Bijbelse Boeken en Preken - Gebruikersbijdragen [nl]

Vereerd

Pcain — Mon, 20 Apr 2026 18:33:54 GMT

Pcain: Vereerd hernoemd naar Waarom openbarend preken God bijzonder vereerd

#DOORVERWIJZING [[Waarom openbarend preken God bijzonder vereerd]]

Waarom openbarend preken God bijzonder vereerd

Pcain — Mon, 20 Apr 2026 18:33:54 GMT

Pcain: Vereerd hernoemd naar Waarom openbarend preken God bijzonder vereerd

{{info|Why Expositional Preaching Is Particularly Glorifying to God}} 

''2006 Samen voor het Evangelie-conferentiea''

Deze boodschap bestaat uit vier onderdelen. Eerst ga ik het hebben over het type prediking dat ik graag door God groot gemaakt zie worden in onze moderne tijd – het type dat is gevormd door het belang van de glorie van God. Als tweede wil ik proberen een beschrijving te geven van de glorie van God, die het preken zeer beïnvloedt. Als derde wil ik mijn Bijbels inzicht geven, over hoe mensen ontwaken voor zijn glorie en veranderen door zijn glorie. Afsluitend zal ik uitleggen hoe dit allemaal oproept tot een type prediking dat ik ''openbarende verheerlijking'' noem.

====Beschouwing van het type prediking voortgebracht door het belang van Gods glorie====

George Whitefieldb geloofde in de prediking en besteedde er zijn leven aan. Dankzij zulke prediking heeft God groots reddingswerk gedaan aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Zijn biograaf, Arnold Dallimore, schreef in de kroniek het verbluffend effect dat Whitefields preekstijl had in het Brittannië en Amerika van de achttiende eeuw. Het kwam neer als regen op het dorre land en liet de woestijn ontspringen met de bloemen der gerechtigheid. Dallimore sloeg zijn ogen op van de omgevormde woestijn van Whitefields tijd en drukte zijn verlangen uit dat God dit nogmaals zal doen. Hij schreeuwt om een nieuwe generatie predikanten die zijn zoals Whitefield. Zijn woorden helpen me uit te drukken wat ik wens voor de komende generatie predikanten in Amerika en over de hele wereld. Hij zei:

<blockquote>Ja … dat we het machtig Hoofd van de Kerk weer mogen zien … die voor Hemzelf specifieke jonge mannen voortbrengt, die Hij moge gebruiken voor deze eervolle dienst. En wat voor soort mannen zullen dit zijn? Mannen die goed thuis zijn in de Schriften, wiens levens worden overheerst door een besef van de grootsheid, de majesteit en heiligheid van God, en van wie de geesten en harten schitteren met de grote waarheden van de genadeleer. Ze zullen mannen zijn die hebben geleerd wat het is om voor jezelf te sterven, voor menselijke doelen en persoonlijke ambities; mannen die bereid zijn om “dwazen omwille van Christus” te zijn, die schande en onwaarheden zullen verdragen, die zullen zwoegen en lijden, en wiens hoogste verlangen niet is om aardse erkenning te winnen maar om de goedkeuring van de Meester te verkrijgen wanneer ze verschijnen voor Zijn indrukwekkende rechterlijke stoel. Ze zullen mannen zijn die zullen preken met gebroken harten en betraande ogen, en over wiens evangelische diensten God een uitzonderlijke uitstorting van de Heilige Geest toekent, en die getuigen zullen zijn van ‘tekenen en wonderen die het gevolg zijn’ van de transformatie van talrijke mensenlevens.[1]</blockquote>

Goed thuis in de Schriften, schitteren met grote waarheden van de genadeleer, voor jezelf sterven, bereid te zwoegen en te lijden, onverschillig voor erkenning door de mens, gebroken door de zonde, en ''overheerst door een besef van de grootsheid, de majesteit en heiligheid van God''. Dallimore geloofde, net als Whitefield, dat preken de verkondiging is van Gods woord vanuit zo’n soort hart. Preken is geen gesprek. Preken is geen discussie. Preken is geen alledaags praatje over religieuze dingen. Preken is geen regulier onderwijs. Preken is de verkondiging van een boodschap die doordrongen is van het besef van Gods grootsheid, majesteit en heiligheid. Het thema kan van alles onder de zon zijn maar het wordt altijd gebracht in het volle licht van Gods grootsheid en majesteit in zijn woord. Dat was de manier waarop Whitefield predikte.

In de vorige eeuw representeerde niemand deze zienswijze beter dan Martyn Lloyd-Jones die de Westminster Chapel in Londen 30 jaar lang diende. Toen J.I. Packer een twintigjarige student was, hoorde hij Lloyd-Jones elke zondagavond in Londen preken gedurende het schooljaar 1948-1949. Hij zei dat hij “nooit eerder zo’n preekstijl had gehoord.” (Dat is waarom veel mensen zoveel kleinerende en domme dingen zeggen over preken – ze hebben nog nooit een echte preek gehoord. Ze hebben geen basis voor een oordeel over het nut van echte prediking.) Packer zei dat het tot hem kwam “met de kracht van een elektrische schok, wat … meer gevoel voor God bracht dan welk ander mens” die hij heeft gekend, is gelukt.[2] Dat is wat Whitefield betekende. Oh, dat God jonge predikanten voortbrengt, die hun toehoorders achterlaten met een spirituele uitbarsting vol besef van God – enige bewustwording van het oneindige belang van het wezen van God.

Dat is wat ik wens voor het heden – en voor u. Dat God duizenden predikanten zal voortbrengen, die verscheurt van hart zijn, vol van de Bijbel, die overheerst worden door een besef van Gods grootheid, majesteit en heiligheid die geopenbaard zijn in het evangelie van Christus, de gekruisigde en opgestane, die regeert met absolute macht over elke natie, elk leger, elke valse religie, elke terrorist, elke tsunami, elke kankercel en elk sterrenstelsel van het heelal.

God heeft het kruis van Christus niet bestemd of de poel van vuur[3] niet geschapen om te vertellen hoe onbelangrijk het bagatelliseren van zijn glorie is. De dood van de Zoon van God en de verdoemenis van de niet-bekeerde mensen zijn de luidste schreeuwen onder de hemel, dat God oneindig heilig is, en zonde oneindig kwetsend, en toorn oneindig rechtvaardig, en genade oneindig waardevol, en ons korte leven – en het leven van eenieder in uw kerk en in uw gemeente – leidt naar eeuwige vreugde of eeuwig lijden. Als onze prediking niet het belang hiervan overbrengt aan onze mensen, wat dan wel? Veggie Tales? Radio? Televisie? Discussiegroepen? Onverwachte gesprekken?

God plande dat zijn Zoon werd gekruisigd (Openbaring 13:8; 2 Timotheüs 1:9) en dat de hel vreselijk zal zijn (Mattheüs 25:41) zodat we zo duidelijk mogelijke getuigenissen hebben van wat er op het spel staat wanneer we preken. Wat preken zijn ernst geeft is dat de mantel van de predikant doordrenkt is met het bloed van Jezus en geschroeid is door het vuur van de hel. Dat is de mantel die gewone sprekers verandert in predikanten. Toch tragisch dat sommige van de meest prominente evangelische stemmen van tegenwoordig, de verschrikking van het kruis en de horror van de hel afzwakken – het ene is ontdaan van zijn macht om onze straf te dragen en het andere is ontmythologiseerd tot jezelf wegcijferen en de sociale ellende van deze wereld. [4]

Oh, dat de opkomende generaties moge zien dat de wereld niet bepaald overspoeld wordt door een gevoel van ernst ten aanzien van God. Er is in de kerk geen surplus aan besef van Gods glorie. Er is in de kerk geen overschot aan serieusheid ten aanzien van hemel, hel, zonde en redding. En daarom is de vreugde van vele christenen flinterdun. Met miljoenen vermaken mensen zichzelf suf met dvd’s, en 107-inch televisieschermen, games op hun mobieltjes en belachelijke kerkdiensten, terwijl de woordvoerders van een grote wereldreligie brieven aan het Westen schrijven in grote publicaties met de boodschap: “Het eerste waartoe we u oproepen, is de islam … Het is de religie van het opleggen van het goede en verbieden van het kwaad met de hand, tong en hart. Het is de religie van jihad op de manier van Allah zodat Allahs Woord en religie met oppermacht heersen.” [5] En dan zegenen deze woordvoerders in het openbaar zelfmoordterroristen die kinderen opblazen voor falafelwinkels en dit de weg naar het paradijs noemen. Dat is de wereld waarin we preken.

Het is toch onbegrijpelijk, in dit Christus-kleinerend, ziel-vernietigend tijdperk zijn boeken, seminars, theologische opleidingen en experts in groei van de kerk erop uit om tegen jonge predikanten te zeggen: “Ga schitteren.” “Wordt grappig.” “Doe iets amusants.” Daartegenover stel ik de vraag, Waar is de geest van Jezus? “Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en Mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden” (Mattheüs 16:24-25).c “Als je rechteroog je ten val brengt, ruk het dan uit en werp het weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat heel je lichaam in de Gehenna geworpen wordt” (Mattheüs 5:29). “Zo geldt ook voor jullie: wie geen afstand doet van al zijn bezittingen, kan mijn leerling niet zijn” (Lucas 14:33). “Wie Mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zussen, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn” (Lucas 14:26). “Volg Mij en laat de doden hun doden begraven” (Mattheüs 8:22). “Wie van jullie de eerste wil zijn, moet slaaf van de anderen zijn” (Marcus 10:44). “Dan kun je beter bang zijn voor Hem die beide, ziel en lichaam, kan laten omkomen in de Gehenna” (Mattheüs 10:28). “Ze zullen sommigen van jullie ter dood laten brengen ... Maar geen haar van je hoofd zal verloren gaan. Red je leven door standvastigheid!” (Lucas 21:16-19).

Zou voor de groei van de kerk het advies aan Jezus zijn: “Ga schitteren, Jezus. Doe iets grappigs.” En tegen jonge predikanten: “Wat je ook doet, jonge predikant, wees niet als de Jezus van de Evangeliën. Ga schitteren.” Vanuit mijn gezichtspunt, dat tegenwoordig bijna voelt als vanuit de eeuwigheid, klinkt die boodschap aan predikanten in toenemende mate idioot.

====Een schets van de glorie van God====

Wat u gelooft over de noodzaak van de prediking en het karakter van de prediking wordt bepaald door uw besef van de grootheid en de glorie van God, en door hoe u denkt dat mensen bewust worden van deze glorie en voor deze glorie gaan leven. Dus het volgend onderdeel laat een schets van de glorie van God zien, en het derde onderdeel zal gaan over hoe mensen bewust worden van deze glorie en er door worden veranderd.

In de Bijbel, van het begin tot het einde, bestaat er niets hogers in de geest en het hart van God dan de glorie van God – de schoonheid van God, de uitstraling van zijn veelvoudige perfecties. Op elk punt in Gods onthulde actie, waar hij het einddoel van die actie duidelijk maakt, is het doel altijd hetzelfde: om zijn glorie hoog te houden en te laten zien.

*Hij heeft ons voorbestemd voor zijn glorie (Efeziërs 1:6).
*Hij schiep ons voor zijn glorie (Jesaja 43:7).
*Hij koos Israël voor zijn glorie (Jeremia 13:11).
*Hij redde zijn volk uit Egypte tot eer van zijn naam (Psalm 106:8).
*Hij redde hen uit de verbanning voor zijn glorie (Jesaja 48:9-11).
*Hij zond Christus naar de wereld zodat niet-Joden God zouden prijzen om zijn glorie (Romeinen 15:9).
*Hij draagt zijn volk op, of ze nou eten of drinken, alles te doen voor zijn eer (1 Korintiërs 10:31).
*Hij zal Jezus een tweede keer sturen zodat alle verlosten zijn glorie zullen bewonderen (2 Thessalonicenzen 1:9-10).

Daarom is de missie van de kerk: “Maak aan alle volken zijn majesteit bekend, aan alle naties zijn wonderdaden” (Psalm 96:3).

Deze en nog honderd andere passages brengen ons terug bij de ultieme loyaliteit van God. Niets beïnvloedt prediking zo diepgaand dan bijna sprakeloos geslagen te zijn – bijna – door de passie van God voor de glorie van God. Wat duidelijk wordt met de hele reeks aan Bijbelse openbaringen is dat Gods ultieme loyaliteit bestaat uit zichzelf perfect kennen, eindeloos van zichzelf houden en deze ervaring zoveel als mogelijk delen met zijn volk. Boven elke daad van God wappert de vlag: “Omwille van mijzelf doe Ik dit, omwille van mijzelf, want hoe zou mijn naam ontwijd kunnen worden! Ik deel mijn majesteit niet met een ander” (Jesaja 48:11; vergelijk 42:8).

In alle eeuwigheid heeft de altijd bestaande, onveranderbare, altijd perfecte God zichzelf gekend en hield hij van wat hij kende. Hij heeft altijd zijn schoonheid gezien en heeft altijd gewaardeerd wat hij ziet. Zijn inzicht in zijn eigen bestaan is vlekkeloos en zijn uitbundigheid in daarvan genieten, is oneindig. Hij heeft geen behoeftes want hij heeft geen gebreken. Hij heeft geen neigingen naar het kwaad want hij heeft geen imperfecties die hem zouden kunnen verleiden verkeerde dingen te doen. Hij is daarom het heiligste en gelukkigste wezen dat er is of dat men zich kan voorstellen. We kunnen ons geen grotere blijdschap voorstellen dan dat van oneindige macht om oneindig gelukkig te zijn met oneindige schoonheid in de persoonlijke vriendschap van de Drievuldigheid.

Het delen van deze ervaring – de ervaring zijn glorie te kennen en ervan te genieten – is de reden waarom God de wereld schiep. Hij zou zorgen dat we hem kennen en hem waarderen op de manier waarop hij zichzelf kent en de manier waarop hij van zichzelf geniet. Inderdaad is het zijn doel om de kennis die hij van zichzelf heeft en het plezier dat hij van zichzelf heeft, onze kennis en plezier worden zodat we hem kennen via zijn eigen kennis en hem waarderen met zijn eigen vreugde. Dit is het einddoel van Jezus’ gebed in Johannes 17:26 waar hij zijn Vader vraagt: “dat de liefde waarmee U Mij liefhad in hen zal zijn en Ik in hen.” De Vaders kennis van en vreugde in “de uitstraling van zijn glorie” – afkomstig van wiens naam Jezus Christus is (Hebreeën 1:3) – zal in ons zijn omdat Jezus in ons is.

En als je vraagt, Hoe verhoudt Gods doel om te delen in deze ervaring (van hemzelf kennen en van hem genieten) zich tot de ''liefde'' van God, is het antwoord: Zijn doel om die ervaring te delen ''is'' de liefde van God. Gods liefde is zijn toewijding om de kennis en vreugde over zijn glorie met ons te delen. Als Johannes zegt dat God liefde is (1 Johannes 4:8, 16) bedoelt hij dat het Gods aard is om de vreugde over zijn glorie te delen, zelfs al kost dit het leven van zijn Zoon.

Dit betekent dat Gods doel om zijn glorie te laten zien en onze vreugde over die glorie, in perfecte harmonie zijn. U vereert niet ten volle wat u geen vreugde brengt. God is niet volledig verheerlijkt met slechts bekend zijn; hij is verheerlijkt door zo intens bekend te zijn en genoten te worden dat onze levens een weergave worden van zijn waarde.

Jezus zei twee dingen ter benadrukking van zijn rol in het geven van kennis en vreugde over God. Hij zei: “Niemand ''kent'' de Vader behalve de Zoon, en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren” (Mattheüs 11:27). En hij zei: “Dit zeg Ik tegen jullie om je ''mijn vreugde'' te geven, dan zal je vreugde volkomen zijn” (Johannes 15:11). Met andere woorden, we kennen de Vader ''met de kennis van de Zoon'', en we genieten van de Vader ''met de vreugde van de Zoon''. Jezus heeft ons deelgenoot gemaakt van zijn eigen kennis over God en zijn eigen vreugde over God.

De manier waarop dit zichtbaar wordt in de wereld is in hoofdzaak niet via gepassioneerde gezamenlijke erediensten op zondagmorgen – hoe waardevol die momenten ook zijn – maar via de veranderingen die het in onze levens veroorzaakt. Jezus zei: “Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, zodat zij jullie goede daden kunnen zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel” (Mattheüs 5:16). Het licht dat dwars door onze daden schijnt en ervoor zorgt dat mensen God zien, niet ons, is de allesbevredigende waarde van zijn glorie.

Het werkt ongeveer als volgt: Als de glorie van God de schat van onze levens is, zullen we geen schatten op aarde vergaren maar deze besteden aan de verspreiding van zijn glorie. We zullen niet begeren maar overstromen van vrijgevigheid. We zullen niet verlangen naar lof van de medemens maar onszelf vergeten in het prijzen van God. We zullen niet overmand worden door zondige, sensuele pleziertjes maar de wortel ervan afkappen met de kracht van een hogere belofte. We zullen geen gekwetst ego verzorgen of wrok koesteren of een wraakzuchtige geest, maar onze kwestie in Gods handen leggen en hen zegenen die ons haten. ''Elke zonde vloeit voort uit onvermogen om de glorie van God te waarderen boven alle dingen''. Daarom bestaat een essentiële, zichtbare manier om de waarheid en waarde van de glorie van God te laten zien, uit de bescheiden, opofferende, dienende levens die alleen stromen vanuit de bron van Gods allesbevredigende glorie.

====Hoe mensen ontwaken door zijn glorie en erdoor worden veranderd====

We richten ons nu op de vraag hoe mensen ontwaken voor de glorie van God en erdoor worden veranderd. Een essentieel onderdeel van het antwoord wordt gegeven door de apostel Paulus in 2 Korintiërs 3:18-4:6. Hij zegt: “Wij allen die met onbedekt gezicht de luister van de Heer weerspiegeld zien, zullen door de Geest van de Heer meer en meer naar de luister van dat beeld worden veranderd.” In aanschouw van de glorie van de Heer veranderen we van het ene niveau van glorie naar het andere. Dat is Gods manier om mensen te veranderen in de weerspiegeling van zijn Zoon zodat ze de glorie van de Heer weergeven. Om te veranderen op de manier die God verheerlijkt, richten we onze aandacht op de glorie van de Heer.[6]

Hoe gebeurt dat? (En hier komen we zeer dicht bij de gevolgen voor de prediking.) Paulus legt in 2 Korintiërs 4:3-4 uit hoe we de glorie van de Heer aanschouwen.

<blockquote>Wanneer er dan toch nog een sluier ligt over het evangelie dat wij verkondigen, geldt dit alleen voor hen die verloren gaan: de ongelovigen, van wie de gedachten door de god van deze werelden zijn verblind, waardoor ze het licht van het evangelie niet kunnen zien [hier staat de vervulling van 2 Korintiërs 3:18], de luister van Christus, die het beeld van God is.</blockquote>

We zien de glorie van de Heer het duidelijkst en grootst in het evangelie. Zozeer dat Paulus dit “het licht van het evangelie van Christus” noemt. Dat betekent – en dit heeft enorme gevolgen voor het preken – dat we in dit systeem de glorie van de Heer niet naar believen direct kunnen zien wanneer hij naar de wolken terugkeert, we zien deze glorie het duidelijkst in ''zijn woord''. Het evangelie is een woordelijk ''bericht''. Paradoxaal genoegd worden woorden ''gehoord'' en wordt glorie ''gezien''. Daarom zegt Paulus dat we de glorie van Christus vooral zien, niet met onze ogen maar met onze ''oren''. “Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus” (Romeinen 10:17), want de glorie van Christus zien komt dankzij het horen, en wat gehoord wordt, is het evangelie van Christus.

Bedenk eens hoe dit werd betoogd in het leven van de profeet Samuel. In de tijd van Samuel zag men de Heer niet regelmatig (1 Samuel 3:1) – net als vandaag de dag nu er schaarste is aan het zien en proeven van de glorie van God. Maar toen zond God een nieuwe profeet. En hoe verscheen God voor hem? Op dezelfde wijze als hij voor u en uw mensen zal verschijnen. 1 Samuel 3:21: “In de jaren daarna bleef de HEER in Silo verschijnen. Hij maakte ''zich'' daar aan Samuel bekend ''door het woord'' tot hem te richten.” Hij maakt ''zich'' bekend door het ''woord''. Zo zullen onze mensen de glorie van de Heer zien en veranderd worden in het soort mensen dat zijn glorie bekend maakt. En Paulus vertelt ons nu dat het woord dat de glorie van God het duidelijkst en essentieelst bekend maakt, het evangelie is (2 Korintiërs 4:4).

====De indirecte oproep tot openbarende verheerlijking====

Dat brengt me uiteindelijk tot het afsluitend punt over prediking als ''openbarende verheerlijking''. Als het Gods doel is dat wij zijn glorie in de wereld laten zien, en als we het tonen omdat we veranderd zijn door het te kennen en te waarderen, en als we het kennen en het waarderen door de glorie van de Heer te aanschouwen, en als we deze glorie het duidelijkst en essentieelst aanschouwen in het evangelie van de glorie van Christus, en als het evangelie een woordelijke boodschap aan de wereld is, dan is wat daaruit volgt dat God wil dat predikanten deze woorden openbaren en verheerlijken – dat is wat ik noem: ''openbarende verheerlijking.''

Elk woord telt. Het is ''openbarend'' want in het evangelie zit zoveel dat erom schreeuwt te worden geopenbaard (geopend, onthuld, toegelicht, verhelderd, uitgelegd, getoond). We zien dit als we ons richten op vijf essentiële dimensies van de evangelische boodschap.

*Het evangelie is een boodschap over ''historische gebeurtenissen'': het leven, de dood en opstanding van Christus – wat ons oproept om ze te openbaren met grondige uitleg van de teksten.
*Het evangelie is een boodschap over wat deze gebeurtenissen ''presteerden'' voordat we maar iets ervoeren of zelfs maar bestonden: de voltooiing van perfecte gehoorzaamheid, de betaling voor onze zonden, de intrekking van de toorn van God, de installatie van Jezus als de gekruisigde, opgestane Messias en koning van het universum, de ontwapening van de vorsten en autoriteiten, de vernietiging van de dood – dit alles roept ons op om ze te openbaren met grondige uitleg van de teksten.
*Het evangelie is een boodschap over de ''overdracht'' van deze prestaties van Christus aan individuele personen via onze vereniging met Christus door uitsluitend het geloof ongeacht onze daden – wat ons oproept om onze mensen de aard en de dynamiek van het geloof te openbaren door uitleg van vele teksten.
*Het evangelie is een boodschap over de ''goede dingen die nu ook voor ons opgaan'' omdat de prestaties aan het kruis op ons via Christus zijn toegepast: dat God nu alleen maar genadig voor ons is in plaats van toornig (verzoening), dat we nu als rechtschapen in Christus gerekend worden (vrijspraak), dat we nu bevrijd zijn van de schuld en de macht van de zonde (verlossing), dat we ter plekke en geleidelijk heilig zijn gemaakt (heiliging) – wat ons oproept om onze mensen deze geweldige waarheden week na week te openbaren met grondige uitleg van de teksten.
*En ten slotte is het evangelie een boodschap over de glorieuze ''God zelf'' als onze definitieve, eeuwige, allesbevredigende Schat. “We mogen ons hierbij laten voorstaan ''op God'', dankzij onze Heer Jezus Christus, door wie wij nu al met God zijn verzoend” (Romeinen 5:11). Het evangelie dat wij preken is “''het evangelie … de luister van Christus, die het beeld van God is.''” Als ons evangelie stopt vlak voor dit doel – God zelf waarderen, niet alleen maar zijn gaven van genade, redding van de hel, en het eeuwig leven – dan preken we niet “het evangelie van de glorie van God weerspiegeld in Christus” (2 Korintiërs 4:6). Ons einddoel is God kennen en waarderen. Zoals we zagen aan het begin van dit hoofdstuk, is dat het waarom we zijn geschapen – dat God met ons de kennis en waardering van hemzelf kan delen. Dat is wat het voor hem betekent om van ons te houden. Dit is wat het kruis uiteindelijk voor ons verkreeg. En ook dit, door elke tekst uit de Schrift – alles geïnspireerd door God om hoop in zijn glorie te doen ontwaken[7] – roept om de meest overvloedige openbaring opdat onze mensen gevoed worden met de beste en hoogste voedsel uit de hemel.

Wat ons ten slotte brengt bij het tweede woord in de term ''openbarende verheerlijking''. Wee ons wanneer we zo’n evangelie openbaren zonder verheerlijking – dat wil zeggen zonder verheerlijken van de waarheid die we onthullen. Als Paulus in 2 Korintiërs 4:5 zegt: “Wij ''verkondigen'' niet onszelf, wij verkondigen dat Jezus Christus de Heer is,” is het woord dat hij gebruikt voor “verkondigen”, ''kerussomen'' – wij ''kondigen'' Christus ''aan'' als de Heer, we ''maken'' Christus ''bekend'' als de Heer. De kerux – de verkondiger, de “predikant” (1 Timotheüs 2:7; 2 Timotheüs 1:11) – moet mogelijk uitleggen wat hij zegt als mensen het niet begrijpen (dus kennisoverdracht kan erbij komen kijken). Maar wat de verkondiger anders maakt dan de filosoof, schriftgeleerde en leraar is dat hij de verkondiger is van nieuws – en in ons geval oneindig goed nieuws. Oneindige waardevol nieuws. Het grootste nieuws van de hele wereld.

De schepper van het universum, die groter en wenswaardiger is dan welke schat op aarde dan ook, heeft zichzelf geopenbaard in Jezus Christus om voor altijd bekend en gewaardeerd te zijn bij iedereen in de wereld, die de wapens van de opstand zal neerleggen, zijn met bloed gekochte strafkwijtschelding krijgt, en zijn Zoon omarmt als Redder, Heer en Schat van zijn leven.

Oh broeders, lieg niet over de waarde van het evangelie met de dufheid van uw houding. Openbaring van de meest glorieuze realiteit is een glorieuze realiteit. Als het geen openbarende ''verheerlijking'' is – authentiek vanuit het hart – wordt er iets verkeerds gezegd over de waarde van het evangelie. Druk met uw gezicht of met uw stem of met uw leven niet uit dat het bij dit evangelie niet gaat om het evangelie van de allesbevredigende glorie van Christus. Daar gaat het wel over. En moge God onder u een generatie predikanten voortbrengen wiens openbaring waardig is voor de waarheid van God en wiens verheerlijking waardig is voor de glorie van God.

