Oproep om te lijden en te verblijden: Voor een eeuwig gewicht van heerlijkheid

Uit Bijbelse Boeken en Preken

Ga naar:navigatie, zoeken

Verwante bronnen
More Door John Piper
Auteur Index
More Over Lijden
Onderwerp Index
Over deze vertaling
English: Called to Suffer and Rejoice: For an Eternal Weight of Glory

© Desiring God

Share this
Onze Missie
Deze vertaling is van het Evangelie Vertalingen, een online dienst, de evangelie gecentreerde boeken en artikelen vrij verkrijgbaar in elke natie en taal.

Hier meer (English).
Hoe u kunt helpen
Als u goed Engels spreken, kunt u met ons vrijwillig als vertaler.

Hier meer (English).

Door John Piper Over Lijden
Een deel van de Called to Suffer and Rejoice-serie

Vertaling door Bert Dijkhoff

Review U kunt ons helpen door de herziening van deze vertaling voor de nauwkeurigheid. Hier meer (English).



2 Korintiërs 4:7-181

Maar wij hebben deze schat in aarden kruiken, opdat de allesovertreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons. Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar niet vertwijfeld; wij worden vervolgd, maar niet verlaten; neergeworpen, maar niet te gronde gericht. Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt. Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees. Zo is dan de dood werkzaam in ons, maar het leven in u. Maar omdat wij dezelfde Geest van het geloof hebben, overeenkomstig wat geschreven staat: Ik heb geloofd, daarom heb ik gesproken, geloven ook wij, en daarom spreken wij ook. Wij weten immers dat Hij Die de Heere Jezus opgewekt heeft, ook ons door Jezus zal opwekken en samen met u voor Zich zal stellen. Want dit alles gebeurt ter wille van u, opdat de genade, die meer en meer is toegenomen, door de dankzegging van velen overvloedig wordt tot verheerlijking van God. Daarom verliezen wij de moed niet; integendeel, ook al vergaat onze uiterlijke mens toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd. Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een allesovertreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg. Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

Vers 16 drukt iets uit wat iedereen hier deze morgen wil ervaren. Paulus zegt: “Wij verliezen de moed niet; integendeel, ook al vergaat onze uiterlijke mens toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd.” Hier heb je iets wat niemand wil en iets wat iedereen wil.

Inhoud

Wat niemand wil en wat iedereen wil

Niemand hier wil deze morgen de moed verliezen. Niemand kwam hier binnen en zei: “Ik hoop vast dat we een aantal liederen gaan zingen en een preek horen die me helpen om de moed te verliezen. Ik wil deze morgen echt ontmoedigd worden door wat John zegt.” Niet één onder u. Niemand wil de levensmoed uit zich geslagen hebben. Zo ook niet Paulus.

In tegendeel, iedereen wil innerlijke vernieuwen van dag tot dag. We weten allemaal dat gevoelens van kracht, nieuwheid, hoop, vitaliteit, moed en levenslust een poosje aanhouden en dan de eigenschap hebben weg te ebben. Als we sterk van binnen moeten zijn, en hoop, plezier en bronnen van liefde moeten hebben, zullen we dag na dag HERnieuwd moeten worden. Dat weten wij. Het leven is niet onveranderlijk of zonder schommelingen. Het is op en neer en op. Het is vullen en legen en vullen. Het is vernieuwen, verbruiken, vernieuwen en verbruiken en vernieuwen. En ieder van ons wil vernieuwingskracht. Niemand hier wil achterblijven in de vallei van uitputting, leegheid en ontmoediging. Als er een geheim is om keer op keer op keer sterk, hoopvol, vreugdevol en liefderijk te zijn, dag na dag, zijn we daarin geïnteresseerd.

Twee essentiële woorden: “Daarom” en “Want”

Dat betekent dat er twee woorden in deze tekst staan, die onze aandacht zouden moeten krijgen. Het woord “daarom” aan het begin van vers 16 en het woord “want” aan het begin van vers 17. Waarom zijn deze zo essentieel?

Vers 16 als de top van een driehoek

Stel vers 16 voor als de top van een driehoek met twee zijdes die hem ondersteunen. Daar heb je ons verlangen dat door deze twee zinsdelen wordt ondersteund: “Wij verliezen de moed niet … maar de innerlijke mens wordt van dag tot dag vernieuwd.” Dat is wat we allemaal willen deze morgen – dit kunnen zeggen en het echt menen.

