Aanbid, waar u ook bent

Uit Bijbelse Boeken en Preken

Vijf manier om op de juiste wijze te lijden

Weinig hoofdstukken van de Schrift hebben zoveel invloed op me gehad als 2 Kronieken 20. God heeft me, vaak in tranen, ontmoet in deze passage – een passage die me blijft laten zien hoe te reageren in crisistijd. Ik heb geleerd om me aan de Heer over te geven in beproevingen, hem te vertrouwen als ik geen resultaten zie, en te aanbidden tijdens schijnbaar onmogelijke situaties. Het bevat ook een van mijn veilige-haven verzen, woorden die ik gedurende de dag fluister als ik me hulpeloos en onzeker voel, behoefte heb aan wijsheid en hulp.

Deze passage kwam voor mij voor het eerst tot leven nadat mijn man ons gezin verliet en ik niet wist waarheen. Een veelheid aan problemen stonden voor mijn deur en ik had geen idee hoe ik deze vloedgolf zou overleven. En jaren later, met toenemende gezondheidsproblemen, wendde ik me regelmatig tot deze passage als ik me wanhopig voelde. Zelfs nu, elke keer als ik het herlees, herinner ik me Gods trouw in beproevingen wat me weer een vaste rotsbodem onder de voeten geeft.

Verdedigd en gezegend

Het verhaal in 2 Kronieken 20 vindt rond 850 voor Christus plaats, nadat het koninkrijk van Israël is opgedeeld. Josafat is koning van Juda, een gelovige koning die de Heer vreest. Zonder vooraankondiging wordt de koning verteld dat een massieve alliantie van zijn vijanden in zijn richting marcheert. Ze zijn al dichtbij wat weinig voorbereidingstijd toelaat.

Als Josafat dit kille nieuws hoort, is hij bang en zoekt hij meteen de Heer op. Dan brengt hij een groep bijeen om te bidden en te vasten. Hij begint zijn openbaar gebed door Gods macht te verkondigen en mensen eraan te herinneren hoe God hun voorouders had gered. Dan herinnert Josafat God aan zijn beloften aan Israël – dat wanneer er rampspoed over hen zou komen en ze naar God roepen in hun verdrukking, hij ze zou horen en redden. Jehosafat eindigt zijn gebed door nederig hun volkomen hulpeloosheid te toe geven, terwijl hij uitsluitend naar God kijkt voor redding.

Terwijl ze bidden valt de Geest van God op een Leviet in de menigte, die zegt: “Dit zegt de HEER: Laat je door de grote legermacht die jullie bedreigt geen angst aanjagen, want dit is niet jullie strijd, maar die van God” (2 Kronieken 20:15).^[1] Dan vertelt hij hen precies waar de vijand zal zijn en dat de Heer met hen zal zijn. Nadat de mensen de geruststelling van de Heer hebben gehoord, gaan ze aanbidden.

In de vroegte van de volgende morgen, na de mensen te hebben aangemoedigd om in de Heer te geloven, wijst Josafat een groep aan voor het brengen van lofzang aan God, door te zeggen: “Loof de HEER, eeuwig duurt zijn trouw” (vers 21). Deze mensen, die alleen lofzang als wapen hebben, trekken voor de bewapende legermacht uit richting de strijd.

Terwijl ze zingen, vernietigen hun vijanden elkaar. Als ze zien wat er was gebeurd, nemen Josafat en het hele volk de waardevolle dingen van hun vijanden buit en noemen ze die plaats “Emek-Beracha” – de Vallei der Zegeningen.

Wat begint met grote angst voor een onverwachte dreiging, eindigt met nog grotere vreugde over een onverwachte zegen. Uit dit verhaal afgeleid, volgen hier vijf manieren waarop we zegeningen in onze eigen veldslagen kunnen zoeken wanneer we het gevoel hebben dat een veelheid aan problemen binnendringt.

1. Zoek eerst God wanneer u bang bent.

Tijdens een crisis worden we overmand door angst en moeten we doelbewust onze zorgelijke gedachten onderbreken. Josafats eerste reactie was angst waarna hij meteen de Heer opzocht. We hoeven niet bang te zijn voor strijd die voor ons ligt, zelfs niet die onoverkomelijk lijken, want God zal met ons zijn en voor ons vechten.

Kies Google niet boven God, of het eindeloos spelen met “Wat als …?”-scenario’s in uw hoofd. Boven al het andere, vraag God om wijsheid, middelen en kracht – en kijk dan om u heen om te zien waarin hij voorziet.

2. Herinner uzelf aan God en zijn beloften.

Je vergeet zo gemakkelijk dat we de God van het universum aanbidden – de God die even wat zegt en hele werelden ontstaan, het zichtbare laat ontstaan uit het niet-zichtbare (Hebreeën 11:3). Alles staat tot zijn beschikking. Bladerend door de Schrift kunnen we zien hoe God in de levens van zijn mensen aan het werk is geweest gedurende de jaren. We kunnen ook terugkijken en zien hoe God in onze eigen levens heeft gewerkt – ons geroep heeft beantwoord, ons te hulp kwam snellen, en ons troost bood tijdens rouw.