<hr>
1. Arnold Dallimore, ''George Whitefield'', Vol. 1 (London: Banner of Truth Trust, 1970), p. 16. 
2. Christopher Catherwood, ''Five Evangelical Leaders'' (Wheaton: Harold Shaw Publishers, 1985), p. 170. 
3. Jezus zei in Lucas 22:22 dat het kruis was “bepaald [''horismenon''] door God”, en in Mattheüs 25:41 dat het eeuwig vuur bestemd is door God. ‘Daarop zal Hij ook de groep aan zijn linkerzijde toespreken: ”Jullie zijn vervloekt, verdwijn uit mijn ogen naar het eeuwige vuur dat bestemd is voor de duivel en zijn engelen.”’ 
4. Kijk vanuit de Amerikaanse situatie eens goed naar de adembenemende opmerking van Joel Green, die lijnrecht staat tegenover wat de kerk dacht dat centraal staat in het evangelie en die gebaseerd lijkt op duidelijke schriften (Jesaja 53: 4-6, 8-10; Galaten 3:13; Romeinen 8:3): “Welke betekenis de verzoening ook had, het zou een ernstige fout zijn om te denken dat het gericht zou zijn op de afzwakking van Gods woede of op het winnen van Gods genadige aandacht … De gezamenlijke Schriften vormen geen reden voor de voorstelling dat een kwade God tot bedaren moet worden gebracht door middel van een zoenoffer … Wat er verder nog gezegd kan worden over Paulus’ voorstelling van de dood van Jezus, zijn theologie van het kruis mist elke volwassen notie van goddelijke vergelding.” Joel Green, ''Weerlegging van het schandaal van het kruis: Verzoening in het Nieuwe Testament & in de hedendaagse context''d (Downers Grove: InterVarsity Press, 2000), pagina’s 51, 56. Vanuit de Britse situatie noemt Steve Chalke de leer dat Christus de toorn van God plaatsvervangend voor ons droeg, “kosmisch kindermisbruik”: “Het is feit dat het kruis geen kosmisch kindermisbruik is – een wraakzuchtige Vader die zijn Zoon straft voor een overtreding die hij niet eens heeft begaan. Het is begrijpelijk dat zowel mensen binnen als buiten de Kerk deze verdraaide versie van de gebeurtenissen moreel twijfelachtig vinden, een grote barrière richting het geloof. Maar dieper dan dat staat zo’n voorstelling van zaken in complete tegenstelling met de bewering ‘God is liefde’. Als het kruis Gods persoonlijke daad van geweld is richting de mensheid maar gedragen wordt door zijn Zoon, drijft het de spot met Jezus’ eigen leer om uw vijanden lief te hebben en om te weigeren kwaad met kwaad te vergelden.” ''De verloren boodschap van Jezuse'' (Grand Rapids: Zondervan Publishing Company, 2004), pagina’s 182-183. N.T. Wright beargumenteert dat “de meeste” (bedoelt hij “alle”?) verwijzingen naar de hel in het Nieuwe Testament het niet hebben over een plek van eeuwig opzettelijk lijden maar dat we een “reconstructie” of “herdefiniëring” nodig hebben van de leer van de hel “in de tijd van nu” 1) in de zin van mensen die hun “geschonken vrijheid” gebruiken om “zichzelf helemaal weg te cijferen,” en 2) in de zin van sociaal onrecht en ellende: “Er bestaat een even goede en toch meer noodzakelijke Bijbelse leer van de hel qua menselijk sociaal leven en bedrijfsleven op deze aarde.” ''Jezus volgen: Bijbelse bezinningen op volgeling zijnf'' (Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1994), pagina’s 95-96. 
5. Geciteerd uit ''Het islam/Westen-debat: Documenten over een wereldwijd debat over terrorisme, Amerikaans beleid en het Midden-Oosten''g, bewerkt door David Blankenhorn in ''Eerste Dingenh'', maart 2006, #161, pagina 71.
6. Pas op met zeggen: “het werkt niet” om dan andere technieken te gaan gebruiken en Gods manier om mensen te veranderen achter je te laten. U kunt misschien mensen veranderen op manieren en met methoden die anders zijn dan het proces van het zien van de glorie van de Heer in het woord van God maar is dat dan een verandering die de glorie van Christus verheerlijkt? Niet alle veranderingen prijzen Christus. Paulus laat deze waarschuwing horen met de woorden aan het begin van 2 Korintiërs 4:3: “Wanneer er dan toch nog een sluier ligt over het evangelie dat wij verkondigen, geldt dit alleen voor hen die verloren gaan.” Met andere woorden, hij erkent dat zijn evangelie niet iedereen verandert. Zij “die verloren gaan” zien de glorie van God niet in het evangelie. Paulus verandert zijn aanpak er niet door. En dat zouden wij ook niet moeten doen. 
7. 2 Timotheüs 3:16-17; Romeinen 15:4.

''Noot van de vertaler''

a Originele titel: ''2006 Together for the Gospel Conference'' 
b Engelse predikant: 1714 - 1770 
c Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
d Originele titel: ''Recovering the Scandal of the Cross: Atonement in New Testament & Contemporary Context'' 
e Originele titel: ''The Lost Message of Jesus'' 
f Originele titel: ''Following Jesus: Biblical Reflections on Discipleship'' 
g Originele titel: ''The Islam/West Debate: Documents from a Global Debate on Terrorism, U.S. Policy and the Middle East'' 
h Originele titel: ''First Things''

Waarom openbarend preken God bijzonder vereerd

Pcain — Mon, 20 Apr 2026 18:28:43 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why Expositional Preaching Is Particularly Glorifying to God}} ''2006 Samen voor het Evangelie-conferentiea'' Deze boodschap bestaat uit vier o...'

Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:55:41 GMT

Pcain:

{{info|Why do you emphasize Bible reading and prayer so much?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?
Ik geloof niet dat er iets fundamenteler is ten aanzien van het kennen van de almacht van Christus, van hem houden, en hem gehoorzamen – en de kerk zijn voor elkaar en in het belang van de wereld – dan God tot ons horen spreken via zijn woord en hem dan iets terugzeggen met de lofprijzingen en de verlangens van onze harten.
Dit is omdat het zeer duidelijk is dat God tegenwoordig zichzelf aan ons toont via het woord. De levende Christus in zijn lichamelijke vorm is hier nu niet. Hij is opgestegen en nam zijn plaats in aan de rechterhand van God. Noch zijn z’n bezielde profeten en apostelen aanwezig. God heeft voor zichzelf bestemd om vooral bekend te worden via het woord dat is vastgelegd door die profeten en apostelen – met name zij die de Heer kenden in zijn lichamelijke vorm – en dat is bewaard in een boek.
Nu, dankzij de Heilige Geest die in ons huist, zijn we in staat met verlichting dat boek te lezen en onze harten aan hem terug te laten roepen wat we erin zien. Het wordt een soort patroon.
Het is voor mij van absoluut belang dat mijn gebeden verzadigd zijn van het woord en dat mijn Bijbellezing verzadig is van gebeden want zo communiceren wij individueel met God. En deze verbinding tussen horen en spreken, is wat leidt tot onze transformatie die behoort bij de kern van wat het is om Christen te zijn.
Hoe gaat u als predikant om met het feit dat de meeste mensen elke dag weer nauwelijks tijd besteden aan het woord en het gebed?
Ik moet strijden tegen ontmoediging en woede, en tegen verlangens gewoon weg te gaan om een groepje mensen te vinden, die helemaal verkocht zijn voor de Heer. Maar de Heer stelt me in staat – tenminste deed hij dat gedurende de jaren dat ik bij Bethlehem1 was – te zien dat Jezus met dezelfde problemen te maken had. Hij had 12 kerels die hem uiteindelijk allemaal in de steek lieten. Niet al mijn mensen hebben mij in de steek gelaten. Een van Jezus’ naaste vrienden verloochende hem drie keer. Zo ben ik nog nooit verloochen, in welke crisis dan ook. Judas verried hem volkomen en overhandigde hem aan de dood. Ik ben nooit aan de dood overhandigd.
Mijn kleine veldslagen met de zonden van mijn mensen, die een weerspiegeling zijn van mijn eigen zondigheid, zijn bij lange niet zo moeizaam als die waarmee Jezus te maken had. Daarom denk ik dat het voor mij een reminder is dat ik zo moet zwoegen om genadevol, geduldig en aardig te zijn.
De Bijbel staat vol met aanmoedigingen voor ons herders dat we houden van de schapen en erkennen dat ze geleid moeten worden naar groene weides en stille wateren, en dat ze verdwaald zullen raken, hun poten zullen breken en hun wol zullen vervuilen. Het is onze taak om niet arrogant of kwaad te worden richting onze mensen. In de plaats daarvan moeten we ons bij hen neerleggen en alles doen wat we kunnen, om op de lange duur hen verheven te houden.
We zullen altijd te maken hebben met een onreine, imperfecte en onvolwassen kerk. Ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Helemaal tot de dag waarop mensen sterven of tot Jezus komt, zal de kerk altijd een verzamelplek voor zondaars zijn, en sommigen zullen zich verheffen en sommigen zullen strompelen, kruipen of vertrekken. Herders die streven naar een perfecte kerk zullen domweg niet overleven.
Anders gezegd, ik preek het evangelie voor mezelf: dat er van me is gehouden met zo’n buitengewoon geduld dat het voor mij niet zo’n groot offer is om op mijn beurt geduld te tonen aan mijn mensen en ze te benaderen waar ze ook zijn, en hen mee te nemen.
Het is zeer belangrijk dat we God in zijn woord en in gebed waarderen. Zou u tot God willen bidden om te zorgen dat dit ons gebeurt?
Dolgraag.
O, vader in de hemel, ik bid voor zij die op dit moment luisteren [of lezen], en voor mij en Bob hier, dat wij van uw woord zullen houden. We moeten onze harten afgestemd hebben op dat wat echt waardevol is, en de Schrift stelt dat uw woord begeerlijker is “dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat” (Psalm 19:11) 2.
Ik bid dat u onze harten af zult stemmen zodat we kunnen proeven wat echt zoet is en waarderen wat echt waardevol is. En wilt u ons met deze nieuw smaak en waardering, laten neigen en disciplineren om de Bijbel op te pakken en te lezen, erover laten nadenken en het laten onthouden? Neig ons om te drinken van zijn levend water en te eten van zijn hemelsbrood zodat we van binnen sterk worden gemaakt door God te kennen op een niveau waarvan we tot nu toe slechts gehoord hadden.
Dus Heer, werk in onze harten om ons te laten buigen voor uw woord; en maak het begrijpelijk voor ons en sta ons toe het te aanvaarden. Laat ons de voordelen, schoonheid en waarde van dit woord verstrekken aan degenen om ons heen die zeer weinig in aanraking komen met de Schrift, de kerk, en Christus van wie we zoveel houden. Laat ons een zegen voor de wereld zijn, zo bid ik, vanwege onze kennismaking met u via uw woord.
In Jezus’ naam bid ik, amen.

<hr>Noot van de vertaler

1 Een baptistenkerk in Minnesota 
2 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:53:41 GMT

Pcain:

{{info|Why do you emphasize Bible reading and prayer so much?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?
Ik geloof niet dat er iets fundamenteler is ten aanzien van het kennen van de almacht van Christus, van hem houden, en hem gehoorzamen – en de kerk zijn voor elkaar en in het belang van de wereld – dan God tot ons horen spreken via zijn woord en hem dan iets terugzeggen met de lofprijzingen en de verlangens van onze harten.
Dit is omdat het zeer duidelijk is dat God tegenwoordig zichzelf aan ons toont via het woord. De levende Christus in zijn lichamelijke vorm is hier nu niet. Hij is opgestegen en nam zijn plaats in aan de rechterhand van God. Noch zijn z’n bezielde profeten en apostelen aanwezig. God heeft voor zichzelf bestemd om vooral bekend te worden via het woord dat is vastgelegd door die profeten en apostelen – met name zij die de Heer kenden in zijn lichamelijke vorm – en dat is bewaard in een boek.
Nu, dankzij de Heilige Geest die in ons huist, zijn we in staat met verlichting dat boek te lezen en onze harten aan hem terug te laten roepen wat we erin zien. Het wordt een soort patroon.
Het is voor mij van absoluut belang dat mijn gebeden verzadigd zijn van het woord en dat mijn Bijbellezing verzadig is van gebeden want zo communiceren wij individueel met God. En deze verbinding tussen horen en spreken, is wat leidt tot onze transformatie die behoort bij de kern van wat het is om Christen te zijn.
Hoe gaat u als predikant om met het feit dat de meeste mensen elke dag weer nauwelijks tijd besteden aan het woord en het gebed?
Ik moet strijden tegen ontmoediging en woede, en tegen verlangens gewoon weg te gaan om een groepje mensen te vinden, die helemaal verkocht zijn voor de Heer. Maar de Heer stelt me in staat – tenminste deed hij dat gedurende de jaren dat ik bij Bethlehem1 was – te zien dat Jezus met dezelfde problemen te maken had. Hij had 12 kerels die hem uiteindelijk allemaal in de steek lieten. Niet al mijn mensen hebben mij in de steek gelaten. Een van Jezus’ naaste vrienden verloochende hem drie keer. Zo ben ik nog nooit verloochen, in welke crisis dan ook. Judas verried hem volkomen en overhandigde hem aan de dood. Ik ben nooit aan de dood overhandigd.
Mijn kleine veldslagen met de zonden van mijn mensen, die een weerspiegeling zijn van mijn eigen zondigheid, zijn bij lange niet zo moeizaam als die waarmee Jezus te maken had. Daarom denk ik dat het voor mij een reminder is dat ik zo moet zwoegen om genadevol, geduldig en aardig te zijn.
De Bijbel staat vol met aanmoedigingen voor ons herders dat we houden van de schapen en erkennen dat ze geleid moeten worden naar groene weides en stille wateren, en dat ze verdwaald zullen raken, hun poten zullen breken en hun wol zullen vervuilen. Het is onze taak om niet arrogant of kwaad te worden richting onze mensen. In de plaats daarvan moeten we ons bij hen neerleggen en alles doen wat we kunnen, om op de lange duur hen verheven te houden.
We zullen altijd te maken hebben met een onreine, imperfecte en onvolwassen kerk. Ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Helemaal tot de dag waarop mensen sterven of tot Jezus komt, zal de kerk altijd een verzamelplek voor zondaars zijn, en sommigen zullen zich verheffen en sommigen zullen strompelen, kruipen of vertrekken. Herders die streven naar een perfecte kerk zullen domweg niet overleven.
Anders gezegd, ik preek het evangelie voor mezelf: dat er van me is gehouden met zo’n buitengewoon geduld dat het voor mij niet zo’n groot offer is om op mijn beurt geduld te tonen aan mijn mensen en ze te benaderen waar ze ook zijn, en hen mee te nemen.
Het is zeer belangrijk dat we God in zijn woord en in gebed waarderen. Zou u tot God willen bidden om te zorgen dat dit ons gebeurt?
Dolgraag.
O, vader in de hemel, ik bid voor zij die op dit moment luisteren [of lezen], en voor mij en Bob hier, dat wij van uw woord zullen houden. We moeten onze harten afgestemd hebben op dat wat echt waardevol is, en de Schrift stelt dat uw woord begeerlijker is “dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat” (Psalm 19:11) 2.
Ik bid dat u onze harten af zult stemmen zodat we kunnen proeven wat echt zoet is en waarderen wat echt waardevol is. En wilt u ons met deze nieuw smaak en waardering, laten neigen en disciplineren om de Bijbel op te pakken en te lezen, erover laten nadenken en het laten onthouden? Neig ons om te drinken van zijn levend water en te eten van zijn hemelsbrood zodat we van binnen sterk worden gemaakt door God te kennen op een niveau waarvan we tot nu toe slechts gehoord hadden.
Dus Heer, werk in onze harten om ons te laten buigen voor uw woord; en maak het begrijpelijk voor ons en sta ons toe het te aanvaarden. Laat ons de voordelen, schoonheid en waarde van dit woord verstrekken aan degenen om ons heen die zeer weinig in aanraking komen met de Schrift, de kerk, en Christus van wie we zoveel houden. Laat ons een zegen voor de wereld zijn, zo bid ik, vanwege onze kennismaking met u via uw woord.
In Jezus’ naam bid ik, amen.
<hr>
Noot van de vertaler
1 Een baptistenkerk in Minnesota 
2 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Bible

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:53:02 GMT

Pcain: Bible hernoemd naar Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

#DOORVERWIJZING [[Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?]]

Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:53:02 GMT

Pcain: Bible hernoemd naar Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

{{info|Why do you emphasize Bible reading and prayer so much?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?
Ik geloof niet dat er iets fundamenteler is ten aanzien van het kennen van de almacht van Christus, van hem houden, en hem gehoorzamen – en de kerk zijn voor elkaar en in het belang van de wereld – dan God tot ons horen spreken via zijn woord en hem dan iets terugzeggen met de lofprijzingen en de verlangens van onze harten.
Dit is omdat het zeer duidelijk is dat God tegenwoordig zichzelf aan ons toont via het woord. De levende Christus in zijn lichamelijke vorm is hier nu niet. Hij is opgestegen en nam zijn plaats in aan de rechterhand van God. Noch zijn z’n bezielde profeten en apostelen aanwezig. God heeft voor zichzelf bestemd om vooral bekend te worden via het woord dat is vastgelegd door die profeten en apostelen – met name zij die de Heer kenden in zijn lichamelijke vorm – en dat is bewaard in een boek.
Nu, dankzij de Heilige Geest die in ons huist, zijn we in staat met verlichting dat boek te lezen en onze harten aan hem terug te laten roepen wat we erin zien. Het wordt een soort patroon.
Het is voor mij van absoluut belang dat mijn gebeden verzadigd zijn van het woord en dat mijn Bijbellezing verzadig is van gebeden want zo communiceren wij individueel met God. En deze verbinding tussen horen en spreken, is wat leidt tot onze transformatie die behoort bij de kern van wat het is om Christen te zijn.
Hoe gaat u als predikant om met het feit dat de meeste mensen elke dag weer nauwelijks tijd besteden aan het woord en het gebed?
Ik moet strijden tegen ontmoediging en woede, en tegen verlangens gewoon weg te gaan om een groepje mensen te vinden, die helemaal verkocht zijn voor de Heer. Maar de Heer stelt me in staat – tenminste deed hij dat gedurende de jaren dat ik bij Bethlehem1 was – te zien dat Jezus met dezelfde problemen te maken had. Hij had 12 kerels die hem uiteindelijk allemaal in de steek lieten. Niet al mijn mensen hebben mij in de steek gelaten. Een van Jezus’ naaste vrienden verloochende hem drie keer. Zo ben ik nog nooit verloochen, in welke crisis dan ook. Judas verried hem volkomen en overhandigde hem aan de dood. Ik ben nooit aan de dood overhandigd.
Mijn kleine veldslagen met de zonden van mijn mensen, die een weerspiegeling zijn van mijn eigen zondigheid, zijn bij lange niet zo moeizaam als die waarmee Jezus te maken had. Daarom denk ik dat het voor mij een reminder is dat ik zo moet zwoegen om genadevol, geduldig en aardig te zijn.
De Bijbel staat vol met aanmoedigingen voor ons herders dat we houden van de schapen en erkennen dat ze geleid moeten worden naar groene weides en stille wateren, en dat ze verdwaald zullen raken, hun poten zullen breken en hun wol zullen vervuilen. Het is onze taak om niet arrogant of kwaad te worden richting onze mensen. In de plaats daarvan moeten we ons bij hen neerleggen en alles doen wat we kunnen, om op de lange duur hen verheven te houden.
We zullen altijd te maken hebben met een onreine, imperfecte en onvolwassen kerk. Ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Helemaal tot de dag waarop mensen sterven of tot Jezus komt, zal de kerk altijd een verzamelplek voor zondaars zijn, en sommigen zullen zich verheffen en sommigen zullen strompelen, kruipen of vertrekken. Herders die streven naar een perfecte kerk zullen domweg niet overleven.
Anders gezegd, ik preek het evangelie voor mezelf: dat er van me is gehouden met zo’n buitengewoon geduld dat het voor mij niet zo’n groot offer is om op mijn beurt geduld te tonen aan mijn mensen en ze te benaderen waar ze ook zijn, en hen mee te nemen.
Het is zeer belangrijk dat we God in zijn woord en in gebed waarderen. Zou u tot God willen bidden om te zorgen dat dit ons gebeurt?
Dolgraag.
O, vader in de hemel, ik bid voor zij die op dit moment luisteren [of lezen], en voor mij en Bob hier, dat wij van uw woord zullen houden. We moeten onze harten afgestemd hebben op dat wat echt waardevol is, en de Schrift stelt dat uw woord begeerlijker is “dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat” (Psalm 19:11) 2.
Ik bid dat u onze harten af zult stemmen zodat we kunnen proeven wat echt zoet is en waarderen wat echt waardevol is. En wilt u ons met deze nieuw smaak en waardering, laten neigen en disciplineren om de Bijbel op te pakken en te lezen, erover laten nadenken en het laten onthouden? Neig ons om te drinken van zijn levend water en te eten van zijn hemelsbrood zodat we van binnen sterk worden gemaakt door God te kennen op een niveau waarvan we tot nu toe slechts gehoord hadden.
Dus Heer, werk in onze harten om ons te laten buigen voor uw woord; en maak het begrijpelijk voor ons en sta ons toe het te aanvaarden. Laat ons de voordelen, schoonheid en waarde van dit woord verstrekken aan degenen om ons heen die zeer weinig in aanraking komen met de Schrift, de kerk, en Christus van wie we zoveel houden. Laat ons een zegen voor de wereld zijn, zo bid ik, vanwege onze kennismaking met u via uw woord.
In Jezus’ naam bid ik, amen.
Noot van de vertaler
1 Een baptistenkerk in Minnesota 
2 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:52:42 GMT

Pcain:

Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?

Pcain — Mon, 06 Apr 2026 17:47:41 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why do you emphasize Bible reading and prayer so much?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidde...'

{{info|Why do you emphasize Bible reading and prayer so much?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Waarom benadrukt u Bijbellezing en bidden zo sterk?'''

Ik geloof niet dat er iets fundamenteler is ten aanzien van het kennen van de almacht van Christus, van hem houden, en hem gehoorzamen – en de kerk zijn voor elkaar en in het belang van de wereld – dan God tot ons horen spreken via zijn woord en hem dan iets terugzeggen met de lofprijzingen en de verlangens van onze harten.

Dit is omdat het zeer duidelijk is dat God tegenwoordig zichzelf aan ons toont via het woord. De levende Christus in zijn lichamelijke vorm is hier nu niet. Hij is opgestegen en nam zijn plaats in aan de rechterhand van God. Noch zijn z’n bezielde profeten en apostelen aanwezig. God heeft voor zichzelf bestemd om vooral bekend te worden via het woord dat is vastgelegd door die profeten en apostelen – met name zij die de Heer kenden in zijn lichamelijke vorm – en dat is bewaard in een boek.

Nu, dankzij de Heilige Geest die in ons huist, zijn we in staat met verlichting dat boek te lezen en onze harten aan hem terug te laten roepen wat we erin zien. Het wordt een soort patroon.

Het is voor mij van absoluut belang dat mijn gebeden verzadigd zijn van het woord en dat mijn Bijbellezing verzadig is van gebeden want zo communiceren wij individueel met God. En deze verbinding tussen horen en spreken, is wat leidt tot onze transformatie die behoort bij de kern van wat het is om Christen te zijn.

'''Hoe gaat u als predikant om met het feit dat de meeste mensen elke dag weer nauwelijks tijd besteden aan het woord en het gebed?'''

Ik moet strijden tegen ontmoediging en woede, en tegen verlangens gewoon weg te gaan om een groepje mensen te vinden, die helemaal verkocht zijn voor de Heer. Maar de Heer stelt me in staat – tenminste deed hij dat gedurende de jaren dat ik bij Bethlehem1 was – te zien dat Jezus met dezelfde problemen te maken had. Hij had 12 kerels die hem uiteindelijk allemaal in de steek lieten. Niet al mijn mensen hebben mij in de steek gelaten. Een van Jezus’ naaste vrienden verloochende hem drie keer. Zo ben ik nog nooit verloochen, in welke crisis dan ook. Judas verried hem volkomen en overhandigde hem aan de dood. Ik ben nooit aan de dood overhandigd.

Mijn kleine veldslagen met de zonden van mijn mensen, die een weerspiegeling zijn van mijn eigen zondigheid, zijn bij lange niet zo moeizaam als die waarmee Jezus te maken had. Daarom denk ik dat het voor mij een reminder is dat ik zo moet zwoegen om genadevol, geduldig en aardig te zijn.

De Bijbel staat vol met aanmoedigingen voor ons herders dat we houden van de schapen en erkennen dat ze geleid moeten worden naar groene weides en stille wateren, en dat ze verdwaald zullen raken, hun poten zullen breken en hun wol zullen vervuilen. Het is onze taak om niet arrogant of kwaad te worden richting onze mensen. In de plaats daarvan moeten we ons bij hen neerleggen en alles doen wat we kunnen, om op de lange duur hen verheven te houden.

We zullen altijd te maken hebben met een onreine, imperfecte en onvolwassen kerk. Ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Helemaal tot de dag waarop mensen sterven of tot Jezus komt, zal de kerk altijd een verzamelplek voor zondaars zijn, en sommigen zullen zich verheffen en sommigen zullen strompelen, kruipen of vertrekken. Herders die streven naar een perfecte kerk zullen domweg niet overleven.

Anders gezegd, ik preek het evangelie voor mezelf: dat er van me is gehouden met zo’n buitengewoon geduld dat het voor mij niet zo’n groot offer is om op mijn beurt geduld te tonen aan mijn mensen en ze te benaderen waar ze ook zijn, en hen mee te nemen.

'''Het is zeer belangrijk dat we God in zijn woord en in gebed waarderen. Zou u tot God willen bidden om te zorgen dat dit ons gebeurt?'''

Dolgraag.

O, vader in de hemel, ik bid voor zij die op dit moment luisteren [of lezen], en voor mij en Bob hier, dat wij van uw woord zullen houden. We moeten onze harten afgestemd hebben op dat wat echt waardevol is, en de Schrift stelt dat uw woord begeerlijker is “dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat” (Psalm 19:11) 2.

Ik bid dat u onze harten af zult stemmen zodat we kunnen proeven wat echt zoet is en waarderen wat echt waardevol is. En wilt u ons met deze nieuw smaak en waardering, laten neigen en disciplineren om de Bijbel op te pakken en te lezen, erover laten nadenken en het laten onthouden? Neig ons om te drinken van zijn levend water en te eten van zijn hemelsbrood zodat we van binnen sterk worden gemaakt door God te kennen op een niveau waarvan we tot nu toe slechts gehoord hadden.

Dus Heer, werk in onze harten om ons te laten buigen voor uw woord; en maak het begrijpelijk voor ons en sta ons toe het te aanvaarden. Laat ons de voordelen, schoonheid en waarde van dit woord verstrekken aan degenen om ons heen die zeer weinig in aanraking komen met de Schrift, de kerk, en Christus van wie we zoveel houden. Laat ons een zegen voor de wereld zijn, zo bid ik, vanwege onze kennismaking met u via uw woord.

In Jezus’ naam bid ik, amen.

''Noot van de vertaler''

11 Een baptistenkerk in Minnesota 
2 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Overwinnen

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:40:26 GMT

Pcain: Overwinnen hernoemd naar Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?

