br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Als je groep een auto was, wat zou het dan zijn? Een nieuwe Porsche? Een Volkswagenbusje? Een dikke terreinauto? Iets anders?<br /> #Een huiseigenaar heeft allerlei verantwoordelijkheden zoals het gazon maaien en de heg snoeien. Welke verantwoordelijkheden heeft volgens jou de eigenaar van een kleine groep?<br /> #Leefde je voordat je dit hoofdstuk las in de veronderstelling dat de kleinegroepleider overal verantwoordelijk voor is?<br /> #Lees 1 Petrus 4:7-10. Wat zou het gevolg kunnen zijn als je probeerde God te dienen zonder zijn kracht?<br /> #Ben je nog onverwachte dingen tegengekomen in de taakomschrijving?<br /> #Volgens de auteur is de grootste bijdrage die jij kunt leveren je eigen najagen van God. Hoe zou je jou passie voor God op dit moment beoordelen (1 = ijskoud, 10 = in vuur en vlam)?<br /> #Ben je bereid om binnen je groep je zonden te belijden? Waarom wel/niet?<br /> #Noem eens iets waar je groep erg goed in is.<br /> #Verwacht je dat God met kracht aanwezig is in je groepsavonden?<br /> #Op welke gebieden zou je groep kunnen verbeteren?<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Leven met elkander'', Bonhoeffer, (ISBN: 9789023901198) (Vertaling van: ''Life together'', Dietrich Bonhoeffer, San Francisco, CA: Harper &amp; Row, 1954) <br /> <br /> ''Liefde is het teken : terug naar de essentie van discipelschap'', Francis Schaeffer (ISBN: 9789029718677) (Vertaling van: ''The mark of the Christian'', Francis Schaeffer, Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1970)<br /> <br /> Brent Detwiler, ''“Entering the promised land together”'' People of Destiny, september/october 1995, p.11</div> Tue, 27 Oct 2009 21:06:20 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}<br /> <br /> We beginnen met een verhaal over twee auto’s:<br /> een oude Renault Espace en een spiksplinternieuwe<br /> BMW. Het afgelopen jaar heb ik in beide<br /> auto's gereden, maar ik behandelde ze nogal<br /> verschillend.<br /> <br /> De Espace minibus zag er uit alsof hij gebruikt<br /> was door een tweederangs kinderdagverblijf. Er<br /> zaten voetafdrukken op de bekleding en neusafdrukken<br /> op het raam. Op de vloer lagen kruimels,<br /> eikels, steentjes, kauwgom en papiertjes en andere<br /> verzamelobjecten vulden de bekerhouders.<br /> In de spleet tussen de stoelen vond ik een ruime<br /> verzameling aan archeologische attributen. En<br /> afgaand op de geur in de auto, hadden waarschijnlijk<br /> alle ramen opengestaan tijdens een serie<br /> heftige onweersbuien.<br /> <br /> Het was een door en door gebruikte auto.<br /> <br /> De BMW aan de andere kant leek, vlak voordat<br /> ik achter het stuur kroop, net uit de fabriek gerold<br /> te zijn. De vloeren waren ''niet'' plakkerig door<br /> gemorste frisdrank. De achteruitkijkspiegel was<br /> er niet ''drie'' keer afgereden en weer aangeplakt.<br /> De matten waren niet doordrenkt met een of andere<br /> motorvloeistof. De reukmeter was niet doorgeslagen.<br /> En de nieuwe lederen bekleding - valt<br /> het alleen mannen op? - rook niet naar overrijpe<br /> bananen, wagenziekte of andere geuren van een<br /> gezinsauto.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Timotheüs 4:12-15. Waarom had Timotheüs deze aanmoediging nodig? Motiveren Paulus’ woorden je om meer bij te dragen aan jouw groep?}}<br /> <br /> Het was een prachtige auto... maar het was<br /> een huurauto en zo behandelde ik hem ook. Ik<br /> gooide hem vol met goedkope benzine, trok hard<br /> op en stond vol op de rem. Ik waste hem niet,<br /> stofzuigde hem niet en ververste de olie niet. En,<br /> tegen de tijd dat ik hem terugbracht naar de garage<br /> waren de vloermatten helemaal besmeurd<br /> met modder en zand.<br /> <br /> Mijn Renault Espace is niet om aan te zien,<br /> maar hij is wel van mij (en hij is afbetaald!). Ik<br /> was hem, ververs de olie, controleer de bandenspanning en zuig hem uit als de laag koekkruimels<br /> te dik wordt. Vanochtend heb ik hem bij de<br /> garage gebracht in de hoop dat de vakkundige<br /> mensen daar een spatbord kunnen uitdeuken.<br /> Mijn voertuig ziet er erger uit dan ooit, maar<br /> hij is van mij. De huurauto niet. En dat verklaart<br /> waarom ik een oud minibusje beter behandel dan<br /> de pepermuntfrisse BMW.<br /> <br /> {{RightInsert|'''KIJK ALSJEBLIEFT NAAR DE GORDIJNEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Vijf jaar geleden gingen mijn man Scott en ik voor<br /> het eerst naar een kleinegroepavond. De leider<br /> vroeg aan iedereen om iets te vertellen waarvoor<br /> je dankbaar bent. Toen ik aan de beurt was,<br /> vroeg ik iedereen om naar de gordijnen te kijken<br /> in plaats van naar mij.<br /> <br /> Ik bleef wel naar de kleine groep gaan, maar<br /> meestal was ik stil, vooral als er mensen waren<br /> die ik niet kende. Ik dacht dat ik niet actief<br /> deelnam door mijn ‘onzekerheid’ (nu weet ik dat<br /> de Bijbelse definitie ‘mensenvrees’ is en dat dit<br /> een zonde is).<br /> <br /> Afgelopen donderdag waren er meer dan twaalf<br /> vrouwen tijdens de vrouwenochtend, waaronder<br /> een aantal voor mij onbekenden. Ik dacht: “Ik ben<br /> niet meer bang om te spreken!”<br /> <br /> Ik ben volkomen veranderd.<br /> <br /> Ik geloof dat 1 Johannes 4:18 beschrijft wat ik<br /> heb ervaren: “Volmaakte liefde heeft geen plaats<br /> voor angst.” Mijn angst was verdwenen door de<br /> liefde van de mensen in onze groep. We<br /> moedigen elkaar aan en we dienen elkaar op<br /> praktische manieren. Vorige week vertelde ik<br /> over een beproeving waar Scott en ik doorheen<br /> gingen. Mensen huilden met me mee en baden<br /> voor ons. Kortgeleden vroeg de oudste me om<br /> voor de hele gemeente te spreken over het<br /> overwinnen van de angst voor mensen. Ik<br /> vertelde de mensen dat ik geconfronteerd werd<br /> met de angst terwijl ik tot ze sprak – en dat God<br /> me ervan verlost heeft! Later die middag ging ik<br /> in onze buurt de deuren langs om mensen te<br /> vertellen over een christelijk evenement. Ik voel<br /> me zo vrij! Dit wil ik nog een keer doen!<br /> <br /> '''- Lisa Adams (Indiana, PA)'''}}<br /> <br /> Het verschil is eigendom. Eigenaar zijn beïnvloedt<br /> niet alleen de manier waarop we omgaan<br /> met onze auto, huis en oprijlaan, maar het bepaalt<br /> ook hoe veel - of<br /> hoe weinig - wij in onze<br /> kleine groep investeren.<br /> Zie je jouw groep als ''jouw''<br /> groep?<br /> Zijn de groep en de visie<br /> van ''jou''?<br /> Of huur je gewoon een<br /> stoel op donderdagavond?<br /> Normaal hoef ik hier als<br /> groepsleider niet over na<br /> te denken. Natuurlijk ben<br /> ik de eigenaar. Ik word<br /> geacht het voorbeeld te<br /> geven tijdens de aanbidding,<br /> het gebed, de discussies<br /> en in het samen<br /> zijn. Als ik gewoon kom<br /> opdagen en glimlach, is er<br /> een grote kans dat de bijeenkomst<br /> een flop wordt<br /> (ook al is God genadig en<br /> spaart Hij zelfs de meest<br /> incompetente leider).<br /> De afgelopen tijd heeft<br /> mijn vriend Jim de discussies<br /> geleid. Voor hem was<br /> dit een geweldige kans<br /> om te groeien in leiderschap...<br /> en voor mij een<br /> geweldige kans om mijn<br /> luiheid te verfijnen. Opeens<br /> lijkt het niet zo belangrijk<br /> meer dat ik het<br /> boek van tevoren bestudeer.<br /> Ik voel geen druk<br /> meer om de vragen te bedenken<br /> die de praktische<br /> toepassing duidelijk maken.<br /> Gedurende dit seizoen moet Jim onderscheiden waar de Geest onze<br /> discussies heen leidt en niet ik. En raad eens<br /> wie 30 minuten van tevoren snel het materiaal<br /> doorleest? Juist. Daardoor verwaarloos ik niet alleen<br /> mezelf, maar haal ik ook nog eens het niveau<br /> van mijn bijdrage aan de gesprekken omlaag.<br /> <br /> Als jij jezelf ziet als de eigenaar van de kleine<br /> groep, zul je jou taken serieus oppakken. Je komt<br /> op tijd. Je werkt aan het succes van de groep.<br /> Maar als je alleen maar een ruimte huurt, zul je<br /> niet gemotiveerd zijn om jezelf te investeren. Zo<br /> lang het gaat, doe je mee, maar als de groep een<br /> probleem tegenkomt of onderhoud nodig heeft,<br /> ga je misschien liever op zoek naar een nieuwe<br /> groep in plaats van onder de motorkap te kruipen<br /> en te helpen repareren.<br /> <br /> Je groep is misschien geen BMW. Misschien<br /> lijkt hij meer op een Ford Escort uit 1986 met afgesleten<br /> banden en een lekke radiator. Maar ze is<br /> van jou! En jij bent ook verantwoordelijk voor het<br /> onderhoud. Lees de woorden van Paulus aan de<br /> gemeente van Efeze eens goed: “''Vanuit dat<br /> hoofd krijgt het lichaam samenhang en wordt het<br /> ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden.<br /> Ieder deel draagt naar vermogen<br /> bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf<br /> opbouwt door de liefde.”'' (Efeze 4:16)<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Korinthiërs 12:7. Waarom geeft God je de openbaring van de Geest?}}<br /> <br /> Een kleine groep is niet van de leider. Ze is<br /> van God en van iedereen die deel uitmaakt van<br /> de kleine groep. Elk lid is er even verantwoordelijk<br /> voor dat de groep God de eer geeft. Tenzij<br /> God je naar een andere groep roept, heb je het<br /> voorrecht om deze groep zo goed mogelijk draaiende<br /> te houden.<br /> <br /> ====IEDEREEN DRAAGT ZIJN STEENTJE BIJ====<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Wat is op dit moment het belangrijkste dat veranderd moet worden, zodat het beter gaat in je groep? Hoe kun je zelf hieraan meewerken?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Mijn buurman heeft de<br /> mooiste tuin van de buurt.<br /> Hij woont er al meer dan 30<br /> jaar en nu hij met pensioen<br /> is, besteedt hij veel tijd aan<br /> het opknappen van zijn huis.<br /> De man die aan de overkant<br /> woont, is weer een heel ander<br /> verhaal. Als de auto van<br /> zijn vrouw de oprit blokkeert,<br /> dan rijdt hij simpelweg met<br /> zijn truck over het gras. De diepe bandensporen<br /> in de tuin kunnen hem niets schelen. Waarom?<br /> Omdat hij het huis huurt en weet dat hij op een<br /> dag weer weggaat. Iemand anders zal dan het<br /> gras weer in moeten zaaien, dat is niet zijn zaak.<br /> <br /> In een kleine groep heeft iedereen een<br /> taak. Daarom hebben de voorgangers in mijn<br /> kerk een ‘taakomschrijving voor kleine groepleden’<br /> gemaakt (zie enkele pagina’s verder).<br /> Daarin staat wat er verwacht wordt van iedereen.<br /> Als je het leest, zal je opvallen dat er een hoge<br /> mate van eigendomsrecht is.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 12:14- 20. God heeft ons allemaal unieke gaven gegeven die we kunnen gebruiken binnen de groep. Weet je wat ''jouw'' rol is?}}<br /> <br /> Heb jij je ooit gerealiseerd hoe groot je<br /> taak is? Het is van cruciaal belang! ''“Geen enkel<br /> lid van de kerk zou geïsoleerd of niet-betrokken<br /> moeten zijn”'', schrijft Brent Detwiler, ''“alleen door<br /> jouw enthousiaste betrokkenheid zal de kerk in<br /> staat zijn om alles te doen waarvoor God jou geroepen<br /> heeft.”''<br /> <br /> ====WAT MAAKT EEN GROEP SUCCESVOL?====<br /> <br /> Stel je voor dat professor Ouweneel onderwijs<br /> geeft in je kleine groep, Darlene Zschech de<br /> aanbidding leidt en moeder Theresa het praktische<br /> werk coördineert. Zou dat niet fantastisch<br /> zijn? Kun jij je voorstellen wat je allemaal met je<br /> kleine groep zou kunnen bereiken?<br /> Toch denk ik dat de groep bijna zeker zou<br /> falen. Want in de schaduw van zulke getalenteerde<br /> leiders zou je in de verleiding komen om het<br /> echte werk aan de ‘experts’ over te laten en je<br /> eigen verantwoordelijkheid te negeren. En kleine<br /> groepen kunnen niet slagen als niet de hele<br /> groep samenwerkt.<br /> <br /> {{LeftInsert|“In een gemiddelde kerk doet 20% van de mensen 80% van het werk. Gelukkig heb ik die ervaring niet gehad. Het geeft zoveel vreugde om mensen te dienen die zelf ook weer dienen – mensen die hun gaven en talenten gebruiken in de gemeente.”<br /> <br /> '''– Brent Detwiler'''}}<br /> <br /> Er zijn geen bijzonder getalenteerde leiders<br /> nodig voor een geweldige groep, maar er zijn wel<br /> mannen en vrouwen nodig die toegewijd zijn aan<br /> het toepassen van het Woord, het vormen van<br /> een gemeenschap, het dienen van<br /> hun kerk en het verspreiden van het<br /> Evangelie.<br /> <br /> Petrus geeft de essentie van christelijke<br /> gemeenschap - en van kleine<br /> groepen - als volgt weer:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het einde van alles is nabij. Kom<br /> daarom tot bezinning en wees helder<br /> van geest, zodat u kunt bidden.<br /> Heb elkaar vóór alles innig lief, want<br /> liefde bedekt tal van zonden.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''Wees gastvrij voor elkaar, zonder te klagen.<br /> Laat ieder van u de gave die hij van<br /> God gekregen heeft, gebruiken om de<br /> anderen daarmee te helpen, zoals het goede<br /> beheerders van Gods veelsoortige gaven<br /> betaamt.” (1 Petrus 4:7-10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Efeziërs 5:25-27 Wat leert dit Bijbelgedeelte je over Gods liefde voor de gemeente?}}<br /> <br /> Ruim zeven jaar heb ik het voorrecht gehad<br /> om een groep te leiden die leeft volgens de<br /> principes van dit gedeelte. Deze mannen en vrouwen<br /> hebben de discipline om te bidden. Ze houden<br /> veel van elkaar. Ze zijn gul en gastvrij. En<br /> bovenal dienen ze elkaar met de gaven en genade<br /> die ze van God gekregen hebben. Ze zijn niet<br /> volmaakt, nee, we hebben allemaal nog genoeg<br /> mogelijkheden om te groeien. Maar door hun<br /> trouwe en creatieve manier van dienen in de kerk<br /> en de samenleving, aanbidden ze God.<br /> <br /> Je kleinegroepleider zal waarschijnlijk nooit<br /> lesgeven op een Bijbelschool, je aanbiddingsleider<br /> niet zijn eigen cd uitbrengen, maar in Gods<br /> ogen kan je groep een groot succes zijn. Nu volgt<br /> hoe je dat kunt bereiken.<br /> <br /> '''Honger naar God.''' De grootste bijdrage<br /> die je aan een groep kunt leveren is je eigen gepassioneerd<br /> najagen van God. En wel om twee<br /> redenen.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Echte liefde is opofferende liefde. Kun je iets bedenken dat je de afgelopen maand gedaan hebt dat laat zien dat je van de gemeente houdt?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Terwijl je ijverig Gods Woord bestudeert,<br /> bidt, aanbidt, zonden belijdt, getuigt aan nietchristenen<br /> en de verschillende aspecten van een<br /> gezond christelijk geloof onderhoudt, zal je ijver<br /> de hele groep beïnvloeden. Jouw passie zal anderen<br /> aansporen tot “liefde en<br /> goede daden”(Hebreeën<br /> 10:24). Besef je dat je met<br /> jouw voorbeeld meer kunt<br /> bereiken dan een hele<br /> maand onderwijs en aansporingen?<br /> Jij bent het bewijs<br /> dat een gepassioneerd leven<br /> mogelijk is... en niet alleen<br /> voor leiders.<br /> <br /> Ten tweede, terwijl je<br /> op zoek bent naar meer van<br /> God, zal Hij zichzelf aan jou<br /> openbaren. Hij geeft je nieuwe<br /> inzichten over Zijn liefde<br /> of meer begrip van Zijn heiligheid.<br /> Maar deze zegeningen<br /> zijn niet voor jou alleen.<br /> Ze zijn voor de hele groep. Doordat je graaft naar<br /> de rijkdommen van Gods genade en Zijn goedheid<br /> en deze deelt met je groepsleden, zullen ook<br /> zij verrijkt worden.<br /> <br /> '''Houd van de kerk.''' Vroeg of laat zal je<br /> groepsleider (of een ander groepslid) iets doen<br /> waar je het niet mee eens bent. Waarschijnlijk is<br /> het iets kleins - een onaangenaam klusje of een<br /> verzoek dat op dat moment niet uitkomt. Maar<br /> wat als het iets belangrijks is, wat houdt je dan<br /> tegen om op zoek te gaan naar ‘groenere weiden’?<br /> <br /> Stel je voor dat je leider van je vraagt om<br /> uit te reiken naar een nieuw groepslid - iemand<br /> uit een andere cultuur met een vet accent en andere<br /> gewoontes. Stel je voor dat hij van je vraagt<br /> om een paar dagen te vasten, in een antiabortusdemonstratie<br /> mee te lopen of een zaterdag<br /> mee te helpen met een sociaal project van<br /> de kerk. Wat als een ander groepslid je confronteert<br /> (op een niet zo tactvolle manier) met de<br /> manier waarop jouw kinderen zich gedroegen tijdens<br /> de gemeentepicknick?<br /> <br /> Het is gemakkelijker om echt positief te<br /> zijn als je echt houdt van de kerk, van zijn leiders,<br /> en van de prioriteiten die zij geven aan de<br /> kleine groepen. Jezus legde graag Zijn leven af<br /> voor de kerk. Om een kleine groep tot een succes<br /> te maken moet je ook bereid zijn om sommige<br /> dingen af te leggen. Dat kan onprettig voelen;<br /> het kan je dwingen om iets te doen wat je nog<br /> nooit gedaan hebt, maar voor Christus en Zijn<br /> gemeente geef je het beste!<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke karaktereigenschap heb je echt nodig om zonden te belijden aan anderen? Lees 1 Petrus 5:5.}}<br /> <br /> '''Begrijp wat er van je verwacht wordt.'''<br /> Ik denk dat ik gerust kan zeggen dat de meeste<br /> kleine groep-leden duidelijke verwachtingen hebben<br /> van hun leiders, maar vage (of helemaal<br /> geen) verwachtingen van zichzelf. Ze hebben<br /> nooit begrepen of aanvaard wat hun rol is als<br /> mede-eigenaar van de groep. Daardoor haalt de<br /> groep er niet uit wat er in zit - zelfs als de groep<br /> een uitstekende leider heeft.<br /> <br /> Het kader op de volgende pagina geeft<br /> weer wat mijn kerk van kleine groepleden verwacht.<br /> Zoals je kunt zien is het behoorlijk specifiek<br /> – en een behoorlijke uitdaging! Misschien is<br /> in jouw kerk de definitie van kleine groep-lid anders,<br /> maar dit soort ‘taakomschrijvingen’ zijn onmisbaar. Ga op zoek naar wat jouw taakomschrijving<br /> is in jouw gemeente en<br /> ga dan aan het werk!<br /> <br /> {{RightInsert|''Taakomschrijving''<br /> <br /> '''KLEINE GROEPLID'''<br /> <br /> '''Doel:''<br /> <br /> Door het toepassen van de Bijbel en het ontwikkelen van relaties volwassener worden in het geloof, een bediening ontwikkelen en meer op evangelisatie gericht zijn. <br /> <br /> '''Voorwaarden:'''<br /> *Lidmaatschap van de gemeente en toewijding aan de leiders, missie en bedieningen. <br /> *De bekwaamheid om ‘normaal’ te kunnen functioneren binnen de groep (serieuze problemen moeten worden gemeld aan een oudste).<br /> <br /> '''Geestelijke doelen:'''<br /> *Evenwichtig aan God toegewijd leven.<br /> *Toepassing van Gods Woord in het dagelijkse leven.<br /> *Groeiende relatie met partner en kinderen (indien van toepassing).<br /> *Groeiende relaties met andere kleine groepsleden.<br /> *Dienen in de gemeente door het gebruik van geestelijke gaven.<br /> *Betrokkenheid in ‘vriendschapsevangelisatie’.<br /> <br /> '''Persoonlijke verantwoordelijkheden:'''<br /> *Actief deelnemen aan alle aspecten van gemeente zijn.<br /> *Op tijd komen bij kleine groepsbijeenkomsten, speciale projecten, sociale gebeurtenissen en bij evangelisatieacties.<br /> *Huiswerk maken en voorbereid op de bijeenkomsten komen.<br /> *Waardevolle relaties opbouwen met kleine groepsleden buiten geplande bijeenkomsten.<br /> *Eerlijk zijn, niks achter houden, bereid te leren (een open boek zijn).<br /> *Het leiderschap van de kleine groepsleider ondersteunen.}}<br /> <br /> '''Ga er vanuit dat je leider geen Sherlock Holmes<br /> is.''' Ik wilde dat ik de gaven<br /> had van deze eerbiedwaardige<br /> detective! Het zou<br /> mij en de groep erg helpen<br /> als ik, door een blik te werpen<br /> op een echtpaar, zo kon zeggen:<br /> ''“Oh ja, echtelijke ruzie<br /> nummer 174... Hij dacht dat<br /> hij de familie een plezier deed<br /> door thuis te komen met een<br /> pizza (kijk maar naar het<br /> reepje salami onder zijn linker<br /> duimnagel), maar zij barstte<br /> in huilen uit. Waarom? Let op<br /> de rekenmachine die uit haar<br /> handtas steekt – ze is er van<br /> overtuigd dat hij het geld van<br /> de familie verkwist en dat ze<br /> onvermijdelijk op een bankroet<br /> afstevenen. Elementary,<br /> my dear Watson, ... hier is<br /> alles wat je moet doen.”''<br /> <br /> Jouw leider zou ook graag<br /> een dergelijk onderscheidingsvermogen<br /> willen, maar<br /> ik betwijfel of hij dat heeft.<br /> Laat hem niet hoeven raden<br /> hoe het met je gaat, hoe jij je<br /> voelt, of je het moeilijk hebt.<br /> <br /> Twijfel alsjeblieft niet<br /> aan zijn betrokkenheid, omdat<br /> hij je gedachten niet kan<br /> lezen. Hij wil wel betrokken<br /> zijn, maar jij moet hem vertellen<br /> ''wanneer'' en ''hoe''.<br /> <br /> Soms moet je het een<br /> leider twee keer vertellen, ...<br /> of nog vaker. Als ik mezelf<br /> een schop zou geven voor elke<br /> keer dat ik nagelaten heb<br /> om met een groepslid te praten<br /> dat om mijn aandacht<br /> vroeg, dan zou ik nu bont en<br /> blauw zijn. Als je een ‘nood’ gedeeld hebt en de<br /> leider lijkt het compleet vergeten te zijn, kruip<br /> dan niet in je schulp van zelfmedelijden.<br /> Deel het nog een<br /> keer. Durf kwetsbaar te zijn.<br /> God geeft je genade als je jezelf<br /> vernedert.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Zodra iemand zijn zonden belijdt aan een broer, weet hij dat hij niet langer alleen is: hij ervaart de aanwezigheid van God in de ander. Zolang ik alleen ben en mijn zonden belijd blijft het donker, maar in de aanwezigheid van een broer moet het in het licht komen.”<br /> <br /> '''- Dietrich Bonhoeffer'''}}<br /> <br /> '''Deel ook de minder leuke<br /> dingen.''' Een van de manieren<br /> om je groep succesvol te maken<br /> is het belijden van je eigen zonden.<br /> Onlangs hebben twee vrouwen van mijn<br /> groep details gedeeld van de zonden waar ze<br /> mee worstelden. Het had een ongelofelijke impact!<br /> Als we al lang weer vergeten zijn wat we<br /> die avond bestudeerden (overwinning van zonden),<br /> zal onze groep zich de bekentenissen van<br /> deze vrouwen nog wel herinneren. Ze visualiseerden,<br /> waar wij over praatten. Zij brachten het onderwerp<br /> tot leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Spreuken 29:25 Wat is de valstrik die hier wordt beschreven? Hoe zou dit jou ervan<br /> kunnen weerhouden te spreken in een groep?}}<br /> <br /> Een eerlijke bekentenis kan een oppervlakkige<br /> bijeenkomst openbreken. Wees nederig.<br /> Wees eerlijk. Aan de andere kant, wees wijs -<br /> sommige bekentenissen moeten privé gedaan<br /> worden, of in groepen van hetzelfde geslacht.<br /> <br /> ''“Bekennen begint met verdriet, maar eindigt<br /> in vreugde”'', schrijft Richard Foster. Er is een<br /> vreugde in de vergeving van zonden, omdat het<br /> leidt tot een echt veranderd leven. Niet alleen<br /> ontvang je Gods genade als jij je zonden belijdt,<br /> maar het zal de hele groep uitdagen.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3&lt;/big&gt; In sommige gevallen zou het verkeerd zijn om niet te reageren op een controversiële uitspraak. Zijn er hieronder uitspraken die in die categorie vallen?<br /> <br /> *Mijn werk zorgt ervoor dat ik geen tijd heb voor deze bijeenkomsten.<br /> *Zou God echt van me verwachten een partner als de mijne lief te hebben?<br /> *Ik vind het moeilijk om God te vertrouwen in deze situatie.<br /> *Dit is de meest zielige groep die ik ooit heb meegemaakt.<br /> *Het lijkt net alsof de oudste geen visie heeft voor de gemeente!<br /> *Ik weiger te vertrouwen op een God die zondaars naar de hel stuurt.}}<br /> <br /> '''Heb realistische verwachtingen'''.<br /> Op een dag kom je er achter<br /> dat je groepsleider, net als jij,<br /> problemen heeft. Misschien heeft<br /> hij niet zoveel kennis van de Bijbel<br /> als jij hebt. Misschien is hij<br /> niet zo gepassioneerd of getalenteerd.<br /> Daardoor vind je het misschien<br /> moeilijk om zijn leiderschap<br /> te erkennen of te respecteren.<br /> Maar uiteindelijk ligt het<br /> probleem bij jouw verwachtingen<br /> en niet bij zijn kwalificaties.<br /> <br /> Je groepsleider is niet je voorganger.<br /> Niemand vraagt dat van<br /> hem. Zijn belangrijkste taak is<br /> om een context te creëren waarin<br /> de groepsleden Gods Woord<br /> kunnen toepassen en ''voor elkaar''<br /> kunnen zorgen. Als je deze rol begrijpt, is het gemakkelijker<br /> om zijn tekortkomingen te accepteren.<br /> <br /> '''Ontmoet elkaar buiten de samenkomst.'''<br /> Een aantal leden van mijn kleine groep<br /> hebben de moed gehad om samen te komen ''buiten<br /> onze samenkomsten''. Waarschijnlijk denken<br /> ze dat ze kunnen groeien in hun relaties, zonder<br /> mijn leiderschap. Zodra ik erachter ben wie dit<br /> doen, zal ik deze praktijk natuurlijk helemaal uitroeien.<br /> Alleen is de groep nu zo hecht, dat ik<br /> bang ben dat niemand het zal durven bekennen!<br /> <br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Op een avond leidde ik een discussie die zo dynamisch was, dat de jongen die naast me zat in slaap viel. Met z’n hoofd op mijn schouder. Ik liet hem een tijdje liggen. Ik vermoedde namelijk dat hij de slaap meer nodig had dan mijn onderwijs.<br /> <br /> '''- Mickey Connolly (Charlotte, NC)'''}}<br /> <br /> '''Open je huis'''. Ook al heb je niet het<br /> grootste of het mooiste<br /> huis van de groep, stel je<br /> huis open voor de samenkomsten,<br /> belangstellenden<br /> -avonden of gewoon uit<br /> gastvrijheid. Door je huis<br /> open te stellen, stel je jezelf<br /> open... en wordt er<br /> een begin gemaakt met<br /> het afbreken van je trots.<br /> Als jouw huis wel het<br /> mooiste van de groep is,<br /> kun je andere verleidingen<br /> hebben om niet gastvrij te<br /> zijn, vooral als er een dozijn kinderen bij de<br /> groep inbegrepen zijn! Bedenk dan dat de eerste<br /> christenen “alles gemeenschappelijk hadden”<br /> (Handelingen 2:44) – ook het eerste eeuwequivalent<br /> voor ijscovlekken op het kleed of afdrukken<br /> van kindervingers op de muren.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Efeziërs 6:18 Paulus’ opdracht is niet zo subtiel. Begrijp je de hint?}}<br /> <br /> '''Open je mond!''' Sommigen hebben hiervoor<br /> weinig aanmoediging nodig. Zij kunnen deze<br /> tip overslaan. Maar in de groep die ik leid zijn<br /> mensen zo beleefd, nederig en beheerst, ... dat<br /> het soms wel ''erg stil'' is. Soms houdt wijsheid ons<br /> stil (Prediker 17:28). Maar vaak is trots<br /> (vermomd als angst of verlegenheid) de echte<br /> schuldige. Het is trots dat we alleen maar iets<br /> moeten zeggen als we een diepgaand inzicht hebben<br /> of een geweldig getuigenis. Want vaak gebruikt<br /> de Heilige Geest ons simpele, eerlijke commentaar<br /> om iemands hart te raken. Laat trots<br /> jouw waardevolle inbreng in de groep niet belemmeren.<br /> <br /> '''Wees opbouwend, niet afbrekend.''' Een<br /> paar weken voordat ik naar de universiteit ging,<br /> kwam ik erachter dat ik mijn kamer moest delen<br /> met de huidige debatteerkampioen. Ik besloot<br /> om er alles aan te doen niet met hem in discussie<br /> te gaan. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen.<br /> <br /> De meeste groepen hebben op z'n minst<br /> één iemand die de gave heeft om discussies in<br /> debatten te veranderen. In zijn brief aan Titus<br /> waarschuwt Paulus tegen ''“dwaze speculaties en<br /> geslachtsregisters en dat geruzie en geredetwist<br /> over de wet, want dat is allemaal nutteloos en<br /> dwaas”'' (Titus 3:9). Misschien ben jij het type<br /> dat houdt van een goed debat, daar is niks mis<br /> mee, op z’n tijd. Maar als de discussie in de kleine<br /> groep oplaait, is het beter om je gave voor<br /> communicatie te gebruiken om de leider te helpen<br /> belangrijke punten boven water te krijgen.<br /> Zoek naar manieren om anderen te helpen de<br /> Bijbelse waarheden te ontdekken en toe te passen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 3:5-8. Hoewel we trouw moeten zijn in het gebruik van onze gaven en talenten, bedenk wie ze vruchtbaar maakt!}}<br /> <br /> '''Lach om de grapjes van de leider.''' Dit is<br /> absoluut belangrijk. Maar het kan best moeilijk<br /> zijn. De timing, overdracht en gevoel voor humor<br /> van je leider kunnen zo slecht zijn dat het lachen<br /> je vergaat. In dat geval raad ik je aan om te investeren<br /> in een ‘lachbandje’. Een cassetterecorder<br /> onder de bank verstoppen helpt meestal wel<br /> goed. Zorg er alleen voor dat je hem niet per ongeluk<br /> aan zet als iemand net aan het huilen is,<br /> omdat hij berouw heeft gekregen over zijn zonden.<br /> <br /> {[LeftInsert|“We kunnen op geen enkele manier snel groeien, als we niet continu oefenen en risico’s nemen. De enige goede atleet die je ooit zult zien, is een slechte die nooit opgaf. De enige goede discipel die je ooit zult zien is een slechte<br /> die nooit opgaf… Als we geen risico’s nemen, zal onze gave niet groeien en als onze gave niet zal groeien, zal de Heer niet blij met ons zijn.”<br /> <br /> '''- Jack Deere'''}}<br /> <br /> '''Werp jezelf op als ‘adviescomité’.''' Elk<br /> lid heeft de verantwoordelijkheid om feedback te<br /> geven aan de leider. Let wel, dit is ook ''jouw''<br /> groep, niet alleen die van hem. Wat zijn zijn sterke<br /> punten? Hoe kan hij die<br /> verbeteren? Ken jij een boek<br /> of een cd die de hele kleine<br /> groep goed kan gebruiken?<br /> Geeft de leider te weinig<br /> richting of juist te veel? Is<br /> zeven avonden bij elkaar komen<br /> niet een beetje teveel<br /> van het goede? Deel je gedachten<br /> met de leider en<br /> vertrouw dan op zijn beslissingen.<br /> Hij doet misschien<br /> niet gelijk een vreugdedansje<br /> bij jouw eerste idee, maar geef niet op, blijf suggesties<br /> voordragen, hij zal het zeker waarderen.<br /> <br /> '''Bid onderweg.''' Waarom zou je in plaats<br /> van wat je altijd doet - ruzie maken met je echtegeno(<br /> o)t(e), denken aan onopgeloste problemen<br /> op het werk, of aan de gekke vragen die de Dorkenschmidts<br /> nu weer zullen stellen - niet bidden<br /> als je onderweg bent naar de samenkomst?<br /> Vraag God om Zijn Heilige Geest met kracht te<br /> sturen. Vraag Hem jou te helpen enthousiast mee<br /> te doen met de lofprijs. Ik kan je<br /> garanderen dat een paar minuten<br /> van gebed een revolutie zullen<br /> brengen in je kleine groep.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Hieronder vind je een lijst met normale behoeften in kleine groepen. Vink de dingen aan die al gebeuren en omcirkel de behoeften die nog niet worden bevredigd binnen jouw groep.<br /> <br /> *Coördineren van versnaperingen.<br /> *Een groepsgebedslijst in een logboek bijhouden.<br /> *Kinderopvang regelen.<br /> *Op bijeenkomsten gastheer zijn.<br /> *Aanbidding leiden.<br /> *Discussies leiden.<br /> *Evangelisatie-acties organiseren.<br /> *Telefoontjes plegen.<br /> *…}}<br /> <br /> Als je dat onder de knie<br /> hebt, probeer dan met meer regelmaat<br /> voor de kleine groep te<br /> bidden. Ik probeer meerdere keren<br /> per week voor iedereen in<br /> mijn kleine groep te bidden.<br /> Weet je wat er gebeurd als ik dat<br /> doe? Ik krijg inzicht in hoe ik ze<br /> het beste kan dienen en bemoedigen.<br /> Beter nog, ik krijg meer<br /> liefde voor ze wanneer ik voor ze<br /> strijd in gebed. Het lijkt misschien<br /> niet veel, maar jouw voorbede<br /> voor de groep heeft grote<br /> gevolgen.<br /> <br /> '''Geef je gaven.''' Laten we<br /> weer naar het gedeelte uit 1 Petrus<br /> kijken:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Laat ieder van u de gave die hij van<br /> God gekregen heeft, gebruiken om de anderen<br /> daarmee te helpen, zoals het goede<br /> beheerders van Gods veelsoortige gaven<br /> betaamt.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''Voert u het woord, laat dan Gods woorden<br /> doorklinken in wat u zegt. Helpt u anderen,<br /> doe dat dan vanuit de kracht die<br /> God u geeft. Want zo doet u alles tot eer<br /> van God, dankzij Jezus Christus, aan wie<br /> alle eer en macht toekomt, voor eeuwig.<br /> Amen.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;(1 Pet. 4:10-11)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Of jij je het realiseert of niet, God heeft jou<br /> tenminste één geestelijke gave gegeven. Misschien heb je de gave van geven, van geloof of<br /> van genade. Misschien liggen je talenten in de<br /> muziek of administratie. (Het Nieuwe Testament<br /> geeft een lijst van geestelijke gaven in Romeinen<br /> 12, 1 Korinthiërs 12 en Efeziërs 4.) Wat het ook<br /> is, je gave komt van God en is met een bepaald<br /> doel aan je gegeven - namelijk anderen dienen<br /> en God verhogen. Hier zijn een aantal richtlijnen<br /> om je gaven te gebruiken op een manier die de<br /> Gever behaagt.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Mattheüs 18:20 Hier is een bezoeker die zich altijd welkom zou moeten voelen in onze bijeenkomsten.}}<br /> <br /> ''Wees nederig.'' We moeten de twee valkuilen<br /> van trots ontwijken: egoïsme en zelfverheerlijking.<br /> Een vrouw van mijn kleine groep deelde<br /> onlangs een prachtige profetie die ons aanspoorde<br /> om Gods plan voor ons te omarmen in de<br /> ‘regenachtige periodes’ van het leven. Het woord<br /> raakte iedereen die aanwezig was. Later gaf ze<br /> toe dat ze het bijna niet gedeeld had, omdat ze<br /> bang was voor wat de anderen zouden denken.<br /> Wat zouden we veel gemist hebben! Aan de andere<br /> kant, als ze deze gave blijft oefenen en er<br /> beter in wordt dan zou ze over drie jaar door<br /> kunnen slaan naar de andere kant en denken dat<br /> ze een hogere geestelijke status heeft. Ook die<br /> vorm van trots zou God verdriet doen. Om Gods<br /> genade uit te delen hebben we een speciale mix<br /> nodig van durf en nederigheid.<br /> <br /> ''Wees trouw.'' Als je oefent in het gebruiken<br /> van je gave zal deze toenemen en krachtiger<br /> worden. Als je stopt met het gebruiken van je gave,<br /> zal deze opdrogen. Dit principe wordt onderwezen<br /> in Mattheüs 25. Weet je nog, het verhaal<br /> van de dienaren en de talenten? Jezus prijst de<br /> twee dienaren die hun geld vermeerderen door<br /> trouwe investeringen, maar Hij wees de dienaar<br /> af die zijn geld onder de grond stopte. Dit is een<br /> ontnuchterend verhaal: we moeten Gods gaven<br /> met zorg investeren.<br /> <br /> ''Wees afhankelijk.'' Om God en anderen effectief<br /> te kunnen dienen moeten we ‘het doen<br /> met de kracht die God geeft’. Misschien heb je<br /> het gevoel dat jij je groep niet veel te bieden<br /> hebt, daar heb je absoluut gelijk in! Maar God<br /> heeft wel veel te bieden, en dat wil Hij geven<br /> door jou heen. Niet alleen komen de gaven van<br /> Hem, maar ook de kracht en de vaardigheid om<br /> deze gaven toe te passen ''“zodat het lichaam van<br /> Christus opgebouwd wordt”'' (Efeziërs 4:12).<br /> <br /> Je kleine groep is de ideale omgeving om<br /> de gave die God je gegeven heeft te oefenen. Bedenk<br /> manieren om ze te investeren en te vermeerderen.<br /> Vraag suggesties aan je groepsleider. Vraag aan God of Hij je meer wil geven, zodat jij<br /> op jouw beurt weer meer aan de groep kunt geven.<br /> Of je nou geroepen bent om te profeteren,<br /> gastvrij te zijn, om te bemoedigen of te dienen:<br /> begin hier je gaven te gebruiken.<br /> <br /> '''Wees bereid om te dienen.''' Wie zorgt er<br /> voor de frisdrank? Wie let er op de verjaardagen?<br /> Wie belt er om een wijziging in de bijeenkomsten<br /> door te geven? Wie houdt de uitgevoerde acties<br /> bij? Wie geeft informatie door aan degenen die er<br /> niet waren? De leider die al deze dingen zelf moet<br /> doen, zal geen tijd hebben om te leiden. Help<br /> hem - en de hele groep - door zelf een aantal van<br /> deze taken op je te nemen.<br /> <br /> Eén kleinegroepleider in mijn kerk heeft<br /> een lijst opgesteld van mogelijkheden om de<br /> groep te dienen, compleet met taakomschrijving.<br /> Misschien kun je een avond reserveren om te<br /> praten over manieren om de ‘taken’ te verdelen.<br /> Terwijl de groep steeds meer vrucht gaat dragen,<br /> kun jij je verheugen in het feit dat jij daaraan bijgedragen<br /> hebt.<br /> <br /> '''Verwacht bijeenkomsten vol met een<br /> heilig ontzag voor God.''' In het vierde hoofdstuk<br /> van Handelingen lezen we over een nogal belangrijke<br /> kleine groep-bijeenkomst. Petrus en Johannes<br /> zijn net ondervraagd door de Joodse leiders,<br /> die hen bevolen hebben te stoppen met het preken<br /> over Jezus. Nadat ze moedig de dreiging<br /> hebben weerstaan, gaan Petrus en Johannes terug<br /> naar de bovenkamer waar de andere discipelen<br /> bijeen zijn. Ze geven een verslag van de gebeurtenissen<br /> en de gelovigen gaan bidden. Vroegen<br /> ze God om ze te beschermen en om ze te behoeden<br /> voor vervolging? Nee! Ze baden dat God<br /> hen nog moediger zou maken! Het Woord vertelt<br /> over het resultaat: ''“Toen ze hun gebed beëindigd<br /> hadden, begon de plaats waar ze bijeen waren te<br /> beven, en allen werden vervuld van de Heilige<br /> Geest en spraken vrijmoedig over de boodschap<br /> van God.”'' (Handelingen 4:31)<br /> <br /> Ik wil niet zeggen dat elke kleine groepbijeenkomst<br /> moet eindigen met een aardbeving.<br /> We moeten ons bewust zijn van de mogelijkheden<br /> die we hebben als we samenkomen.<br /> <br /> Als je enthousiaster bent over de koffie en<br /> de koekjes dan over God, dan is er iets ontzettend<br /> mis. Leg de lat hoger! Verwacht dat de Heilige<br /> Geest in jullie midden zal werken.<br /> <br /> '''Houd het doel voor ogen.''' Ik vind het<br /> ontnuchterend om te weten dat mijn kleine groep<br /> net zo groot is als de meeste kerkplant-teams.<br /> Als ik hoor dat er een team op uitgestuurd wordt<br /> om een gemeente te planten, verwacht ik dat ze<br /> zo zullen groeien dat ze invloed op de stad hebben.<br /> Heb ik dezelfde verwachtingen voor mijn<br /> kleine groep? Misschien zijn onze gaven niet zo<br /> groot, maar we zouden toch in staat moeten zijn<br /> om een stempel op onze omgeving te drukken<br /> voor Jezus Christus.<br /> <br /> Het is Gods verantwoordelijkheid om de kerk te<br /> bouwen en Hij gebruikt daar op een goede manier<br /> de kleine groepen voor. Hij had er ook voor<br /> kunnen kiezen om alles zelf te doen. In plaats<br /> daarvan heeft Hij er voor gekozen om een structuur<br /> te creëren waarin jij een belangrijke rol<br /> speelt.<br /> <br /> Er is geen hoogbegaafde leider nodig om<br /> een geweldige groep te krijgen. Jij bent nodig. Je<br /> moet het een deel van jezelf maken, ervoor bidden<br /> en er in investeren. Of jij jezelf nu geschikt<br /> acht of niet, het is nodig dat jij en alle andere<br /> groepsleden “''de gave gebruiken die jullie van<br /> God gekregen hebben om anderen te dienen zoals<br /> het goede beheerders van Gods veelsoortige<br /> gaven betaamt”'' (1 Petrus 4:10). Terwijl jij jezelf<br /> vernedert, jezelf helemaal inzet en aan God geeft<br /> en aan alle mensen die Hij om je heen heeft gezet,<br /> zul je ervan genieten om je kleine groep tot<br /> een succes te maken.<br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Als je groep een auto was, wat zou het dan zijn? Een nieuwe Porsche? Een Volkswagenbusje? Een dikke terreinauto? Iets anders?<br /> #Een huiseigenaar heeft allerlei verantwoordelijkheden zoals het gazon maaien en de heg snoeien. Welke verantwoordelijkheden heeft volgens jou de eigenaar van een kleine groep?<br /> #Leefde je voordat je dit hoofdstuk las in de veronderstelling dat de kleinegroepleider overal verantwoordelijk voor is?<br /> #Lees 1 Petrus 4:7-10. Wat zou het gevolg kunnen zijn als je probeerde God te dienen zonder zijn kracht?<br /> #Ben je nog onverwachte dingen tegengekomen in de taakomschrijving?<br /> #Volgens de auteur is de grootste bijdrage die jij kunt leveren je eigen najagen van God. Hoe zou je jou passie voor God op dit moment beoordelen (1 = ijskoud, 10 = in vuur en vlam)?<br /> #Ben je bereid om binnen je groep je zonden te belijden? Waarom wel/niet?<br /> #Noem eens iets waar je groep erg goed in is.<br /> #Verwacht je dat God met kracht aanwezig is in je groepsavonden?<br /> #Op welke gebieden zou je groep kunnen verbeteren?<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Leven met elkander'', Bonhoeffer, (ISBN: 9789023901198) (Vertaling van: ''Life together'', Dietrich Bonhoeffer, San Francisco, CA: Harper &amp; Row, 1954) <br /> <br /> ''Liefde is het teken : terug naar de essentie van discipelschap'', Francis Schaeffer (ISBN: 9789029718677) (Vertaling van: ''The mark of the Christian'', Francis Schaeffer, Downers Grove, IL: InterVarsity Press, 1970)<br /> <br /> Brent Detwiler, ''“Entering the promised land together”'' People of Destiny, september/october 1995, p.11</div> Tue, 27 Oct 2009 20:57:27 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}<br /> <br /> We beginnen met een verhaal over twee auto’s:<br /> een oude Renault Espace en een spiksplinternieuwe<br /> BMW. Het afgelopen jaar heb ik in beide<br /> auto's gereden, maar ik behandelde ze nogal<br /> verschillend.<br /> <br /> De Espace minibus zag er uit alsof hij gebruikt<br /> was door een tweederangs kinderdagverblijf. Er<br /> zaten voetafdrukken op de bekleding en neusafdrukken<br /> op het raam. Op de vloer lagen kruimels,<br /> eikels, steentjes, kauwgom en papiertjes en andere<br /> verzamelobjecten vulden de bekerhouders.<br /> In de spleet tussen de stoelen vond ik een ruime<br /> verzameling aan archeologische attributen. En<br /> afgaand op de geur in de auto, hadden waarschijnlijk<br /> alle ramen opengestaan tijdens een serie<br /> heftige onweersbuien.<br /> <br /> Het was een door en door gebruikte auto.<br /> <br /> De BMW aan de andere kant leek, vlak voordat<br /> ik achter het stuur kroop, net uit de fabriek gerold<br /> te zijn. De vloeren waren ''niet'' plakkerig door<br /> gemorste frisdrank. De achteruitkijkspiegel was<br /> er niet ''drie'' keer afgereden en weer aangeplakt.<br /> De matten waren niet doordrenkt met een of andere<br /> motorvloeistof. De reukmeter was niet doorgeslagen.<br /> En de nieuwe lederen bekleding - valt<br /> het alleen mannen op? - rook niet naar overrijpe<br /> bananen, wagenziekte of andere geuren van een<br /> gezinsauto.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Timotheüs 4:12-15. Waarom had Timotheüs deze aanmoediging nodig? Motiveren Paulus’ woorden je om meer bij te dragen aan jouw groep?}}<br /> <br /> Het was een prachtige auto... maar het was<br /> een huurauto en zo behandelde ik hem ook. Ik<br /> gooide hem vol met goedkope benzine, trok hard<br /> op en stond vol op de rem. Ik waste hem niet,<br /> stofzuigde hem niet en ververste de olie niet. En,<br /> tegen de tijd dat ik hem terugbracht naar de garage<br /> waren de vloermatten helemaal besmeurd<br /> met modder en zand.<br /> <br /> Mijn Renault Espace is niet om aan te zien,<br /> maar hij is wel van mij (en hij is afbetaald!). Ik<br /> was hem, ververs de olie, controleer de bandenspanning en zuig hem uit als de laag koekkruimels<br /> te dik wordt. Vanochtend heb ik hem bij de<br /> garage gebracht in de hoop dat de vakkundige<br /> mensen daar een spatbord kunnen uitdeuken.<br /> Mijn voertuig ziet er erger uit dan ooit, maar<br /> hij is van mij. De huurauto niet. En dat verklaart<br /> waarom ik een oud minibusje beter behandel dan<br /> de pepermuntfrisse BMW.<br /> <br /> {{RightInsert|'''KIJK ALSJEBLIEFT NAAR DE GORDIJNEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Vijf jaar geleden gingen mijn man Scott en ik voor<br /> het eerst naar een kleinegroepavond. De leider<br /> vroeg aan iedereen om iets te vertellen waarvoor<br /> je dankbaar bent. Toen ik aan de beurt was,<br /> vroeg ik iedereen om naar de gordijnen te kijken<br /> in plaats van naar mij.<br /> <br /> Ik bleef wel naar de kleine groep gaan, maar<br /> meestal was ik stil, vooral als er mensen waren<br /> die ik niet kende. Ik dacht dat ik niet actief<br /> deelnam door mijn ‘onzekerheid’ (nu weet ik dat<br /> de Bijbelse definitie ‘mensenvrees’ is en dat dit<br /> een zonde is).<br /> <br /> Afgelopen donderdag waren er meer dan twaalf<br /> vrouwen tijdens de vrouwenochtend, waaronder<br /> een aantal voor mij onbekenden. Ik dacht: “Ik ben<br /> niet meer bang om te spreken!”<br /> <br /> Ik ben volkomen veranderd.<br /> <br /> Ik geloof dat 1 Johannes 4:18 beschrijft wat ik<br /> heb ervaren: “Volmaakte liefde heeft geen plaats<br /> voor angst.” Mijn angst was verdwenen door de<br /> liefde van de mensen in onze groep. We<br /> moedigen elkaar aan en we dienen elkaar op<br /> praktische manieren. Vorige week vertelde ik<br /> over een beproeving waar Scott en ik doorheen<br /> gingen. Mensen huilden met me mee en baden<br /> voor ons. Kortgeleden vroeg de oudste me om<br /> voor de hele gemeente te spreken over het<br /> overwinnen van de angst voor mensen. Ik<br /> vertelde de mensen dat ik geconfronteerd werd<br /> met de angst terwijl ik tot ze sprak – en dat God<br /> me ervan verlost heeft! Later die middag ging ik<br /> in onze buurt de deuren langs om mensen te<br /> vertellen over een christelijk evenement. Ik voel<br /> me zo vrij! Dit wil ik nog een keer doen!<br /> <br /> '''- Lisa Adams (Indiana, PA)'''}}<br /> <br /> Het verschil is eigendom. Eigenaar zijn beïnvloedt<br /> niet alleen de manier waarop we omgaan<br /> met onze auto, huis en oprijlaan, maar het bepaalt<br /> ook hoe veel - of<br /> hoe weinig - wij in onze<br /> kleine groep investeren.<br /> Zie je jouw groep als ''jouw''<br /> groep?<br /> Zijn de groep en de visie<br /> van ''jou''?<br /> Of huur je gewoon een<br /> stoel op donderdagavond?<br /> Normaal hoef ik hier als<br /> groepsleider niet over na<br /> te denken. Natuurlijk ben<br /> ik de eigenaar. Ik word<br /> geacht het voorbeeld te<br /> geven tijdens de aanbidding,<br /> het gebed, de discussies<br /> en in het samen<br /> zijn. Als ik gewoon kom<br /> opdagen en glimlach, is er<br /> een grote kans dat de bijeenkomst<br /> een flop wordt<br /> (ook al is God genadig en<br /> spaart Hij zelfs de meest<br /> incompetente leider).<br /> De afgelopen tijd heeft<br /> mijn vriend Jim de discussies<br /> geleid. Voor hem was<br /> dit een geweldige kans<br /> om te groeien in leiderschap...<br /> en voor mij een<br /> geweldige kans om mijn<br /> luiheid te verfijnen. Opeens<br /> lijkt het niet zo belangrijk<br /> meer dat ik het<br /> boek van tevoren bestudeer.<br /> Ik voel geen druk<br /> meer om de vragen te bedenken<br /> die de praktische<br /> toepassing duidelijk maken.<br /> Gedurende dit seizoen moet Jim onderscheiden waar de Geest onze<br /> discussies heen leidt en niet ik. En raad eens<br /> wie 30 minuten van tevoren snel het materiaal<br /> doorleest? Juist. Daardoor verwaarloos ik niet alleen<br /> mezelf, maar haal ik ook nog eens het niveau<br /> van mijn bijdrage aan de gesprekken omlaag.<br /> <br /> Als jij jezelf ziet als de eigenaar van de kleine<br /> groep, zul je jou taken serieus oppakken. Je komt<br /> op tijd. Je werkt aan het succes van de groep.<br /> Maar als je alleen maar een ruimte huurt, zul je<br /> niet gemotiveerd zijn om jezelf te investeren. Zo<br /> lang het gaat, doe je mee, maar als de groep een<br /> probleem tegenkomt of onderhoud nodig heeft,<br /> ga je misschien liever op zoek naar een nieuwe<br /> groep in plaats van onder de motorkap te kruipen<br /> en te helpen repareren.<br /> <br /> Je groep is misschien geen BMW. Misschien<br /> lijkt hij meer op een Ford Escort uit 1986 met afgesleten<br /> banden en een lekke radiator. Maar ze is<br /> van jou! En jij bent ook verantwoordelijk voor het<br /> onderhoud. Lees de woorden van Paulus aan de<br /> gemeente van Efeze eens goed: “''Vanuit dat<br /> hoofd krijgt het lichaam samenhang en wordt het<br /> ondersteund en bijeengehouden door alle gewrichtsbanden.<br /> Ieder deel draagt naar vermogen<br /> bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf<br /> opbouwt door de liefde.”'' (Efeze 4:16)<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' 1 Korinthiërs 12:7. Waarom geeft God je de openbaring van de Geest?}}<br /> <br /> Een kleine groep is niet van de leider. Ze is<br /> van God en van iedereen die deel uitmaakt van<br /> de kleine groep. Elk lid is er even verantwoordelijk<br /> voor dat de groep God de eer geeft. Tenzij<br /> God je naar een andere groep roept, heb je het<br /> voorrecht om deze groep zo goed mogelijk draaiende<br /> te houden.<br /> <br /> ====IEDEREEN DRAAGT ZIJN STEENTJE BIJ====<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Wat is op dit moment het belangrijkste dat veranderd moet worden, zodat het beter gaat in je groep? Hoe kun je zelf hieraan meewerken?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Mijn buurman heeft de<br /> mooiste tuin van de buurt.<br /> Hij woont er al meer dan 30<br /> jaar en nu hij met pensioen<br /> is, besteedt hij veel tijd aan<br /> het opknappen van zijn huis.<br /> De man die aan de overkant<br /> woont, is weer een heel ander<br /> verhaal. Als de auto van<br /> zijn vrouw de oprit blokkeert,<br /> dan rijdt hij simpelweg met<br /> zijn truck over het gras. De diepe bandensporen<br /> in de tuin kunnen hem niets schelen. Waarom?<br /> Omdat hij het huis huurt en weet dat hij op een<br /> dag weer weggaat. Iemand anders zal dan het<br /> gras weer in moeten zaaien, dat is niet zijn zaak.<br /> <br /> In een kleine groep heeft iedereen een<br /> taak. Daarom hebben de voorgangers in mijn<br /> kerk een ‘taakomschrijving voor kleine groepleden’<br /> gemaakt (zie enkele pagina’s verder).<br /> Daarin staat wat er verwacht wordt van iedereen.<br /> Als je het leest, zal je opvallen dat er een hoge<br /> mate van eigendomsrecht is.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees 1 Korinthiërs 12:14- 20. God heeft ons allemaal unieke gaven gegeven die we kunnen gebruiken binnen de groep. Weet je wat ''jouw'' rol is?}}<br /> <br /> Heb jij je ooit gerealiseerd hoe groot je<br /> taak is? Het is van cruciaal belang! ''“Geen enkel<br /> lid van de kerk zou geïsoleerd of niet-betrokken<br /> moeten zijn”'', schrijft Brent Detwiler, ''“alleen door<br /> jouw enthousiaste betrokkenheid zal de kerk in<br /> staat zijn om alles te doen waarvoor God jou geroepen<br /> heeft.”''<br /> <br /> ====WAT MAAKT EEN GROEP SUCCESVOL?====<br /> <br /> Stel je voor dat professor Ouweneel onderwijs<br /> geeft in je kleine groep, Darlene Zschech de<br /> aanbidding leidt en moeder Theresa het praktische<br /> werk coördineert. Zou dat niet fantastisch<br /> zijn? Kun jij je voorstellen wat je allemaal met je<br /> kleine groep zou kunnen bereiken?<br /> Toch denk ik dat de groep bijna zeker zou<br /> falen. Want in de schaduw van zulke getalenteerde<br /> leiders zou je in de verleiding komen om het<br /> echte werk aan de ‘experts’ over te laten en je<br /> eigen verantwoordelijkheid te negeren. En kleine<br /> groepen kunnen niet slagen als niet de hele<br /> groep samenwerkt.