Vers 16: Wij verliezen de moed niet … maar worden van dag tot dag vernieuwd.

Vers 7-15 als één zijde die de top ondersteunt

Het woord “daarom” aan het begin van de vers betekent dat Paulus iets gezegd heeft dat hem bracht tot deze ervaring en dat het ondersteunde: “dit is waar en dit is waar en dit is waar” in verzen 7-15, “DAAROM verliezen we de moed niet … DAAROM worden we van dag tot dag vernieuwd.” Dus de eerste zijde van de driehoek is de waarheid van verzen 7-15 die leidt tot deze ervaring en die deze ondersteunt. Dat moet onze aandacht krijgen en ons aanzetten tot speuren naar wat het is in deze verzen. Misschien is het ook voor ons bedoeld!

Verzen 17-18 als een andere zijde die de top ondersteunt

Vervolgens betekent het woord “want” aan het begin van de vers erna (v. 17) dat Paulus gaat zeggen wat de reden voor vers 16 is. “We verliezen de moed niet … maar we worden van dag tot dag vernieuwd” WANT (OMDAT) dit waar is en dit waar is en dit waar is. Dus de tweede zijde van de driehoek, die omlaag gaat aan de andere kant, is de waarheid van verzen 17-18, die de door hem zojuist beschreven ervaring, ondersteunt.

Kun u het nu zien? We willen ervaren hoe het is om op de top te zijn van de driehoek die met de twee zijdes wordt ondersteunend. Verzen 7-15 zijn waar en “DAAROM verliezen we de moed niet en worden we van dag tot dag vernieuwd.” Dat is één zijde. “We verliezen de moed niet en worden van dag tot dag vernieuwd” WANT verzen 17-18 zijn waar.

Dus ons doel is om naar de twee zijdes van deze driehoek te kijken, en om de waarheid die Paulus behoedde, tot de waarheid te maken die ons behoedt.

Vers 16 vindt plaats tijdens het lijden

Maar eerst een korte constatering: vers 16 erkent dat de moed niet verliezen en dag na dag vernieuwd worden, gebeurt tijdens het lijden. “We verliezen de moed niet; integendeel, ook al vergaat onze uiterlijke mens toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd.” Paulus wist dat hij stierf – en dat ieder sterft. Hij ondervond enorm lijden en daarin zag hij het verval en de wegkwijning van zijn aards leven. Er waren zwakheden, ziektes, wonden, ontberingen, druk, frustraties en teleurstellingen. En elk daarvan kostte hem een deel van zijn leven. Dat zou je kunnen uitdrukken als “de dood was in hem aan het werk” (conform v. 12).

Dat was de context om te zeggen: “We verliezen de moed niet … we worden altijd vernieuwd.” Dus wat we nu echt vragen is niet alleen maar “Hoe kan ik de moed niet verliezen?” en “Hoe kan ik dag na dag vernieuwd worden?” maar ook “Hoe kan ik me voorbereiden op het lijden zonder de moed te verliezen?” “Hoe kan ik het verval van mijn lichaam en het wegsterven van mijn aards leven accepteren, en tegelijkertijd de moed niet verliezen maar innerlijke vernieuwde kracht vinden om vreugdevol tot het einde toe door te gaan met liefdevolle daden?”

Nu zijn we er klaar voor om Paulus’ antwoord op deze vraag te zien. Eerst in verzen 7-15 en dan in verzen 17-18.

Verzen 7-15: Vier redenen om de moed niet te verliezen

In verzen 7-15 staan ten minste vier redenen die Paulus ertoe brachten om te zeggen: “DAAROM verliezen we niet de moed.” En elk daarvan houdt rekening met het verval van zijn aards leven. Hij verliest nooit uit het oog dat hij een stervende mens is en dat zijn leven wordt verbruikt. Dus wat hij in deze verzen doet, is te laten zien wat waar is ondanks en zelfs dankzij het verval en de wegkwijning van zijn uiterlijk bestaan.

1. De verheerlijking van Gods kracht en Gods Zoon

Ten eerste, hoewel zijn uiterlijk bestaan vervalt, toch worden tijdens en dankzij dit lijden Gods kracht en het leven van Gods Zoon openbaar en verheerlijkt.

Vers 7: “WIJ hebben deze schat in aarden kruiken [die representeren ons vervallen, zwak, en uiterlijk bestaan], opdat de allesovertreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons.” DAAROM verliezen we de moed niet … want Gods kracht is verheerlijkt in onze zwakheid.