#DOORVERWIJZING [[Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?]]

Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:40:26 GMT

Pcain: Overwinnen hernoemd naar Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?

{{info|Why can't I overcome my bitterness and anger?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?'''

Het gros van onze bitterheid en woede jegens anderen komt door een onvermogen om diep onder de indruk te zijn van Christus’ liefde voor ons in onze zonden. Wanneer je worstelt met bitterheid kan dat zijn omdat de Heer de zonde die ontstaat door uw onvermogen om Christus te zien, het middel laat zijn waarmee je hem gaat zien.

Met andere woorden, deze periode van razernij, woede en een houding van “ik heb er genoeg van en wil niets meer met je te maken hebben”, is mogelijk de periode waarin je als vergeven en vrijgesproken heilige moest komen om te zien hoe groot je zonde is. En de Heer deed dat zodat u onder de indruk zult zijn van de genade van God op een diepere wijze dan u ooit eerder onder de indruk was. En nu kan er vanuit die ervaring genade vloeien naar anderen.

Dat is de enige oplossing hier. Ik twijfel er niet aan dat iemand anders een deel van het probleem is. Dit is waarschijnlijk geen eenrichtingsverkeer en niet alleen maar uw schuld. Maar die ander verbeteren is niet de oplossing. De oplossing is het verkrijgen van een hart dat overstroomt van dankbaarheid voor de genade van Christus en dat overvloeit van genade voor anderen.

Waarheen ik de aandacht probeer te trekken, is dat God u mogelijk bracht bij dit punt waarop u uw schuld voelt zodat genade zoeter smaakt dan ooit. We moeten onze zonde herkennen maar sommigen zijn opgegroeid in zulke schijnheilige huizen dat we er niet aan denken iets ergs te hebben gedaan.

Maar onvergevingsgezindheid is een hardnekkige zonde. De Bijbel stelt dat wanneer u zij die tegen u zondigen, niet vergeeft, God u niet zal vergeven (Mattheüs 6:15). Met andere woorden, dit is een zaak van leven en dood. Een slepende, onvergeeflijke, bittere en woedende geest zal iemands hart vernietigen, wat hun geloof op de klippen doet lopen en aantoont dat ze nooit bij God hoorden. God laat u zien hoe ernstig deze zonde is.

Dit betekent dat u nu de mogelijkheid heeft om te zeggen: “Als hij nog van me houdt, en hij dit vergeeft, staat dit gelijk met de vergeving van apostel Paulus!” (Het is vergelijkbaar met het vergeven van moordenaars omdat de Bijbel zegt dat wanneer u uw broeder haat, u hem heeft vermoord [Mattheüs 5:21-22]). En misschien is dan de emotionele daad van vergeving en vrijspraak zo overweldigend voor u dat de middelen die u nu niet heeft, om de ander lief te hebben, u zouden worden gegeven vanuit deze verse, nieuwe ervaring van genade.

Dat is waarvoor ik wil bidden. “Vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft” is een ongelofelijk belangrijke tekst in Efeziërs 4:321. Nu heeft u de mogelijkheid zich door God vergeven te voelen voor dingen die levensgevaarlijk zijn, wat de deur kan openen voor meer genade richting die medemens.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overwinnen?

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:39:19 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why can't I overcome my bitterness and anger?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Waarom kan ik mijn bitterheid en woede niet overw...'

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:34:27 GMT

Pcain:

{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} 

<blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed. 18 Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook. 19 Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is. 20 Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer. 21 Bij de maaltijd die u houdt zorgt iedereen alleen voor zichzelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. 22 Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Op dit punt zeker niet! 23 Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, 24 sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ 25 Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’ 26 Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling over zich af. 30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht, opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld. 33 Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. 34 Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.</blockquote>
Voordat we volgende week terugkeren bij Romeinen (zo God het wil), dacht ik dat het goed voor ons is om het Heilig Avondmaal te zien in Bijbelse context en onze aandacht te richten op het hoe en waarom we dit gebruik praktiseren. Dus vandaag doen we eerst de boodschap en dan wijden we ons aan het Heilig Avondmaal met de preek.
Na de Bijbel, die de onfeilbare basis van onze levens en de kerk is, is een van de belangrijkste documenten in het leven van onze kerk de Bethlehem Baptist Church ouderlingenbelijdenis van het geloof2 en 3. Ik spoor u allen aan deze te lezen. U kunt deze vinden op de website van de kerk of op de Desiring God-website. In paragraaf 12.4 staat de dogmatische samenvatting van wat we geloven en bijbrengen over het Heilig Avondmaal:

<blockquote>Wij geloven dat het Heilig Avondmaal een gebruik van de Heer is waarbij verzamelde gelovigen eten van brood dat staat voor Christus’ lichaam dat gegeven is voor Zijn volk, en drinken uit de beker van de Heer, die duidt op het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed. Wij doen dat ter herdenking van de Heer, en aldus verkondigen wij Zijn dood totdat Hij komt. Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.</blockquote>
Ik zal onder zes kopjes proberen een Bijbelse basis te geven voor deze opvatting van het Heilig Avondmaal: 1) de historische bron; 2) de gelovige deelnemers; 3) de lichamelijke actie; 4) de mentale actie; 5) de geestelijke actie; en 6) het sacraal belang.
<h4>1. De historische bron van het Heilig Avondmaal</h4>
De evangeliën van Mattheüs (26:26 en verder), Marcus (14:22 en verder) en Lucas (22:14 en verder) doen allemaal verslag van het Heilig Avondmaal dat Jezus had met zijn discipelen in de nacht voordat hij stierf. Elk beschrijft Jezus die dank geeft of het brood en de beker zegent en deze aan zijn discipelen verstrekt, zeggende dat het brood zijn lichaam en de beker het bloed van het verbond dan wel het nieuwe verbond in zijn bloed is. In Lucas 22:19 zegt Jezus: “Doe dit telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Het evangelie van Johannes doet geen verslag van het eten en drinken maar veeleer van de lessen en handelingen die de avond vulden.
Zover we weten van de oudste verslagen, deed de kerk wat Jezus zei: Ze speelden dat avondmaal na ter nagedachtenis van Jezus en zijn dood. Paulus’ brieven zijn de oudste getuigenissen die we hebben, en in 1 Korintiërs 11:20 verwijst hij naar een gebeurtenis in het kerkleven dat “het avondmaal des Heeren” wordt genoemd. Het wordt waarschijnlijk “het avondmaal des Heeren” genoemd omdat het is ingesteld of voorgeschreven door de Heer Jezus, en omdat de ware betekenis ervan de dood van de Heer herdenkt. Paulus zegt in 1 Korintiërs 11:23-24: “Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’” “Wat ik heb ontvangen …” betekent waarschijnlijk dat de Heer zelf richting Paulus (die anders dan de andere apostelen, niet bij het laatste avondmaal was) bevestigde dat wat de anderen over het Heilig Avondmaal berichtten, echt gebeurd is.
Dus de historische bron van het Heilig Avondmaal is dat laatste avondmaal dat Jezus genoot met zijn discipelen in de nacht voordat hij werd gekruisigd. De daden en de betekenis ervan zijn allemaal gebaseerd op wat Jezus zei en deed in die laatste nacht. Jezus is zelf de bron van het Heilig Avondmaal. Hij gebood de voortzetting ervan. En hij is daarvan het middelpunt en de inhoud.

<h4>2. De gelovige deelnemers van het Heilig Avondmaal</h4>
Het Heilig Avondmaal is een uitvoering door de verzamelde familie bestaande uit zij die geloven in Jezus, de kerk. Het is geen uitvoering voor ongelovigen. Ongelovigen kunnen wel aanwezig zijn – ja, we nodigen ze zelfs uit om erbij te zijn – er is niets geheims aan het Heilig Avondmaal. Het wordt openbaar gedaan. Het heeft een publieke betekenis. Het is geen mysterieus, cultisch ritueel met magische krachten. Het is een openbare eredienst van de verzamelde kerk. In feite, in 1 Korintiërs 11:26, zegt Paulus: “Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt.” Er zit dus een aspect van verkondiging aan het avondmaal. Verkondiging, niet privacy, is de aan te slagen toon.
We verbieden niet om het Heilig Avondmaal te geven aan iemand in een verzorgingstehuis of een kliniek maar zo’n individuele viering is uitzondering, niet de Bijbelse norm. Vijf keer heeft Paulus het in 1 Korintiërs 11 over “samenkomsten” van de kerkgemeente wanneer het Heilig Avondmaal wordt genoten. Vers 17b: “Ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed.” Vers 18: “Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook.” Vers 20: “Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer.” Vers 33: “Wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd.” Vers 34: “Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling.”
Met andere woorden, ze onteerden het Heilig Avondmaal door het te zeer te verbinden met hun reguliere avondmaal, en sommige mensen hadden veel te eten en anderen hadden niets. Dus zei hij, Eet uw avondmaal thuis en kom samen om het Heilig Avondmaal te genieten.
En let eens op het woord “gemeente” in vers 18: “uw samenkomsten in de gemeente.” Dat is het lichaam van Christus, de verzameling volgers van Jezus. Zij die zich hadden afgewend van afgoden en alleen nog maar Jezus vertrouwden voor de vergeving van hun zonden, en voor de hoop op een eeuwig leven, en voor de verzoening met hun zielen. Dat zijn christenen. Dus de deelnemers aan het Heilig Avondmaal zijn de verzamelde gelovigen in Jezus.

<h4>3. De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal is niet de vertering van een zeven-gangen maaltijd. Het is heel eenvoudig. Het is het eten van het brood en het drinken uit de beker. Verzen 23b-25: “In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’”
Er staat niets vermeld over het soort brood of de manier waarop het is gebroken. De enige bewering over wat er in de beker zat, wordt geven in steeds één vers in Mattheüs, Marcus en Lucas: “Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken, tot de dag dat Ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader” (Mattheüs 26:29; evenzo Marcus 14:25; Lucas 22:18). Het wordt dus “de vrucht van de wijnstok” genoemd. Ik denk niet dat we moeilijk moeten doen over of er gewoon druivensap of wijn is gebruikt. In de tekst staat niets wat het een of het andere gebiedt of verbiedt.
Waar we ons zorgen over moeten maken zijn speelse vervangingen – zeg, bagels en cola rond een kampvuur. Het Heilig Avondmaal is geen speeltje. We horen het te vieren met gevoel voor ernst – waarover we het zo meteen gaan hebben.
Mag ik nog even benoemen dat er in het Nieuwe Testament niets staat over de frequentie van het Heilig Avondmaal. Sommigen geloven dat het goed zou zijn om het wekelijks te houden; anderen doen het eens per kwartaal. Wij zitten daar tussenin en vieren het normaal gesproken op de eerste zondag van de maand. Ik denk dat we daar vrij in zijn en de vraag wordt eerder 1) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid past bij het juiste belang in relatie tot de evangelisatie van het Woord van God? en 2) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid helpt ons om de waarde ervan te ervaren in plaats van er ongevoelig voor te worden? Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen om te maken, en verschillende kerken maken die op verschillende manieren.

<h4>4. De mentale actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De mentale actie van de deelnemers aan het Heilig Avondmaal bestaat uit de concentratie op Jezus en vooral op zijn historisch werk van het sterven voor onze zonden. Verzen 24 en 25: “Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Tijdens de lichamelijke actie bestaande uit het eten en drinken, horen we de mentale actie van het gedenken uit te voeren. Dat houdt in dat we bewust moeten worden van de persoon Jezus zoals hij ooit leefde en het werk van Jezus tijdens zijn sterven en wederopstanding, en wat zijn werk betekent voor de vergeving van onze zonden.
Het Heilig Avondmaal is keer op keer een krachtige reminder dat het christendom geen new-age spiritualiteit is. Het gaat niet om verbinding maken met uw innerlijke zelf. Het is geen mystiek. Het is geworteld in historische feiten. Jezus leefde. Hij had een lichaam, een hart dat bloed rondpompte en huid die bloedde. Hij stierf in het openbaar aan een Romeins kruis in de plaats van zondaars zodat wie er ook maar in hem gelooft, gered kan worden van de toorn van God. Dat gebeurde voor eens en altijd in de geschiedenis.
Daarom bestaat de mentale actie van het Heilig Avondmaal fundamenteel uit gedenken. Niet fantaseren. Niet dromen. Geen contact zoeken met het hiernamaals. Geen spiritueel luisteren. Niet in de neutrale stand gaan. Het is een bewuste sturing, terug de geschiedenis in, van de aandacht op Jezus en wat we over hem weten uit de Bijbel. Het Heilig Avondmaal verbindt ons, keer op keer, met de kern van de geschiedenis. Brood en beker. Lichaam en bloed. Tenuitvoerbrenging en dood.

<h4>5. De geestelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
Dit is de sleutel. De reden is dat ongelovigen alles wat ik tot zover heb beschreven, zouden kunnen doen. Jazeker, als de duivel zich in vlees kon hullen, zou hij dat kunnen doen. Eten, drinken en gedenken. Daaraan is niets per definitie geestelijk. Dus om van het Heilig Avondmaal te maken wat Jezus er mee bedoeld had, moet er iets meer gebeuren dan alleen maar eten, drinken en gedenken. Iets wat ongelovigen en de duivel niet kunnen doen.
Laat me de belangrijkste zin uit de Ouderlingenbelijdenis van het geloof nog een keer voorlezen en u daarna in de Bijbel laten zien waar het vandaan komt. “Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.”
Waar komt dit idee van “deelnemen aan Christus’ lichaam en bloed … geestelijk … door het geloof” vandaan? De ondersteunende tekst die er het dichtst in de buurt komt, bevindt zich in het vorig hoofdstuk: 1 Korintiërs 10:16-18. Stel, terwijl ik het voorlees, de vraag: “Wat betekent ‘deelhebben’?”
Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus (koinōnia estin tou haimatos tou Christou)? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus (ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin)? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben aan de altaardienst (koinōnia tou thusiastēriou)?
Het gaat hier om iets diepers dan gedenken. Er zijn hier gelovigen – zij die Jezus Christus vertrouwen en op prijs stellen – en Paulus zegt dat ze deelhebben in het lichaam en het bloed van Christus. Letterlijk ervaren ze een participatie (koinōnia) in zijn lichaam en bloed. Ze beleven een partnerschap in zijn dood.

<h4>Deelhebben aan Christus’ lichaam en bloed, spiritueel, door het geloof</h4>
En wat betekent deze participatie/deelname/partnerschap dan? Ik denk dat vers 18 ons de aanwijzing geeft want het gebruikt een vergelijkbaar woord maar vergelijkt deze met wat er gebeurt tijdens de joodse offers: “Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben [een vorm van hetzelfde woord] aan de altaardienst?” Wat betekent deelhebber/participant/partner aan de altaardienst? Dat betekent dat ze delen in of profiteren van wat er gebeurt tijdens de altaardienst. Ze beleven bijvoorbeeld vergeving en herstelde vriendschap met God.
Dus vat ik de verzen 16 en 17 zo op dat wanneer gelovigen fysiek het brood eten en uit de beker drinken, we spiritueel op een andere wijze eten en drinken. We eten en drinken – dat wil zeggen, we nemen in onze levens op – wat er gebeurde aan het kruis. Door het geloof – door te geloven in alles wat God voor ons is in Jezus – voeden we onszelf met de voordelen die Jezus voor ons behield toen hij bloedde en stierf aan het kruis.
Daarom brengen wij u maand na maand onder wisselende aandachtspunten naar de tafel van de Heer (vrede met God, vreugde in Christus, hoop voor de toekomst, bevrijding van angst, veiligheid bij tegenspoed, advies bij twijfel, genezing van ziekte, de verleiding overwinnen, enzovoort). Want toen Jezus stierf, werden alle beloften van God gekocht met zijn vergoten bloed en gebroken lichaam, opgeofferd tijdens zijn sterven namens ons. Paulus zegt: “In Hem worden alle beloften van God ingelost” (2 Korintiërs 1:20). Elke gave van God, en onze hele vreugdevolle vriendschap met God, werd verkregen met het bloed van Jezus. Als Paulus zegt: “Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus?” bedoelt hij: Is het niet zo dat we aan de tafel van de Heer vieren, geestelijk, door het geloof: elke geestelijke zegening die gekocht is met het lichaam en bloed van Christus? Geen ongelovige kan dat doen. De duivel kan dat niet doen. Het is een gift voor de familie. Wanneer we het Heilig Avondmaal vieren, vieren we geestelijk door het geloof alle beloften van God die gekocht zijn met het bloed van Jezus.

<h4>6. Het sacraal belang van het Heilig Avondmaal</h4>
Ik sluit af zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 11. Hij waarschuwt dat wanneer u naar het Heilig Avondmaal komt met een nonchalante, harteloze en achteloze houding die geen oog heeft voor de ernst van wat er aan het kruis gebeurde, kunt u, wanneer u een gelovige bent, uw leven verliezen, niet uit toorn maar als een maatregel van Gods vaderlijke discipline. Laat me u in alle rust 1 Korintiërs 11:27-32 voorlezen terwijl we ons vol vreugde en ernst begeven naar de tafel van de Heer.

<blockquote>Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt [dat wil zeggen, die de prachtige gift van Christus niet vertrouwt en waardeert], zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen [niet om te zien of u goed genoeg bent maar om te zien of u bereid bent om van uzelf weg te keren en te vertrouwen dat Jezus u geeft wat u nodig heeft] voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat [dat wil zeggen, zonder te beseffen dat dit brood niet behandelt hoort te worden als een visbroodje zoals sommigen dat deden in Korinthe], roept zijn veroordeling over zich af. 30 [En hier staat wat hij bedoelt:] Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven [niet om naar de hel gestuurd te worden; het volgend vers legt dat uit]. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht [dat wil zeggen, sommigen zijn zwak, ziek en stervende], opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld [dat wil zeggen, naar de hel gaan].</blockquote>
Vat het Heilig Avondmaal niet licht op. Het is een van de waardevolste giften die Christus aan zijn kerk heeft gegeven. Laten we er samen van eten.

<hr />
Noot van de vertaler 
1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: ''Bethlehem Baptist Church Elder Affirmation of Faith'' 
3 Bethlehem Baptist Church is een baptistenkerk in Minnesota

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:33:04 GMT

Pcain:

{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} 

<blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed. 18 Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook. 19 Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is. 20 Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer. 21 Bij de maaltijd die u houdt zorgt iedereen alleen voor zichzelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. 22 Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Op dit punt zeker niet! 23 Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, 24 sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ 25 Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’ 26 Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling over zich af. 30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht, opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld. 33 Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. 34 Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.</blockquote>
Voordat we volgende week terugkeren bij Romeinen (zo God het wil), dacht ik dat het goed voor ons is om het Heilig Avondmaal te zien in Bijbelse context en onze aandacht te richten op het hoe en waarom we dit gebruik praktiseren. Dus vandaag doen we eerst de boodschap en dan wijden we ons aan het Heilig Avondmaal met de preek.
Na de Bijbel, die de onfeilbare basis van onze levens en de kerk is, is een van de belangrijkste documenten in het leven van onze kerk de Bethlehem Baptist Church ouderlingenbelijdenis van het geloof2 en 3. Ik spoor u allen aan deze te lezen. U kunt deze vinden op de website van de kerk of op de Desiring God-website. In paragraaf 12.4 staat de dogmatische samenvatting van wat we geloven en bijbrengen over het Heilig Avondmaal:

<blockquote>Wij geloven dat het Heilig Avondmaal een gebruik van de Heer is waarbij verzamelde gelovigen eten van brood dat staat voor Christus’ lichaam dat gegeven is voor Zijn volk, en drinken uit de beker van de Heer, die duidt op het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed. Wij doen dat ter herdenking van de Heer, en aldus verkondigen wij Zijn dood totdat Hij komt. Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.</blockquote>
Ik zal onder zes kopjes proberen een Bijbelse basis te geven voor deze opvatting van het Heilig Avondmaal: 1) de historische bron; 2) de gelovige deelnemers; 3) de lichamelijke actie; 4) de mentale actie; 5) de geestelijke actie; en 6) het sacraal belang.
<h4>1. De historische bron van het Heilig Avondmaal</h4>
De evangeliën van Mattheüs (26:26 en verder), Marcus (14:22 en verder) en Lucas (22:14 en verder) doen allemaal verslag van het Heilig Avondmaal dat Jezus had met zijn discipelen in de nacht voordat hij stierf. Elk beschrijft Jezus die dank geeft of het brood en de beker zegent en deze aan zijn discipelen verstrekt, zeggende dat het brood zijn lichaam en de beker het bloed van het verbond dan wel het nieuwe verbond in zijn bloed is. In Lucas 22:19 zegt Jezus: “Doe dit telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Het evangelie van Johannes doet geen verslag van het eten en drinken maar veeleer van de lessen en handelingen die de avond vulden.
Zover we weten van de oudste verslagen, deed de kerk wat Jezus zei: Ze speelden dat avondmaal na ter nagedachtenis van Jezus en zijn dood. Paulus’ brieven zijn de oudste getuigenissen die we hebben, en in 1 Korintiërs 11:20 verwijst hij naar een gebeurtenis in het kerkleven dat “het avondmaal des Heeren” wordt genoemd. Het wordt waarschijnlijk “het avondmaal des Heeren” genoemd omdat het is ingesteld of voorgeschreven door de Heer Jezus, en omdat de ware betekenis ervan de dood van de Heer herdenkt. Paulus zegt in 1 Korintiërs 11:23-24: “Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’” “Wat ik heb ontvangen …” betekent waarschijnlijk dat de Heer zelf richting Paulus (die anders dan de andere apostelen, niet bij het laatste avondmaal was) bevestigde dat wat de anderen over het Heilig Avondmaal berichtten, echt gebeurd is.
Dus de historische bron van het Heilig Avondmaal is dat laatste avondmaal dat Jezus genoot met zijn discipelen in de nacht voordat hij werd gekruisigd. De daden en de betekenis ervan zijn allemaal gebaseerd op wat Jezus zei en deed in die laatste nacht. Jezus is zelf de bron van het Heilig Avondmaal. Hij gebood de voortzetting ervan. En hij is daarvan het middelpunt en de inhoud.

<h4>2. De gelovige deelnemers van het Heilig Avondmaal</h4>
Het Heilig Avondmaal is een uitvoering door de verzamelde familie bestaande uit zij die geloven in Jezus, de kerk. Het is geen uitvoering voor ongelovigen. Ongelovigen kunnen wel aanwezig zijn – ja, we nodigen ze zelfs uit om erbij te zijn – er is niets geheims aan het Heilig Avondmaal. Het wordt openbaar gedaan. Het heeft een publieke betekenis. Het is geen mysterieus, cultisch ritueel met magische krachten. Het is een openbare eredienst van de verzamelde kerk. In feite, in 1 Korintiërs 11:26, zegt Paulus: “Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt.” Er zit dus een aspect van verkondiging aan het avondmaal. Verkondiging, niet privacy, is de aan te slagen toon.
We verbieden niet om het Heilig Avondmaal te geven aan iemand in een verzorgingstehuis of een kliniek maar zo’n individuele viering is uitzondering, niet de Bijbelse norm. Vijf keer heeft Paulus het in 1 Korintiërs 11 over “samenkomsten” van de kerkgemeente wanneer het Heilig Avondmaal wordt genoten. Vers 17b: “Ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed.” Vers 18: “Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook.” Vers 20: “Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer.” Vers 33: “Wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd.” Vers 34: “Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling.”
Met andere woorden, ze onteerden het Heilig Avondmaal door het te zeer te verbinden met hun reguliere avondmaal, en sommige mensen hadden veel te eten en anderen hadden niets. Dus zei hij, Eet uw avondmaal thuis en kom samen om het Heilig Avondmaal te genieten.
En let eens op het woord “gemeente” in vers 18: “uw samenkomsten in de gemeente.” Dat is het lichaam van Christus, de verzameling volgers van Jezus. Zij die zich hadden afgewend van afgoden en alleen nog maar Jezus vertrouwden voor de vergeving van hun zonden, en voor de hoop op een eeuwig leven, en voor de verzoening met hun zielen. Dat zijn christenen. Dus de deelnemers aan het Heilig Avondmaal zijn de verzamelde gelovigen in Jezus.

<h4>3. De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal is niet de vertering van een zeven-gangen maaltijd. Het is heel eenvoudig. Het is het eten van het brood en het drinken uit de beker. Verzen 23b-25: “In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’”
Er staat niets vermeld over het soort brood of de manier waarop het is gebroken. De enige bewering over wat er in de beker zat, wordt geven in steeds één vers in Mattheüs, Marcus en Lucas: “Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken, tot de dag dat Ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader” (Mattheüs 26:29; evenzo Marcus 14:25; Lucas 22:18). Het wordt dus “de vrucht van de wijnstok” genoemd. Ik denk niet dat we moeilijk moeten doen over of er gewoon druivensap of wijn is gebruikt. In de tekst staat niets wat het een of het andere gebiedt of verbiedt.
Waar we ons zorgen over moeten maken zijn speelse vervangingen – zeg, bagels en cola rond een kampvuur. Het Heilig Avondmaal is geen speeltje. We horen het te vieren met gevoel voor ernst – waarover we het zo meteen gaan hebben.
Mag ik nog even benoemen dat er in het Nieuwe Testament niets staat over de frequentie van het Heilig Avondmaal. Sommigen geloven dat het goed zou zijn om het wekelijks te houden; anderen doen het eens per kwartaal. Wij zitten daar tussenin en vieren het normaal gesproken op de eerste zondag van de maand. Ik denk dat we daar vrij in zijn en de vraag wordt eerder 1) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid past bij het juiste belang in relatie tot de evangelisatie van het Woord van God? en 2) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid helpt ons om de waarde ervan te ervaren in plaats van er ongevoelig voor te worden? Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen om te maken, en verschillende kerken maken die op verschillende manieren.

<h4>4. De mentale actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De mentale actie van de deelnemers aan het Heilig Avondmaal bestaat uit de concentratie op Jezus en vooral op zijn historisch werk van het sterven voor onze zonden. Verzen 24 en 25: “Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Tijdens de lichamelijke actie bestaande uit het eten en drinken, horen we de mentale actie van het gedenken uit te voeren. Dat houdt in dat we bewust moeten worden van de persoon Jezus zoals hij ooit leefde en het werk van Jezus tijdens zijn sterven en wederopstanding, en wat zijn werk betekent voor de vergeving van onze zonden.
Het Heilig Avondmaal is keer op keer een krachtige reminder dat het christendom geen new-age spiritualiteit is. Het gaat niet om verbinding maken met uw innerlijke zelf. Het is geen mystiek. Het is geworteld in historische feiten. Jezus leefde. Hij had een lichaam, een hart dat bloed rondpompte en huid die bloedde. Hij stierf in het openbaar aan een Romeins kruis in de plaats van zondaars zodat wie er ook maar in hem gelooft, gered kan worden van de toorn van God. Dat gebeurde voor eens en altijd in de geschiedenis.
Daarom bestaat de mentale actie van het Heilig Avondmaal fundamenteel uit gedenken. Niet fantaseren. Niet dromen. Geen contact zoeken met het hiernamaals. Geen spiritueel luisteren. Niet in de neutrale stand gaan. Het is een bewuste sturing, terug de geschiedenis in, van de aandacht op Jezus en wat we over hem weten uit de Bijbel. Het Heilig Avondmaal verbindt ons, keer op keer, met de kern van de geschiedenis. Brood en beker. Lichaam en bloed. Tenuitvoerbrenging en dood.