<br /> <br /> {{LeftInsert|“In een gemiddelde kerk doet 20% van de mensen 80% van het werk. Gelukkig heb ik die ervaring niet gehad. Het geeft zoveel vreugde om mensen te dienen die zelf ook weer dienen – mensen die hun gaven en talenten gebruiken in de gemeente.”<br /> <br /> '''– Brent Detwiler'''}}<br /> <br /> Er zijn geen bijzonder getalenteerde leiders<br /> nodig voor een geweldige groep, maar er zijn wel<br /> mannen en vrouwen nodig die toegewijd zijn aan<br /> het toepassen van het Woord, het vormen van<br /> een gemeenschap, het dienen van<br /> hun kerk en het verspreiden van het<br /> Evangelie.<br /> <br /> Petrus geeft de essentie van christelijke<br /> gemeenschap - en van kleine<br /> groepen - als volgt weer:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Het einde van alles is nabij. Kom<br /> daarom tot bezinning en wees helder<br /> van geest, zodat u kunt bidden.<br /> Heb elkaar vóór alles innig lief, want<br /> liefde bedekt tal van zonden.''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''Wees gastvrij voor elkaar, zonder te klagen.<br /> Laat ieder van u de gave die hij van<br /> God gekregen heeft, gebruiken om de<br /> anderen daarmee te helpen, zoals het goede<br /> beheerders van Gods veelsoortige gaven<br /> betaamt.” (1 Petrus 4:7-10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over''' Efeziërs 5:25-27 Wat leert dit Bijbelgedeelte je over Gods liefde voor de gemeente?}}<br /> <br /> Ruim zeven jaar heb ik het voorrecht gehad<br /> om een groep te leiden die leeft volgens de<br /> principes van dit gedeelte. Deze mannen en vrouwen<br /> hebben de discipline om te bidden. Ze houden<br /> veel van elkaar. Ze zijn gul en gastvrij. En<br /> bovenal dienen ze elkaar met de gaven en genade<br /> die ze van God gekregen hebben. Ze zijn niet<br /> volmaakt, nee, we hebben allemaal nog genoeg<br /> mogelijkheden om te groeien. Maar door hun<br /> trouwe en creatieve manier van dienen in de kerk<br /> en de samenleving, aanbidden ze God.<br /> <br /> Je kleinegroepleider zal waarschijnlijk nooit<br /> lesgeven op een Bijbelschool, je aanbiddingsleider<br /> niet zijn eigen cd uitbrengen, maar in Gods<br /> ogen kan je groep een groot succes zijn. Nu volgt<br /> hoe je dat kunt bereiken.<br /> <br /> '''Honger naar God.''' De grootste bijdrage<br /> die je aan een groep kunt leveren is je eigen gepassioneerd<br /> najagen van God. En wel om twee<br /> redenen.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big'''2'''&lt;/big&gt; Echte liefde is opofferende liefde. Kun je iets bedenken dat je de afgelopen maand gedaan hebt dat laat zien dat je van de gemeente houdt?&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Terwijl je ijverig Gods Woord bestudeert,<br /> bidt, aanbidt, zonden belijdt, getuigt aan nietchristenen<br /> en de verschillende aspecten van een<br /> gezond christelijk geloof onderhoudt, zal je ijver<br /> de hele groep beïnvloeden. Jouw passie zal anderen<br /> aansporen tot “liefde en<br /> goede daden”(Hebreeën<br /> 10:24). Besef je dat je met<br /> jouw voorbeeld meer kunt<br /> bereiken dan een hele<br /> maand onderwijs en aansporingen?<br /> Jij bent het bewijs<br /> dat een gepassioneerd leven<br /> mogelijk is... en niet alleen<br /> voor leiders.<br /> <br /> Ten tweede, terwijl je<br /> op zoek bent naar meer van<br /> God, zal Hij zichzelf aan jou<br /> openbaren. Hij geeft je nieuwe<br /> inzichten over Zijn liefde<br /> of meer begrip van Zijn heiligheid.<br /> Maar deze zegeningen<br /> zijn niet voor jou alleen.</div> Tue, 27 Oct 2009 20:11:21 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Maak Het Jouw Groep hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Maak Het Jouw Groep!</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}</div> Tue, 27 Oct 2009 19:52:37 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}<br /> <br /> In het centrum van Charleston, North Carolina,<br /> staat een oud kerkgebouw. De heldere kleuren<br /> van het gebrandschilderde glas compenseren de<br /> plechtigheid van de zware rode bakstenen. De in<br /> het glas aangebrachte afbeeldingen van Jezus en<br /> andere Bijbelse figuren filteren al het<br /> licht dat de kerk binnenvalt. Een<br /> handgesneden altaarstuk reikt tot de<br /> gewelven in het plafond. Iemand heeft<br /> ontzettend veel aandacht besteed aan<br /> details tijdens het ontwerpen en bouwen<br /> van dit huis van aanbidding. Boven<br /> de ingang, ingelegd in de bakstenen,<br /> hangt een kruis – het symbool<br /> en de kern van 2000 jaar Christendom.<br /> <br /> {{LeftInsert|1 Voordat je verder leest: schrijf in je eigen woorden een definitie op van het begrip ‘Bijbelse gemeenschap’.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Maar de tijden zijn veranderd. De behoefte<br /> aan een huis van aanbidding in<br /> het toeristische gebied van Charleston,<br /> is vervangen door de behoefte<br /> aan het vinden van goede plekken<br /> voor restaurants. Vandaar dat de<br /> voormalige Kerk van de Verlosser tegenwoordig<br /> het grillrestaurant “Mesa<br /> Grill” huisvest. De naam van de kerk,<br /> die gegraveerd staat op een marmeren<br /> plakkaat naast de ingang, ziet eruit<br /> alsof geprobeerd is deze met een<br /> zandstraler uit te wissen. In het glazen<br /> kastje waarin vroeger de kerkelijke<br /> activiteiten en het thema van de<br /> preek werden aangekondigd, hangt nu het menu<br /> van de dag. Waar vroeger hardhouten kerkbanken<br /> stonden, staan nu schreeuwerig beklede<br /> zitjes tussen potten met planten. Rockmuziek<br /> doordrenkt de atmosfeer; Sting heeft Händel vervangen<br /> zoals het avondmaalsbrood is vervangen<br /> door nacho’s. Geen van de eigenaren lijkt zich<br /> bewust van de onverenigbaarheden.<br /> <br /> ====BIJBELSE GEMEENSCHAP HERONTDEKKEN====<br /> <br /> Zoals de titel van dit hoofdstuk aankondigt, is<br /> dit een korte verhandeling over gemeenschap en<br /> is de “Mesa Grill” een geschikt voorbeeld voor<br /> wat er gebeurd is met de praktijk van christelijke<br /> relaties in de kerk van vandaag. We hebben de<br /> term gehouden en hebben het veranderd in iets<br /> wat niet eens in de verte weergeeft wat het betekent<br /> voor degene die het heeft gedefinieerd.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' ook de betekenis van de Joodse sabbat veranderde drastisch. Lees het gebod om de sabbat te heiligen (Exodus 20:8-10). Kijk nu eens hoe de joden het toepassen in Markus 3:1-6. Heeft God het zo bedoeld?}}<br /> <br /> Gemeenschap is zoals dat oude kerkgebouw.<br /> Mensen zijn begonnen de term te gebruiken om<br /> manieren van omgaan te beschrijven die nooit<br /> bedoeld zijn voor deze waardevolle gemeenschap<br /> van heiligen. En omdat God het gebruik heeft gemaakt,<br /> zouden we ons er beter van kunnen verzekeren<br /> dat we het gebruiken op de manier zoals<br /> Hij het bedoeld heeft – omdat God gemeenschap<br /> niet te koop zet. Denk aan de reactie van Jezus<br /> toen Hij erachter kwam dat de tempel werd gebruikt<br /> als een plaats om winst te maken.<br /> <br /> '''Wat gemeenschap niet is.''' Christenen hebben<br /> gemeenschap geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van elke warme menselijke interactie – vooral<br /> als we contact maken met iemand en ontdekken<br /> dat we gemeenschappelijke interesses, ervaringen<br /> of oogpunten hebben. Ik geniet van de openlucht.<br /> Trektochten maken, kanoën en vissen behoren<br /> tot mijn favoriete vrije tijdsactiviteiten. Als<br /> ik iemand ontmoet die de vreugden van de Rose<br /> River Trail in Shenandoah National Park kent, of<br /> de stroomversnellingen van de Youghgheny River<br /> heeft gekanood, of opgewonden raakt bij de eerste<br /> ruk aan de lijn die de aanval van een kleinbekbaars<br /> aangeeft, dan is ons gesprek onvermijdelijk<br /> geanimeerd en vriendelijk. Maar het is geen<br /> gemeenschap.<br /> <br /> Als ik tijd doorbreng met een broeder in Christus<br /> - volleyballend, pratend over gedeelde politieke<br /> meningen, of de laatste ontwikkelingen van<br /> een favoriete voetbalclub doornemend - kunnen<br /> we een heerlijke tijd hebben en een vriendschap<br /> verdiepen. Maar het is geen gemeenschap.<br /> <br /> Laat ik dit punt verder uitleggen. Gemeenschap<br /> is niet (tenminste niet noodzakelijkerwijs)<br /> met iemand naar een Bijbelstudie gaan, het delen<br /> van doctrines waar je in gelooft, of het bezoeken<br /> van een mannenbijeenkomst waar emoties diepgaan<br /> en passies groot zijn. Gemeenschap wordt<br /> niet gevonden in een ‘groepstherapiesessie’ waar<br /> deelnemers hun meest duistere gedachten onthullen<br /> – zelfs als iedereen in de groep christen is<br /> en een Bijbel bij zich heeft. Het is zelfs zo, dat<br /> twee christenen met elkaar getrouwd kunnen zijn<br /> en toch geen gemeenschap ervaren.<br /> <br /> Ik heb christenen horen klagen dat hun relaties<br /> oppervlakkig lijken en dat ze niet weten waarom.<br /> Wat ze vaak niet zien is, dat ook al hebben christenen<br /> relaties, niet alle relaties ook gemeenschap<br /> ervaren. God biedt ons in gemeenschap een<br /> waardevol, maar vaak verwaarloosd geschenk:<br /> een menselijke relatie die speciaal ontworpen is<br /> voor Zijn kinderen. Als God het zo belangrijk<br /> vindt, kunnen we maar beter op zoek gaan naar<br /> wat het wel is.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' zelfs als je Bijbelse gemeenschap verwaarloosd hebt, kan God datgene wat je gemist hebt herstellen. Dit principe zien we in Joël 2:25.}}<br /> <br /> '''Wat gemeenschap is.''' Gemeenschap is een<br /> unieke, christelijke, relationele ervaring. Alleen<br /> die, die door de Heilige Geest opnieuw geboren<br /> worden, kunnen gemeenschap hebben – wat de<br /> verwaarlozing ervan des te meer tragisch maakt.<br /> <br /> Het woord ‘gemeenschap’, zoals het gebruikt<br /> wordt in onze Bijbel is een vertaling van het<br /> Griekse woord ''koinonia''. Als het woord hardop<br /> uitgesproken wordt, doet het denken aan het Engelse<br /> woord ‘community’, wat logisch is, omdat<br /> ''koinonia'' de oorsprong is van dat woord. Maar helaas<br /> hebben politici en sociologen het woord<br /> ‘community’ effectief geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van ‘een groep die in een bepaald onderwerp<br /> is geïnteresseerd’, zodat we aanvullende<br /> woorden nodig hebben om tot de volle betekenis<br /> te komen. Hier kan de Nieuwe Bijbelvertaling helpen.<br /> Daarin wordt ''koinonia'' vertaald als<br /> ‘gemeenschap’, maar ook als ‘verbondenheid’ en<br /> ‘delen’ (in de volgende verzen zijn deze woorden<br /> ter verduidelijking onderstreept).<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ze bleven trouw aan het onderricht van de<br /> Apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap,<br /> braken het brood en wijdden zich aan<br /> het gebed.” (Hand. 2:42)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Nu u door Christus zozeer bemoedigd wordt<br /> en liefdevol getroost, nu er dan onder u zo’n<br /> grote verbondenheid met de Geest is, zo veel<br /> ontferming en medelijden.” (Filp. 2:1)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“... Ik bid dat het geloof dat u met ons deelt u<br /> een dieper inzicht geeft in al het goede dat ons<br /> nader tot Christus brengt.” (Filemon 1:6)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat is gemeenschap zoals gedefinieerd in het<br /> Nieuwe Testament? Precies dit: samen verbonden<br /> zijn in het leven en de<br /> waarheid die door de<br /> Heilige Geest mogelijk<br /> zijn door onze eenheid<br /> met Christus. Gemeenschap<br /> is iets gemeenschappelijks<br /> delen op het<br /> diepst mogelijke niveau<br /> van menselijke relatie –<br /> onze ervaring met God<br /> zelf<br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Een telefoontje op het allerlaatste moment om te vertellen dat onze muzikanten die avond niet naar de kleine groep konden komen. Terwijl we de deur uitliepen, pakte ik nog even een aanbiddings-cd’tje. Toen ik de cd opzette, bracht de zachte muziek sommigen gelijk in aanbidding. Met hun ogen dicht en opgeheven handen uitten ze hun liefde aan God. De anderen echter waren in lachen uitgebarsten. Ik dacht dat de Heilige Geest op onze groep was neergedaald. Maar het muzikale tussenspel was veel te lang. En plotseling herinnerde ik me dat thuis de<br /> cd’s en hoesjes door elkaar lagen en werd al snel duidelijk dat enkelen van ons de afgelopen minuten hadden aanbeden op de muziek van ''John Tesh live at Red Rocks''.<br /> <br /> '''– Mario Stemberger (Holly Hill, Florida)'''}}<br /> <br /> <br /> ''Samen verbonden<br /> zijn... leven en waarheid...<br /> delen in gemeenschappelijkheid...<br /> menselijke<br /> relatie... ervaring<br /> van God'' – deze gedeelten<br /> omvatten de kern<br /> van de unieke christelijke<br /> ervaring van gemeenschap.<br /> Mogelijkheden om<br /> verliefd te worden, te<br /> trouwen, zich voort te<br /> planten, een carrière na<br /> te jagen, te gaan bungee-jumpen, te voetballen,<br /> of naar school te gaan zijn beschikbaar voor de<br /> mensheid in het algemeen. Maar alleen christenen<br /> kunnen gemeenschap ervaren. Alleen al om<br /> deze reden, zou deze unieke kwaliteit van een<br /> christelijk bestaan buitengewoon waardevol voor<br /> ons moeten zijn. We zouden vurig de betekenis<br /> ervan moeten onderzoeken zodat we Zijn schatten<br /> ten volle kunnen ervaren. Mijn oprechte hoop<br /> is dat dit hoofdstuk je zal brengen tot het zoeken<br /> van een diepere ervaring van gemeenschap.<br /> <br /> ====BEGINNEN MET GOD====<br /> <br /> Gemeenschap met God is een eerste voorwaarde<br /> voor gemeenschap met anderen. Dit is de<br /> uitdrukkelijke boodschap van Johannes in zijn<br /> eerste Bijbelbrief:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen<br /> we ook aan u, opdat ook u met ons<br /> verbonden bent. En verbonden zijn met ons<br /> is verbonden zijn met de Vader en met zijn<br /> Zoon Jezus Christus… Als we zeggen dat we<br /> met Hem verbonden zijn terwijl we onze weg<br /> in het duister gaan, liegen we en leven we<br /> niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze<br /> weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is,<br /> dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt<br /> het bloed van Jezus, Zijn Zoon, ons van alle<br /> zonde.” (1 Johannes 1:3,6-7)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> De argumentatie van Johannes is misschien<br /> niet zo direct als de moderne lezer het graag zou<br /> willen, maar zijn logica is duidelijk. Johannes en<br /> zijn medeleraren (de ‘wij’ in de Bijbelpassage)<br /> hebben de waarheid ontdekt<br /> door het leven en het onderwijs<br /> van Jezus. Dit heeft hen<br /> toegang gegeven tot gemeenschap<br /> met God en met de naar<br /> de hemel opgevaren Verlosser.<br /> Deze gemeenschap bestaat<br /> niet alleen ''met'' God, maar ''tussen'' en ''temidden van'' hen die<br /> ‘leven volgens de waarheid’.<br /> Zonde (“onze weg in het duister<br /> gaan”) verontreinigt niet<br /> alleen onze gemeenschap met<br /> God, maar hindert ook de gemeenschap<br /> met elkaar. “Onze<br /> weg in het licht gaan” - gehoorzaam zijn aan<br /> Gods Woord en het belijden van onze zonden<br /> wanneer we ongehoorzaam zijn - zou moeten resulteren<br /> in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|“[Gemeenschap is] de dingen die God ons over Zichzelf bekend heeft gemaakt delen met onze medegelovigen, in de hoop dat het hen zal helpen Hem beter te leren kennen en het hun gemeenschap met Hem zal verrijken. Ten tweede is gemeenschap een verlangen met anderen te delen wat God over Zichzelf bekend heeft gemaakt, als een middel om zelf bekrachtigd,<br /> vernieuwd en onderwezen te worden.”<br /> <br /> '''– J.I. Packer'''}}<br /> <br /> Kortom, gemeenschap met anderen begint met<br /> een eerlijke, open en gehoorzame relatie met<br /> God die gegrond is in de waarheid van Zijn<br /> Woord. ''Hoe we deze relatie delen met anderen -<br /> hoe we worstelen met het begrip waarheid en onze<br /> strijd om het toe te passen in ons leven - dat<br /> is de essentie van gemeenschap.''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Psalmen 15:1-2 en 51:6. Hoe belangrijk is het om oprecht en waarheidsgetrouw te zijn om een goede relatie met God te kunnen onderhouden?}}<br /> <br /> Derhalve heeft gemeenschap één bron en twee<br /> middelen. Die ene bron is God. De twee middelen<br /> – beiden moeten worden gezien in het licht van<br /> de Bijbel – zijn het werk van de Heilige Geest direct<br /> in onze harten en het werk van de Heilige<br /> Geest door andere christenen heen.<br /> <br /> Dit horende zullen sommigen die dit lezen in<br /> de verleiding komen om uit de bus te stappen die<br /> hen brengt naar gemeenschap. Relaties, zelfs die<br /> tussen gelovigen, zitten vaak vol met problemen.<br /> Het nastreven van relaties is, het ons openstellen<br /> voor pijn, misverstanden en ongemak, want onze<br /> relaties zullen onvermijdelijk worden beïnvloed<br /> door onze zonden.<br /> <br /> Misschien denk je dat gemeenschap met God<br /> het enige is wat je nodig hebt. Is het immers niet<br /> zo dat de Bijbel ons leert dat God en Zijn Woord<br /> voldoende zijn voor al onze noden met betrekking<br /> tot het leven en godvruchtigheid?<br /> Dat is waar. De fout zit hem echter<br /> in het beperken van de manieren<br /> die God gebruikt om ons te helpen<br /> de waarheid toe te passen in ons<br /> leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Heb jij één van deze veel voorkomende technieken wel eens gebruikt om Gods stem ‘uit te zetten’? <br /> <br /> *De technische vergissing: aannemen dat God nooit tegen jou zal spreken door iemand die niet op een specifiek niveau van volwassenheidof heiligheid zit. <br /> <br /> *’s Werelds oudste excuus (zie Genesis 3:11-13): aannemen dat, wanneer meerdere mensen betrokken zijn bij een zonde, wat jij gedaan hebt op de een of andere manier minder erg is dan wanneer je alleen had gehandeld.<br /> <br /> *De Jona-methode: wegrennen van Gods leiding voor je leven, omdat je denkt dat je de gevolgen misschien niet zo zal waarderen. <br /> <br /> *Het Petrus-probleem (zie Markus 14:27-31, 66-72): meer geloof hebben in wat je over je eigen sterke punten zegt dan in wat God over je zwakheden zegt.}}<br /> <br /> <br /> Slechts de Heilige Geest kan het<br /> Woord van God verduidelijken, zodat<br /> we het begrijpen en ons de<br /> kracht geeft eraan gehoorzaam te<br /> zijn. ''De Heilige Geest kiest er echter<br /> vaak voor om andere mensen te gebruiken<br /> als instrument om Zijn<br /> waarheid aan ons te communiceren.''<br /> Wie zijn wij om met Hem te redetwisten?<br /> Natuurlijk zal Hij Bijbelse<br /> leraren gebruiken door middel van<br /> preken, boeken en cassettebandjes.<br /> Maar Hij zal ook Jan en alleman gebruiken<br /> in jouw kleine groep – en<br /> hier wringt de schoen. We kunnen<br /> leraren negeren, boeken dichtslaan<br /> en cassettebandjes uitzetten. En als<br /> we wel opletten, kunnen we ze toepassen<br /> op de manier die ons het<br /> beste uitkomt. Het zijn echter de<br /> mensen die het dichtste bij ons<br /> staan die, als ze hun taak binnen de<br /> gemeenschap serieus nemen, ons<br /> niet zullen toestaan Gods aansporingen zo gemakkelijk<br /> te negeren.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:5''' Wat betekent het, om elkaar toe te behoren?}}<br /> <br /> Wij zijn als de Israëlieten die trokken door de<br /> wildernis, als de discipelen, dicht opeengepakt in<br /> de bovenkamer nadat Jezus ten hemel was opgevaren<br /> en als de pelgrims die aan boord van de<br /> Mayflower naar Amerika voeren. De negatieve<br /> kijk op de dingen is dat we met elkaar zitten opgescheept<br /> – begrenst door een woestijn, een vijandig<br /> Jeruzalem of een woeste zee. Maar<br /> ‘opgescheept zitten’ is geen Bijbels principe. Beter<br /> gezegd ''we horen bij elkaar''. We zijn pelgrims<br /> op weg naar het beloofde land, geroepen elkaar<br /> te helpen op deze weg. God heeft gemeenschap<br /> gekozen als een voornaam middel voor het leven<br /> als onderdeel van Zijn lichaam.<br /> <br /> ====MIDDELEN OM TOT GEMEENSCHAP TE KOMEN====<br /> <br /> Hebt u ooit gehoord van de zinsnede ‘een manier<br /> om genade te verkrijgen’? In de theologie<br /> wordt daarmee gerefereerd aan de dingen die we<br /> kunnen doen, zoals bidden of mediteren op een<br /> Bijbelstuk, om onszelf in een positie te plaatsen<br /> waarin we dingen van God kunnen ontvangen.<br /> Gemeenschap is ook een manier om genade te<br /> verkrijgen. Het is een manier om op een plek te<br /> komen waar God ons wil ontmoeten. Dus is de<br /> volgende vraag: wat zijn de manieren om ''gemeenschap''<br /> te verkrijgen? Wat kunnen we doen<br /> om ons op de juiste manier te positioneren voor<br /> het ervaren van gemeenschap?<br /> De lijst is lang.<br /> <br /> {{RightInsert|“Die eerste christenen uit Handelingen 2 wijdden zichzelf niet toe aan sociale bezigheden, maar aan een relatie – een relatie die bestond uit het samen delen van het leven met God door de inwoning van de Heilige Geest. Ze hadden begrepen dat ze deze relatie waren aangegaan door het geloof in Jezus Christus. Door hun eenheid met Christus werden ze gevormd tot een geestelijke, organische gemeenschap… Dit idee moeten we gaan toepassen. Gemeenschap houdt in dat je elkaar toebehoort in het lichaam van Christus, met alle bijbehorende voorrechten en verantwoordelijkheden die een dergelijke relatie met zich meebrengt.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> '''Samen God aanbidden.''' Aanbidding<br /> is een middel om gemeenschap<br /> met God te ervaren<br /> door het overdenken en verkondigen<br /> van waarheid betreffende<br /> Hem, Hem onze dankbaarheid<br /> te tonen en Zijn nabijheid<br /> te ervaren. Zoals ons<br /> eerder duidelijk werd uit Zijn<br /> Woord, leidt gemeenschap met<br /> God - inclusief aanbidden - tot<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Bid voor elkaar''' en besteed<br /> daarbij speciale aandacht aan<br /> de lasten die op ons drukken<br /> en hoe God aan het werk is in<br /> onze levens. Door samen te<br /> bidden kan je ontdekken hoe ver iemand anders<br /> in zijn gemeenschap met God staat en wat de<br /> kenmerken van zijn relatie met de Heer zijn.<br /> <br /> '''Gebruik je geestelijke gaven''' om anderen te<br /> helpen groeien in God. Als gemeenschap verbonden<br /> zijn in de Geest betekend, bestaat er dan een<br /> grotere verbondenheid dan elkaar te dienen door<br /> genadegaven die ons door de Geest gegeven<br /> zijn?<br /> <br /> '''Draag elkaars lasten.''' Paulus zei het zo:<br /> ''“Broeders en zusters, wanneer u merkt dat een<br /> van u een misstap heeft begaan, moet u, die<br /> door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig<br /> weer op het rechte pad brengen. Pas op dat u<br /> niet ook zelf tot misstappen wordt verleid. Draag<br /> elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus<br /> na.”'' (Galaten 6:1-2) We hebben allemaal lasten<br /> en, zoals ik mijn voorganger C.J. Mahaney eens<br /> hoorde zeggen, we hebben de verantwoordelijkheid<br /> om deze lasten te communiceren zonder van<br /> anderen goddelijke openbaringen te verwachten<br /> die hen duidelijk maken wat onze lasten zijn. Dit<br /> proces hoeft echter niet moeilijk te zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''HUISREGELS VOOR GODS FAMILIE'''<br /> <br /> #Bewaar onder elkaar de vrede (Markus 9:50)<br /> #Heb elkaar lief (Joh. 13:34)<br /> #Wees met elkaar verbonden (Rom. 12:5)<br /> #Wees elkaar toegewijd (Rom. 12:10)<br /> #Eer elkaar (Rom. 12:10)<br /> #Wees blij met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Huil met elkaar (Rom.12:15)<br /> #Leef in vrede met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Aanvaard elkaar (Rom. 15:7)<br /> #Wijs elkaar terecht (Rom.15:14)<br /> #Groet elkaar (Rom.16:16)<br /> #Wees eensgezind (1 Kor. 1:10)<br /> #Wacht op elkaar (1 Kor. 11:33)<br /> #Zorg voor elkaar (1 Kor. 12:25)<br /> #Dien elkaar (Gal. 5:13)<br /> #Draag elkaars lasten (Gal. 6:2)<br /> #Wees vriendelijk voor elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Vergeef elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Onderwerp u aan elkaar (Ef.. 5:21)<br /> #Verdraag elkaar (Kol. 3:16)<br /> #Onderwijs en bouw elkaar op (Kol. 3:16)<br /> #Bemoedig elkaar (1 Thess. 5:11)<br /> #Bouw elkaar op (1 Thess. 5:11)<br /> #Spoor elkaar aan (Heb. 10:24)<br /> #Wees gastvrij voor elkaar (1 Pet. 4:9)<br /> #Gebruik je gaven om elkaar op te bouwen (1 Pet. 4:10)<br /> #Wees nederig (1 Pet. 5:5)<br /> #Belijd elkaar uw zonden (Jak. 5:16)<br /> #Bid voor elkaar (Jak. 5:16)<br /> #Wees met elkaar verbonden (1 Joh. 1:7)}}<br /> <br /> Op een dag zat ik<br /> met drie andere stafleden<br /> in een kerkkantoor.<br /> We waren bezig<br /> met het beëindigen<br /> van een zakelijke ontmoeting.<br /> Toen we opstonden<br /> om te vertrekken,<br /> zei ik simpelweg:<br /> “Ik moet jullie laten<br /> weten wat er in mijn<br /> hart omgaat.” Dat was<br /> alles wat nodig was om<br /> het proces in gang te<br /> zetten.<br /> <br /> Minder dan een<br /> maand geleden hadden<br /> we een achtjarige jongen<br /> begraven die aan<br /> kanker was gestorven.<br /> Matt was niet slechts<br /> een gemeentelid; hij<br /> was een vriend voor<br /> mij en mijn familie geweest.<br /> Sindsdien had<br /> ik een zwaar gevoel,<br /> een droefheid. Ik wist<br /> niet zeker of de bron<br /> daarvan zuiver was en<br /> of ik er op de juiste<br /> manier mee omging.<br /> <br /> Mijn vrienden luisterden<br /> aandachtig terwijl<br /> ik probeerde mijn<br /> gevoelens uit te leggen.<br /> Maar ze probeerden<br /> me niet alleen te<br /> troosten. Ze stelden<br /> me ook indringende<br /> vragen over kwesties<br /> als zelfmedelijden, piekeren<br /> en een trots verantwoordelijkheidsgevoel.<br /> De vereiste moed om<br /> zulke vragen te stellen aan iemand zo verdrietig<br /> als ik, maar het was nodig dat die vragen gesteld<br /> werden en ik had op dat moment niet voldoende<br /> wijsheid om ze aan mezelf te stellen.<br /> <br /> Toen mijn vrienden klaar waren met vragen<br /> stellen, wist ik dat iemand me begreep – en niet<br /> alleen op een emotioneel niveau. Ze hadden me<br /> geholpen mijn hart te onderzoeken. Hun raad?<br /> Kijk uit voor bepaalde verleidingen, maar verder<br /> ben je gewoon aan het rouwen, John. De droefheid<br /> die je voelt is een normaal onderdeel van de<br /> pijnlijke verliezen die we meemaken in het leven.<br /> <br /> Was ik verlost van mijn verdriet op dat moment?<br /> Verliet ik het kantoor dansend van vreugde?<br /> Nee. Maar drie andere mannen droegen nu<br /> mijn last met mij mee. Ik voelde een last van me<br /> afvallen.<br /> <br /> Het is belangrijk dat we lasten van onze ''beproevingen''<br /> communiceren. Niet alleen de uiterlijke<br /> moeilijkheden van bijvoorbeeld een baan verliezen<br /> of ziek zijn, maar ook de innerlijke conflicten.<br /> Het is ook belangrijk de lasten van onze ''angsten''<br /> te communiceren. Wij vinden die vaak beschamend,<br /> maar ze kunnen ons hart beheersen.<br /> Wat een treurnis als christenen gebukt gaan onder<br /> hun lasten, omdat ze geen hulp wilden ontvangen<br /> van hun gemeenschap!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Job 2:11-13. Is het altijd het beste om gelijk tot de kern te komen als we proberen om iemand raad te geven of om iemand te troosten?}}<br /> <br /> '''Delen van geestelijke ervaringen.''' Sinds ze<br /> op de middelbare school zat, houdt mijn vrouw<br /> Nancy een dagboek bij van haar stille tijd met<br /> God. Het is niet ongebruikelijk voor haar om delen<br /> van dat dagboek aan mij voor te lezen. Ik, op<br /> mijn beurt, deel ook soortgelijke zaken met haar.<br /> Het neemt vaak maar vijf minuten in beslag.<br /> Toch is het evenzeer een moment van waardevolle<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Belijd elkaar je zonden''' – voordat iemand<br /> anders je met je zonden confronteert. Deze overduidelijke<br /> bron van hulp in het overwinnen van<br /> zonden wordt vaak verwaarloosd vanwege dwaze<br /> trots. ''“Beken elkaar uw zonden”, ''schrijft Jakobus'',<br /> “en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het<br /> gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist<br /> zijn uitwerking niet.”'' (Jakobus 5:16).<br /> <br /> '''Vermaan elkaar''' wanneer we zien dat iemand<br /> heeft gefaald zijn zonden te herkennen en er verantwoordelijkheid<br /> voor te nemen. Paulus schrijft<br /> dat wanneer we zien dat een broeder een misstap<br /> heeft begaan, we hem daarop moeten wijzen en<br /> we moeten proberen hem weer op het rechte pad<br /> te brengen (Galaten 6:1). Dit mag dan wel ongemakkelijk<br /> zijn, ''het is gemeenschap''. En wanneer<br /> het ons aanvankelijk niet lukt om een zondigende<br /> broeder van zijn zonde te overtuigen, leert Jezus<br /> ons om de kring van gemeenschap te vergroten<br /> om er zeker van te zijn dat de vermaning juist is<br /> en dat er alles aan wordt gedaan om de broeder<br /> weer op het rechte pad te brengen (Mattheüs<br /> 18:15).<br /> <br /> Vermanen (zie hoofdstuk vijf) is een van de<br /> moeilijkste aspecten van gemeenschap, omdat<br /> het vaak onenigheid en conflicten met zich meebrengt.<br /> Bovendien moet diegene die vermaant<br /> niet raar opkijken als zijn eigen motieven ook<br /> worden getoetst door de gemeenschap en blijkt<br /> dat ze gebrekkig zijn. Zonder dit dynamische onderdeel<br /> van gemeenschap zouden we echter delen<br /> van ons leven ommuren, waardoor we ons<br /> zouden afsluiten voor andere gelegenheden voor<br /> gemeenschap.<br /> <br /> '''Dien elkaar in praktische zin.''' Om effectief<br /> te kunnen dienen is het nodig elkaars noden te<br /> kennen. Het ontdekken van deze noden is vaak<br /> het gevolg van gemeenschap. Stel je eens voor<br /> dat een stel uit je groep opbiecht dat ze worstelen<br /> met buitengewone conflicten als gevolg van<br /> verwaarlozing van hun huwelijk. Gemeenschap<br /> zou wel eens kunnen inhouden dat je een weekend<br /> op hun kinderen past, zodat de ouders een<br /> weekendje weg kunnen om aan hun relatie te<br /> werken.<br /> <br /> We moeten er echter voor oppassen te denken<br /> dat het simpelweg uitvoeren van deze principes<br /> automatisch zal resulteren in gemeenschap. Onthoud<br /> dat dit ‘manieren om gemeenschap te verkrijgen’<br /> zijn. Ze brengen je in een positie waar<br /> gemeenschap plaats ''kan'' vinden, niet waar gemeenschap<br /> plaats ''zal'' vinden. Echte gemeenschap<br /> is het werk van de Heilige Geest en vindt<br /> plaats door genade. En zoals bij het stijldansen:<br /> je hebt er twee mensen voor nodig en niet iedereen<br /> heeft zin om te dansen. Niettemin ontneemt<br /> het niet toepassen van deze ''manieren om gemeenschap<br /> te verkrijgen'' ons de gelegenheid om<br /> gemeenschap te ervaren als een ''manier waardoor<br /> we genade verkrijgen.''<br /> <br /> ====STRUIKELBLOKKEN VOOR GEMEENSCHAP====<br /> <br /> {{RightInsert|'''SAMEN IN PRAKTIJK BRENGEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Toen we voor het eerst deze kerk bezochten viel het ons op hoe open de oudsten waren over hun levens. We gingen naar een kleine groep en ontdekten dat de leiders, Tom en Julie, net zo eerlijk waren, net als de groepsleden. In een discussie over lijden en Gods soevereiniteit hoorden we over de dood van de zoon van een van hen. Bruce en ik leerden om God te vragen<br /> om te voorzien in onze noden, maar we hadden nooit gehoord hoe ‘lijden’ in het christelijke leven paste. We zagen hoe Bijbelse waarheden in de levens van mensen werden toegepast en we<br /> kregen honger naar meer.<br /> <br /> Een andere keer was ik geraakt door de nederige manier waarop Julie de groep vroeg om gebed voor haar moeilijkheden op bepaalde gebieden. <br /> <br /> De nederigheid van de groepsleden hielp ons om hun visie op onze tekortkomingen aan te nemen. Toen Julie mij vertelde dat mijn oudere dochter zich respectloos tegen haar had gedragen, schaamde ik me diep. Maar toen realiseerden Bruce en ik ons dat God ons een gebied onthulde dat we verwaarloosd hadden. Hierdoor werden we consequenter in het trainen en onderwijzen van onze kinderen. <br /> <br /> De nederigheid van onze groep, het verlangen om te veranderen en de serieuze bereidheid om te helpen hielpen ons bij het delen van onze noden, moeilijkheden, verlangens en zonden. Kortgeleden belde ik in tranen Julie op wegens drukte en financiële problemen en bovendien een zware studiedag. Ze was zo bemoedigend! Voordat ik deze kerk bezocht zou ik niet de moed hebben gehad om een medekerklid om gebed en hulp te vragen in zo’n moeilijke situatie! <br /> <br /> We hebben geleerd dat we niet kunnen groeien in de Heer zonder een sterke kerk en sterke christelijke vrienden. Als Gods waarheid onthuld is, hebben we mensen van vlees en bloed nodig die ons helpen deze waarheid toe te passen en het samen met ons in praktijk brengen. <br /> <br /> '''– Laura Grabow (Darnestown, MD)'''}}<br /> <br /> In een artikel over gemeenschap<br /> noemt J.J. Packer vier<br /> struikelblokken voor het genieten<br /> van deze specifieke<br /> vorm van leven in de Heilige<br /> Geest, namelijk onafhankelijkheid,<br /> formaliteit, bitterheid en<br /> elitarisme.<br /> <br /> '''Onafhankelijkheid'''. Deze<br /> zonde communiceert aan God<br /> en aan anderen dat we zelf<br /> bekwaam genoeg zijn. Het uit<br /> zichzelf in een gebrek aan gebed<br /> (een product van onze<br /> illusie dat we God niet nodig<br /> hebben) en een gebrek aan<br /> gemeenschap (een product<br /> van onze illusie dat we elkaar<br /> niet nodig hebben).<br /> <br /> De afgelopen 30 jaar zijn<br /> christenen gefascineerd geweest<br /> door 1 Korinthiërs 12<br /> en andere nieuwtestamentische<br /> passages over de gaven<br /> van de Geest. De onderliggende<br /> gedachte was vaak: “Wat<br /> zijn mijn gaven?” Als het onze<br /> intentie is om te dienen, dan<br /> is dit een goede vraag om aan<br /> onszelf te stellen. Als je het<br /> hoofdstuk echter in zijn geheel<br /> leest komt de boodschap<br /> naar voren ''dat we elkaar nodig<br /> hebben'', want verschillende<br /> mensen hebben verschillende<br /> gaven. Zonder gemeenschap<br /> kunnen wij niet de persoon<br /> worden die God wil dat<br /> we worden, zoals een lichaam<br /> dat niet volledig kan functioneren<br /> zonder ogen, handen of<br /> oren.<br /> <br /> In onze onafhankelijkheid<br /> hebben we de neiging om gemeenschap<br /> te negeren, totdat<br /> we in een crisissituatie terechtkomen<br /> en wel moeten<br /> erkennen dat we de gemeenschap nodig hebben.<br /> Dan haasten we ons om relaties op te bouwen,<br /> precies op het moment waarop we daar de minste<br /> tijd voor hebben en waarop anderen (terecht,<br /> als je naar de voorgeschiedenis kijkt) juist hebben<br /> geconcludeerd dat wij niet geïnteresseerd<br /> zijn in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jesaja 14:12-15. Als alleen God echt onafhankelijk is, wat laat ons streven naar onafhankelijkheid dan zien?}}<br /> <br /> '''Formaliteit'''. Het woord roept beelden op van<br /> een debutantenbal en het proberen te herinneren<br /> welke vork je ook weer dient te gebruiken bij een<br /> chique diner. Maar hier betekent het slechts de<br /> regels en standaards die we onbewust toepassen<br /> wanneer we in gezelschap zijn. Soms zijn deze<br /> regels neutraal, maar soms zijn<br /> ze een hindernis voor gemeenschap.<br /> Denk bijvoorbeeld aan de<br /> ongeschreven regels in sommige<br /> gezinnen: “Praat niet over je<br /> privé-leven met andere mensen.”<br /> Daarmee zul je niet echt<br /> gemeenschap bereiken in een<br /> kerk!<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Heb je enkele gewoontes of karaktertrekken die je ervan weerhouden om te groeien in Christus door gemeenschap?<br /> <br /> Enkele suggesties:<br /> <br /> *Door mijn achtergrond ben ik van nature stoïcijns en gereserveerd, dus ik ben geneigd om mezelf in toom te houden.<br /> *Ik heb ooit christelijke gemeenschap uitgeprobeerden ik gaf veel meer dan ik ontving, dus nu geef ik mezelf niet meer. <br /> *Ik was enig kind, dus daarom houd ik alles voor mezelf. <br /> *Mijn broers en zussen waren diegenen die altijd om aandacht vroegen, dus ik hield mijzelf op de achtergrond.<br /> *Misschien ga ik verder met dit gemeenschapgedoe, maar alleen als iemand anders de eerste stap zet..}}<br /> <br /> Ook in onze kleine groep kunnen<br /> we in formaliteit vervallen,<br /> terwijl het juist de plaats is<br /> waar spontaniteit en openheid<br /> nodig zijn. Om eerlijk te zijn<br /> vind ik dat vele kleinegroepavonden<br /> zo voorspelbaar zijn als<br /> enig andere liturgie (en dat zeg<br /> ik niet om kerken die een liturgie<br /> gebruiken naar beneden te<br /> halen). De leider volgt een standaardprocedure.<br /> Het zijn steeds<br /> dezelfde mensen die bidden, het<br /> Woord lezen en over hun problemen<br /> praten. Elke keer weer.<br /> <br /> Maar gemeenschap is geestelijk - ‘van de Geest’<br /> - en dat zouden onze bijeenkomsten ook moeten<br /> zijn. Zoals de dagelijkse behoeften en interesses<br /> veranderen, zo zou ook de inhoud van onze<br /> bijeenkomsten moeten veranderen: de Geest<br /> is namelijk voortdurend en op verschillende manieren<br /> in ons aan het werk om ons te veranderen<br /> naar het beeld van Christus.<br /> <br /> We moeten ons aanpassen aan Zijn werk en<br /> anderen uitnodigen om ons te helpen. Ik zeg niet<br /> dat er geen planning of vast kader mag zijn voor<br /> een bijeenkomst, maar juist dat het plan zo moet<br /> zijn dat er voor iedereen gelegenheid is om het<br /> werk van de Geest in zijn of haar leven te delen.<br /> <br /> '''Bitterheid'''. Bitterheid in de context van een<br /> kleine groep is een zondige reactie op iets dat is<br /> misgegaan in een relatie. Denk eens na over de<br /> volgende aspecten:<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' waarom wilden Jozefs broers hem vermoorden? Wat was er misgelopen in hun relatie? (zie Genesis 37)}}<br /> <br /> *Onvervulde verwachtingen: ''“Ik heb hem uitgenodigd<br /> voor de lunch, maar hij heeft bedankt.”;<br /> “Ik heb mijn leven voor haar opengesteld,<br /> maar ik kreeg geen respons.”; “Ik<br /> dacht dat we hechte vrienden zouden worden,<br /> maar in plaats daarvan gaat hij nu<br /> meer met iemand anders om.”<br /> *''Gekrenkte trots:'' “Je terechtwijzing was niet<br /> juist, ik ben beledigd dat je ook maar denkt<br /> dat ik ooit zoiets zou doen. Ik open mijn<br /> hart niet weer voor je.”<br /> *''Jaloezie:'' “Waarom is hij de leider van de<br /> kleine groep? Zien de oudsten niet dat ik<br /> veel meer gaven en talenten heb?”''<br /> *Roddel en laster. Wat is roddel?: Aan iemand<br /> gevoelige en negatieve informatie<br /> over iemand anders verstrekken, terwijl de<br /> ontvanger part noch deel heeft aan het probleem<br /> noch aan het bijdragen van de oplossing.<br /> Laster, het verspreiden van negatieve<br /> informatie met de bedoeling om hem of haar<br /> te schaden, heeft de neiging om de mensen<br /> die gelasterd worden, verbitterd te maken.<br /> Als mensen hier niet op gewezen worden,<br /> zullen roddel en laster zorgen voor wantrouwen,<br /> bitterheid en een muur van vijandigheid<br /> waardoor gemeenschap niet kan groeien.<br /> Erger nog, deze zonden creëren kliekjes<br /> binnen de groep, die er voor zorgen dat de<br /> gelovigen alleen maar verder van elkaar<br /> verwijderd worden.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Iemand die terechtwijst moet het dappere hart van een leeuw hebben als hij niet wil afhaken en de zachte hand van een dame om succes te behalen.”<br /> <br /> '''– George Swinnock'''}}<br /> <br /> '''Elitarisme'''. Deze neerbuigende houding tegenover<br /> mensen die we minder volwassen dan<br /> onszelf achten, dooft gemeenschap – of maakt er<br /> een benauwde éénrichtingsstraat van. Elitarisme<br /> vinden we in een dergelijk soort denken: “Ik kan<br /> hem wel helpen, maar hij is niet geestelijk<br /> volwassen genoeg om mij te laten<br /> groeien. Ik open mijn hart alleen voor<br /> mensen die volwassen genoeg zijn om<br /> mijn problemen aan te kunnen.” Of we<br /> vormen kliekjes die geworteld zijn in<br /> trots: “Ik ben hier al heel lang en ik<br /> heb mijn relaties al gevormd. Deze lieden zouden<br /> zich juist prettiger moeten voelen bij aanwas van<br /> nieuwer leden.”<br /> <br /> ====HOE KOM IK VAN HIER NAAR DAAR?====<br /> <br /> '''Stel vragen.''' Wanneer we eenmaal ingezien<br /> hebben wat de waarde is van gemeenschap, is<br /> het eigenlijk heel eenvoudig om mogelijkheden te<br /> creëren. Stel mensen geen oppervlakkige vragen.<br /> Laat het: “Hoe gaat ie?” achterwege, maar vraag<br /> in plaats daarvan: “Wat is God op dit moment in<br /> jouw leven aan het doen?” “Welke invloed heeft<br /> die en die gebeurtenis op je leven gehad?” “Wat<br /> kunnen we hier volgens jou van leren?”<br /> <br /> We vinden het moeilijker om zulke vragen te<br /> ''stellen'' dan om ze te beantwoorden. De meesten<br /> van ons verlangen ernaar om hun lasten, moeilijkheden,<br /> successen en interesses met anderen<br /> te delen - er ontbreekt vaak een broer of een zus<br /> met een luisterend oor.<br /> <br /> '''Wees bereidwillig.''' De rivier van gemeenschap<br /> kan stromen wanneer we bereid zijn om<br /> informatie over onze innerlijke toestand te delen<br /> met anderen, ''niet om verlicht te worden van het<br /> probleem van éénzaamheid, maar om een eerlijke<br /> beoordeling te krijgen over hoe we met de situatie<br /> omgaan en hoe we kunnen veranderen.'' We<br /> zullen maar zelden een terechtwijzing krijgen, als<br /> we er niet om vragen. Onlangs vroeg een vriend<br /> van me of we onder vier ogen konden spreken.<br /> Hij worstelde met de verleiding van een hardnekkige<br /> zonde en zijn verzoek aan mij was er één<br /> om te onthouden: “''Ik waardeer je steun wanneer<br /> ik een worsteling of zonde belijd, maar ik heb<br /> meer nodig dan je steun en begrip. Ik wil dat je<br /> me stevig terechtwijst. Zorg alsjeblieft dat je<br /> mijn aandacht krijgt door me duidelijk terecht te<br /> wijzen.”'' Deze man geniet van diepe gemeenschap<br /> en ook groeit hij in zijn relatie met God,<br /> omdat hij erkent dat hij hulp nodig heeft en omdat<br /> hij weet dat de Geest anderen gebruikt om<br /> hem inzicht te geven.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Titus 1:12-13. Wat bewoog Paulus om mensen soms stevig te vermanen?}}<br /> <br /> '''Benut kant-en-klare mogelijkheden.''' Er zijn<br /> twee dingen die ik in gedachten houd als ik me<br /> voorbereid: ten eerste, welk onderwerp brengt<br /> God in mijn leven onder de aandacht - een zonde<br /> of een verleiding, een mogelijkheid, een keuze, of<br /> onduidelijkheid over iets. Ik ben bereid en sta<br /> open om advies te ontvangen over dit onderwerp.<br /> Even praktisch gesproken, niet iedereen komt altijd<br /> aan de beurt, dus zullen we niet overal aan<br /> toe kunnen komen op die avond, maar ik ben er<br /> in ieder geval op voorbereid voor het geval we er<br /> wel aan toekomen. (En zo niet, dan zoek ik naar<br /> andere mogelijkheden.) Ten tweede probeer ik<br /> me voor elke bijeenkomst te herinneren welke<br /> zaken er eerder ter sprake zijn gebracht, zodat ik<br /> mijn zorg kan uiten en gemeenschap bevorder<br /> door er op terug te komen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:13 en 1 Petrus 4:9. Is gastvrijheid een aanbeveling of een gebod ?}}<br /> <br /> Mijn groep komt in twee verschillende settings<br /> bij elkaar: als echtparen (we zijn allemaal getrouwd)<br /> en mannen en vrouwen gescheiden. We<br /> gebruiken dan ons onderscheidingsvermogen om<br /> te bepalen welke onderwerpen geschikt zijn voor<br /> de hele groep en welke meer discretie vereisen.<br /> <br /> '''Wees creatief.''' Er zijn zoveel mogelijkheden<br /> voor gemeenschap. Gastvrijheid is een Bijbelse<br /> bezigheid die gemeenschap bevordert. Of je nu in<br /> een restaurant of in iemands keuken eet, onder<br /> het eten wordt er veel gepraat. Feestjes kunnen<br /> ook meehelpen voor het vormen van gemeenschap,<br /> als we er plaats voor maken.<br /> <br /> Ga samen kamperen. Neem aangrenzende kamers<br /> als je een gemeente-weekend hebt. Ieder<br /> contact tussen christenen – vooral die uit je eigen<br /> kerk en nog meer die uit je kleine groep – moet<br /> als een mogelijkheid voor gemeenschap gezien<br /> worden.<br /> <br /> ====HET ZIT IN DE FAMILIE====<br /> <br /> Eén voorbeeld die de Bijbel gebruikt voor de<br /> ‘kerk’ is het ‘gezin’. Er is tegenwoordig veel te<br /> doen over het gezin. De gehele samenleving is<br /> opgeschud door de ontdekking dat individuele gezinnen<br /> en zelfs het gezin als instituut, verzwakken<br /> als er geen aandacht aan besteed wordt.<br /> (Zgn. ‘disfunctioneel’.) Met alle discussies over<br /> dergelijke gezinnen zou wel eens de indruk kunnen<br /> ontstaan dat er alleen nog maar van zulke<br /> gezinnen zijn.<br /> <br /> Maar dit is natuurlijk niet waar. Er zijn een heleboel<br /> gezonde, ‘functionele’ gezinnen. En ik ben<br /> er van overtuigd dat de besten gevonden worden<br /> onder Bijbelvaste christenen die hun wortels diep<br /> in de grond van de kerk hebben zitten.<br /> <br /> Het Bijbelse woord voor gezin wordt meestal<br /> vertaald met ‘huishouden’, en als we christen<br /> worden, worden we leden van Gods huishouden,<br /> van Zijn gezin. Kijk eens naar<br /> drie gedeeltes van Paulus:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.” (Galaten 6:10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God.” (Efeziërs 2:19)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“…voor het geval ik mocht worden opgehouden. Dan weet je hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat wil zeggen de kerk van de levende God, fundament<br /> en pijler van de waarheid.” (1 Titus 3:15)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Denk eens aan het beste gezin waar je ooit geweest bent. Schrijf drie dingen op die dit gezin zo speciaal maken.<br /> <br /> 1)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 2)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 3)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> <br /> Zijn er ook dingen bij die je kunt gebruiken in je kerk?}}<br /> <br /> Ieder van ons heeft ‘gezinsverantwoordelijkheden’<br /> in de kerk. Gemeenschap houdt een grote verantwoordelijkheid<br /> in voor de zielszorg van anderen en om<br /> zelf hulp te vragen, zodat we samen zullen worden<br /> zoals God ons bedoeld heeft te zijn.<br /> <br /> Een goede plaatselijke gemeente, en ook een<br /> goede kleine groep, is als het beste gezin. In een<br /> goed gezin is men verantwoordelijk voor elkaar.<br /> Goede gezinnen lossen hun problemen op. In een<br /> goed gezin houdt men van elkaar - er is niemand<br /> eenzaam. Een goed gezin respecteert het hoofd<br /> van het gezin – in ons geval is dat degene die we<br /> Heer en Vader noemen.<br /> <br /> Gemeenschap maakt leven mogelijk in de<br /> kerk.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Lees de definitie van gemeenschap die je hebt opgeschreven bij vraag 1 aan het begin van dit hoofdstuk. Vind je dit nog steeds de beste definitie? Waarom wel/niet?<br /> #Kun je een activiteit noemen waarvan je voorheen aannam dat het onder gemeenschap viel, maar die het eigenlijk niet is?<br /> #Welke geestelijke gaven denk je dat je hebt (zie Romeinen 12:1-12)? Hoe kunnen die een bijdrage leveren aan het gemeenschap zijn?<br /> #Zijn de leden van je kleine groep op de hoogte van de geestelijke gebeurtenissen die de meeste invloed op je leven hebben gehad?<br /> #Onafhankelijkheid, formalisme, bitterheid, elitarisme: zijn er op dit gebied zonden die je zou moeten belijden? Vraag anderen wat zij er van vinden.<br /> #Houd een mini-enquête in je kleine groep. Vind je het gemakkelijker om een vraag over je eigen geestelijke leven te ''beantwoorden'' dan iemand anders een ''vraag te stellen'' over zijn geestelijk leven?<br /> #Als het antwoord op vraag 6 ''ja'' is, stel iemand dan gerust een vraag – de meeste mensen hebben namelijk helemaal geen moeite met antwoord geven!<br /> #Bid dat God je zal helpen om nederig te zijn en het verlangen te krijgen om bij te dragen aan de verbetering van gemeenschap.<br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Je leven delen'', Jerry Bridges (Novapres, ISBN: 9076596611) (Vertaling van: ''The crisis of caring'', Jerry Bridges, Phillipsburg, NJ: Presbyterian and Reformed, 1985)</div> Tue, 27 Oct 2009 18:20:16 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}<br /> <br /> In het centrum van Charleston, North Carolina,<br /> staat een oud kerkgebouw. De heldere kleuren<br /> van het gebrandschilderde glas compenseren de<br /> plechtigheid van de zware rode bakstenen. De in<br /> het glas aangebrachte afbeeldingen van Jezus en<br /> andere Bijbelse figuren filteren al het<br /> licht dat de kerk binnenvalt. Een<br /> handgesneden altaarstuk reikt tot de<br /> gewelven in het plafond. Iemand heeft<br /> ontzettend veel aandacht besteed aan<br /> details tijdens het ontwerpen en bouwen<br /> van dit huis van aanbidding. Boven<br /> de ingang, ingelegd in de bakstenen,<br /> hangt een kruis – het symbool<br /> en de kern van 2000 jaar Christendom.<br /> <br /> {{LeftInsert|1 Voordat je verder leest: schrijf in je eigen woorden een definitie op van het begrip ‘Bijbelse gemeenschap’.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Maar de tijden zijn veranderd. De behoefte<br /> aan een huis van aanbidding in<br /> het toeristische gebied van Charleston,<br /> is vervangen door de behoefte<br /> aan het vinden van goede plekken<br /> voor restaurants. Vandaar dat de<br /> voormalige Kerk van de Verlosser tegenwoordig<br /> het grillrestaurant “Mesa<br /> Grill” huisvest. De naam van de kerk,<br /> die gegraveerd staat op een marmeren<br /> plakkaat naast de ingang, ziet eruit<br /> alsof geprobeerd is deze met een<br /> zandstraler uit te wissen. In het glazen<br /> kastje waarin vroeger de kerkelijke<br /> activiteiten en het thema van de<br /> preek werden aangekondigd, hangt nu het menu<br /> van de dag. Waar vroeger hardhouten kerkbanken<br /> stonden, staan nu schreeuwerig beklede<br /> zitjes tussen potten met planten. Rockmuziek<br /> doordrenkt de atmosfeer; Sting heeft Händel vervangen<br /> zoals het avondmaalsbrood is vervangen<br /> door nacho’s. Geen van de eigenaren lijkt zich<br /> bewust van de onverenigbaarheden.<br /> <br /> ====BIJBELSE GEMEENSCHAP HERONTDEKKEN====<br /> <br /> Zoals de titel van dit hoofdstuk aankondigt, is<br /> dit een korte verhandeling over gemeenschap en<br /> is de “Mesa Grill” een geschikt voorbeeld voor<br /> wat er gebeurd is met de praktijk van christelijke<br /> relaties in de kerk van vandaag. We hebben de<br /> term gehouden en hebben het veranderd in iets<br /> wat niet eens in de verte weergeeft wat het betekent<br /> voor degene die het heeft gedefinieerd.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' ook de betekenis van de Joodse sabbat veranderde drastisch. Lees het gebod om de sabbat te heiligen (Exodus 20:8-10). Kijk nu eens hoe de joden het toepassen in Markus 3:1-6. Heeft God het zo bedoeld?