Vers 10: “Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee [dat is nóg een aspect van het verval van het uiterlijk bestaan], opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt.” DAAROM verliezen we de moed niet … want het leven van Gods Zoon is verheerlijkt in ons dagelijks sterven.

Vers 11: “Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees.” DAAROM verliezen we de moed niet … want het leven van Gods zoon is openbaar en verheerlijkt in onze vervallen lichamen.

Dus de eerste reden waarom Paulus de moed niet verliest, terwijl zijn uiterlijk bestaan vervalt, is dat in zijn zwakheid en zijn dagelijks sterven in het belang van anderen, Gods kracht en het leven van Gods Zoon verheerlijkt worden en dat is waarvan Paulus meer houdt dan van wat dan ook.

2. De versterking van de kerk

Ten tweede, hoewel zijn uiterlijk bestaan vervalt, toch stroomt tijdens en dankzij zijn lijden, leven van hem naar de kerk. Christenen worden versterkt door Paulus’ afzwakking.

Vers 12: “Zo is dan de dood werkzaam in ons, maar het leven in u.” DAAROM verliezen we de moed niet … want niet alleen wordt God verheerlijkt maar ook ontvangen jullie, mijn geliefden, leven, kracht en hoop.

Vers 15: “Want dit alles gebeurt ter wille van u, opdat de genade, die meer en meer is toegenomen [dankzij Paulus’ lijden voor steeds meer mensen], door de dankzegging van velen overvloedig wordt tot verheerlijking van God.” DAAROM verliezen we de moed niet … want (en let op hoe vers 15 de eerste twee redenen samenvoegt) in mijn dienst van het lijden, komt genade u tegemoet en gaat de eer naar God. Dat zijn de twee grote liefdes van Paulus’ leven: anderen van genade voorzien en God van eer voorzien – en in deze vers staat dat beide plaats vinden binnen dezelfde ervaring. DAAROM verliest Paulus de moed niet.

3. Gods behoudende aanwezigheid

Ten derde, hoewel zijn uiterlijk bestaan in verval is, toch behoudt in en dankzij dit lijden, God hem en laat hem niet overwonnen worden.

Vers 8-9 (let er eens op dat in elk van deze paren, hij eigenlijk zegt: Ja, ons uiterlijk bestaan is in verval maar, Nee, we verliezen niet de moed): “Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar niet vertwijfeld; wij worden vervolgd, maar niet verlaten; neergeworpen, maar niet te gronde gericht.” DAAROM verliezen wij de moed niet … omdat God ons behoedt en ons niet onder de voet laat lopen.

4. Onze opstanding uit de dood

Ten vierde, hoewel zijn uiterlijke natuur in verval is, toch zal hij samen met de kerk opstaan uit de dood, en bij Jezus zijn.

Vers 14: “Wij weten immers dat Hij Die de Heere Jezus opgewekt heeft, ook ons door Jezus zal opwekken en samen met u voor Zich zal stellen.” DAAROM verliezen wij de moed niet … omdat het allemaal goed gaat komen. Zelfs de dood kan er niet voor zorgen dat het verhaal slecht afloopt. Ik zal weer leven; en ik zal samen met u leven, met de mensen van wie ik houd; en ik zal met Jezus leven en in zijn glorie delen voor eeuwig en altijd.

DAAROM …. dat is de eerste zijde van de driehoek (verzen 7-15), die ondersteuning biedt aan de grote ervaring de moed niet te verliezen maar elke dag vernieuwd te worden.

  1. Ik word vernieuwd want Gods kracht en het leven van Gods Zoon worden geopenbaard en verheerlijkt in mijn vervallen zwakheid.
  2. Ik word vernieuwd want leven stroomt vanuit mijn lijden naar de kerk waarvan ik zoveel houd.
  3. Ik word vernieuwd want God houdt mij in stand tijdens mijn lijden en laat me er niet door overwonnen worden.
  4. Ik word vernieuwd want ik weet dat ik zal opstaan uit de dood met u en met Jezus om samen voor eeuwig en altijd te leven.

DAAROM verlies ik de moed niet!

Verzen 17-18: Vier redenen om de moed niet te verliezen

Kijk nu naar de andere zijde van de driehoek die Paulus’ wonderbaarlijke ervaring in vers 16 ondersteunt, namelijk, verzen 17-18. Hij verliest de moed niet, en hij wordt dag na dag vernieuwd WANT vers 17-18 zijn waar. Weer zijn er vier redenen voor Paulus om de moed niet te verliezen ondanks het verval van zijn uiterlijke mens – zijn zwakheden, ziektes, wonden en ontberingen.