<h4>5. De geestelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
Dit is de sleutel. De reden is dat ongelovigen alles wat ik tot zover heb beschreven, zouden kunnen doen. Jazeker, als de duivel zich in vlees kon hullen, zou hij dat kunnen doen. Eten, drinken en gedenken. Daaraan is niets per definitie geestelijk. Dus om van het Heilig Avondmaal te maken wat Jezus er mee bedoeld had, moet er iets meer gebeuren dan alleen maar eten, drinken en gedenken. Iets wat ongelovigen en de duivel niet kunnen doen.
Laat me de belangrijkste zin uit de Ouderlingenbelijdenis van het geloof nog een keer voorlezen en u daarna in de Bijbel laten zien waar het vandaan komt. “Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.”
Waar komt dit idee van “deelnemen aan Christus’ lichaam en bloed … geestelijk … door het geloof” vandaan? De ondersteunende tekst die er het dichtst in de buurt komt, bevindt zich in het vorig hoofdstuk: 1 Korintiërs 10:16-18. Stel, terwijl ik het voorlees, de vraag: “Wat betekent ‘deelhebben’?”
Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus (koinōnia estin tou haimatos tou Christou)? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus (ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin)? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben aan de altaardienst (koinōnia tou thusiastēriou)?
Het gaat hier om iets diepers dan gedenken. Er zijn hier gelovigen – zij die Jezus Christus vertrouwen en op prijs stellen – en Paulus zegt dat ze deelhebben in het lichaam en het bloed van Christus. Letterlijk ervaren ze een participatie (koinōnia) in zijn lichaam en bloed. Ze beleven een partnerschap in zijn dood.

<h4>Deelhebben aan Christus’ lichaam en bloed, spiritueel, door het geloof</h4>
En wat betekent deze participatie/deelname/partnerschap dan? Ik denk dat vers 18 ons de aanwijzing geeft want het gebruikt een vergelijkbaar woord maar vergelijkt deze met wat er gebeurt tijdens de joodse offers: “Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben [een vorm van hetzelfde woord] aan de altaardienst?” Wat betekent deelhebber/participant/partner aan de altaardienst? Dat betekent dat ze delen in of profiteren van wat er gebeurt tijdens de altaardienst. Ze beleven bijvoorbeeld vergeving en herstelde vriendschap met God.
Dus vat ik de verzen 16 en 17 zo op dat wanneer gelovigen fysiek het brood eten en uit de beker drinken, we spiritueel op een andere wijze eten en drinken. We eten en drinken – dat wil zeggen, we nemen in onze levens op – wat er gebeurde aan het kruis. Door het geloof – door te geloven in alles wat God voor ons is in Jezus – voeden we onszelf met de voordelen die Jezus voor ons behield toen hij bloedde en stierf aan het kruis.
Daarom brengen wij u maand na maand onder wisselende aandachtspunten naar de tafel van de Heer (vrede met God, vreugde in Christus, hoop voor de toekomst, bevrijding van angst, veiligheid bij tegenspoed, advies bij twijfel, genezing van ziekte, de verleiding overwinnen, enzovoort). Want toen Jezus stierf, werden alle beloften van God gekocht met zijn vergoten bloed en gebroken lichaam, opgeofferd tijdens zijn sterven namens ons. Paulus zegt: “In Hem worden alle beloften van God ingelost” (2 Korintiërs 1:20). Elke gave van God, en onze hele vreugdevolle vriendschap met God, werd verkregen met het bloed van Jezus. Als Paulus zegt: “Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus?” bedoelt hij: Is het niet zo dat we aan de tafel van de Heer vieren, geestelijk, door het geloof: elke geestelijke zegening die gekocht is met het lichaam en bloed van Christus? Geen ongelovige kan dat doen. De duivel kan dat niet doen. Het is een gift voor de familie. Wanneer we het Heilig Avondmaal vieren, vieren we geestelijk door het geloof alle beloften van God die gekocht zijn met het bloed van Jezus.

<h4>6. Het sacraal belang van het Heilig Avondmaal</h4>
Ik sluit af zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 11. Hij waarschuwt dat wanneer u naar het Heilig Avondmaal komt met een nonchalante, harteloze en achteloze houding die geen oog heeft voor de ernst van wat er aan het kruis gebeurde, kunt u, wanneer u een gelovige bent, uw leven verliezen, niet uit toorn maar als een maatregel van Gods vaderlijke discipline. Laat me u in alle rust 1 Korintiërs 11:27-32 voorlezen terwijl we ons vol vreugde en ernst begeven naar de tafel van de Heer.

<blockquote>Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt [dat wil zeggen, die de prachtige gift van Christus niet vertrouwt en waardeert], zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen [niet om te zien of u goed genoeg bent maar om te zien of u bereid bent om van uzelf weg te keren en te vertrouwen dat Jezus u geeft wat u nodig heeft] voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat [dat wil zeggen, zonder te beseffen dat dit brood niet behandelt hoort te worden als een visbroodje zoals sommigen dat deden in Korinthe], roept zijn veroordeling over zich af. 30 [En hier staat wat hij bedoelt:] Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven [niet om naar de hel gestuurd te worden; het volgend vers legt dat uit]. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht [dat wil zeggen, sommigen zijn zwak, ziek en stervende], opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld [dat wil zeggen, naar de hel gaan].</blockquote>
Vat het Heilig Avondmaal niet licht op. Het is een van de waardevolste giften die Christus aan zijn kerk heeft gegeven. Laten we er samen van eten.

<hr />
Noot van de vertaler 
1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: Bethlehem Baptist Church Elder Affirmation of Faith 
3 Bethlehem Baptist Church is een baptistenkerk in Minnesota

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 30 Mar 2026 17:28:48 GMT

Pcain:

{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} 

<blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed. 18 Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook. 19 Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is. 20 Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer. 21 Bij de maaltijd die u houdt zorgt iedereen alleen voor zichzelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. 22 Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Op dit punt zeker niet! 23 Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, 24 sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ 25 Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’ 26 Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling over zich af. 30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht, opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld. 33 Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. 34 Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.</blockquote>
Voordat we volgende week terugkeren bij Romeinen (zo God het wil), dacht ik dat het goed voor ons is om het Heilig Avondmaal te zien in Bijbelse context en onze aandacht te richten op het hoe en waarom we dit gebruik praktiseren. Dus vandaag doen we eerst de boodschap en dan wijden we ons aan het Heilig Avondmaal met de preek.
Na de Bijbel, die de onfeilbare basis van onze levens en de kerk is, is een van de belangrijkste documenten in het leven van onze kerk de Bethlehem Baptist Church ouderlingenbelijdenis van het geloof2 en 3. Ik spoor u allen aan deze te lezen. U kunt deze vinden op de website van de kerk of op de Desiring God-website. In paragraaf 12.4 staat de dogmatische samenvatting van wat we geloven en bijbrengen over het Heilig Avondmaal:

<blockquote>Wij geloven dat het Heilig Avondmaal een gebruik van de Heer is waarbij verzamelde gelovigen eten van brood dat staat voor Christus’ lichaam dat gegeven is voor Zijn volk, en drinken uit de beker van de Heer, die duidt op het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed. Wij doen dat ter herdenking van de Heer, en aldus verkondigen wij Zijn dood totdat Hij komt. Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.</blockquote>
Ik zal onder zes kopjes proberen een Bijbelse basis te geven voor deze opvatting van het Heilig Avondmaal: 1) de historische bron; 2) de gelovige deelnemers; 3) de lichamelijke actie; 4) de mentale actie; 5) de geestelijke actie; en 6) het sacraal belang.
<h4>1. De historische bron van het Heilig Avondmaal</h4>
De evangeliën van Mattheüs (26:26 en verder), Marcus (14:22 en verder) en Lucas (22:14 en verder) doen allemaal verslag van het Heilig Avondmaal dat Jezus had met zijn discipelen in de nacht voordat hij stierf. Elk beschrijft Jezus die dank geeft of het brood en de beker zegent en deze aan zijn discipelen verstrekt, zeggende dat het brood zijn lichaam en de beker het bloed van het verbond dan wel het nieuwe verbond in zijn bloed is. In Lucas 22:19 zegt Jezus: “Doe dit telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Het evangelie van Johannes doet geen verslag van het eten en drinken maar veeleer van de lessen en handelingen die de avond vulden.
Zover we weten van de oudste verslagen, deed de kerk wat Jezus zei: Ze speelden dat avondmaal na ter nagedachtenis van Jezus en zijn dood. Paulus’ brieven zijn de oudste getuigenissen die we hebben, en in 1 Korintiërs 11:20 verwijst hij naar een gebeurtenis in het kerkleven dat “het avondmaal des Heeren” wordt genoemd. Het wordt waarschijnlijk “het avondmaal des Heeren” genoemd omdat het is ingesteld of voorgeschreven door de Heer Jezus, en omdat de ware betekenis ervan de dood van de Heer herdenkt. Paulus zegt in 1 Korintiërs 11:23-24: “Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’” “Wat ik heb ontvangen …” betekent waarschijnlijk dat de Heer zelf richting Paulus (die anders dan de andere apostelen, niet bij het laatste avondmaal was) bevestigde dat wat de anderen over het Heilig Avondmaal berichtten, echt gebeurd is.
Dus de historische bron van het Heilig Avondmaal is dat laatste avondmaal dat Jezus genoot met zijn discipelen in de nacht voordat hij werd gekruisigd. De daden en de betekenis ervan zijn allemaal gebaseerd op wat Jezus zei en deed in die laatste nacht. Jezus is zelf de bron van het Heilig Avondmaal. Hij gebood de voortzetting ervan. En hij is daarvan het middelpunt en de inhoud.

<h4>2. De gelovige deelnemers van het Heilig Avondmaal</h4>
Het Heilig Avondmaal is een uitvoering door de verzamelde familie bestaande uit zij die geloven in Jezus, de kerk. Het is geen uitvoering voor ongelovigen. Ongelovigen kunnen wel aanwezig zijn – ja, we nodigen ze zelfs uit om erbij te zijn – er is niets geheims aan het Heilig Avondmaal. Het wordt openbaar gedaan. Het heeft een publieke betekenis. Het is geen mysterieus, cultisch ritueel met magische krachten. Het is een openbare eredienst van de verzamelde kerk. In feite, in 1 Korintiërs 11:26, zegt Paulus: “Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt.” Er zit dus een aspect van verkondiging aan het avondmaal. Verkondiging, niet privacy, is de aan te slagen toon.
We verbieden niet om het Heilig Avondmaal te geven aan iemand in een verzorgingstehuis of een kliniek maar zo’n individuele viering is uitzondering, niet de Bijbelse norm. Vijf keer heeft Paulus het in 1 Korintiërs 11 over “samenkomsten” van de kerkgemeente wanneer het Heilig Avondmaal wordt genoten. Vers 17b: “Ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed.” Vers 18: “Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook.” Vers 20: “Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer.” Vers 33: “Wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd.” Vers 34: “Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling.”
Met andere woorden, ze onteerden het Heilig Avondmaal door het te zeer te verbinden met hun reguliere avondmaal, en sommige mensen hadden veel te eten en anderen hadden niets. Dus zei hij, Eet uw avondmaal thuis en kom samen om het Heilig Avondmaal te genieten.
En let eens op het woord “gemeente” in vers 18: “uw samenkomsten in de gemeente.” Dat is het lichaam van Christus, de verzameling volgers van Jezus. Zij die zich hadden afgewend van afgoden en alleen nog maar Jezus vertrouwden voor de vergeving van hun zonden, en voor de hoop op een eeuwig leven, en voor de verzoening met hun zielen. Dat zijn christenen. Dus de deelnemers aan het Heilig Avondmaal zijn de verzamelde gelovigen in Jezus.

<h4>3. De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal is niet de vertering van een zeven-gangen maaltijd. Het is heel eenvoudig. Het is het eten van het brood en het drinken uit de beker. Verzen 23b-25: “In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’”
Er staat niets vermeld over het soort brood of de manier waarop het is gebroken. De enige bewering over wat er in de beker zat, wordt geven in steeds één vers in Mattheüs, Marcus en Lucas: “Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken, tot de dag dat Ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader” (Mattheüs 26:29; evenzo Marcus 14:25; Lucas 22:18). Het wordt dus “de vrucht van de wijnstok” genoemd. Ik denk niet dat we moeilijk moeten doen over of er gewoon druivensap of wijn is gebruikt. In de tekst staat niets wat het een of het andere gebiedt of verbiedt.
Waar we ons zorgen over moeten maken zijn speelse vervangingen – zeg, bagels en cola rond een kampvuur. Het Heilig Avondmaal is geen speeltje. We horen het te vieren met gevoel voor ernst – waarover we het zo meteen gaan hebben.
Mag ik nog even benoemen dat er in het Nieuwe Testament niets staat over de frequentie van het Heilig Avondmaal. Sommigen geloven dat het goed zou zijn om het wekelijks te houden; anderen doen het eens per kwartaal. Wij zitten daar tussenin en vieren het normaal gesproken op de eerste zondag van de maand. Ik denk dat we daar vrij in zijn en de vraag wordt eerder 1) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid past bij het juiste belang in relatie tot de evangelisatie van het Woord van God? en 2) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid helpt ons om de waarde ervan te ervaren in plaats van er ongevoelig voor te worden? Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen om te maken, en verschillende kerken maken die op verschillende manieren.

<h4>4. De mentale actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De mentale actie van de deelnemers aan het Heilig Avondmaal bestaat uit de concentratie op Jezus en vooral op zijn historisch werk van het sterven voor onze zonden. Verzen 24 en 25: “Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Tijdens de lichamelijke actie bestaande uit het eten en drinken, horen we de mentale actie van het gedenken uit te voeren. Dat houdt in dat we bewust moeten worden van de persoon Jezus zoals hij ooit leefde en het werk van Jezus tijdens zijn sterven en wederopstanding, en wat zijn werk betekent voor de vergeving van onze zonden.
Het Heilig Avondmaal is keer op keer een krachtige reminder dat het christendom geen new-age spiritualiteit is. Het gaat niet om verbinding maken met uw innerlijke zelf. Het is geen mystiek. Het is geworteld in historische feiten. Jezus leefde. Hij had een lichaam, een hart dat bloed rondpompte en huid die bloedde. Hij stierf in het openbaar aan een Romeins kruis in de plaats van zondaars zodat wie er ook maar in hem gelooft, gered kan worden van de toorn van God. Dat gebeurde voor eens en altijd in de geschiedenis.
Daarom bestaat de mentale actie van het Heilig Avondmaal fundamenteel uit gedenken. Niet fantaseren. Niet dromen. Geen contact zoeken met het hiernamaals. Geen spiritueel luisteren. Niet in de neutrale stand gaan. Het is een bewuste sturing, terug de geschiedenis in, van de aandacht op Jezus en wat we over hem weten uit de Bijbel. Het Heilig Avondmaal verbindt ons, keer op keer, met de kern van de geschiedenis. Brood en beker. Lichaam en bloed. Tenuitvoerbrenging en dood.

<h4>5. De geestelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
Dit is de sleutel. De reden is dat ongelovigen alles wat ik tot zover heb beschreven, zouden kunnen doen. Jazeker, als de duivel zich in vlees kon hullen, zou hij dat kunnen doen. Eten, drinken en gedenken. Daaraan is niets per definitie geestelijk. Dus om van het Heilig Avondmaal te maken wat Jezus er mee bedoeld had, moet er iets meer gebeuren dan alleen maar eten, drinken en gedenken. Iets wat ongelovigen en de duivel niet kunnen doen.
Laat me de belangrijkste zin uit de Ouderlingenbelijdenis van het geloof nog een keer voorlezen en u daarna in de Bijbel laten zien waar het vandaan komt. “Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.”
Waar komt dit idee van “deelnemen aan Christus’ lichaam en bloed … geestelijk … door het geloof” vandaan? De ondersteunende tekst die er het dichtst in de buurt komt, bevindt zich in het vorig hoofdstuk: 1 Korintiërs 10:16-18. Stel, terwijl ik het voorlees, de vraag: “Wat betekent ‘deelhebben’?”
Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus (koinōnia estin tou haimatos tou Christou)? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus (ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin)? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben aan de altaardienst (koinōnia tou thusiastēriou)?
Het gaat hier om iets diepers dan gedenken. Er zijn hier gelovigen – zij die Jezus Christus vertrouwen en op prijs stellen – en Paulus zegt dat ze deelhebben in het lichaam en het bloed van Christus. Letterlijk ervaren ze een participatie (koinōnia) in zijn lichaam en bloed. Ze beleven een partnerschap in zijn dood.

<h4>Deelhebben aan Christus’ lichaam en bloed, spiritueel, door het geloof</h4>
En wat betekent deze participatie/deelname/partnerschap dan? Ik denk dat vers 18 ons de aanwijzing geeft want het gebruikt een vergelijkbaar woord maar vergelijkt deze met wat er gebeurt tijdens de joodse offers: “Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben [een vorm van hetzelfde woord] aan de altaardienst?” Wat betekent deelhebber/participant/partner aan de altaardienst? Dat betekent dat ze delen in of profiteren van wat er gebeurt tijdens de altaardienst. Ze beleven bijvoorbeeld vergeving en herstelde vriendschap met God.
Dus vat ik de verzen 16 en 17 zo op dat wanneer gelovigen fysiek het brood eten en uit de beker drinken, we spiritueel op een andere wijze eten en drinken. We eten en drinken – dat wil zeggen, we nemen in onze levens op – wat er gebeurde aan het kruis. Door het geloof – door te geloven in alles wat God voor ons is in Jezus – voeden we onszelf met de voordelen die Jezus voor ons behield toen hij bloedde en stierf aan het kruis.
Daarom brengen wij u maand na maand onder wisselende aandachtspunten naar de tafel van de Heer (vrede met God, vreugde in Christus, hoop voor de toekomst, bevrijding van angst, veiligheid bij tegenspoed, advies bij twijfel, genezing van ziekte, de verleiding overwinnen, enzovoort). Want toen Jezus stierf, werden alle beloften van God gekocht met zijn vergoten bloed en gebroken lichaam, opgeofferd tijdens zijn sterven namens ons. Paulus zegt: “In Hem worden alle beloften van God ingelost” (2 Korintiërs 1:20). Elke gave van God, en onze hele vreugdevolle vriendschap met God, werd verkregen met het bloed van Jezus. Als Paulus zegt: “Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus?” bedoelt hij: Is het niet zo dat we aan de tafel van de Heer vieren, geestelijk, door het geloof: elke geestelijke zegening die gekocht is met het lichaam en bloed van Christus? Geen ongelovige kan dat doen. De duivel kan dat niet doen. Het is een gift voor de familie. Wanneer we het Heilig Avondmaal vieren, vieren we geestelijk door het geloof alle beloften van God die gekocht zijn met het bloed van Jezus.

<h4>6. Het sacraal belang van het Heilig Avondmaal</h4>
Ik sluit af zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 11. Hij waarschuwt dat wanneer u naar het Heilig Avondmaal komt met een nonchalante, harteloze en achteloze houding die geen oog heeft voor de ernst van wat er aan het kruis gebeurde, kunt u, wanneer u een gelovige bent, uw leven verliezen, niet uit toorn maar als een maatregel van Gods vaderlijke discipline. Laat me u in alle rust 1 Korintiërs 11:27-32 voorlezen terwijl we ons vol vreugde en ernst begeven naar de tafel van de Heer.

<blockquote>Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt [dat wil zeggen, die de prachtige gift van Christus niet vertrouwt en waardeert], zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen [niet om te zien of u goed genoeg bent maar om te zien of u bereid bent om van uzelf weg te keren en te vertrouwen dat Jezus u geeft wat u nodig heeft] voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat [dat wil zeggen, zonder te beseffen dat dit brood niet behandelt hoort te worden als een visbroodje zoals sommigen dat deden in Korinthe], roept zijn veroordeling over zich af. 30 [En hier staat wat hij bedoelt:] Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven [niet om naar de hel gestuurd te worden; het volgend vers legt dat uit]. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht [dat wil zeggen, sommigen zijn zwak, ziek en stervende], opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld [dat wil zeggen, naar de hel gaan].</blockquote>
Vat het Heilig Avondmaal niet licht op. Het is een van de waardevolste giften die Christus aan zijn kerk heeft gegeven. Laten we er samen van eten.

<hr />
Noot van de vertaler
1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: ''Bethlehem Baptist Church Elder Affirmation of Faith'' 


3 Bethlehem Baptist Church is een baptistenkerk in Minnesota

Waarom

Pcain — Mon, 23 Mar 2026 17:56:10 GMT

Pcain: Waarom hernoemd naar Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

#DOORVERWIJZING [[Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren]]

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 23 Mar 2026 17:56:10 GMT

Pcain: Waarom hernoemd naar Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} 

<blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed. 18 Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook. 19 Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is. 20 Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer. 21 Bij de maaltijd die u houdt zorgt iedereen alleen voor zichzelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. 22 Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Op dit punt zeker niet! 23 Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, 24 sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ 25 Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’ 26 Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling over zich af. 30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht, opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld. 33 Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. 34 Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.</blockquote>
Voordat we volgende week terugkeren bij Romeinen (zo God het wil), dacht ik dat het goed voor ons is om het Heilig Avondmaal te zien in Bijbelse context en onze aandacht te richten op het hoe en waarom we dit gebruik praktiseren. Dus vandaag doen we eerst de boodschap en dan wijden we ons aan het Heilig Avondmaal met de preek.
Na de Bijbel, die de onfeilbare basis van onze levens en de kerk is, is een van de belangrijkste documenten in het leven van onze kerk de Bethlehem Baptist Church ouderlingenbelijdenis van het geloof2 en 3. Ik spoor u allen aan deze te lezen. U kunt deze vinden op de website van de kerk of op de Desiring God-website. In paragraaf 12.4 staat de dogmatische samenvatting van wat we geloven en bijbrengen over het Heilig Avondmaal:

<blockquote>Wij geloven dat het Heilig Avondmaal een gebruik van de Heer is waarbij verzamelde gelovigen eten van brood dat staat voor Christus’ lichaam dat gegeven is voor Zijn volk, en drinken uit de beker van de Heer, die duidt op het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed. Wij doen dat ter herdenking van de Heer, en aldus verkondigen wij Zijn dood totdat Hij komt. Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.</blockquote>
Ik zal onder zes kopjes proberen een Bijbelse basis te geven voor deze opvatting van het Heilig Avondmaal: 1) de historische bron; 2) de gelovige deelnemers; 3) de lichamelijke actie; 4) de mentale actie; 5) de geestelijke actie; en 6) het sacraal belang.
<h4>1. De historische bron van het Heilig Avondmaal</h4>
De evangeliën van Mattheüs (26:26 en verder), Marcus (14:22 en verder) en Lucas (22:14 en verder) doen allemaal verslag van het Heilig Avondmaal dat Jezus had met zijn discipelen in de nacht voordat hij stierf. Elk beschrijft Jezus die dank geeft of het brood en de beker zegent en deze aan zijn discipelen verstrekt, zeggende dat het brood zijn lichaam en de beker het bloed van het verbond dan wel het nieuwe verbond in zijn bloed is. In Lucas 22:19 zegt Jezus: “Doe dit telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Het evangelie van Johannes doet geen verslag van het eten en drinken maar veeleer van de lessen en handelingen die de avond vulden.
Zover we weten van de oudste verslagen, deed de kerk wat Jezus zei: Ze speelden dat avondmaal na ter nagedachtenis van Jezus en zijn dood. Paulus’ brieven zijn de oudste getuigenissen die we hebben, en in 1 Korintiërs 11:20 verwijst hij naar een gebeurtenis in het kerkleven dat “het avondmaal des Heeren” wordt genoemd. Het wordt waarschijnlijk “het avondmaal des Heeren” genoemd omdat het is ingesteld of voorgeschreven door de Heer Jezus, en omdat de ware betekenis ervan de dood van de Heer herdenkt. Paulus zegt in 1 Korintiërs 11:23-24: “Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’” “Wat ik heb ontvangen …” betekent waarschijnlijk dat de Heer zelf richting Paulus (die anders dan de andere apostelen, niet bij het laatste avondmaal was) bevestigde dat wat de anderen over het Heilig Avondmaal berichtten, echt gebeurd is.
Dus de historische bron van het Heilig Avondmaal is dat laatste avondmaal dat Jezus genoot met zijn discipelen in de nacht voordat hij werd gekruisigd. De daden en de betekenis ervan zijn allemaal gebaseerd op wat Jezus zei en deed in die laatste nacht. Jezus is zelf de bron van het Heilig Avondmaal. Hij gebood de voortzetting ervan. En hij is daarvan het middelpunt en de inhoud.

<h4>2. De gelovige deelnemers van het Heilig Avondmaal</h4>
Het Heilig Avondmaal is een uitvoering door de verzamelde familie bestaande uit zij die geloven in Jezus, de kerk. Het is geen uitvoering voor ongelovigen. Ongelovigen kunnen wel aanwezig zijn – ja, we nodigen ze zelfs uit om erbij te zijn – er is niets geheims aan het Heilig Avondmaal. Het wordt openbaar gedaan. Het heeft een publieke betekenis. Het is geen mysterieus, cultisch ritueel met magische krachten. Het is een openbare eredienst van de verzamelde kerk. In feite, in 1 Korintiërs 11:26, zegt Paulus: “Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt.” Er zit dus een aspect van verkondiging aan het avondmaal. Verkondiging, niet privacy, is de aan te slagen toon.
We verbieden niet om het Heilig Avondmaal te geven aan iemand in een verzorgingstehuis of een kliniek maar zo’n individuele viering is uitzondering, niet de Bijbelse norm. Vijf keer heeft Paulus het in 1 Korintiërs 11 over “samenkomsten” van de kerkgemeente wanneer het Heilig Avondmaal wordt genoten. Vers 17b: “Ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed.” Vers 18: “Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook.” Vers 20: “Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer.” Vers 33: “Wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd.” Vers 34: “Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling.”
Met andere woorden, ze onteerden het Heilig Avondmaal door het te zeer te verbinden met hun reguliere avondmaal, en sommige mensen hadden veel te eten en anderen hadden niets. Dus zei hij, Eet uw avondmaal thuis en kom samen om het Heilig Avondmaal te genieten.
En let eens op het woord “gemeente” in vers 18: “uw samenkomsten in de gemeente.” Dat is het lichaam van Christus, de verzameling volgers van Jezus. Zij die zich hadden afgewend van afgoden en alleen nog maar Jezus vertrouwden voor de vergeving van hun zonden, en voor de hoop op een eeuwig leven, en voor de verzoening met hun zielen. Dat zijn christenen. Dus de deelnemers aan het Heilig Avondmaal zijn de verzamelde gelovigen in Jezus.