}}<br /> <br /> Gemeenschap is zoals dat oude kerkgebouw.<br /> Mensen zijn begonnen de term te gebruiken om<br /> manieren van omgaan te beschrijven die nooit<br /> bedoeld zijn voor deze waardevolle gemeenschap<br /> van heiligen. En omdat God het gebruik heeft gemaakt,<br /> zouden we ons er beter van kunnen verzekeren<br /> dat we het gebruiken op de manier zoals<br /> Hij het bedoeld heeft – omdat God gemeenschap<br /> niet te koop zet. Denk aan de reactie van Jezus<br /> toen Hij erachter kwam dat de tempel werd gebruikt<br /> als een plaats om winst te maken.<br /> <br /> '''Wat gemeenschap niet is.''' Christenen hebben<br /> gemeenschap geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van elke warme menselijke interactie – vooral<br /> als we contact maken met iemand en ontdekken<br /> dat we gemeenschappelijke interesses, ervaringen<br /> of oogpunten hebben. Ik geniet van de openlucht.<br /> Trektochten maken, kanoën en vissen behoren<br /> tot mijn favoriete vrije tijdsactiviteiten. Als<br /> ik iemand ontmoet die de vreugden van de Rose<br /> River Trail in Shenandoah National Park kent, of<br /> de stroomversnellingen van de Youghgheny River<br /> heeft gekanood, of opgewonden raakt bij de eerste<br /> ruk aan de lijn die de aanval van een kleinbekbaars<br /> aangeeft, dan is ons gesprek onvermijdelijk<br /> geanimeerd en vriendelijk. Maar het is geen<br /> gemeenschap.<br /> <br /> Als ik tijd doorbreng met een broeder in Christus<br /> - volleyballend, pratend over gedeelde politieke<br /> meningen, of de laatste ontwikkelingen van<br /> een favoriete voetbalclub doornemend - kunnen<br /> we een heerlijke tijd hebben en een vriendschap<br /> verdiepen. Maar het is geen gemeenschap.<br /> <br /> Laat ik dit punt verder uitleggen. Gemeenschap<br /> is niet (tenminste niet noodzakelijkerwijs)<br /> met iemand naar een Bijbelstudie gaan, het delen<br /> van doctrines waar je in gelooft, of het bezoeken<br /> van een mannenbijeenkomst waar emoties diepgaan<br /> en passies groot zijn. Gemeenschap wordt<br /> niet gevonden in een ‘groepstherapiesessie’ waar<br /> deelnemers hun meest duistere gedachten onthullen<br /> – zelfs als iedereen in de groep christen is<br /> en een Bijbel bij zich heeft. Het is zelfs zo, dat<br /> twee christenen met elkaar getrouwd kunnen zijn<br /> en toch geen gemeenschap ervaren.<br /> <br /> Ik heb christenen horen klagen dat hun relaties<br /> oppervlakkig lijken en dat ze niet weten waarom.<br /> Wat ze vaak niet zien is, dat ook al hebben christenen<br /> relaties, niet alle relaties ook gemeenschap<br /> ervaren. God biedt ons in gemeenschap een<br /> waardevol, maar vaak verwaarloosd geschenk:<br /> een menselijke relatie die speciaal ontworpen is<br /> voor Zijn kinderen. Als God het zo belangrijk<br /> vindt, kunnen we maar beter op zoek gaan naar<br /> wat het wel is.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' zelfs als je Bijbelse gemeenschap verwaarloosd hebt, kan God datgene wat je gemist hebt herstellen. Dit principe zien we in Joël 2:25.}}<br /> <br /> '''Wat gemeenschap is.''' Gemeenschap is een<br /> unieke, christelijke, relationele ervaring. Alleen<br /> die, die door de Heilige Geest opnieuw geboren<br /> worden, kunnen gemeenschap hebben – wat de<br /> verwaarlozing ervan des te meer tragisch maakt.<br /> <br /> Het woord ‘gemeenschap’, zoals het gebruikt<br /> wordt in onze Bijbel is een vertaling van het<br /> Griekse woord ''koinonia''. Als het woord hardop<br /> uitgesproken wordt, doet het denken aan het Engelse<br /> woord ‘community’, wat logisch is, omdat<br /> ''koinonia'' de oorsprong is van dat woord. Maar helaas<br /> hebben politici en sociologen het woord<br /> ‘community’ effectief geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van ‘een groep die in een bepaald onderwerp<br /> is geïnteresseerd’, zodat we aanvullende<br /> woorden nodig hebben om tot de volle betekenis<br /> te komen. Hier kan de Nieuwe Bijbelvertaling helpen.<br /> Daarin wordt ''koinonia'' vertaald als<br /> ‘gemeenschap’, maar ook als ‘verbondenheid’ en<br /> ‘delen’ (in de volgende verzen zijn deze woorden<br /> ter verduidelijking onderstreept).<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ze bleven trouw aan het onderricht van de<br /> Apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap,<br /> braken het brood en wijdden zich aan<br /> het gebed.” (Hand. 2:42)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Nu u door Christus zozeer bemoedigd wordt<br /> en liefdevol getroost, nu er dan onder u zo’n<br /> grote verbondenheid met de Geest is, zo veel<br /> ontferming en medelijden.” (Filp. 2:1)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“... Ik bid dat het geloof dat u met ons deelt u<br /> een dieper inzicht geeft in al het goede dat ons<br /> nader tot Christus brengt.” (Filemon 1:6)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat is gemeenschap zoals gedefinieerd in het<br /> Nieuwe Testament? Precies dit: samen verbonden<br /> zijn in het leven en de<br /> waarheid die door de<br /> Heilige Geest mogelijk<br /> zijn door onze eenheid<br /> met Christus. Gemeenschap<br /> is iets gemeenschappelijks<br /> delen op het<br /> diepst mogelijke niveau<br /> van menselijke relatie –<br /> onze ervaring met God<br /> zelf<br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Een telefoontje op het allerlaatste moment om te vertellen dat onze muzikanten die avond niet naar de kleine groep konden komen. Terwijl we de deur uitliepen, pakte ik nog even een aanbiddings-cd’tje. Toen ik de cd opzette, bracht de zachte muziek sommigen gelijk in aanbidding. Met hun ogen dicht en opgeheven handen uitten ze hun liefde aan God. De anderen echter waren in lachen uitgebarsten. Ik dacht dat de Heilige Geest op onze groep was neergedaald. Maar het muzikale tussenspel was veel te lang. En plotseling herinnerde ik me dat thuis de<br /> cd’s en hoesjes door elkaar lagen en werd al snel duidelijk dat enkelen van ons de afgelopen minuten hadden aanbeden op de muziek van ''John Tesh live at Red Rocks''.<br /> <br /> '''– Mario Stemberger (Holly Hill, Florida)'''}}<br /> <br /> <br /> ''Samen verbonden<br /> zijn... leven en waarheid...<br /> delen in gemeenschappelijkheid...<br /> menselijke<br /> relatie... ervaring<br /> van God'' – deze gedeelten<br /> omvatten de kern<br /> van de unieke christelijke<br /> ervaring van gemeenschap.<br /> Mogelijkheden om<br /> verliefd te worden, te<br /> trouwen, zich voort te<br /> planten, een carrière na<br /> te jagen, te gaan bungee-jumpen, te voetballen,<br /> of naar school te gaan zijn beschikbaar voor de<br /> mensheid in het algemeen. Maar alleen christenen<br /> kunnen gemeenschap ervaren. Alleen al om<br /> deze reden, zou deze unieke kwaliteit van een<br /> christelijk bestaan buitengewoon waardevol voor<br /> ons moeten zijn. We zouden vurig de betekenis<br /> ervan moeten onderzoeken zodat we Zijn schatten<br /> ten volle kunnen ervaren. Mijn oprechte hoop<br /> is dat dit hoofdstuk je zal brengen tot het zoeken<br /> van een diepere ervaring van gemeenschap.<br /> <br /> ====BEGINNEN MET GOD====<br /> <br /> Gemeenschap met God is een eerste voorwaarde<br /> voor gemeenschap met anderen. Dit is de<br /> uitdrukkelijke boodschap van Johannes in zijn<br /> eerste Bijbelbrief:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen<br /> we ook aan u, opdat ook u met ons<br /> verbonden bent. En verbonden zijn met ons<br /> is verbonden zijn met de Vader en met zijn<br /> Zoon Jezus Christus… Als we zeggen dat we<br /> met Hem verbonden zijn terwijl we onze weg<br /> in het duister gaan, liegen we en leven we<br /> niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze<br /> weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is,<br /> dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt<br /> het bloed van Jezus, Zijn Zoon, ons van alle<br /> zonde.” (1 Johannes 1:3,6-7)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> De argumentatie van Johannes is misschien<br /> niet zo direct als de moderne lezer het graag zou<br /> willen, maar zijn logica is duidelijk. Johannes en<br /> zijn medeleraren (de ‘wij’ in de Bijbelpassage)<br /> hebben de waarheid ontdekt<br /> door het leven en het onderwijs<br /> van Jezus. Dit heeft hen<br /> toegang gegeven tot gemeenschap<br /> met God en met de naar<br /> de hemel opgevaren Verlosser.<br /> Deze gemeenschap bestaat<br /> niet alleen ''met'' God, maar ''tussen'' en ''temidden van'' hen die<br /> ‘leven volgens de waarheid’.<br /> Zonde (“onze weg in het duister<br /> gaan”) verontreinigt niet<br /> alleen onze gemeenschap met<br /> God, maar hindert ook de gemeenschap<br /> met elkaar. “Onze<br /> weg in het licht gaan” - gehoorzaam zijn aan<br /> Gods Woord en het belijden van onze zonden<br /> wanneer we ongehoorzaam zijn - zou moeten resulteren<br /> in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|“[Gemeenschap is] de dingen die God ons over Zichzelf bekend heeft gemaakt delen met onze medegelovigen, in de hoop dat het hen zal helpen Hem beter te leren kennen en het hun gemeenschap met Hem zal verrijken. Ten tweede is gemeenschap een verlangen met anderen te delen wat God over Zichzelf bekend heeft gemaakt, als een middel om zelf bekrachtigd,<br /> vernieuwd en onderwezen te worden.”<br /> <br /> '''– J.I. Packer'''}}<br /> <br /> Kortom, gemeenschap met anderen begint met<br /> een eerlijke, open en gehoorzame relatie met<br /> God die gegrond is in de waarheid van Zijn<br /> Woord. ''Hoe we deze relatie delen met anderen -<br /> hoe we worstelen met het begrip waarheid en onze<br /> strijd om het toe te passen in ons leven - dat<br /> is de essentie van gemeenschap.''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Psalmen 15:1-2 en 51:6. Hoe belangrijk is het om oprecht en waarheidsgetrouw te zijn om een goede relatie met God te kunnen onderhouden?}}<br /> <br /> Derhalve heeft gemeenschap één bron en twee<br /> middelen. Die ene bron is God. De twee middelen<br /> – beiden moeten worden gezien in het licht van<br /> de Bijbel – zijn het werk van de Heilige Geest direct<br /> in onze harten en het werk van de Heilige<br /> Geest door andere christenen heen.<br /> <br /> Dit horende zullen sommigen die dit lezen in<br /> de verleiding komen om uit de bus te stappen die<br /> hen brengt naar gemeenschap. Relaties, zelfs die<br /> tussen gelovigen, zitten vaak vol met problemen.<br /> Het nastreven van relaties is, het ons openstellen<br /> voor pijn, misverstanden en ongemak, want onze<br /> relaties zullen onvermijdelijk worden beïnvloed<br /> door onze zonden.<br /> <br /> Misschien denk je dat gemeenschap met God<br /> het enige is wat je nodig hebt. Is het immers niet<br /> zo dat de Bijbel ons leert dat God en Zijn Woord<br /> voldoende zijn voor al onze noden met betrekking<br /> tot het leven en godvruchtigheid?<br /> Dat is waar. De fout zit hem echter<br /> in het beperken van de manieren<br /> die God gebruikt om ons te helpen<br /> de waarheid toe te passen in ons<br /> leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Heb jij één van deze veel voorkomende technieken wel eens gebruikt om Gods stem ‘uit te zetten’? <br /> <br /> *De technische vergissing: aannemen dat God nooit tegen jou zal spreken door iemand die niet op een specifiek niveau van volwassenheidof heiligheid zit. <br /> <br /> *’s Werelds oudste excuus (zie Genesis 3:11-13): aannemen dat, wanneer meerdere mensen betrokken zijn bij een zonde, wat jij gedaan hebt op de een of andere manier minder erg is dan wanneer je alleen had gehandeld.<br /> <br /> *De Jona-methode: wegrennen van Gods leiding voor je leven, omdat je denkt dat je de gevolgen misschien niet zo zal waarderen. <br /> <br /> *Het Petrus-probleem (zie Markus 14:27-31, 66-72): meer geloof hebben in wat je over je eigen sterke punten zegt dan in wat God over je zwakheden zegt.}}<br /> <br /> <br /> Slechts de Heilige Geest kan het<br /> Woord van God verduidelijken, zodat<br /> we het begrijpen en ons de<br /> kracht geeft eraan gehoorzaam te<br /> zijn. ''De Heilige Geest kiest er echter<br /> vaak voor om andere mensen te gebruiken<br /> als instrument om Zijn<br /> waarheid aan ons te communiceren.''<br /> Wie zijn wij om met Hem te redetwisten?<br /> Natuurlijk zal Hij Bijbelse<br /> leraren gebruiken door middel van<br /> preken, boeken en cassettebandjes.<br /> Maar Hij zal ook Jan en alleman gebruiken<br /> in jouw kleine groep – en<br /> hier wringt de schoen. We kunnen<br /> leraren negeren, boeken dichtslaan<br /> en cassettebandjes uitzetten. En als<br /> we wel opletten, kunnen we ze toepassen<br /> op de manier die ons het<br /> beste uitkomt. Het zijn echter de<br /> mensen die het dichtste bij ons<br /> staan die, als ze hun taak binnen de<br /> gemeenschap serieus nemen, ons<br /> niet zullen toestaan Gods aansporingen zo gemakkelijk<br /> te negeren.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:5''' Wat betekent het, om elkaar toe te behoren?}}<br /> <br /> Wij zijn als de Israëlieten die trokken door de<br /> wildernis, als de discipelen, dicht opeengepakt in<br /> de bovenkamer nadat Jezus ten hemel was opgevaren<br /> en als de pelgrims die aan boord van de<br /> Mayflower naar Amerika voeren. De negatieve<br /> kijk op de dingen is dat we met elkaar zitten opgescheept<br /> – begrenst door een woestijn, een vijandig<br /> Jeruzalem of een woeste zee. Maar<br /> ‘opgescheept zitten’ is geen Bijbels principe. Beter<br /> gezegd ''we horen bij elkaar''. We zijn pelgrims<br /> op weg naar het beloofde land, geroepen elkaar<br /> te helpen op deze weg. God heeft gemeenschap<br /> gekozen als een voornaam middel voor het leven<br /> als onderdeel van Zijn lichaam.<br /> <br /> ====MIDDELEN OM TOT GEMEENSCHAP TE KOMEN====<br /> <br /> Hebt u ooit gehoord van de zinsnede ‘een manier<br /> om genade te verkrijgen’? In de theologie<br /> wordt daarmee gerefereerd aan de dingen die we<br /> kunnen doen, zoals bidden of mediteren op een<br /> Bijbelstuk, om onszelf in een positie te plaatsen<br /> waarin we dingen van God kunnen ontvangen.<br /> Gemeenschap is ook een manier om genade te<br /> verkrijgen. Het is een manier om op een plek te<br /> komen waar God ons wil ontmoeten. Dus is de<br /> volgende vraag: wat zijn de manieren om ''gemeenschap''<br /> te verkrijgen? Wat kunnen we doen<br /> om ons op de juiste manier te positioneren voor<br /> het ervaren van gemeenschap?<br /> De lijst is lang.<br /> <br /> {{RightInsert|“Die eerste christenen uit Handelingen 2 wijdden zichzelf niet toe aan sociale bezigheden, maar aan een relatie – een relatie die bestond uit het samen delen van het leven met God door de inwoning van de Heilige Geest. Ze hadden begrepen dat ze deze relatie waren aangegaan door het geloof in Jezus Christus. Door hun eenheid met Christus werden ze gevormd tot een geestelijke, organische gemeenschap… Dit idee moeten we gaan toepassen. Gemeenschap houdt in dat je elkaar toebehoort in het lichaam van Christus, met alle bijbehorende voorrechten en verantwoordelijkheden die een dergelijke relatie met zich meebrengt.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> '''Samen God aanbidden.''' Aanbidding<br /> is een middel om gemeenschap<br /> met God te ervaren<br /> door het overdenken en verkondigen<br /> van waarheid betreffende<br /> Hem, Hem onze dankbaarheid<br /> te tonen en Zijn nabijheid<br /> te ervaren. Zoals ons<br /> eerder duidelijk werd uit Zijn<br /> Woord, leidt gemeenschap met<br /> God - inclusief aanbidden - tot<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Bid voor elkaar''' en besteed<br /> daarbij speciale aandacht aan<br /> de lasten die op ons drukken<br /> en hoe God aan het werk is in<br /> onze levens. Door samen te<br /> bidden kan je ontdekken hoe ver iemand anders<br /> in zijn gemeenschap met God staat en wat de<br /> kenmerken van zijn relatie met de Heer zijn.<br /> <br /> '''Gebruik je geestelijke gaven''' om anderen te<br /> helpen groeien in God. Als gemeenschap verbonden<br /> zijn in de Geest betekend, bestaat er dan een<br /> grotere verbondenheid dan elkaar te dienen door<br /> genadegaven die ons door de Geest gegeven<br /> zijn?<br /> <br /> '''Draag elkaars lasten.''' Paulus zei het zo:<br /> ''“Broeders en zusters, wanneer u merkt dat een<br /> van u een misstap heeft begaan, moet u, die<br /> door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig<br /> weer op het rechte pad brengen. Pas op dat u<br /> niet ook zelf tot misstappen wordt verleid. Draag<br /> elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus<br /> na.”'' (Galaten 6:1-2) We hebben allemaal lasten<br /> en, zoals ik mijn voorganger C.J. Mahaney eens<br /> hoorde zeggen, we hebben de verantwoordelijkheid<br /> om deze lasten te communiceren zonder van<br /> anderen goddelijke openbaringen te verwachten<br /> die hen duidelijk maken wat onze lasten zijn. Dit<br /> proces hoeft echter niet moeilijk te zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''HUISREGELS VOOR GODS FAMILIE'''<br /> <br /> #Bewaar onder elkaar de vrede (Markus 9:50)<br /> #Heb elkaar lief (Joh. 13:34)<br /> #Wees met elkaar verbonden (Rom. 12:5)<br /> #Wees elkaar toegewijd (Rom. 12:10)<br /> #Eer elkaar (Rom. 12:10)<br /> #Wees blij met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Huil met elkaar (Rom.12:15)<br /> #Leef in vrede met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Aanvaard elkaar (Rom. 15:7)<br /> #Wijs elkaar terecht (Rom.15:14)<br /> #Groet elkaar (Rom.16:16)<br /> #Wees eensgezind (1 Kor. 1:10)<br /> #Wacht op elkaar (1 Kor. 11:33)<br /> #Zorg voor elkaar (1 Kor. 12:25)<br /> #Dien elkaar (Gal. 5:13)<br /> #Draag elkaars lasten (Gal. 6:2)<br /> #Wees vriendelijk voor elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Vergeef elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Onderwerp u aan elkaar (Ef.. 5:21)<br /> #Verdraag elkaar (Kol. 3:16)<br /> #Onderwijs en bouw elkaar op (Kol. 3:16)<br /> #Bemoedig elkaar (1 Thess. 5:11)<br /> #Bouw elkaar op (1 Thess. 5:11)<br /> #Spoor elkaar aan (Heb. 10:24)<br /> #Wees gastvrij voor elkaar (1 Pet. 4:9)<br /> #Gebruik je gaven om elkaar op te bouwen (1 Pet. 4:10)<br /> #Wees nederig (1 Pet. 5:5)<br /> #Belijd elkaar uw zonden (Jak. 5:16)<br /> #Bid voor elkaar (Jak. 5:16)<br /> #Wees met elkaar verbonden (1 Joh. 1:7)}}<br /> <br /> Op een dag zat ik<br /> met drie andere stafleden<br /> in een kerkkantoor.<br /> We waren bezig<br /> met het beëindigen<br /> van een zakelijke ontmoeting.<br /> Toen we opstonden<br /> om te vertrekken,<br /> zei ik simpelweg:<br /> “Ik moet jullie laten<br /> weten wat er in mijn<br /> hart omgaat.” Dat was<br /> alles wat nodig was om<br /> het proces in gang te<br /> zetten.<br /> <br /> Minder dan een<br /> maand geleden hadden<br /> we een achtjarige jongen<br /> begraven die aan<br /> kanker was gestorven.<br /> Matt was niet slechts<br /> een gemeentelid; hij<br /> was een vriend voor<br /> mij en mijn familie geweest.<br /> Sindsdien had<br /> ik een zwaar gevoel,<br /> een droefheid. Ik wist<br /> niet zeker of de bron<br /> daarvan zuiver was en<br /> of ik er op de juiste<br /> manier mee omging.<br /> <br /> Mijn vrienden luisterden<br /> aandachtig terwijl<br /> ik probeerde mijn<br /> gevoelens uit te leggen.<br /> Maar ze probeerden<br /> me niet alleen te<br /> troosten. Ze stelden<br /> me ook indringende<br /> vragen over kwesties<br /> als zelfmedelijden, piekeren<br /> en een trots verantwoordelijkheidsgevoel.<br /> De vereiste moed om<br /> zulke vragen te stellen aan iemand zo verdrietig<br /> als ik, maar het was nodig dat die vragen gesteld<br /> werden en ik had op dat moment niet voldoende<br /> wijsheid om ze aan mezelf te stellen.<br /> <br /> Toen mijn vrienden klaar waren met vragen<br /> stellen, wist ik dat iemand me begreep – en niet<br /> alleen op een emotioneel niveau. Ze hadden me<br /> geholpen mijn hart te onderzoeken. Hun raad?<br /> Kijk uit voor bepaalde verleidingen, maar verder<br /> ben je gewoon aan het rouwen, John. De droefheid<br /> die je voelt is een normaal onderdeel van de<br /> pijnlijke verliezen die we meemaken in het leven.<br /> <br /> Was ik verlost van mijn verdriet op dat moment?<br /> Verliet ik het kantoor dansend van vreugde?<br /> Nee. Maar drie andere mannen droegen nu<br /> mijn last met mij mee. Ik voelde een last van me<br /> afvallen.<br /> <br /> Het is belangrijk dat we lasten van onze ''beproevingen''<br /> communiceren. Niet alleen de uiterlijke<br /> moeilijkheden van bijvoorbeeld een baan verliezen<br /> of ziek zijn, maar ook de innerlijke conflicten.<br /> Het is ook belangrijk de lasten van onze ''angsten''<br /> te communiceren. Wij vinden die vaak beschamend,<br /> maar ze kunnen ons hart beheersen.<br /> Wat een treurnis als christenen gebukt gaan onder<br /> hun lasten, omdat ze geen hulp wilden ontvangen<br /> van hun gemeenschap!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Job 2:11-13. Is het altijd het beste om gelijk tot de kern te komen als we proberen om iemand raad te geven of om iemand te troosten?}}<br /> <br /> '''Delen van geestelijke ervaringen.''' Sinds ze<br /> op de middelbare school zat, houdt mijn vrouw<br /> Nancy een dagboek bij van haar stille tijd met<br /> God. Het is niet ongebruikelijk voor haar om delen<br /> van dat dagboek aan mij voor te lezen. Ik, op<br /> mijn beurt, deel ook soortgelijke zaken met haar.<br /> Het neemt vaak maar vijf minuten in beslag.<br /> Toch is het evenzeer een moment van waardevolle<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Belijd elkaar je zonden''' – voordat iemand<br /> anders je met je zonden confronteert. Deze overduidelijke<br /> bron van hulp in het overwinnen van<br /> zonden wordt vaak verwaarloosd vanwege dwaze<br /> trots. ''“Beken elkaar uw zonden”, ''schrijft Jakobus'',<br /> “en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het<br /> gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist<br /> zijn uitwerking niet.”'' (Jakobus 5:16).<br /> <br /> '''Vermaan elkaar''' wanneer we zien dat iemand<br /> heeft gefaald zijn zonden te herkennen en er verantwoordelijkheid<br /> voor te nemen. Paulus schrijft<br /> dat wanneer we zien dat een broeder een misstap<br /> heeft begaan, we hem daarop moeten wijzen en<br /> we moeten proberen hem weer op het rechte pad<br /> te brengen (Galaten 6:1). Dit mag dan wel ongemakkelijk<br /> zijn, ''het is gemeenschap''. En wanneer<br /> het ons aanvankelijk niet lukt om een zondigende<br /> broeder van zijn zonde te overtuigen, leert Jezus<br /> ons om de kring van gemeenschap te vergroten<br /> om er zeker van te zijn dat de vermaning juist is<br /> en dat er alles aan wordt gedaan om de broeder<br /> weer op het rechte pad te brengen (Mattheüs<br /> 18:15).<br /> <br /> Vermanen (zie hoofdstuk vijf) is een van de<br /> moeilijkste aspecten van gemeenschap, omdat<br /> het vaak onenigheid en conflicten met zich meebrengt.<br /> Bovendien moet diegene die vermaant<br /> niet raar opkijken als zijn eigen motieven ook<br /> worden getoetst door de gemeenschap en blijkt<br /> dat ze gebrekkig zijn. Zonder dit dynamische onderdeel<br /> van gemeenschap zouden we echter delen<br /> van ons leven ommuren, waardoor we ons<br /> zouden afsluiten voor andere gelegenheden voor<br /> gemeenschap.<br /> <br /> '''Dien elkaar in praktische zin.''' Om effectief<br /> te kunnen dienen is het nodig elkaars noden te<br /> kennen. Het ontdekken van deze noden is vaak<br /> het gevolg van gemeenschap. Stel je eens voor<br /> dat een stel uit je groep opbiecht dat ze worstelen<br /> met buitengewone conflicten als gevolg van<br /> verwaarlozing van hun huwelijk. Gemeenschap<br /> zou wel eens kunnen inhouden dat je een weekend<br /> op hun kinderen past, zodat de ouders een<br /> weekendje weg kunnen om aan hun relatie te<br /> werken.<br /> <br /> We moeten er echter voor oppassen te denken<br /> dat het simpelweg uitvoeren van deze principes<br /> automatisch zal resulteren in gemeenschap. Onthoud<br /> dat dit ‘manieren om gemeenschap te verkrijgen’<br /> zijn. Ze brengen je in een positie waar<br /> gemeenschap plaats ''kan'' vinden, niet waar gemeenschap<br /> plaats ''zal'' vinden. Echte gemeenschap<br /> is het werk van de Heilige Geest en vindt<br /> plaats door genade. En zoals bij het stijldansen:<br /> je hebt er twee mensen voor nodig en niet iedereen<br /> heeft zin om te dansen. Niettemin ontneemt<br /> het niet toepassen van deze ''manieren om gemeenschap<br /> te verkrijgen'' ons de gelegenheid om<br /> gemeenschap te ervaren als een ''manier waardoor<br /> we genade verkrijgen.''<br /> <br /> ====STRUIKELBLOKKEN VOOR GEMEENSCHAP====<br /> <br /> {{RightInsert|'''SAMEN IN PRAKTIJK BRENGEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Toen we voor het eerst deze kerk bezochten viel het ons op hoe open de oudsten waren over hun levens. We gingen naar een kleine groep en ontdekten dat de leiders, Tom en Julie, net zo eerlijk waren, net als de groepsleden. In een discussie over lijden en Gods soevereiniteit hoorden we over de dood van de zoon van een van hen. Bruce en ik leerden om God te vragen<br /> om te voorzien in onze noden, maar we hadden nooit gehoord hoe ‘lijden’ in het christelijke leven paste. We zagen hoe Bijbelse waarheden in de levens van mensen werden toegepast en we<br /> kregen honger naar meer.<br /> <br /> Een andere keer was ik geraakt door de nederige manier waarop Julie de groep vroeg om gebed voor haar moeilijkheden op bepaalde gebieden. <br /> <br /> De nederigheid van de groepsleden hielp ons om hun visie op onze tekortkomingen aan te nemen. Toen Julie mij vertelde dat mijn oudere dochter zich respectloos tegen haar had gedragen, schaamde ik me diep. Maar toen realiseerden Bruce en ik ons dat God ons een gebied onthulde dat we verwaarloosd hadden. Hierdoor werden we consequenter in het trainen en onderwijzen van onze kinderen. <br /> <br /> De nederigheid van onze groep, het verlangen om te veranderen en de serieuze bereidheid om te helpen hielpen ons bij het delen van onze noden, moeilijkheden, verlangens en zonden. Kortgeleden belde ik in tranen Julie op wegens drukte en financiële problemen en bovendien een zware studiedag. Ze was zo bemoedigend! Voordat ik deze kerk bezocht zou ik niet de moed hebben gehad om een medekerklid om gebed en hulp te vragen in zo’n moeilijke situatie! <br /> <br /> We hebben geleerd dat we niet kunnen groeien in de Heer zonder een sterke kerk en sterke christelijke vrienden. Als Gods waarheid onthuld is, hebben we mensen van vlees en bloed nodig die ons helpen deze waarheid toe te passen en het samen met ons in praktijk brengen. <br /> <br /> '''– Laura Grabow (Darnestown, MD)'''}}<br /> <br /> In een artikel over gemeenschap<br /> noemt J.J. Packer vier<br /> struikelblokken voor het genieten<br /> van deze specifieke<br /> vorm van leven in de Heilige<br /> Geest, namelijk onafhankelijkheid,<br /> formaliteit, bitterheid en<br /> elitarisme.<br /> <br /> '''Onafhankelijkheid'''. Deze<br /> zonde communiceert aan God<br /> en aan anderen dat we zelf<br /> bekwaam genoeg zijn. Het uit<br /> zichzelf in een gebrek aan gebed<br /> (een product van onze<br /> illusie dat we God niet nodig<br /> hebben) en een gebrek aan<br /> gemeenschap (een product<br /> van onze illusie dat we elkaar<br /> niet nodig hebben).<br /> <br /> De afgelopen 30 jaar zijn<br /> christenen gefascineerd geweest<br /> door 1 Korinthiërs 12<br /> en andere nieuwtestamentische<br /> passages over de gaven<br /> van de Geest. De onderliggende<br /> gedachte was vaak: “Wat<br /> zijn mijn gaven?” Als het onze<br /> intentie is om te dienen, dan<br /> is dit een goede vraag om aan<br /> onszelf te stellen. Als je het<br /> hoofdstuk echter in zijn geheel<br /> leest komt de boodschap<br /> naar voren ''dat we elkaar nodig<br /> hebben'', want verschillende<br /> mensen hebben verschillende<br /> gaven. Zonder gemeenschap<br /> kunnen wij niet de persoon<br /> worden die God wil dat<br /> we worden, zoals een lichaam<br /> dat niet volledig kan functioneren<br /> zonder ogen, handen of<br /> oren.<br /> <br /> In onze onafhankelijkheid<br /> hebben we de neiging om gemeenschap<br /> te negeren, totdat<br /> we in een crisissituatie terechtkomen<br /> en wel moeten<br /> erkennen dat we de gemeenschap nodig hebben.<br /> Dan haasten we ons om relaties op te bouwen,<br /> precies op het moment waarop we daar de minste<br /> tijd voor hebben en waarop anderen (terecht,<br /> als je naar de voorgeschiedenis kijkt) juist hebben<br /> geconcludeerd dat wij niet geïnteresseerd<br /> zijn in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jesaja 14:12-15. Als alleen God echt onafhankelijk is, wat laat ons streven naar onafhankelijkheid dan zien?}}<br /> <br /> '''Formaliteit'''. Het woord roept beelden op van<br /> een debutantenbal en het proberen te herinneren<br /> welke vork je ook weer dient te gebruiken bij een<br /> chique diner. Maar hier betekent het slechts de<br /> regels en standaards die we onbewust toepassen<br /> wanneer we in gezelschap zijn. Soms zijn deze<br /> regels neutraal, maar soms zijn<br /> ze een hindernis voor gemeenschap.<br /> Denk bijvoorbeeld aan de<br /> ongeschreven regels in sommige<br /> gezinnen: “Praat niet over je<br /> privé-leven met andere mensen.”<br /> Daarmee zul je niet echt<br /> gemeenschap bereiken in een<br /> kerk!<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Heb je enkele gewoontes of karaktertrekken die je ervan weerhouden om te groeien in Christus door gemeenschap?<br /> <br /> Enkele suggesties:<br /> <br /> *Door mijn achtergrond ben ik van nature stoïcijns en gereserveerd, dus ik ben geneigd om mezelf in toom te houden.<br /> *Ik heb ooit christelijke gemeenschap uitgeprobeerden ik gaf veel meer dan ik ontving, dus nu geef ik mezelf niet meer. <br /> *Ik was enig kind, dus daarom houd ik alles voor mezelf. <br /> *Mijn broers en zussen waren diegenen die altijd om aandacht vroegen, dus ik hield mijzelf op de achtergrond.<br /> *Misschien ga ik verder met dit gemeenschapgedoe, maar alleen als iemand anders de eerste stap zet..}}<br /> <br /> Ook in onze kleine groep kunnen<br /> we in formaliteit vervallen,<br /> terwijl het juist de plaats is<br /> waar spontaniteit en openheid<br /> nodig zijn. Om eerlijk te zijn<br /> vind ik dat vele kleinegroepavonden<br /> zo voorspelbaar zijn als<br /> enig andere liturgie (en dat zeg<br /> ik niet om kerken die een liturgie<br /> gebruiken naar beneden te<br /> halen). De leider volgt een standaardprocedure.<br /> Het zijn steeds<br /> dezelfde mensen die bidden, het<br /> Woord lezen en over hun problemen<br /> praten. Elke keer weer.<br /> <br /> Maar gemeenschap is geestelijk - ‘van de Geest’<br /> - en dat zouden onze bijeenkomsten ook moeten<br /> zijn. Zoals de dagelijkse behoeften en interesses<br /> veranderen, zo zou ook de inhoud van onze<br /> bijeenkomsten moeten veranderen: de Geest<br /> is namelijk voortdurend en op verschillende manieren<br /> in ons aan het werk om ons te veranderen<br /> naar het beeld van Christus.<br /> <br /> We moeten ons aanpassen aan Zijn werk en<br /> anderen uitnodigen om ons te helpen. Ik zeg niet<br /> dat er geen planning of vast kader mag zijn voor<br /> een bijeenkomst, maar juist dat het plan zo moet<br /> zijn dat er voor iedereen gelegenheid is om het<br /> werk van de Geest in zijn of haar leven te delen.<br /> <br /> '''Bitterheid'''. Bitterheid in de context van een<br /> kleine groep is een zondige reactie op iets dat is<br /> misgegaan in een relatie. Denk eens na over de<br /> volgende aspecten:<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' waarom wilden Jozefs broers hem vermoorden? Wat was er misgelopen in hun relatie? (zie Genesis 37)}}<br /> <br /> *Onvervulde verwachtingen: ''“Ik heb hem uitgenodigd<br /> voor de lunch, maar hij heeft bedankt.”;<br /> “Ik heb mijn leven voor haar opengesteld,<br /> maar ik kreeg geen respons.”; “Ik<br /> dacht dat we hechte vrienden zouden worden,<br /> maar in plaats daarvan gaat hij nu<br /> meer met iemand anders om.”<br /> *''Gekrenkte trots:'' “Je terechtwijzing was niet<br /> juist, ik ben beledigd dat je ook maar denkt<br /> dat ik ooit zoiets zou doen. Ik open mijn<br /> hart niet weer voor je.”<br /> *''Jaloezie:'' “Waarom is hij de leider van de<br /> kleine groep? Zien de oudsten niet dat ik<br /> veel meer gaven en talenten heb?”''<br /> *Roddel en laster. Wat is roddel?: Aan iemand<br /> gevoelige en negatieve informatie<br /> over iemand anders verstrekken, terwijl de<br /> ontvanger part noch deel heeft aan het probleem<br /> noch aan het bijdragen van de oplossing.<br /> Laster, het verspreiden van negatieve<br /> informatie met de bedoeling om hem of haar<br /> te schaden, heeft de neiging om de mensen<br /> die gelasterd worden, verbitterd te maken.<br /> Als mensen hier niet op gewezen worden,<br /> zullen roddel en laster zorgen voor wantrouwen,<br /> bitterheid en een muur van vijandigheid<br /> waardoor gemeenschap niet kan groeien.<br /> Erger nog, deze zonden creëren kliekjes<br /> binnen de groep, die er voor zorgen dat de<br /> gelovigen alleen maar verder van elkaar<br /> verwijderd worden.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Iemand die terechtwijst moet het dappere hart van een leeuw hebben als hij niet wil afhaken en de zachte hand van een dame om succes te behalen.”<br /> <br /> '''– George Swinnock'''}}<br /> <br /> '''Elitarisme'''. Deze neerbuigende houding tegenover<br /> mensen die we minder volwassen dan<br /> onszelf achten, dooft gemeenschap – of maakt er<br /> een benauwde éénrichtingsstraat van. Elitarisme<br /> vinden we in een dergelijk soort denken: “Ik kan<br /> hem wel helpen, maar hij is niet geestelijk<br /> volwassen genoeg om mij te laten<br /> groeien. Ik open mijn hart alleen voor<br /> mensen die volwassen genoeg zijn om<br /> mijn problemen aan te kunnen.” Of we<br /> vormen kliekjes die geworteld zijn in<br /> trots: “Ik ben hier al heel lang en ik<br /> heb mijn relaties al gevormd. Deze lieden zouden<br /> zich juist prettiger moeten voelen bij aanwas van<br /> nieuwer leden.”<br /> <br /> ====HOE KOM IK VAN HIER NAAR DAAR?====<br /> <br /> '''Stel vragen.''' Wanneer we eenmaal ingezien<br /> hebben wat de waarde is van gemeenschap, is<br /> het eigenlijk heel eenvoudig om mogelijkheden te<br /> creëren. Stel mensen geen oppervlakkige vragen.<br /> Laat het: “Hoe gaat ie?” achterwege, maar vraag<br /> in plaats daarvan: “Wat is God op dit moment in<br /> jouw leven aan het doen?” “Welke invloed heeft<br /> die en die gebeurtenis op je leven gehad?” “Wat<br /> kunnen we hier volgens jou van leren?”<br /> <br /> We vinden het moeilijker om zulke vragen te<br /> ''stellen'' dan om ze te beantwoorden. De meesten<br /> van ons verlangen ernaar om hun lasten, moeilijkheden,<br /> successen en interesses met anderen<br /> te delen - er ontbreekt vaak een broer of een zus<br /> met een luisterend oor.<br /> <br /> '''Wees bereidwillig.''' De rivier van gemeenschap<br /> kan stromen wanneer we bereid zijn om<br /> informatie over onze innerlijke toestand te delen<br /> met anderen, ''niet om verlicht te worden van het<br /> probleem van éénzaamheid, maar om een eerlijke<br /> beoordeling te krijgen over hoe we met de situatie<br /> omgaan en hoe we kunnen veranderen.'' We<br /> zullen maar zelden een terechtwijzing krijgen, als<br /> we er niet om vragen. Onlangs vroeg een vriend<br /> van me of we onder vier ogen konden spreken.<br /> Hij worstelde met de verleiding van een hardnekkige<br /> zonde en zijn verzoek aan mij was er één<br /> om te onthouden: “''Ik waardeer je steun wanneer<br /> ik een worsteling of zonde belijd, maar ik heb<br /> meer nodig dan je steun en begrip. Ik wil dat je<br /> me stevig terechtwijst. Zorg alsjeblieft dat je<br /> mijn aandacht krijgt door me duidelijk terecht te<br /> wijzen.”'' Deze man geniet van diepe gemeenschap<br /> en ook groeit hij in zijn relatie met God,<br /> omdat hij erkent dat hij hulp nodig heeft en omdat<br /> hij weet dat de Geest anderen gebruikt om<br /> hem inzicht te geven.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Titus 1:12-13. Wat bewoog Paulus om mensen soms stevig te vermanen?}}<br /> <br /> '''Benut kant-en-klare mogelijkheden.''' Er zijn<br /> twee dingen die ik in gedachten houd als ik me<br /> voorbereid: ten eerste, welk onderwerp brengt<br /> God in mijn leven onder de aandacht - een zonde<br /> of een verleiding, een mogelijkheid, een keuze, of<br /> onduidelijkheid over iets. Ik ben bereid en sta<br /> open om advies te ontvangen over dit onderwerp.<br /> Even praktisch gesproken, niet iedereen komt altijd<br /> aan de beurt, dus zullen we niet overal aan<br /> toe kunnen komen op die avond, maar ik ben er<br /> in ieder geval op voorbereid voor het geval we er<br /> wel aan toekomen. (En zo niet, dan zoek ik naar<br /> andere mogelijkheden.) Ten tweede probeer ik<br /> me voor elke bijeenkomst te herinneren welke<br /> zaken er eerder ter sprake zijn gebracht, zodat ik<br /> mijn zorg kan uiten en gemeenschap bevorder<br /> door er op terug te komen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:13 en 1 Petrus 4:9. Is gastvrijheid een aanbeveling of een gebod ?}}<br /> <br /> Mijn groep komt in twee verschillende settings<br /> bij elkaar: als echtparen (we zijn allemaal getrouwd)<br /> en mannen en vrouwen gescheiden. We<br /> gebruiken dan ons onderscheidingsvermogen om<br /> te bepalen welke onderwerpen geschikt zijn voor<br /> de hele groep en welke meer discretie vereisen.<br /> <br /> '''Wees creatief.''' Er zijn zoveel mogelijkheden<br /> voor gemeenschap. Gastvrijheid is een Bijbelse<br /> bezigheid die gemeenschap bevordert. Of je nu in<br /> een restaurant of in iemands keuken eet, onder<br /> het eten wordt er veel gepraat. Feestjes kunnen<br /> ook meehelpen voor het vormen van gemeenschap,<br /> als we er plaats voor maken.<br /> <br /> Ga samen kamperen. Neem aangrenzende kamers<br /> als je een gemeente-weekend hebt. Ieder<br /> contact tussen christenen – vooral die uit je eigen<br /> kerk en nog meer die uit je kleine groep – moet<br /> als een mogelijkheid voor gemeenschap gezien<br /> worden.<br /> <br /> ====HET ZIT IN DE FAMILIE====<br /> <br /> Eén voorbeeld die de Bijbel gebruikt voor de<br /> ‘kerk’ is het ‘gezin’. Er is tegenwoordig veel te<br /> doen over het gezin. De gehele samenleving is<br /> opgeschud door de ontdekking dat individuele gezinnen<br /> en zelfs het gezin als instituut, verzwakken<br /> als er geen aandacht aan besteed wordt.<br /> (Zgn. ‘disfunctioneel’.) Met alle discussies over<br /> dergelijke gezinnen zou wel eens de indruk kunnen<br /> ontstaan dat er alleen nog maar van zulke<br /> gezinnen zijn.<br /> <br /> Maar dit is natuurlijk niet waar. Er zijn een heleboel<br /> gezonde, ‘functionele’ gezinnen. En ik ben<br /> er van overtuigd dat de besten gevonden worden<br /> onder Bijbelvaste christenen die hun wortels diep<br /> in de grond van de kerk hebben zitten.<br /> <br /> Het Bijbelse woord voor gezin wordt meestal<br /> vertaald met ‘huishouden’, en als we christen<br /> worden, worden we leden van Gods huishouden,<br /> van Zijn gezin. Kijk eens naar<br /> drie gedeeltes van Paulus:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.” (Galaten 6:10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God.” (Efeziërs 2:19)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“…voor het geval ik mocht worden opgehouden. Dan weet je hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat wil zeggen de kerk van de levende God, fundament<br /> en pijler van de waarheid.” (1 Titus 3:15)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Denk eens aan het beste gezin waar je ooit geweest bent. Schrijf drie dingen op die dit gezin zo speciaal maken.<br /> <br /> 1)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 2)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 3)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> <br /> Zijn er ook dingen bij die je kunt gebruiken in je kerk?}}<br /> <br /> Ieder van ons heeft ‘gezinsverantwoordelijkheden’<br /> in de kerk. Gemeenschap houdt een grote verantwoordelijkheid<br /> in voor de zielszorg van anderen en om<br /> zelf hulp te vragen, zodat we samen zullen worden<br /> zoals God ons bedoeld heeft te zijn.<br /> <br /> Een goede plaatselijke gemeente, en ook een<br /> goede kleine groep, is als het beste gezin. In een<br /> goed gezin is men verantwoordelijk voor elkaar.<br /> Goede gezinnen lossen hun problemen op. In een<br /> goed gezin houdt men van elkaar - er is niemand<br /> eenzaam. Een goed gezin respecteert het hoofd<br /> van het gezin – in ons geval is dat degene die we<br /> Heer en Vader noemen.<br /> <br /> Gemeenschap maakt leven mogelijk in de<br /> kerk.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Lees de definitie van gemeenschap die je hebt opgeschreven bij vraag 1 aan het begin van dit hoofdstuk. Vind je dit nog steeds de beste definitie? Waarom wel/niet?<br /> #Kun je een activiteit noemen waarvan je voorheen aannam dat het onder gemeenschap viel, maar die het eigenlijk niet is?<br /> #Welke geestelijke gaven denk je dat je hebt (zie Romeinen 12:1-12)? Hoe kunnen die een bijdrage leveren aan het gemeenschap zijn?<br /> #Zijn de leden van je kleine groep op de hoogte van de geestelijke gebeurtenissen die de meeste invloed op je leven hebben gehad?<br /> #Onafhankelijkheid, formalisme, bitterheid, elitarisme: zijn er op dit gebied zonden die je zou moeten belijden? Vraag anderen wat zij er van vinden.<br /> #Houd een mini-enquête in je kleine groep. Vind je het gemakkelijker om een vraag over je eigen geestelijke leven te ''beantwoorden'' dan iemand anders een ''vraag te stellen'' over zijn geestelijk leven?<br /> #Als het antwoord op vraag 6 ''ja'' is, stel iemand dan gerust een vraag – de meeste mensen hebben namelijk helemaal geen moeite met antwoord geven!<br /> #Bid dat God je zal helpen om nederig te zijn en het verlangen te krijgen om bij te dragen aan de verbetering van gemeenschap.<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Je leven delen'', Jerry Bridges (Novapres, ISBN: 9076596611) (Vertaling van: ''The crisis of caring'', Jerry Bridges, Phillipsburg, NJ: Presbyterian and Reformed, 1985)</div> Tue, 27 Oct 2009 18:19:42 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}<br /> <br /> In het centrum van Charleston, North Carolina,<br /> staat een oud kerkgebouw. De heldere kleuren<br /> van het gebrandschilderde glas compenseren de<br /> plechtigheid van de zware rode bakstenen. De in<br /> het glas aangebrachte afbeeldingen van Jezus en<br /> andere Bijbelse figuren filteren al het<br /> licht dat de kerk binnenvalt. Een<br /> handgesneden altaarstuk reikt tot de<br /> gewelven in het plafond. Iemand heeft<br /> ontzettend veel aandacht besteed aan<br /> details tijdens het ontwerpen en bouwen<br /> van dit huis van aanbidding. Boven<br /> de ingang, ingelegd in de bakstenen,<br /> hangt een kruis – het symbool<br /> en de kern van 2000 jaar Christendom.<br /> <br /> {{LeftInsert|1 Voordat je verder leest: schrijf in je eigen woorden een definitie op van het begrip ‘Bijbelse gemeenschap’.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Maar de tijden zijn veranderd. De behoefte<br /> aan een huis van aanbidding in<br /> het toeristische gebied van Charleston,<br /> is vervangen door de behoefte<br /> aan het vinden van goede plekken<br /> voor restaurants. Vandaar dat de<br /> voormalige Kerk van de Verlosser tegenwoordig<br /> het grillrestaurant “Mesa<br /> Grill” huisvest. De naam van de kerk,<br /> die gegraveerd staat op een marmeren<br /> plakkaat naast de ingang, ziet eruit<br /> alsof geprobeerd is deze met een<br /> zandstraler uit te wissen. In het glazen<br /> kastje waarin vroeger de kerkelijke<br /> activiteiten en het thema van de<br /> preek werden aangekondigd, hangt nu het menu<br /> van de dag. Waar vroeger hardhouten kerkbanken<br /> stonden, staan nu schreeuwerig beklede<br /> zitjes tussen potten met planten. Rockmuziek<br /> doordrenkt de atmosfeer; Sting heeft Händel vervangen<br /> zoals het avondmaalsbrood is vervangen<br /> door nacho’s. Geen van de eigenaren lijkt zich<br /> bewust van de onverenigbaarheden.<br /> <br /> ====BIJBELSE GEMEENSCHAP HERONTDEKKEN====<br /> <br /> Zoals de titel van dit hoofdstuk aankondigt, is<br /> dit een korte verhandeling over gemeenschap en<br /> is de “Mesa Grill” een geschikt voorbeeld voor<br /> wat er gebeurd is met de praktijk van christelijke<br /> relaties in de kerk van vandaag. We hebben de<br /> term gehouden en hebben het veranderd in iets<br /> wat niet eens in de verte weergeeft wat het betekent<br /> voor degene die het heeft gedefinieerd.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' ook de betekenis van de Joodse sabbat veranderde drastisch. Lees het gebod om de sabbat te heiligen (Exodus 20:8-10). Kijk nu eens hoe de joden het toepassen in Markus 3:1-6. Heeft God het zo bedoeld?}}<br /> <br /> Gemeenschap is zoals dat oude kerkgebouw.<br /> Mensen zijn begonnen de term te gebruiken om<br /> manieren van omgaan te beschrijven die nooit<br /> bedoeld zijn voor deze waardevolle gemeenschap<br /> van heiligen. En omdat God het gebruik heeft gemaakt,<br /> zouden we ons er beter van kunnen verzekeren<br /> dat we het gebruiken op de manier zoals<br /> Hij het bedoeld heeft – omdat God gemeenschap<br /> niet te koop zet. Denk aan de reactie van Jezus<br /> toen Hij erachter kwam dat de tempel werd gebruikt<br /> als een plaats om winst te maken.<br /> <br /> '''Wat gemeenschap niet is.''' Christenen hebben<br /> gemeenschap geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van elke warme menselijke interactie – vooral<br /> als we contact maken met iemand en ontdekken<br /> dat we gemeenschappelijke interesses, ervaringen<br /> of oogpunten hebben. Ik geniet van de openlucht.<br /> Trektochten maken, kanoën en vissen behoren<br /> tot mijn favoriete vrije tijdsactiviteiten. Als<br /> ik iemand ontmoet die de vreugden van de Rose<br /> River Trail in Shenandoah National Park kent, of<br /> de stroomversnellingen van de Youghgheny River<br /> heeft gekanood, of opgewonden raakt bij de eerste<br /> ruk aan de lijn die de aanval van een kleinbekbaars<br /> aangeeft, dan is ons gesprek onvermijdelijk<br /> geanimeerd en vriendelijk. Maar het is geen<br /> gemeenschap.<br /> <br /> Als ik tijd doorbreng met een broeder in Christus<br /> - volleyballend, pratend over gedeelde politieke<br /> meningen, of de laatste ontwikkelingen van<br /> een favoriete voetbalclub doornemend - kunnen<br /> we een heerlijke tijd hebben en een vriendschap<br /> verdiepen. Maar het is geen gemeenschap.<br /> <br /> Laat ik dit punt verder uitleggen. Gemeenschap<br /> is niet (tenminste niet noodzakelijkerwijs)<br /> met iemand naar een Bijbelstudie gaan, het delen<br /> van doctrines waar je in gelooft, of het bezoeken<br /> van een mannenbijeenkomst waar emoties diepgaan<br /> en passies groot zijn. Gemeenschap wordt<br /> niet gevonden in een ‘groepstherapiesessie’ waar<br /> deelnemers hun meest duistere gedachten onthullen<br /> – zelfs als iedereen in de groep christen is<br /> en een Bijbel bij zich heeft. Het is zelfs zo, dat<br /> twee christenen met elkaar getrouwd kunnen zijn<br /> en toch geen gemeenschap ervaren.<br /> <br /> Ik heb christenen horen klagen dat hun relaties<br /> oppervlakkig lijken en dat ze niet weten waarom.<br /> Wat ze vaak niet zien is, dat ook al hebben christenen<br /> relaties, niet alle relaties ook gemeenschap<br /> ervaren. God biedt ons in gemeenschap een<br /> waardevol, maar vaak verwaarloosd geschenk:<br /> een menselijke relatie die speciaal ontworpen is<br /> voor Zijn kinderen. Als God het zo belangrijk<br /> vindt, kunnen we maar beter op zoek gaan naar<br /> wat het wel is.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' zelfs als je Bijbelse gemeenschap verwaarloosd hebt, kan God datgene wat je gemist hebt herstellen. Dit principe zien we in Joël 2:25.}}<br /> <br /> '''Wat gemeenschap is.''' Gemeenschap is een<br /> unieke, christelijke, relationele ervaring. Alleen<br /> die, die door de Heilige Geest opnieuw geboren<br /> worden, kunnen gemeenschap hebben – wat de<br /> verwaarlozing ervan des te meer tragisch maakt.<br /> <br /> Het woord ‘gemeenschap’, zoals het gebruikt<br /> wordt in onze Bijbel is een vertaling van het<br /> Griekse woord ''koinonia''. Als het woord hardop<br /> uitgesproken wordt, doet het denken aan het Engelse<br /> woord ‘community’, wat logisch is, omdat<br /> ''koinonia'' de oorsprong is van dat woord. Maar helaas<br /> hebben politici en sociologen het woord<br /> ‘community’ effectief geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van ‘een groep die in een bepaald onderwerp<br /> is geïnteresseerd’, zodat we aanvullende<br /> woorden nodig hebben om tot de volle betekenis<br /> te komen. Hier kan de Nieuwe Bijbelvertaling helpen.<br /> Daarin wordt ''koinonia'' vertaald als<br /> ‘gemeenschap’, maar ook als ‘verbondenheid’ en<br /> ‘delen’ (in de volgende verzen zijn deze woorden<br /> ter verduidelijking onderstreept).<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ze bleven trouw aan het onderricht van de<br /> Apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap,<br /> braken het brood en wijdden zich aan<br /> het gebed.” (Hand. 2:42)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Nu u door Christus zozeer bemoedigd wordt<br /> en liefdevol getroost, nu er dan onder u zo’n<br /> grote verbondenheid met de Geest is, zo veel<br /> ontferming en medelijden.” (Filp. 2:1)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“... Ik bid dat het geloof dat u met ons deelt u<br /> een dieper inzicht geeft in al het goede dat ons<br /> nader tot Christus brengt.” (Filemon 1:6)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat is gemeenschap zoals gedefinieerd in het<br /> Nieuwe Testament? Precies dit: samen verbonden<br /> zijn in het leven en de<br /> waarheid die door de<br /> Heilige Geest mogelijk<br /> zijn door onze eenheid<br /> met Christus. Gemeenschap<br /> is iets gemeenschappelijks<br /> delen op het<br /> diepst mogelijke niveau<br /> van menselijke relatie –<br /> onze ervaring met God<br /> zelf<br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Een telefoontje op het allerlaatste moment om te vertellen dat onze muzikanten die avond niet naar de kleine groep konden komen. Terwijl we de deur uitliepen, pakte ik nog even een aanbiddings-cd’tje. Toen ik de cd opzette, bracht de zachte muziek sommigen gelijk in aanbidding. Met hun ogen dicht en opgeheven handen uitten ze hun liefde aan God. De anderen echter waren in lachen uitgebarsten. Ik dacht dat de Heilige Geest op onze groep was neergedaald. Maar het muzikale tussenspel was veel te lang. En plotseling herinnerde ik me dat thuis de<br /> cd’s en hoesjes door elkaar lagen en werd al snel duidelijk dat enkelen van ons de afgelopen minuten hadden aanbeden op de muziek van ''John Tesh live at Red Rocks''.<br /> <br /> '''– Mario Stemberger (Holly Hill, Florida)'''}}<br /> <br /> <br /> ''Samen verbonden<br /> zijn... leven en waarheid...<br /> delen in gemeenschappelijkheid...<br /> menselijke<br /> relatie... ervaring<br /> van God'' – deze gedeelten<br /> omvatten de kern<br /> van de unieke christelijke<br /> ervaring van gemeenschap.