1. Tijdelijke verdrukking

Hij verliest de moed niet, WANT zijn verdrukking is van korte duur.

Vers 17: “Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, …” Dit betekent niet dat het 60 seconden duurt. Het betekent dat het slechts levenslang duurt (wat tijdelijk is in vergelijking met miljoenen millennia) en dat is alles. Het woord betekent “huidig” – “De huidige verdrukking” – de verdrukking die niet verder gaat dan dit huidig leven. Ik verlies de moed niet … WANT mijn verdrukking zal ophouden. Ze zullen niet het laatste woord in mijn leven hebben.

2. Lichte verdrukking

Hij verliest de moed niet, WANT zijn verdrukking is licht.

Vers 17: “Want onze lichte verdrukking …” Dat is niet het oordeel van een welgestelde moderne Amerikaan. Dit is Paulus’ eigen oordeel. Noch heeft Paulus vergeten wat hij zegt in 2 Korintiërs 11:23-28.

In ingespannen arbeid veel vaker, in slagen bovenmate, in gevangenissen veel vaker, dikwijls in doodsgevaar. Van de Joden heb ik vijfmaal de veertig min één zweepslagen ontvangen. Driemaal ben ik met de roede gegeseld, eenmaal ben ik gestenigd, driemaal heb ik schipbreuk geleden, een heel etmaal heb ik in volle zee doorgebracht. Op reis was ik vaak in gevaar door rivieren, in gevaar door rovers, in gevaar van de kant van volksgenoten, in gevaar van de kant van heidenen, in gevaar in de stad, in gevaar in de woestijn, in gevaar op zee, in gevaar onder valse broeders, in inspanning en moeite, vaak in nachten zonder slaap, in honger en dorst, vaak in vasten, in koude en naaktheid. Afgezien van wat van buitenaf komt, overvalt mij dagelijks de zorg voor alle gemeenten.

Als Paulus beweert dat zijn verdrukking licht was, bedoelt hij niet hetzelfde als gemakkelijk of pijnloos. Hij bedoelt dat ze niets voorstelt vergeleken met wat komt. Vergeleken met het gewicht van de komende glorie, is ze als veren op de weegschaal. “Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden” (Romeinen 8:18). Ik verlies de moed niet … WANT mijn verdrukking is licht.

3. Een eeuwig gewicht van heerlijkheid

Hij verliest de moed niet, WANT voor Paulus zorgt zijn verdrukking eigenlijk voor een onvergelijkbaar eeuwig gewicht van heerlijkheid.

Vers 17: “Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een allesovertreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg.” Wat er op Paulus afkomt, is niet tijdelijk maar eeuwig. Het is niet licht maar gewichtig. Het is geen verdrukking maar glorie. En het is onvoorstelbaar. Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben (1 Korintiërs 2:9).

En het punt is niet dat die verdrukkingen alleen maar vooraf gaan aan de glorie; ze helpen om de glorie tot stand te brengen. Er bestaat daadwerkelijk een causaal verband tussen hoe wij nu ontberingen ondergaan en hoezeer we in staat zullen zijn om te genieten van de glorie van God in de tijden die komen. Geen enkel moment van geduldig lijden gaat verloren. Ik geef de moed niet op … WANT al mijn problemen brengen voor mij een allesovertreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid tot stand.

4. De ongeziene, eeuwige glorie die komen gaat

Paulus verliest de moed niet, WANT hij concentreert zich op de ongeziene, eeuwige glorie die komen gaat.

Vers 18: “Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet.” God kan u alle glorie van het universum aanbieden om te zorgen dat u de moed niet verliest en om uw ziel te vernieuwen dag na dag, maar als u er nooit naar zou kijken, zou er niets van komen.

Gods royale uitnodiging

In feite is dat wat God nu doet met deze preek. Deze tekst is een royale uitnodiging van God aan u om te kijken naar alle redenen waarom u de moed niet hoeft te verliezen – alle redenen waarom u van dag tot dag vernieuwd kunt worden.

Dus KIJK! Let op! Bezin! Denk na over deze dingen! Geloof wat God zegt. En u zult de moed niet verliezen, maar uw innerlijke mens zal van dag tot dag worden vernieuwd.


Noot van de vertaler

1 Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Herziene Statenvertaling (HSV)