<h4>3. De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal is niet de vertering van een zeven-gangen maaltijd. Het is heel eenvoudig. Het is het eten van het brood en het drinken uit de beker. Verzen 23b-25: “In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’”
Er staat niets vermeld over het soort brood of de manier waarop het is gebroken. De enige bewering over wat er in de beker zat, wordt geven in steeds één vers in Mattheüs, Marcus en Lucas: “Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken, tot de dag dat Ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader” (Mattheüs 26:29; evenzo Marcus 14:25; Lucas 22:18). Het wordt dus “de vrucht van de wijnstok” genoemd. Ik denk niet dat we moeilijk moeten doen over of er gewoon druivensap of wijn is gebruikt. In de tekst staat niets wat het een of het andere gebiedt of verbiedt.
Waar we ons zorgen over moeten maken zijn speelse vervangingen – zeg, bagels en cola rond een kampvuur. Het Heilig Avondmaal is geen speeltje. We horen het te vieren met gevoel voor ernst – waarover we het zo meteen gaan hebben.
Mag ik nog even benoemen dat er in het Nieuwe Testament niets staat over de frequentie van het Heilig Avondmaal. Sommigen geloven dat het goed zou zijn om het wekelijks te houden; anderen doen het eens per kwartaal. Wij zitten daar tussenin en vieren het normaal gesproken op de eerste zondag van de maand. Ik denk dat we daar vrij in zijn en de vraag wordt eerder 1) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid past bij het juiste belang in relatie tot de evangelisatie van het Woord van God? en 2) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid helpt ons om de waarde ervan te ervaren in plaats van er ongevoelig voor te worden? Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen om te maken, en verschillende kerken maken die op verschillende manieren.

<h4>4. De mentale actie van het Heilig Avondmaal</h4>
De mentale actie van de deelnemers aan het Heilig Avondmaal bestaat uit de concentratie op Jezus en vooral op zijn historisch werk van het sterven voor onze zonden. Verzen 24 en 25: “Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Tijdens de lichamelijke actie bestaande uit het eten en drinken, horen we de mentale actie van het gedenken uit te voeren. Dat houdt in dat we bewust moeten worden van de persoon Jezus zoals hij ooit leefde en het werk van Jezus tijdens zijn sterven en wederopstanding, en wat zijn werk betekent voor de vergeving van onze zonden.
Het Heilig Avondmaal is keer op keer een krachtige reminder dat het christendom geen new-age spiritualiteit is. Het gaat niet om verbinding maken met uw innerlijke zelf. Het is geen mystiek. Het is geworteld in historische feiten. Jezus leefde. Hij had een lichaam, een hart dat bloed rondpompte en huid die bloedde. Hij stierf in het openbaar aan een Romeins kruis in de plaats van zondaars zodat wie er ook maar in hem gelooft, gered kan worden van de toorn van God. Dat gebeurde voor eens en altijd in de geschiedenis.
Daarom bestaat de mentale actie van het Heilig Avondmaal fundamenteel uit gedenken. Niet fantaseren. Niet dromen. Geen contact zoeken met het hiernamaals. Geen spiritueel luisteren. Niet in de neutrale stand gaan. Het is een bewuste sturing, terug de geschiedenis in, van de aandacht op Jezus en wat we over hem weten uit de Bijbel. Het Heilig Avondmaal verbindt ons, keer op keer, met de kern van de geschiedenis. Brood en beker. Lichaam en bloed. Tenuitvoerbrenging en dood.

<h4>5. De geestelijke actie van het Heilig Avondmaal</h4>
Dit is de sleutel. De reden is dat ongelovigen alles wat ik tot zover heb beschreven, zouden kunnen doen. Jazeker, als de duivel zich in vlees kon hullen, zou hij dat kunnen doen. Eten, drinken en gedenken. Daaraan is niets per definitie geestelijk. Dus om van het Heilig Avondmaal te maken wat Jezus er mee bedoeld had, moet er iets meer gebeuren dan alleen maar eten, drinken en gedenken. Iets wat ongelovigen en de duivel niet kunnen doen.
Laat me de belangrijkste zin uit de Ouderlingenbelijdenis van het geloof nog een keer voorlezen en u daarna in de Bijbel laten zien waar het vandaan komt. “Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.”
Waar komt dit idee van “deelnemen aan Christus’ lichaam en bloed … geestelijk … door het geloof” vandaan? De ondersteunende tekst die er het dichtst in de buurt komt, bevindt zich in het vorig hoofdstuk: 1 Korintiërs 10:16-18. Stel, terwijl ik het voorlees, de vraag: “Wat betekent ‘deelhebben’?”
Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus (koinōnia estin tou haimatos tou Christou)? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus (ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin)? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben aan de altaardienst (koinōnia tou thusiastēriou)?
Het gaat hier om iets diepers dan gedenken. Er zijn hier gelovigen – zij die Jezus Christus vertrouwen en op prijs stellen – en Paulus zegt dat ze deelhebben in het lichaam en het bloed van Christus. Letterlijk ervaren ze een participatie (koinōnia) in zijn lichaam en bloed. Ze beleven een partnerschap in zijn dood.

<h4>Deelhebben aan Christus’ lichaam en bloed, spiritueel, door het geloof</h4>
En wat betekent deze participatie/deelname/partnerschap dan? Ik denk dat vers 18 ons de aanwijzing geeft want het gebruikt een vergelijkbaar woord maar vergelijkt deze met wat er gebeurt tijdens de joodse offers: “Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, deel hebben [een vorm van hetzelfde woord] aan de altaardienst?” Wat betekent deelhebber/participant/partner aan de altaardienst? Dat betekent dat ze delen in of profiteren van wat er gebeurt tijdens de altaardienst. Ze beleven bijvoorbeeld vergeving en herstelde vriendschap met God.
Dus vat ik de verzen 16 en 17 zo op dat wanneer gelovigen fysiek het brood eten en uit de beker drinken, we spiritueel op een andere wijze eten en drinken. We eten en drinken – dat wil zeggen, we nemen in onze levens op – wat er gebeurde aan het kruis. Door het geloof – door te geloven in alles wat God voor ons is in Jezus – voeden we onszelf met de voordelen die Jezus voor ons behield toen hij bloedde en stierf aan het kruis.
Daarom brengen wij u maand na maand onder wisselende aandachtspunten naar de tafel van de Heer (vrede met God, vreugde in Christus, hoop voor de toekomst, bevrijding van angst, veiligheid bij tegenspoed, advies bij twijfel, genezing van ziekte, de verleiding overwinnen, enzovoort). Want toen Jezus stierf, werden alle beloften van God gekocht met zijn vergoten bloed en gebroken lichaam, opgeofferd tijdens zijn sterven namens ons. Paulus zegt: “In Hem worden alle beloften van God ingelost” (2 Korintiërs 1:20). Elke gave van God, en onze hele vreugdevolle vriendschap met God, werd verkregen met het bloed van Jezus. Als Paulus zegt: “Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus?” bedoelt hij: Is het niet zo dat we aan de tafel van de Heer vieren, geestelijk, door het geloof: elke geestelijke zegening die gekocht is met het lichaam en bloed van Christus? Geen ongelovige kan dat doen. De duivel kan dat niet doen. Het is een gift voor de familie. Wanneer we het Heilig Avondmaal vieren, vieren we geestelijk door het geloof alle beloften van God die gekocht zijn met het bloed van Jezus.

<h4>6. Het sacraal belang van het Heilig Avondmaal</h4>
Ik sluit af zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 11. Hij waarschuwt dat wanneer u naar het Heilig Avondmaal komt met een nonchalante, harteloze en achteloze houding die geen oog heeft voor de ernst van wat er aan het kruis gebeurde, kunt u, wanneer u een gelovige bent, uw leven verliezen, niet uit toorn maar als een maatregel van Gods vaderlijke discipline. Laat me u in alle rust 1 Korintiërs 11:27-32 voorlezen terwijl we ons vol vreugde en ernst begeven naar de tafel van de Heer.

<blockquote>Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt [dat wil zeggen, die de prachtige gift van Christus niet vertrouwt en waardeert], zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen [niet om te zien of u goed genoeg bent maar om te zien of u bereid bent om van uzelf weg te keren en te vertrouwen dat Jezus u geeft wat u nodig heeft] voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat [dat wil zeggen, zonder te beseffen dat dit brood niet behandelt hoort te worden als een visbroodje zoals sommigen dat deden in Korinthe], roept zijn veroordeling over zich af. 30 [En hier staat wat hij bedoelt:] Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven [niet om naar de hel gestuurd te worden; het volgend vers legt dat uit]. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht [dat wil zeggen, sommigen zijn zwak, ziek en stervende], opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld [dat wil zeggen, naar de hel gaan].</blockquote>
Vat het Heilig Avondmaal niet licht op. Het is een van de waardevolste giften die Christus aan zijn kerk heeft gegeven. Laten we er samen van eten.

<hr />
Noot van de vertaler
1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: Bethlehem Baptist Church Elder Affirmation of Faith 

3 Bethlehem Baptist Church is een baptistenkerk in Minnesota

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 23 Mar 2026 17:54:53 GMT

Pcain:

Waarom en hoe we het Heilig Avondmaal vieren

Pcain — Mon, 23 Mar 2026 17:50:58 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} <blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet pri...'

{{info|Why and How We Celebrate the Lord's Supper}} 

<blockquote>1 Korintiërs 11:17-341 Nu ik u toch aanwijzingen geef: ik kan u niet prijzen om uw samenkomsten. Die doen meer kwaad dan goed. 18 Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw samenkomsten in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook. 19 Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is. 20 Maar bij uw samenkomsten is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer. 21 Bij de maaltijd die u houdt zorgt iedereen alleen voor zichzelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. 22 Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Op dit punt zeker niet! 23 Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, 24 sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ 25 Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’ 26 Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat Hij komt. 27 Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling over zich af. 30 Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht, opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld. 33 Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. 34 Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.</blockquote>

Voordat we volgende week terugkeren bij Romeinen (zo God het wil), dacht ik dat het goed voor ons is om het Heilig Avondmaal te zien in Bijbelse context en onze aandacht te richten op het hoe en waarom we dit gebruik praktiseren. Dus vandaag doen we eerst de boodschap en dan wijden we ons aan het Heilig Avondmaal met de preek.

Na de Bijbel, die de onfeilbare basis van onze levens en de kerk is, is een van de belangrijkste documenten in het leven van onze kerk de ''Bethlehem Baptist Church ouderlingenbelijdenis van het geloof''2 en 3. Ik spoor u allen aan deze te lezen. U kunt deze vinden op de website van de kerk of op de Desiring God-website. In paragraaf 12.4 staat de dogmatische samenvatting van wat we geloven en bijbrengen over het Heilig Avondmaal:

<blockquote>Wij geloven dat het Heilig Avondmaal een gebruik van de Heer is waarbij verzamelde gelovigen eten van brood dat staat voor Christus’ lichaam dat gegeven is voor Zijn volk, en drinken uit de beker van de Heer, die duidt op het Nieuwe Verbond in Christus’ bloed. Wij doen dat ter herdenking van de Heer, en aldus verkondigen wij Zijn dood totdat Hij komt. Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.,/blockquote>

Ik zal onder zes kopjes proberen een Bijbelse basis te geven voor deze opvatting van het Heilig Avondmaal: 1) de historische bron; 2) de gelovige deelnemers; 3) de lichamelijke actie; 4) de mentale actie; 5) de geestelijke actie; en 6) het sacraal belang.

====1. De historische bron van het Heilig Avondmaal====

De evangeliën van Mattheüs (26:26 en verder), Marcus (14:22 en verder) en Lucas (22:14 en verder) doen allemaal verslag van het Heilig Avondmaal dat Jezus had met zijn discipelen in de nacht voordat hij stierf. Elk beschrijft Jezus die dank geeft of het brood en de beker zegent en deze aan zijn discipelen verstrekt, zeggende dat het brood zijn lichaam en de beker het bloed van het verbond dan wel het nieuwe verbond in zijn bloed is. In Lucas 22:19 zegt Jezus: “Doe dit telkens opnieuw, om Mij te gedenken.” Het evangelie van Johannes doet geen verslag van het eten en drinken maar veeleer van de lessen en handelingen die de avond vulden.

Zover we weten van de oudste verslagen, deed de kerk wat Jezus zei: Ze speelden dat avondmaal na ter nagedachtenis van Jezus en zijn dood. Paulus’ brieven zijn de oudste getuigenissen die we hebben, en in 1 Korintiërs 11:20 verwijst hij naar een gebeurtenis in het kerkleven dat “het avondmaal des Heeren” wordt genoemd. Het wordt waarschijnlijk “het avondmaal des Heeren” genoemd omdat het is ingesteld of voorgeschreven door de Heer Jezus, en omdat de ware betekenis ervan de dood van de Heer herdenkt. Paulus zegt in 1 Korintiërs 11:23-24: “Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’” “Wat ik heb ontvangen …” betekent waarschijnlijk dat de Heer zelf richting Paulus (die anders dan de andere apostelen, niet bij het laatste avondmaal was) bevestigde dat wat de anderen over het Heilig Avondmaal berichtten, echt gebeurd is.

Dus de historische bron van het Heilig Avondmaal is dat laatste avondmaal dat Jezus genoot met zijn discipelen in de nacht voordat hij werd gekruisigd. De daden en de betekenis ervan zijn allemaal gebaseerd op wat Jezus zei en deed in die laatste nacht. Jezus is zelf de bron van het Heilig Avondmaal. Hij gebood de voortzetting ervan. En hij is daarvan het middelpunt en de inhoud.

====2. De gelovige deelnemers van het Heilig Avondmaal====

Het Heilig Avondmaal is een uitvoering door de verzamelde familie bestaande uit zij die geloven in Jezus, de kerk. Het is geen uitvoering voor ongelovigen. Ongelovigen kunnen wel aanwezig zijn – ja, we nodigen ze zelfs uit om erbij te zijn – er is niets geheims aan het Heilig Avondmaal. Het wordt openbaar gedaan. Het heeft een publieke betekenis. Het is geen mysterieus, cultisch ritueel met magische krachten. Het is een openbare eredienst van de verzamelde kerk. In feite, in 1 Korintiërs 11:26, zegt Paulus: “Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, ''verkondigt'' u de dood van de Heer, totdat Hij komt.” Er zit dus een aspect van verkondiging aan het avondmaal. Verkondiging, niet privacy, is de aan te slagen toon.

We verbieden niet om het Heilig Avondmaal te geven aan iemand in een verzorgingstehuis of een kliniek maar zo’n individuele viering is uitzondering, niet de Bijbelse norm. Vijf keer heeft Paulus het in 1 Korintiërs 11 over “samenkomsten” van de kerkgemeente wanneer het Heilig Avondmaal wordt genoten. Vers 17b: “Ik kan u niet prijzen om uw ''samenkomsten''. Die doen meer kwaad dan goed.” Vers 18: “Om te beginnen: ik hoor dat er bij uw ''samenkomsten'' in de gemeente verdeeldheid heerst, en tot op zekere hoogte geloof ik dat ook.” Vers 20: “Maar bij uw ''samenkomsten'' is nu geen sprake van een maaltijd van de Heer.” Vers 33: “Wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd.” Vers 34: “Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw ''samenkomsten'' tenminste niet tot uw veroordeling.”

Met andere woorden, ze onteerden het Heilig Avondmaal door het te zeer te verbinden met hun reguliere avondmaal, en sommige mensen hadden veel te eten en anderen hadden niets. Dus zei hij, Eet uw avondmaal thuis en kom samen om het Heilig Avondmaal te genieten.

En let eens op het woord “gemeente” in vers 18: “uw samenkomsten in de ''gemeente''.” Dat is het lichaam van Christus, de verzameling volgers van Jezus. Zij die zich hadden afgewend van afgoden en alleen nog maar Jezus vertrouwden voor de vergeving van hun zonden, en voor de hoop op een eeuwig leven, en voor de verzoening met hun zielen. Dat zijn christenen. Dus de deelnemers aan het Heilig Avondmaal zijn de verzamelde gelovigen in Jezus.

====3. De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal====

De lichamelijke actie van het Heilig Avondmaal is niet de vertering van een zeven-gangen maaltijd. Het is heel eenvoudig. Het is het eten van het brood en het drinken uit de beker. Verzen 23b-25: “In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam Hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te gedenken.’ Zo nam Hij na de maaltijd ook de beker, en Hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond, dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit. Telkens als jullie hieruit drinken, om Mij te gedenken.’”

Er staat niets vermeld over het soort brood of de manier waarop het is gebroken. De enige bewering over wat er in de beker zat, wordt geven in steeds één vers in Mattheüs, Marcus en Lucas: “Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken, tot de dag dat Ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader” (Mattheüs 26:29; evenzo Marcus 14:25; Lucas 22:18). Het wordt dus “de vrucht van de wijnstok” genoemd. Ik denk niet dat we moeilijk moeten doen over of er gewoon druivensap of wijn is gebruikt. In de tekst staat niets wat het een of het andere gebiedt of verbiedt.

Waar we ons zorgen over moeten maken zijn speelse vervangingen – zeg, bagels en cola rond een kampvuur. Het Heilig Avondmaal is geen speeltje. We horen het te vieren met gevoel voor ernst – waarover we het zo meteen gaan hebben.

Mag ik nog even benoemen dat er in het Nieuwe Testament niets staat over de frequentie van het Heilig Avondmaal. Sommigen geloven dat het goed zou zijn om het wekelijks te houden; anderen doen het eens per kwartaal. Wij zitten daar tussenin en vieren het normaal gesproken op de eerste zondag van de maand. Ik denk dat we daar vrij in zijn en de vraag wordt eerder 1) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid past bij het juiste belang in relatie tot de evangelisatie van het Woord van God? en 2) Welke regelmatigheid of onregelmatigheid helpt ons om de waarde ervan te ervaren in plaats van er ongevoelig voor te worden? Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen om te maken, en verschillende kerken maken die op verschillende manieren.

====4. De mentale actie van het Heilig Avondmaal====

De mentale actie van de deelnemers aan het Heilig Avondmaal bestaat uit de concentratie op Jezus en vooral op zijn historisch werk van het sterven voor onze zonden. Verzen 24 en 25: “Doe dit, telkens opnieuw, om Mij te ''gedenken.''” Tijdens de lichamelijke actie bestaande uit het eten en drinken, horen we de mentale actie van het gedenken uit te voeren. Dat houdt in dat we bewust moeten worden van de persoon Jezus zoals hij ooit leefde en het werk van Jezus tijdens zijn sterven en wederopstanding, en wat zijn werk betekent voor de vergeving van onze zonden.

Het Heilig Avondmaal is keer op keer een krachtige reminder dat het christendom geen new-age spiritualiteit is. Het gaat niet om verbinding maken met uw innerlijke zelf. Het is geen mystiek. Het is geworteld in historische feiten. Jezus leefde. Hij had een lichaam, een hart dat bloed rondpompte en huid die bloedde. Hij stierf in het openbaar aan een Romeins kruis in de plaats van zondaars zodat wie er ook maar in hem gelooft, gered kan worden van de toorn van God. Dat gebeurde voor eens en altijd in de geschiedenis.

Daarom bestaat de mentale actie van het Heilig Avondmaal fundamenteel uit gedenken. Niet fantaseren. Niet dromen. Geen contact zoeken met het hiernamaals. Geen spiritueel luisteren. Niet in de neutrale stand gaan. Het is een bewuste sturing, terug de geschiedenis in, van de aandacht op Jezus en wat we over hem weten uit de Bijbel. Het Heilig Avondmaal verbindt ons, keer op keer, met de kern van de geschiedenis. Brood en beker. Lichaam en bloed. Tenuitvoerbrenging en dood.

====5. De geestelijke actie van het Heilig Avondmaal====

Dit is de sleutel. De reden is dat ongelovigen alles wat ik tot zover heb beschreven, zouden kunnen doen. Jazeker, als de duivel zich in vlees kon hullen, zou hij dat kunnen doen. Eten, drinken en gedenken. Daaraan is niets per definitie geestelijk. Dus om van het Heilig Avondmaal te maken wat Jezus er mee bedoeld had, moet er iets meer gebeuren dan alleen maar eten, drinken en gedenken. Iets wat ongelovigen en de duivel niet kunnen doen.

Laat me de belangrijkste zin uit de ''Ouderlingenbelijdenis van het geloof'' nog een keer voorlezen en u daarna in de Bijbel laten zien waar het vandaan komt. “''Zij die eten en drinken op een respectvolle wijze, hebben deel aan Christus’ lichaam en bloed, niet lichamelijk maar geestelijk, zodat, door het geloof, zij gevoed zijn met de voordelen die Hij kreeg door Zijn dood, en aldus groeien in genade.''”

Waar komt dit idee van “deelnemen aan Christus’ lichaam en bloed … geestelijk … door het geloof” vandaan? De ondersteunende tekst die er het dichtst in de buurt komt, bevindt zich in het vorig hoofdstuk: 1 Korintiërs 10:16-18. Stel, terwijl ik het voorlees, de vraag: “Wat betekent ‘deelhebben’?”

Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet delen in het bloed van Christus (''koinōnia estin tou haimatos tou Christou'')? Laat het brood dat wij breken ons niet delen in het lichaam van Christus (''ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin'')? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, ''deel hebben'' aan de altaardienst (''koinōnia tou thusiastēriou'')?

Het gaat hier om iets diepers dan gedenken. Er zijn hier gelovigen – zij die Jezus Christus vertrouwen en op prijs stellen – en Paulus zegt dat ze deelhebben in het lichaam en het bloed van Christus. Letterlijk ervaren ze een participatie (''koinōnia'') in zijn lichaam en bloed. Ze beleven een partnerschap in zijn dood.

====Deelhebben aan Christus’ lichaam en bloed, spiritueel, door het geloof====

En wat betekent deze participatie/deelname/partnerschap dan? Ik denk dat vers 18 ons de aanwijzing geeft want het gebruikt een vergelijkbaar woord maar vergelijkt deze met wat er gebeurt tijdens de joodse offers: “Kijkt u eens naar het volk van Israël. Is het niet zo dat allen die van de offers eten, ''deel hebben'' [een vorm van hetzelfde woord] aan de altaardienst?” Wat betekent deelhebber/participant/partner aan de altaardienst? Dat betekent dat ze delen in of profiteren van wat er gebeurt tijdens de altaardienst. Ze beleven bijvoorbeeld vergeving en herstelde vriendschap met God.

Dus vat ik de verzen 16 en 17 zo op dat wanneer gelovigen fysiek het brood eten en uit de beker drinken, we spiritueel op een andere wijze eten en drinken. We eten en drinken – dat wil zeggen, we nemen in onze levens op – wat er gebeurde aan het kruis. Door het geloof – door te geloven in alles wat God voor ons is in Jezus – voeden we onszelf met de voordelen die Jezus voor ons behield toen hij bloedde en stierf aan het kruis.

Daarom brengen wij u maand na maand onder wisselende aandachtspunten naar de tafel van de Heer (vrede met God, vreugde in Christus, hoop voor de toekomst, bevrijding van angst, veiligheid bij tegenspoed, advies bij twijfel, genezing van ziekte, de verleiding overwinnen, enzovoort). Want toen Jezus stierf, werden alle beloften van God gekocht met zijn vergoten bloed en gebroken lichaam, opgeofferd tijdens zijn sterven namens ons. Paulus zegt: “In Hem worden alle beloften van God ingelost” (2 Korintiërs 1:20). Elke gave van God, en onze hele vreugdevolle vriendschap met God, werd verkregen met het bloed van Jezus. Als Paulus zegt: “Laat de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet ''delen in het bloed van Christus''? Laat het brood dat wij breken ons niet ''delen in het lichaam van Christus''?” bedoelt hij: Is het niet zo dat we aan de tafel van de Heer vieren, geestelijk, door het geloof: elke geestelijke zegening die gekocht is met het lichaam en bloed van Christus? Geen ongelovige kan dat doen. De duivel kan dat niet doen. Het is een gift voor de familie. Wanneer we het Heilig Avondmaal vieren, vieren we geestelijk door het geloof alle beloften van God die gekocht zijn met het bloed van Jezus.

====6. Het sacraal belang van het Heilig Avondmaal====

Ik sluit af zoals Paulus dat doet in 1 Korintiërs 11. Hij waarschuwt dat wanneer u naar het Heilig Avondmaal komt met een nonchalante, harteloze en achteloze houding die geen oog heeft voor de ernst van wat er aan het kruis gebeurde, kunt u, wanneer u een gelovige bent, uw leven verliezen, niet uit toorn maar als een maatregel van Gods vaderlijke discipline. Laat me u in alle rust 1 Korintiërs 11:27-32 voorlezen terwijl we ons vol vreugde en ernst begeven naar de tafel van de Heer.

<blockquote>Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt [''dat wil zeggen, die de prachtige gift van Christus niet vertrouwt en waardeert''], zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. 28 Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen [''niet om te zien of u goed genoeg bent maar om te zien of u bereid bent om van uzelf weg te keren en te vertrouwen dat Jezus u geeft wat u nodig heeft''] voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, 29 want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat [''dat wil zeggen, zonder te beseffen dat dit brood niet behandelt hoort te worden als een visbroodje zoals sommigen dat deden in Korinthe''], roept zijn veroordeling over zich af. 30 [''En hier staat wat hij bedoelt:''] Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven [''niet om naar de hel gestuurd te worden; het volgend vers legt dat uit'']. 31 Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. 32 Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst Hij ons terecht [''dat wil zeggen, sommigen zijn zwak, ziek en stervende''], opdat we niet straks samen met de wereld zullen worden veroordeeld [''dat wil zeggen, naar de hel gaan''].</blockquote>

Vat het Heilig Avondmaal niet licht op. Het is een van de waardevolste giften die Christus aan zijn kerk heeft gegeven. Laten we er samen van eten.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: Bethlehem Baptist Church Elder Affirmation of Faith 
3 Bethlehem Baptist Church is een baptistenkerk in Minnesota

Waar

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:52:16 GMT

Pcain: Waar hernoemd naar Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

#DOORVERWIJZING [[Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?]]