<br /> Mogelijkheden om<br /> verliefd te worden, te<br /> trouwen, zich voort te<br /> planten, een carrière na<br /> te jagen, te gaan bungee-jumpen, te voetballen,<br /> of naar school te gaan zijn beschikbaar voor de<br /> mensheid in het algemeen. Maar alleen christenen<br /> kunnen gemeenschap ervaren. Alleen al om<br /> deze reden, zou deze unieke kwaliteit van een<br /> christelijk bestaan buitengewoon waardevol voor<br /> ons moeten zijn. We zouden vurig de betekenis<br /> ervan moeten onderzoeken zodat we Zijn schatten<br /> ten volle kunnen ervaren. Mijn oprechte hoop<br /> is dat dit hoofdstuk je zal brengen tot het zoeken<br /> van een diepere ervaring van gemeenschap.<br /> <br /> ====BEGINNEN MET GOD====<br /> <br /> Gemeenschap met God is een eerste voorwaarde<br /> voor gemeenschap met anderen. Dit is de<br /> uitdrukkelijke boodschap van Johannes in zijn<br /> eerste Bijbelbrief:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen<br /> we ook aan u, opdat ook u met ons<br /> verbonden bent. En verbonden zijn met ons<br /> is verbonden zijn met de Vader en met zijn<br /> Zoon Jezus Christus… Als we zeggen dat we<br /> met Hem verbonden zijn terwijl we onze weg<br /> in het duister gaan, liegen we en leven we<br /> niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze<br /> weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is,<br /> dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt<br /> het bloed van Jezus, Zijn Zoon, ons van alle<br /> zonde.” (1 Johannes 1:3,6-7)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> De argumentatie van Johannes is misschien<br /> niet zo direct als de moderne lezer het graag zou<br /> willen, maar zijn logica is duidelijk. Johannes en<br /> zijn medeleraren (de ‘wij’ in de Bijbelpassage)<br /> hebben de waarheid ontdekt<br /> door het leven en het onderwijs<br /> van Jezus. Dit heeft hen<br /> toegang gegeven tot gemeenschap<br /> met God en met de naar<br /> de hemel opgevaren Verlosser.<br /> Deze gemeenschap bestaat<br /> niet alleen ''met'' God, maar ''tussen'' en ''temidden van'' hen die<br /> ‘leven volgens de waarheid’.<br /> Zonde (“onze weg in het duister<br /> gaan”) verontreinigt niet<br /> alleen onze gemeenschap met<br /> God, maar hindert ook de gemeenschap<br /> met elkaar. “Onze<br /> weg in het licht gaan” - gehoorzaam zijn aan<br /> Gods Woord en het belijden van onze zonden<br /> wanneer we ongehoorzaam zijn - zou moeten resulteren<br /> in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|“[Gemeenschap is] de dingen die God ons over Zichzelf bekend heeft gemaakt delen met onze medegelovigen, in de hoop dat het hen zal helpen Hem beter te leren kennen en het hun gemeenschap met Hem zal verrijken. Ten tweede is gemeenschap een verlangen met anderen te delen wat God over Zichzelf bekend heeft gemaakt, als een middel om zelf bekrachtigd,<br /> vernieuwd en onderwezen te worden.”<br /> <br /> '''– J.I. Packer'''}}<br /> <br /> Kortom, gemeenschap met anderen begint met<br /> een eerlijke, open en gehoorzame relatie met<br /> God die gegrond is in de waarheid van Zijn<br /> Woord. ''Hoe we deze relatie delen met anderen -<br /> hoe we worstelen met het begrip waarheid en onze<br /> strijd om het toe te passen in ons leven - dat<br /> is de essentie van gemeenschap.''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Psalmen 15:1-2 en 51:6. Hoe belangrijk is het om oprecht en waarheidsgetrouw te zijn om een goede relatie met God te kunnen onderhouden?}}<br /> <br /> Derhalve heeft gemeenschap één bron en twee<br /> middelen. Die ene bron is God. De twee middelen<br /> – beiden moeten worden gezien in het licht van<br /> de Bijbel – zijn het werk van de Heilige Geest direct<br /> in onze harten en het werk van de Heilige<br /> Geest door andere christenen heen.<br /> <br /> Dit horende zullen sommigen die dit lezen in<br /> de verleiding komen om uit de bus te stappen die<br /> hen brengt naar gemeenschap. Relaties, zelfs die<br /> tussen gelovigen, zitten vaak vol met problemen.<br /> Het nastreven van relaties is, het ons openstellen<br /> voor pijn, misverstanden en ongemak, want onze<br /> relaties zullen onvermijdelijk worden beïnvloed<br /> door onze zonden.<br /> <br /> Misschien denk je dat gemeenschap met God<br /> het enige is wat je nodig hebt. Is het immers niet<br /> zo dat de Bijbel ons leert dat God en Zijn Woord<br /> voldoende zijn voor al onze noden met betrekking<br /> tot het leven en godvruchtigheid?<br /> Dat is waar. De fout zit hem echter<br /> in het beperken van de manieren<br /> die God gebruikt om ons te helpen<br /> de waarheid toe te passen in ons<br /> leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Heb jij één van deze veel voorkomende technieken wel eens gebruikt om Gods stem ‘uit te zetten’? <br /> <br /> *De technische vergissing: aannemen dat God nooit tegen jou zal spreken door iemand die niet op een specifiek niveau van volwassenheidof heiligheid zit. <br /> <br /> *’s Werelds oudste excuus (zie Genesis 3:11-13): aannemen dat, wanneer meerdere mensen betrokken zijn bij een zonde, wat jij gedaan hebt op de een of andere manier minder erg is dan wanneer je alleen had gehandeld.<br /> <br /> *De Jona-methode: wegrennen van Gods leiding voor je leven, omdat je denkt dat je de gevolgen misschien niet zo zal waarderen. <br /> <br /> *Het Petrus-probleem (zie Markus 14:27-31, 66-72): meer geloof hebben in wat je over je eigen sterke punten zegt dan in wat God over je zwakheden zegt.}}<br /> <br /> <br /> Slechts de Heilige Geest kan het<br /> Woord van God verduidelijken, zodat<br /> we het begrijpen en ons de<br /> kracht geeft eraan gehoorzaam te<br /> zijn. ''De Heilige Geest kiest er echter<br /> vaak voor om andere mensen te gebruiken<br /> als instrument om Zijn<br /> waarheid aan ons te communiceren.''<br /> Wie zijn wij om met Hem te redetwisten?<br /> Natuurlijk zal Hij Bijbelse<br /> leraren gebruiken door middel van<br /> preken, boeken en cassettebandjes.<br /> Maar Hij zal ook Jan en alleman gebruiken<br /> in jouw kleine groep – en<br /> hier wringt de schoen. We kunnen<br /> leraren negeren, boeken dichtslaan<br /> en cassettebandjes uitzetten. En als<br /> we wel opletten, kunnen we ze toepassen<br /> op de manier die ons het<br /> beste uitkomt. Het zijn echter de<br /> mensen die het dichtste bij ons<br /> staan die, als ze hun taak binnen de<br /> gemeenschap serieus nemen, ons<br /> niet zullen toestaan Gods aansporingen zo gemakkelijk<br /> te negeren.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:5''' Wat betekent het, om elkaar toe te behoren?}}<br /> <br /> Wij zijn als de Israëlieten die trokken door de<br /> wildernis, als de discipelen, dicht opeengepakt in<br /> de bovenkamer nadat Jezus ten hemel was opgevaren<br /> en als de pelgrims die aan boord van de<br /> Mayflower naar Amerika voeren. De negatieve<br /> kijk op de dingen is dat we met elkaar zitten opgescheept<br /> – begrenst door een woestijn, een vijandig<br /> Jeruzalem of een woeste zee. Maar<br /> ‘opgescheept zitten’ is geen Bijbels principe. Beter<br /> gezegd ''we horen bij elkaar''. We zijn pelgrims<br /> op weg naar het beloofde land, geroepen elkaar<br /> te helpen op deze weg. God heeft gemeenschap<br /> gekozen als een voornaam middel voor het leven<br /> als onderdeel van Zijn lichaam.<br /> <br /> ====MIDDELEN OM TOT GEMEENSCHAP TE KOMEN====<br /> <br /> Hebt u ooit gehoord van de zinsnede ‘een manier<br /> om genade te verkrijgen’? In de theologie<br /> wordt daarmee gerefereerd aan de dingen die we<br /> kunnen doen, zoals bidden of mediteren op een<br /> Bijbelstuk, om onszelf in een positie te plaatsen<br /> waarin we dingen van God kunnen ontvangen.<br /> Gemeenschap is ook een manier om genade te<br /> verkrijgen. Het is een manier om op een plek te<br /> komen waar God ons wil ontmoeten. Dus is de<br /> volgende vraag: wat zijn de manieren om ''gemeenschap''<br /> te verkrijgen? Wat kunnen we doen<br /> om ons op de juiste manier te positioneren voor<br /> het ervaren van gemeenschap?<br /> De lijst is lang.<br /> <br /> {{RightInsert|“Die eerste christenen uit Handelingen 2 wijdden zichzelf niet toe aan sociale bezigheden, maar aan een relatie – een relatie die bestond uit het samen delen van het leven met God door de inwoning van de Heilige Geest. Ze hadden begrepen dat ze deze relatie waren aangegaan door het geloof in Jezus Christus. Door hun eenheid met Christus werden ze gevormd tot een geestelijke, organische gemeenschap… Dit idee moeten we gaan toepassen. Gemeenschap houdt in dat je elkaar toebehoort in het lichaam van Christus, met alle bijbehorende voorrechten en verantwoordelijkheden die een dergelijke relatie met zich meebrengt.”<br /> <br /> '''– Jerry Bridges'''}}<br /> <br /> '''Samen God aanbidden.''' Aanbidding<br /> is een middel om gemeenschap<br /> met God te ervaren<br /> door het overdenken en verkondigen<br /> van waarheid betreffende<br /> Hem, Hem onze dankbaarheid<br /> te tonen en Zijn nabijheid<br /> te ervaren. Zoals ons<br /> eerder duidelijk werd uit Zijn<br /> Woord, leidt gemeenschap met<br /> God - inclusief aanbidden - tot<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Bid voor elkaar''' en besteed<br /> daarbij speciale aandacht aan<br /> de lasten die op ons drukken<br /> en hoe God aan het werk is in<br /> onze levens. Door samen te<br /> bidden kan je ontdekken hoe ver iemand anders<br /> in zijn gemeenschap met God staat en wat de<br /> kenmerken van zijn relatie met de Heer zijn.<br /> <br /> '''Gebruik je geestelijke gaven''' om anderen te<br /> helpen groeien in God. Als gemeenschap verbonden<br /> zijn in de Geest betekend, bestaat er dan een<br /> grotere verbondenheid dan elkaar te dienen door<br /> genadegaven die ons door de Geest gegeven<br /> zijn?<br /> <br /> '''Draag elkaars lasten.''' Paulus zei het zo:<br /> ''“Broeders en zusters, wanneer u merkt dat een<br /> van u een misstap heeft begaan, moet u, die<br /> door de Geest geleid wordt, hem zachtmoedig<br /> weer op het rechte pad brengen. Pas op dat u<br /> niet ook zelf tot misstappen wordt verleid. Draag<br /> elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus<br /> na.”'' (Galaten 6:1-2) We hebben allemaal lasten<br /> en, zoals ik mijn voorganger C.J. Mahaney eens<br /> hoorde zeggen, we hebben de verantwoordelijkheid<br /> om deze lasten te communiceren zonder van<br /> anderen goddelijke openbaringen te verwachten<br /> die hen duidelijk maken wat onze lasten zijn. Dit<br /> proces hoeft echter niet moeilijk te zijn.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''HUISREGELS VOOR GODS FAMILIE'''<br /> <br /> #Bewaar onder elkaar de vrede (Markus 9:50)<br /> #Heb elkaar lief (Joh. 13:34)<br /> #Wees met elkaar verbonden (Rom. 12:5)<br /> #Wees elkaar toegewijd (Rom. 12:10)<br /> #Eer elkaar (Rom. 12:10)<br /> #Wees blij met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Huil met elkaar (Rom.12:15)<br /> #Leef in vrede met elkaar (Rom. 12:15)<br /> #Aanvaard elkaar (Rom. 15:7)<br /> #Wijs elkaar terecht (Rom.15:14)<br /> #Groet elkaar (Rom.16:16)<br /> #Wees eensgezind (1 Kor. 1:10)<br /> #Wacht op elkaar (1 Kor. 11:33)<br /> #Zorg voor elkaar (1 Kor. 12:25)<br /> #Dien elkaar (Gal. 5:13)<br /> #Draag elkaars lasten (Gal. 6:2)<br /> #Wees vriendelijk voor elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Vergeef elkaar (Ef. 4:32)<br /> #Onderwerp u aan elkaar (Ef.. 5:21)<br /> #Verdraag elkaar (Kol. 3:16)<br /> #Onderwijs en bouw elkaar op (Kol. 3:16)<br /> #Bemoedig elkaar (1 Thess. 5:11)<br /> #Bouw elkaar op (1 Thess. 5:11)<br /> #Spoor elkaar aan (Heb. 10:24)<br /> #Wees gastvrij voor elkaar (1 Pet. 4:9)<br /> #Gebruik je gaven om elkaar op te bouwen (1 Pet. 4:10)<br /> #Wees nederig (1 Pet. 5:5)<br /> #Belijd elkaar uw zonden (Jak. 5:16)<br /> #Bid voor elkaar (Jak. 5:16)<br /> #Wees met elkaar verbonden (1 Joh. 1:7)}}<br /> <br /> Op een dag zat ik<br /> met drie andere stafleden<br /> in een kerkkantoor.<br /> We waren bezig<br /> met het beëindigen<br /> van een zakelijke ontmoeting.<br /> Toen we opstonden<br /> om te vertrekken,<br /> zei ik simpelweg:<br /> “Ik moet jullie laten<br /> weten wat er in mijn<br /> hart omgaat.” Dat was<br /> alles wat nodig was om<br /> het proces in gang te<br /> zetten.<br /> <br /> Minder dan een<br /> maand geleden hadden<br /> we een achtjarige jongen<br /> begraven die aan<br /> kanker was gestorven.<br /> Matt was niet slechts<br /> een gemeentelid; hij<br /> was een vriend voor<br /> mij en mijn familie geweest.<br /> Sindsdien had<br /> ik een zwaar gevoel,<br /> een droefheid. Ik wist<br /> niet zeker of de bron<br /> daarvan zuiver was en<br /> of ik er op de juiste<br /> manier mee omging.<br /> <br /> Mijn vrienden luisterden<br /> aandachtig terwijl<br /> ik probeerde mijn<br /> gevoelens uit te leggen.<br /> Maar ze probeerden<br /> me niet alleen te<br /> troosten. Ze stelden<br /> me ook indringende<br /> vragen over kwesties<br /> als zelfmedelijden, piekeren<br /> en een trots verantwoordelijkheidsgevoel.<br /> De vereiste moed om<br /> zulke vragen te stellen aan iemand zo verdrietig<br /> als ik, maar het was nodig dat die vragen gesteld<br /> werden en ik had op dat moment niet voldoende<br /> wijsheid om ze aan mezelf te stellen.<br /> <br /> Toen mijn vrienden klaar waren met vragen<br /> stellen, wist ik dat iemand me begreep – en niet<br /> alleen op een emotioneel niveau. Ze hadden me<br /> geholpen mijn hart te onderzoeken. Hun raad?<br /> Kijk uit voor bepaalde verleidingen, maar verder<br /> ben je gewoon aan het rouwen, John. De droefheid<br /> die je voelt is een normaal onderdeel van de<br /> pijnlijke verliezen die we meemaken in het leven.<br /> <br /> Was ik verlost van mijn verdriet op dat moment?<br /> Verliet ik het kantoor dansend van vreugde?<br /> Nee. Maar drie andere mannen droegen nu<br /> mijn last met mij mee. Ik voelde een last van me<br /> afvallen.<br /> <br /> Het is belangrijk dat we lasten van onze ''beproevingen''<br /> communiceren. Niet alleen de uiterlijke<br /> moeilijkheden van bijvoorbeeld een baan verliezen<br /> of ziek zijn, maar ook de innerlijke conflicten.<br /> Het is ook belangrijk de lasten van onze ''angsten''<br /> te communiceren. Wij vinden die vaak beschamend,<br /> maar ze kunnen ons hart beheersen.<br /> Wat een treurnis als christenen gebukt gaan onder<br /> hun lasten, omdat ze geen hulp wilden ontvangen<br /> van hun gemeenschap!<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Job 2:11-13. Is het altijd het beste om gelijk tot de kern te komen als we proberen om iemand raad te geven of om iemand te troosten?}}<br /> <br /> '''Delen van geestelijke ervaringen.''' Sinds ze<br /> op de middelbare school zat, houdt mijn vrouw<br /> Nancy een dagboek bij van haar stille tijd met<br /> God. Het is niet ongebruikelijk voor haar om delen<br /> van dat dagboek aan mij voor te lezen. Ik, op<br /> mijn beurt, deel ook soortgelijke zaken met haar.<br /> Het neemt vaak maar vijf minuten in beslag.<br /> Toch is het evenzeer een moment van waardevolle<br /> gemeenschap met elkaar.<br /> <br /> '''Belijd elkaar je zonden''' – voordat iemand<br /> anders je met je zonden confronteert. Deze overduidelijke<br /> bron van hulp in het overwinnen van<br /> zonden wordt vaak verwaarloosd vanwege dwaze<br /> trots. ''“Beken elkaar uw zonden”, ''schrijft Jakobus'',<br /> “en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het<br /> gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist<br /> zijn uitwerking niet.”'' (Jakobus 5:16).<br /> <br /> '''Vermaan elkaar''' wanneer we zien dat iemand<br /> heeft gefaald zijn zonden te herkennen en er verantwoordelijkheid<br /> voor te nemen. Paulus schrijft<br /> dat wanneer we zien dat een broeder een misstap<br /> heeft begaan, we hem daarop moeten wijzen en<br /> we moeten proberen hem weer op het rechte pad<br /> te brengen (Galaten 6:1). Dit mag dan wel ongemakkelijk<br /> zijn, ''het is gemeenschap''. En wanneer<br /> het ons aanvankelijk niet lukt om een zondigende<br /> broeder van zijn zonde te overtuigen, leert Jezus<br /> ons om de kring van gemeenschap te vergroten<br /> om er zeker van te zijn dat de vermaning juist is<br /> en dat er alles aan wordt gedaan om de broeder<br /> weer op het rechte pad te brengen (Mattheüs<br /> 18:15).<br /> <br /> Vermanen (zie hoofdstuk vijf) is een van de<br /> moeilijkste aspecten van gemeenschap, omdat<br /> het vaak onenigheid en conflicten met zich meebrengt.<br /> Bovendien moet diegene die vermaant<br /> niet raar opkijken als zijn eigen motieven ook<br /> worden getoetst door de gemeenschap en blijkt<br /> dat ze gebrekkig zijn. Zonder dit dynamische onderdeel<br /> van gemeenschap zouden we echter delen<br /> van ons leven ommuren, waardoor we ons<br /> zouden afsluiten voor andere gelegenheden voor<br /> gemeenschap.<br /> <br /> '''Dien elkaar in praktische zin.''' Om effectief<br /> te kunnen dienen is het nodig elkaars noden te<br /> kennen. Het ontdekken van deze noden is vaak<br /> het gevolg van gemeenschap. Stel je eens voor<br /> dat een stel uit je groep opbiecht dat ze worstelen<br /> met buitengewone conflicten als gevolg van<br /> verwaarlozing van hun huwelijk. Gemeenschap<br /> zou wel eens kunnen inhouden dat je een weekend<br /> op hun kinderen past, zodat de ouders een<br /> weekendje weg kunnen om aan hun relatie te<br /> werken.<br /> <br /> We moeten er echter voor oppassen te denken<br /> dat het simpelweg uitvoeren van deze principes<br /> automatisch zal resulteren in gemeenschap. Onthoud<br /> dat dit ‘manieren om gemeenschap te verkrijgen’<br /> zijn. Ze brengen je in een positie waar<br /> gemeenschap plaats ''kan'' vinden, niet waar gemeenschap<br /> plaats ''zal'' vinden. Echte gemeenschap<br /> is het werk van de Heilige Geest en vindt<br /> plaats door genade. En zoals bij het stijldansen:<br /> je hebt er twee mensen voor nodig en niet iedereen<br /> heeft zin om te dansen. Niettemin ontneemt<br /> het niet toepassen van deze ''manieren om gemeenschap<br /> te verkrijgen'' ons de gelegenheid om<br /> gemeenschap te ervaren als een ''manier waardoor<br /> we genade verkrijgen.''<br /> <br /> ====STRUIKELBLOKKEN VOOR GEMEENSCHAP====<br /> <br /> {{RightInsert|'''SAMEN IN PRAKTIJK BRENGEN'''<br /> <br /> ''Een getuigenis''<br /> <br /> Toen we voor het eerst deze kerk bezochten viel het ons op hoe open de oudsten waren over hun levens. We gingen naar een kleine groep en ontdekten dat de leiders, Tom en Julie, net zo eerlijk waren, net als de groepsleden. In een discussie over lijden en Gods soevereiniteit hoorden we over de dood van de zoon van een van hen. Bruce en ik leerden om God te vragen<br /> om te voorzien in onze noden, maar we hadden nooit gehoord hoe ‘lijden’ in het christelijke leven paste. We zagen hoe Bijbelse waarheden in de levens van mensen werden toegepast en we<br /> kregen honger naar meer.<br /> <br /> Een andere keer was ik geraakt door de nederige manier waarop Julie de groep vroeg om gebed voor haar moeilijkheden op bepaalde gebieden. <br /> <br /> De nederigheid van de groepsleden hielp ons om hun visie op onze tekortkomingen aan te nemen. Toen Julie mij vertelde dat mijn oudere dochter zich respectloos tegen haar had gedragen, schaamde ik me diep. Maar toen realiseerden Bruce en ik ons dat God ons een gebied onthulde dat we verwaarloosd hadden. Hierdoor werden we consequenter in het trainen en onderwijzen van onze kinderen. <br /> <br /> De nederigheid van onze groep, het verlangen om te veranderen en de serieuze bereidheid om te helpen hielpen ons bij het delen van onze noden, moeilijkheden, verlangens en zonden. Kortgeleden belde ik in tranen Julie op wegens drukte en financiële problemen en bovendien een zware studiedag. Ze was zo bemoedigend! Voordat ik deze kerk bezocht zou ik niet de moed hebben gehad om een medekerklid om gebed en hulp te vragen in zo’n moeilijke situatie! <br /> <br /> We hebben geleerd dat we niet kunnen groeien in de Heer zonder een sterke kerk en sterke christelijke vrienden. Als Gods waarheid onthuld is, hebben we mensen van vlees en bloed nodig die ons helpen deze waarheid toe te passen en het samen met ons in praktijk brengen. <br /> <br /> '''– Laura Grabow (Darnestown, MD)'''}}<br /> <br /> In een artikel over gemeenschap<br /> noemt J.J. Packer vier<br /> struikelblokken voor het genieten<br /> van deze specifieke<br /> vorm van leven in de Heilige<br /> Geest, namelijk onafhankelijkheid,<br /> formaliteit, bitterheid en<br /> elitarisme.<br /> <br /> '''Onafhankelijkheid'''. Deze<br /> zonde communiceert aan God<br /> en aan anderen dat we zelf<br /> bekwaam genoeg zijn. Het uit<br /> zichzelf in een gebrek aan gebed<br /> (een product van onze<br /> illusie dat we God niet nodig<br /> hebben) en een gebrek aan<br /> gemeenschap (een product<br /> van onze illusie dat we elkaar<br /> niet nodig hebben).<br /> <br /> De afgelopen 30 jaar zijn<br /> christenen gefascineerd geweest<br /> door 1 Korinthiërs 12<br /> en andere nieuwtestamentische<br /> passages over de gaven<br /> van de Geest. De onderliggende<br /> gedachte was vaak: “Wat<br /> zijn mijn gaven?” Als het onze<br /> intentie is om te dienen, dan<br /> is dit een goede vraag om aan<br /> onszelf te stellen. Als je het<br /> hoofdstuk echter in zijn geheel<br /> leest komt de boodschap<br /> naar voren ''dat we elkaar nodig<br /> hebben'', want verschillende<br /> mensen hebben verschillende<br /> gaven. Zonder gemeenschap<br /> kunnen wij niet de persoon<br /> worden die God wil dat<br /> we worden, zoals een lichaam<br /> dat niet volledig kan functioneren<br /> zonder ogen, handen of<br /> oren.<br /> <br /> In onze onafhankelijkheid<br /> hebben we de neiging om gemeenschap<br /> te negeren, totdat<br /> we in een crisissituatie terechtkomen<br /> en wel moeten<br /> erkennen dat we de gemeenschap nodig hebben.<br /> Dan haasten we ons om relaties op te bouwen,<br /> precies op het moment waarop we daar de minste<br /> tijd voor hebben en waarop anderen (terecht,<br /> als je naar de voorgeschiedenis kijkt) juist hebben<br /> geconcludeerd dat wij niet geïnteresseerd<br /> zijn in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Jesaja 14:12-15. Als alleen God echt onafhankelijk is, wat laat ons streven naar onafhankelijkheid dan zien?}}<br /> <br /> '''Formaliteit'''. Het woord roept beelden op van<br /> een debutantenbal en het proberen te herinneren<br /> welke vork je ook weer dient te gebruiken bij een<br /> chique diner. Maar hier betekent het slechts de<br /> regels en standaards die we onbewust toepassen<br /> wanneer we in gezelschap zijn. Soms zijn deze<br /> regels neutraal, maar soms zijn<br /> ze een hindernis voor gemeenschap.<br /> Denk bijvoorbeeld aan de<br /> ongeschreven regels in sommige<br /> gezinnen: “Praat niet over je<br /> privé-leven met andere mensen.”<br /> Daarmee zul je niet echt<br /> gemeenschap bereiken in een<br /> kerk!<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Heb je enkele gewoontes of karaktertrekken die je ervan weerhouden om te groeien in Christus door gemeenschap?<br /> <br /> Enkele suggesties:<br /> <br /> *Door mijn achtergrond ben ik van nature stoïcijns en gereserveerd, dus ik ben geneigd om mezelf in toom te houden.<br /> *Ik heb ooit christelijke gemeenschap uitgeprobeerden ik gaf veel meer dan ik ontving, dus nu geef ik mezelf niet meer. <br /> *Ik was enig kind, dus daarom houd ik alles voor mezelf. <br /> *Mijn broers en zussen waren diegenen die altijd om aandacht vroegen, dus ik hield mijzelf op de achtergrond.<br /> *Misschien ga ik verder met dit gemeenschapgedoe, maar alleen als iemand anders de eerste stap zet..}}<br /> <br /> Ook in onze kleine groep kunnen<br /> we in formaliteit vervallen,<br /> terwijl het juist de plaats is<br /> waar spontaniteit en openheid<br /> nodig zijn. Om eerlijk te zijn<br /> vind ik dat vele kleinegroepavonden<br /> zo voorspelbaar zijn als<br /> enig andere liturgie (en dat zeg<br /> ik niet om kerken die een liturgie<br /> gebruiken naar beneden te<br /> halen). De leider volgt een standaardprocedure.<br /> Het zijn steeds<br /> dezelfde mensen die bidden, het<br /> Woord lezen en over hun problemen<br /> praten. Elke keer weer.<br /> <br /> Maar gemeenschap is geestelijk - ‘van de Geest’<br /> - en dat zouden onze bijeenkomsten ook moeten<br /> zijn. Zoals de dagelijkse behoeften en interesses<br /> veranderen, zo zou ook de inhoud van onze<br /> bijeenkomsten moeten veranderen: de Geest<br /> is namelijk voortdurend en op verschillende manieren<br /> in ons aan het werk om ons te veranderen<br /> naar het beeld van Christus.<br /> <br /> We moeten ons aanpassen aan Zijn werk en<br /> anderen uitnodigen om ons te helpen. Ik zeg niet<br /> dat er geen planning of vast kader mag zijn voor<br /> een bijeenkomst, maar juist dat het plan zo moet<br /> zijn dat er voor iedereen gelegenheid is om het<br /> werk van de Geest in zijn of haar leven te delen.<br /> <br /> '''Bitterheid'''. Bitterheid in de context van een<br /> kleine groep is een zondige reactie op iets dat is<br /> misgegaan in een relatie. Denk eens na over de<br /> volgende aspecten:<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' waarom wilden Jozefs broers hem vermoorden? Wat was er misgelopen in hun relatie? (zie Genesis 37)}}<br /> <br /> *Onvervulde verwachtingen: ''“Ik heb hem uitgenodigd<br /> voor de lunch, maar hij heeft bedankt.”;<br /> “Ik heb mijn leven voor haar opengesteld,<br /> maar ik kreeg geen respons.”; “Ik<br /> dacht dat we hechte vrienden zouden worden,<br /> maar in plaats daarvan gaat hij nu<br /> meer met iemand anders om.”<br /> *''Gekrenkte trots:'' “Je terechtwijzing was niet<br /> juist, ik ben beledigd dat je ook maar denkt<br /> dat ik ooit zoiets zou doen. Ik open mijn<br /> hart niet weer voor je.”<br /> *''Jaloezie:'' “Waarom is hij de leider van de<br /> kleine groep? Zien de oudsten niet dat ik<br /> veel meer gaven en talenten heb?”''<br /> *Roddel en laster. Wat is roddel?: Aan iemand<br /> gevoelige en negatieve informatie<br /> over iemand anders verstrekken, terwijl de<br /> ontvanger part noch deel heeft aan het probleem<br /> noch aan het bijdragen van de oplossing.<br /> Laster, het verspreiden van negatieve<br /> informatie met de bedoeling om hem of haar<br /> te schaden, heeft de neiging om de mensen<br /> die gelasterd worden, verbitterd te maken.<br /> Als mensen hier niet op gewezen worden,<br /> zullen roddel en laster zorgen voor wantrouwen,<br /> bitterheid en een muur van vijandigheid<br /> waardoor gemeenschap niet kan groeien.<br /> Erger nog, deze zonden creëren kliekjes<br /> binnen de groep, die er voor zorgen dat de<br /> gelovigen alleen maar verder van elkaar<br /> verwijderd worden.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Iemand die terechtwijst moet het dappere hart van een leeuw hebben als hij niet wil afhaken en de zachte hand van een dame om succes te behalen.”<br /> <br /> '''– George Swinnock'''}}<br /> <br /> '''Elitarisme'''. Deze neerbuigende houding tegenover<br /> mensen die we minder volwassen dan<br /> onszelf achten, dooft gemeenschap – of maakt er<br /> een benauwde éénrichtingsstraat van. Elitarisme<br /> vinden we in een dergelijk soort denken: “Ik kan<br /> hem wel helpen, maar hij is niet geestelijk<br /> volwassen genoeg om mij te laten<br /> groeien. Ik open mijn hart alleen voor<br /> mensen die volwassen genoeg zijn om<br /> mijn problemen aan te kunnen.” Of we<br /> vormen kliekjes die geworteld zijn in<br /> trots: “Ik ben hier al heel lang en ik<br /> heb mijn relaties al gevormd. Deze lieden zouden<br /> zich juist prettiger moeten voelen bij aanwas van<br /> nieuwer leden.”<br /> <br /> ====HOE KOM IK VAN HIER NAAR DAAR?====<br /> <br /> '''Stel vragen.''' Wanneer we eenmaal ingezien<br /> hebben wat de waarde is van gemeenschap, is<br /> het eigenlijk heel eenvoudig om mogelijkheden te<br /> creëren. Stel mensen geen oppervlakkige vragen.<br /> Laat het: “Hoe gaat ie?” achterwege, maar vraag<br /> in plaats daarvan: “Wat is God op dit moment in<br /> jouw leven aan het doen?” “Welke invloed heeft<br /> die en die gebeurtenis op je leven gehad?” “Wat<br /> kunnen we hier volgens jou van leren?”<br /> <br /> We vinden het moeilijker om zulke vragen te<br /> ''stellen'' dan om ze te beantwoorden. De meesten<br /> van ons verlangen ernaar om hun lasten, moeilijkheden,<br /> successen en interesses met anderen<br /> te delen - er ontbreekt vaak een broer of een zus<br /> met een luisterend oor.<br /> <br /> '''Wees bereidwillig.''' De rivier van gemeenschap<br /> kan stromen wanneer we bereid zijn om<br /> informatie over onze innerlijke toestand te delen<br /> met anderen, ''niet om verlicht te worden van het<br /> probleem van éénzaamheid, maar om een eerlijke<br /> beoordeling te krijgen over hoe we met de situatie<br /> omgaan en hoe we kunnen veranderen.'' We<br /> zullen maar zelden een terechtwijzing krijgen, als<br /> we er niet om vragen. Onlangs vroeg een vriend<br /> van me of we onder vier ogen konden spreken.<br /> Hij worstelde met de verleiding van een hardnekkige<br /> zonde en zijn verzoek aan mij was er één<br /> om te onthouden: “''Ik waardeer je steun wanneer<br /> ik een worsteling of zonde belijd, maar ik heb<br /> meer nodig dan je steun en begrip. Ik wil dat je<br /> me stevig terechtwijst. Zorg alsjeblieft dat je<br /> mijn aandacht krijgt door me duidelijk terecht te<br /> wijzen.”'' Deze man geniet van diepe gemeenschap<br /> en ook groeit hij in zijn relatie met God,<br /> omdat hij erkent dat hij hulp nodig heeft en omdat<br /> hij weet dat de Geest anderen gebruikt om<br /> hem inzicht te geven.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Titus 1:12-13. Wat bewoog Paulus om mensen soms stevig te vermanen?}}<br /> <br /> '''Benut kant-en-klare mogelijkheden.''' Er zijn<br /> twee dingen die ik in gedachten houd als ik me<br /> voorbereid: ten eerste, welk onderwerp brengt<br /> God in mijn leven onder de aandacht - een zonde<br /> of een verleiding, een mogelijkheid, een keuze, of<br /> onduidelijkheid over iets. Ik ben bereid en sta<br /> open om advies te ontvangen over dit onderwerp.<br /> Even praktisch gesproken, niet iedereen komt altijd<br /> aan de beurt, dus zullen we niet overal aan<br /> toe kunnen komen op die avond, maar ik ben er<br /> in ieder geval op voorbereid voor het geval we er<br /> wel aan toekomen. (En zo niet, dan zoek ik naar<br /> andere mogelijkheden.) Ten tweede probeer ik<br /> me voor elke bijeenkomst te herinneren welke<br /> zaken er eerder ter sprake zijn gebracht, zodat ik<br /> mijn zorg kan uiten en gemeenschap bevorder<br /> door er op terug te komen.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Romeinen 12:13 en 1 Petrus 4:9. Is gastvrijheid een aanbeveling of een gebod ?}}<br /> <br /> Mijn groep komt in twee verschillende settings<br /> bij elkaar: als echtparen (we zijn allemaal getrouwd)<br /> en mannen en vrouwen gescheiden. We<br /> gebruiken dan ons onderscheidingsvermogen om<br /> te bepalen welke onderwerpen geschikt zijn voor<br /> de hele groep en welke meer discretie vereisen.<br /> <br /> '''Wees creatief.''' Er zijn zoveel mogelijkheden<br /> voor gemeenschap. Gastvrijheid is een Bijbelse<br /> bezigheid die gemeenschap bevordert. Of je nu in<br /> een restaurant of in iemands keuken eet, onder<br /> het eten wordt er veel gepraat. Feestjes kunnen<br /> ook meehelpen voor het vormen van gemeenschap,<br /> als we er plaats voor maken.<br /> <br /> Ga samen kamperen. Neem aangrenzende kamers<br /> als je een gemeente-weekend hebt. Ieder<br /> contact tussen christenen – vooral die uit je eigen<br /> kerk en nog meer die uit je kleine groep – moet<br /> als een mogelijkheid voor gemeenschap gezien<br /> worden.<br /> <br /> ====HET ZIT IN DE FAMILIE====<br /> <br /> Eén voorbeeld die de Bijbel gebruikt voor de<br /> ‘kerk’ is het ‘gezin’. Er is tegenwoordig veel te<br /> doen over het gezin. De gehele samenleving is<br /> opgeschud door de ontdekking dat individuele gezinnen<br /> en zelfs het gezin als instituut, verzwakken<br /> als er geen aandacht aan besteed wordt.<br /> (Zgn. ‘disfunctioneel’.) Met alle discussies over<br /> dergelijke gezinnen zou wel eens de indruk kunnen<br /> ontstaan dat er alleen nog maar van zulke<br /> gezinnen zijn.<br /> <br /> Maar dit is natuurlijk niet waar. Er zijn een heleboel<br /> gezonde, ‘functionele’ gezinnen. En ik ben<br /> er van overtuigd dat de besten gevonden worden<br /> onder Bijbelvaste christenen die hun wortels diep<br /> in de grond van de kerk hebben zitten.<br /> <br /> Het Bijbelse woord voor gezin wordt meestal<br /> vertaald met ‘huishouden’, en als we christen<br /> worden, worden we leden van Gods huishouden,<br /> van Zijn gezin. Kijk eens naar<br /> drie gedeeltes van Paulus:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.” (Galaten 6:10)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God.” (Efeziërs 2:19)''&lt;/blockquote&gt;<br /> &lt;blockquote&gt;''“…voor het geval ik mocht worden opgehouden. Dan weet je hoe men zich moet gedragen in het huis van God, dat wil zeggen de kerk van de levende God, fundament<br /> en pijler van de waarheid.” (1 Titus 3:15)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''4'''&lt;/big&gt; Denk eens aan het beste gezin waar je ooit geweest bent. Schrijf drie dingen op die dit gezin zo speciaal maken.<br /> <br /> 1)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 2)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> 3)&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;<br /> <br /> Zijn er ook dingen bij die je kunt gebruiken in je kerk?}}<br /> <br /> Ieder van ons heeft ‘gezinsverantwoordelijkheden’<br /> in de kerk. Gemeenschap houdt een grote verantwoordelijkheid<br /> in voor de zielszorg van anderen en om<br /> zelf hulp te vragen, zodat we samen zullen worden<br /> zoals God ons bedoeld heeft te zijn.<br /> <br /> Een goede plaatselijke gemeente, en ook een<br /> goede kleine groep, is als het beste gezin. In een<br /> goed gezin is men verantwoordelijk voor elkaar.<br /> Goede gezinnen lossen hun problemen op. In een<br /> goed gezin houdt men van elkaar - er is niemand<br /> eenzaam. Een goed gezin respecteert het hoofd<br /> van het gezin – in ons geval is dat degene die we<br /> Heer en Vader noemen.<br /> <br /> Gemeenschap maakt leven mogelijk in de<br /> kerk.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Lees de definitie van gemeenschap die je hebt opgeschreven bij vraag 1 aan het begin van dit hoofdstuk. Vind je dit nog steeds de beste definitie? Waarom wel/niet?<br /> #Kun je een activiteit noemen waarvan je voorheen aannam dat het onder gemeenschap viel, maar die het eigenlijk niet is?<br /> #Welke geestelijke gaven denk je dat je hebt (zie Romeinen 12:1-12)? Hoe kunnen die een bijdrage leveren aan het gemeenschap zijn?<br /> #Zijn de leden van je kleine groep op de hoogte van de geestelijke gebeurtenissen die de meeste invloed op je leven hebben gehad?<br /> #Onafhankelijkheid, formalisme, bitterheid, elitarisme: zijn er op dit gebied zonden die je zou moeten belijden? Vraag anderen wat zij er van vinden.<br /> #Houd een mini-enquête in je kleine groep. Vind je het gemakkelijker om een vraag over je eigen geestelijke leven te ''beantwoorden'' dan iemand anders een ''vraag te stellen'' over zijn geestelijk leven?<br /> #Als het antwoord op vraag 6 ''ja'' is, stel iemand dan gerust een vraag – de meeste mensen hebben namelijk helemaal geen moeite met antwoord geven!<br /> #Bid dat God je zal helpen om nederig te zijn en het verlangen te krijgen om bij te dragen aan de verbetering van gemeenschap.<br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Je leven delen'', Jerry Bridges (Novapres, ISBN: 9076596611) (Vertaling van: ''The crisis of caring'', Jerry Bridges, Phillipsburg, NJ: Presbyterian and Reformed, 1985)</div> Tue, 27 Oct 2009 18:19:03 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}<br /> <br /> In het centrum van Charleston, North Carolina,<br /> staat een oud kerkgebouw. De heldere kleuren<br /> van het gebrandschilderde glas compenseren de<br /> plechtigheid van de zware rode bakstenen. De in<br /> het glas aangebrachte afbeeldingen van Jezus en<br /> andere Bijbelse figuren filteren al het<br /> licht dat de kerk binnenvalt. Een<br /> handgesneden altaarstuk reikt tot de<br /> gewelven in het plafond. Iemand heeft<br /> ontzettend veel aandacht besteed aan<br /> details tijdens het ontwerpen en bouwen<br /> van dit huis van aanbidding. Boven<br /> de ingang, ingelegd in de bakstenen,<br /> hangt een kruis – het symbool<br /> en de kern van 2000 jaar Christendom.<br /> <br /> {{LeftInsert|1 Voordat je verder leest: schrijf in je eigen woorden een definitie op van het begrip ‘Bijbelse gemeenschap’.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Maar de tijden zijn veranderd. De behoefte<br /> aan een huis van aanbidding in<br /> het toeristische gebied van Charleston,<br /> is vervangen door de behoefte<br /> aan het vinden van goede plekken<br /> voor restaurants. Vandaar dat de<br /> voormalige Kerk van de Verlosser tegenwoordig<br /> het grillrestaurant “Mesa<br /> Grill” huisvest. De naam van de kerk,<br /> die gegraveerd staat op een marmeren<br /> plakkaat naast de ingang, ziet eruit<br /> alsof geprobeerd is deze met een<br /> zandstraler uit te wissen. In het glazen<br /> kastje waarin vroeger de kerkelijke<br /> activiteiten en het thema van de<br /> preek werden aangekondigd, hangt nu het menu<br /> van de dag. Waar vroeger hardhouten kerkbanken<br /> stonden, staan nu schreeuwerig beklede<br /> zitjes tussen potten met planten. Rockmuziek<br /> doordrenkt de atmosfeer; Sting heeft Händel vervangen<br /> zoals het avondmaalsbrood is vervangen<br /> door nacho’s. Geen van de eigenaren lijkt zich<br /> bewust van de onverenigbaarheden.<br /> <br /> ====BIJBELSE GEMEENSCHAP HERONTDEKKEN====<br /> <br /> Zoals de titel van dit hoofdstuk aankondigt, is<br /> dit een korte verhandeling over gemeenschap en<br /> is de “Mesa Grill” een geschikt voorbeeld voor<br /> wat er gebeurd is met de praktijk van christelijke<br /> relaties in de kerk van vandaag. We hebben de<br /> term gehouden en hebben het veranderd in iets<br /> wat niet eens in de verte weergeeft wat het betekent<br /> voor degene die het heeft gedefinieerd.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' ook de betekenis van de Joodse sabbat veranderde drastisch. Lees het gebod om de sabbat te heiligen (Exodus 20:8-10). Kijk nu eens hoe de joden het toepassen in Markus 3:1-6. Heeft God het zo bedoeld?}}<br /> <br /> Gemeenschap is zoals dat oude kerkgebouw.<br /> Mensen zijn begonnen de term te gebruiken om<br /> manieren van omgaan te beschrijven die nooit<br /> bedoeld zijn voor deze waardevolle gemeenschap<br /> van heiligen. En omdat God het gebruik heeft gemaakt,<br /> zouden we ons er beter van kunnen verzekeren<br /> dat we het gebruiken op de manier zoals<br /> Hij het bedoeld heeft – omdat God gemeenschap<br /> niet te koop zet. Denk aan de reactie van Jezus<br /> toen Hij erachter kwam dat de tempel werd gebruikt<br /> als een plaats om winst te maken.<br /> <br /> '''Wat gemeenschap niet is.''' Christenen hebben<br /> gemeenschap geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van elke warme menselijke interactie – vooral<br /> als we contact maken met iemand en ontdekken<br /> dat we gemeenschappelijke interesses, ervaringen<br /> of oogpunten hebben. Ik geniet van de openlucht.<br /> Trektochten maken, kanoën en vissen behoren<br /> tot mijn favoriete vrije tijdsactiviteiten. Als<br /> ik iemand ontmoet die de vreugden van de Rose<br /> River Trail in Shenandoah National Park kent, of<br /> de stroomversnellingen van de Youghgheny River<br /> heeft gekanood, of opgewonden raakt bij de eerste<br /> ruk aan de lijn die de aanval van een kleinbekbaars<br /> aangeeft, dan is ons gesprek onvermijdelijk<br /> geanimeerd en vriendelijk. Maar het is geen<br /> gemeenschap.<br /> <br /> Als ik tijd doorbreng met een broeder in Christus<br /> - volleyballend, pratend over gedeelde politieke<br /> meningen, of de laatste ontwikkelingen van<br /> een favoriete voetbalclub doornemend - kunnen<br /> we een heerlijke tijd hebben en een vriendschap<br /> verdiepen. Maar het is geen gemeenschap.<br /> <br /> Laat ik dit punt verder uitleggen. Gemeenschap<br /> is niet (tenminste niet noodzakelijkerwijs)<br /> met iemand naar een Bijbelstudie gaan, het delen<br /> van doctrines waar je in gelooft, of het bezoeken<br /> van een mannenbijeenkomst waar emoties diepgaan<br /> en passies groot zijn. Gemeenschap wordt<br /> niet gevonden in een ‘groepstherapiesessie’ waar<br /> deelnemers hun meest duistere gedachten onthullen<br /> – zelfs als iedereen in de groep christen is<br /> en een Bijbel bij zich heeft. Het is zelfs zo, dat<br /> twee christenen met elkaar getrouwd kunnen zijn<br /> en toch geen gemeenschap ervaren.<br /> <br /> Ik heb christenen horen klagen dat hun relaties<br /> oppervlakkig lijken en dat ze niet weten waarom.<br /> Wat ze vaak niet zien is, dat ook al hebben christenen<br /> relaties, niet alle relaties ook gemeenschap<br /> ervaren. God biedt ons in gemeenschap een<br /> waardevol, maar vaak verwaarloosd geschenk:<br /> een menselijke relatie die speciaal ontworpen is<br /> voor Zijn kinderen. Als God het zo belangrijk<br /> vindt, kunnen we maar beter op zoek gaan naar<br /> wat het wel is.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' zelfs als je Bijbelse gemeenschap verwaarloosd hebt, kan God datgene wat je gemist hebt herstellen. Dit principe zien we in Joël 2:25.}}<br /> <br /> '''Wat gemeenschap is.''' Gemeenschap is een<br /> unieke, christelijke, relationele ervaring. Alleen<br /> die, die door de Heilige Geest opnieuw geboren<br /> worden, kunnen gemeenschap hebben – wat de<br /> verwaarlozing ervan des te meer tragisch maakt.<br /> <br /> Het woord ‘gemeenschap’, zoals het gebruikt<br /> wordt in onze Bijbel is een vertaling van het<br /> Griekse woord ''koinonia''. Als het woord hardop<br /> uitgesproken wordt, doet het denken aan het Engelse<br /> woord ‘community’, wat logisch is, omdat<br /> ''koinonia'' de oorsprong is van dat woord. Maar helaas<br /> hebben politici en sociologen het woord<br /> ‘community’ effectief geherdefinieerd tot de betekenis<br /> van ‘een groep die in een bepaald onderwerp<br /> is geïnteresseerd’, zodat we aanvullende<br /> woorden nodig hebben om tot de volle betekenis<br /> te komen. Hier kan de Nieuwe Bijbelvertaling helpen.<br /> Daarin wordt ''koinonia'' vertaald als<br /> ‘gemeenschap’, maar ook als ‘verbondenheid’ en<br /> ‘delen’ (in de volgende verzen zijn deze woorden<br /> ter verduidelijking onderstreept).<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Ze bleven trouw aan het onderricht van de<br /> Apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap,<br /> braken het brood en wijdden zich aan<br /> het gebed.” (Hand. 2:42)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Nu u door Christus zozeer bemoedigd wordt<br /> en liefdevol getroost, nu er dan onder u zo’n<br /> grote verbondenheid met de Geest is, zo veel<br /> ontferming en medelijden.” (Filp. 2:1)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“... Ik bid dat het geloof dat u met ons deelt u<br /> een dieper inzicht geeft in al het goede dat ons<br /> nader tot Christus brengt.” (Filemon 1:6)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Wat is gemeenschap zoals gedefinieerd in het<br /> Nieuwe Testament? Precies dit: samen verbonden<br /> zijn in het leven en de<br /> waarheid die door de<br /> Heilige Geest mogelijk<br /> zijn door onze eenheid<br /> met Christus. Gemeenschap<br /> is iets gemeenschappelijks<br /> delen op het<br /> diepst mogelijke niveau<br /> van menselijke relatie –<br /> onze ervaring met God<br /> zelf<br /> {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Een telefoontje op het allerlaatste moment om te vertellen dat onze muzikanten die avond niet naar de kleine groep konden komen. Terwijl we de deur uitliepen, pakte ik nog even een aanbiddings-cd’tje. Toen ik de cd opzette, bracht de zachte muziek sommigen gelijk in aanbidding. Met hun ogen dicht en opgeheven handen uitten ze hun liefde aan God. De anderen echter waren in lachen uitgebarsten. Ik dacht dat de Heilige Geest op onze groep was neergedaald. Maar het muzikale tussenspel was veel te lang. En plotseling herinnerde ik me dat thuis de<br /> cd’s en hoesjes door elkaar lagen en werd al snel duidelijk dat enkelen van ons de afgelopen minuten hadden aanbeden op de muziek van ''John Tesh live at Red Rocks''.<br /> <br /> '''– Mario Stemberger (Holly Hill, Florida)'''}}<br /> <br /> <br /> ''Samen verbonden<br /> zijn... leven en waarheid...<br /> delen in gemeenschappelijkheid...<br /> menselijke<br /> relatie... ervaring<br /> van God'' – deze gedeelten<br /> omvatten de kern<br /> van de unieke christelijke<br /> ervaring van gemeenschap.<br /> Mogelijkheden om<br /> verliefd te worden, te<br /> trouwen, zich voort te<br /> planten, een carrière na<br /> te jagen, te gaan bungee-jumpen, te voetballen,<br /> of naar school te gaan zijn beschikbaar voor de<br /> mensheid in het algemeen. Maar alleen christenen<br /> kunnen gemeenschap ervaren. Alleen al om<br /> deze reden, zou deze unieke kwaliteit van een<br /> christelijk bestaan buitengewoon waardevol voor<br /> ons moeten zijn. We zouden vurig de betekenis<br /> ervan moeten onderzoeken zodat we Zijn schatten<br /> ten volle kunnen ervaren. Mijn oprechte hoop<br /> is dat dit hoofdstuk je zal brengen tot het zoeken<br /> van een diepere ervaring van gemeenschap.<br /> <br /> ====BEGINNEN MET GOD====<br /> <br /> Gemeenschap met God is een eerste voorwaarde<br /> voor gemeenschap met anderen. Dit is de<br /> uitdrukkelijke boodschap van Johannes in zijn<br /> eerste Bijbelbrief:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen<br /> we ook aan u, opdat ook u met ons<br /> verbonden bent. En verbonden zijn met ons<br /> is verbonden zijn met de Vader en met zijn<br /> Zoon Jezus Christus… Als we zeggen dat we<br /> met Hem verbonden zijn terwijl we onze weg<br /> in het duister gaan, liegen we en leven we<br /> niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze<br /> weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is,<br /> dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt<br /> het bloed van Jezus, Zijn Zoon, ons van alle<br /> zonde.” (1 Johannes 1:3,6-7)''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> De argumentatie van Johannes is misschien<br /> niet zo direct als de moderne lezer het graag zou<br /> willen, maar zijn logica is duidelijk. Johannes en<br /> zijn medeleraren (de ‘wij’ in de Bijbelpassage)<br /> hebben de waarheid ontdekt<br /> door het leven en het onderwijs<br /> van Jezus. Dit heeft hen<br /> toegang gegeven tot gemeenschap<br /> met God en met de naar<br /> de hemel opgevaren Verlosser.<br /> Deze gemeenschap bestaat<br /> niet alleen ''met'' God, maar ''tussen'' en ''temidden van'' hen die<br /> ‘leven volgens de waarheid’.<br /> Zonde (“onze weg in het duister<br /> gaan”) verontreinigt niet<br /> alleen onze gemeenschap met<br /> God, maar hindert ook de gemeenschap<br /> met elkaar. “Onze<br /> weg in het licht gaan” - gehoorzaam zijn aan<br /> Gods Woord en het belijden van onze zonden<br /> wanneer we ongehoorzaam zijn - zou moeten resulteren<br /> in gemeenschap.<br /> <br /> {{LeftInsert|“[Gemeenschap is] de dingen die God ons over Zichzelf bekend heeft gemaakt delen met onze medegelovigen, in de hoop dat het hen zal helpen Hem beter te leren kennen en het hun gemeenschap met Hem zal verrijken. Ten tweede is gemeenschap een verlangen met anderen te delen wat God over Zichzelf bekend heeft gemaakt, als een middel om zelf bekrachtigd,<br /> vernieuwd en onderwezen te worden.”<br /> <br /> '''– J.I. Packer'''}}<br /> <br /> Kortom, gemeenschap met anderen begint met<br /> een eerlijke, open en gehoorzame relatie met<br /> God die gegrond is in de waarheid van Zijn<br /> Woord. ''Hoe we deze relatie delen met anderen -<br /> hoe we worstelen met het begrip waarheid en onze<br /> strijd om het toe te passen in ons leven - dat<br /> is de essentie van gemeenschap.''<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' lees Psalmen 15:1-2 en 51:6. Hoe belangrijk is het om oprecht en waarheidsgetrouw te zijn om een goede relatie met God te kunnen onderhouden?}}<br /> <br /> Derhalve heeft gemeenschap één bron en twee<br /> middelen. Die ene bron is God. De twee middelen<br /> – beiden moeten worden gezien in het licht van<br /> de Bijbel – zijn het werk van de Heilige Geest direct<br /> in onze harten en het werk van de Heilige<br /> Geest door andere christenen heen.<br /> <br /> Dit horende zullen sommigen die dit lezen in<br /> de verleiding komen om uit de bus te stappen die<br /> hen brengt naar gemeenschap. Relaties, zelfs die<br /> tussen gelovigen, zitten vaak vol met problemen.<br /> Het nastreven van relaties is, het ons openstellen<br /> voor pijn, misverstanden en ongemak, want onze<br /> relaties zullen onvermijdelijk worden beïnvloed<br /> door onze zonden.<br /> <br /> Misschien denk je dat gemeenschap met God<br /> het enige is wat je nodig hebt. Is het immers niet<br /> zo dat de Bijbel ons leert dat God en Zijn Woord<br /> voldoende zijn voor al onze noden met betrekking<br /> tot het leven en godvruchtigheid?<br /> Dat is waar. De fout zit hem echter<br /> in het beperken van de manieren<br /> die God gebruikt om ons te helpen<br /> de waarheid toe te passen in ons<br /> leven.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Heb jij één van deze veel voorkomende technieken wel eens gebruikt om Gods stem ‘uit te zetten’? <br /> <br /> *De technische vergissing: aannemen dat God nooit tegen jou zal spreken door iemand die niet op een specifiek niveau van volwassenheidof heiligheid zit. <br /> <br /> *’s Werelds oudste excuus (zie Genesis 3:11-13): aannemen dat, wanneer meerdere mensen betrokken zijn bij een zonde, wat jij gedaan hebt op de een of andere manier minder erg is dan wanneer je alleen had gehandeld.<br /> <br /> *De Jona-methode: wegrennen van Gods leiding voor je leven, omdat je denkt dat je de gevolgen misschien niet zo zal waarderen. <br /> <br /> *Het Petrus-probleem (zie Markus 14:27-31, 66-72): meer geloof hebben in wat je over je eigen sterke punten zegt dan in wat God over je zwakheden zegt.}}<br /> <br /> <br /> Slechts de Heilige Geest kan het<br /> Woord van God verduidelijken, zodat<br /> we het begrijpen en ons de<br /> kracht geeft eraan gehoorzaam te<br /> zijn. ''De Heilige Geest kiest er echter<br /> vaak voor om andere mensen te gebruiken<br /> als instrument om Zijn<br /> waarheid aan ons te communiceren.''<br /> Wie zijn wij om met Hem te redetwisten?<br /> Natuurlijk zal Hij Bijbelse<br /> leraren gebruiken door middel van<br /> preken, boeken en cassettebandjes.<br /> Maar Hij zal ook Jan en alleman gebruiken<br /> in jouw kleine groep – en<br /> hier wringt de schoen. We kunnen<br /> leraren negeren, boeken dichtslaan<br /> en cassettebandjes uitzetten. En als<br /> we wel opletten, kunnen we ze toepassen<br /> op de manier die ons het<br /> beste uitkomt. Het zijn echter de<br /> mensen die het dichtste bij ons<br /> staan die, als ze hun taak binnen de<br /> gemeenschap serieus nemen, ons<br /> niet zullen toestaan Gods aansporingen zo gemakkelijk<br /> te negeren.