Het leven wordt niet gemakkelijker

Uit Bijbelse Boeken en Preken

Er is een leugen waarin we allemaal willen geloven – zelfs tegen alle het beschikbaar bewijs in. Het maakt misbruik van onze door God gegeven capaciteit voor hoop. Het verleidt zelfs zij die zuiver in de leer zijn. Het lokt ons naar buiten en laat ons dan in de kou staan. Hij gaat zo: “Het leven zal gemakkelijker worden als ik deze huidige beproeving doorsta.”

Dat is ons gevoel bij de levensfasen. “Als ik maar een romantische partner kan vinden … afstudeer … ga trouwen en me ergens vestig … kinderen krijg … de fase van de luiers overleef … de peuterfase overleef … de tienertijd overleef … een betere baan vind … pensioneer … dan zal het uiteindelijk allemaal goed komen.” Zo denken wij over verzoekingen. “Als ik genoeg op mijn bankrekening verzamel, hoef ik me geen zorgen meer te maken.” “Als ik eenmaal een eigen huis heb, ben ik niet meer jaloers op wat anderen hebben.” “Nadat ik getrouwd ben, zal pornografie geen rol meer spelen.”

Waarschijnlijk heeft u medische reclame gezien over belachelijk fitte en blije oudere mensen met grijs haar en perfecte tanden die tennissen en zorgeloos lachen. Dat is de leugen. Het is niet waar. In de vele jaren van evangelische dienst, heb ik talrijke mensen gezien die hard werken en God eren tijdens de jaren waarin ze kinderen groot brengen en carrière maken om daarna met pensioen te gaan en aan te lopen tegen toenemende uitdagingen. Vrienden verhuizen. Er ontstaan misverstanden met de volwassen kinderen. Echtgenoten sterven. De afhankelijkheid van medicijnen neemt toe. Vaak is het pensioen geen veilige haven maar de open oceaan.

Want de Bijbel is realistisch, bijna elke pagina prikt de leugen door. In het bijzonder herinnert het helder verhaal over Nehemia ons eraan dat Gods volk te maken heeft met levenslange ontberingen en verzoekingen. Tegelijkertijd is de Schrift geen advocaat van de wanhoop voor zij die in Christus zijn. Net als Nehemia kunnen we leren dat moeilijkheden moeite kosten maar wel gevuld zijn met hoop. Kijk eens hoe zijn verhaal u frisse kracht kan geven voor de tijd waarin u nu leeft – in plaats van het verhaal over een niet-beloofde toekomst.

Zee van beproevingen

Tijdens de opgave om de muur van Jeruzalem te herbouwen, ziet Nehemia dat hij omgeven is door vijanden. Die houden gewoon niet op met het belemmeren van zijn werk. Net als Wile E. Coyote, de beruchte aartsvijand van tekenfilmfiguur Roadrunner, zijn de vijanden meedogenloos, onverstoorbaar, altijd bereid nieuwe listen uit te proberen. Hun oorspronkelijke strategie om Nehemia te hinderen is spot en publieke schaamte (Nehemia 2:19; 4:1-3). Toen dat mislukte, probeerden ze het met misleiding door Nehemia lastig te vallen met een privéoverleg om hem te schaden (6:1-4). Dan, in een open brief (zodat het gerucht viraal zal gaan), beweren ze dat hij rebelleert tegen de Perzische autoriteiten (6:5-7). Ze proberen zijn reputatie te ruïneren (6:10-13) en sturen meer brieven om hem bang te maken (6:19).

Ik kan me voorstellen dat Nehemia tegen zichzelf zegt: “Als ik deze muur heb gebouwd, zal het leven gemakkelijker worden.” Maar dat is de leugen. Want als de muur eenmaal klaar is, moeten de huizen van Jeruzalem worden herbouwd en de stad opnieuw worden bevolkt (7:4). En, zo blijkt, de stedelingen zijn zondig wat betekent dat Nehemia moet reageren op continue en gecompliceerde crises (zie Nehemia 13). Het houdt nooit op. Gods volk heeft te maken met levenslange ontberingen en verzoekingen.

John Newton begreep dit. In zijn lied “Amazing Grace” maakt hij bekend erop te vertrouwen dat God zijn schild en bestemming zal zijn “zolang het leven duurt.” Je hebt alleen een schild nodig als speren en pijlen je kant op vliegen, dus Newton geloofde duidelijk dat die in de lucht zijn zolang hij leeft. Ja, er waren in het verleden vele “gevaren, inspanningen en valstrikken”. Maar Newton wist dat de basale verwachting voor Gods volk eruit bestaat dat er meer volgt. Onze enige veilige haven is de hemel, en er bestaat geen hemel op aarde. (Tenminste, nog niet.)

Toch hoeft Bijbels realisme niet te leiden tot pessimisme of passiviteit. Ondanks stevige tegenwind gingen Nehemia en zijn volgelingen door met werken en bouwden ze de muur af (Nehemia 6:15). Ondanks de aanhoudende ongehoorzaamheid van zij die terugkeerden naar Jeruzalem blijft Nehemia doorgaan met hervormingen en blijft hij de mensen oproepen om terug te keren tot God (Nehemia 13). Nehemia koos ervoor om ontberingen en verzoekingen te ondergaan met daadkrachtige hoop in plaats van halfzachte wanhoop. En bij nader inzien laat zijn verhaal ons ook zien hoe dat werkt: door omhoog te kijken en terug te kijken.

Omhoog kijken

Temidden van meedogenloze weerstand kijkt Nehemia herhaaldelijk omhoog. Hij praat tegen de God van de hemel, die hier bij hem is: “Welnu, maak mijn handen sterk!” (6:9)^[1]

Citefout: De tag <ref> bestaat, maar de tag <references/> is niet aangetroffen