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:52:16 GMT

Pcain: Waar hernoemd naar Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

{{info|Where is the balance between being bold and being gentle?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?
Dat is een zeer goede vraag. Ik bekeek het eerste hoofdstuk van mijn boek Leven als damp1 nog eens, en de vraag die ik daar stelde was: “Moeten we geven om wat anderen denken?” Het antwoord is Ja en Nee.
Aan de ene kant horen we de waarheid te vertellen voor Christus en dan zien we wel wat er gebeurt.
Aan de andere kant moeten we rekening houden met de kans dat we op de tenen van anderen trappen, worden gezien als lomp en ongevoelig, en met de kans dat mensen al dan niet begrijpen wat we zeggen. We kunnen niet onbezorgd aan een stuk doorkletsen over wat we maar willen.
Er is dus een balans. We moeten met beide rekening houden. De Bijbel roept ons aan de ene kant op om dapper en onverschrokken te zijn, onze monden open te doen om te zeggen wat er gezegd moet worden zonder angst en beven voor de negatieve of pijnlijke gevolgen. En de Bijbel zegt ook dat we voor alle mensen wel iets moeten worden, om in elke situatie althans enkelen te redden². Dat wil zeggen dat we moeten zorgen dat ze onze taal verstaan en dat ze onder de indruk zijn en gewonnen worden met wat we zeggen.
Soms zegt Jezus: “Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt dat je het komende oordeel kunt ontlopen?”3 Dat is geen sympathieke taal. U zult mensen afstoten met zo’n manier van spreken. En andere keren zegt hij: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven.”4 Jezus is voor ons een voorbeeld hoe gedurfd spreken soms zeer sympathiek en zachtaardig kan zijn waardoor mensen naar u toe komen. Hij laat ook zien hoe gedurfd spreken soms een taboe aan de kaak kan stellen en mensen voor het hoofd kan stoten.
We moeten het op ons af laten komen en tot de Heilige Geest bidden om inzicht wanneer de ene vorm geschikter is dan de andere.
Is het voor ons mogelijk om innerlijke vrede te hebben als de Heer niet almachtig is over elke menselijke beslissing en actie?
Kennelijk is het mogelijk dat iemand innerlijke vrede heeft terwijl diegene niet gelooft dat God almachtig is. Maar dat kan alleen zijn omdat die persoon met iets is misleid. Met andere woorden, wanneer u de ware almachtige rol van God – die u geruststelling geeft omdat hij alle dingen beheerst en belooft dat hij alles in het werk zal stellen in uw voordeel – wanneer u deze verwerpt, kunt u nog steeds een vergelijkbare, subjectieve innerlijke vrede ervaren.
Maar u moet in uw hoofd enkele fouten maken om dit voor elkaar te krijgen. U moet constateren dat de situatie niet zo slecht is als het in werkelijkheid wel is, of dat, ook al is God niet almachtig, bepaalde resultaten zich echt niet voor zullen doen. Wanneer u de waarheid afwijst – de waarheid van Gods almacht – als basis van uw gemoedsrust, dan moet u de een of andere dwaling als basis voor uw gemoedsrust hebben.
Ik beweer niet dat er geen gebrekkige theologie bestaat, die mensen tot een enigszins authentieke belevenis van innerlijke vrede kan brengen. Maar dat is geen doel! Dat is niet waar we willen zijn! Een gebrekkige theologie zal ons uiteindelijk niet zo goed dienen als een complete, Bijbelse theologie.
Dus ik wil het vaandel dragen voor de almacht van God als de correcte Bijbelse reden waarom, te midden van veel chaos en pijn, we vertrouwen en rust kunnen hebben. En dat is omdat God er voor ons is en hij alles in het werk kan stellen – zelfs de pijnlijke dingen die hij bestemde om te gebeuren – in ons voordeel.

<hr />
Noot van de vertaler
1Originele titel: Life As a Vapor 
21 Corinthiërs 9:22 
3Mattheüs 3:7 (Nieuwe Bijbelvertaling) 
4Mattheüs 11:28 (Nieuwe Bijbelvertaling)

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:50:37 GMT

Pcain:

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:45:37 GMT

Pcain:

{{info|Where is the balance between being bold and being gentle?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?
Dat is een zeer goede vraag. Ik bekeek het eerste hoofdstuk van mijn boek Leven als damp1 nog eens, en de vraag die ik daar stelde was: “Moeten we geven om wat anderen denken?” Het antwoord is Ja en Nee.
Aan de ene kant horen we de waarheid te vertellen voor Christus en dan zien we wel wat er gebeurt.
Aan de andere kant moeten we rekening houden met de kans dat we op de tenen van anderen trappen, worden gezien als lomp en ongevoelig, en met de kans dat mensen al dan niet begrijpen wat we zeggen. We kunnen niet onbezorgd aan een stuk doorkletsen over wat we maar willen.
Er is dus een balans. We moeten met beide rekening houden. De Bijbel roept ons aan de ene kant op om dapper en onverschrokken te zijn, onze monden open te doen om te zeggen wat er gezegd moet worden zonder angst en beven voor de negatieve of pijnlijke gevolgen. En de Bijbel zegt ook dat we voor alle mensen wel iets moeten worden, om in elke situatie althans enkelen te redden². Dat wil zeggen dat we moeten zorgen dat ze onze taal verstaan en dat ze onder de indruk zijn en gewonnen worden met wat we zeggen.
Soms zegt Jezus: “Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt dat je het komende oordeel kunt ontlopen?”3 Dat is geen sympathieke taal. U zult mensen afstoten met zo’n manier van spreken. En andere keren zegt hij: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven.”4 Jezus is voor ons een voorbeeld hoe gedurfd spreken soms zeer sympathiek en zachtaardig kan zijn waardoor mensen naar u toe komen. Hij laat ook zien hoe gedurfd spreken soms een taboe aan de kaak kan stellen en mensen voor het hoofd kan stoten.
We moeten het op ons af laten komen en tot de Heilige Geest bidden om inzicht wanneer de ene vorm geschikter is dan de andere.
Is het voor ons mogelijk om innerlijke vrede te hebben als de Heer niet almachtig is over elke menselijke beslissing en actie?
Kennelijk is het mogelijk dat iemand innerlijke vrede heeft terwijl diegene niet gelooft dat God almachtig is. Maar dat kan alleen zijn omdat die persoon met iets is misleid. Met andere woorden, wanneer u de ware almachtige rol van God – die u geruststelling geeft omdat hij alle dingen beheerst en belooft dat hij alles in het werk zal stellen in uw voordeel – wanneer u deze verwerpt, kunt u nog steeds een vergelijkbare, subjectieve innerlijke vrede ervaren.
Maar u moet in uw hoofd enkele fouten maken om dit voor elkaar te krijgen. U moet constateren dat de situatie niet zo slecht is als het in werkelijkheid wel is, of dat, ook al is God niet almachtig, bepaalde resultaten zich echt niet voor zullen doen. Wanneer u de waarheid afwijst – de waarheid van Gods almacht – als basis van uw gemoedsrust, dan moet u de een of andere dwaling als basis voor uw gemoedsrust hebben.
Ik beweer niet dat er geen gebrekkige theologie bestaat, die mensen tot een enigszins authentieke belevenis van innerlijke vrede kan brengen. Maar dat is geen doel! Dat is niet waar we willen zijn! Een gebrekkige theologie zal ons uiteindelijk niet zo goed dienen als een complete, Bijbelse theologie.
Dus ik wil het vaandel dragen voor de almacht van God als de correcte Bijbelse reden waarom, te midden van veel chaos en pijn, we vertrouwen en rust kunnen hebben. En dat is omdat God er voor ons is en hij alles in het werk kan stellen – zelfs de pijnlijke dingen die hij bestemde om te gebeuren – in ons voordeel.

<hr />
Noot van de vertaler

1Originele titel: Life As a Vapor 
21 Corinthiërs 9:22 
3Mattheüs 3:7 (Nieuwe Bijbelvertaling) 
4Mattheüs 11:28 (Nieuwe Bijbelvertaling)
</li></ol>

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:43:46 GMT

Pcain:

{{info|Where is the balance between being bold and being gentle?}} 
Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.
Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?
Dat is een zeer goede vraag. Ik bekeek het eerste hoofdstuk van mijn boek Leven als damp1 nog eens, en de vraag die ik daar stelde was: “Moeten we geven om wat anderen denken?” Het antwoord is Ja en Nee.
Aan de ene kant horen we de waarheid te vertellen voor Christus en dan zien we wel wat er gebeurt.
Aan de andere kant moeten we rekening houden met de kans dat we op de tenen van anderen trappen, worden gezien als lomp en ongevoelig, en met de kans dat mensen al dan niet begrijpen wat we zeggen. We kunnen niet onbezorgd aan een stuk doorkletsen over wat we maar willen.
Er is dus een balans. We moeten met beide rekening houden. De Bijbel roept ons aan de ene kant op om dapper en onverschrokken te zijn, onze monden open te doen om te zeggen wat er gezegd moet worden zonder angst en beven voor de negatieve of pijnlijke gevolgen. En de Bijbel zegt ook dat we voor alle mensen wel iets moeten worden, om in elke situatie althans enkelen te redden². Dat wil zeggen dat we moeten zorgen dat ze onze taal verstaan en dat ze onder de indruk zijn en gewonnen worden met wat we zeggen.
Soms zegt Jezus: “Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt dat je het komende oordeel kunt ontlopen?”3 Dat is geen sympathieke taal. U zult mensen afstoten met zo’n manier van spreken. En andere keren zegt hij: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven.”4 Jezus is voor ons een voorbeeld hoe gedurfd spreken soms zeer sympathiek en zachtaardig kan zijn waardoor mensen naar u toe komen. Hij laat ook zien hoe gedurfd spreken soms een taboe aan de kaak kan stellen en mensen voor het hoofd kan stoten.
We moeten het op ons af laten komen en tot de Heilige Geest bidden om inzicht wanneer de ene vorm geschikter is dan de andere.
Is het voor ons mogelijk om innerlijke vrede te hebben als de Heer niet almachtig is over elke menselijke beslissing en actie?
Kennelijk is het mogelijk dat iemand innerlijke vrede heeft terwijl diegene niet gelooft dat God almachtig is. Maar dat kan alleen zijn omdat die persoon met iets is misleid. Met andere woorden, wanneer u de ware almachtige rol van God – die u geruststelling geeft omdat hij alle dingen beheerst en belooft dat hij alles in het werk zal stellen in uw voordeel – wanneer u deze verwerpt, kunt u nog steeds een vergelijkbare, subjectieve innerlijke vrede ervaren.
Maar u moet in uw hoofd enkele fouten maken om dit voor elkaar te krijgen. U moet constateren dat de situatie niet zo slecht is als het in werkelijkheid wel is, of dat, ook al is God niet almachtig, bepaalde resultaten zich echt niet voor zullen doen. Wanneer u de waarheid afwijst – de waarheid van Gods almacht – als basis van uw gemoedsrust, dan moet u de een of andere dwaling als basis voor uw gemoedsrust hebben.
Ik beweer niet dat er geen gebrekkige theologie bestaat, die mensen tot een enigszins authentieke belevenis van innerlijke vrede kan brengen. Maar dat is geen doel! Dat is niet waar we willen zijn! Een gebrekkige theologie zal ons uiteindelijk niet zo goed dienen als een complete, Bijbelse theologie.
Dus ik wil het vaandel dragen voor de almacht van God als de correcte Bijbelse reden waarom, te midden van veel chaos en pijn, we vertrouwen en rust kunnen hebben. En dat is omdat God er voor ons is en hij alles in het werk kan stellen – zelfs de pijnlijke dingen die hij bestemde om te gebeuren – in ons voordeel.

<hr />
Noot van de vertaler

<ol><li>Originele titel: Life As a Vapor
</li><li>1 Corinthiërs 9:22
</li><li>Mattheüs 3:7 (Nieuwe Bijbelvertaling)
</li><li>Mattheüs 11:28 (Nieuwe Bijbelvertaling)
</li></ol>

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Pcain — Mon, 16 Mar 2026 17:42:14 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Where is the balance between being bold and being gentle?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Waar is de balans tussen dapper zijn ...'

{{info|Where is the balance between being bold and being gentle?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?'''

Dat is een zeer goede vraag. Ik bekeek het eerste hoofdstuk van mijn boek Leven als damp1 nog eens, en de vraag die ik daar stelde was: “Moeten we geven om wat anderen denken?” Het antwoord is Ja en Nee.

Aan de ene kant horen we de waarheid te vertellen voor Christus en dan zien we wel wat er gebeurt.

Aan de andere kant moeten we rekening houden met de kans dat we op de tenen van anderen trappen, worden gezien als lomp en ongevoelig, en met de kans dat mensen al dan niet begrijpen wat we zeggen. We kunnen niet onbezorgd aan een stuk doorkletsen over wat we maar willen.

Er is dus een balans. We moeten met beide rekening houden. De Bijbel roept ons aan de ene kant op om dapper en onverschrokken te zijn, onze monden open te doen om te zeggen wat er gezegd moet worden zonder angst en beven voor de negatieve of pijnlijke gevolgen. En de Bijbel zegt ook dat we voor alle mensen wel iets moeten worden, om in elke situatie althans enkelen te redden². Dat wil zeggen dat we moeten zorgen dat ze onze taal verstaan en dat ze onder de indruk zijn en gewonnen worden met wat we zeggen.

Soms zegt Jezus: “Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt dat je het komende oordeel kunt ontlopen?”3 Dat is geen sympathieke taal. U zult mensen afstoten met zo’n manier van spreken. En andere keren zegt hij: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven.”4 Jezus is voor ons een voorbeeld hoe gedurfd spreken soms zeer sympathiek en zachtaardig kan zijn waardoor mensen naar u toe komen. Hij laat ook zien hoe gedurfd spreken soms een taboe aan de kaak kan stellen en mensen voor het hoofd kan stoten.

We moeten het op ons af laten komen en tot de Heilige Geest bidden om inzicht wanneer de ene vorm geschikter is dan de andere.

Is het voor ons mogelijk om innerlijke vrede te hebben als de Heer niet almachtig is over elke menselijke beslissing en actie?

Kennelijk is het mogelijk dat iemand innerlijke vrede heeft terwijl diegene niet gelooft dat God almachtig is. Maar dat kan alleen zijn omdat die persoon met iets is misleid. Met andere woorden, wanneer u de ware almachtige rol van God – die u geruststelling geeft omdat hij alle dingen beheerst en belooft dat hij alles in het werk zal stellen in uw voordeel – wanneer u deze verwerpt, kunt u nog steeds een vergelijkbare, subjectieve innerlijke vrede ervaren.

Maar u moet in uw hoofd enkele fouten maken om dit voor elkaar te krijgen. U moet constateren dat de situatie niet zo slecht is als het in werkelijkheid wel is, of dat, ook al is God niet almachtig, bepaalde resultaten zich echt niet voor zullen doen. Wanneer u de waarheid afwijst – de waarheid van Gods almacht – als basis van uw gemoedsrust, dan moet u de een of andere dwaling als basis voor uw gemoedsrust hebben.

Ik beweer niet dat er geen gebrekkige theologie bestaat, die mensen tot een enigszins authentieke belevenis van innerlijke vrede kan brengen. Maar dat is geen doel! Dat is niet waar we willen zijn! Een gebrekkige theologie zal ons uiteindelijk niet zo goed dienen als een complete, Bijbelse theologie.

Dus ik wil het vaandel dragen voor de almacht van God als de correcte Bijbelse reden waarom, te midden van veel chaos en pijn, we vertrouwen en rust kunnen hebben. En dat is omdat God er voor ons is en hij alles in het werk kan stellen – zelfs de pijnlijke dingen die hij bestemde om te gebeuren – in ons voordeel.

<hr>
''Noot van de vertaler''

#Originele titel: Life As a Vapor
#1 Corinthiërs 9:22
#Mattheüs 3:7 (Nieuwe Bijbelvertaling)
#Mattheüs 11:28 (Nieuwe Bijbelvertaling)

Moeilijkst

Pcain — Mon, 09 Mar 2026 17:25:13 GMT

Pcain: Moeilijkst hernoemd naar Waar is het ‘t moeilijkst om een christen te zijn?

#DOORVERWIJZING [[Waar is het ‘t moeilijkst om een christen te zijn?]]

Waar is het ‘t moeilijkst om een christen te zijn?

Pcain — Mon, 09 Mar 2026 17:25:13 GMT

Pcain: Moeilijkst hernoemd naar Waar is het ‘t moeilijkst om een christen te zijn?

{{info|Where is it most difficult to be a Christian?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Waar is het ’t moeilijkst om een christen te zijn?'''

Er bestaan verschillende moeilijkheidsgraden. Het is niet persé waar dat een christen zijn in een islamitisch land moeilijker is dan er een zijn in Amerika.

Het kan moelijker zijn in een islamitisch land in die zin dat wanneer je jezelf openlijk als christen uit, de negatieve en ernstige gevolgen direct en overduidelijk zijn. En uw leven en de levens van uw gezinsleden kunnen daarvan afhangen.

Maar in Amerika zal niemand u vermoorden omdat u een christen bent. Daarentegen zijn de gevaren hier subtieler – en mogelijk gevaarlijker. In feite kan het moeilijker zijn om een sterke, levenslustige, Christus-vererende, zending-gedreven christen te zijn in Amerika.

U kent de vergelijking in Lucas 8 over het koninkrijk van God. Op de eerste bodem, de weg, zaait de zaaier het zaad, en de vogel (de Duivel presenterend) eet het op. De tweede bodem verliest eveneens het zaad. Dat gebeurt als de zon, die vervolging symboliseert, het uitdroogt. (Mogelijk is dat de moeilijkheidsgraad als je een christen bent in een land waar dat illegaal is.)

Daarna heeft Jezus het over een derde bodemsoort waarin distels opgroeien samen met het zaad, en het woord verstikken. Deze distels worden geïdentificeerd met de genoegens en zorgen van deze wereld. Dat is Amerika.

De derde bodem is Amerika waar het soms heel gemakkelijk is om christen te zijn. Het is gezellig. U gaat naar de kerk, de muziek is mooi, de airco is goed, het licht is goed, er zijn vrienden, de kinderen hebben iets leuks te doen, de preek is min of meer interessant, en we kunnen naar huis gaan bewerend dat we christenen waren.

Christenen in andere landen, echter, zijn ondergedoken en moeten zich stilhouden. En als ze worden ontdekt, gaan ze de gevangenis in. Dat zijn twee zeer verschillende situaties.

Het is in Amerika gemakkelijk om weg te zakken in de traditionele godsdienst. We moeten keer op keer opgeroepen worden tot een Bijbelse visie op het christendom, zijn als een bedevaartganger, tegen de cultuur in, waarbij deze wereld niet ons thuis is. We moeten ook stappen nemen om er zeker van te zijn dat we controle op onze levensstijl zetten en dat we deelnemen aan liefdadigheid die duur kan zijn. We moeten onze rijkdom sturen in de richting van zij die dit het hardst nodig hebben in de zin van het ontvangen van het evangelie en alles wat het evangelie voortbrengt.

Het is dus echt gevaarlijk om in Amerika te leven, en ik vind dat we moeten oppassen dat we de Amerikaanse levenswijze niet gelijkstellen aan de christelijke levenswijze.

====Bidt u ooit om meer beproevingen?====

Daartoe ben ik geneigd vanwege dat wat ik zie in de geschiedenis van de kerk. Tijden van vervolging zijn tijden van reiniging.

Maar ik zwicht niet voor de verleiding om te bidden voor vervolging of te bidden voor grotere beproevingen in mijn eigen leven omdat ik denk dat dit Gods zaak is, niet de mijne.

Waar ik voor de kerk wil bidden is dat we puur, sterk, dapper, liefdevol, enzovoort zijn. Met andere woorden, we moeten onze gebeden laten gaan over wat ons opgelegd is vanuit de Schrift, en we kregen nooit het gebod om in de problemen te raken of om te lijden. Het is ons alleen opgedragen om het lijden te accepteren als het komt, en ons erin te verheugen.

Ik denk niet dat we ooit moeten bidden opdat we meer lijden. Eerder moeten we bidden dat God ons genade schenkt voor de acceptatie van de gevolgen die komen doordat we onze riskante roeping hebben aanvaard.

Ik weet dat het bijna hetzelfde is. Als ik zeg dat ik in een gevaarlijk deel van de stad ga wonen, mijn huis open stel voor mensen aan wie ik twijfel, en de straat op ga, enzovoort, dan komt dat dicht in de buurt van een omarming van het lijden.

Dus om te bidden voor de moed om zo te leven, is bijna hetzelfde als bidden om lijden. Maar er is een zeer belangrijk verschil. De ene springt van de tempel (Mattheüs 4:5-7). We moeten niet van de tempel springen en zeggen: “Wel, hij beloofde dat hij me beneden zou opvangen.” Dat is wat de Duivel zegt, nietwaar?

Onze situatie is eerder te stellen dat, als iemand wankelend op de top van de tempel staat en dreigt te vallen, en ik de gelegenheid heb hem te redden als ik mijn leven riskeer en de tempel beklim, ik beter af ben als ik ga en mijn leven riskeer. Daar zit het verschil.

Waar is het ‘t moeilijkst om een christen te zijn?

Pcain — Mon, 09 Mar 2026 17:24:59 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Where is it most difficult to be a Christian?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Waar is het ’t moeilijkst om een christen te zi...'

Kerst

Pcain — Mon, 02 Mar 2026 20:42:56 GMT

Pcain: Kerst hernoemd naar Als er crisis is tijdens Kerst

#DOORVERWIJZING [[Als er crisis is tijdens Kerst]]

Als er crisis is tijdens Kerst

Pcain — Mon, 02 Mar 2026 20:42:56 GMT

Pcain: Kerst hernoemd naar Als er crisis is tijdens Kerst

{{info|When There's Crisis at Christmas}} 

Op een dag in november verloor een vriendin van me bijna haar kind. Tegen Kerst was de crisis weliswaar verleden tijd, ze waren nog niet zeker over de lange-termijn gevolgen. Ze e-mailde me half december tijdens het seizoen dat, voorheen, altijd haar favoriete was:

<blockquote>Tot mijn verbazing heb ik veel moeite met de Kerstperiode. Ik stoor me een beetje aan al die vieringen; soms wil ik het uitschreeuwen: Weet je niet dat mijn baby dood had kunnen gaan?! Tegelijkertijd ben ik zeer dankbaar dat ze leeft en ben ik me er zeer bewust van dat ze er ook niet had kunnen zijn. Je zou dus denken dat ik dolblij ben! In spirituele woorden is Kerst voor mij hoe dan ook niet bepaald zingevend dit jaar. Het voelt voor mij een beetje alsof God en ik samen op reis zijn, veel zien en doen maar het zeker is dat we niet ergens lang blijven.</blockquote>

Wanneer je een zware last draagt, kan het zelfs nog zwaarder aanvoelen als je om je heen kijkt naar alle enthousiasme over het feest. Het kan lijken alsof iedereen blij is behalve jij.

Misschien vraag je je af hoe je kunt vieren wanneer je je zo verdoofd voelt. Mag ik u uitnodigen om over mijn schouder mee te kijken naar een brief die ik mijn vriendin stuur? Ik bid dat het voor u een hart onder de riem mag zijn.

<blockquote>Het is helemaal niet raar dat Kerst dit jaar zo’n moeilijke tijd voor je is. De reden voor Kerst is dezelfde als altijd, en niets is belangrijker voor onze levens dan de incarnatie. Wat anders is voor je, vermoed ik, zijn onze tradities rond 25 december, die deze dag anders maken dan gewone dagen, deze tradities en activiteiten betekenen niets voor jou dit jaar. De gedachten eraan liggen waarschijnlijk zwaar op de maag. Maar wat zou het! Kerstbomen stellen niets voor. Feesten stellen niets voor. Lichten stellen niets voor. Muziek stelt niets voor. Alleen Christus doet ertoe. Hij is de enige reden waarom je op de een of andere reis met God bent, waarom je überhaupt iets te maken hebt met God. Alleen Jezus doet ertoe. Houd daaraan vast. Ik vertelde eens iemand in moeilijke tijden: “Blijf volhouden.” Maar ze corrigeerde me: “Ik blijf niet gewoon volhouden. Ik probeer vast te houden aan Jezus.” Alleen Jezus doet ertoe. Houd daaraan vast. Ik vertelde eens iemand in moeilijke tijden: “Blijf volhouden.” Maar ze corrigeerde me: “Ik blijf niet gewoon volhouden. Ik probeer vast te houden aan Jezus.” Dus blijf alsjeblief vasthouden aan Jezus.</blockquote>

Soms, als alles goed gaat, kunnen we te gemakkelijk vergeten dat we slechts één zekere, onbeweegbare, betrouwbare kracht hebben: Jezus, die ooit een baby was, en voor altijd en eeuwig God is. Dat is wat ons in de greep heeft en beschermt, ongeacht of we onze tradities na kunnen komen.

Moge onze decoraties, cadeaus en festiviteiten – of het ontbreken ervan – nooit onze zicht op Hem blokkeren maar ons altijd op Hem wijzen.

''Ontleend uit Noël Pipers boek'', God waarderen met onze tradities1 ''en gepubliceerd in de editie van 3 december 2003 van de Minnesota Christian Chronicle.''

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Originele titel: Treasuring God in Our Traditions

Als er crisis is tijdens Kerst

Pcain — Mon, 02 Mar 2026 20:42:38 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|When There's Crisis at Christmas}} Op een dag in november verloor een vriendin van me bijna haar kind. Tegen Kerst was de crisis weliswaar verleden tijd, z...'

Destijds

Pcain — Mon, 23 Feb 2026 18:47:34 GMT

Pcain: Destijds hernoemd naar Destijds, toen we vrienden hadden

#DOORVERWIJZING [[Destijds, toen we vrienden hadden]]

Destijds, toen we vrienden hadden

Pcain — Mon, 23 Feb 2026 18:47:34 GMT

Pcain: Destijds hernoemd naar Destijds, toen we vrienden hadden

{{info|Back When We Had Friends}} 

'''Waarom broeders nog steeds broeders nodig hebben'''

Mannen, herinnert u zich nog de tijd waarin we vrienden hadden?

Destijds, toen we zeer direct, eigenwijs en schaamteloos vroegen: ''Wil je mijn vriendje zijn''? Destijds, toen we kwetsbaar en eerlijk konden zijn, en goede bekenden waren van iemand die we nu nog steeds zouden helpen. Destijds, toen we niet veel beters te doen hadden dan een balletje trappen met de jongens. Voor mij was dat toen we door voetbaltackles vuil werden van het gras, toen de garage deuken kreeg van het basketballen en zakgeld opging aan de bioscoop. Kunt u zich dat van lang geleden herinneren?

Ik bedoel die dagen van jeugdtoernooien, basketballen in de vakantie, en proberen te sjoemelen als jij je broodje pindakaas met jam bij de jongens ruilde tegen meer kipnuggets. Die logeerpartijtjes, die “meiden zijn besmettelijk … maar ergens mogen wij ze wel”-dagen. Dagen van samen ravotten en met vallen en opstaan man worden, en hun plezier delen en hun ruzie delen. Toen balspelen en fietsritjes heilige plaatsen waren om moppen te vertellen, te vertellen waarvoor je bang was, dromen waar te maken, waar vrienden broeders werden – en de vaderloze een familie vond. Weet u nog, destijds, toen we vrienden hadden.

Maar we zijn nu volwassen. We hebben banen en betalen rekeningen. Zij hebben hun vrouw en kinderen; wij hebben de onze. Schriftelijke antwoorden doen er langer over – het lijkt wel of ze per postduif worden bezorgd. Je moet het leven in je eentje uitzoeken; je bent nu een man. Trouwens, je bent niet meer wie je was. Jezus heeft je gevonden; de vriendschap kachelde achteruit. Welke partnerschap kan licht met duisternis hebben? Niet veel, ontdek je. Wat nu?