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Denk na over Romeinen 12:5''' Wat betekent het, om elkaar toe te behoren?}}<br /> <br /> Wij zijn als de Israëlieten die trokken door de<br /> wildernis, als de discipelen, dicht opeengepakt in<br /> de bovenkamer nadat Jezus ten hemel was opgevaren<br /> en als de pelgrims die aan boord van de<br /> Mayflower naar Amerika voeren. De negatieve<br /> kijk op de dingen is dat we met elkaar zitten opgescheept<br /> – begrenst door een woestijn, een vijandig<br /> Jeruzalem of een woeste zee. Maar<br /> ‘opgescheept zitten’ is geen Bijbels principe. Beter<br /> gezegd ''we horen bij elkaar''. We zijn pelgrims<br /> op weg naar het beloofde land, geroepen elkaar<br /> te helpen op deze weg. God heeft gemeenschap<br /> gekozen als een voornaam middel voor het leven<br /> als onderdeel van Zijn lichaam.</div> Tue, 27 Oct 2009 16:33:47 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> *haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.<br /> <br /> In plaats daarvan moeten we uitgedaagd<br /> worden door anderen om te veranderen<br /> tot eer en glorie van God.<br /> <br /> Een belangrijke opmerking voordat ik<br /> verder ga. Ik heb met veel christenen<br /> gesproken die, of ze zich er bewust van<br /> waren of niet, het verschil niet begrijpen<br /> tussen heiliging en rechtvaardiging. Omdat deze<br /> verwarring ernstige geestelijke consequenties kan<br /> hebben, wil ik een moment nemen om het verschil<br /> tussen deze begrippen uit te leggen. Let alsjeblieft<br /> goed op: de rest van dit boek (en de rest van je<br /> christelijke leven!) steunt op een goed begrip van deze<br /> twee leerstellingen.<br /> <br /> Ik heb Wayne Grudems definitie van heiliging<br /> hierboven gegeven. Hij definieert rechtvaardiging als<br /> volgt:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Rechtvaardiging is een ogenblikkelijke<br /> wettelijke daad van God waarin hij: 1) onze<br /> zonden als vergeven beschouwd en de<br /> rechtvaardigheid van Christus ons ten deel valt.<br /> 2) ons rechtvaardig verklaart voor Zijn<br /> aangezicht.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|Denk na over<br /> Romeinen 5:1-2<br /> Vat de voordelen van<br /> rechtvaardigheid die<br /> je in dit Bijbelgedeelte<br /> vindt in drie woorden<br /> samen.}}<br /> <br /> Rechtvaardiging gaat over de positie van een<br /> christen voor God. Het moment waarop je opnieuw<br /> werd geboren, werd je door God gerechtvaardigd.<br /> Gebaseerd op het volbrachte werk van Christus,<br /> beschouwt God jouw zonden als vergeven en verklaart<br /> Hij dat jij rechtvaardig bent.<br /> <br /> Heiliging echter, gaat over ons doen en laten voor<br /> God. Het is een doorlopend proces van vechten tegen<br /> de zonde en steeds meer op Jezus gaan lijken. Ook al<br /> is heiliging het bewijs en het doel van onze<br /> rechtvaardiging, we moeten het nooit zien als de<br /> grond voor onze rechtvaardiging. Hier raken veel<br /> christenen in verwarring. Zij proberen te verdienen<br /> wat hun al –voor niets– gegeven is. Zoals Maarten<br /> Luther zei: ''“De enige bijdrage die wij leveren aan onze<br /> rechtvaardiging zijn onze zonden die God ons zo<br /> genadig vergeeft.”''<br /> <br /> Er zijn nog meer belangrijke verschillen.<br /> Rechtvaardiging gaat over ‘rechtvaardig verklaard<br /> worden.’ Heiliging gaat over ‘groeien in<br /> rechtvaardigheid’. Rechtvaardiging is direct, heiliging<br /> is geleidelijk. Rechtvaardiging is<br /> volledig op het moment dat God ons<br /> rechtvaardig verklaart, het vindt<br /> niet in stappen plaats. Aan de<br /> andere kant is heiliging een proces<br /> dat ons hele leven lang duurt. Tot<br /> slot zijn alle christenen even<br /> gerechtvaardigd, maar niet even<br /> heilig. Je zult nooit meer<br /> gerechtvaardigd worden dan je op<br /> dit moment bent, omdat<br /> rechtvaardiging een daad van God<br /> is. Maar door Gods genade, zul je<br /> steeds meer geheiligd worden als je<br /> samen met Gods Geest het proces<br /> van verandering doorgaat. Ook al is<br /> het belangrijk om onderscheid te<br /> maken tussen rechtvaardiging en<br /> heiliging, deze twee begrippen zijn<br /> onlosmakelijk met elkaar verbonden. God<br /> rechtvaardigt niet iemand zonder hem ook te heiligen.<br /> Heiliging is geen optie. Als iemand écht<br /> gerechtvaardigd is, zal dat zich bewijzen door een<br /> voortdurend werk van heiliging in zijn leven. Kleine<br /> groepen dragen bij aan dit geweldige en geleidelijke<br /> werk van genade in ons leven.{{RightInsert|'''Denk na over Hebreeën 10:24-25.''' Hoe heb jij geprofiteerd van anderen die jou aangemoedigd hebben in het geloof?}}<br /> <br /> ====PROBEER DIT NIET IN JE EENTJE====<br /> <br /> Ook al staat het als een paal boven water dat je<br /> persoonlijk verantwoordelijk bent voor je heiliging,<br /> heiliging kan niet plaats vinden los van de lokale kerk.<br /> De Bijbel leert duidelijk dat heiliging bedoeld is om<br /> plaats te vinden in de lokale kerk en kleine groepen<br /> leveren een onschatbare bijdrage aan dit proces.<br /> Overweeg deze gedachten van theoloog Bruce Milne:<br /> <br /> {{LeftInsert|“De heerlijkheid van het evangelie<br /> is dat God verklaard heeft dat<br /> christenen recht voor Hem staan<br /> ondanks hun zonden. Maar onze<br /> grootste verleiding en vergissing<br /> is om ons karakter in zijn<br /> genadewerk te smokkelen. Hoe<br /> gemakkelijk trappen wij er steeds<br /> weer in, denkende dat wij alleen<br /> gerechtvaardigd zijn zolang er iets<br /> is in ons karakter dat bijdraagt aan<br /> die rechtvaardiging. Maar Paulus<br /> leert ons dat niets dat we doen<br /> ooi t bijdraagt aan onze<br /> rechtvaardiging.”<br /> <br /> '''- Sinclair Ferguson'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Er is geen ontkomen aan dat het christelijke<br /> leven binnen de gemeenschap plaats vindt.<br /> Onderwijs over christelijke heiligheid is<br /> voornamelijk toegespitst op ‘de heilige man’ of<br /> ‘de heilige vrouw’ ten koste van de Bijbelse<br /> nadruk op ‘het heilige volk’ of ‘de heilige kerk’.<br /> Het ideaal van het ‘alles kunnende christelijke<br /> individu’, dat elke geestelijke uitdaging aan kan<br /> en een leven leeft van ononderbroken<br /> overwinning over zonde en de duivel, zal<br /> ongetwijfeld bestaan maar, zoals elke pastorale<br /> werker weet, heeft deze nadruk velen gedreven<br /> tot een eenzame strijd en worsteling eindigend in<br /> wanhoop en teleurstelling of erger, in een<br /> schijnheilig dubbelleven.''<br /> <br /> ''Deze hele benadering moet herzien worden. Het<br /> grootste gedeelte van het onderwijs van het NT<br /> over het christelijke leven, inclusief de<br /> belangrijke gedeeltes over heiligheid, vinden<br /> plaats in brieven die zijn geschreven aan<br /> groepen, aan gemeentes. Alle belangrijke<br /> aansporingen om heilig te leven zijn in het<br /> meervoud (wij en jullie, zie Rom. 6:1-23, Gal.<br /> 5:13-6:10, Ef. 4:17-6:18). Tegelijk zijn ook alle<br /> beloftes van overwinning in het NT aan groepen<br /> gericht (1 Kor. 15:57; 1 Joh. 5:4; Op. 15:2). Met<br /> andere woorden: de apostelen zagen het<br /> christelijke leven en christelijke heiliging in de<br /> context van een liefdevolle, zorgzame<br /> gemeenschap.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke twee ingrediënten moeten er volgens Efeziërs 4:15 zijn in onze communicatie met andere christenen?}}<br /> <br /> Dankzij Gods genade heb ik ervaren wat Milne<br /> beschrijft. De belangrijkste veranderingen in mijn<br /> christelijke leven hebben plaatsgevonden in de<br /> gemeenschap van de lokale kerk en in het bijzonder in<br /> de kleine groep. De leden van mijn kleine groep<br /> hebben me meerdere malen liefdevol (maar stevig)<br /> geconfronteerd met mijn zonde en<br /> hebben mij op mijn<br /> verantwoordelijkheid gewezen terwijl<br /> ik bezig was te veranderen. Natuurlijk<br /> is de Heilige Geest direct<br /> verantwoordelijk door mij te<br /> overtuigen van deze dingen, maar ik<br /> kan alleen gissen waar ik nu zou zijn<br /> zonder zulke trouwe vrienden. God<br /> heeft hun telkens weer gebruikt om<br /> zonde in mijn leven aan te wijzen die<br /> ik nooit zou hebben ontdekt als ik<br /> alleen was.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is dwaas en slecht om te veronderstellen dat we veel vooruitgang zullen boeken in heiliging als wij ons isoleren van de zichtbare kerk. Het is inderdaad gewoon<br /> geworden om mensen te horen zeggen dat zij zich niet hoeven te voegen bij een kerk om christen te zijn. Zij beweren dat hun toewijding persoonlijk en privé is en geen deel uitmaakt van een gemeenschap. Dat is niet het getuigenis van de grote mannen en vrouwen uit de geschiedenis, het is het getuigenis van dwazen.”<br /> <br /> '''- R.C. Sproul'''}}<br /> <br /> Het is ontnuchterend om anderen te<br /> observeren die er voor hebben<br /> gekozen om ''geen'' deel te zijn van een<br /> lokale kerk en kleine groep. Zij laten<br /> duidelijk een gebrek aan groei zien. Wat nog erger is, zij zijn zich niet<br /> eens bewust van hun geestelijke<br /> toestand en stilstand.<br /> <br /> Kleine groepen zorgen voor<br /> bemoediging, correctie en bieden<br /> een kader waarbinnen de leden<br /> aan elkaar verantwoording<br /> afleggen; dit weerhoudt ons ervan<br /> af te dwalen. Hoe belangrijk het<br /> ook is om een persoonlijke relatie<br /> met God te onderhouden door<br /> stille tijd, we hebben anderen<br /> nodig in het najagen van heiliging.<br /> <br /> Als je een passie hebt voor<br /> persoonlijke verandering – iets<br /> wat iedere christen zou moeten<br /> hebben – dan moet je blij zijn als<br /> anderen je uitdagen om te<br /> groeien. Dit moet niet als iets<br /> abnormaals gezien worden of als<br /> het domein van degene met een<br /> buitengewone geestelijke<br /> volwassenheid. Het moet worden<br /> gezien als het normale proces dat<br /> volgt op een nieuwe geboorte,<br /> uitgedrukt door een verlangen om<br /> steeds meer te gaan lijken op<br /> Jezus Christus. We zouden serieus<br /> en zonder smoesjes toegewijd<br /> moeten zijn aan verandering.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''DEZE MANNEN MEENDEN HET!'''<br /> <br /> In het begin van de 18e eeuw vormde Samuel Wesley (broer van John Wesley) een religieuze gemeenschap met regelmatige ‘kleine groep’ bijeenkomsten. Deze mannengroepen waren bedacht om<br /> wederzijdse controlemomenten te creëren. Iedereen die mee wilde doen werd gevraagd om de volgende vragen te beantwoorden als bewijs van rechtvaardiging en een verlangen om te groeien in God:<br /> <br /> ''Heb je vrede met God door onze Heer Jezus Christus?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen om je fouten te horen te krijgen?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen dat iedereen van ons je af en toe vertelt wat er in zijn of haar hart leeft met betrekking tot jou?''<br /> <br /> ''Overweeg dit goed: heb je het verlangen dat we je alles vertellen wat we denken, wat we vrezen en wat we horen over jou?''<br /> <br /> ''Verlang je ernaar dat, terwijl we dit doen, we zo dicht als mogelijk bij je komen en je hart onderzoeken op je diepste motieven?''<br /> <br /> ''Is het je verlangen en bedoeling om bij alle gelegenheden volledig open te zijn, dat wil zeggen om alles te vertellen wat er in je omgaat, zonder uitzondering en zonder reserve?''<br /> <br /> Na de toevoeging kunnen groepsleden de oorgaande vragen ‘zo vaak als mogelijk’ worden voorgelegd en de volgende vragen worden tijdens elke ontmoeting gevraagd: <br /> <br /> ''Wat voor bekende zonde heb je begaan na onze laatste ontmoeting?'' <br /> <br /> ''Wat voor verleidingen heb je doorstaan?'' <br /> <br /> ''Hoe ben je hiervan bevrijd?''<br /> <br /> ''Wat heb je gedacht, gezegd of gedaan metdatgene waarover je twijfelde of het zonde was of niet?''}}<br /> <br /> ====WIE IS JOUW NATHAN?====<br /> <br /> Toen Kaïn door God<br /> ondervraagd werd over de moord<br /> op Abel probeerde hij te<br /> ontkennen dat hij degene was die<br /> over zijn broer moest waken<br /> (Gen. 4:9). Maar dat was hij wel.<br /> Dat zijn we allemaal. We hebben<br /> de verantwoordelijkheid om onze<br /> broers en zussen te helpen Gods<br /> wil te doen. We noemen dit<br /> ‘rekenschap of verantwoording afleggen’. Het is een<br /> specifieke manier waarin relaties ons helpen om<br /> verder te komen in onze heiliging.<br /> <br /> Charles Swindoll heeft eens gezegd: “Rekenschap<br /> afleggen houdt in je eigen leven openstellen voor een<br /> aantal zorgvuldig geselecteerde mensen die we<br /> vertrouwen, die waarheid spreken – die het recht hebben om ons te onderzoeken, vragen te stellen, om<br /> ons goedkeuring te verlenen en om raad te geven.”<br /> <br /> Don Cousins noemt het:''”Iemand toestaan om<br /> indringende, soms ongemakkelijke vragen te stellen,<br /> zodat je uitgedaagd wordt om te groeien.”''<br /> De levens van koning David en zijn zoon Salomo<br /> illustreren het belang van rekenschap afleggen. Toen<br /> David overspel pleegde met Batseba en haar<br /> echtgenoot Uria doodde, werd hij geconfronteerd door<br /> – en moest rekenschap afleggen aan— de profeet<br /> Nathan (2 Sam. 11-12).<br /> <br /> Als gevolg daarvan bekeerde hij zich van zijn zonde<br /> en ontving hij Gods vergeving. Wat zou er van David<br /> geworden zijn zonder Nathan in zijn leven?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' het tragische verhaal van Salomo’s geestelijke achteruitgang is te vinden in 1 Koningen 11:1-13.}}<br /> <br /> Salomo echter had blijkbaar niemand als Nathan om<br /> hem ter verantwoording te roepen toen hij<br /> ongehoorzaam werd aan Gods geboden. Uiteindelijk<br /> werd hij zwaar gestraft door God voor zijn zonden.<br /> Wat had er van Salomo terecht kunnen komen met<br /> iemand als Nathan in zijn leven? Een belangrijkere<br /> vraag is: “Wat zal er van jou terechtkomen zonder een<br /> Nathan in je leven?”<br /> <br /> Neem het maar aan van Salomo: ''“Je kunt beter met<br /> z’n tweeën dan alleen zijn, want –dat is zeker– samen<br /> zwoegen loont. Wanneer twee vrienden samen zijn en<br /> een van beiden valt, helpt de ander hem weer<br /> overeind, maar wie alleen is en ten val komt is<br /> beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op<br /> de been helpt.”'' (Prediker 4:9-10). De man spreekt uit<br /> ervaring. Als Salomo – de meeste wijze man (naast<br /> onze Heer) die ooit geleefd heeft – het nodig had om<br /> rekenschap af te leggen, dan hebben wij dat zeker<br /> nodig.<br /> <br /> Is er iemand die vragen kan stellen over jouw<br /> motieven en uitleg vraagt over je doen en laten als het<br /> nodig is? (Wie kan dat en wie doet dat ook?) Dat is<br /> waar we naar streven in onze kleine groepen. Zoals<br /> Wesleys ‘Band Societies’ (zie het kader op pagina 16),<br /> willen we dat de samenkomsten van onze kleine<br /> groepen een vervulling zijn van Spreuken 27:17:<br /> ''“Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een<br /> mens zijn medemens.”''<br /> <br /> ====SPIEGELTJE, SPIEGELTJE AAN DE WAND====<br /> <br /> Relaties zijn een belangrijk middel tot heiliging;<br /> Gods Woord is een ander middel. Niets is zo effectief<br /> om ons te veranderen als het Woord. Elke keer als ik<br /> preek ben ik mij hier van bewust. Wat een<br /> ontnuchterende verantwoordelijkheid! En toch ben ik<br /> er mij ook bewust van dat mijn woorden – hoe<br /> gepassioneerd en overtuigend ik ze ook overdraag –<br /> vaak geen vrucht zullen dragen. Dat is omdat het<br /> alleen horen van Gods Woord niet genoeg is. Het<br /> draagt alleen vrucht als we het toepassen. En zoals we<br /> zo meteen zullen zien, zijn kleine groepen een ideale<br /> plek om Gods Woord toe te passen.<br /> <br /> Het boek Jakobus gebruikt een leuke illustratie om<br /> het belang van deze toepassing te laten zien:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vergis u niet: alleen horen is niet genoeg, u<br /> moet wat u gehoord hebt ook doen.<br /> Want wie de boodschap hoort maar er niets<br /> mee doet, is net als iemand die het gezicht<br /> waarmee hij is geboren in de spiegel bekijkt: hij<br /> ziet zichzelf, maar zodra hij wegloopt, is hij<br /> vergeten hoe hij eruitzag.”'' (Jakobus 1:22-24)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Hebreeën 4:12.''' Als je Gods Woord toepast in je leven, zul je merken dat het een unieke kracht heeft om je te veranderen.}}<br /> <br /> Ik ken niemand die ’s ochtends opstaat, in de<br /> spiegel kijkt en het huis uitloopt zonder strategische<br /> veranderingen aan te brengen. De waarheid is dat de<br /> meesten van ons elke morgen een aanzienlijke tijd<br /> voor de spiegel doorbrengen – om de schade op te<br /> nemen van de afgelopen nacht en de nodige reparaties<br /> aan te brengen. Volgens een artikel dat ik ooit gelezen<br /> heb in ''Newsweek'', brengt een normale man zeven jaar<br /> van zijn leven door in de badkamer. Veel van die tijd<br /> zal besteed worden voor de spiegel terwijl we steeds<br /> meer zinloze pogingen doen om de schade te<br /> beperken.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Kun je een gedeelte of vers uit de Bijbel herinneren dat jou heeft aangemoedigd om te veranderen? Vat kort samen wat dit Bijbelgedeelte zegt.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Dames, jullie zullen hier waarschijnlijk nog drie jaar<br /> aan toe moeten voegen, en het afronden op een heel<br /> decennium – en dat is waarschijnlijk nog aan de lage<br /> kant. Geloof me. Met alle mogelijke respect voor mijn<br /> vrouw en drie dochters, ik heb onweerlegbaar bewijs.<br /> Er was een tijd in mijn leven, toen mijn<br /> dochters nog jong waren, dat ik spontaan<br /> familie- activiteiten kon lanceren op elk<br /> willekeurig tijdstip van de dag. Nu kunnen<br /> we amper het huis uit voor een ijsje<br /> zonder dat iedereen eerst een permanent<br /> krijgt! (Gelukkig kunnen mijn dochters<br /> mijn gevoel voor humor waarderen. Geen<br /> vader is trotser op hun passie voor God.)<br /> Zou je niet een heel klein beetje<br /> bezorgd zijn als je iemand zou kennen die<br /> elke dag opstaat, in de spiegel kijkt en<br /> wegloopt zonder enige verandering aan te<br /> brengen? Hoe lang zou die persoon nog<br /> toonbaar zijn? Hoe lang zou je ermee<br /> wachten om hem een kam te geven? Het<br /> lijkt absurd. Maar volgens Jakobus is dit<br /> precies wat er gebeurt, elke keer als we het Woord<br /> tegenkomen (de spiegel) en vervolgens weglopen<br /> zonder enige verandering aan te brengen.<br /> <br /> Iemand die uit gewoonte in de spiegel kijkt zonder<br /> ook maar iets te veranderen begrijpt niet wat de<br /> bedoeling van de spiegel is. Op dezelfde manier<br /> begrijpt iemand die Gods Woord leest of hoort zonder<br /> het toe te passen duidelijk niet het doel van het<br /> Woord.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het maakt niet uit hoe uitgebreid iemands Bijbelkennis is of hoe ongelofelijk iemands geheugen, je houdt jezelf voor de gek als je denkt dat dat het enige is wat belangrijk is… Het is niet datgene wat je weet, maar datgene wat je doet wat telt. Echte kennis is de aanzet tot actie en uiteindelijk is gehoorzaamheid aan het Woord hetgeen wat telt.”<br /> <br /> '''- Peter Davids'''}}<br /> <br /> Door simpelweg je Bijbel te lezen en naar goede<br /> preken te luisteren wordt je niet als Jezus. Ook al is<br /> stille tijd onmisbaar voor het christelijke leven en is<br /> het een belangrijk genademiddel, het is niet afdoende.<br /> In feite is Bijbelse kennis zelfs misleidend als er geen<br /> gehoorzaamheid is. Het doel van de spiegel is om<br /> verandering te bewerkstelligen. Het<br /> doel van het Woord is om<br /> gehoorzaamheid te bewerkstelligen en<br /> definitieve veranderingen aan te<br /> brengen in ons leven.<br /> Degenen die alleen luisteren naar het<br /> Woord, elke zondag weer, maar het<br /> niet toepassen in hun leven, zullen<br /> zichzelf steeds verder misleiden, in<br /> plaats van te groeien in heiliging. Het is<br /> interessant om te zien, dat zij alleen<br /> zichzelf misleiden! Alle anderen weten<br /> heel goed, dat wanneer ze alleen maar<br /> luisteren en niet gehoorzamen, ze ook<br /> niet zullen groeien. Het is net zo duidelijk voor hen als<br /> het voor ons zou zijn als we op een ochtend wakker<br /> worden, in de spiegel kijken en dan weglopen zonder<br /> ooit een kam, een washandje of een tandenborstel<br /> aangeraakt te hebben.<br /> <br /> Wat heeft dit nou met dit boek te maken? Kleine<br /> groepen zijn niet in de eerste plaats bedoeld voor<br /> onderwijs en preken; dat is de verantwoordelijkheid<br /> van jouw voorganger. Kleine groepen zijn bedoeld<br /> voor toepassing. Zij zorgen voor een omgeving waarin<br /> christenen Gods waarheid en toepassen op een<br /> persoonlijke, praktische wijze uitdragen. Om Gods<br /> Woord goed te kunnen toepassen, moeten wij het<br /> eerst nauwgezet interpreteren.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 2 Timotheüs 2:15.''' Ben je ooit verleid om de betekenis van een Bijbeltekst om te buigen naar een situatie die voordelig voor jezelf is?}}<br /> <br /> Sommige groepen denken dat ‘Bijbelstudie’<br /> betekent hun persoonlijke meningen en voorkeuren<br /> uitwisselen. Dat is onzin. We komen niet bij elkaar om<br /> onze mening uit te wisselen; we komen bij elkaar om<br /> Gods waarheid te leren kennen. De eerste stap is te<br /> begrijpen wat de oorspronkelijke intentie was van de<br /> schrijver toen hij het schreef aan zijn oorspronkelijke<br /> publiek. Alleen dan kunnen we beginnen die waarheid<br /> in ons leven toe te passen, terwijl wij toestaan dat<br /> Gods Woord over ons heerst en ons verandert voor de<br /> glorie van God. (Voor informatie over een prachtig<br /> boek dat leert hoe de Bijbel te bestuderen, zie de<br /> aanbevolen literatuurlijst op pagina 26).<br /> <br /> Als jouw kleine groep in de spiegel kijkt van Gods<br /> Woord, zul je de nodige aanpassingen moeten maken.<br /> Elk jaar als je terugkijkt, zou je bepaalde gebieden<br /> moeten kunnen aanwijzen waarin je de afgelopen<br /> twaalf maanden bent veranderd. Dit is het verschil dat<br /> deelname aan een kleine groep maakt in ons leven.<br /> Dit, niet meer en niet minder.<br /> <br /> ====GEROEPEN OM VOOR ELKAAR TE ZORGEN====<br /> <br /> In de kerk waar ik dien noemen wij onze kleine<br /> groepen ‘zorggroepen’. Het is geen titel, maar geeft<br /> het tweede belangrijke doel van een kleine groep<br /> weer. Zoals het eerste doel is een omgeving te<br /> scheppen waarin elk lid heiliging najaagt, is het<br /> tweede een omgeving te scheppen waar elk lid zorg<br /> kan geven en ontvangen. Dit principe komt<br /> rechtstreeks uit het Woord:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde.”'' ( 1 Kor. 12:24-26)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Christenen stonden altijd bekend door hun<br /> opofferingsgezinde liefde voor elkaar. Wij worden<br /> opgedragen onzelfzuchtig voor elkaar te zorgen,<br /> zonder voor te trekken. ''“Draag elkaars lasten,”'' schrijft<br /> Paulus,'' “zo leeft u de wet van Christus na.”'' (Gal. 6:2)<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' 1 Johannes 3:17 definieert liefde als een bereidheid om onze levens af te leggen voor elkaar. Wat is een specifieke manier waarop jij je leven<br /> zou kunnen afleggen voor iemand in je kleine groep?}}<br /> <br /> Er zijn duidelijke beperkingen aan de mogelijkheid<br /> om zorg te geven in de zondagochtenddienst. Als ik<br /> halverwege de boodschap ben en ik zie iemand op de<br /> zevende rij in huilen uitbarsten, kan ik niet stoppen<br /> met preken om die persoon pastorale zorg te geven.<br /> Ik zou wel willen, maar het zou niet ten dienste zijn<br /> van de hele kerk. Maar in de context van een kleine<br /> groep zijn we niet zo beperkt. Hier kunnen we<br /> specifieke, persoonlijke zorg zowel geven als<br /> ontvangen. Niemand hoeft verwaarloosd of over het<br /> hoofd gezien te worden.<br /> <br /> Het is belangrijk om te benadrukken dat<br /> wederzijdse zorg en hechte relaties niet afhankelijk<br /> zijn van de grootte van een kerk. Het wordt vaak<br /> aangenomen dat het onmogelijk is om in een grote<br /> kerk hechte relaties te ontwikkelen. Ook wordt vaak<br /> aangenomen dat hechte relaties automatisch ontstaan<br /> in een kleine kerk. Beide aannames zijn fout. Relaties<br /> kunnen opbloeien in een grote kerk… en afwezig zijn in<br /> een kleine kerk.<br /> <br /> De mogelijkheid om sterke, persoonlijke relaties te<br /> smeden hangt niet af van de grootte van een kerk.<br /> Het hangt af van het begrijpen en toepassen van de<br /> Bijbelse leer door de mensen waaruit de kerk is<br /> opgebouwd. Relaties zullen bloeien in elke kerk, het<br /> maakt niet uit van welke grootte, als ze maar worden<br /> benadrukt als een Bijbelse noodzaak.<br /> <br /> Mensen die voor het eerst in mijn kerk komen<br /> voelen zich vaak geïntimideerd door zijn grootte. Dat<br /> kan ik mij enigszins begrijpen. Maar ik zeg hen altijd:<br /> ''”Hoe langer je hier komt, hoe kleiner deze kerk<br /> wordt''.” Dat is een feit. Een grote kerk hoeft geen<br /> ‘goede relaties’ op te offeren - maar ze moet wel<br /> voorzieningen treffen voor ‘kleine groepen’ en<br /> ‘diensten’ die samen borg staan voor wederzijdse zorg.<br /> <br /> ====EEN NIEUWE DEFINITIE VAN GEMEENSCHAP====<br /> <br /> Waarom kleine groepen? Een derde reden is<br /> gemeenschap. Veel kleine groepen gebruiken dit<br /> woord zonder te begrijpen wat het echt betekent.<br /> Daardoor missen zij één van de belangrijkste dingen<br /> die een groep te bieden heeft. Het volgende hoofdstuk<br /> gaat dieper in op ‘gemeenschap hebben’, dus ik zal me<br /> nu beperken tot enkele opmerkingen over dit cruciale<br /> onderwerp.<br /> <br /> Gemeente zijn betekent samen deelnemen aan iets,<br /> of dingen te communiceren die wij gemeen hebben.<br /> De grootste gemene deler tussen ons als christenen is<br /> onze relatie met God de Vader, door God de Zoon,<br /> met behulp van God de Heilige Geest. Dit vormt de<br /> inhoud van echte gemeenschap. Onze relatie met God<br /> zou het voornaamste gespreksonderwerp moeten zijn<br /> in onze kleine groep als we samenwerken om Zijn doel<br /> te bereiken in de lokale kerk.<br /> <br /> Hier steekt wel iets achter. De diepte van onze<br /> persoonlijke relatie met God bepaalt in hoeverre we in<br /> staat zijn gemeenschap met elkaar te ervaren. Dus<br /> moeten wij, om echte gemeenschap te ervaren, een<br /> gepassioneerde relatie en ervaring hebben met God.<br /> Misschien is het daarom dat Bijbelse gemeenschap zo<br /> zeldzaam is.<br /> <br /> Gemeenschap is niet gewoon een ander woord voor<br /> sociale activiteiten. Ik geniet er echt van om met mijn<br /> vrienden naar de Washington Redskins of de Baltimore<br /> Orioles te gaan kijken. Dit kan een gezond deel zijn<br /> van het kleine groepleven…, maar het is geen<br /> gemeenschap hebben. En je ervaart ook geen<br /> gemeenschap als je praat over de laatste (politieke)<br /> mening van Rush Limbaugh of Jesse Jackson. Sociale<br /> activiteiten kunnen niet gelijk gesteld worden aan of<br /> verward worden met ‘gemeenschap’ hebben. Ze zijn<br /> duidelijk verschillend. Niets kan vergeleken worden<br /> met de gemeenschap die wij ervaren als we samen<br /> aanbidden, het Woord bestuderen en toepassen,<br /> elkaar bemoedigen en corrigeren, en onze huidige<br /> ervaringen met God met elkaar delen.<br /> Niets. Sociale activiteiten kunnen een<br /> goede context creëren om<br /> gemeenschap te ervaren, maar het is<br /> een plek om te starten – niet een plek<br /> om te blijven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Welke lakmoesproef voor christelijke gesprekken vind je in Efeziërs 4:29?}}<br /> <br /> Als ik een langere tijd met een<br /> christen doorbreng is mijn verlangen<br /> dat we gemeenschap onderhouden. Ik<br /> wil graag horen hoe zijn relatie met God<br /> is en hoe God zichzelf aan hem<br /> openbaart. Ook wil ik mijn huidige<br /> ervaringen met God met hem delen en<br /> hem een nieuwe passie voor God<br /> geven.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Gebaseerd op de definitie van de ‘auteur’, welke van deze gespreksonderwerpen denk je dat echte gemeenschap bevordert?<br /> <br /> *De vis die wegglipte tijdens het vissen<br /> *De details over hoe je christen werd<br /> *De Bijbeltekst die je vanmorgen las<br /> *De laatste site die je bezocht op Internet<br /> *Terrorisme<br /> *De moeilijkheden van het opvoeden van een kind met een sterke wil<br /> *De meest recente film die je hebt gezien}}<br /> <br /> Is dat ook jouw verlangen? Als<br /> iemand een middag met jou<br /> doorbrengt, zou hij of zij dan weggaan<br /> met een nieuw begrip van en een<br /> nieuwe passie voor God? Als dat niet zo<br /> is…., moet je nodig veranderen.<br /> <br /> Denk met deze definitie van<br /> gemeenschap in je achterhoofd eens na<br /> over je kleine groep. Ervaren jullie<br /> gemeenschap? Hoeveel tijd van de bijeenkomsten<br /> besteden jullie aan praten over je huidige relatie met<br /> God? Als je elkaar tegenkomt buiten de<br /> samenkomsten om, hoe vaak gaan jullie gesprekken<br /> over Gods werk in jullie leven? Als je samen meer<br /> ‘ontspannen’ bezig bent dan ‘geestelijk’, geniet je niet<br /> van de ware Bijbelse gemeenschap – er is dus meer<br /> dan dat.<br /> <br /> ====DE GAVEN VAN DE HEILIGE GEEST ERVAREN EN GEBRUIKEN====<br /> <br /> God heeft aan iedere christen geestelijke gaven<br /> gegeven (1 Kor. 12:1-7). Hij verwacht helemaal dat<br /> wij ze gebruiken. Maar in een kerk, van wat voor<br /> grootte dan ook, is het simpelweg niet te doen dat elk<br /> lid deze gaven gebruikt op de zondagmorgen. Dit kan<br /> wel in een kleine groep. In deze<br /> kleine en persoonlijke<br /> omgeving, kan iedereen dienen<br /> met de gaven die de Heilige<br /> Geest hem gegeven heeft. Dit is<br /> de laatste en vierde reden<br /> waarom kleine groepen bestaan.<br /> Sommige christenen hebben<br /> een beperkt inzicht van het<br /> werk van de heilige geest, wat<br /> veel onnodige controverse<br /> veroorzaakt. Gordon Fee, een<br /> professor op een Bijbelschool,<br /> die recent een grote studie naar<br /> Paulus geschriften over de<br /> Heilige Geest heeft afgerond,<br /> roept ons op tot een nieuwe<br /> benadering. Let goed op dit<br /> citaat uit zijn boek, ‘Gods<br /> krachtige aanwezigheid’:<br /> <br /> {{LeftInsert|“We zouden aan het begin van elke dag een weloverwogen poging moeten doen om de persoon van de Heilige Geest te herkennen… We zouden gedurende de hele dag in een relatie van communicatie en gemeenschap met de Geest moeten staan, ingegeven door onze kennis van het Woord en gebaseerd op elk gebied waar de Geest volgens de Bijbel actief is. We zouden Hem<br /> moeten erkennen als het ‘licht’ van de waarheid en van de glorie van Christus. We zouden naar Hem moeten kijken als onze leraar, gids, heiligmaker, gever van zekerheid met betrekking tot ons zoonschap en het staan voor God, helper in gebed en als degene die leidt en bekrachtigt als we getuigen.”<br /> <br /> '''- Richard Lovelace'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“In de geschriften van Paulus<br /> moet kracht niet gezien worden als alleen het<br /> wonderbaarlijke, het bovennatuurlijke…Paulus verstaat<br /> de kracht van de Geest in de breedst mogelijke zin.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Ik ben helemaal voor het wonderbaarlijke en<br /> bovennatuurlijke, maar het is gemakkelijk om<br /> daardoor afgeleid te worden. Onze kleine groepen<br /> moeten bekend worden met de verschillende werken<br /> van de Heilige Geest. Door een combinatie van studie,<br /> ervaring en oefening, zouden we er naar moeten<br /> streven de kracht van de Heilige Geest in ‘de breedst<br /> mogelijke zin’ te leren kennen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor Verdere Studie:''' lees 1 Timotheüs 4:14 en 2 Timotheüs 1:6. Welke twee aanbevelingen geeft Paulus aan Timotheüs met betrekking tot zijn geestelijke gave?}}<br /> <br /> Ik zou aanbevelen om met een grondige studie van<br /> het Woord over de persoon en het werk van de Heilige<br /> Geest te beginnen. Hieronder valt ook het definiëren,<br /> identificeren en uitwerken van de verschillende gaven<br /> van de Geest, opgesomd in 1 Kor. 12:8-10,28;<br /> Efeziërs 4:11; Romeinen 12:6-8 en 1 Petrus 4:11. Ik<br /> zou ook willen aanbevelen dat jij voor je groep<br /> hetzelfde doel nastreeft als het Woord: het punt<br /> bereiken waarop ieder lid de anderen kan dienen en<br /> God groot kan maken met zijn eigen specifieke<br /> geestelijke gaven, ontvangen door de Heilige Geest.<br /> Iedereen moet iets meenemen naar het feest!<br /> <br /> Hier zijn een aantal suggesties uit mijn eigen<br /> ervaring en studie uit het Woord. Ten eerste, om de<br /> moeten wij ons de gewoonte aanleren om<br /> ''gemeenschap te hebben'' met de Heilige Geest. Paulus<br /> eindigt zijn tweede brief aan de Korinthiërs met de<br /> volgende woorden: ''”De genade van de Heer Jezus<br /> Christus, de liefde van God en de eenheid met de<br /> Heilige Geest zij met u allen.”'' (2 Kor. 13:14) Is de<br /> eenheid van de Heilige Geest net zo’n realiteit voor jou<br /> als de liefde van de Vader en de genade van Christus?<br /> <br /> Ten tweede moeten wij voorkomen dat wij de<br /> Heilige Geest bedroeven. Wat Jerry Bridges over dit<br /> onderwerp zegt spreekt mij erg aan:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 5:19.''' Is het niet ontnuchterend om te weten dat je houding en je daden de activiteit van de Geest in de groep kunnen uitdoven?}}<br /> <br /> ''Heel leerzaam is dat Paulus zijn waarschuwing<br /> schreef in de context van persoonlijke relaties: “Maak<br /> Gods Heilige Geest niet bedroefd.” (Ef. 4:30) Alle<br /> zonden bedroeven God, en Paulus had dit dan ook<br /> kunnen schrijven in de context van seksuele<br /> immoraliteit (Ef. 5:3-5) of liegen en stelen (Ef.<br /> 4:25,28). Maar hij plaatst het in de context van<br /> zonden die wij begaan met bijna geen gevoel van<br /> schaamte of schuld. De boodschap is helder. God is<br /> net zo bedroefd over onze ‘kleine’ zonden als over<br /> seksuele immoraliteit of oneerlijkheid. Ik wil niet<br /> zeggen dat geïrriteerd doen tegen je echtgenote even<br /> ernstig is als iets als overspel. Wat ik wel wil zeggen is<br /> dat geïrriteerd doen tegen je echtgenote een zonde is<br /> en dat alle zonden God bedroeven en ons dus ook<br /> zouden moeten bedroeven.”''<br /> <br /> {{RightInsert|“Vol van verwachting zijn” is een context voor de gave van de Heilige Geest… Mensen die uitkijken naar iets dat gaat gebeuren zijn specifieke kandidaten voor de ontvangst van de Heilige Geest… Als mensen weinig hebben verwacht en tevreden zijn met hun huidige geestelijke situatie, dan hebben ze waarschijnlijk weinig ontvangen, als ze al iets hebben<br /> ontvangen. Maar degenen die wachten op alles wat God hen te geven heeft, degenen die grote dingen van God verwachten, degenen die staan te popelen van verwachting – aan deze mensen<br /> geeft God met plezier. Verwacht een wonder en wonderen gebeuren!” <br /> <br /> '''- J. Rodman Williams'''}}<br /> <br /> Als we zondigen, moeten we snel reageren door de<br /> overtuigende aanwezigheid van de<br /> Heilige Geest; anders bedroeven wij<br /> Hem en verbreken wij onze<br /> gemeenschap met Hem.<br /> <br /> Ten derde, we moeten voorkomen dat<br /> we de Heilige Geest ‘''uitdoven''’. In dit<br /> geval is de beste verdediging de aanval.<br /> Gebruik je de gaven die God in je<br /> geplaatst heeft? Als Hij jou aanspoort<br /> om ze te gebruiken en daarmee anderen<br /> te dienen, gehoorzaam je dan<br /> onmiddellijk? Als je dat niet doet, dan<br /> doof je de Heilige Geest.<br /> <br /> De samenkomst van vorige week is<br /> geschiedenis. De samenkomst van<br /> vanavond vraagt om een nieuw bezoek<br /> van de Geest van God. Zonder Zijn<br /> aanwezigheid, heeft het geen zin om<br /> samen te komen. Elk van ons heeft de<br /> verantwoordelijkheid om, als wij<br /> samenkomen, de Heilige Geest te zoeken en open te<br /> staan voor wat Hij in de groep wil doen. Wayne<br /> Grudem schrijft:<br /> <br /> ''“We moeten erkennen dat deze werken van de<br /> Heilige Geest niet vanzelfsprekend zijn en dat ze niet<br /> automatisch gebeuren in het midden van Gods volk.<br /> De Heilige Geest spiegelt het genoegen of<br /> ongenoegen van God met geloof en gehoorzaamheid<br /> – of ongeloof en ongehoorzaamheid – van Gods<br /> volk… De Heilige Geest geeft sterker of zwakker<br /> bewijs van de aanwezigheid en zegen van God,<br /> afhankelijk van ons antwoord op Hem.”''<br /> <br /> Wat is ''jouw'' dagelijkse antwoord aan Hem? En<br /> gedurende de kleine groep samenkomst? Tot op een<br /> zekere hoogte zal dat antwoord de kracht van Zijn<br /> aanwezigheid in jullie midden bepalen. Laat ons<br /> vermijden de Heilige Geest te bedroeven of te doven,<br /> zodat we de volle kracht kunnen ervaren van Zijn<br /> aanwezigheid.<br /> <br /> Ten vierde, we moeten naar onze kleine groep gaan<br /> en ''verwachten'' dat de Heilige Geest krachtig aanwezig<br /> is. Dit is essentieel.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 42:2''' Hier is een Bijbeltekst die je onderweg naar je volgende kleine groep-bijeenkomst kunt lezen.}}<br /> <br /> En wat een verschil maakt ‘verwachting’ op onze<br /> kleine groep-samenkomsten! Het kan het verschil zijn<br /> tussen een levensveranderende ontmoeting met God<br /> en een oppervlakkige tijd samen, zonder direct of<br /> eeuwig profijt. Als elk lid komt met de verwachting dat<br /> de Heilige Geest zichzelf zal openbaren, kunnen we<br /> samen de kracht proeven van de tijd die zal komen.<br /> <br /> Dat is waarom wij toegewijd zijn aan kleine<br /> groepen. Door Zijn genade, worden wij samen<br /> veranderd naar het beeld van Jezus Christus door<br /> voortdurende heiliging. Samen ervaren we wederzijdse<br /> zorg, echte gemeenschap met elkaar en de<br /> bedieningen van de Heilige Geest. We zien het niet<br /> alleen – we nemen waar. We zitten er niet alleen bij –<br /> we doen mee. We zijn niet meer zelfzuchtige<br /> consumenten – in plaats daarvan werken wij aan Gods<br /> doel voor ons leven als we bijdragen aan de bouw van<br /> de lokale kerk.<br /> <br /> En jij dacht dat het alleen om de drankjes ging!<br /> <br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> 1. Hoe goed observeer jij? Probeer zonder te kijken de volgende vragen te beantwoorden: <br /> &lt;blockquote&gt;* Heeft deze kamer een ventilator?<br /> *Wat voor plaatje staat er op de voorkant van dit boek?<br /> *Hoeveel geld zit er in je portemonnee?<br /> *Wat is het merk van de schoenen die je aanhebt?<br /> *Welke kleur hebben de sokken/panty’s van de persoon naast je?&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> 2. Welke vier doelen zouden alle kleine groepen volgens de auteur moeten hebben? <br /> <br /> 3. Hoe zou je in simpele bewoordingen het verschil tussen rechtvaardiging en heiliging kunnen omschrijven?<br /> <br /> 4. Waarom is er: “…geen ontkomen aan dat het christelijke leven binnen de gemeenschap plaats vind?”<br /> <br /> 5. Welke rol spelen andere christenen in onze voortdurende heiliging? <br /> <br /> 6. Heb jij een Nathan – iemand aan wie je verantwoording aflegt?<br /> <br /> 7. Beantwoord vraag 2 op pagina 18: Kun je een Bijbeltekst of –gedeelte noemen dat jou aangezet heeft tot verandering? Vat kort samen wat daarin staat.<br /> <br /> 8. Waarom zouden mensen kunnen aarzelen om persoonlijke noden met hun groep te delen?<br /> <br /> 9. Ervaart jouw groep voortdurende gemeenschap? <br /> <br /> 10. Is er iets wat jij persoonlijk kan doen om de kracht en aanwezigheid van de Heilige Geest te doen toenemen in jouw kleine groep?<br /> <br /> <br /> ====AANBEVOLEN LITERATUUR====<br /> <br /> ''Inzet en Genade'', Jerry Bridges (Novapres, ISBN: 9063182163) (Vertaling van: The discipline of grace, Jerry Bridges, Colorado Springs, CO: NavPress, 1994)<br /> <br /> ''Let the reader understand: a guide to interpreting and applying the bible'', Dan McCartney en Charles Clayton (Wheaton, IL: Victor Books, 1994)<br /> <br /> ''How can I Change?'', C.J. Mahaney en Robin Boisvert (Gaithersburg, MD: Sovereign Grace Ministries, 1993)</div> Thu, 22 Oct 2009 21:02:47 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> *haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.<br /> <br /> In plaats daarvan moeten we uitgedaagd<br /> worden door anderen om te veranderen<br /> tot eer en glorie van God.<br /> <br /> Een belangrijke opmerking voordat ik<br /> verder ga. Ik heb met veel christenen<br /> gesproken die, of ze zich er bewust van<br /> waren of niet, het verschil niet begrijpen<br /> tussen heiliging en rechtvaardiging. Omdat deze<br /> verwarring ernstige geestelijke consequenties kan<br /> hebben, wil ik een moment nemen om het verschil<br /> tussen deze begrippen uit te leggen. Let alsjeblieft<br /> goed op: de rest van dit boek (en de rest van je<br /> christelijke leven!) steunt op een goed begrip van deze<br /> twee leerstellingen.<br /> <br /> Ik heb Wayne Grudems definitie van heiliging<br /> hierboven gegeven. Hij definieert rechtvaardiging als<br /> volgt:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Rechtvaardiging is een ogenblikkelijke<br /> wettelijke daad van God waarin hij: 1) onze<br /> zonden als vergeven beschouwd en de<br /> rechtvaardigheid van Christus ons ten deel valt.<br /> 2) ons rechtvaardig verklaart voor Zijn<br /> aangezicht.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|Denk na over<br /> Romeinen 5:1-2<br /> Vat de voordelen van<br /> rechtvaardigheid die<br /> je in dit Bijbelgedeelte<br /> vindt in drie woorden<br /> samen.}}<br /> <br /> Rechtvaardiging gaat over de positie van een<br /> christen voor God. Het moment waarop je opnieuw<br /> werd geboren, werd je door God gerechtvaardigd.<br /> Gebaseerd op het volbrachte werk van Christus,<br /> beschouwt God jouw zonden als vergeven en verklaart<br /> Hij dat jij rechtvaardig bent.<br /> <br /> Heiliging echter, gaat over ons doen en laten voor<br /> God. Het is een doorlopend proces van vechten tegen<br /> de zonde en steeds meer op Jezus gaan lijken. Ook al<br /> is heiliging het bewijs en het doel van onze<br /> rechtvaardiging, we moeten het nooit zien als de<br /> grond voor onze rechtvaardiging. Hier raken veel<br /> christenen in verwarring. Zij proberen te verdienen<br /> wat hun al –voor niets– gegeven is. Zoals Maarten<br /> Luther zei: ''“De enige bijdrage die wij leveren aan onze<br /> rechtvaardiging zijn onze zonden die God ons zo<br /> genadig vergeeft.”''<br /> <br /> Er zijn nog meer belangrijke verschillen.<br /> Rechtvaardiging gaat over ‘rechtvaardig verklaard<br /> worden.’ Heiliging gaat over ‘groeien in<br /> rechtvaardigheid’. Rechtvaardiging is direct, heiliging<br /> is geleidelijk. Rechtvaardiging is<br /> volledig op het moment dat God ons<br /> rechtvaardig verklaart, het vindt<br /> niet in stappen plaats. Aan de<br /> andere kant is heiliging een proces<br /> dat ons hele leven lang duurt. Tot<br /> slot zijn alle christenen even<br /> gerechtvaardigd, maar niet even<br /> heilig. Je zult nooit meer<br /> gerechtvaardigd worden dan je op<br /> dit moment bent, omdat<br /> rechtvaardiging een daad van God<br /> is. Maar door Gods genade, zul je<br /> steeds meer geheiligd worden als je<br /> samen met Gods Geest het proces<br /> van verandering doorgaat. Ook al is<br /> het belangrijk om onderscheid te<br /> maken tussen rechtvaardiging en<br /> heiliging, deze twee begrippen zijn<br /> onlosmakelijk met elkaar verbonden. God<br /> rechtvaardigt niet iemand zonder hem ook te heiligen.<br /> Heiliging is geen optie. Als iemand écht<br /> gerechtvaardigd is, zal dat zich bewijzen door een<br /> voortdurend werk van heiliging in zijn leven. Kleine<br /> groepen dragen bij aan dit geweldige en geleidelijke<br /> werk van genade in ons leven.{{RightInsert|'''Denk na over Hebreeën 10:24-25.''' Hoe heb jij geprofiteerd van anderen die jou aangemoedigd hebben in het geloof?}}<br /> <br /> ====PROBEER DIT NIET IN JE EENTJE====<br /> <br /> Ook al staat het als een paal boven water dat je<br /> persoonlijk verantwoordelijk bent voor je heiliging,<br /> heiliging kan niet plaats vinden los van de lokale kerk.<br /> De Bijbel leert duidelijk dat heiliging bedoeld is om<br /> plaats te vinden in de lokale kerk en kleine groepen<br /> leveren een onschatbare bijdrage aan dit proces.<br /> Overweeg deze gedachten van theoloog Bruce Milne:<br /> <br /> {{LeftInsert|“De heerlijkheid van het evangelie<br /> is dat God verklaard heeft dat<br /> christenen recht voor Hem staan<br /> ondanks hun zonden. Maar onze<br /> grootste verleiding en vergissing<br /> is om ons karakter in zijn<br /> genadewerk te smokkelen. Hoe<br /> gemakkelijk trappen wij er steeds<br /> weer in, denkende dat wij alleen<br /> gerechtvaardigd zijn zolang er iets<br /> is in ons karakter dat bijdraagt aan<br /> die rechtvaardiging. Maar Paulus<br /> leert ons dat niets dat we doen<br /> ooi t bijdraagt aan onze<br /> rechtvaardiging.”<br /> <br /> '''- Sinclair Ferguson'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Er is geen ontkomen aan dat het christelijke<br /> leven binnen de gemeenschap plaats vindt.<br /> Onderwijs over christelijke heiligheid is<br /> voornamelijk toegespitst op ‘de heilige man’ of<br /> ‘de heilige vrouw’ ten koste van de Bijbelse<br /> nadruk op ‘het heilige volk’ of ‘de heilige kerk’.<br /> Het ideaal van het ‘alles kunnende christelijke<br /> individu’, dat elke geestelijke uitdaging aan kan<br /> en een leven leeft van ononderbroken<br /> overwinning over zonde en de duivel, zal<br /> ongetwijfeld bestaan maar, zoals elke pastorale<br /> werker weet, heeft deze nadruk velen gedreven<br /> tot een eenzame strijd en worsteling eindigend in<br /> wanhoop en teleurstelling of erger, in een<br /> schijnheilig dubbelleven.''<br /> <br /> ''Deze hele benadering moet herzien worden. Het<br /> grootste gedeelte van het onderwijs van het NT<br /> over het christelijke leven, inclusief de<br /> belangrijke gedeeltes over heiligheid, vinden<br /> plaats in brieven die zijn geschreven aan<br /> groepen, aan gemeentes. Alle belangrijke<br /> aansporingen om heilig te leven zijn in het<br /> meervoud (wij en jullie, zie Rom. 6:1-23, Gal.<br /> 5:13-6:10, Ef. 4:17-6:18). Tegelijk zijn ook alle<br /> beloftes van overwinning in het NT aan groepen<br /> gericht (1 Kor. 15:57; 1 Joh. 5:4; Op. 15:2). Met<br /> andere woorden: de apostelen zagen het<br /> christelijke leven en christelijke heiliging in de<br /> context van een liefdevolle, zorgzame<br /> gemeenschap.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke twee ingrediënten moeten er volgens Efeziërs 4:15 zijn in onze communicatie met andere christenen?}}<br /> <br /> Dankzij Gods genade heb ik ervaren wat Milne<br /> beschrijft. De belangrijkste veranderingen in mijn<br /> christelijke leven hebben plaatsgevonden in de<br /> gemeenschap van de lokale kerk en in het bijzonder in<br /> de kleine groep. De leden van mijn kleine groep<br /> hebben me meerdere malen liefdevol (maar stevig)<br /> geconfronteerd met mijn zonde en<br /> hebben mij op mijn<br /> verantwoordelijkheid gewezen terwijl<br /> ik bezig was te veranderen. Natuurlijk<br /> is de Heilige Geest direct<br /> verantwoordelijk door mij te<br /> overtuigen van deze dingen, maar ik<br /> kan alleen gissen waar ik nu zou zijn<br /> zonder zulke trouwe vrienden. God<br /> heeft hun telkens weer gebruikt om<br /> zonde in mijn leven aan te wijzen die<br /> ik nooit zou hebben ontdekt als ik<br /> alleen was.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is dwaas en slecht om te veronderstellen dat we veel vooruitgang zullen boeken in heiliging als wij ons isoleren van de zichtbare kerk. Het is inderdaad gewoon<br /> geworden om mensen te horen zeggen dat zij zich niet hoeven te voegen bij een kerk om christen te zijn. Zij beweren dat hun toewijding persoonlijk en privé is en geen deel uitmaakt van een gemeenschap. Dat is niet het getuigenis van de grote mannen en vrouwen uit de geschiedenis, het is het getuigenis van dwazen.”<br /> <br /> '''- R.C. Sproul'''}}<br /> <br /> Het is ontnuchterend om anderen te<br /> observeren die er voor hebben<br /> gekozen om ''geen'' deel te zijn van een<br /> lokale kerk en kleine groep. Zij laten<br /> duidelijk een gebrek aan groei zien. Wat nog erger is, zij zijn zich niet<br /> eens bewust van hun geestelijke<br /> toestand en stilstand.<br /> <br /> Kleine groepen zorgen voor<br /> bemoediging, correctie en bieden<br /> een kader waarbinnen de leden<br /> aan elkaar verantwoording<br /> afleggen; dit weerhoudt ons ervan<br /> af te dwalen. Hoe belangrijk het<br /> ook is om een persoonlijke relatie<br /> met God te onderhouden door<br /> stille tijd, we hebben anderen<br /> nodig in het najagen van heiliging.<br /> <br /> Als je een passie hebt voor<br /> persoonlijke verandering – iets<br /> wat iedere christen zou moeten<br /> hebben – dan moet je blij zijn als<br /> anderen je uitdagen om te<br /> groeien. Dit moet niet als iets<br /> abnormaals gezien worden of als<br /> het domein van degene met een<br /> buitengewone geestelijke<br /> volwassenheid. Het moet worden<br /> gezien als het normale proces dat<br /> volgt op een nieuwe geboorte,<br /> uitgedrukt door een verlangen om<br /> steeds meer te gaan lijken op<br /> Jezus Christus. We zouden serieus<br /> en zonder smoesjes toegewijd<br /> moeten zijn aan verandering.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''DEZE MANNEN MEENDEN HET!'''<br /> <br /> In het begin van de 18e eeuw vormde Samuel Wesley (broer van John Wesley) een religieuze gemeenschap met regelmatige ‘kleine groep’ bijeenkomsten. Deze mannengroepen waren bedacht om<br /> wederzijdse controlemomenten te creëren. Iedereen die mee wilde doen werd gevraagd om de volgende vragen te beantwoorden als bewijs van rechtvaardiging en een verlangen om te groeien in God:<br /> <br /> ''Heb je vrede met God door onze Heer Jezus Christus?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen om je fouten te horen te krijgen?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen dat iedereen van ons je af en toe vertelt wat er in zijn of haar hart leeft met betrekking tot jou?''<br /> <br /> ''Overweeg dit goed: heb je het verlangen dat we je alles vertellen wat we denken, wat we vrezen en wat we horen over jou?''<br /> <br /> ''Verlang je ernaar dat, terwijl we dit doen, we zo dicht als mogelijk bij je komen en je hart onderzoeken op je diepste motieven?''<br /> <br /> ''Is het je verlangen en bedoeling om bij alle gelegenheden volledig open te zijn, dat wil zeggen om alles te vertellen wat er in je omgaat, zonder uitzondering en zonder reserve?''<br /> <br /> Na de toevoeging kunnen groepsleden de oorgaande vragen ‘zo vaak als mogelijk’ worden voorgelegd en de volgende vragen worden tijdens elke ontmoeting gevraagd: <br /> <br /> ''Wat voor bekende zonde heb je begaan na onze laatste ontmoeting?'' <br /> <br /> ''Wat voor verleidingen heb je doorstaan?'' <br /> <br /> ''Hoe ben je hiervan bevrijd?''