God heeft ons in de Schrift buitengewone beloften gedaan, waarop we hem kunnen aanspreken om hem eraan te herinneren wat hij gezworen heeft. Hij zal ons nooit afvallen of verlaten (Hebreeën 13:5). Hij zal elk tekort aanvullen (Filippenzen 4:19). Niets kan ons scheiden van zijn liefde (Romeinen 8:38-39). Alles draagt bij aan het goede (Romeinen 8:28). Hij heeft goede plannen voor onze toekomst (Jeremia 29:11).

Josafat nam niet aan dat God hem zou behoeden voor rampspoed maar eerder dat God hem zou redden temidden van rampspoed. Hij zei: “Wanneer enig onheil ons treft ...” (2 Kronieken 20:9), wat erop duidt dat ze God zullen vertrouwen tijdens hun tegenspoed ook al gebeurt het allerergste. Ze zullen hem blijven roepen, op hem blijven vertrouwen, er zeker van zijn dat hij zal genezen en verlossen.

3. Blijf uw blik richten op God, niet op de omstandigheden. Toen Josafat eerst riep om God eindigde hij door te zeggen: “Wij zijn niet opgewassen tegen de grote legermacht die ons nu aanvalt. Wij weten niet wat we moeten doen, op U zijn onze ogen gevestigd” (2 Kronieken 20:12). Dit is het gebed waarop ik terugval tijdens het lijden. Ik erken mijn machteloosheid over de situatie, geef toe dat ik geen middelen, wijsheid noch hoop zonder God heb. Alles wat ik kan doen is mijn blik op hem richten.

Onze bijdrage is het God vertellen over onze behoefte en onze worsteling aan hem voorleggen. Zijn methodes zijn zoveel beter dan de onze en hij weet wat het beste is. We hoeven niet te weten waar de hulp vandaan komt behalve dat het van hem afkomstig is. Zolang we blijven kijken naar onze problemen in plaats van naar de plek van God in onze problemen, zullen we bezwijken voor de angst. Dus concentreer u niet op de omstandigheden om u heen, de wind en de golven die op u inbeuken, want die zijn niet sterker dan onze God. Niets is voor hem te moeilijk.

4. Aanbid, waar u ook bent.

Wacht niet totdat u moet aanbidden. Josafat aanbad God voordat de strijd begon. Er was geen verlossing, alleen de belofte van Gods nabijheid en zijn toezegging voor hen te vechten. Wij die Christus kennen, hebben dezelfde geruststelling – als God voor ons is, wie kan dan tegens ons zijn? (Romeinen 8:31).

Josafats strijdplan bevatte een koor dat voor het leger uitging, zangers die God danken voor zijn eeuwige liefde. En ze dankten hem niet voor wat hij had gedaan of wat hij zou doen maar wel voor wat hij is. God leeft in de lofprijzingen van zijn volk; vaak kunnen we zijn aanwezigheid op een unieke manier voelen tijdens onze aanbidding. Zelfs middenin beproevingen kunnen we aanbidden met simpele handelingen zoals liederen zingen, psalmen hardop lezen, of God danken voor zijn liefde. Voor Josafat ging de lofprijzing vooraf aan het wonder, en hetzelfde is voor ons vaak ook waar.

5. Vergeet niet dat beproevingen ons tot Christus brengen.

Beproevingen eindigen in zegeningen wanneer we God erin zoeken. Voor het volk van Juda bestond de zegening uit een complete nederlaag van hun vijanden en uit schatten om mee naar huis te nemen. Voor wij die in Christus zijn, is het ook een nederlaag voor onze vijanden. Onze ware vijand is Satan die ons wil vernietigen door ons in onze worsteling te verleiding aan God te twijfelen en te laten geloven dat het hem niet uitmaakt. Niets is minder waar dan dat. God is met u in deze beproeving, en wanneer u aan hem vasthoudt, zult u meer zegeningen ontvangen dan u kunt dragen. Zoals het volk van Juda zijn plek van overwinning de Vallei der Zegeningen noemt, kunnen wij ook zien op welke manieren God onze zorgenrijke valleien omvormt in plaatsen van onverwachte goedheid, vooral in het ons geven van diepere intimiteit met hem.

Ooit dacht ik dat de grootste zegen in beproevingen de verlossing was, zodat mijn problemen verdwijnen en ik er ongedeerd vanaf kom. Maar ik heb geleerd dat de grootste zegen in beproevingen diepere vriendschap met Jezus is, het kennen van zijn vrede die alle begrip te boven gaat en zijn liefde die alle verstand te boven gaat.

Ik weet niet waar u vandaag bent maar als u zich overdonderd voelt door wat u tegenkomt, is mijn gebed dat God u tegemoet zal komen zoals hij Josafat tegemoet kwam en mij tegemoet kwam. II Kronieken 20 is een metafoor voor mijn leven geworden, en als ik terugkijk naar mijn beproevingen, zie ik Gods barmhartigheid en genade rusten op elk moment.

Noot van de vertaler

1. ↑ Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)