Wel, nu bent u lid van de kerk en hebt u vast en zeker goede mensen ontmoet. Dat valt niet te ontkennen. Ze zijn broeders in de diepste betekenis ervan, broeders in de Here Jezus. Maar u hebt mogelijk geen broeders gevonden in een meer functionele zin – een vriend om tijd mee te besteden, om vertrouwen in te hebben, om te steunen. Een man die u goed kent. Een man die u meer kracht in de Heer wilt geven maar ook met wie u iets onderneemt naast het bestuderen van de Bijbel. Een man die niet vastgepind is aan blokken in een kalender. Een man die u bewondert, vertrouwt en even graag mag als uw eigen ziel.

Een komiek grapte dat een van Jezus’ grootste wonderen bestond uit het hebben van twaalf volwassen, mannelijke vrienden. Wij glimlachen, en dan huiveren we. Moet zo’n relatie zo zeldzaam zijn? Geeft Gods woord ons verwachtingen dat we zo’n soort vriend moeten willen? Bidden voor zo’n soort vriend? Wensen zo’n soort vriend te zijn? Ik denk van wel.

====Gezegend een broeder te hebben====

Nadenkend over de zin van het leven, geeft de schrijver van Prediker ons een prachtig pleidooi voor broederschap, voor broederliefde.

<blockquote>Je kunt beter met zijn tweeën dan alleen zijn, want samen zwoegen loont. Wanneer twee vrienden samen zijn en een van beiden valt, helpt de ander hem weer overeind, maar wie alleen is en ten val komt is beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op de been helpt. Wanneer je bij elkaar slaapt, geef je warmte aan elkaar, maar hoe krijgt iemand die alleen slaapt het ooit warm? En iemand die alleen is kan zich niet verdedigen wanneer hij aangevallen wordt, maar met zijn tweeën houd je stand. Een koord dat uit drie strengen is gevlochten, is niet snel stuk te trekken. (Prediker 4:9-12)1</blockquote>

De wijze man laat zien dat twee beter zijn dan één, en een broederschap van drie is zelfs beter. Hij is net klaar met uitleggen dat het niet goed is voor de mens om alleen te zijn, waarbij hij het niet slechts over het huwelijk heeft maar over de mensheid (Prediker 4:7-8). We hebben broeders nodig. Het leven is dan ''beter''. Hij geeft vier redenen waarom.

====1. Broeder voor het werk====

<blockquote>Je kunt beter met zijn tweeën dan alleen zijn, want samen zwoegen loont. (Prediker 4:9)</blockquote>

De eerste plek waar we de zegen van deze broederschap zien, is in ons werk. Mensen ontmoeten elkaar niet alleen in een koffiebar en praten elkaar bij over het leven; ze leven samen. Ze zwoegen met elkaar.

Ze weten dat een deel van hun bestaan als discipel bestaat uit actief, samen zwoegen. Jezus heeft een juk, en deze broeders willen die schouder aan schouder trekken. En als ze dat doen, krijgen ze een goede beloning voor hun zwoegen. Door samen te trekken helpen ze elkaar om betere mannen, discipels, echtgenoten, vaders, arbeiders en buren te worden. Ze dienen in de kerk, gebruiken hun talenten, houden elkaar scherp, vullen hun handen met de goede werken die God hen voorbereidde – samen. In plaats van zo’n investering zien als een afleiding van hun andere plichten, weten ze dat hen een goede beloning wacht aan de andere kant van hun gezamenlijke arbeid. Ze zien betere resultaten dan wanneer ze alleen in hun schulp blijven.

====2. Broeder voor de val====

<blockquote>Je kunt beter met zijn tweeën dan alleen zijn, … wanneer … een van beiden valt, helpt de ander hem weer overeind, maar wie alleen is en ten val komt is beklagenswaardig, want hij heeft niemand die hem op de been helpt. (Prediker 4:9-10)</blockquote>

Hoeveel Christelijke mannen liggen op de grond, gevallen, zonder dat er iemand is om te helpen? Deskundig stelt George Whitefield2 het volgende:

<blockquote>Wanneer we bedenken hoe vatbaar we zijn om in onze oordelen de fout in te gaan, en zonden te begaan tijdens onze daden; en hoe onbekwaam, ten minste hoe onwillig, om onze eigen dwalingen te zien of te corrigeren; wanneer we overwegen hoezeer de wereld bereid is om ons in onze fouten te vleien, en hoe weinig er zo vriendelijk zijn om ons de waarheid te vertellen; wat een onschatbare privilege moet het zijn om een groep eerlijke, weloverwogen, hartige vrienden om ons heen te hebben, die voortdurend onze zielen in de gaten houden, om ons te informeren waar we falen, en ons te waarschuwen opdat we in de toekomst niet nog een keer die fout maken. Jazeker, het is zo’n privilege … we zullen de waarde ervan nooit doorgronden totdat we glorieus worden.</blockquote>

Goede broeders zijn Gods handen die ons op de been helpen. Als we falen, als we zondigen, als we het verkeerde pad met ernstige gevolgen nemen, dan strekken zij hun handen naar beneden om ons weer op de voeten te brengen. Ze komen naar ons als we aan de grond zitten. Ze luisteren. Ze bieden verbetering. Ze bidden met ons. Zij pleiten voor inkeer en wijzen ons op Christus en zijn waardevolle beloften. En als het leven zorgt dat we krom van de pijn zijn, met een gebroken hart en niet in staat op te staan, zijn ze er weer. Ze huilen met ons, en wij met hen. Wee ons als we vallen en blijven vallen in onze huwelijken, onze privélevens, ons vaderschap, onze roepingen, of als we een gebroken rib oplopen van een stomp die we niet aan zagen komen – en er is geen broeder in de buurt om ons weer op de been te helpen.

====3. Broeder tegen de kou====

<blockquote>Wanneer je bij elkaar slaapt, geef je warmte aan elkaar, maar hoe krijgt iemand die alleen slaapt het ooit warm? (Prediker 4:11)</blockquote>

Stel u twee reizigers onderweg voor. De nacht is koud, en een pelgrim kan samengekropen met een kameraad, het warmer hebben. Speciaal tijdens koude nachten kan een broeder die je helpt warm te blijven, het verschil uitmaken tussen leven en dood.

In die hogere betekenis hebben onze zielen de spirituele warmte van andere mannen nodig. Zelfs verloste harten worden koud wanneer ze eenzaam zijn. We gaan door een winterse wereld. Hoe kunnen we warm blijven tot het einde? Hoe vermijden we afkoeling tijdens lijden, zonde of verwarring? Hoe blijven we boven die kamertemperatuur-religie die zoveel naar de ondergang heeft geleid? Hoe kan iemand in eenzaamheid warm blijven?

Op deze reis hebben we echte broeders nodig, die branden met ware passie voor Christus en zijn koninkrijk. We hebben hen nodig, en zij ons. Goede broeders verwarmen ons op koude en levenloze dagen, en voegen hun warmte toe zodat ons geloof niet bevriest. In de woorden van Rafiki: “Als je snel wilt, ga alleen. Daar is de weg. En daar ga je! Maar als je ver wilt komen, gaan we samen.”

====4. Broeder voor de strijd====

<blockquote>Je kunt beter met zijn tweeën dan alleen zijn, … iemand die alleen is kan zich niet verdedigen wanneer hij aangevallen wordt, maar met zijn tweeën houd je stand. Een koord dat uit drie strengen is gevlochten, is niet snel stuk te trekken. (Prediker 4:9, 12)</blockquote>

Velen onder ons zoeken niet naar zulke broeders en vasten niet voor zulke broeders omdat we niet weten wie van plan zijn ons aan te vallen. We weten niet welke Filistijnen, welke legers, welke dieven en vijanden er staan tussen ons en Christus’ koninkrijk. Als je voor je kijkt en een weide vol bloemen op je pad ziet, heb je waarschijnlijk geen mannen nodig, maar als je voor je kijkt en een legioen spirituele machten ziet, dat erop uit is jou te vernietigen, wat zou je er dan voor over hebben om een Aragorn en Legolas aan je zijde te hebben?

Broeders, we gaan er tegenaan, zegt Whitefield,

<blockquote>met “tienduizend voor de confrontatie met die op ons af komende twintigduizend vijanden;” als mensen die “worstelen met niet alleen vlees en bloed maar tegen vorstendommen, tegen machten, en spirituele verdorvenheden in hogere sferen.” En vertel me dan, allen die God vrezen, dat het geen onschatbaar privilege is om in permanent gezelschap te zijn van medestrijders die elkaar scherp houden en aanmoedigen om stand te houden, de gelederen te sluiten, en manhaftig de kapitein van onze redding te volgen, ook al is het door een zee van bloed?</blockquote>

U zult nooit komen tot overschatting van Gods gave aan u, bestaande uit een man die steeds moediger wordt des te meer er behoefte aan is – een broeder die steeds meer bereid is om u te begeleiden als het verderop meer en meer van de vijanden wemelt. Hij is hiervoor gebouwd: “Een vriend is je altijd toegedaan, je broer is geboren om te helpen in tijden van nood” (Spreuken 17:17). En wanneer je twee van zulke mannen om je heen hebt – moge wat er ook in het verschiet ligt, oppassen!

====Voor dit leven en het volgende====

Wat concluderen wij? Velen onder ons zijn minder effectief voor Christus, vervallen aan verdriet of zonde en zijn niet in staat om op te staan, zijn afgekoeld in hun genegenheid voor Gods glorie en de zielen van anderen, en worden ook steeds vaker overgehaald door Satan, aardse begeerten en de wereld. En waarom? Omdat we geen broeder of twee aan onze zijde hebben.

Twee zijn beter dan een, drie beter dan twee, en toch zien we verspreid over het hele oorlogsgebied, eenzame gezinsgeneraals – goede mannen, Gods mannen, eenzame mannen. Ze ontberen geen dingen om te doen maar vrome mannen om enkele van die dingen samen te doen. Om mee op jacht te gaan, samen te eten, samen naar de wedstrijd te kijken, oefeningen mee te doen, samen Gods woord te bestuderen, samen het evangelie te verspreiden, samen een veranda te bouwen, of een onderneming mee te starten.

Frodo heeft Sam nodig; Harry heeft Ron nodig; David heeft sterke mannen nodig; Jonathan zijn wapendrager. Zelfs Jezus, die zijn unieke pad in eenzaamheid moest eindigen, koos er toch voor om kostbare momenten op aarde door te brengen met zijn twaalf. Verdeel en heers is nog steeds een effectieve krijgslist van de vijand. Maar wat kun je eraan doen? Wat als je niet zo’n broeder hebt maar deze wel wenst?

U kunt bidden. U kunt wekelijks tijd vrijmaken voor deze relaties. U kunt op zending gaan en zien welke broeders er aan uw zijde komen om mee te strijden. Een andere strategie die ik geprobeerd heb: ''wees zelf zo’n soort man''. Aarzel niet lang om te gaan samenwerken, op te beuren, te verwarmen, en te vechten naast andere mannen. Doe dat, en ik wed dat u uw machtige mannen toch zult vinden. Dus, wie kunt u deze week in z’n kracht zetten voor de Heer?

Vergeet ondertussen, terwijl u wacht, niet om die broederschap te waarderen boven alle andere. Jezus strekt nog steeds zijn hand uit naar ons als discipelen en zegt: “Dat zijn … mijn broers. Want ieder die de wil van mijn Vader in de hemel doet, is mijn broer” (Mattheüs 12:49-50). De Geest van Christus overbrugt de verdeeldheid en woont in ons. Het kan, eventueel, dat u deze broeders nog niet heeft omdat God wil dat u oprecht waardeert dat Christus in u werkt, Christus u stimuleert, Christus uw ziel verwarmt, en Christus met u strijdt. Gezegend is de man die leert – zelfs tussen goede broeders – om geheel te bouwen op deze Vriend.

 
''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Engelse evangelische predikant: 1714-1770

Destijds, toen we vrienden hadden

Pcain — Mon, 23 Feb 2026 18:42:33 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|Back When We Had Friends}} '''Waarom broeders nog steeds broeders nodig hebben''' Mannen, herinnert u zich nog de tijd waarin we vrienden hadden? Destijd...'

Moeten

Pcain — Mon, 16 Feb 2026 19:06:16 GMT

Pcain: Moeten hernoemd naar Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?

#DOORVERWIJZING [[Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?]]

Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?

Pcain — Mon, 16 Feb 2026 19:06:16 GMT

Pcain: Moeten hernoemd naar Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?

{{info|What would you say to a couple who feel very differently about the direction their life should take?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?'''

Ik geloof dat de man opgeroepen is het gezinshoofd te zijn, volgens Efeziërs 5:23 (“want een man is het hoofd van zijn vrouw”1), en gezinshoofd zijn houdt leiderschap, bescherming en voorziening in. Ik denk dat deze drie dingen impliciet en expliciet in de Efeziërs-tekst staan, en dat het leiderschapsdeel in het algemeen betekent dat een vrouw met een man trouwt in het besef dat zijn levensroeping hun relatie zal bepalen.

Toen ik Noël date, vroeg ik haar “Als ik ben geroepen om dit te doen, hoe zou jij er dan in staan? En als ik ben geroepen om dat te doen, hoe zou jij er dán in staan?”, want de meeste vrouwen trouwen met mannen voordat de levensroeping van die mannen vaststaat, en ze weten dat levensroepingen veranderen. Natuurlijk, als je niet gelooft in de Bijbelse kijk op het gezinshoofd zoals ik dat wel doe, dan zul je zeggen: “Wel, we gaan dit onderhandelen op 50/50-basis en zien wel hoe we het oplossen.”

Ik denk gewoon dat mannen heel duidelijk moeten zijn richting de vrouwen waarmee ze flirten of daten, en tegen hen moeten zeggen: “Wil je me volgen waar God me ook maar heen leidt?”

Hier is het addertje onder het gras. Jezus zei tegen de mannen: “Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven.” Dus is er geen haar op het hoofd van de man, dat eraan denkt om zijn vrouw mee te slepen naar waar ze niet heen wil. Dat is domweg niet de manier waarop hij wil leiden. Zo wil Jezus ons niet leiden. Hij zal ons niet tegen onze wil in naar de hemel sleuren. Als we eruit willen, kunnen we eruit (en zo bewijzen dat we nooit binnen zijn geweest). Maar Jezus leidt duidelijk niet met behulp van dwang.

Dit is dus een echt probleem. Ik begrijp dat. Het is een echt probleem en het is niet eenvoudig.

Laten we gewoon eens aannemen dat het de man is, die de grootste, concreetste droom heeft, en de vrouw is langzamer in dat proces. Ik zou niet aandringen tot overhaaste actie van hem. Ik zou niet zeggen: “Zij hoort zich te onderwerpen. Zeg dat ze zich moet schikken, koop die tickets, verkoop het huis.” Dat is niet de manier waarop Jezus leidt. Dat is niet de manier waarop een man met gezonde hersenen zou leiden.

Maar hij zal tegen haar zeggen: “Ik geloof dat God ons hiertoe roept. Ik ga niet overhaast te werk. Ik wil jou aan boord met heel mijn hart, en ik geef je de tijd. Kunnen we daarover bidden? Kunnen we doen wat we moeten doen om samen te groeien in deze visie?”

Ik heb gezien dat dit werkt. Ik heb bij deze kerk gezien dat het beide kanten op werkt, waar de vrouw zich voorbereidt op zendingen en de man een zakenman is, en hij denkt dat ze niet goed wijs is. Maar ik weet waar ter wereld ze op dit moment zijn want hij draaide bij. Het koste ongeveer 5 jaar voordat hij in vuur en vlam was. En zij was zeer geduldig. Ik denk dat de man meer autoriteit heeft en meer leiderschapsverantwoordelijkheid, maar hij kan er ook 5 jaar voor nodig hebben.

De mate waarin de “Nee” van de vrouw het wint van de “Ja” van de man, hangt deels af van hoe serieus haar “Nee” is. En ik denk niet dat je moet gaan scheiden vanwege het gevoel van pastorale roeping zoals “Ik verlaat je als je niet meekomt.” Dat zal niet werken in de pastorale dienst.

Ik wil tegen de vrouwen zeggen: wijd uzelf in alle ernst tot het bidden om in staat te zijn uw man te kunnen volgen. En ik wil tegen de mannen zeggen: sleur haar niet, dwing haar niet, misbruik haar niet noch negeer haar wijsheid. Mogelijk ziet ze dingen die u niet ziet. Luister naar haar en win haar dan met geduld, wijsheid en liefde voor de visie.

''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Wat zou u zeggen tegen een paar dat onderling anders aankijkt tegen de richting waarop hun levens zouden moeten gaan?

Pcain — Mon, 16 Feb 2026 19:03:51 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|What would you say to a couple who feel very differently about the direction their life should take?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'...'

Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

Pcain — Mon, 16 Feb 2026 18:38:56 GMT

Pcain:

{{info|What to Say to the Depressed, Doubting, Skeptical, Confused, Angry}} 
Wanneer u om mensen geeft en het riskeert om te praten met mensen die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn, zult u op mensen stuiten, die reageren op uw raadgeving met: dat heb ik al geprobeerd. Wat u ook zegt, ze zullen het bagatelliseren en zeggen dat het niet werkt. Wees niet verbaasd over zo’n reactie. Dit is wat het betekent om depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad te zijn. Het betekent, wat ze ook horen, het klinkt zinloos.
Daarom wil ik u enkele handvatten aanbieden over wat te zeggen in een gesprek dat op die manier dreigt te worden afgebroken.

<h4>1. Voel u niet gekrenkt.</h4>
Ten eerste, weersta de verleiding u gekrenkt te voelen. Laat uw teleurstelling niet merken en blijf aan de bal. Ook al voelt u het wel zo. Zij wouden praten, en nu gooien ze me met een afwijzende houding mijn eigen voorstellen voor de voeten. Ga niet weg. Nog niet. “De liefde is geduldig” (1 Korintiërs 13:4, NBV21).

<h4>2. Luister.</h4>
Ten tweede, luister naar hun reacties. Een deel van uw kracht zit niet alleen in wat u zegt maar hoe zij zich voelen bij de manier waarop u luistert. Als uw waarheid zorgt voor empathische oren, zal uw verhaal meer overtuigen. Dit gehoor zal een getuige zijn. In 2 Timotheüs 2:24-26 beschrijft Paulus een soort betrokkenheid die mensen bevrijdt van zonde en fouten. Een eigenschap is “verdraagzaam zijn.”

<h4>3. Eindig met hoop.</h4>
Ten derde, wanneer u alle ervaringsdeskundig advies dat in u opkomt, hebt verteld en zij het allemaal weggewuifd lijken te hebben, geef hen dan niet het laatste woord van de wanhoop. U heeft het laatste woord van de hoop. Ik stel voor dat u het ongeveer zo doet. Zeg …

<blockquote>Ik weet dat u zich niet zeer geholpen voelt met wat ik u verteld heb. Ik denk dat ik enigszins begrijp hoe dat voelt. Het is niet mijn bedoeling om u een snelle oplossing te bieden, alsof uw problemen of twijfels zo maar eventjes weggenomen kunnen worden. Maar ik heb meer hoop dan u, dat Gods waarheid krachtig is en een positief effect zal hebben als de tijd daarvoor is gekomen. Mag ik nog één ding delen voordat u gaat? Ik wil er gewoon zeker van zijn dat u het beste nieuws van de wereld hoort. Jezus zei dat hij sprak opdat wij vrede vinden (Johannes 16:33). En Paulus zei dat geloof komt van het luisteren naar de verkondiging van Christus (Romeinen 10:17). U voelt dat op dit moment niet. Maar God zegt dat vrede en geloof komen door te luisteren. Met andere woorden, de realiteit van Christus niet zien en voelen en dan bewegen naar de realiteit van Christus wel zien en voelen, vindt plaats door te luisteren naar het nieuws over Christus. Er gebeurt iets. Het ene moment ziet u niet hoe prachtig, bevredigend en fascinerend hij is. Dan, in het moment erna, wel. In de momenten die leiden naar deze ervaring, lijkt luisteren naar Gods woorden leeg en zinloos. Dat schrikt mij niet af. Als u twijfelt aan wat ik zeg, bent u de juiste persoon die moet luisteren naar wat ik te zeggen heb. Laat me daarom dit spectaculaire nieuws vertellen. Het komt uit Colossenzen 2:13-15. <blockquote>U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen Hij ons al onze zonden kwijtschold. Hij heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, nietig verklaard en het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, Hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd.</blockquote>Paulus heeft het over wat God aanbiedt aan iedereen en wat zij die in Jezus geloven, ervaren. Hier volgen vijf duizelingwekkende dingen: 
1) God maakt u spiritueel levend.
2) God vergeeft al uw zonden.
3) Hij doet dit omdat hij het document met aanklachten tegen u, heeft vernietigd. U was God schuldig wat u vanwege al uw zonden, nooit had kunnen aflossen. En hij vernietigde de aanklacht.
4) Hoe kon hij dat doen? Hij heeft het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Maar de spijkers die het kruis ingingen, gingen niet door perkament. Die gingen door Jezus’ handen en voeten. Dat is het hart van alles wat ik u te vertellen heb. Christus werd onze plaatsvervanger en droeg onze schuld.
5) Toen dat gebeurde, was de duivel ontwapend. Waarom? Omdat het wapen van de beschuldiging uit diens hand was genomen. Hij zwaaide altijd met dat document vol aanklachten, voor onze neuzen en voor Gods rechtbank. Maar dat is nu vernietigd. De duivel is ontwapend. Hij kan blazen en proesten maar hij kan u niet schaden. Ik laat u achter met dit nieuws. Ik zal bidden dat de mentale obstakels naar met vrede gevuld geloof, zullen worden overwonnen met deze waarheden. Jezus zei: “U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden.”1 Denk eens na over deze verzen. Moge de Heer u het licht geven.

<hr />
Noot van de vertaler

1 Johannes 8:32</blockquote>

Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

Pcain — Mon, 16 Feb 2026 18:37:05 GMT

Pcain:

{{info|What to Say to the Depressed, Doubting, Skeptical, Confused, Angry}} 
Wanneer u om mensen geeft en het riskeert om te praten met mensen die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn, zult u op mensen stuiten, die reageren op uw raadgeving met: dat heb ik al geprobeerd. Wat u ook zegt, ze zullen het bagatelliseren en zeggen dat het niet werkt. Wees niet verbaasd over zo’n reactie. Dit is wat het betekent om depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad te zijn. Het betekent, wat ze ook horen, het klinkt zinloos.
Daarom wil ik u enkele handvatten aanbieden over wat te zeggen in een gesprek dat op die manier dreigt te worden afgebroken.

<h4>1. Voel u niet gekrenkt.</h4>
Ten eerste, weersta de verleiding u gekrenkt te voelen. Laat uw teleurstelling niet merken en blijf aan de bal. Ook al voelt u het wel zo. Zij wouden praten, en nu gooien ze me met een afwijzende houding mijn eigen voorstellen voor de voeten. Ga niet weg. Nog niet. “De liefde is geduldig” (1 Korintiërs 13:4, NBV21).

<h4>2. Luister.</h4>
Ten tweede, luister naar hun reacties. Een deel van uw kracht zit niet alleen in wat u zegt maar hoe zij zich voelen bij de manier waarop u luistert. Als uw waarheid zorgt voor empathische oren, zal uw verhaal meer overtuigen. Dit gehoor zal een getuige zijn. In 2 Timotheüs 2:24-26 beschrijft Paulus een soort betrokkenheid die mensen bevrijdt van zonde en fouten. Een eigenschap is “verdraagzaam zijn.”

<h4>3. Eindig met hoop.</h4>
Ten derde, wanneer u alle ervaringsdeskundig advies dat in u opkomt, hebt verteld en zij het allemaal weggewuifd lijken te hebben, geef hen dan niet het laatste woord van de wanhoop. U heeft het laatste woord van de hoop. Ik stel voor dat u het ongeveer zo doet. Zeg …

<blockquote>Ik weet dat u zich niet zeer geholpen voelt met wat ik u verteld heb. Ik denk dat ik enigszins begrijp hoe dat voelt. Het is niet mijn bedoeling om u een snelle oplossing te bieden, alsof uw problemen of twijfels zo maar eventjes weggenomen kunnen worden. Maar ik heb meer hoop dan u, dat Gods waarheid krachtig is en een positief effect zal hebben als de tijd daarvoor is gekomen. Mag ik nog één ding delen voordat u gaat? Ik wil er gewoon zeker van zijn dat u het beste nieuws van de wereld hoort. Jezus zei dat hij sprak opdat wij vrede vinden (Johannes 16:33). En Paulus zei dat geloof komt van het luisteren naar de verkondiging van Christus (Romeinen 10:17). U voelt dat op dit moment niet. Maar God zegt dat vrede en geloof komen door te luisteren. Met andere woorden, de realiteit van Christus niet zien en voelen en dan bewegen naar de realiteit van Christus wel zien en voelen, vindt plaats door te luisteren naar het nieuws over Christus. Er gebeurt iets. Het ene moment ziet u niet hoe prachtig, bevredigend en fascinerend hij is. Dan, in het moment erna, wel. In de momenten die leiden naar deze ervaring, lijkt luisteren naar Gods woorden leeg en zinloos. Dat schrikt mij niet af. Als u twijfelt aan wat ik zeg, bent u de juiste persoon die moet luisteren naar wat ik te zeggen heb. Laat me daarom dit spectaculaire nieuws vertellen. Het komt uit Colossenzen 2:13-15. <blockquote>U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen Hij ons al onze zonden kwijtschold. Hij heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, nietig verklaard en het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, Hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd.</blockquote>Paulus heeft het over wat God aanbiedt aan iedereen en wat zij die in Jezus geloven, ervaren. Hier volgen vijf duizelingwekkende dingen: 1) God maakt u spiritueel levend. 
2) God vergeeft al uw zonden. 
3) Hij doet dit omdat hij het document met aanklachten tegen u, heeft vernietigd. U was God schuldig wat u vanwege al uw zonden, nooit had kunnen aflossen. En hij vernietigde de aanklacht. 
4) Hoe kon hij dat doen? Hij heeft het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Maar de spijkers die het kruis ingingen, gingen niet door perkament. Die gingen door Jezus’ handen en voeten. Dat is het hart van alles wat ik u te vertellen heb. Christus werd onze plaatsvervanger en droeg onze schuld. 
5) Toen dat gebeurde, was de duivel ontwapend. Waarom? Omdat het wapen van de beschuldiging uit diens hand was genomen. Hij zwaaide altijd met dat document vol aanklachten, voor onze neuzen en voor Gods rechtbank. Maar dat is nu vernietigd. De duivel is ontwapend. Hij kan blazen en proesten maar hij kan u niet schaden. Ik laat u achter met dit nieuws. Ik zal bidden dat de mentale obstakels naar met vrede gevuld geloof, zullen worden overwonnen met deze waarheden. Jezus zei: “U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden.”1 Denk eens na over deze verzen. Moge de Heer u het licht geven.