<br /> <br /> ''Wat heb je gedacht, gezegd of gedaan metdatgene waarover je twijfelde of het zonde was of niet?''}}<br /> <br /> ====WIE IS JOUW NATHAN?====<br /> <br /> Toen Kaïn door God<br /> ondervraagd werd over de moord<br /> op Abel probeerde hij te<br /> ontkennen dat hij degene was die<br /> over zijn broer moest waken<br /> (Gen. 4:9). Maar dat was hij wel.<br /> Dat zijn we allemaal. We hebben<br /> de verantwoordelijkheid om onze<br /> broers en zussen te helpen Gods<br /> wil te doen. We noemen dit<br /> ‘rekenschap of verantwoording afleggen’. Het is een<br /> specifieke manier waarin relaties ons helpen om<br /> verder te komen in onze heiliging.<br /> <br /> Charles Swindoll heeft eens gezegd: “Rekenschap<br /> afleggen houdt in je eigen leven openstellen voor een<br /> aantal zorgvuldig geselecteerde mensen die we<br /> vertrouwen, die waarheid spreken – die het recht hebben om ons te onderzoeken, vragen te stellen, om<br /> ons goedkeuring te verlenen en om raad te geven.”<br /> <br /> Don Cousins noemt het:''”Iemand toestaan om<br /> indringende, soms ongemakkelijke vragen te stellen,<br /> zodat je uitgedaagd wordt om te groeien.”''<br /> De levens van koning David en zijn zoon Salomo<br /> illustreren het belang van rekenschap afleggen. Toen<br /> David overspel pleegde met Batseba en haar<br /> echtgenoot Uria doodde, werd hij geconfronteerd door<br /> – en moest rekenschap afleggen aan— de profeet<br /> Nathan (2 Sam. 11-12).<br /> <br /> Als gevolg daarvan bekeerde hij zich van zijn zonde<br /> en ontving hij Gods vergeving. Wat zou er van David<br /> geworden zijn zonder Nathan in zijn leven?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' het tragische verhaal van Salomo’s geestelijke achteruitgang is te vinden in 1 Koningen 11:1-13.}}<br /> <br /> Salomo echter had blijkbaar niemand als Nathan om<br /> hem ter verantwoording te roepen toen hij<br /> ongehoorzaam werd aan Gods geboden. Uiteindelijk<br /> werd hij zwaar gestraft door God voor zijn zonden.<br /> Wat had er van Salomo terecht kunnen komen met<br /> iemand als Nathan in zijn leven? Een belangrijkere<br /> vraag is: “Wat zal er van jou terechtkomen zonder een<br /> Nathan in je leven?”<br /> <br /> Neem het maar aan van Salomo: ''“Je kunt beter met<br /> z’n tweeën dan alleen zijn, want –dat is zeker– samen<br /> zwoegen loont. Wanneer twee vrienden samen zijn en<br /> een van beiden valt, helpt de ander hem weer<br /> overeind, maar wie alleen is en ten val komt is<br /> beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op<br /> de been helpt.”'' (Prediker 4:9-10). De man spreekt uit<br /> ervaring. Als Salomo – de meeste wijze man (naast<br /> onze Heer) die ooit geleefd heeft – het nodig had om<br /> rekenschap af te leggen, dan hebben wij dat zeker<br /> nodig.<br /> <br /> Is er iemand die vragen kan stellen over jouw<br /> motieven en uitleg vraagt over je doen en laten als het<br /> nodig is? (Wie kan dat en wie doet dat ook?) Dat is<br /> waar we naar streven in onze kleine groepen. Zoals<br /> Wesleys ‘Band Societies’ (zie het kader op pagina 16),<br /> willen we dat de samenkomsten van onze kleine<br /> groepen een vervulling zijn van Spreuken 27:17:<br /> ''“Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een<br /> mens zijn medemens.”''<br /> <br /> ====SPIEGELTJE, SPIEGELTJE AAN DE WAND====<br /> <br /> Relaties zijn een belangrijk middel tot heiliging;<br /> Gods Woord is een ander middel. Niets is zo effectief<br /> om ons te veranderen als het Woord. Elke keer als ik<br /> preek ben ik mij hier van bewust. Wat een<br /> ontnuchterende verantwoordelijkheid! En toch ben ik<br /> er mij ook bewust van dat mijn woorden – hoe<br /> gepassioneerd en overtuigend ik ze ook overdraag –<br /> vaak geen vrucht zullen dragen. Dat is omdat het<br /> alleen horen van Gods Woord niet genoeg is. Het<br /> draagt alleen vrucht als we het toepassen. En zoals we<br /> zo meteen zullen zien, zijn kleine groepen een ideale<br /> plek om Gods Woord toe te passen.<br /> <br /> Het boek Jakobus gebruikt een leuke illustratie om<br /> het belang van deze toepassing te laten zien:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vergis u niet: alleen horen is niet genoeg, u<br /> moet wat u gehoord hebt ook doen.<br /> Want wie de boodschap hoort maar er niets<br /> mee doet, is net als iemand die het gezicht<br /> waarmee hij is geboren in de spiegel bekijkt: hij<br /> ziet zichzelf, maar zodra hij wegloopt, is hij<br /> vergeten hoe hij eruitzag.”'' (Jakobus 1:22-24)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Hebreeën 4:12.''' Als je Gods Woord toepast in je leven, zul je merken dat het een unieke kracht heeft om je te veranderen.}}<br /> <br /> Ik ken niemand die ’s ochtends opstaat, in de<br /> spiegel kijkt en het huis uitloopt zonder strategische<br /> veranderingen aan te brengen. De waarheid is dat de<br /> meesten van ons elke morgen een aanzienlijke tijd<br /> voor de spiegel doorbrengen – om de schade op te<br /> nemen van de afgelopen nacht en de nodige reparaties<br /> aan te brengen. Volgens een artikel dat ik ooit gelezen<br /> heb in ''Newsweek'', brengt een normale man zeven jaar<br /> van zijn leven door in de badkamer. Veel van die tijd<br /> zal besteed worden voor de spiegel terwijl we steeds<br /> meer zinloze pogingen doen om de schade te<br /> beperken.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''2'''&lt;/big&gt; Kun je een gedeelte of vers uit de Bijbel herinneren dat jou heeft aangemoedigd om te veranderen? Vat kort samen wat dit Bijbelgedeelte zegt.&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;}}<br /> <br /> Dames, jullie zullen hier waarschijnlijk nog drie jaar<br /> aan toe moeten voegen, en het afronden op een heel<br /> decennium – en dat is waarschijnlijk nog aan de lage<br /> kant. Geloof me. Met alle mogelijke respect voor mijn<br /> vrouw en drie dochters, ik heb onweerlegbaar bewijs.<br /> Er was een tijd in mijn leven, toen mijn<br /> dochters nog jong waren, dat ik spontaan<br /> familie- activiteiten kon lanceren op elk<br /> willekeurig tijdstip van de dag. Nu kunnen<br /> we amper het huis uit voor een ijsje<br /> zonder dat iedereen eerst een permanent<br /> krijgt! (Gelukkig kunnen mijn dochters<br /> mijn gevoel voor humor waarderen. Geen<br /> vader is trotser op hun passie voor God.)<br /> Zou je niet een heel klein beetje<br /> bezorgd zijn als je iemand zou kennen die<br /> elke dag opstaat, in de spiegel kijkt en<br /> wegloopt zonder enige verandering aan te<br /> brengen? Hoe lang zou die persoon nog<br /> toonbaar zijn? Hoe lang zou je ermee<br /> wachten om hem een kam te geven? Het<br /> lijkt absurd. Maar volgens Jakobus is dit<br /> precies wat er gebeurt, elke keer als we het Woord<br /> tegenkomen (de spiegel) en vervolgens weglopen<br /> zonder enige verandering aan te brengen.<br /> <br /> Iemand die uit gewoonte in de spiegel kijkt zonder<br /> ook maar iets te veranderen begrijpt niet wat de<br /> bedoeling van de spiegel is. Op dezelfde manier<br /> begrijpt iemand die Gods Woord leest of hoort zonder<br /> het toe te passen duidelijk niet het doel van het<br /> Woord.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het maakt niet uit hoe uitgebreid iemands Bijbelkennis is of hoe ongelofelijk iemands geheugen, je houdt jezelf voor de gek als je denkt dat dat het enige is wat belangrijk is… Het is niet datgene wat je weet, maar datgene wat je doet wat telt. Echte kennis is de aanzet tot actie en uiteindelijk is gehoorzaamheid aan het Woord hetgeen wat telt.”<br /> <br /> '''- Peter Davids'''}}<br /> <br /> Door simpelweg je Bijbel te lezen en naar goede<br /> preken te luisteren wordt je niet als Jezus. Ook al is<br /> stille tijd onmisbaar voor het christelijke leven en is<br /> het een belangrijk genademiddel, het is niet afdoende.<br /> In feite is Bijbelse kennis zelfs misleidend als er geen<br /> gehoorzaamheid is. Het doel van de spiegel is om<br /> verandering te bewerkstelligen. Het<br /> doel van het Woord is om<br /> gehoorzaamheid te bewerkstelligen en<br /> definitieve veranderingen aan te<br /> brengen in ons leven.<br /> Degenen die alleen luisteren naar het<br /> Woord, elke zondag weer, maar het<br /> niet toepassen in hun leven, zullen<br /> zichzelf steeds verder misleiden, in<br /> plaats van te groeien in heiliging. Het is<br /> interessant om te zien, dat zij alleen<br /> zichzelf misleiden! Alle anderen weten<br /> heel goed, dat wanneer ze alleen maar<br /> luisteren en niet gehoorzamen, ze ook<br /> niet zullen groeien. Het is net zo duidelijk voor hen als<br /> het voor ons zou zijn als we op een ochtend wakker<br /> worden, in de spiegel kijken en dan weglopen zonder<br /> ooit een kam, een washandje of een tandenborstel<br /> aangeraakt te hebben.<br /> <br /> Wat heeft dit nou met dit boek te maken? Kleine<br /> groepen zijn niet in de eerste plaats bedoeld voor<br /> onderwijs en preken; dat is de verantwoordelijkheid<br /> van jouw voorganger. Kleine groepen zijn bedoeld<br /> voor toepassing. Zij zorgen voor een omgeving waarin<br /> christenen Gods waarheid en toepassen op een<br /> persoonlijke, praktische wijze uitdragen. Om Gods<br /> Woord goed te kunnen toepassen, moeten wij het<br /> eerst nauwgezet interpreteren.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 2 Timotheüs 2:15.''' Ben je ooit verleid om de betekenis van een Bijbeltekst om te buigen naar een situatie die voordelig voor jezelf is?}}<br /> <br /> Sommige groepen denken dat ‘Bijbelstudie’<br /> betekent hun persoonlijke meningen en voorkeuren<br /> uitwisselen. Dat is onzin. We komen niet bij elkaar om<br /> onze mening uit te wisselen; we komen bij elkaar om<br /> Gods waarheid te leren kennen. De eerste stap is te<br /> begrijpen wat de oorspronkelijke intentie was van de<br /> schrijver toen hij het schreef aan zijn oorspronkelijke<br /> publiek. Alleen dan kunnen we beginnen die waarheid<br /> in ons leven toe te passen, terwijl wij toestaan dat<br /> Gods Woord over ons heerst en ons verandert voor de<br /> glorie van God. (Voor informatie over een prachtig<br /> boek dat leert hoe de Bijbel te bestuderen, zie de<br /> aanbevolen literatuurlijst op pagina 26).<br /> <br /> Als jouw kleine groep in de spiegel kijkt van Gods<br /> Woord, zul je de nodige aanpassingen moeten maken.<br /> Elk jaar als je terugkijkt, zou je bepaalde gebieden<br /> moeten kunnen aanwijzen waarin je de afgelopen<br /> twaalf maanden bent veranderd. Dit is het verschil dat<br /> deelname aan een kleine groep maakt in ons leven.<br /> Dit, niet meer en niet minder.<br /> <br /> ====GEROEPEN OM VOOR ELKAAR TE ZORGEN====<br /> <br /> In de kerk waar ik dien noemen wij onze kleine<br /> groepen ‘zorggroepen’. Het is geen titel, maar geeft<br /> het tweede belangrijke doel van een kleine groep<br /> weer. Zoals het eerste doel is een omgeving te<br /> scheppen waarin elk lid heiliging najaagt, is het<br /> tweede een omgeving te scheppen waar elk lid zorg<br /> kan geven en ontvangen. Dit principe komt<br /> rechtstreeks uit het Woord:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde.”'' ( 1 Kor. 12:24-26)&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Christenen stonden altijd bekend door hun<br /> opofferingsgezinde liefde voor elkaar. Wij worden<br /> opgedragen onzelfzuchtig voor elkaar te zorgen,<br /> zonder voor te trekken. ''“Draag elkaars lasten,”'' schrijft<br /> Paulus,'' “zo leeft u de wet van Christus na.”'' (Gal. 6:2)<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' 1 Johannes 3:17 definieert liefde als een bereidheid om onze levens af te leggen voor elkaar. Wat is een specifieke manier waarop jij je leven<br /> zou kunnen afleggen voor iemand in je kleine groep?}}<br /> <br /> Er zijn duidelijke beperkingen aan de mogelijkheid<br /> om zorg te geven in de zondagochtenddienst. Als ik<br /> halverwege de boodschap ben en ik zie iemand op de<br /> zevende rij in huilen uitbarsten, kan ik niet stoppen<br /> met preken om die persoon pastorale zorg te geven.<br /> Ik zou wel willen, maar het zou niet ten dienste zijn<br /> van de hele kerk. Maar in de context van een kleine<br /> groep zijn we niet zo beperkt. Hier kunnen we<br /> specifieke, persoonlijke zorg zowel geven als<br /> ontvangen. Niemand hoeft verwaarloosd of over het<br /> hoofd gezien te worden.<br /> <br /> Het is belangrijk om te benadrukken dat<br /> wederzijdse zorg en hechte relaties niet afhankelijk<br /> zijn van de grootte van een kerk. Het wordt vaak<br /> aangenomen dat het onmogelijk is om in een grote<br /> kerk hechte relaties te ontwikkelen. Ook wordt vaak<br /> aangenomen dat hechte relaties automatisch ontstaan<br /> in een kleine kerk. Beide aannames zijn fout. Relaties<br /> kunnen opbloeien in een grote kerk… en afwezig zijn in<br /> een kleine kerk.<br /> <br /> De mogelijkheid om sterke, persoonlijke relaties te<br /> smeden hangt niet af van de grootte van een kerk.<br /> Het hangt af van het begrijpen en toepassen van de<br /> Bijbelse leer door de mensen waaruit de kerk is<br /> opgebouwd. Relaties zullen bloeien in elke kerk, het<br /> maakt niet uit van welke grootte, als ze maar worden<br /> benadrukt als een Bijbelse noodzaak.<br /> <br /> Mensen die voor het eerst in mijn kerk komen<br /> voelen zich vaak geïntimideerd door zijn grootte. Dat<br /> kan ik mij enigszins begrijpen. Maar ik zeg hen altijd:<br /> ''”Hoe langer je hier komt, hoe kleiner deze kerk<br /> wordt''.” Dat is een feit. Een grote kerk hoeft geen<br /> ‘goede relaties’ op te offeren - maar ze moet wel<br /> voorzieningen treffen voor ‘kleine groepen’ en<br /> ‘diensten’ die samen borg staan voor wederzijdse zorg.<br /> <br /> ====EEN NIEUWE DEFINITIE VAN GEMEENSCHAP====<br /> <br /> Waarom kleine groepen? Een derde reden is<br /> gemeenschap. Veel kleine groepen gebruiken dit<br /> woord zonder te begrijpen wat het echt betekent.<br /> Daardoor missen zij één van de belangrijkste dingen<br /> die een groep te bieden heeft. Het volgende hoofdstuk<br /> gaat dieper in op ‘gemeenschap hebben’, dus ik zal me<br /> nu beperken tot enkele opmerkingen over dit cruciale<br /> onderwerp.<br /> <br /> Gemeente zijn betekent samen deelnemen aan iets,<br /> of dingen te communiceren die wij gemeen hebben.<br /> De grootste gemene deler tussen ons als christenen is<br /> onze relatie met God de Vader, door God de Zoon,<br /> met behulp van God de Heilige Geest. Dit vormt de<br /> inhoud van echte gemeenschap. Onze relatie met God<br /> zou het voornaamste gespreksonderwerp moeten zijn<br /> in onze kleine groep als we samenwerken om Zijn doel<br /> te bereiken in de lokale kerk.<br /> <br /> Hier steekt wel iets achter. De diepte van onze<br /> persoonlijke relatie met God bepaalt in hoeverre we in<br /> staat zijn gemeenschap met elkaar te ervaren. Dus<br /> moeten wij, om echte gemeenschap te ervaren, een<br /> gepassioneerde relatie en ervaring hebben met God.<br /> Misschien is het daarom dat Bijbelse gemeenschap zo<br /> zeldzaam is.<br /> <br /> Gemeenschap is niet gewoon een ander woord voor<br /> sociale activiteiten. Ik geniet er echt van om met mijn<br /> vrienden naar de Washington Redskins of de Baltimore<br /> Orioles te gaan kijken. Dit kan een gezond deel zijn<br /> van het kleine groepleven…, maar het is geen<br /> gemeenschap hebben. En je ervaart ook geen<br /> gemeenschap als je praat over de laatste (politieke)<br /> mening van Rush Limbaugh of Jesse Jackson. Sociale<br /> activiteiten kunnen niet gelijk gesteld worden aan of<br /> verward worden met ‘gemeenschap’ hebben. Ze zijn<br /> duidelijk verschillend. Niets kan vergeleken worden<br /> met de gemeenschap die wij ervaren als we samen<br /> aanbidden, het Woord bestuderen en toepassen,<br /> elkaar bemoedigen en corrigeren, en onze huidige<br /> ervaringen met God met elkaar delen.<br /> Niets. Sociale activiteiten kunnen een<br /> goede context creëren om<br /> gemeenschap te ervaren, maar het is<br /> een plek om te starten – niet een plek<br /> om te blijven.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' Welke lakmoesproef voor christelijke gesprekken vind je in Efeziërs 4:29?}}<br /> <br /> Als ik een langere tijd met een<br /> christen doorbreng is mijn verlangen<br /> dat we gemeenschap onderhouden. Ik<br /> wil graag horen hoe zijn relatie met God<br /> is en hoe God zichzelf aan hem<br /> openbaart. Ook wil ik mijn huidige<br /> ervaringen met God met hem delen en<br /> hem een nieuwe passie voor God<br /> geven.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''3'''&lt;/big&gt; Gebaseerd op de definitie van de ‘auteur’, welke van deze gespreksonderwerpen denk je dat echte gemeenschap bevordert?<br /> <br /> *De vis die wegglipte tijdens het vissen<br /> *De details over hoe je christen werd<br /> *De Bijbeltekst die je vanmorgen las<br /> *De laatste site die je bezocht op Internet<br /> *Terrorisme<br /> *De moeilijkheden van het opvoeden van een kind met een sterke wil<br /> *De meest recente film die je hebt gezien}}<br /> <br /> Is dat ook jouw verlangen? Als<br /> iemand een middag met jou<br /> doorbrengt, zou hij of zij dan weggaan<br /> met een nieuw begrip van en een<br /> nieuwe passie voor God? Als dat niet zo<br /> is…., moet je nodig veranderen.<br /> <br /> Denk met deze definitie van<br /> gemeenschap in je achterhoofd eens na<br /> over je kleine groep. Ervaren jullie<br /> gemeenschap? Hoeveel tijd van de bijeenkomsten<br /> besteden jullie aan praten over je huidige relatie met<br /> God? Als je elkaar tegenkomt buiten de<br /> samenkomsten om, hoe vaak gaan jullie gesprekken<br /> over Gods werk in jullie leven? Als je samen meer<br /> ‘ontspannen’ bezig bent dan ‘geestelijk’, geniet je niet<br /> van de ware Bijbelse gemeenschap – er is dus meer<br /> dan dat.<br /> <br /> ====DE GAVEN VAN DE HEILIGE GEEST ERVAREN EN GEBRUIKEN====<br /> <br /> God heeft aan iedere christen geestelijke gaven<br /> gegeven (1 Kor. 12:1-7). Hij verwacht helemaal dat<br /> wij ze gebruiken. Maar in een kerk, van wat voor<br /> grootte dan ook, is het simpelweg niet te doen dat elk<br /> lid deze gaven gebruikt op de zondagmorgen. Dit kan<br /> wel in een kleine groep. In deze<br /> kleine en persoonlijke<br /> omgeving, kan iedereen dienen<br /> met de gaven die de Heilige<br /> Geest hem gegeven heeft. Dit is<br /> de laatste en vierde reden<br /> waarom kleine groepen bestaan.<br /> Sommige christenen hebben<br /> een beperkt inzicht van het<br /> werk van de heilige geest, wat<br /> veel onnodige controverse<br /> veroorzaakt. Gordon Fee, een<br /> professor op een Bijbelschool,<br /> die recent een grote studie naar<br /> Paulus geschriften over de<br /> Heilige Geest heeft afgerond,<br /> roept ons op tot een nieuwe<br /> benadering. Let goed op dit<br /> citaat uit zijn boek, ‘Gods<br /> krachtige aanwezigheid’:<br /> <br /> {{LeftInsert|“We zouden aan het begin van elke dag een weloverwogen poging moeten doen om de persoon van de Heilige Geest te herkennen… We zouden gedurende de hele dag in een relatie van communicatie en gemeenschap met de Geest moeten staan, ingegeven door onze kennis van het Woord en gebaseerd op elk gebied waar de Geest volgens de Bijbel actief is. We zouden Hem<br /> moeten erkennen als het ‘licht’ van de waarheid en van de glorie van Christus. We zouden naar Hem moeten kijken als onze leraar, gids, heiligmaker, gever van zekerheid met betrekking tot ons zoonschap en het staan voor God, helper in gebed en als degene die leidt en bekrachtigt als we getuigen.”<br /> <br /> '''- Richard Lovelace'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“In de geschriften van Paulus<br /> moet kracht niet gezien worden als alleen het<br /> wonderbaarlijke, het bovennatuurlijke…Paulus verstaat<br /> de kracht van de Geest in de breedst mogelijke zin.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> Ik ben helemaal voor het wonderbaarlijke en<br /> bovennatuurlijke, maar het is gemakkelijk om<br /> daardoor afgeleid te worden. Onze kleine groepen<br /> moeten bekend worden met de verschillende werken<br /> van de Heilige Geest. Door een combinatie van studie,<br /> ervaring en oefening, zouden we er naar moeten<br /> streven de kracht van de Heilige Geest in ‘de breedst<br /> mogelijke zin’ te leren kennen.<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor Verdere Studie:''' lees 1 Timotheüs 4:14 en 2 Timotheüs 1:6. Welke twee aanbevelingen geeft Paulus aan Timotheüs met betrekking tot zijn geestelijke gave?}}<br /> <br /> Ik zou aanbevelen om met een grondige studie van<br /> het Woord over de persoon en het werk van de Heilige<br /> Geest te beginnen. Hieronder valt ook het definiëren,<br /> identificeren en uitwerken van de verschillende gaven<br /> van de Geest, opgesomd in 1 Kor. 12:8-10,28;<br /> Efeziërs 4:11; Romeinen 12:6-8 en 1 Petrus 4:11. Ik<br /> zou ook willen aanbevelen dat jij voor je groep<br /> hetzelfde doel nastreeft als het Woord: het punt<br /> bereiken waarop ieder lid de anderen kan dienen en<br /> God groot kan maken met zijn eigen specifieke<br /> geestelijke gaven, ontvangen door de Heilige Geest.<br /> Iedereen moet iets meenemen naar het feest!<br /> <br /> Hier zijn een aantal suggesties uit mijn eigen<br /> ervaring en studie uit het Woord. Ten eerste, om de<br /> moeten wij ons de gewoonte aanleren om<br /> ''gemeenschap te hebben'' met de Heilige Geest. Paulus<br /> eindigt zijn tweede brief aan de Korinthiërs met de<br /> volgende woorden: ''”De genade van de Heer Jezus<br /> Christus, de liefde van God en de eenheid met de<br /> Heilige Geest zij met u allen.”'' (2 Kor. 13:14) Is de<br /> eenheid van de Heilige Geest net zo’n realiteit voor jou<br /> als de liefde van de Vader en de genade van Christus?<br /> <br /> Ten tweede moeten wij voorkomen dat wij de<br /> Heilige Geest bedroeven. Wat Jerry Bridges over dit<br /> onderwerp zegt spreekt mij erg aan:<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over 1 Thessalonicenzen 5:19.''' Is het niet ontnuchterend om te weten dat je houding en je daden de activiteit van de Geest in de groep kunnen uitdoven?}}<br /> <br /> ''Heel leerzaam is dat Paulus zijn waarschuwing<br /> schreef in de context van persoonlijke relaties: “Maak<br /> Gods Heilige Geest niet bedroefd.” (Ef. 4:30) Alle<br /> zonden bedroeven God, en Paulus had dit dan ook<br /> kunnen schrijven in de context van seksuele<br /> immoraliteit (Ef. 5:3-5) of liegen en stelen (Ef.<br /> 4:25,28). Maar hij plaatst het in de context van<br /> zonden die wij begaan met bijna geen gevoel van<br /> schaamte of schuld. De boodschap is helder. God is<br /> net zo bedroefd over onze ‘kleine’ zonden als over<br /> seksuele immoraliteit of oneerlijkheid. Ik wil niet<br /> zeggen dat geïrriteerd doen tegen je echtgenote even<br /> ernstig is als iets als overspel. Wat ik wel wil zeggen is<br /> dat geïrriteerd doen tegen je echtgenote een zonde is<br /> en dat alle zonden God bedroeven en ons dus ook<br /> zouden moeten bedroeven.”''<br /> <br /> {{RightInsert|“Vol van verwachting zijn” is een context voor de gave van de Heilige Geest… Mensen die uitkijken naar iets dat gaat gebeuren zijn specifieke kandidaten voor de ontvangst van de Heilige Geest… Als mensen weinig hebben verwacht en tevreden zijn met hun huidige geestelijke situatie, dan hebben ze waarschijnlijk weinig ontvangen, als ze al iets hebben<br /> ontvangen. Maar degenen die wachten op alles wat God hen te geven heeft, degenen die grote dingen van God verwachten, degenen die staan te popelen van verwachting – aan deze mensen<br /> geeft God met plezier. Verwacht een wonder en wonderen gebeuren!” <br /> <br /> '''- J. Rodman Williams'''}}<br /> <br /> Als we zondigen, moeten we snel reageren door de<br /> overtuigende aanwezigheid van de<br /> Heilige Geest; anders bedroeven wij<br /> Hem en verbreken wij onze<br /> gemeenschap met Hem.<br /> <br /> Ten derde, we moeten voorkomen dat<br /> we de Heilige Geest ‘''uitdoven''’. In dit<br /> geval is de beste verdediging de aanval.<br /> Gebruik je de gaven die God in je<br /> geplaatst heeft? Als Hij jou aanspoort<br /> om ze te gebruiken en daarmee anderen<br /> te dienen, gehoorzaam je dan<br /> onmiddellijk? Als je dat niet doet, dan<br /> doof je de Heilige Geest.<br /> <br /> De samenkomst van vorige week is<br /> geschiedenis. De samenkomst van<br /> vanavond vraagt om een nieuw bezoek<br /> van de Geest van God. Zonder Zijn<br /> aanwezigheid, heeft het geen zin om<br /> samen te komen. Elk van ons heeft de<br /> verantwoordelijkheid om, als wij<br /> samenkomen, de Heilige Geest te zoeken en open te<br /> staan voor wat Hij in de groep wil doen. Wayne<br /> Grudem schrijft:<br /> <br /> ''“We moeten erkennen dat deze werken van de<br /> Heilige Geest niet vanzelfsprekend zijn en dat ze niet<br /> automatisch gebeuren in het midden van Gods volk.<br /> De Heilige Geest spiegelt het genoegen of<br /> ongenoegen van God met geloof en gehoorzaamheid<br /> – of ongeloof en ongehoorzaamheid – van Gods<br /> volk… De Heilige Geest geeft sterker of zwakker<br /> bewijs van de aanwezigheid en zegen van God,<br /> afhankelijk van ons antwoord op Hem.”''<br /> <br /> Wat is ''jouw'' dagelijkse antwoord aan Hem? En<br /> gedurende de kleine groep samenkomst? Tot op een<br /> zekere hoogte zal dat antwoord de kracht van Zijn<br /> aanwezigheid in jullie midden bepalen. Laat ons<br /> vermijden de Heilige Geest te bedroeven of te doven,<br /> zodat we de volle kracht kunnen ervaren van Zijn<br /> aanwezigheid.<br /> <br /> Ten vierde, we moeten naar onze kleine groep gaan<br /> en ''verwachten'' dat de Heilige Geest krachtig aanwezig<br /> is. Dit is essentieel.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Denk na over Psalm 42:2''' Hier is een Bijbeltekst die je onderweg naar je volgende kleine groep-bijeenkomst kunt lezen.}}<br /> <br /> En wat een verschil maakt ‘verwachting’ op onze<br /> kleine groep-samenkomsten! Het kan het verschil zijn<br /> tussen een levensveranderende ontmoeting met God<br /> en een oppervlakkige tijd samen, zonder direct of<br /> eeuwig profijt. Als elk lid komt met de verwachting dat<br /> de Heilige Geest zichzelf zal openbaren, kunnen we<br /> samen de kracht proeven van de tijd die zal komen.<br /> <br /> Dat is waarom wij toegewijd zijn aan kleine<br /> groepen. Door Zijn genade, worden wij samen<br /> veranderd naar het beeld van Jezus Christus door<br /> voortdurende heiliging. Samen ervaren we wederzijdse<br /> zorg, echte gemeenschap met elkaar en de<br /> bedieningen van de Heilige Geest. We zien het niet<br /> alleen – we nemen waar. We zitten er niet alleen bij –<br /> we doen mee. We zijn niet meer zelfzuchtige<br /> consumenten – in plaats daarvan werken wij aan Gods<br /> doel voor ons leven als we bijdragen aan de bouw van<br /> de lokale kerk.<br /> <br /> En jij dacht dat het alleen om de drankjes ging!<br /> <br /> ====GROEPSDISCUSSIE====<br /> <br /> #Hoe goed observeer jij? Probeer zonder te kijken de volgende vragen te beantwoorden: <br /> &lt;blockquote&gt;* Heeft deze kamer een ventilator?<br /> *Wat voor plaatje staat er op de voorkant van dit boek?<br /> *Hoeveel geld zit er in je portemonnee?<br /> *Wat is het merk van de schoenen die je aanhebt?<br /> *Welke kleur hebben de sokken/panty’s van de persoon naast je?&lt;/blockquote&gt;<br /> #Welke vier doelen zouden alle kleine groepen volgens de auteur moeten hebben? <br /> #Hoe zou je in simpele bewoordingen het verschil tussen rechtvaardiging en heiliging kunnen omschrijven?<br /> #Waarom is er: “…geen ontkomen aan dat het christelijke leven binnen de gemeenschap plaats vind?”<br /> #Welke rol spelen andere christenen in onze voortdurende heiliging? <br /> #Heb jij een Nathan – iemand aan wie je verantwoording aflegt?<br /> #Beantwoord vraag 2 op pagina 18: Kun je een Bijbeltekst of –gedeelte noemen dat jou aangezet heeft tot verandering? Vat kort samen wat daarin staat.<br /> #Waarom zouden mensen kunnen aarzelen om persoonlijke noden met hun groep te delen?<br /> #Ervaart jouw groep voortdurende gemeenschap? <br /> #Is er iets wat jij persoonlijk kan doen om de kracht en aanwezigheid van de Heilige Geest te doen toenemen in jouw kleine groep?</div> Thu, 22 Oct 2009 20:59:41 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> *haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.<br /> <br /> In plaats daarvan moeten we uitgedaagd<br /> worden door anderen om te veranderen<br /> tot eer en glorie van God.<br /> <br /> Een belangrijke opmerking voordat ik<br /> verder ga. Ik heb met veel christenen<br /> gesproken die, of ze zich er bewust van<br /> waren of niet, het verschil niet begrijpen<br /> tussen heiliging en rechtvaardiging. Omdat deze<br /> verwarring ernstige geestelijke consequenties kan<br /> hebben, wil ik een moment nemen om het verschil<br /> tussen deze begrippen uit te leggen. Let alsjeblieft<br /> goed op: de rest van dit boek (en de rest van je<br /> christelijke leven!) steunt op een goed begrip van deze<br /> twee leerstellingen.<br /> <br /> Ik heb Wayne Grudems definitie van heiliging<br /> hierboven gegeven. Hij definieert rechtvaardiging als<br /> volgt:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Rechtvaardiging is een ogenblikkelijke<br /> wettelijke daad van God waarin hij: 1) onze<br /> zonden als vergeven beschouwd en de<br /> rechtvaardigheid van Christus ons ten deel valt.<br /> 2) ons rechtvaardig verklaart voor Zijn<br /> aangezicht.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|Denk na over<br /> Romeinen 5:1-2<br /> Vat de voordelen van<br /> rechtvaardigheid die<br /> je in dit Bijbelgedeelte<br /> vindt in drie woorden<br /> samen.}}<br /> <br /> Rechtvaardiging gaat over de positie van een<br /> christen voor God. Het moment waarop je opnieuw<br /> werd geboren, werd je door God gerechtvaardigd.<br /> Gebaseerd op het volbrachte werk van Christus,<br /> beschouwt God jouw zonden als vergeven en verklaart<br /> Hij dat jij rechtvaardig bent.<br /> <br /> Heiliging echter, gaat over ons doen en laten voor<br /> God. Het is een doorlopend proces van vechten tegen<br /> de zonde en steeds meer op Jezus gaan lijken. Ook al<br /> is heiliging het bewijs en het doel van onze<br /> rechtvaardiging, we moeten het nooit zien als de<br /> grond voor onze rechtvaardiging. Hier raken veel<br /> christenen in verwarring. Zij proberen te verdienen<br /> wat hun al –voor niets– gegeven is. Zoals Maarten<br /> Luther zei: ''“De enige bijdrage die wij leveren aan onze<br /> rechtvaardiging zijn onze zonden die God ons zo<br /> genadig vergeeft.”''<br /> <br /> Er zijn nog meer belangrijke verschillen.<br /> Rechtvaardiging gaat over ‘rechtvaardig verklaard<br /> worden.’ Heiliging gaat over ‘groeien in<br /> rechtvaardigheid’. Rechtvaardiging is direct, heiliging<br /> is geleidelijk. Rechtvaardiging is<br /> volledig op het moment dat God ons<br /> rechtvaardig verklaart, het vindt<br /> niet in stappen plaats. Aan de<br /> andere kant is heiliging een proces<br /> dat ons hele leven lang duurt. Tot<br /> slot zijn alle christenen even<br /> gerechtvaardigd, maar niet even<br /> heilig. Je zult nooit meer<br /> gerechtvaardigd worden dan je op<br /> dit moment bent, omdat<br /> rechtvaardiging een daad van God<br /> is. Maar door Gods genade, zul je<br /> steeds meer geheiligd worden als je<br /> samen met Gods Geest het proces<br /> van verandering doorgaat. Ook al is<br /> het belangrijk om onderscheid te<br /> maken tussen rechtvaardiging en<br /> heiliging, deze twee begrippen zijn<br /> onlosmakelijk met elkaar verbonden. God<br /> rechtvaardigt niet iemand zonder hem ook te heiligen.<br /> Heiliging is geen optie. Als iemand écht<br /> gerechtvaardigd is, zal dat zich bewijzen door een<br /> voortdurend werk van heiliging in zijn leven. Kleine<br /> groepen dragen bij aan dit geweldige en geleidelijke<br /> werk van genade in ons leven.{{RightInsert|'''Denk na over Hebreeën 10:24-25.''' Hoe heb jij geprofiteerd van anderen die jou aangemoedigd hebben in het geloof?}}<br /> <br /> ====PROBEER DIT NIET IN JE EENTJE====<br /> <br /> Ook al staat het als een paal boven water dat je<br /> persoonlijk verantwoordelijk bent voor je heiliging,<br /> heiliging kan niet plaats vinden los van de lokale kerk.<br /> De Bijbel leert duidelijk dat heiliging bedoeld is om<br /> plaats te vinden in de lokale kerk en kleine groepen<br /> leveren een onschatbare bijdrage aan dit proces.<br /> Overweeg deze gedachten van theoloog Bruce Milne:<br /> <br /> {{LeftInsert|“De heerlijkheid van het evangelie<br /> is dat God verklaard heeft dat<br /> christenen recht voor Hem staan<br /> ondanks hun zonden. Maar onze<br /> grootste verleiding en vergissing<br /> is om ons karakter in zijn<br /> genadewerk te smokkelen. Hoe<br /> gemakkelijk trappen wij er steeds<br /> weer in, denkende dat wij alleen<br /> gerechtvaardigd zijn zolang er iets<br /> is in ons karakter dat bijdraagt aan<br /> die rechtvaardiging. Maar Paulus<br /> leert ons dat niets dat we doen<br /> ooi t bijdraagt aan onze<br /> rechtvaardiging.”<br /> <br /> '''- Sinclair Ferguson'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Er is geen ontkomen aan dat het christelijke<br /> leven binnen de gemeenschap plaats vindt.<br /> Onderwijs over christelijke heiligheid is<br /> voornamelijk toegespitst op ‘de heilige man’ of<br /> ‘de heilige vrouw’ ten koste van de Bijbelse<br /> nadruk op ‘het heilige volk’ of ‘de heilige kerk’.<br /> Het ideaal van het ‘alles kunnende christelijke<br /> individu’, dat elke geestelijke uitdaging aan kan<br /> en een leven leeft van ononderbroken<br /> overwinning over zonde en de duivel, zal<br /> ongetwijfeld bestaan maar, zoals elke pastorale<br /> werker weet, heeft deze nadruk velen gedreven<br /> tot een eenzame strijd en worsteling eindigend in<br /> wanhoop en teleurstelling of erger, in een<br /> schijnheilig dubbelleven.''<br /> <br /> ''Deze hele benadering moet herzien worden. Het<br /> grootste gedeelte van het onderwijs van het NT<br /> over het christelijke leven, inclusief de<br /> belangrijke gedeeltes over heiligheid, vinden<br /> plaats in brieven die zijn geschreven aan<br /> groepen, aan gemeentes. Alle belangrijke<br /> aansporingen om heilig te leven zijn in het<br /> meervoud (wij en jullie, zie Rom. 6:1-23, Gal.<br /> 5:13-6:10, Ef. 4:17-6:18). Tegelijk zijn ook alle<br /> beloftes van overwinning in het NT aan groepen<br /> gericht (1 Kor. 15:57; 1 Joh. 5:4; Op. 15:2). Met<br /> andere woorden: de apostelen zagen het<br /> christelijke leven en christelijke heiliging in de<br /> context van een liefdevolle, zorgzame<br /> gemeenschap.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke twee ingrediënten moeten er volgens Efeziërs 4:15 zijn in onze communicatie met andere christenen?}}<br /> <br /> Dankzij Gods genade heb ik ervaren wat Milne<br /> beschrijft. De belangrijkste veranderingen in mijn<br /> christelijke leven hebben plaatsgevonden in de<br /> gemeenschap van de lokale kerk en in het bijzonder in<br /> de kleine groep. De leden van mijn kleine groep<br /> hebben me meerdere malen liefdevol (maar stevig)<br /> geconfronteerd met mijn zonde en<br /> hebben mij op mijn<br /> verantwoordelijkheid gewezen terwijl<br /> ik bezig was te veranderen. Natuurlijk<br /> is de Heilige Geest direct<br /> verantwoordelijk door mij te<br /> overtuigen van deze dingen, maar ik<br /> kan alleen gissen waar ik nu zou zijn<br /> zonder zulke trouwe vrienden. God<br /> heeft hun telkens weer gebruikt om<br /> zonde in mijn leven aan te wijzen die<br /> ik nooit zou hebben ontdekt als ik<br /> alleen was.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is dwaas en slecht om te veronderstellen dat we veel vooruitgang zullen boeken in heiliging als wij ons isoleren van de zichtbare kerk. Het is inderdaad gewoon<br /> geworden om mensen te horen zeggen dat zij zich niet hoeven te voegen bij een kerk om christen te zijn. Zij beweren dat hun toewijding persoonlijk en privé is en geen deel uitmaakt van een gemeenschap. Dat is niet het getuigenis van de grote mannen en vrouwen uit de geschiedenis, het is het getuigenis van dwazen.”<br /> <br /> '''- R.C. Sproul'''}}<br /> <br /> Het is ontnuchterend om anderen te<br /> observeren die er voor hebben<br /> gekozen om ''geen'' deel te zijn van een<br /> lokale kerk en kleine groep. Zij laten<br /> duidelijk een gebrek aan groei zien. Wat nog erger is, zij zijn zich niet<br /> eens bewust van hun geestelijke<br /> toestand en stilstand.<br /> <br /> Kleine groepen zorgen voor<br /> bemoediging, correctie en bieden<br /> een kader waarbinnen de leden<br /> aan elkaar verantwoording<br /> afleggen; dit weerhoudt ons ervan<br /> af te dwalen. Hoe belangrijk het<br /> ook is om een persoonlijke relatie<br /> met God te onderhouden door<br /> stille tijd, we hebben anderen<br /> nodig in het najagen van heiliging.<br /> <br /> Als je een passie hebt voor<br /> persoonlijke verandering – iets<br /> wat iedere christen zou moeten<br /> hebben – dan moet je blij zijn als<br /> anderen je uitdagen om te<br /> groeien. Dit moet niet als iets<br /> abnormaals gezien worden of als<br /> het domein van degene met een<br /> buitengewone geestelijke<br /> volwassenheid. Het moet worden<br /> gezien als het normale proces dat<br /> volgt op een nieuwe geboorte,<br /> uitgedrukt door een verlangen om<br /> steeds meer te gaan lijken op<br /> Jezus Christus. We zouden serieus<br /> en zonder smoesjes toegewijd<br /> moeten zijn aan verandering.<br /> <br /> {{LeftInsert|'''DEZE MANNEN MEENDEN HET!'''<br /> <br /> In het begin van de 18e eeuw vormde Samuel Wesley (broer van John Wesley) een religieuze gemeenschap met regelmatige ‘kleine groep’ bijeenkomsten. Deze mannengroepen waren bedacht om<br /> wederzijdse controlemomenten te creëren. Iedereen die mee wilde doen werd gevraagd om de volgende vragen te beantwoorden als bewijs van rechtvaardiging en een verlangen om te groeien in God:<br /> <br /> ''Heb je vrede met God door onze Heer Jezus Christus?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen om je fouten te horen te krijgen?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen dat iedereen van ons je af en toe vertelt wat er in zijn of haar hart leeft met betrekking tot jou?''<br /> <br /> ''Overweeg dit goed: heb je het verlangen dat we je alles vertellen wat we denken, wat we vrezen en wat we horen over jou?''<br /> <br /> ''Verlang je ernaar dat, terwijl we dit doen, we zo dicht als mogelijk bij je komen en je hart onderzoeken op je diepste motieven?''<br /> <br /> ''Is het je verlangen en bedoeling om bij alle gelegenheden volledig open te zijn, dat wil zeggen om alles te vertellen wat er in je omgaat, zonder uitzondering en zonder reserve?''<br /> <br /> Na de toevoeging kunnen groepsleden de oorgaande vragen ‘zo vaak als mogelijk’ worden voorgelegd en de volgende vragen worden tijdens elke ontmoeting gevraagd: <br /> <br /> ''Wat voor bekende zonde heb je begaan na onze laatste ontmoeting?'' <br /> <br /> ''Wat voor verleidingen heb je doorstaan?'' <br /> <br /> ''Hoe ben je hiervan bevrijd?''<br /> <br /> ''Wat heb je gedacht, gezegd of gedaan metdatgene waarover je twijfelde of het zonde was of niet?''}}<br /> <br /> ====WIE IS JOUW NATHAN?====<br /> <br /> Toen Kaïn door God<br /> ondervraagd werd over de moord<br /> op Abel probeerde hij te<br /> ontkennen dat hij degene was die<br /> over zijn broer moest waken<br /> (Gen. 4:9). Maar dat was hij wel.<br /> Dat zijn we allemaal. We hebben<br /> de verantwoordelijkheid om onze<br /> broers en zussen te helpen Gods<br /> wil te doen. We noemen dit<br /> ‘rekenschap of verantwoording afleggen’. Het is een<br /> specifieke manier waarin relaties ons helpen om<br /> verder te komen in onze heiliging.<br /> <br /> Charles Swindoll heeft eens gezegd: “Rekenschap<br /> afleggen houdt in je eigen leven openstellen voor een<br /> aantal zorgvuldig geselecteerde mensen die we<br /> vertrouwen, die waarheid spreken – die het recht hebben om ons te onderzoeken, vragen te stellen, om<br /> ons goedkeuring te verlenen en om raad te geven.”<br /> <br /> Don Cousins noemt het:''”Iemand toestaan om<br /> indringende, soms ongemakkelijke vragen te stellen,<br /> zodat je uitgedaagd wordt om te groeien.”''<br /> De levens van koning David en zijn zoon Salomo<br /> illustreren het belang van rekenschap afleggen. Toen<br /> David overspel pleegde met Batseba en haar<br /> echtgenoot Uria doodde, werd hij geconfronteerd door<br /> – en moest rekenschap afleggen aan— de profeet<br /> Nathan (2 Sam. 11-12).<br /> <br /> Als gevolg daarvan bekeerde hij zich van zijn zonde<br /> en ontving hij Gods vergeving. Wat zou er van David<br /> geworden zijn zonder Nathan in zijn leven?<br /> <br /> {{RightInsert|'''Voor verdere studie:''' het tragische verhaal van Salomo’s geestelijke achteruitgang is te vinden in 1 Koningen 11:1-13.}}<br /> <br /> Salomo echter had blijkbaar niemand als Nathan om<br /> hem ter verantwoording te roepen toen hij<br /> ongehoorzaam werd aan Gods geboden. Uiteindelijk<br /> werd hij zwaar gestraft door God voor zijn zonden.<br /> Wat had er van Salomo terecht kunnen komen met<br /> iemand als Nathan in zijn leven? Een belangrijkere<br /> vraag is: “Wat zal er van jou terechtkomen zonder een<br /> Nathan in je leven?”<br /> <br /> Neem het maar aan van Salomo: ''“Je kunt beter met<br /> z’n tweeën dan alleen zijn, want –dat is zeker– samen<br /> zwoegen loont. Wanneer twee vrienden samen zijn en<br /> een van beiden valt, helpt de ander hem weer<br /> overeind, maar wie alleen is en ten val komt is<br /> beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op<br /> de been helpt.”'' (Prediker 4:9-10). De man spreekt uit<br /> ervaring. Als Salomo – de meeste wijze man (naast<br /> onze Heer) die ooit geleefd heeft – het nodig had om<br /> rekenschap af te leggen, dan hebben wij dat zeker<br /> nodig.<br /> <br /> Is er iemand die vragen kan stellen over jouw<br /> motieven en uitleg vraagt over je doen en laten als het<br /> nodig is? (Wie kan dat en wie doet dat ook?) Dat is<br /> waar we naar streven in onze kleine groepen. Zoals<br /> Wesleys ‘Band Societies’ (zie het kader op pagina 16),<br /> willen we dat de samenkomsten van onze kleine<br /> groepen een vervulling zijn van Spreuken 27:17:<br /> ''“Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een<br /> mens zijn medemens.”''<br /> <br /> ====SPIEGELTJE, SPIEGELTJE AAN DE WAND====<br /> <br /> Relaties zijn een belangrijk middel tot heiliging;<br /> Gods Woord is een ander middel. Niets is zo effectief<br /> om ons te veranderen als het Woord. Elke keer als ik<br /> preek ben ik mij hier van bewust. Wat een<br /> ontnuchterende verantwoordelijkheid! En toch ben ik<br /> er mij ook bewust van dat mijn woorden – hoe<br /> gepassioneerd en overtuigend ik ze ook overdraag –<br /> vaak geen vrucht zullen dragen. Dat is omdat het<br /> alleen horen van Gods Woord niet genoeg is. Het<br /> draagt alleen vrucht als we het toepassen. En zoals we<br /> zo meteen zullen zien, zijn kleine groepen een ideale<br /> plek om Gods Woord toe te passen.</div> Wed, 21 Oct 2009 19:54:43 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> *haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.<br /> <br /> In plaats daarvan moeten we uitgedaagd<br /> worden door anderen om te veranderen<br /> tot eer en glorie van God.<br /> <br /> Een belangrijke opmerking voordat ik<br /> verder ga. Ik heb met veel christenen<br /> gesproken die, of ze zich er bewust van<br /> waren of niet, het verschil niet begrijpen<br /> tussen heiliging en rechtvaardiging. Omdat deze<br /> verwarring ernstige geestelijke consequenties kan<br /> hebben, wil ik een moment nemen om het verschil<br /> tussen deze begrippen uit te leggen. Let alsjeblieft<br /> goed op: de rest van dit boek (en de rest van je<br /> christelijke leven!) steunt op een goed begrip van deze<br /> twee leerstellingen.<br /> <br /> Ik heb Wayne Grudems definitie van heiliging<br /> hierboven gegeven. Hij definieert rechtvaardiging als<br /> volgt:<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;“Rechtvaardiging is een ogenblikkelijke<br /> wettelijke daad van God waarin hij: 1) onze<br /> zonden als vergeven beschouwd en de<br /> rechtvaardigheid van Christus ons ten deel valt.<br /> 2) ons rechtvaardig verklaart voor Zijn<br /> aangezicht.”&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{RightInsert|Denk na over<br /> Romeinen 5:1-2<br /> Vat de voordelen van<br /> rechtvaardigheid die<br /> je in dit Bijbelgedeelte<br /> vindt in drie woorden<br /> samen.}}<br /> <br /> Rechtvaardiging gaat over de positie van een<br /> christen voor God. Het moment waarop je opnieuw<br /> werd geboren, werd je door God gerechtvaardigd.<br /> Gebaseerd op het volbrachte werk van Christus,<br /> beschouwt God jouw zonden als vergeven en verklaart<br /> Hij dat jij rechtvaardig bent.<br /> <br /> Heiliging echter, gaat over ons doen en laten voor<br /> God. Het is een doorlopend proces van vechten tegen<br /> de zonde en steeds meer op Jezus gaan lijken. Ook al<br /> is heiliging het bewijs en het doel van onze<br /> rechtvaardiging, we moeten het nooit zien als de<br /> grond voor onze rechtvaardiging. Hier raken veel<br /> christenen in verwarring. Zij proberen te verdienen<br /> wat hun al –voor niets– gegeven is. Zoals Maarten<br /> Luther zei: ''“De enige bijdrage die wij leveren aan onze<br /> rechtvaardiging zijn onze zonden die God ons zo<br /> genadig vergeeft.”''<br /> <br /> Er zijn nog meer belangrijke verschillen.<br /> Rechtvaardiging gaat over ‘rechtvaardig verklaard<br /> worden.’ Heiliging gaat over ‘groeien in<br /> rechtvaardigheid’. Rechtvaardiging is direct, heiliging<br /> is geleidelijk. Rechtvaardiging is<br /> volledig op het moment dat God ons<br /> rechtvaardig verklaart, het vindt<br /> niet in stappen plaats. Aan de<br /> andere kant is heiliging een proces<br /> dat ons hele leven lang duurt. Tot<br /> slot zijn alle christenen even<br /> gerechtvaardigd, maar niet even<br /> heilig. Je zult nooit meer<br /> gerechtvaardigd worden dan je op<br /> dit moment bent, omdat<br /> rechtvaardiging een daad van God<br /> is. Maar door Gods genade, zul je<br /> steeds meer geheiligd worden als je<br /> samen met Gods Geest het proces<br /> van verandering doorgaat. Ook al is<br /> het belangrijk om onderscheid te<br /> maken tussen rechtvaardiging en<br /> heiliging, deze twee begrippen zijn<br /> onlosmakelijk met elkaar verbonden. God<br /> rechtvaardigt niet iemand zonder hem ook te heiligen.<br /> Heiliging is geen optie. Als iemand écht<br /> gerechtvaardigd is, zal dat zich bewijzen door een<br /> voortdurend werk van heiliging in zijn leven. Kleine<br /> groepen dragen bij aan dit geweldige en geleidelijke<br /> werk van genade in ons leven.{{RightInsert|'''Denk na over Hebreeën 10:24-25.''' Hoe heb jij geprofiteerd van anderen die jou aangemoedigd hebben in het geloof?}}<br /> <br /> ====PROBEER DIT NIET IN JE EENTJE====<br /> <br /> Ook al staat het als een paal boven water dat je<br /> persoonlijk verantwoordelijk bent voor je heiliging,<br /> heiliging kan niet plaats vinden los van de lokale kerk.<br /> De Bijbel leert duidelijk dat heiliging bedoeld is om<br /> plaats te vinden in de lokale kerk en kleine groepen<br /> leveren een onschatbare bijdrage aan dit proces.<br /> Overweeg deze gedachten van theoloog Bruce Milne:<br /> <br /> {{LeftInsert|“De heerlijkheid van het evangelie<br /> is dat God verklaard heeft dat<br /> christenen recht voor Hem staan<br /> ondanks hun zonden. Maar onze<br /> grootste verleiding en vergissing<br /> is om ons karakter in zijn<br /> genadewerk te smokkelen. Hoe<br /> gemakkelijk trappen wij er steeds<br /> weer in, denkende dat wij alleen<br /> gerechtvaardigd zijn zolang er iets<br /> is in ons karakter dat bijdraagt aan<br /> die rechtvaardiging. Maar Paulus<br /> leert ons dat niets dat we doen<br /> ooi t bijdraagt aan onze<br /> rechtvaardiging.”<br /> <br /> '''- Sinclair Ferguson'''}}<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Er is geen ontkomen aan dat het christelijke<br /> leven binnen de gemeenschap plaats vindt.<br /> Onderwijs over christelijke heiligheid is<br /> voornamelijk toegespitst op ‘de heilige man’ of<br /> ‘de heilige vrouw’ ten koste van de Bijbelse<br /> nadruk op ‘het heilige volk’ of ‘de heilige kerk’.<br /> Het ideaal van het ‘alles kunnende christelijke<br /> individu’, dat elke geestelijke uitdaging aan kan<br /> en een leven leeft van ononderbroken<br /> overwinning over zonde en de duivel, zal<br /> ongetwijfeld bestaan maar, zoals elke pastorale<br /> werker weet, heeft deze nadruk velen gedreven<br /> tot een eenzame strijd en worsteling eindigend in<br /> wanhoop en teleurstelling of erger, in een<br /> schijnheilig dubbelleven.''<br /> <br /> ''Deze hele benadering moet herzien worden. Het<br /> grootste gedeelte van het onderwijs van het NT<br /> over het christelijke leven, inclusief de<br /> belangrijke gedeeltes over heiligheid, vinden<br /> plaats in brieven die zijn geschreven aan<br /> groepen, aan gemeentes. Alle belangrijke<br /> aansporingen om heilig te leven zijn in het<br /> meervoud (wij en jullie, zie Rom. 6:1-23, Gal.<br /> 5:13-6:10, Ef. 4:17-6:18). Tegelijk zijn ook alle<br /> beloftes van overwinning in het NT aan groepen<br /> gericht (1 Kor. 15:57; 1 Joh. 5:4; Op. 15:2). Met<br /> andere woorden: de apostelen zagen het<br /> christelijke leven en christelijke heiliging in de<br /> context van een liefdevolle, zorgzame<br /> gemeenschap.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> {{LeftInsert|'''Voor verdere studie:''' welke twee ingrediënten moeten er volgens Efeziërs 4:15 zijn in onze communicatie met andere christenen?}}<br /> <br /> Dankzij Gods genade heb ik ervaren wat Milne<br /> beschrijft. De belangrijkste veranderingen in mijn<br /> christelijke leven hebben plaatsgevonden in de<br /> gemeenschap van de lokale kerk en in het bijzonder in<br /> de kleine groep. De leden van mijn kleine groep<br /> hebben me meerdere malen liefdevol (maar stevig)<br /> geconfronteerd met mijn zonde en<br /> hebben mij op mijn<br /> verantwoordelijkheid gewezen terwijl<br /> ik bezig was te veranderen. Natuurlijk<br /> is de Heilige Geest direct<br /> verantwoordelijk door mij te<br /> overtuigen van deze dingen, maar ik<br /> kan alleen gissen waar ik nu zou zijn<br /> zonder zulke trouwe vrienden. God<br /> heeft hun telkens weer gebruikt om<br /> zonde in mijn leven aan te wijzen die<br /> ik nooit zou hebben ontdekt als ik<br /> alleen was.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is dwaas en slecht om te veronderstellen dat we veel vooruitgang zullen boeken in heiliging als wij ons isoleren van de zichtbare kerk. Het is inderdaad gewoon<br /> geworden om mensen te horen zeggen dat zij zich niet hoeven te voegen bij een kerk om christen te zijn. Zij beweren dat hun toewijding persoonlijk en privé is en geen deel uitmaakt van een gemeenschap. Dat is niet het getuigenis van de grote mannen en vrouwen uit de geschiedenis, het is het getuigenis van dwazen.”<br /> <br /> '''- R.C. Sproul'''}}<br /> <br /> Het is ontnuchterend om anderen te<br /> observeren die er voor hebben<br /> gekozen om ''geen'' deel te zijn van een<br /> lokale kerk en kleine groep. Zij laten<br /> duidelijk een gebrek aan groei zien. Wat nog erger is, zij zijn zich niet<br /> eens bewust van hun geestelijke<br /> toestand en stilstand.<br /> <br /> Kleine groepen zorgen voor<br /> bemoediging, correctie en bieden<br /> een kader waarbinnen de leden<br /> aan elkaar verantwoording<br /> afleggen; dit weerhoudt ons ervan<br /> af te dwalen. Hoe belangrijk het<br /> ook is om een persoonlijke relatie<br /> met God te onderhouden door<br /> stille tijd, we hebben anderen<br /> nodig in het najagen van heiliging.<br /> <br /> Als je een passie hebt voor<br /> persoonlijke verandering – iets<br /> wat iedere christen zou moeten<br /> hebben – dan moet je blij zijn als<br /> anderen je uitdagen om te<br /> groeien. Dit moet niet als iets<br /> abnormaals gezien worden of als<br /> het domein van degene met een<br /> buitengewone geestelijke<br /> volwassenheid. Het moet worden<br /> gezien als het normale proces dat<br /> volgt op een nieuwe geboorte,<br /> uitgedrukt door een verlangen om<br /> steeds meer te gaan lijken op<br /> Jezus Christus. We zouden serieus<br /> en zonder smoesjes toegewijd<br /> moeten zijn aan verandering.<br /> <br /> {{RightInsert|'''DEZE MANNEN MEENDEN HET!'''<br /> <br /> In het begin van de 18e eeuw vormde Samuel Wesley (broer van John Wesley) een religieuze gemeenschap met regelmatige ‘kleine groep’ bijeenkomsten. Deze mannengroepen waren bedacht om<br /> wederzijdse controlemomenten te creëren. Iedereen die mee wilde doen werd gevraagd om de volgende vragen te beantwoorden als bewijs van rechtvaardiging en een verlangen om te groeien in God:<br /> <br /> ''Heb je vrede met God door onze Heer Jezus Christus?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen om je fouten te horen te krijgen?''<br /> <br /> ''Heb je het verlangen dat iedereen van ons je af en toe vertelt wat er in zijn of haar hart leeft met betrekking tot jou?''<br /> <br /> ''Overweeg dit goed: heb je het verlangen dat we je alles vertellen wat we denken, wat we vrezen en wat we horen over jou?''<br /> <br /> ''Verlang je ernaar dat, terwijl we dit doen, we zo dicht als mogelijk bij je komen en je hart onderzoeken op je diepste motieven?''<br /> <br /> ''Is het je verlangen en bedoeling om bij alle gelegenheden volledig open te zijn, dat wil zeggen om alles te vertellen wat er in je omgaat, zonder uitzondering en zonder reserve?''<br /> <br /> Na de toevoeging kunnen groepsleden de oorgaande vragen ‘zo vaak als mogelijk’ worden voorgelegd en de volgende vragen worden tijdens elke ontmoeting gevraagd: <br /> <br /> ''Wat voor bekende zonde heb je begaan na onze laatste ontmoeting?'' <br /> <br /> ''Wat voor verleidingen heb je doorstaan?'' <br /> <br /> ''Hoe ben je hiervan bevrijd?''<br /> <br /> ''Wat heb je gedacht, gezegd of gedaan metdatgene waarover je twijfelde of het zonde was of niet?''}}<br /> <br /> ====WIE IS JOUW NATHAN?====<br /> <br /> Toen Kaïn door God<br /> ondervraagd werd over de moord<br /> op Abel probeerde hij te<br /> ontkennen dat hij degene was die<br /> over zijn broer moest waken<br /> (Gen. 4:9). Maar dat was hij wel.<br /> Dat zijn we allemaal. We hebben<br /> de verantwoordelijkheid om onze<br /> broers en zussen te helpen Gods<br /> wil te doen. We noemen dit<br /> ‘rekenschap of verantwoording afleggen’. Het is een<br /> specifieke manier waarin relaties ons helpen om<br /> verder te komen in onze heiliging.<br /> <br /> Charles Swindoll heeft eens gezegd: “Rekenschap<br /> afleggen houdt in je eigen leven openstellen voor een<br /> aantal zorgvuldig geselecteerde mensen die we<br /> vertrouwen, die waarheid spreken – die het recht hebben om ons te onderzoeken, vragen te stellen, om<br /> ons goedkeuring te verlenen en om raad te geven.”</div> Wed, 21 Oct 2009 19:51:37 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/How to Use This Book}}<br /> <br /> Zoals ieder boek in de serie &quot;Pursuit of Godliness&quot; (Najagen van goddelijkheid) is ook Kleine groepen… waarom? bedoeld voor persoonlijk en groepsgebruik. Deze serie is een logisch gevolg van de diepe overtuiging die we hebben dat:<br /> <br /> *de Bijbel onze onfeilbare maatstaf is voor geloof, doctrine en<br /> praktijk. Degenen die tegen het gezag van de Bijbel ingaan zullen<br /> door hun eigen gevoelens en culturele trends uit koers geblazen<br /> worden.<br /> *kennis zonder toepassing dood is. Verandering vraagt het toepassen<br /> en oefenen van de waarheid van Gods woord in het dagelijks<br /> leven.<br /> *het toepassen van deze principes onmogelijk is zonder de Heilige<br /> Geest. Wij dragen weliswaar bij aan verandering, maar Hij is de<br /> bron van onze kracht.<br /> *de kerk de door God gegeven context is voor verandering. Het<br /> was nooit Gods bedoeling dat we geïsoleerd of onafhankelijk van<br /> andere christenen zouden leven. Door actieve toewijding aan de<br /> plaatselijke gemeente zullen we instructie, bemoediging, correctie<br /> en mogelijkheden vinden om steeds meer volwassen te worden<br /> in Christus.<br /> <br /> We vertrouwen er op dat, terwijl je je door het boek heen werkt, elk<br /> van deze fundamentele overtuigingen in je hart versterkt zal worden.<br /> Met de mogelijke uitzondering van de vragen van de<br /> “groepsdiscussie”, leent de opzet van dit boek zich voor zowel persoonlijk<br /> gebruik alsook in kleine groepen. Om ieder hoofdstuk zo interessant<br /> en zinvol mogelijk te maken hebben we verschillende elementen<br /> toegevoegd. Voor diegenen die maar niet genoeg kunnen krijgen<br /> van een bepaald onderwerp hebben we aan het eind van elk hoofdstuk<br /> een lijst met aanvullende boeken toegevoegd die zullen helpen<br /> om te groeien in de Heer.<br /> <br /> Alhoewel we je aanmoedigen om te experimenteren met het gebruik<br /> van dit boek, zijn we van mening dat het resultaat van een groepsdiscussie<br /> beter is wanneer iedereen van te voren de stof doorgenomen<br /> heeft. En vergeet niet dat je in niet je eentje dit boek leest. De Heilige<br /> Geest is je leraar. Met Zijn hulp kan dit boek je leven veranderen.</div> Wed, 21 Oct 2009 16:16:48 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{LeftInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/big&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> *haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.</div> Wed, 21 Oct 2009 16:14:39 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> <br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: ''“Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”''<br /> <br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> <br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> <br /> ====SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY, MY DEAR WATSON====<br /> <br /> {{LeftInsert|''Denk na over Mattheüs 7:24-27.'' Wat belooft Jezus aan degenen die bouwen op het fundament van Zijn Woord?}}<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep. {{RightInsert|'''GEDENKWAARDIGE MOMENTEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE KLEINE GROEP'''<br /> <br /> Met een oprecht verlangen om met onze kleine groep naar buiten te treden en te evangeliseren, kwam ik vorig jaar met de beruchte ‘4 juli-parade’ [feestdag ter ere van de onafhankelijkheid van Amerika]. Ik geef toe dat de meeste leden hun bedenkingen hadden (inclusief mijn vrouw, wat mij had moeten alarmeren), maar de kinderen vonden het prachtig. Op de vierde juli verkleedden wij ons met rode, witte en blauwe feesthoeden en kleding. Met gekleurde ballonnen marcheerden wij door de buurt, deelden traktaatjes uit en gingen bij de deuren langs om vaderlandslievende liederen te zingen. Omdat ik zo trots was op mijn geweldig creatieve idee, zag ik niet de blikken die mijn vrouw en de andere groepsleden wel zagen<br /> toen we door de buurt liepen. Ik zou niet verbaasd zijn, dat wanneer mijn buren mij zien, zij nog steeds zeggen: “Daar heb je die rare kerel weer!”<br /> <br /> '''- John Masanotti (Mesa, AZ)'''}}<br /> <br /> Ondanks deze zorgen zie ik kleine groepen als een<br /> prioriteit voor elke christen en elke kerk. Waarom?<br /> Omdat het Woord voortdurend relaties centraal stelt.<br /> J.I. Packer zegt hierover:<br /> <br /> ''“We moeten niet denken dat onze gemeenschap<br /> met andere christenen een geestelijke luxe is, een<br /> extraatje naast onze persoonlijke relatie met God.<br /> Gemeenschap is een van dé belangrijke woorden uit<br /> het Nieuwe Testament. Het is van levensbelang voor<br /> de geestelijke gezondheid van een christen en staat<br /> centraal in het echte kerkleven… De kerk zal bloeien<br /> en christenen zullen sterk worden als er (een hechte)<br /> gemeenschap is.”''<br /> <br /> {{LeftInsert|''Voor verdere studie: lees 1 Johannes 1:7.'' Hoe moeten christenen met elkaar omgaan om samen gemeenschap te ervaren?}}<br /> <br /> Echte gemeenschap wordt niet ervaren in een<br /> menigte van 200 of 2000 mensen. Daarom vind ik het<br /> zo belangrijk dat kerken kleine groepen starten waar<br /> christenen intieme relaties kunnen ontwikkelen, waar<br /> ze ‘kennen en gekend worden’. Een kerk die een<br /> Bijbels model volgt, ‘heeft’ niet alleen kleine groepen.<br /> Zij biedt niet alleen kleine groepen aan, maar ''is<br /> opgebouwd uit'' kleine groepen.<br /> <br /> Zoals ik eerder al opmerkte zullen kleine groepen de<br /> kerk alleen dienen als zij gebouwd zijn op gezonde<br /> Bijbelse leer en ondersteund worden door een helder<br /> Bijbels doel. Dat brengt ons bij de titel van dit boek en<br /> hoofdstuk: ‘Waarom kleine groepen?’<br /> <br /> Om deze vraag te beantwoorden wil ik graag vier<br /> heldere doelen uit de Schrift aandragen: voortgaande<br /> heiliging, wederzijdse zorg, gemeenschap en de<br /> werking van de Heilige Geest.<br /> <br /> ====WAT HEILIGING IS - EN WAT NIET====<br /> <br /> Theoloog Wayne Grudem geeft een goede en<br /> beknopte definitie van deze cruciale leerstelling:<br /> ''“Heiliging is een voortgaand werk van ‘God en<br /> mensen’ dat ons steeds meer vrij maakt van zonde en<br /> ons meer en meer doet lijken op Christus in ons<br /> dagelijks leven.”'' En Is dat niet het doel van het<br /> christelijke leven? Toenemende vrijheid van zonde en<br /> steeds meer lijken op Jezus. Kleine groepen zorgen<br /> voor een ideale context waarin dit kan gebeuren.<br /> <br /> {{RightInsert|&lt;big&gt;'''1'''&lt;/bic&gt; Als iemand in jouw groep iets in jouw leven aanwijst, waarvan zij denkt dat het een zonde is (zonder eerst schriftelijk toestemming te hebben gevraagd), hoe zou je daarop reageren?<br /> <br /> Ik zou…<br /> <br /> *beledigd zijn, maar dat voor mezelf houden,<br /> *beledigd zijn en dat ook laten merken,<br /> *in huilen uitbarsten<br /> *haar wijzen op de overduidelijke zonden in haar eigen leven<br /> &amp;#56256;*haar bedanken voor haar betrokkenheid en zorg}}<br /> <br /> Niet elke kleine groep is gericht op dit doel.<br /> Sommige geven hogere prioriteit aan gezelligheid dan<br /> aan heiliging. Andere blinken uit in delen<br /> en luisteren naar elkaar, maar zij zullen<br /> nooit elkaar confronteren met zonde of<br /> leden uitdagen om te veranderen.<br /> Dit is onaanvaardbaar. Een groep met<br /> een niet-Bijbels doel doet meer kwaad<br /> dan goed. Wanneer groepen<br /> samenkomen zonder het Bijbelse doel<br /> van karakterverandering na te streven,<br /> zullen de zonde en het egoïsme die in<br /> ons aanwezig zijn eerder aangemoedigd<br /> worden in plaats van aangepakt.<br /> Niemand van ons heeft zulke<br /> aanmoediging nodig.</div> Wed, 21 Oct 2009 15:47:02 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}<br /> <br /> ''“ Je ziet de dingen wel, maar je neemt ze niet<br /> waar,”'' zei Sherlock Homes tegen zijn trouwe<br /> vriend, dr. Watson. ''“Het verschil daartussen is<br /> duidelijk. Zo heb je bijvoorbeeld vaak de trap<br /> gezien die van de hal naar deze kamer leidt.”''<br /> <br /> &lt;blockquote&gt;''“Vaak, inderdaad.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoe vaak?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Tja, enige honderden keren.”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel treden heeft die trap dan?”''&lt;br&gt;<br /> ''“Hoeveel? Dat weet ik niet.”''&lt;/blockquote&gt;<br /> <br /> ''“Zie je wel. Je hebt niet waargenomen. En<br /> toch heb je ze wel gezien. Dat is nu precies wat<br /> ik bedoel. Ik weet dat er 17 treden zijn, omdat ik<br /> ze niet alleen gezien, maar ook waargenomen<br /> heb.”''<br /> <br /> Wie de detectives van Sir Arthur Conan Doyle<br /> gelezen heeft, weet dat Sherlock Holmes Dr.<br /> Watson vaak zijn onoplettendheid verwijt. Maar<br /> Dr. Watson was niet op zijn achterhoofd gevallen.<br /> Net als ik, en waarschijnlijk jij, ontbrak hem<br /> eenvoudigweg het uitzonderlijke vermogen van<br /> Holmes om te observeren en deduceren. Hij zag<br /> precies hetzelfde als Sherlock Holmes maar<br /> zonder de belangrijke details. Zoals Holmes<br /> opmerkte, Watson keek wel…, maar nam niet<br /> waar.<br /> Trouwens, als ik in Watson’s schoenen had<br /> gestaan, zou ik de beroemde detective een heel<br /> ander antwoord hebben gegeven. Ik zou op z’n<br /> minst in de verleiding zijn gekomen om te<br /> zeggen: “Hoeveel treden? Wie maakt zich daar<br /> nou druk om? Los jij deze zaak nu maar op,<br /> vriend!”<br /> Maar Sherlock Holmes maakte zich er wel druk<br /> over. Observatie was een belangrijk gereedschap<br /> in zijn vak. Bij het bestuderen van het onderwerp<br /> ‘kleine groepen’ is het voor ons ook belangrijk.<br /> Velen van ons kijken naar kleine groepen zoals<br /> Watson naar de trap keek. We kijken wel, maar<br /> Hoofdstuk één<br /> KLEINE GROEPEN…<br /> WAAROM?<br /> C.J. Mahaney<br /> 9<br /> Hoofdstuk 1<br /> observeren niet. We gaan naar een kleine groep<br /> zonder te begrijpen wat de bedoeling ervan is. We<br /> verzuimen te begrijpen waarom onze kleine groepen<br /> bestaan.<br /> En als we Gods doel met kleine groepen niet<br /> kennen, zullen we het ook nooit bereiken.<br /> SMALL GROUPS ARE ELEMENTARY,<br /> MY DEAR WATSON<br /> <br /> Sinds midden jaren ‘70 is de kerk gefascineerd<br /> door kleine groepen. De meerderheid van de kerken<br /> heeft op z’n minst ‘geëxperimenteerd’ met kleine<br /> groepen en vele kerken hebben nog steeds actieve<br /> kleine groepen of iets wat er op lijkt.<br /> <br /> Echter, vanuit mijn beperkte gezichtspunt gezien,<br /> heeft een groot aantal van deze kerken nog nooit een<br /> duidelijke bedoeling en Bijbelse doelen uitgewerkt bij<br /> het opstarten van hun kleine groepen. Sommige<br /> kerken hebben dat wel gedaan en ik beveel ze dan ook<br /> aan. Zonder twijfel zijn deze kerken ook het meest<br /> succesvol geweest met hun kleine groepen. Maar<br /> andere kerken zijn kleine groepen begonnen omdat ze<br /> populair waren: de laatste kerktrend. Dat is natuurlijk<br /> geen goed motief. De laatste trends bieden een kerk<br /> geen goed fundament. Kleine<br /> groepen zullen uiteindelijk geen<br /> effect hebben als ze niet aan hun<br /> Bijbelse doelen voldoen.<br /> Vele kleine groepen zijn ten<br /> onder gegaan bij gebrek aan<br /> Bijbelse doelen. Andere kleine<br /> groepen zijn ernstig gehandicapt<br /> bij gebrek aan goed materiaal.<br /> Zonder te overdrijven kun je<br /> zeggen dat de meeste populaire<br /> boeken en handleidingen over<br /> kleine groepen ernstig tekort<br /> schieten aan gezond Bijbels<br /> onderwijs. Ik zeg dit niet zomaar.<br /> Ik heb ze jarenlang gelezen en<br /> bestudeerd en vond dat er meer<br /> nadruk op moderne psychologie<br /> en sociologie werd gelegd dan op<br /> diepgaande Bijbelse theologie.<br /> De meeste van deze materialen<br /> zitten wel goed in elkaar. Ze<br /> bevatten dan ook vele vragen en<br /> voorbeelden die tot nadenken<br /> stemmen. Ongetwijfeld willen de<br /> uitgevers christenen helpen groeien. Maar zonder<br /> stevige Bijbelse inhoud kunnen deze materialen Gods<br /> intenties zelfs verhinderen, voor ons persoonlijk als<br /> ook voor de groep.</div> Wed, 21 Oct 2009 15:37:02 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Foreword}}<br /> <br /> Sommigen van jullie zullen zich afvragen: “Alweer een boek over kleine<br /> groepen?” Eigenlijk hadden we ook liever gezien dat een dergelijk<br /> boek niet nodig was, maar dat is het duidelijk wel. Alhoewel het lijkt<br /> alsof er een oneindige voorraad boeken over en voor kleine groepen<br /> geschreven is, hebben we er maar weinig gevonden die 1. gezonde<br /> leer bevatten 2. geschreven zijn door voorgangers 3. die een Bijbelse<br /> nadruk leggen op de plaatselijke gemeente. Je hebt onze kleine bijdrage<br /> nu in handen. We hopen dat je er wat aan hebt.<br /> <br /> Het was, vanwege het doel en de inhoud, een ware vreugde om deel<br /> te mogen nemen aan dit project. En niet minder belangrijk was de eer<br /> om te mogen werken met mannen waarvoor ik diep respect heb. Ieder<br /> van de mannen die heeft bijgedragen aan dit boek is vol passie<br /> voor God, de plaatselijke kerk en kleine groepen. Ik ben er van overtuigd<br /> dat dit zal blijken naarmate je vordert in dit boek. Wat niet zal<br /> blijken is de offers die ze in de loop der jaren gebracht hebben om<br /> Gods volk te trainen en voor ze te zorgen.<br /> <br /> In dit boek zul je geen theorieën vinden, maar Bijbelse principes die<br /> door de schrijver in praktijk gebracht zijn sinds het begin van de jaren<br /> '80. Hier wil ik iedere schrijver voor bedanken. Zonder hun doelmatig<br /> dienstbetoon en leiderschap zou dit boek nooit mogelijk geweest<br /> zijn. Speciale dank gaat naar Greg Sommerville, niet alleen<br /> voor zijn prachtige hoofdstuk, maar ook voor zijn uitmuntende redactionele<br /> vaardigheden.<br /> <br /> We dragen dit boek op aan alle kleine groepenleiders in de gemeentes<br /> waarvan we het voorrecht hebben gehad ze te mogen dienen. Jullie<br /> zijn een voorbeeld geweest in jullie passie voor God, jullie toewijding<br /> aan de plaatselijke gemeente, jullie steun aan je voorgangers en jullie<br /> zorg voor Gods volk. We danken God voor een ieder van jullie! En we<br /> kunnen jullie niet genoeg bedanken voor het verschil dat jullie maken.<br /> Het is een speciaal voorrecht om God en zijn doel te dienen samen<br /> met jullie.<br /> <br /> Soli Deo Gloria!<br /> <br /> '''- C. J. Mahaney'''</div> Wed, 21 Oct 2009 15:32:28 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/And Now for the Big Picture hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/En Dan Nu Het Grote Geheel</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/And Now for the Big Picture}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:12:02 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/And Now for the Big Picture}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/And Now for the Big Picture}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:11:52 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/En_Dan_Nu_Het_Grote_Geheel http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Never Say Comfortable hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Zeg Nooit: Ik Heb Niets Meer Nodig</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Never Say Comfortable}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:10:54 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/Never Say Comfortable}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Never Say Comfortable}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:10:43 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Zeg_Nooit:_Ik_Heb_Niets_Meer_Nodig http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/The Art of Care and Correction hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/De Kunst Van Zorg En Correctie</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:09:56 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/The Art of Care and Correction}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:09:41 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/De_Kunst_Van_Zorg_En_Correctie http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/What Makes a Great Leader? hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Wat Maakt Een Leider Geweldig?</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:08:37 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/What Makes a Great Leader?}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:08:27 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Wat_Maakt_Een_Leider_Geweldig%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Take This Group and Own It! hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Maak Het Jouw Groep</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:07:42 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Take This Group and Own It!}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:07:25 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Maak_Het_Jouw_Groep! http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Why Small Groups? hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Kleine Groepen… Waarom?</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:06:47 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Fellowship Rediscovered hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Herontdekking Van Gemeenschap</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:06:23 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Fellowship Rediscovered}}</div> Fri, 16 Oct 2009 21:05:57 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Herontdekking_Van_Gemeenschap http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Why Small Groups?}}</div> Fri, 16 Oct 2009 20:59:57 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Kleine_Groepen%E2%80%A6_Waarom%3F http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/Foreword hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Voorwoord</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Foreword}}</div> Fri, 16 Oct 2009 20:59:06 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/Foreword}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Foreword}}</div> Fri, 16 Oct 2009 20:58:57 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Voorwoord http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek <p>JoyaTeemer: Kleine Groepen Waarom?/How to Use This Book hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Gebruiksaanwijzing Voor Dit Boek</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/How to Use This Book}}</div> Fri, 16 Oct 2009 20:58:03 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek <p>JoyaTeemer: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Small Groups?/How to Use This Book}}'</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/How to Use This Book}}</div> Fri, 16 Oct 2009 20:57:53 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Gebruiksaanwijzing_Voor_Dit_Boek http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 <p>JoyaTeemer: Why Small Groups?/Appendix: &quot;What It Means to Me&quot; hernoemd naar Kleine Groepen Waarom?/Appendix: &quot;Volgens Mij Betekent Het...&quot;</p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Appendix: &quot;What It Means to Me&quot;}}<br /> <br /> ''De wekelijkse Bijbelstudie begon geruststellend voorspelbaar. Na de gebruikelijke taart nam iedereen een kop koffie en nestelde zich in een van de vertrouwde stoelen in de kamer. Charlie, de leider, schraapte zijn keel om aan te geven dat we zouden gaan beginnen. En met genadeloze regelmaat begon hij, zoals elke week, met de vraag: &quot;Goed, wat betekent dit Bijbelgedeelte volgens jullie?&quot;''<br /> <br /> ''De discussie volgde het gebruikelijke patroon. Iedereen vertelde wat het desbetreffende Bijbelgedeelte volgens hem of haar betekende, en de groep bereikte de gebruikelijke wekelijkse consensus, in ieder geval over de makkelijkere verzen. Ze wisten echter allemaal wat nog moest komen: weer een krachtmeting tussen tussen Donnell en Maria. Donnell was al jaren christen en de plaatselijke zelfbenoemde theoloog. Om een of andere reden moest hij altijd de degens kruisen met Maria, een relatief jong christen, maar een enthousiaste Bijbelstudente.''<br /> <br /> ''Het tafereel herhaalde zich steeds weer als ze moeilijke teksten tegenkwamen. Steeds als een gedeelte tegenstrijdige uitleggingen ontlokte. Dan zou Donnell een stevig pleidooi doen voor de uitleg van zijn vorige voorganger, meestal een beetje geforceerd in de ogen van de groep. Maar het was Maria, die nieuw was en meer recht-toe-recht-aan, die Donnell zou uitdagen. Omdat ze de Bijbel niet zo goed kende, relateerde ze de moeilijke teksten aan haar christelijke ervaring op een manier die in ging tegen Donnell's uitleg. Donnell gooide er dan nóg maar een schepje boven op.''<br /> <br /> ''Het duel eindigde meestal doordat Charlie, de leider, of Betty, de plaatselijke vredestichtster, met een &quot;oplossing&quot; kwam voor het geschil. Een van hen zou dan kalm concluderen: &quot;Hier blijkt maar weer dat de manier van Bijbellezen een kwestie is van persoonlijke uitleg en dat een vers voor de een iets heel anders kan betekenen dan voor de ander.&quot; Vervolgens gingen alle groepsleden naar huis met een vaag, hol gevoel.''<br /> <br /> Een recente enquête naar wat Amerikanen geloven bevestigt het bovenstaand<br /> scenario: we lopen het risico om een land van relativisten te worden. De enquêtevraag<br /> was: &quot;Bestaat er absolute waarheid?&quot; Het is verbazingwekkend, maar 66%<br /> van de Amerikaanse volwassenen antwoordde dat ze geloven dat er &quot;niet zo iets is<br /> als een absolute waarheid; verschillende mensen kunnen waarheid tegenstrijdig<br /> definiëren en toch gelijk hebben.&quot; Het aantal stijgt tot 72% als het gaat over de<br /> mensen van de leeftijd tussen de 18 en 25 jaar. Voordat we ons bukken om de<br /> eerste steen te werpen, zouden wij evangelischen ons moeten afvragen of we in<br /> deze kwestie zonder zonde zijn, vooral als het gaat over onze benadering van het<br /> interpreteren van de Bijbel. Ik geloof dat we mogelijk onbewust bijdragen aan de<br /> wijdverbreide ziekte van het relativistisch denken. Jawel, mogelijk dragen onze<br /> grote onderwijsinstituten, zondagschool, Bijbelschool en de preek, bij aan het verspreiden<br /> van deze ziekte.<br /> <br /> ====EEN MONDVOL VERWARRENDE SIGNALEN====<br /> <br /> &quot;Wat betekent dit vers volgens jou?&quot; Het is ontluisterend hoe vaak we dit cliché<br /> in onze Bijbelstudies en zondagschoolklassen gebruiken om aan te geven dat we<br /> beginnen met interpreteren van de Bijbel. Deze vraag kan echter een mondvol<br /> verwarrende signalen uitzenden.<br /> <br /> Allereerst verwart het de &quot;betekenis&quot; van een gedeelte met het &quot;belang&quot; van<br /> een gedeelte. In zijn boek &quot;Validity in interpretation&quot; (geldigheid in interpretatie)<br /> maakt literair criticus E.D. Hirsch dit op treffende wijze duidelijk. Hirsch stelt dat<br /> &quot;betekenis datgene is wat door een tekst wordt weergegeven; het is wat de schrijver<br /> bedoeld heeft… Belang, aan de andere kant, duidt op een relatie tussen die<br /> betekenis en een persoon, een opvatting, of een situatie of, inderdaad, alles wat je<br /> je maar kunt voorstellen.&quot;<br /> <br /> De betekenis van een tekst verandert nooit. Ons eerste doel is om dit vaststaand<br /> feit te ontdekken. Het belang van de tekst voor mij en anderen is daarentegen<br /> zeer veranderlijk en flexibel.<br /> <br /> Door deze twee aspecten van het interpretatieve proces door elkaar te halen,<br /> benaderen wij evangelischen de Bijbel met een uitlegkundig relativisme. Als het<br /> het één voor jou betekent en iets anders, tegenstrijdigs voor mij, dan hebben we<br /> geen uiteindelijk rechtsgrond. We zullen nooit de &quot;enige juiste uitleg&quot; kunnen vaststellen<br /> of beoordelen. Onze taal en benadering suggereren juist dat er niet zoiets<br /> bestaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“De betekenis van een tekst<br /> verandert nooit. Ons eerste doel is<br /> om dit vaststaand feit te ontdekken.<br /> Het belang van de tekst voor mij en<br /> anderen is daarentegen zeer veranderlijk<br /> en flexibel. “}}<br /> <br /> In conservatieve christelijke kringen<br /> heeft dit er helaas toe geleid dat men de<br /> autoriteit van God toekent aan de meest<br /> krachtige sprekers van het Woord in<br /> plaats van aan het Woord zelf. Dit verklaart<br /> ook Donnell's beroep op &quot;mijn<br /> voorganger zegt&quot;.<br /> <br /> Ten tweede reflecteert de vraag &quot;wat betekent<br /> dit gedeelte volgens jou?&quot; een<br /> koersverandering in het vaststellen van<br /> betekenis die de afgelopen eeuw in literaire kringen rondging. De klassieke benadering<br /> was om zich te richten op de auteur en zijn of haar historische en (later)<br /> emotionele context. In het begin van de twintigste eeuw is de nadruk verschoven<br /> naar de tekst en verloren de auteurs hun speciale recht om uit te leggen wat hun<br /> teksten betekenen. De tekst begint zogezegd een eigen leven te leiden los van de<br /> auteur.<br /> <br /> Deze koersverandering is echter niet gestopt bij de tekst. Het zwaartepunt voor<br /> het vaststellen van de betekenis is nu verschoven naar de uitlegger. De lezer<br /> &quot;creëert betekenis&quot; om het zo te zeggen.<br /> <br /> Op deze manier is &quot;uitleggen&quot; niet meer &quot;het ontdekken van absolute waarheden<br /> van Gods woord&quot;, maar &quot;het winnen van anderen voor wat de tekst volgens<br /> ons betekent&quot;, omdat ons systeem intrinsiek het meest samenhangend is en hetmeest<br /> bevredigend. Het beste waarop we kunnen hopen is om anderen te overtuigen<br /> om zich bij onze uitlegkundige clan aan te sluiten, tot het moment dat er een<br /> uitleg voorbij komt die nog meer samenhangend is en aan onze behoefte voldoet.<br /> <br /> In wetenschappelijke kringen is deze nadruk op het creëren van betekenis<br /> breed geëtiketteerd als &quot;lezersgerichte literatuurwetenschap&quot; (reader-response<br /> criticism/RRC). Dit heeft een enorme invloed gehad op vele disciplines, zowel binnen<br /> de universiteitgemeenschap als in de bredere maatschappij, van het interpreteren<br /> van literatuur tot het interpreteren van de Amerikaanse grondwet.<br /> <br /> ====RELATIVISME VERMIJDEN====<br /> <br /> Wat kunnen we doen om relativisme te vermijden?<br /> <br /> Allereerst is het nodig dat we ons taalgebruik herzien als we het over de Bijbel<br /> hebben. Als je over de betekenis van een tekst wilt praten, vraag dan: &quot;Wat betekent<br /> deze tekst of dit gedeelte?&quot; Als je het belang wilt bespreken, vraag dan: &quot;Wat<br /> is het belang of wat is de relevantie van deze tekst voor jou?&quot;<br /> <br /> In de tweede plaats is het nodig dat we een onderscheid aanbrengen tussen<br /> onze emotionele houding (verdraagzaam en begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts, dat vastgesteld kan worden). We zijn begripvol, maar voorkomen<br /> dat we teveel &quot;heilige huisjes&quot; neer moeten halen. Voor het vaststellen<br /> van de juiste betekenis is hard interpretatiewerk nodig. Wanneer er onenigheid<br /> ontstaat, is de verleiding groot om je terug te trekken uit het harde werk onder<br /> het mom van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan zouden we op een<br /> liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen<br /> van het feit dat maar een<br /> van de verschillende, tegenstrijdige<br /> interpretaties de<br /> juiste kan zijn. Deze juiste<br /> interpretatie kan als de<br /> meest logische vastgesteld<br /> worden door in de eerste<br /> plaats te redeneren vanuit<br /> het hoofdthema van de directe<br /> context waarin het<br /> Bijbelgedeelte staat.<br /> Als Bijbelleraren staan we<br /> onder constante druk om<br /> direct een toepassing te geven. Daardoor zijn we voortdurend in de verleiding om<br /> het vaststellen van de betekenis van een Bijbelse tekst van over te slaan en snel<br /> door te gaan naar de persoonlijke relevantie van een tekst. We zouden onszelf<br /> moeten afvragen: &quot;Wanneer was de laatste keer dat we tijdens het onderwijzen<br /> van een Bijbelgedeelte tijd hebben genomen om de context vast te stellen?&quot; Dergelijk<br /> werk zal een deel van ons onderwijstijd in beslag nemen, en het is moeilijk<br /> om de historische of literaire context te laten &quot;spetteren&quot;. De uitdaging is dan ook<br /> om het leven en de vragen van mensen in een andere setting net zo interessant<br /> te maken als dat van onszelf.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is nodig dat we een onderscheid aanbrengen<br /> tussen onze emotionele houding (verdraagzaam en<br /> begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts,<br /> dat vastgesteld kan worden)…. Wanneer er<br /> onenigheid ontstaat, is de verleiding groot om je<br /> terug te trekken uit het harde werk onder het mom<br /> van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan<br /> zouden we op een liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen van het feit dat maar een van<br /> de verschillende, tegenstrijdige interpretaties de<br /> juiste kan zijn. “}}<br /> <br /> Velen van ons hebben geen zin om de literaire context van een gedeelte vast<br /> te stellen door na te gaan wat de hoofdboodschap van het desbetreffend Bijbelboek<br /> is. Of we laten na om de historische context vast te stellen door achtergrond<br /> informatie op te zoeken in een Bijbels woordenboek, een Bijbelencyclopedie of<br /> een goed commentaar. Waarom? Omdat we niet de steeds toenemende waarde<br /> zien van het vaststellen van de historische en literaire context van een Bijbelgedeelte.<br /> Door te geloven dat de Bijbel zich direct tot ons richt, negeren we het feit<br /> dat de Bijbel onze noden aanspreekt door de historische en literaire context van<br /> mensen uit de Bijbel.<br /> <br /> Maar de beloning voor dergelijke arbeid is dat we de beheersing en bescherming<br /> hebben van de originele context die de Heilige Geest gebruikte toen hij het<br /> Bijbelgedeelte inspireerde. Het ontbreken van dergelijke arbeid verhoogt de kans<br /> dat we met verkeerde betekenis, verkeerde nadruk en verkeerde toepassing op<br /> de proppen komen. Het kan zelfs de kracht van de Heilige Geest in ons onderwijs<br /> over het Bijbelgedeelte ondermijnen.<br /> <br /> Door ons te richten op de gevoelde noden van de toehoorders is de kans groot<br /> dat we opgezadeld worden met een grote nood, waar (wanhopig) een Bijbeltekst<br /> bij gezocht dient te worden. De huidige nadruk op kortere thematische preken en<br /> thematische Bijbelstudies kan dit relativisme in het toepassen ongewild voeden.<br /> De gemaakte fout is fundamenteel: we verhogen de context van de luisteraar boven<br /> die van de Bijbel. In plaats van de dynamische spanning tussen de Bijbelse<br /> context en onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit dat onze huidige<br /> context de belangrijkste is.<br /> <br /> Deze manier van denken is gevaarlijker dan we veronderstellen. Het gaat uit<br /> van een existentieel&lt;ref&gt;Het existentialisme is een filosofische beweging die wordt gekarakteriseerd door een<br /> benadrukking van individualiteit, individuele vrijheid, en subjectiviteit&lt;/ref&gt; en humanistisch&lt;ref&gt;Mensgericht. Onder humanisme wordt een hedendaagse levensbeschouwing verstaan<br /> die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (Latijn: humanus = 'menselijk')&lt;/ref&gt; wereldbeeld. Daardoor is het ieders persoonlijke<br /> last om enige zin uit het leven te destilleren door het maken van persoonlijke<br /> keuzes. Als we dit wereldbeeld onbedoeld voorschotelen, zullen God en zijn Woord beperkt worden tot behulpzame zaken op het keuzemenu van opties<br /> die vervulling brengen in het leven.<br /> <br /> Het zou veel beter zijn om een beroep te doen op een echte gevoelde nood om<br /> vervolgens het bijbehorend wereldbeeld ter discussie te stellen. Het is nodig dat<br /> we onze culturele context, een existentieel en humanistisch wereldbeeld, confronteren<br /> met de Bijbelse context, een historisch en Godgericht wereldbeeld. Uit hun<br /> verband getrokken Bijbelteksten geven deze confrontatie zelden of nooit. Hele alinea's<br /> besproken in het licht van de bredere boodschap voldoen veel beter. Het<br /> strooien van verzen in<br /> thematische preken of het<br /> aanstippen ervan aan het<br /> eind van een themastudie<br /> wijst de luisteraar niet op<br /> de God van de tekst,<br /> maar op de leraar van de<br /> tekst. Dit is in het bijzonder<br /> het geval met babyboomers,<br /> die hebben de<br /> neiging om meer persoonsgericht<br /> te zijn dan<br /> autoriteitgericht.<br /> <br /> ====ONZE NODEN ZIJN NIET VOLDOENDE====<br /> <br /> Om een voorbeeld te geven van hoe dit werkt maken we een opzetje voor een<br /> 4-delige Bijbelstudieserie die in het teken staat van de sterke drang naar geluk die<br /> Amerikanen hebben. Je kunt je misschien herinneren dat Paulus’ brief aan de Filippenzen<br /> over &quot;vreugde&quot; en &quot;verheugen&quot; gaat.<br /> <br /> Een oppervlakkige blik bevestigt de aanwezigheid van deze woorden. We hebben<br /> reeds vastgesteld wat de algemene'' beoogde nood'' is (honger naar geluk) en<br /> we hebben al aangenomen wat de algemene ''conclusie'' is (God komt onze honger<br /> naar geluk tegemoet). We hoeven alleen nog maar te kijken naar interessante en<br /> specifieke Bijbelteksten die de beoogde nood en onze conclusie met elkaar verbinden.<br /> Tot zover is er niets aan de hand. Maar hier raken we van de wal in de sloot.<br /> <br /> We besluiten eerst hoeveel tijd en energie we zullen steken in het uitzoeken<br /> van de historische, culturele en literaire achtergrond van de brief aan de Filippenzen.<br /> Daar draaien we ons hand niet voor om: Waar geluk en vreugde komen door<br /> het kennen van Jezus en hoe we kunnen lofprijzen onder alle omstandigheden.<br /> <br /> Een 4-delige serie zou er dan als volgt uit kunnen zien:<br /> *Vreugde in vriendschap (Fili.1:3-5)<br /> *Vreugde in volharding (Fili. 1:25-26)<br /> *Vreugde in teamwork (Fili. 2:1-4)<br /> *Vreugde in Gods vrede (met een vleugje evangelisatie) (Fili. 4:4-7)<br /> <br /> We hebben hier een Bijbelverklarende serie met enige mate van continuïteit<br /> doordat we één Bijbelboek gebruiken (om de ouderen in de gemeente een plezier<br /> te doen). We richten ons op belangrijke emotionele noden van zowel christenen<br /> als niet-christenen in onze cultuur (om de babyboomers een plezier te doen). En<br /> we richten ons op een aantal sleutelzaken waarmee mensen geconfronteerd worden<br /> (om generatie X een plezier te doen).<br /> <br /> Maar in plaats van moeite te doen om de historische en literaire context van de<br /> brief te onderzoeken, gaan we de fout in door aan te nemen dat onze context de<br /> hoofdcontext is van het verhaal. Daardoor verdraaien we de betekenis van deze<br /> vier gedeeltes.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Door ons te richten op de gevoelde noden van de<br /> toehoorders is de kans groot dat we opgezadeld<br /> worden met een grote nood, waar (wanhopig) een<br /> Bijbeltekst bij gezocht dient te worden… De gemaakte<br /> fout is fundamenteel: we verhogen de context van de<br /> luisteraar boven die van de Bijbel. In plaats van de<br /> dynamische spanning tussen de Bijbelse context en<br /> onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit<br /> dat onze huidige context de belangrijkste is.”}}<br /> <br /> Zo gaat het existentiële perspectief er bijvoorbeeld vanuit dat geluk of blijdschap<br /> het doel is. We verdraaien ook Paulus’ begrip van het evangelie in de Filippenzenbrief als we deze brief vanuit een gelukgericht perspectief benaderen. Als<br /> persoonlijke vreugde en vrede onze primaire doelen zijn, dan wordt het evangelie<br /> gereduceerd tot het Godgegeven middel om dergelijke vervulling te bereiken. Het<br /> wordt een existentiële alleslijm.<br /> <br /> Maar in het Bijbels perspectief is vreugde een bijproduct van het betrokken zijn<br /> bij de goede zaak van het evangelie. Door het woord ''evangelie'' dat Paulus acht<br /> keer gebruikt in de Filippenzenbrief te verklaren in de oorspronkelijke literaire en<br /> historische context, zien we dat het evangelie iets was waaraan de Filippenzen hun<br /> bijdrage leverde en waarin Euodia en Syntyche deelden in de strijd van Paulus<br /> (4:2-3). Het evangelie was iets wat Paulus verdedigde en bevestigde (1:7), iets<br /> wat maatgevend was voor het doen en laten van de Filippenzen in hun streven<br /> naar het geloof wat erbij hoorde (1:27). Grappig genoeg bleek Paulus’ actuele lijden<br /> juist in grote mate bij te dragen aan de verspreiding van het evangelie (1:12)<br /> en ook Timoteüs’ hulp aan Paulus droeg hier aan bij (2:22).<br /> <br /> &quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan. Het evangelie is Gods plan om de hele wereld te zegenen. We krijgen dit inzicht alleen maar door<br /> ons te verdiepen in de culturele, historische en literaire context van de Filippenzen.<br /> Het vraagt van ons dat we belangrijke tijd-, cultuur- en taalkloven overbruggen.<br /> Is het niet juist daarom dat God de gemeente Geestvervulde leraren heeft<br /> gegeven die hun voordeel kunnen doen met de schaamteloze overvloed aan Bijbelstudiegereedschappen<br /> en -hulpmiddelen?<br /> <br /> {{RightInsert|&quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan.&quot;}} <br /> <br /> Een kort bezoek aan een goede christelijke<br /> boekwinkel zal het feit dat geen<br /> andere generatie in de geschiedenis van<br /> de kerk met zo'n duizelingwekkend scala<br /> aan Bijbelstudiehulpmiddelen is gezegend<br /> snel bevestigen. Onze grootste<br /> vijand is niet een gebrek aan hulpmiddelen,<br /> maar het gebrek aan het begrip<br /> van hun noodzaak.<br /> <br /> Het is nodig dat we de oorspronkelijke<br /> historische en literaire context van Bijbelgedeeltes vaststellen. Wanneer dit werk<br /> eenmaal gedaan is, dan pas kunnen we verder met het vaststellen van de noden<br /> die een gedeelte aanspreekt. Maar de tekst, en niet ons eigenbelang, bepaalt in de<br /> eerste plaats de focus. Wie deze taak negeert, loopt het risico om af te glijden<br /> naar relativisme. En dan is er nog maar weinig bescherming door de context in dit<br /> &quot;Wat-het-volgens-mij-betekent-land&quot; en waarschijnlijk blijft er nog veel minder<br /> van Gods stem over.<br /> <br /> Walt Russell is professor Nieuw Testamentische taal en literatuur aan de Talbot<br /> School of Theology van de universiteit van Biola (La Mirada, Californie). Dit artikel<br /> verscheen oorspronkelijk op 26 oktober 1992 in het tijdschrift &quot;Christianity Today&quot;.<br /> Gebruikt met toestemming van de auteur.<br /> <br /> ====References====<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div> Fri, 16 Oct 2009 14:15:12 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Appendix: &quot;What It Means to Me&quot;}}<br /> <br /> ''De wekelijkse Bijbelstudie begon geruststellend voorspelbaar. Na de gebruikelijke taart nam iedereen een kop koffie en nestelde zich in een van de vertrouwde stoelen in de kamer. Charlie, de leider, schraapte zijn keel om aan te geven dat we zouden gaan beginnen. En met genadeloze regelmaat begon hij, zoals elke week, met de vraag: &quot;Goed, wat betekent dit Bijbelgedeelte volgens jullie?&quot;''<br /> <br /> ''De discussie volgde het gebruikelijke patroon. Iedereen vertelde wat het desbetreffende Bijbelgedeelte volgens hem of haar betekende, en de groep bereikte de gebruikelijke wekelijkse consensus, in ieder geval over de makkelijkere verzen. Ze wisten echter allemaal wat nog moest komen: weer een krachtmeting tussen tussen Donnell en Maria. Donnell was al jaren christen en de plaatselijke zelfbenoemde theoloog. Om een of andere reden moest hij altijd de degens kruisen met Maria, een relatief jong christen, maar een enthousiaste Bijbelstudente.''<br /> <br /> ''Het tafereel herhaalde zich steeds weer als ze moeilijke teksten tegenkwamen. Steeds als een gedeelte tegenstrijdige uitleggingen ontlokte. Dan zou Donnell een stevig pleidooi doen voor de uitleg van zijn vorige voorganger, meestal een beetje geforceerd in de ogen van de groep. Maar het was Maria, die nieuw was en meer recht-toe-recht-aan, die Donnell zou uitdagen. Omdat ze de Bijbel niet zo goed kende, relateerde ze de moeilijke teksten aan haar christelijke ervaring op een manier die in ging tegen Donnell's uitleg. Donnell gooide er dan nóg maar een schepje boven op.''<br /> <br /> ''Het duel eindigde meestal doordat Charlie, de leider, of Betty, de plaatselijke vredestichtster, met een &quot;oplossing&quot; kwam voor het geschil. Een van hen zou dan kalm concluderen: &quot;Hier blijkt maar weer dat de manier van Bijbellezen een kwestie is van persoonlijke uitleg en dat een vers voor de een iets heel anders kan betekenen dan voor de ander.&quot; Vervolgens gingen alle groepsleden naar huis met een vaag, hol gevoel.''<br /> <br /> Een recente enquête naar wat Amerikanen geloven bevestigt het bovenstaand<br /> scenario: we lopen het risico om een land van relativisten te worden. De enquêtevraag<br /> was: &quot;Bestaat er absolute waarheid?&quot; Het is verbazingwekkend, maar 66%<br /> van de Amerikaanse volwassenen antwoordde dat ze geloven dat er &quot;niet zo iets is<br /> als een absolute waarheid; verschillende mensen kunnen waarheid tegenstrijdig<br /> definiëren en toch gelijk hebben.&quot; Het aantal stijgt tot 72% als het gaat over de<br /> mensen van de leeftijd tussen de 18 en 25 jaar. Voordat we ons bukken om de<br /> eerste steen te werpen, zouden wij evangelischen ons moeten afvragen of we in<br /> deze kwestie zonder zonde zijn, vooral als het gaat over onze benadering van het<br /> interpreteren van de Bijbel. Ik geloof dat we mogelijk onbewust bijdragen aan de<br /> wijdverbreide ziekte van het relativistisch denken. Jawel, mogelijk dragen onze<br /> grote onderwijsinstituten, zondagschool, Bijbelschool en de preek, bij aan het verspreiden<br /> van deze ziekte.<br /> <br /> ====EEN MONDVOL VERWARRENDE SIGNALEN====<br /> <br /> &quot;Wat betekent dit vers volgens jou?&quot; Het is ontluisterend hoe vaak we dit cliché<br /> in onze Bijbelstudies en zondagschoolklassen gebruiken om aan te geven dat we<br /> beginnen met interpreteren van de Bijbel. Deze vraag kan echter een mondvol<br /> verwarrende signalen uitzenden.<br /> <br /> Allereerst verwart het de &quot;betekenis&quot; van een gedeelte met het &quot;belang&quot; van<br /> een gedeelte. In zijn boek &quot;Validity in interpretation&quot; (geldigheid in interpretatie)<br /> maakt literair criticus E.D. Hirsch dit op treffende wijze duidelijk. Hirsch stelt dat<br /> &quot;betekenis datgene is wat door een tekst wordt weergegeven; het is wat de schrijver<br /> bedoeld heeft… Belang, aan de andere kant, duidt op een relatie tussen die<br /> betekenis en een persoon, een opvatting, of een situatie of, inderdaad, alles wat je<br /> je maar kunt voorstellen.&quot;<br /> <br /> De betekenis van een tekst verandert nooit. Ons eerste doel is om dit vaststaand<br /> feit te ontdekken. Het belang van de tekst voor mij en anderen is daarentegen<br /> zeer veranderlijk en flexibel.<br /> <br /> Door deze twee aspecten van het interpretatieve proces door elkaar te halen,<br /> benaderen wij evangelischen de Bijbel met een uitlegkundig relativisme. Als het<br /> het één voor jou betekent en iets anders, tegenstrijdigs voor mij, dan hebben we<br /> geen uiteindelijk rechtsgrond. We zullen nooit de &quot;enige juiste uitleg&quot; kunnen vaststellen<br /> of beoordelen. Onze taal en benadering suggereren juist dat er niet zoiets<br /> bestaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“De betekenis van een tekst<br /> verandert nooit. Ons eerste doel is<br /> om dit vaststaand feit te ontdekken.<br /> Het belang van de tekst voor mij en<br /> anderen is daarentegen zeer veranderlijk<br /> en flexibel. “}}<br /> <br /> In conservatieve christelijke kringen<br /> heeft dit er helaas toe geleid dat men de<br /> autoriteit van God toekent aan de meest<br /> krachtige sprekers van het Woord in<br /> plaats van aan het Woord zelf. Dit verklaart<br /> ook Donnell's beroep op &quot;mijn<br /> voorganger zegt&quot;.<br /> <br /> Ten tweede reflecteert de vraag &quot;wat betekent<br /> dit gedeelte volgens jou?&quot; een<br /> koersverandering in het vaststellen van<br /> betekenis die de afgelopen eeuw in literaire kringen rondging. De klassieke benadering<br /> was om zich te richten op de auteur en zijn of haar historische en (later)<br /> emotionele context. In het begin van de twintigste eeuw is de nadruk verschoven<br /> naar de tekst en verloren de auteurs hun speciale recht om uit te leggen wat hun<br /> teksten betekenen. De tekst begint zogezegd een eigen leven te leiden los van de<br /> auteur.<br /> <br /> Deze koersverandering is echter niet gestopt bij de tekst. Het zwaartepunt voor<br /> het vaststellen van de betekenis is nu verschoven naar de uitlegger. De lezer<br /> &quot;creëert betekenis&quot; om het zo te zeggen.<br /> <br /> Op deze manier is &quot;uitleggen&quot; niet meer &quot;het ontdekken van absolute waarheden<br /> van Gods woord&quot;, maar &quot;het winnen van anderen voor wat de tekst volgens<br /> ons betekent&quot;, omdat ons systeem intrinsiek het meest samenhangend is en hetmeest<br /> bevredigend. Het beste waarop we kunnen hopen is om anderen te overtuigen<br /> om zich bij onze uitlegkundige clan aan te sluiten, tot het moment dat er een<br /> uitleg voorbij komt die nog meer samenhangend is en aan onze behoefte voldoet.<br /> <br /> In wetenschappelijke kringen is deze nadruk op het creëren van betekenis<br /> breed geëtiketteerd als &quot;lezersgerichte literatuurwetenschap&quot; (reader-response<br /> criticism/RRC). Dit heeft een enorme invloed gehad op vele disciplines, zowel binnen<br /> de universiteitgemeenschap als in de bredere maatschappij, van het interpreteren<br /> van literatuur tot het interpreteren van de Amerikaanse grondwet.<br /> <br /> ====RELATIVISME VERMIJDEN====<br /> <br /> Wat kunnen we doen om relativisme te vermijden?<br /> <br /> Allereerst is het nodig dat we ons taalgebruik herzien als we het over de Bijbel<br /> hebben. Als je over de betekenis van een tekst wilt praten, vraag dan: &quot;Wat betekent<br /> deze tekst of dit gedeelte?&quot; Als je het belang wilt bespreken, vraag dan: &quot;Wat<br /> is het belang of wat is de relevantie van deze tekst voor jou?&quot;<br /> <br /> In de tweede plaats is het nodig dat we een onderscheid aanbrengen tussen<br /> onze emotionele houding (verdraagzaam en begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts, dat vastgesteld kan worden). We zijn begripvol, maar voorkomen<br /> dat we teveel &quot;heilige huisjes&quot; neer moeten halen. Voor het vaststellen<br /> van de juiste betekenis is hard interpretatiewerk nodig. Wanneer er onenigheid<br /> ontstaat, is de verleiding groot om je terug te trekken uit het harde werk onder<br /> het mom van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan zouden we op een<br /> liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen<br /> van het feit dat maar een<br /> van de verschillende, tegenstrijdige<br /> interpretaties de<br /> juiste kan zijn. Deze juiste<br /> interpretatie kan als de<br /> meest logische vastgesteld<br /> worden door in de eerste<br /> plaats te redeneren vanuit<br /> het hoofdthema van de directe<br /> context waarin het<br /> Bijbelgedeelte staat.