<hr />
Noot van de vertaler

1 Johannes 8:32</blockquote>

Zijn

Pcain — Mon, 09 Feb 2026 19:51:24 GMT

Pcain: Zijn hernoemd naar Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

#DOORVERWIJZING [[Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn]]

Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

Pcain — Mon, 09 Feb 2026 19:51:24 GMT

Pcain: Zijn hernoemd naar Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

{{info|What to Say to the Depressed, Doubting, Skeptical, Confused, Angry}} 

Wanneer u om mensen geeft en het riskeert om te praten met mensen die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn, zult u op mensen stuiten, die reageren op uw raadgeving met: dat heb ik al geprobeerd. Wat u ook zegt, ze zullen het bagatelliseren en zeggen dat het niet werkt. Wees niet verbaasd over zo’n reactie. Dit is wat het ''betekent'' om depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad te zijn. Het betekent, wat ze ook horen, het klinkt zinloos.

Daarom wil ik u enkele handvatten aanbieden over wat te zeggen in een gesprek dat op die manier dreigt te worden afgebroken.

====1. Voel u niet gekrenkt.====

Ten eerste, weersta de verleiding u gekrenkt te voelen. Laat uw teleurstelling niet merken en blijf aan de bal. Ook al voelt u het wel zo. Zij wouden praten, en nu gooien ze me met een afwijzende houding mijn eigen voorstellen voor de voeten. Ga niet weg. Nog niet. “De liefde is geduldig” (1 Korintiërs 13:4, NBV21).

====2. Luister.====

Ten tweede, luister naar hun reacties. Een deel van uw kracht zit niet alleen in wat u zegt maar hoe zij zich voelen bij de manier waarop u luistert. Als uw waarheid zorgt voor empathische oren, zal uw verhaal meer overtuigen. Dit gehoor zal een getuige zijn. In 2 Timotheüs 2:24-26 beschrijft Paulus een soort betrokkenheid die mensen bevrijdt van zonde en fouten. Een eigenschap is “verdraagzaam zijn.”

====3. Eindig met hoop.====

Ten derde, wanneer u alle ervaringsdeskundig advies dat in u opkomt, hebt verteld en zij het allemaal weggewuifd lijken te hebben, geef hen dan niet het laatste woord van de wanhoop. U heeft het laatste woord van de hoop. Ik stel voor dat u het ongeveer zo doet. Zeg …

<blockquote>Ik weet dat u zich niet zeer geholpen voelt met wat ik u verteld heb. Ik denk dat ik enigszins begrijp hoe dat voelt. Het is niet mijn bedoeling om u een snelle oplossing te bieden, alsof uw problemen of twijfels zo maar eventjes weggenomen kunnen worden. Maar ik heb meer hoop dan u, dat Gods waarheid krachtig is en een positief effect zal hebben als de tijd daarvoor is gekomen. Mag ik nog één ding delen voordat u gaat? Ik wil er gewoon zeker van zijn dat u het beste nieuws van de wereld hoort. Jezus zei dat hij sprak opdat wij vrede vinden (Johannes 16:33). En Paulus zei dat geloof komt van het luisteren naar de verkondiging van Christus (Romeinen 10:17). U voelt dat op dit moment niet. Maar God zegt dat vrede en geloof komen door te luisteren. Met andere woorden, de realiteit van Christus niet zien en voelen en dan bewegen naar de realiteit van Christus wel zien en voelen, vindt plaats door te luisteren naar het nieuws over Christus. Er gebeurt iets. Het ene moment ziet u niet hoe prachtig, bevredigend en fascinerend hij is. Dan, in het moment erna, wel. In de momenten die leiden naar deze ervaring, lijkt luisteren naar Gods woorden leeg en zinloos. Dat schrikt mij niet af. Als u twijfelt aan wat ik zeg, bent u de juiste persoon die moet luisteren naar wat ik te zeggen heb. Laat me daarom dit spectaculaire nieuws vertellen. Het komt uit Colossenzen 2:13-15. <blockquote>U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen Hij ons al onze zonden kwijtschold. Hij heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, nietig verklaard en het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, Hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd.</blockquote>Paulus heeft het over wat God aanbiedt aan iedereen en wat zij die in Jezus geloven, ervaren. Hier volgen vijf duizelingwekkende dingen: 1) God maakt u spiritueel levend. 
2) God vergeeft al uw zonden. 
3) Hij doet dit omdat hij het document met aanklachten tegen u, heeft vernietigd. U was God schuldig wat u vanwege al uw zonden, nooit had kunnen aflossen. En hij vernietigde de aanklacht. 
4) Hoe kon hij dat doen? Hij heeft het weggedaan door het aan het kruis te nagelen. Maar de spijkers die het kruis ingingen, gingen niet door perkament. Die gingen door Jezus’ handen en voeten. Dat is het hart van alles wat ik u te vertellen heb. Christus werd onze plaatsvervanger en droeg onze schuld. 
5) Toen dat gebeurde, was de duivel ontwapend. Waarom? Omdat het wapen van de beschuldiging uit diens hand was genomen. Hij zwaaide altijd met dat document vol aanklachten, voor onze neuzen en voor Gods rechtbank. Maar dat is nu vernietigd. De duivel is ontwapend. Hij kan blazen en proesten maar hij kan u niet schaden. Ik laat u achter met dit nieuws. Ik zal bidden dat de mentale obstakels naar met vrede gevuld geloof, zullen worden overwonnen met deze waarheden. Jezus zei: “U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden.”1 Denk eens na over deze verzen. Moge de Heer u het licht geven.

<hr>

''Noot van de vertaler''

1 Johannes 8:32

Wat te zeggen tegen zij die depressief, twijfelend, sceptisch, verward of kwaad zijn

Pcain — Mon, 09 Feb 2026 19:47:58 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|What to Say to the Depressed, Doubting, Skeptical, Confused, Angry}} Wanneer u om mensen geeft en het riskeert om te praten met mensen die depressief, twij...'

Christen

Pcain — Mon, 02 Feb 2026 19:56:34 GMT

Pcain: Christen hernoemd naar Wat is het gevaar als je een in luxe levende, burgerlijke christen bent?

#DOORVERWIJZING [[Wat is het gevaar als je een in luxe levende, burgerlijke christen bent?]]

Wat is het gevaar als je een in luxe levende, burgerlijke christen bent?

Pcain — Mon, 02 Feb 2026 19:56:34 GMT

Pcain: Christen hernoemd naar Wat is het gevaar als je een in luxe levende, burgerlijke christen bent?

{{info|What is the danger in being a middle-class comfortable Christian?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Een christen in Amerika zijn is vandaag de dag zeer behaaglijk, burgerlijk en degelijk. Wat zijn daarvan de gevaren?'''

De Bijbel stelt zeer duidelijk in 1 Timotheüs 6:9, dat de leer van het geloof gebruiken om winst te maken – financiële winst – dodelijk is; en de dodelijkheid ervan ligt in het verlangen rijk te zijn. Er staat dat je niet rijk moet willen zijn want “wie rijk wil worden, staat bloot aan verleiding, raakt in een valstrik en valt ten prooi aan allerlei dwaze en schadelijke begeerten die een mens in het verderf storten en ten onder doen gaan.”1 Met andere woorden, het is suïcidaal om rijk te willen zijn.

Een van de grootste gevaren wanneer het christendom je behaagt, is dat op den duur dit gemak begint te voelen als iets waarin God – of de wereld – je moet voorzien; en wat ooit “luxe” werd genoemd, heet nu “behoefte”. Meer en meer willen we spullen, waardepapieren en comfort. En we zien dat onze gesprekken met mensen meer en meer gaan over bijzondere nieuwe dingen die we net hebben gekocht, en dat we geen Koninkrijk-taal meer spreken. Het is een sluipende afsterving met een glimlach, die vreet aan het hart van het Koninkrijk.

Toen Jezus zei in Mattheüs 6:31-33: “Vraag je dus niet bezorgd af: Wat zullen we eten? of: Wat zullen we drinken? of: Waarmee zullen we ons kleden? – dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.” – toen pleitte hij voor ons om niet te komen in de situatie waarin we verzuipen in spullen. Met andere woorden, “Wijd uzelf aan mentale en emotionele energie die het Koninkrijk betreffen, en laat eten, kleding en drinken over aan zichzelf.” En we doen het bijna helemaal andersom.

We komen in situaties waarin we praten over wat we aan hebben, en over eten, snuisterijen en huizen, en slechts af en toe gaat het over dingen van het Koninkrijk en wordt Christus betrokken in het gesprek. Ik denk dat Jezus daarover verdrietig is en wil dat we het omdraaien.

Praat over Christus, zendingen, evangelisaties, en het hebben van een grote werking voor Jezus. Oh ja, u heeft een verblijfplaats nodig. Zeker, u moet op de een of andere manier rondkomen. Zeker, vandaag de dag heeft u kennelijk een computer nodig zodat u kunt communiceren per email. Maar laat uw woorden en uw energie vooral stromen met Koninkrijk-visie en Koninkrijk-zaken.

<hr>

''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Wat is het gevaar als je een in luxe levende, burgerlijke christen bent?

Pcain — Mon, 02 Feb 2026 19:56:08 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|What is the danger in being a middle-class comfortable Christian?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Een christen in Amerika zijn ...'

Hoop

Pcain — Mon, 26 Jan 2026 19:29:41 GMT

Pcain: Hoop hernoemd naar Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?

#DOORVERWIJZING [[Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?]]

Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?

Pcain — Mon, 26 Jan 2026 19:29:41 GMT

Pcain: Hoop hernoemd naar Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?

{{info|What is so important about Christian hope?}} 

''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.''

'''Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?'''

Als onze toekomst niet door God veilig is gesteld en hij zijn beloftes dan niet nakomt, zullen we enorm bang worden. Dat resulteert in of verlammende angst of in eigenhandig bevredigde controlezucht. Uiteindelijk denken we alleen maar aan onszelf, onze toekomst, onze problemen en onze mogelijkheden, en dat houdt ons weg van liefhebben.

Met andere woorden, hoop is de geboorteplaats van christelijke, zelfopofferende liefde. Dat is omdat we het eenvoudigweg aan God overlaten om voor ons te zorgen en we niet bezorgd zijn dat we voor onszelf moeten zorgen. We zeggen: “Heer, ik wil er morgen alleen maar zijn voor andere mensen want u zult er voor mij zijn.”

Als we niet de hoop hebben dat Christus er voor ons is, zullen we verwikkeld zijn in zelfbehoud en zelfverbetering. Maar als we het aan God overlaten om voor onze toekomst te zorgen – ongeacht of dat vijf minuten of vijf eeuwen na nu is – kunnen we vrij zijn om van anderen te houden. Dan zal Gods glorie helderder schijnen want dit is de manier waarop hij zichtbaar wordt.

Als God ons zozeer verzadigt dat we vrij zijn om van anderen te houden, dan wordt hij meer openbaar. En dat is wat wij willen boven alles.

'''Wat is het verschil tussen een christelijke definitie van hoop en de manier waarop het normaliter wordt gebruikt?'''

Het woord “hoop” verschilt in de alledaagse Engelse taal over het algemeen van zekerheid. We zouden zeggen: “Ik weet niet wat er gebeurt maar ik hoop dat het gaat gebeuren.”

Als u het woord “hoop” in de Bijbel leest (zoals in 1 Petrus 1:13 – “vestig al uw hoop op de genade die u ontvangen zult wanneer Jezus Christus zich openbaart”1), wordt onder hoop geen wensdenken verstaan. Het is niet van “Ik weet niet wat er gebeurt maar ik hoop dat het gaat gebeuren.” Dat is absoluut niet wat er wordt bedoeld met christelijke hoop.

Christelijke hoop is wanneer God heeft beloofd dat er iets zal gebeuren en u uw geloof op deze belofte vestigt. Christelijke hoop is een vertrouwen dat iets zal plaatsvinden omdat God beloofd heeft dat het zal plaatsvinden.

'''Hoe bouwen we onze hoop op God?'''

Hoop is een part of onderdeel van geloof. Ik denk dat geloof en hoop overlappende feiten zijn: hoop is geloof in de toekomende tijd. Dus het leeuwendeel van geloof bestaat uit hoop.

In de Bijbel staat: “Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus” (Romeinen 10:17). Dat duidt erop dat hoop, net als geloof, ook versterkt wordt door het woord van God. Hoop komt door het lezen van zijn prachtige en zeer grote beloften, en door te kijken naar Christus die ze kocht.

Ik zou het als volgt samenvatten: Het belangrijkste vers in de Bijbel is voor mij, waarschijnlijk, Romeinen 8:32:

<blockquote>Zal Hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar Hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons dan met Hem ook niet alles schenken?</blockquote>

Dit laatste deel doet hoop rijzen! Maar het is gefundeerd op de rotsvaste bewering dat God “zijn eigen Zoon niet heeft gespaard.”

Dus de kern van waarnaar we in de Bijbel kijken om onze hoop te vormen, is Wat heeft Christus voor mij in mijn zondige staat gedaan dat mij in staat stelt te weten dat ik niet zal worden veroordeeld en verworpen, en dat alles in het werk is gesteld in mijn voordeel? En het antwoord is dat Christus voor mij stierf, voor mij weer opstond, en dus zijn alle beloften van God positief in hem.

Dus laten we wegkijken van de omstandigheden die ons confronteren, kijken naar Christus, kijken naar de beloften, en daaraan vasthouden. Hoop komt van de beloften van God, die geworteld zijn in het werk van Christus.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)

Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?

Pcain — Mon, 26 Jan 2026 19:29:23 GMT

Pcain: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{info|What is so important about Christian hope?}} ''Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.'' '''Wat is er zo belangrijk aan christelijke hoop?''' A...'

Wat goed, welgevallig en volmaakt is

Pcain — Mon, 26 Jan 2026 19:06:50 GMT

Pcain:

{{info|What Is Good and Acceptable and Perfect}} 
Gedachten over Romeinen 12:2
Waarschijnlijk herinnert u zich nog dat, toen we onze aandacht richtten op Romeinen 12:2, ik niet veel zei over het laatste deel van dat vers. In vers 2 staat: “U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar u veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.”1 Ik zei bijna niets over die laatste drie voltooid deelwoorden: goed, volmaakt, welgevallig. Daarom stel ik nu de vraag, Wat zeggen die ons?
Ten eerste zeggen ze ons niet dat er drie verschillende dingen zijn, die God wil: goede dingen, volmaakte dingen en Hem welgevallige dingen. Hij zegt niet dat sommige dingen die God wil goed zijn (maar Hem niet welgevallig) en dat andere dingen Hem welgevallig zijn (maar niet goed).
Met andere woorden, “goed” is een manier om de wil van God te beschrijven en “welgevallig” is een andere manier om deze te beschrijven.
Waar Paulus benadrukt dat “goede” daden de wil van God zijn, zorgt hij ervoor dat we het christendom niet behandelen als een geheimzinnige religie zonder concrete, morele eisen. Hij zegt: er bestaan in de wereld goed en kwaad. God wil het goede. Doe goede dingen en u volgt de wil van God. Beperk het niet bij mysterieuze ervaringen waarmee u uzelf een christen noemt. Vraag uzelf: Wat is goed? En doe dat dan. Dat is de manier om christen te zijn binnen de wil van God.
Maar dat is riskante praat. Het klinkt moralistisch. Wat wil zeggen dat veel “morele” mensen die geen christen zijn, proberen te doen wat “goed” is. Er bestaan morele kruistochten in allerlei soorten die niet gebaseerd zijn op God, laat staan op Christus. Dus Paulus vervolgt en voegt er “welgevallig” aan toe. Hij bedoelt “welgevallig voor God.” Hetzelfde woord wordt gebruikt in vers 1 waar welgevallig expliciet in verband met God staat. (“Stel uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst.”)
Dus wat Paulus met dit woord doet, is het “goede” definiëren als goed in relatie tot God. “Met euareston (welgevallig) onderstreept hij het feit dat de goedheid waar het hier om gaat, geen mensgerichte goedheid is maar een goedheid die bepaald is door de openbaring van Gods wil, een zaak van gehoorzaamheid aan Gods geboden” (C.E.B. Cranfield, Romeinen2, deel 2, pagina 610). Met andere woorden, het volstaat niet met zeggen dat: “het goede” Gods wil is. Beter is om te zeggen: het goede wordt ''bepaald'' door Gods wil. Dat wil zeggen, het goede is wat welgevallig is – voor God. Dat is wat Paulus zegt.
Dan is er nog het andere woord dat de wil van God omschrijft in Romeinen 12:2, namelijk het woord “volmaakt” (teleion). Kan het iets anders zijn? Wel, misschien herinnert u zich nog het verschil dat ik maakte tussen de opgelegde wil van God en de bevolen wil van God in de preek van 22 augustus 2004 (Wat is de wil van God en hoe weten we dat?). Ik zei dat het Nieuwe Testament het aan de ene kant heeft over Gods wil als zijnde alles wat er gebeurt onder Gods almacht inclusief zondig gedrag zoals de moord op Jezus (Handelingen 4:27-28) en de vervolging van christenen (1 Petrus 3:17; 4:19). Maar het aan de andere kant heeft over Gods wil als zijnde dat wat God gebiedt en dat nooit zonde omvat! Bijvoorbeeld: “Het is de wil van God dat u een heilig leven leidt: dat u zich onthoudt van ontucht” (1 Thessalonicenzen 4:3). Wat God gebiedt is zijn wil. En God gebiedt ons nooit om te zondigen.
Als Paulus zegt dat we moeten veranderen door onze gezindheid te vernieuwen om zo te ontdekken en te doen wat God wil (Romeinen 12:2), bedoelt hij de bevolen wil van God en de juiste toepassing ervan op het leven. Hij bedoelt niet: probeer Gods almachtige plan te achterhalen en uit te voeren. Dat is Gods geheim. We moeten handelen volgens zijn bevolen wil maar de onafhankelijke besturing van het universum aan hem overlaten.
Laten we terugkeren naar het woord “volmaakt.” We moeten ontdekken en doen wat de wil van God is: wat is goed, welgevallig en volmaakt. Wat zegt Paulus? Hij zegt: streef ernaar achter het goede te komen en dat te doen, namelijk wat welgevallig is voor God, namelijk dat wat perfect is. Het kan niet anders zijn. God zal geen imperfectie gebieden. Zijn doel voor ons is perfectie. Inderdaad, van het begin tot het einde van de Bijbel is zijn eis voor ons perfectie.
Toen God tegen Adam zei: “Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijke sterven” (Genesis 2:16-17), bedoelde hij niet: “als je er een beetje van eet, zul je niet sterven,” of: “als je er maar één keer van eet, zul je niet sterven,” of: “als je een goede reden hebt, zul je niet sterven.” Hij bedoelde: volg dit gebod tot in de perfectie op anders zul je sterven.
Jezus zei: “Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is” (Mattheüs 5:48). En in Romeinen 12:2 staat: Wees veranderd zodat u kan doen wat perfect is. Plaatst Paulus daarom alles van Romeinen 12 onder de noemer barmhartigheid: “Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u …” Alles wat in Romeinen 12 staat, is gebaseerd op de eerst 11 hoofdstukken van Romeinen. En die hoofdstukken gaan over Gods barmhartigheid in Christus. Dit is wat ons redt ondanks onze imperfectie. En Romeinen 6 en 7 maken duidelijk dat deze imperfectie verder gaat in ons christelijk leven.
Dus het gebod van vers 2 dat we doen wat “goed, volmaakt en welgevallig” is, werpt ons weer terug op “Gods barmhartigheid” in Christus. En deze barmhartigheid stuurt ons weer terug naar het streven naar perfecte gehoorzaamheid. Niemand kan bij het kruis staan, barmhartigheid ontvangen en nonchalant omgaan met de wil van God. Het kruis spoort ons met grote genade, hoop en vreugde aan om onze handen af te hakken, als het moet, om Christus te volgen. Laten we dus leven met het kruis voor barmhartige zegeningen, en laten we het kruis dragen in barmhartige gehoorzaamheid.

<hr />
Noot van de vertaler
1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21) 
2 Originele titel: Romans

Volmaakt

Pcain — Mon, 19 Jan 2026 19:48:47 GMT

Pcain: Volmaakt hernoemd naar Wat goed, welgevallig en volmaakt is

#DOORVERWIJZING [[Wat goed, welgevallig en volmaakt is]]

Wat goed, welgevallig en volmaakt is

Pcain — Mon, 19 Jan 2026 19:48:47 GMT

Pcain: Volmaakt hernoemd naar Wat goed, welgevallig en volmaakt is

{{info|What Is Good and Acceptable and Perfect}} 

''Gedachten over Romeinen 12:2''

Waarschijnlijk herinnert u zich nog dat, toen we onze aandacht richtten op Romeinen 12:2, ik niet veel zei over het laatste deel van dat vers. In vers 2 staat: “U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar u veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.”1 Ik zei bijna niets over die laatste drie voltooid deelwoorden: ''goed, volmaakt, welgevallig.'' Daarom stel ik nu de vraag, Wat zeggen die ons?

Ten eerste zeggen ze ons niet dat er drie verschillende dingen zijn, die God wil: goede dingen, volmaakte dingen en Hem welgevallige dingen. Hij zegt niet dat sommige dingen die God wil goed zijn (maar Hem niet welgevallig) en dat andere dingen Hem welgevallig zijn (maar niet goed).

Met andere woorden, “goed” is een manier om de wil van God te beschrijven en “welgevallig” is een andere manier om deze te beschrijven.

Waar Paulus benadrukt dat “goede” daden de wil van God zijn, zorgt hij ervoor dat we het christendom niet behandelen als een geheimzinnige religie zonder concrete, morele eisen. Hij zegt: er bestaan in de wereld goed en kwaad. God wil het goede. Doe goede dingen en u volgt de wil van God. Beperk het niet bij mysterieuze ervaringen waarmee u uzelf een christen noemt. Vraag uzelf: Wat is goed? En doe dat dan. Dat is de manier om christen te zijn binnen de wil van God.

Maar dat is riskante praat. Het klinkt moralistisch. Wat wil zeggen dat veel “morele” mensen die geen christen zijn, proberen te doen wat “goed” is. Er bestaan morele kruistochten in allerlei soorten die niet gebaseerd zijn op God, laat staan op Christus. Dus Paulus vervolgt en voegt er “welgevallig” aan toe. Hij bedoelt “welgevallig ''voor God.''” Hetzelfde woord wordt gebruikt in vers 1 waar welgevallig expliciet in verband met God staat. (“Stel uzelf als een levend, heilig en ''God welgevallig'' offer in zijn dienst.”)

Dus wat Paulus met dit woord doet, is het “goede” definiëren als goed in relatie tot God. “Met ''euareston'' (welgevallig) onderstreept hij het feit dat de goedheid waar het hier om gaat, geen mensgerichte goedheid is maar een goedheid die bepaald is door de openbaring van Gods wil, een zaak van gehoorzaamheid aan Gods geboden” (C.E.B. Cranfield, ''Romeinen''2, deel 2, pagina 610). Met andere woorden, het volstaat niet met zeggen dat: “het goede” Gods wil is. Beter is om te zeggen: het goede wordt bepaald door Gods wil. Dat wil zeggen, het goede is wat welgevallig is – voor God. Dat is wat Paulus zegt.

Dan is er nog het andere woord dat de wil van God omschrijft in Romeinen 12:2, namelijk het woord “volmaakt” (''teleion''). Kan het iets anders zijn? Wel, misschien herinnert u zich nog het verschil dat ik maakte tussen de ''opgelegde'' wil van God en de ''bevolen'' wil van God in de preek van 22 augustus 2004 (Wat is de wil van God en hoe weten we dat?). Ik zei dat het Nieuwe Testament het aan de ene kant heeft over Gods wil als zijnde alles wat er gebeurt onder Gods almacht inclusief zondig gedrag zoals de moord op Jezus (Handelingen 4:27-28) en de vervolging van christenen (1 Petrus 3:17; 4:19). Maar het aan de andere kant heeft over Gods wil als zijnde dat wat God gebiedt en dat nooit zonde omvat! Bijvoorbeeld: “Het is de wil van God dat u een heilig leven leidt: dat u zich onthoudt van ontucht” (1 Thessalonicenzen 4:3). Wat God gebiedt is zijn wil. En God gebiedt ons nooit om te zondigen.

Als Paulus zegt dat we moeten veranderen door onze gezindheid te vernieuwen om zo te ontdekken en te doen wat God wil (Romeinen 12:2), bedoelt hij de bevolen wil van God en de juiste toepassing ervan op het leven. Hij bedoelt niet: probeer Gods almachtige plan te achterhalen en uit te voeren. Dat is Gods geheim. We moeten handelen volgens zijn bevolen wil maar de onafhankelijke besturing van het universum aan hem overlaten.

Laten we terugkeren naar het woord “volmaakt.” We moeten ontdekken en doen wat de wil van God is: wat is goed, welgevallig en ''volmaakt''. Wat zegt Paulus? Hij zegt: streef ernaar achter het goede te komen en dat te doen, namelijk wat welgevallig is voor God, namelijk dat wat perfect is. Het kan niet anders zijn. God zal geen imperfectie gebieden. Zijn doel voor ons is perfectie. Inderdaad, van het begin tot het einde van de Bijbel is zijn eis voor ons perfectie.

Toen God tegen Adam zei: “Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijke sterven” (Genesis 2:16-17), bedoelde hij ''niet'': “als je er een beetje van eet, zul je niet sterven,” of: “als je er maar één keer van eet, zul je niet sterven,” of: “als je een goede reden hebt, zul je niet sterven.” Hij bedoelde: volg dit gebod tot in de perfectie op anders zul je sterven.

Jezus zei: “Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is” (Mattheüs 5:48). En in Romeinen 12:2 staat: Wees veranderd zodat u kan doen wat perfect is. Plaatst Paulus daarom alles van Romeinen 12 onder de noemer barmhartigheid: “Broeders en zusters, ''met een beroep op Gods barmhartigheid'' vraag ik u …” Alles wat in Romeinen 12 staat, is gebaseerd op de eerst 11 hoofdstukken van Romeinen. En die hoofdstukken gaan over Gods barmhartigheid in Christus. Dit is wat ons redt ondanks onze imperfectie. En Romeinen 6 en 7 maken duidelijk dat deze imperfectie verder gaat in ons christelijk leven.

Dus het gebod van vers 2 dat we doen wat “goed, volmaakt en welgevallig” is, werpt ons weer terug op “Gods barmhartigheid” in Christus. En deze barmhartigheid stuurt ons weer terug naar het streven naar perfecte gehoorzaamheid. Niemand kan bij het kruis staan, barmhartigheid ontvangen en nonchalant omgaan met de wil van God. Het kruis spoort ons met grote genade, hoop en vreugde aan om onze handen af te hakken, als het moet, om Christus te volgen. Laten we dus leven met het kruis voor barmhartige zegeningen, en laten we het kruis dragen in barmhartige gehoorzaamheid.

<hr>
''Noot van de vertaler''

1Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21). 
2 Originele titel: Romans