<br /> Als Bijbelleraren staan we<br /> onder constante druk om<br /> direct een toepassing te geven. Daardoor zijn we voortdurend in de verleiding om<br /> het vaststellen van de betekenis van een Bijbelse tekst van over te slaan en snel<br /> door te gaan naar de persoonlijke relevantie van een tekst. We zouden onszelf<br /> moeten afvragen: &quot;Wanneer was de laatste keer dat we tijdens het onderwijzen<br /> van een Bijbelgedeelte tijd hebben genomen om de context vast te stellen?&quot; Dergelijk<br /> werk zal een deel van ons onderwijstijd in beslag nemen, en het is moeilijk<br /> om de historische of literaire context te laten &quot;spetteren&quot;. De uitdaging is dan ook<br /> om het leven en de vragen van mensen in een andere setting net zo interessant<br /> te maken als dat van onszelf.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is nodig dat we een onderscheid aanbrengen<br /> tussen onze emotionele houding (verdraagzaam en<br /> begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts,<br /> dat vastgesteld kan worden)…. Wanneer er<br /> onenigheid ontstaat, is de verleiding groot om je<br /> terug te trekken uit het harde werk onder het mom<br /> van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan<br /> zouden we op een liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen van het feit dat maar een van<br /> de verschillende, tegenstrijdige interpretaties de<br /> juiste kan zijn. “}}<br /> <br /> Velen van ons hebben geen zin om de literaire context van een gedeelte vast<br /> te stellen door na te gaan wat de hoofdboodschap van het desbetreffend Bijbelboek<br /> is. Of we laten na om de historische context vast te stellen door achtergrond<br /> informatie op te zoeken in een Bijbels woordenboek, een Bijbelencyclopedie of<br /> een goed commentaar. Waarom? Omdat we niet de steeds toenemende waarde<br /> zien van het vaststellen van de historische en literaire context van een Bijbelgedeelte.<br /> Door te geloven dat de Bijbel zich direct tot ons richt, negeren we het feit<br /> dat de Bijbel onze noden aanspreekt door de historische en literaire context van<br /> mensen uit de Bijbel.<br /> <br /> Maar de beloning voor dergelijke arbeid is dat we de beheersing en bescherming<br /> hebben van de originele context die de Heilige Geest gebruikte toen hij het<br /> Bijbelgedeelte inspireerde. Het ontbreken van dergelijke arbeid verhoogt de kans<br /> dat we met verkeerde betekenis, verkeerde nadruk en verkeerde toepassing op<br /> de proppen komen. Het kan zelfs de kracht van de Heilige Geest in ons onderwijs<br /> over het Bijbelgedeelte ondermijnen.<br /> <br /> Door ons te richten op de gevoelde noden van de toehoorders is de kans groot<br /> dat we opgezadeld worden met een grote nood, waar (wanhopig) een Bijbeltekst<br /> bij gezocht dient te worden. De huidige nadruk op kortere thematische preken en<br /> thematische Bijbelstudies kan dit relativisme in het toepassen ongewild voeden.<br /> De gemaakte fout is fundamenteel: we verhogen de context van de luisteraar boven<br /> die van de Bijbel. In plaats van de dynamische spanning tussen de Bijbelse<br /> context en onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit dat onze huidige<br /> context de belangrijkste is.<br /> <br /> Deze manier van denken is gevaarlijker dan we veronderstellen. Het gaat uit<br /> van een existentieel&lt;ref&gt;Het existentialisme is een filosofische beweging die wordt gekarakteriseerd door een<br /> benadrukking van individualiteit, individuele vrijheid, en subjectiviteit&lt;/ref&gt; en humanistisch&lt;ref&gt;Mensgericht. Onder humanisme wordt een hedendaagse levensbeschouwing verstaan<br /> die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (Latijn: humanus = 'menselijk')&lt;/ref&gt; wereldbeeld. Daardoor is het ieders persoonlijke<br /> last om enige zin uit het leven te destilleren door het maken van persoonlijke<br /> keuzes. Als we dit wereldbeeld onbedoeld voorschotelen, zullen God en zijn Woord beperkt worden tot behulpzame zaken op het keuzemenu van opties<br /> die vervulling brengen in het leven.<br /> <br /> Het zou veel beter zijn om een beroep te doen op een echte gevoelde nood om<br /> vervolgens het bijbehorend wereldbeeld ter discussie te stellen. Het is nodig dat<br /> we onze culturele context, een existentieel en humanistisch wereldbeeld, confronteren<br /> met de Bijbelse context, een historisch en Godgericht wereldbeeld. Uit hun<br /> verband getrokken Bijbelteksten geven deze confrontatie zelden of nooit. Hele alinea's<br /> besproken in het licht van de bredere boodschap voldoen veel beter. Het<br /> strooien van verzen in<br /> thematische preken of het<br /> aanstippen ervan aan het<br /> eind van een themastudie<br /> wijst de luisteraar niet op<br /> de God van de tekst,<br /> maar op de leraar van de<br /> tekst. Dit is in het bijzonder<br /> het geval met babyboomers,<br /> die hebben de<br /> neiging om meer persoonsgericht<br /> te zijn dan<br /> autoriteitgericht.<br /> <br /> ====ONZE NODEN ZIJN NIET VOLDOENDE====<br /> <br /> Om een voorbeeld te geven van hoe dit werkt maken we een opzetje voor een<br /> 4-delige Bijbelstudieserie die in het teken staat van de sterke drang naar geluk die<br /> Amerikanen hebben. Je kunt je misschien herinneren dat Paulus’ brief aan de Filippenzen<br /> over &quot;vreugde&quot; en &quot;verheugen&quot; gaat.<br /> <br /> Een oppervlakkige blik bevestigt de aanwezigheid van deze woorden. We hebben<br /> reeds vastgesteld wat de algemene'' beoogde nood'' is (honger naar geluk) en<br /> we hebben al aangenomen wat de algemene ''conclusie'' is (God komt onze honger<br /> naar geluk tegemoet). We hoeven alleen nog maar te kijken naar interessante en<br /> specifieke Bijbelteksten die de beoogde nood en onze conclusie met elkaar verbinden.<br /> Tot zover is er niets aan de hand. Maar hier raken we van de wal in de sloot.<br /> <br /> We besluiten eerst hoeveel tijd en energie we zullen steken in het uitzoeken<br /> van de historische, culturele en literaire achtergrond van de brief aan de Filippenzen.<br /> Daar draaien we ons hand niet voor om: Waar geluk en vreugde komen door<br /> het kennen van Jezus en hoe we kunnen lofprijzen onder alle omstandigheden.<br /> <br /> Een 4-delige serie zou er dan als volgt uit kunnen zien:<br /> *Vreugde in vriendschap (Fili.1:3-5)<br /> *Vreugde in volharding (Fili. 1:25-26)<br /> *Vreugde in teamwork (Fili. 2:1-4)<br /> *Vreugde in Gods vrede (met een vleugje evangelisatie) (Fili. 4:4-7)<br /> <br /> We hebben hier een Bijbelverklarende serie met enige mate van continuïteit<br /> doordat we één Bijbelboek gebruiken (om de ouderen in de gemeente een plezier<br /> te doen). We richten ons op belangrijke emotionele noden van zowel christenen<br /> als niet-christenen in onze cultuur (om de babyboomers een plezier te doen). En<br /> we richten ons op een aantal sleutelzaken waarmee mensen geconfronteerd worden<br /> (om generatie X een plezier te doen).<br /> <br /> Maar in plaats van moeite te doen om de historische en literaire context van de<br /> brief te onderzoeken, gaan we de fout in door aan te nemen dat onze context de<br /> hoofdcontext is van het verhaal. Daardoor verdraaien we de betekenis van deze<br /> vier gedeeltes.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Door ons te richten op de gevoelde noden van de<br /> toehoorders is de kans groot dat we opgezadeld<br /> worden met een grote nood, waar (wanhopig) een<br /> Bijbeltekst bij gezocht dient te worden… De gemaakte<br /> fout is fundamenteel: we verhogen de context van de<br /> luisteraar boven die van de Bijbel. In plaats van de<br /> dynamische spanning tussen de Bijbelse context en<br /> onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit<br /> dat onze huidige context de belangrijkste is.”}}<br /> <br /> Zo gaat het existentiële perspectief er bijvoorbeeld vanuit dat geluk of blijdschap<br /> het doel is. We verdraaien ook Paulus’ begrip van het evangelie in de Filippenzenbrief als we deze brief vanuit een gelukgericht perspectief benaderen. Als<br /> persoonlijke vreugde en vrede onze primaire doelen zijn, dan wordt het evangelie<br /> gereduceerd tot het Godgegeven middel om dergelijke vervulling te bereiken. Het<br /> wordt een existentiële alleslijm.<br /> <br /> Maar in het Bijbels perspectief is vreugde een bijproduct van het betrokken zijn<br /> bij de goede zaak van het evangelie. Door het woord ''evangelie'' dat Paulus acht<br /> keer gebruikt in de Filippenzenbrief te verklaren in de oorspronkelijke literaire en<br /> historische context, zien we dat het evangelie iets was waaraan de Filippenzen hun<br /> bijdrage leverde en waarin Euodia en Syntyche deelden in de strijd van Paulus<br /> (4:2-3). Het evangelie was iets wat Paulus verdedigde en bevestigde (1:7), iets<br /> wat maatgevend was voor het doen en laten van de Filippenzen in hun streven<br /> naar het geloof wat erbij hoorde (1:27). Grappig genoeg bleek Paulus’ actuele lijden<br /> juist in grote mate bij te dragen aan de verspreiding van het evangelie (1:12)<br /> en ook Timoteüs’ hulp aan Paulus droeg hier aan bij (2:22).<br /> <br /> &quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan. Het evangelie is Gods plan om de hele wereld te zegenen. We krijgen dit inzicht alleen maar door<br /> ons te verdiepen in de culturele, historische en literaire context van de Filippenzen.<br /> Het vraagt van ons dat we belangrijke tijd-, cultuur- en taalkloven overbruggen.<br /> Is het niet juist daarom dat God de gemeente Geestvervulde leraren heeft<br /> gegeven die hun voordeel kunnen doen met de schaamteloze overvloed aan Bijbelstudiegereedschappen<br /> en -hulpmiddelen?<br /> <br /> {{RightInsert|&quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan.&quot;}} <br /> <br /> Een kort bezoek aan een goede christelijke<br /> boekwinkel zal het feit dat geen<br /> andere generatie in de geschiedenis van<br /> de kerk met zo'n duizelingwekkend scala<br /> aan Bijbelstudiehulpmiddelen is gezegend<br /> snel bevestigen. Onze grootste<br /> vijand is niet een gebrek aan hulpmiddelen,<br /> maar het gebrek aan het begrip<br /> van hun noodzaak.<br /> <br /> Het is nodig dat we de oorspronkelijke<br /> historische en literaire context van Bijbelgedeeltes vaststellen. Wanneer dit werk<br /> eenmaal gedaan is, dan pas kunnen we verder met het vaststellen van de noden<br /> die een gedeelte aanspreekt. Maar de tekst, en niet ons eigenbelang, bepaalt in de<br /> eerste plaats de focus. Wie deze taak negeert, loopt het risico om af te glijden<br /> naar relativisme. En dan is er nog maar weinig bescherming door de context in dit<br /> &quot;Wat-het-volgens-mij-betekent-land&quot; en waarschijnlijk blijft er nog veel minder<br /> van Gods stem over.<br /> <br /> Walt Russell is professor Nieuw Testamentische taal en literatuur aan de Talbot<br /> School of Theology van de universiteit van Biola (La Mirada, Californie). Dit artikel<br /> verscheen oorspronkelijk op 26 oktober 1992 in het tijdschrift &quot;Christianity Today&quot;.<br /> Gebruikt met toestemming van de auteur.<br /> <br /> ====References====<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div> Fri, 16 Oct 2009 14:12:44 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Appendix: &quot;What It Means to Me&quot;}}<br /> <br /> ''De wekelijkse Bijbelstudie begon geruststellend voorspelbaar. Na de gebruikelijke taart nam iedereen een kop koffie en nestelde zich in een van de vertrouwde stoelen in de kamer. Charlie, de leider, schraapte zijn keel om aan te geven dat we zouden gaan beginnen. En met genadeloze regelmaat begon hij, zoals elke week, met de vraag: &quot;Goed, wat betekent dit Bijbelgedeelte volgens jullie?&quot;''<br /> <br /> ''De discussie volgde het gebruikelijke patroon. Iedereen vertelde wat het desbetreffende Bijbelgedeelte volgens hem of haar betekende, en de groep bereikte de gebruikelijke wekelijkse consensus, in ieder geval over de makkelijkere verzen. Ze wisten echter allemaal wat nog moest komen: weer een krachtmeting tussen tussen Donnell en Maria. Donnell was al jaren christen en de plaatselijke zelfbenoemde theoloog. Om een of andere reden moest hij altijd de degens kruisen met Maria, een relatief jong christen, maar een enthousiaste Bijbelstudente.''<br /> <br /> ''Het tafereel herhaalde zich steeds weer als ze moeilijke teksten tegenkwamen. Steeds als een gedeelte tegenstrijdige uitleggingen ontlokte. Dan zou Donnell een stevig pleidooi doen voor de uitleg van zijn vorige voorganger, meestal een beetje geforceerd in de ogen van de groep. Maar het was Maria, die nieuw was en meer recht-toe-recht-aan, die Donnell zou uitdagen. Omdat ze de Bijbel niet zo goed kende, relateerde ze de moeilijke teksten aan haar christelijke ervaring op een manier die in ging tegen Donnell's uitleg. Donnell gooide er dan nóg maar een schepje boven op.''<br /> <br /> ''Het duel eindigde meestal doordat Charlie, de leider, of Betty, de plaatselijke vredestichtster, met een &quot;oplossing&quot; kwam voor het geschil. Een van hen zou dan kalm concluderen: &quot;Hier blijkt maar weer dat de manier van Bijbellezen een kwestie is van persoonlijke uitleg en dat een vers voor de een iets heel anders kan betekenen dan voor de ander.&quot; Vervolgens gingen alle groepsleden naar huis met een vaag, hol gevoel.''<br /> <br /> Een recente enquête naar wat Amerikanen geloven bevestigt het bovenstaand<br /> scenario: we lopen het risico om een land van relativisten te worden. De enquêtevraag<br /> was: &quot;Bestaat er absolute waarheid?&quot; Het is verbazingwekkend, maar 66%<br /> van de Amerikaanse volwassenen antwoordde dat ze geloven dat er &quot;niet zo iets is<br /> als een absolute waarheid; verschillende mensen kunnen waarheid tegenstrijdig<br /> definiëren en toch gelijk hebben.&quot; Het aantal stijgt tot 72% als het gaat over de<br /> mensen van de leeftijd tussen de 18 en 25 jaar. Voordat we ons bukken om de<br /> eerste steen te werpen, zouden wij evangelischen ons moeten afvragen of we in<br /> deze kwestie zonder zonde zijn, vooral als het gaat over onze benadering van het<br /> interpreteren van de Bijbel. Ik geloof dat we mogelijk onbewust bijdragen aan de<br /> wijdverbreide ziekte van het relativistisch denken. Jawel, mogelijk dragen onze<br /> grote onderwijsinstituten, zondagschool, Bijbelschool en de preek, bij aan het verspreiden<br /> van deze ziekte.<br /> <br /> ====EEN MONDVOL VERWARRENDE SIGNALEN====<br /> <br /> &quot;Wat betekent dit vers volgens jou?&quot; Het is ontluisterend hoe vaak we dit cliché<br /> in onze Bijbelstudies en zondagschoolklassen gebruiken om aan te geven dat we<br /> beginnen met interpreteren van de Bijbel. Deze vraag kan echter een mondvol<br /> verwarrende signalen uitzenden.<br /> <br /> Allereerst verwart het de &quot;betekenis&quot; van een gedeelte met het &quot;belang&quot; van<br /> een gedeelte. In zijn boek &quot;Validity in interpretation&quot; (geldigheid in interpretatie)<br /> maakt literair criticus E.D. Hirsch dit op treffende wijze duidelijk. Hirsch stelt dat<br /> &quot;betekenis datgene is wat door een tekst wordt weergegeven; het is wat de schrijver<br /> bedoeld heeft… Belang, aan de andere kant, duidt op een relatie tussen die<br /> betekenis en een persoon, een opvatting, of een situatie of, inderdaad, alles wat je<br /> je maar kunt voorstellen.&quot;<br /> <br /> De betekenis van een tekst verandert nooit. Ons eerste doel is om dit vaststaand<br /> feit te ontdekken. Het belang van de tekst voor mij en anderen is daarentegen<br /> zeer veranderlijk en flexibel.<br /> <br /> Door deze twee aspecten van het interpretatieve proces door elkaar te halen,<br /> benaderen wij evangelischen de Bijbel met een uitlegkundig relativisme. Als het<br /> het één voor jou betekent en iets anders, tegenstrijdigs voor mij, dan hebben we<br /> geen uiteindelijk rechtsgrond. We zullen nooit de &quot;enige juiste uitleg&quot; kunnen vaststellen<br /> of beoordelen. Onze taal en benadering suggereren juist dat er niet zoiets<br /> bestaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“De betekenis van een tekst<br /> verandert nooit. Ons eerste doel is<br /> om dit vaststaand feit te ontdekken.<br /> Het belang van de tekst voor mij en<br /> anderen is daarentegen zeer veranderlijk<br /> en flexibel. “}}<br /> <br /> In conservatieve christelijke kringen<br /> heeft dit er helaas toe geleid dat men de<br /> autoriteit van God toekent aan de meest<br /> krachtige sprekers van het Woord in<br /> plaats van aan het Woord zelf. Dit verklaart<br /> ook Donnell's beroep op &quot;mijn<br /> voorganger zegt&quot;.<br /> <br /> Ten tweede reflecteert de vraag &quot;wat betekent<br /> dit gedeelte volgens jou?&quot; een<br /> koersverandering in het vaststellen van<br /> betekenis die de afgelopen eeuw in literaire kringen rondging. De klassieke benadering<br /> was om zich te richten op de auteur en zijn of haar historische en (later)<br /> emotionele context. In het begin van de twintigste eeuw is de nadruk verschoven<br /> naar de tekst en verloren de auteurs hun speciale recht om uit te leggen wat hun<br /> teksten betekenen. De tekst begint zogezegd een eigen leven te leiden los van de<br /> auteur.<br /> <br /> Deze koersverandering is echter niet gestopt bij de tekst. Het zwaartepunt voor<br /> het vaststellen van de betekenis is nu verschoven naar de uitlegger. De lezer<br /> &quot;creëert betekenis&quot; om het zo te zeggen.<br /> <br /> Op deze manier is &quot;uitleggen&quot; niet meer &quot;het ontdekken van absolute waarheden<br /> van Gods woord&quot;, maar &quot;het winnen van anderen voor wat de tekst volgens<br /> ons betekent&quot;, omdat ons systeem intrinsiek het meest samenhangend is en hetmeest<br /> bevredigend. Het beste waarop we kunnen hopen is om anderen te overtuigen<br /> om zich bij onze uitlegkundige clan aan te sluiten, tot het moment dat er een<br /> uitleg voorbij komt die nog meer samenhangend is en aan onze behoefte voldoet.<br /> <br /> In wetenschappelijke kringen is deze nadruk op het creëren van betekenis<br /> breed geëtiketteerd als &quot;lezersgerichte literatuurwetenschap&quot; (reader-response<br /> criticism/RRC). Dit heeft een enorme invloed gehad op vele disciplines, zowel binnen<br /> de universiteitgemeenschap als in de bredere maatschappij, van het interpreteren<br /> van literatuur tot het interpreteren van de Amerikaanse grondwet.<br /> <br /> ====RELATIVISME VERMIJDEN====<br /> <br /> Wat kunnen we doen om relativisme te vermijden?<br /> <br /> Allereerst is het nodig dat we ons taalgebruik herzien als we het over de Bijbel<br /> hebben. Als je over de betekenis van een tekst wilt praten, vraag dan: &quot;Wat betekent<br /> deze tekst of dit gedeelte?&quot; Als je het belang wilt bespreken, vraag dan: &quot;Wat<br /> is het belang of wat is de relevantie van deze tekst voor jou?&quot;<br /> <br /> In de tweede plaats is het nodig dat we een onderscheid aanbrengen tussen<br /> onze emotionele houding (verdraagzaam en begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts, dat vastgesteld kan worden). We zijn begripvol, maar voorkomen<br /> dat we teveel &quot;heilige huisjes&quot; neer moeten halen. Voor het vaststellen<br /> van de juiste betekenis is hard interpretatiewerk nodig. Wanneer er onenigheid<br /> ontstaat, is de verleiding groot om je terug te trekken uit het harde werk onder<br /> het mom van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan zouden we op een<br /> liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen<br /> van het feit dat maar een<br /> van de verschillende, tegenstrijdige<br /> interpretaties de<br /> juiste kan zijn. Deze juiste<br /> interpretatie kan als de<br /> meest logische vastgesteld<br /> worden door in de eerste<br /> plaats te redeneren vanuit<br /> het hoofdthema van de directe<br /> context waarin het<br /> Bijbelgedeelte staat.<br /> Als Bijbelleraren staan we<br /> onder constante druk om<br /> direct een toepassing te geven. Daardoor zijn we voortdurend in de verleiding om<br /> het vaststellen van de betekenis van een Bijbelse tekst van over te slaan en snel<br /> door te gaan naar de persoonlijke relevantie van een tekst. We zouden onszelf<br /> moeten afvragen: &quot;Wanneer was de laatste keer dat we tijdens het onderwijzen<br /> van een Bijbelgedeelte tijd hebben genomen om de context vast te stellen?&quot; Dergelijk<br /> werk zal een deel van ons onderwijstijd in beslag nemen, en het is moeilijk<br /> om de historische of literaire context te laten &quot;spetteren&quot;. De uitdaging is dan ook<br /> om het leven en de vragen van mensen in een andere setting net zo interessant<br /> te maken als dat van onszelf.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is nodig dat we een onderscheid aanbrengen<br /> tussen onze emotionele houding (verdraagzaam en<br /> begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts,<br /> dat vastgesteld kan worden)…. Wanneer er<br /> onenigheid ontstaat, is de verleiding groot om je<br /> terug te trekken uit het harde werk onder het mom<br /> van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan<br /> zouden we op een liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen van het feit dat maar een van<br /> de verschillende, tegenstrijdige interpretaties de<br /> juiste kan zijn. “}}<br /> <br /> Velen van ons hebben geen zin om de literaire context van een gedeelte vast<br /> te stellen door na te gaan wat de hoofdboodschap van het desbetreffend Bijbelboek<br /> is. Of we laten na om de historische context vast te stellen door achtergrond<br /> informatie op te zoeken in een Bijbels woordenboek, een Bijbelencyclopedie of<br /> een goed commentaar. Waarom? Omdat we niet de steeds toenemende waarde<br /> zien van het vaststellen van de historische en literaire context van een Bijbelgedeelte.<br /> Door te geloven dat de Bijbel zich direct tot ons richt, negeren we het feit<br /> dat de Bijbel onze noden aanspreekt door de historische en literaire context van<br /> mensen uit de Bijbel.<br /> <br /> Maar de beloning voor dergelijke arbeid is dat we de beheersing en bescherming<br /> hebben van de originele context die de Heilige Geest gebruikte toen hij het<br /> Bijbelgedeelte inspireerde. Het ontbreken van dergelijke arbeid verhoogt de kans<br /> dat we met verkeerde betekenis, verkeerde nadruk en verkeerde toepassing op<br /> de proppen komen. Het kan zelfs de kracht van de Heilige Geest in ons onderwijs<br /> over het Bijbelgedeelte ondermijnen.<br /> <br /> Door ons te richten op de gevoelde noden van de toehoorders is de kans groot<br /> dat we opgezadeld worden met een grote nood, waar (wanhopig) een Bijbeltekst<br /> bij gezocht dient te worden. De huidige nadruk op kortere thematische preken en<br /> thematische Bijbelstudies kan dit relativisme in het toepassen ongewild voeden.<br /> De gemaakte fout is fundamenteel: we verhogen de context van de luisteraar boven<br /> die van de Bijbel. In plaats van de dynamische spanning tussen de Bijbelse<br /> context en onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit dat onze huidige<br /> context de belangrijkste is.<br /> <br /> Deze manier van denken is gevaarlijker dan we veronderstellen. Het gaat uit<br /> van een existentieel&lt;ref&gt;Het existentialisme is een filosofische beweging die wordt gekarakteriseerd door een<br /> benadrukking van individualiteit, individuele vrijheid, en subjectiviteit&lt;/ref&gt; en humanistisch&lt;ref&gt;Mensgericht. Onder humanisme wordt een hedendaagse levensbeschouwing verstaan<br /> die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (Latijn: humanus = 'menselijk')&lt;/ref&gt; wereldbeeld. Daardoor is het ieders persoonlijke<br /> last om enige zin uit het leven te destilleren door het maken van persoonlijke<br /> keuzes. Als we dit wereldbeeld onbedoeld voorschotelen, zullen God en zijn Woord beperkt worden tot behulpzame zaken op het keuzemenu van opties<br /> die vervulling brengen in het leven.<br /> <br /> Het zou veel beter zijn om een beroep te doen op een echte gevoelde nood om<br /> vervolgens het bijbehorend wereldbeeld ter discussie te stellen. Het is nodig dat<br /> we onze culturele context, een existentieel en humanistisch wereldbeeld, confronteren<br /> met de Bijbelse context, een historisch en Godgericht wereldbeeld. Uit hun<br /> verband getrokken Bijbelteksten geven deze confrontatie zelden of nooit. Hele alinea's<br /> besproken in het licht van de bredere boodschap voldoen veel beter. Het<br /> strooien van verzen in<br /> thematische preken of het<br /> aanstippen ervan aan het<br /> eind van een themastudie<br /> wijst de luisteraar niet op<br /> de God van de tekst,<br /> maar op de leraar van de<br /> tekst. Dit is in het bijzonder<br /> het geval met babyboomers,<br /> die hebben de<br /> neiging om meer persoonsgericht<br /> te zijn dan<br /> autoriteitgericht.<br /> <br /> ====ONZE NODEN ZIJN NIET VOLDOENDE====<br /> <br /> Om een voorbeeld te geven van hoe dit werkt maken we een opzetje voor een<br /> 4-delige Bijbelstudieserie die in het teken staat van de sterke drang naar geluk die<br /> Amerikanen hebben. Je kunt je misschien herinneren dat Paulus’ brief aan de Filippenzen<br /> over &quot;vreugde&quot; en &quot;verheugen&quot; gaat.<br /> <br /> Een oppervlakkige blik bevestigt de aanwezigheid van deze woorden. We hebben<br /> reeds vastgesteld wat de algemene'' beoogde nood'' is (honger naar geluk) en<br /> we hebben al aangenomen wat de algemene ''conclusie'' is (God komt onze honger<br /> naar geluk tegemoet). We hoeven alleen nog maar te kijken naar interessante en<br /> specifieke Bijbelteksten die de beoogde nood en onze conclusie met elkaar verbinden.<br /> Tot zover is er niets aan de hand. Maar hier raken we van de wal in de sloot.<br /> <br /> We besluiten eerst hoeveel tijd en energie we zullen steken in het uitzoeken<br /> van de historische, culturele en literaire achtergrond van de brief aan de Filippenzen.<br /> Daar draaien we ons hand niet voor om: Waar geluk en vreugde komen door<br /> het kennen van Jezus en hoe we kunnen lofprijzen onder alle omstandigheden.<br /> <br /> Een 4-delige serie zou er dan als volgt uit kunnen zien:<br /> *Vreugde in vriendschap (Fili.1:3-5)<br /> *Vreugde in volharding (Fili. 1:25-26)<br /> *Vreugde in teamwork (Fili. 2:1-4)<br /> *Vreugde in Gods vrede (met een vleugje evangelisatie) (Fili. 4:4-7)<br /> <br /> We hebben hier een Bijbelverklarende serie met enige mate van continuïteit<br /> doordat we één Bijbelboek gebruiken (om de ouderen in de gemeente een plezier<br /> te doen). We richten ons op belangrijke emotionele noden van zowel christenen<br /> als niet-christenen in onze cultuur (om de babyboomers een plezier te doen). En<br /> we richten ons op een aantal sleutelzaken waarmee mensen geconfronteerd worden<br /> (om generatie X een plezier te doen).<br /> <br /> Maar in plaats van moeite te doen om de historische en literaire context van de<br /> brief te onderzoeken, gaan we de fout in door aan te nemen dat onze context de<br /> hoofdcontext is van het verhaal. Daardoor verdraaien we de betekenis van deze<br /> vier gedeeltes.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Door ons te richten op de gevoelde noden van de<br /> toehoorders is de kans groot dat we opgezadeld<br /> worden met een grote nood, waar (wanhopig) een<br /> Bijbeltekst bij gezocht dient te worden… De gemaakte<br /> fout is fundamenteel: we verhogen de context van de<br /> luisteraar boven die van de Bijbel. In plaats van de<br /> dynamische spanning tussen de Bijbelse context en<br /> onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit<br /> dat onze huidige context de belangrijkste is.”}}<br /> <br /> Zo gaat het existentiële perspectief er bijvoorbeeld vanuit dat geluk of blijdschap<br /> het doel is. We verdraaien ook Paulus’ begrip van het evangelie in de Filippenzenbrief als we deze brief vanuit een gelukgericht perspectief benaderen. Als<br /> persoonlijke vreugde en vrede onze primaire doelen zijn, dan wordt het evangelie<br /> gereduceerd tot het Godgegeven middel om dergelijke vervulling te bereiken. Het<br /> wordt een existentiële alleslijm.<br /> <br /> Maar in het Bijbels perspectief is vreugde een bijproduct van het betrokken zijn<br /> bij de goede zaak van het evangelie. Door het woord ''evangelie'' dat Paulus acht<br /> keer gebruikt in de Filippenzenbrief te verklaren in de oorspronkelijke literaire en<br /> historische context, zien we dat het evangelie iets was waaraan de Filippenzen hun<br /> bijdrage leverde en waarin Euodia en Syntyche deelden in de strijd van Paulus<br /> (4:2-3). Het evangelie was iets wat Paulus verdedigde en bevestigde (1:7), iets<br /> wat maatgevend was voor het doen en laten van de Filippenzen in hun streven<br /> naar het geloof wat erbij hoorde (1:27). Grappig genoeg bleek Paulus’ actuele lijden<br /> juist in grote mate bij te dragen aan de verspreiding van het evangelie (1:12)<br /> en ook Timoteüs’ hulp aan Paulus droeg hier aan bij (2:22).<br /> <br /> &quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan. Het evangelie is Gods plan om de hele wereld te zegenen. We krijgen dit inzicht alleen maar door<br /> ons te verdiepen in de culturele, historische en literaire context van de Filippenzen.<br /> Het vraagt van ons dat we belangrijke tijd-, cultuur- en taalkloven overbruggen.<br /> Is het niet juist daarom dat God de gemeente Geestvervulde leraren heeft<br /> gegeven die hun voordeel kunnen doen met de schaamteloze overvloed aan Bijbelstudiegereedschappen<br /> en -hulpmiddelen?<br /> <br /> {{RightInsert|&quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan.&quot;}} <br /> <br /> Een kort bezoek aan een goede christelijke<br /> boekwinkel zal het feit dat geen<br /> andere generatie in de geschiedenis van<br /> de kerk met zo'n duizelingwekkend scala<br /> aan Bijbelstudiehulpmiddelen is gezegend<br /> snel bevestigen. Onze grootste<br /> vijand is niet een gebrek aan hulpmiddelen,<br /> maar het gebrek aan het begrip<br /> van hun noodzaak.<br /> <br /> Het is nodig dat we de oorspronkelijke<br /> historische en literaire context van Bijbelgedeeltes vaststellen. Wanneer dit werk<br /> eenmaal gedaan is, dan pas kunnen we verder met het vaststellen van de noden<br /> die een gedeelte aanspreekt. Maar de tekst, en niet ons eigenbelang, bepaalt in de<br /> eerste plaats de focus. Wie deze taak negeert, loopt het risico om af te glijden<br /> naar relativisme. En dan is er nog maar weinig bescherming door de context in dit<br /> &quot;Wat-het-volgens-mij-betekent-land&quot; en waarschijnlijk blijft er nog veel minder<br /> van Gods stem over.<br /> <br /> Walt Russell is professor Nieuw Testamentische taal en literatuur aan de Talbot<br /> School of Theology van de universiteit van Biola (La Mirada, Californie). Dit artikel<br /> verscheen oorspronkelijk op 26 oktober 1992 in het tijdschrift &quot;Christianity Today&quot;.<br /> Gebruikt met toestemming van de auteur.<br /> <br /> &lt;references /&gt;</div> Fri, 16 Oct 2009 14:12:15 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22 <p>JoyaTeemer: </p> <hr /> <div>{{info|Why Small Groups?/Appendix: &quot;What It Means to Me&quot;}}<br /> <br /> ''De wekelijkse Bijbelstudie begon geruststellend voorspelbaar. Na de gebruikelijke<br /> taart nam iedereen een kop koffie en nestelde zich in een van de vertrouwde<br /> stoelen in de kamer. Charlie, de leider, schraapte zijn keel om aan te geven dat<br /> we zouden gaan beginnen. En met genadeloze regelmaat begon hij, zoals elke<br /> week, met de vraag: &quot;Goed, wat betekent dit Bijbelgedeelte volgens jullie?&quot;''<br /> <br /> ''De discussie volgde het gebruikelijke patroon. Iedereen vertelde wat het desbetreffende<br /> Bijbelgedeelte volgens hem of haar betekende, en de groep bereikte de<br /> gebruikelijke wekelijkse consensus, in ieder geval over de makkelijkere verzen. Ze<br /> wisten echter allemaal wat nog moest komen: weer een krachtmeting tussen tussen<br /> Donnell en Maria. Donnell was al jaren christen en de plaatselijke zelfbenoemde<br /> theoloog. Om een of andere reden moest hij altijd de degens kruisen met Maria,<br /> een relatief jong christen, maar een enthousiaste Bijbelstudente.''<br /> <br /> ''Het tafereel herhaalde zich steeds weer als ze moeilijke teksten tegenkwamen.<br /> Steeds als een gedeelte tegenstrijdige uitleggingen ontlokte. Dan zou Donnell een<br /> stevig pleidooi doen voor de uitleg van zijn vorige voorganger, meestal een beetje<br /> geforceerd in de ogen van de groep. Maar het was Maria, die nieuw was en meer<br /> recht-toe-recht-aan, die Donnell zou uitdagen. Omdat ze de Bijbel niet zo goed<br /> kende, relateerde ze de moeilijke teksten aan haar christelijke ervaring op een<br /> manier die in ging tegen Donnell's uitleg. Donnell gooide er dan nóg maar een<br /> schepje boven op.''<br /> <br /> ''Het duel eindigde meestal doordat Charlie, de leider, of Betty, de plaatselijke<br /> vredestichtster, met een &quot;oplossing&quot; kwam voor het geschil. Een van hen zou dan<br /> kalm concluderen: &quot;Hier blijkt maar weer dat de manier van Bijbellezen een kwestie<br /> is van persoonlijke uitleg en dat een vers voor de een iets heel anders kan betekenen<br /> dan voor de ander.&quot; Vervolgens gingen alle groepsleden naar huis met<br /> een vaag, hol gevoel.''<br /> <br /> Een recente enquête naar wat Amerikanen geloven bevestigt het bovenstaand<br /> scenario: we lopen het risico om een land van relativisten te worden. De enquêtevraag<br /> was: &quot;Bestaat er absolute waarheid?&quot; Het is verbazingwekkend, maar 66%<br /> van de Amerikaanse volwassenen antwoordde dat ze geloven dat er &quot;niet zo iets is<br /> als een absolute waarheid; verschillende mensen kunnen waarheid tegenstrijdig<br /> definiëren en toch gelijk hebben.&quot; Het aantal stijgt tot 72% als het gaat over de<br /> mensen van de leeftijd tussen de 18 en 25 jaar. Voordat we ons bukken om de<br /> eerste steen te werpen, zouden wij evangelischen ons moeten afvragen of we in<br /> deze kwestie zonder zonde zijn, vooral als het gaat over onze benadering van het<br /> interpreteren van de Bijbel. Ik geloof dat we mogelijk onbewust bijdragen aan de<br /> wijdverbreide ziekte van het relativistisch denken. Jawel, mogelijk dragen onze<br /> grote onderwijsinstituten, zondagschool, Bijbelschool en de preek, bij aan het verspreiden<br /> van deze ziekte.<br /> <br /> ====EEN MONDVOL VERWARRENDE SIGNALEN====<br /> <br /> &quot;Wat betekent dit vers volgens jou?&quot; Het is ontluisterend hoe vaak we dit cliché<br /> in onze Bijbelstudies en zondagschoolklassen gebruiken om aan te geven dat we<br /> beginnen met interpreteren van de Bijbel. Deze vraag kan echter een mondvol<br /> verwarrende signalen uitzenden.<br /> <br /> Allereerst verwart het de &quot;betekenis&quot; van een gedeelte met het &quot;belang&quot; van<br /> een gedeelte. In zijn boek &quot;Validity in interpretation&quot; (geldigheid in interpretatie)<br /> maakt literair criticus E.D. Hirsch dit op treffende wijze duidelijk. Hirsch stelt dat<br /> &quot;betekenis datgene is wat door een tekst wordt weergegeven; het is wat de schrijver<br /> bedoeld heeft… Belang, aan de andere kant, duidt op een relatie tussen die<br /> betekenis en een persoon, een opvatting, of een situatie of, inderdaad, alles wat je<br /> je maar kunt voorstellen.&quot;<br /> <br /> De betekenis van een tekst verandert nooit. Ons eerste doel is om dit vaststaand<br /> feit te ontdekken. Het belang van de tekst voor mij en anderen is daarentegen<br /> zeer veranderlijk en flexibel.<br /> <br /> Door deze twee aspecten van het interpretatieve proces door elkaar te halen,<br /> benaderen wij evangelischen de Bijbel met een uitlegkundig relativisme. Als het<br /> het één voor jou betekent en iets anders, tegenstrijdigs voor mij, dan hebben we<br /> geen uiteindelijk rechtsgrond. We zullen nooit de &quot;enige juiste uitleg&quot; kunnen vaststellen<br /> of beoordelen. Onze taal en benadering suggereren juist dat er niet zoiets<br /> bestaat.<br /> <br /> {{LeftInsert|“De betekenis van een tekst<br /> verandert nooit. Ons eerste doel is<br /> om dit vaststaand feit te ontdekken.<br /> Het belang van de tekst voor mij en<br /> anderen is daarentegen zeer veranderlijk<br /> en flexibel. “}}<br /> <br /> In conservatieve christelijke kringen<br /> heeft dit er helaas toe geleid dat men de<br /> autoriteit van God toekent aan de meest<br /> krachtige sprekers van het Woord in<br /> plaats van aan het Woord zelf. Dit verklaart<br /> ook Donnell's beroep op &quot;mijn<br /> voorganger zegt&quot;.<br /> <br /> Ten tweede reflecteert de vraag &quot;wat betekent<br /> dit gedeelte volgens jou?&quot; een<br /> koersverandering in het vaststellen van<br /> betekenis die de afgelopen eeuw in literaire kringen rondging. De klassieke benadering<br /> was om zich te richten op de auteur en zijn of haar historische en (later)<br /> emotionele context. In het begin van de twintigste eeuw is de nadruk verschoven<br /> naar de tekst en verloren de auteurs hun speciale recht om uit te leggen wat hun<br /> teksten betekenen. De tekst begint zogezegd een eigen leven te leiden los van de<br /> auteur.<br /> <br /> Deze koersverandering is echter niet gestopt bij de tekst. Het zwaartepunt voor<br /> het vaststellen van de betekenis is nu verschoven naar de uitlegger. De lezer<br /> &quot;creëert betekenis&quot; om het zo te zeggen.<br /> <br /> Op deze manier is &quot;uitleggen&quot; niet meer &quot;het ontdekken van absolute waarheden<br /> van Gods woord&quot;, maar &quot;het winnen van anderen voor wat de tekst volgens<br /> ons betekent&quot;, omdat ons systeem intrinsiek het meest samenhangend is en hetmeest<br /> bevredigend. Het beste waarop we kunnen hopen is om anderen te overtuigen<br /> om zich bij onze uitlegkundige clan aan te sluiten, tot het moment dat er een<br /> uitleg voorbij komt die nog meer samenhangend is en aan onze behoefte voldoet.<br /> <br /> In wetenschappelijke kringen is deze nadruk op het creëren van betekenis<br /> breed geëtiketteerd als &quot;lezersgerichte literatuurwetenschap&quot; (reader-response<br /> criticism/RRC). Dit heeft een enorme invloed gehad op vele disciplines, zowel binnen<br /> de universiteitgemeenschap als in de bredere maatschappij, van het interpreteren<br /> van literatuur tot het interpreteren van de Amerikaanse grondwet.<br /> <br /> ====RELATIVISME VERMIJDEN====<br /> <br /> Wat kunnen we doen om relativisme te vermijden?<br /> <br /> Allereerst is het nodig dat we ons taalgebruik herzien als we het over de Bijbel<br /> hebben. Als je over de betekenis van een tekst wilt praten, vraag dan: &quot;Wat betekent<br /> deze tekst of dit gedeelte?&quot; Als je het belang wilt bespreken, vraag dan: &quot;Wat<br /> is het belang of wat is de relevantie van deze tekst voor jou?&quot;<br /> <br /> In de tweede plaats is het nodig dat we een onderscheid aanbrengen tussen<br /> onze emotionele houding (verdraagzaam en begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts, dat vastgesteld kan worden). We zijn begripvol, maar voorkomen<br /> dat we teveel &quot;heilige huisjes&quot; neer moeten halen. Voor het vaststellen<br /> van de juiste betekenis is hard interpretatiewerk nodig. Wanneer er onenigheid<br /> ontstaat, is de verleiding groot om je terug te trekken uit het harde werk onder<br /> het mom van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan zouden we op een<br /> liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen<br /> van het feit dat maar een<br /> van de verschillende, tegenstrijdige<br /> interpretaties de<br /> juiste kan zijn. Deze juiste<br /> interpretatie kan als de<br /> meest logische vastgesteld<br /> worden door in de eerste<br /> plaats te redeneren vanuit<br /> het hoofdthema van de directe<br /> context waarin het<br /> Bijbelgedeelte staat.<br /> Als Bijbelleraren staan we<br /> onder constante druk om<br /> direct een toepassing te geven. Daardoor zijn we voortdurend in de verleiding om<br /> het vaststellen van de betekenis van een Bijbelse tekst van over te slaan en snel<br /> door te gaan naar de persoonlijke relevantie van een tekst. We zouden onszelf<br /> moeten afvragen: &quot;Wanneer was de laatste keer dat we tijdens het onderwijzen<br /> van een Bijbelgedeelte tijd hebben genomen om de context vast te stellen?&quot; Dergelijk<br /> werk zal een deel van ons onderwijstijd in beslag nemen, en het is moeilijk<br /> om de historische of literaire context te laten &quot;spetteren&quot;. De uitdaging is dan ook<br /> om het leven en de vragen van mensen in een andere setting net zo interessant<br /> te maken als dat van onszelf.<br /> <br /> {{RightInsert|“Het is nodig dat we een onderscheid aanbrengen<br /> tussen onze emotionele houding (verdraagzaam en<br /> begripvol) en onze kijk op de waarheid (iets absoluuts,<br /> dat vastgesteld kan worden)…. Wanneer er<br /> onenigheid ontstaat, is de verleiding groot om je<br /> terug te trekken uit het harde werk onder het mom<br /> van verdraagzaamheid en begrip. In plaats daarvan<br /> zouden we op een liefdevolle manier het belang<br /> moeten onderstrepen van het feit dat maar een van<br /> de verschillende, tegenstrijdige interpretaties de<br /> juiste kan zijn. “}}<br /> <br /> Velen van ons hebben geen zin om de literaire context van een gedeelte vast<br /> te stellen door na te gaan wat de hoofdboodschap van het desbetreffend Bijbelboek<br /> is. Of we laten na om de historische context vast te stellen door achtergrond<br /> informatie op te zoeken in een Bijbels woordenboek, een Bijbelencyclopedie of<br /> een goed commentaar. Waarom? Omdat we niet de steeds toenemende waarde<br /> zien van het vaststellen van de historische en literaire context van een Bijbelgedeelte.<br /> Door te geloven dat de Bijbel zich direct tot ons richt, negeren we het feit<br /> dat de Bijbel onze noden aanspreekt door de historische en literaire context van<br /> mensen uit de Bijbel.<br /> <br /> Maar de beloning voor dergelijke arbeid is dat we de beheersing en bescherming<br /> hebben van de originele context die de Heilige Geest gebruikte toen hij het<br /> Bijbelgedeelte inspireerde. Het ontbreken van dergelijke arbeid verhoogt de kans<br /> dat we met verkeerde betekenis, verkeerde nadruk en verkeerde toepassing op<br /> de proppen komen. Het kan zelfs de kracht van de Heilige Geest in ons onderwijs<br /> over het Bijbelgedeelte ondermijnen.<br /> <br /> Door ons te richten op de gevoelde noden van de toehoorders is de kans groot<br /> dat we opgezadeld worden met een grote nood, waar (wanhopig) een Bijbeltekst<br /> bij gezocht dient te worden. De huidige nadruk op kortere thematische preken en<br /> thematische Bijbelstudies kan dit relativisme in het toepassen ongewild voeden.<br /> De gemaakte fout is fundamenteel: we verhogen de context van de luisteraar boven<br /> die van de Bijbel. In plaats van de dynamische spanning tussen de Bijbelse<br /> context en onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit dat onze huidige<br /> context de belangrijkste is.<br /> <br /> Deze manier van denken is gevaarlijker dan we veronderstellen. Het gaat uit<br /> van een existentieel1 en humanistisch2 wereldbeeld. Daardoor is het ieders persoonlijke<br /> last om enige zin uit het leven te destilleren door het maken van persoonlijke<br /> keuzes. Als we dit wereldbeeld onbedoeld voorschotelen, zullen God en zijn Woord beperkt worden tot behulpzame zaken op het keuzemenu van opties<br /> die vervulling brengen in het leven.<br /> <br /> Het zou veel beter zijn om een beroep te doen op een echte gevoelde nood om<br /> vervolgens het bijbehorend wereldbeeld ter discussie te stellen. Het is nodig dat<br /> we onze culturele context, een existentieel en humanistisch wereldbeeld, confronteren<br /> met de Bijbelse context, een historisch en Godgericht wereldbeeld. Uit hun<br /> verband getrokken Bijbelteksten geven deze confrontatie zelden of nooit. Hele alinea's<br /> besproken in het licht van de bredere boodschap voldoen veel beter. Het<br /> strooien van verzen in<br /> thematische preken of het<br /> aanstippen ervan aan het<br /> eind van een themastudie<br /> wijst de luisteraar niet op<br /> de God van de tekst,<br /> maar op de leraar van de<br /> tekst. Dit is in het bijzonder<br /> het geval met babyboomers,<br /> die hebben de<br /> neiging om meer persoonsgericht<br /> te zijn dan<br /> autoriteitgericht.<br /> <br /> ====ONZE NODEN ZIJN NIET VOLDOENDE====<br /> <br /> Om een voorbeeld te geven van hoe dit werkt maken we een opzetje voor een<br /> 4-delige Bijbelstudieserie die in het teken staat van de sterke drang naar geluk die<br /> Amerikanen hebben. Je kunt je misschien herinneren dat Paulus’ brief aan de Filippenzen<br /> over &quot;vreugde&quot; en &quot;verheugen&quot; gaat.<br /> <br /> Een oppervlakkige blik bevestigt de aanwezigheid van deze woorden. We hebben<br /> reeds vastgesteld wat de algemene'' beoogde nood'' is (honger naar geluk) en<br /> we hebben al aangenomen wat de algemene ''conclusie'' is (God komt onze honger<br /> naar geluk tegemoet). We hoeven alleen nog maar te kijken naar interessante en<br /> specifieke Bijbelteksten die de beoogde nood en onze conclusie met elkaar verbinden.<br /> Tot zover is er niets aan de hand. Maar hier raken we van de wal in de sloot.<br /> <br /> We besluiten eerst hoeveel tijd en energie we zullen steken in het uitzoeken<br /> van de historische, culturele en literaire achtergrond van de brief aan de Filippenzen.<br /> Daar draaien we ons hand niet voor om: Waar geluk en vreugde komen door<br /> het kennen van Jezus en hoe we kunnen lofprijzen onder alle omstandigheden.<br /> <br /> Een 4-delige serie zou er dan als volgt uit kunnen zien:<br /> *Vreugde in vriendschap (Fili.1:3-5)<br /> *Vreugde in volharding (Fili. 1:25-26)<br /> *Vreugde in teamwork (Fili. 2:1-4)<br /> *Vreugde in Gods vrede (met een vleugje evangelisatie) (Fili. 4:4-7)<br /> <br /> We hebben hier een Bijbelverklarende serie met enige mate van continuïteit<br /> doordat we één Bijbelboek gebruiken (om de ouderen in de gemeente een plezier<br /> te doen). We richten ons op belangrijke emotionele noden van zowel christenen<br /> als niet-christenen in onze cultuur (om de babyboomers een plezier te doen). En<br /> we richten ons op een aantal sleutelzaken waarmee mensen geconfronteerd worden<br /> (om generatie X een plezier te doen).<br /> <br /> Maar in plaats van moeite te doen om de historische en literaire context van de<br /> brief te onderzoeken, gaan we de fout in door aan te nemen dat onze context de<br /> hoofdcontext is van het verhaal. Daardoor verdraaien we de betekenis van deze<br /> vier gedeeltes.<br /> <br /> {{LeftInsert|“Door ons te richten op de gevoelde noden van de<br /> toehoorders is de kans groot dat we opgezadeld<br /> worden met een grote nood, waar (wanhopig) een<br /> Bijbeltekst bij gezocht dient te worden… De gemaakte<br /> fout is fundamenteel: we verhogen de context van de<br /> luisteraar boven die van de Bijbel. In plaats van de<br /> dynamische spanning tussen de Bijbelse context en<br /> onze huidige context te bewaren, gaan we er van uit<br /> dat onze huidige context de belangrijkste is.”}}<br /> <br /> Zo gaat het existentiële perspectief er bijvoorbeeld vanuit dat geluk of blijdschap<br /> het doel is. We verdraaien ook Paulus’ begrip van het evangelie in de Filippenzenbrief als we deze brief vanuit een gelukgericht perspectief benaderen. Als<br /> persoonlijke vreugde en vrede onze primaire doelen zijn, dan wordt het evangelie<br /> gereduceerd tot het Godgegeven middel om dergelijke vervulling te bereiken. Het<br /> wordt een existentiële alleslijm.<br /> <br /> Maar in het Bijbels perspectief is vreugde een bijproduct van het betrokken zijn<br /> bij de goede zaak van het evangelie. Door het woord ''evangelie'' dat Paulus acht<br /> keer gebruikt in de Filippenzenbrief te verklaren in de oorspronkelijke literaire en<br /> historische context, zien we dat het evangelie iets was waaraan de Filippenzen hun<br /> bijdrage leverde en waarin Euodia en Syntyche deelden in de strijd van Paulus<br /> (4:2-3). Het evangelie was iets wat Paulus verdedigde en bevestigde (1:7), iets<br /> wat maatgevend was voor het doen en laten van de Filippenzen in hun streven<br /> naar het geloof wat erbij hoorde (1:27). Grappig genoeg bleek Paulus’ actuele lijden<br /> juist in grote mate bij te dragen aan de verspreiding van het evangelie (1:12)<br /> en ook Timoteüs’ hulp aan Paulus droeg hier aan bij (2:22).<br /> <br /> &quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan. Het evangelie is Gods plan om de hele wereld te zegenen. We krijgen dit inzicht alleen maar door<br /> ons te verdiepen in de culturele, historische en literaire context van de Filippenzen.<br /> Het vraagt van ons dat we belangrijke tijd-, cultuur- en taalkloven overbruggen.<br /> Is het niet juist daarom dat God de gemeente Geestvervulde leraren heeft<br /> gegeven die hun voordeel kunnen doen met de schaamteloze overvloed aan Bijbelstudiegereedschappen<br /> en -hulpmiddelen?<br /> <br /> {{RightInsert|&quot;Het evangelie is niet iets dat alleen voor ''onze vooruitgang'' en persoonlijke vervulling<br /> bestaat (alhoewel dit er wel bij hoort). Integendeel, wij moeten onszelf geven<br /> voor de ''voortgang van het evangelie'' en de vervulling ervan.&quot;}} <br /> <br /> Een kort bezoek aan een goede christelijke<br /> boekwinkel zal het feit dat geen<br /> andere generatie in de geschiedenis van<br /> de kerk met zo'n duizelingwekkend scala<br /> aan Bijbelstudiehulpmiddelen is gezegend<br /> snel bevestigen. Onze grootste<br /> vijand is niet een gebrek aan hulpmiddelen,<br /> maar het gebrek aan het begrip<br /> van hun noodzaak.<br /> <br /> Het is nodig dat we de oorspronkelijke<br /> historische en literaire context van Bijbelgedeeltes vaststellen. Wanneer dit werk<br /> eenmaal gedaan is, dan pas kunnen we verder met het vaststellen van de noden<br /> die een gedeelte aanspreekt. Maar de tekst, en niet ons eigenbelang, bepaalt in de<br /> eerste plaats de focus. Wie deze taak negeert, loopt het risico om af te glijden<br /> naar relativisme. En dan is er nog maar weinig bescherming door de context in dit<br /> &quot;Wat-het-volgens-mij-betekent-land&quot; en waarschijnlijk blijft er nog veel minder<br /> van Gods stem over.<br /> <br /> Walt Russell is professor Nieuw Testamentische taal en literatuur aan de Talbot<br /> School of Theology van de universiteit van Biola (La Mirada, Californie). Dit artikel<br /> verscheen oorspronkelijk op 26 oktober 1992 in het tijdschrift &quot;Christianity Today&quot;.<br /> Gebruikt met toestemming van de auteur.<br /> <br /> 1 Het existentialisme is een filosofische beweging die wordt gekarakteriseerd door een<br /> benadrukking van individualiteit, individuele vrijheid, en subjectiviteit<br /> 2 Mensgericht. Onder humanisme wordt een hedendaagse levensbeschouwing verstaan<br /> die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (Latijn: humanus =<br /> 'menselijk')</div> Fri, 16 Oct 2009 14:08:11 GMT JoyaTeemer http://nl.gospeltranslations.org/wiki/Overleg:Kleine_Groepen_Waarom%3F/Appendix:_%22Volgens_Mij_Betekent_Het...%22