De christelijke club

Uit Bijbelse Boeken en Preken

Bij veel Amerikaanse kerken is het een rommeltje. Theologisch zijn ze onverschillig, verward of zitten ze er gevaarlijk naast. Liturgisch zijn ze de gevangenen van oppervlakkige hypes. Moreel hebben ze levens die niet anders zijn dan die van de wereld. Vaak hebben ze veel mensen, geld en activiteiten. Maar zijn het echte kerken of zijn ze gedegenereerd tot rare verenigingen?

Wat is er misgegaan? In het centrum van deze puinhoop zit een eenvoudig fenomeen: de kerken blijken de liefde en de waardering voor het Woord van God verloren te hebben. Ze gebruiken nog steeds Bijbels en verkondigen de autoriteit van de Schriften. Ze houden nog steeds preken gebaseerd op Bijbelverzen en geven nog Bijbelstudielessen. Meer als ‘t puntje bij ‘t paaltje komt, wordt er tijdens hun diensten niet veel uit de Bijbel gelezen. Hun preken en lessen bestuderen meestal niet de Bijbel om te zien wat het zegt dat belangrijk is voor het volk van God. In toenemende mate gebruiken ze de Bijbel als lopend buffet voor poëtische inspiratie, als populaire psychologie of voor zelfhulpadvies. Geloofsgemeenschappen waarin de Bijbel genegeerd of misbruikt wordt, zijn in ernstig gevaar. Kerken die het Woord verlaten, zullen er al snel achter komen dat God hen heeft verlaten.

Welke oplossing biedt de Bijbel ons voor deze trieste situatie? Het kort maar diepzinnig antwoord wordt gegeven door Paulus in Colossenzen 3:16: “Laat Christus’ woorden in al hun rijkdom in u wonen; onderricht en vermaan elkaar in alle wijsheid, zing voor God met heel uw hart psalmen, hymnen en liederen die de Geest u vol genade ingeeft.”¹ We hebben het nodig dat het Woord met al z’n rijkdom in ons woont zodat we weet hebben van de waarheden die volgens God het belangrijkst zijn en zodat we Zijn doelen en prioriteiten zullen kennen. We moeten ons minder zorgen maken over “gevoelde behoeftes” en meer over echte behoeftes van verloren zondaars zoals de Bijbel ons dat leert.

Paulus roept ons niet alleen op om het Woord in al zijn rijkdom in ons te laten wonen maar laat ons ook zien hoe die rijke ervaring van het Woord eruitziet. Hij laat ons dat zien met drie punten. (Paulus was per slot van rekening een predikant.)

Eerst roept hij ons op ons te laten onderrichten met het Woord, “onderricht en vermaan elkaar”, wat leidt tot steeds verdere verrijking van wijsheid. Paulus herinnert ons eraan dat het Woord ons geleerd moet worden en op ons toegepast moet worden aangezien een deel ervan rijkelijk in ons woont. De kerk moet zulk onderricht aanmoedigen en faciliteren in zowel prediking, Bijbelstudies, lezing als in gesprekken. We moeten groeien met het Woord.

Maar het is niet slechts informatie wat we verzamelen via het Woord. We moeten groeien met kennis van de wil van God voor ons: “Daarom bidden wij onophoudelijk voor u, vanaf de dag dat we dat gehoord hebben. We vragen dat u Gods wil ten volle mag leren kennen door de wijsheid en het inzicht die zijn Geest u schenkt” (Colossenzen 1:9). De wil van God kennen, zal ons wijs maken en in die wijsheid zullen we worden vernieuwd naar het beeld van onze Schepper, een beeld dat zeer beschadigd is door de zonde: “… de nieuwe mens hebt aangetrokken, die steeds vernieuwd wordt naar het beeld van zijn schepper en zo tot inzicht komt” (3:10).

Deze wijsheid zal ook onze prioriteiten en doelen herschikken van hetgeen dat werelds is naar hetgeen dat hemels is: “Beide komen voort uit de hoop op wat in de hemel voor u klaarligt. Daarover hebt u gehoord toen aan u de waarheid verkondig werd en het evangelie u bereikte” (1:5). Als het Woord in al z’n rijkdom in ons woont, kunnen we ervan uitgaan dat we de volledige wil van God kennen: “Waarvan ik dienaar geworden ben. Met het oog op u heeft God mij die dienende taak toevertrouwd, opdat zijn boodschap in al haar volheid verkondigd wordt” (1:25). Uit de Bijbel weten we alles wat we nodig hebben voor redding en vroomheid.

Ten tweede, Paulus roept ons op om het Woord te uiten met ons gezang vanuit een steeds weer vernieuwd hart. Interessant is dat Paulus het rijkelijk in ons wonend Woord verbindt met zingen. Hij wijst ons erop dat zingen een waardevol middel is om de waarheid van God diep in onze geesten en harten een plek te geven. Ik heb oudere christenen gekend die in een vergaand stadium van alzheimer waren maar nog steeds liederen over de aanbidding van God konden zingen. Zingen helpt ook om de waarheid te verbinden met onze emoties. Het helpt ons om de bemoediging en de volle zekerheid van ons geloof te ervaren: “Zo wil ik hen bemoedigen en hen in liefde bijeenhouden, opdat ze tot de volle rijkdom van allesomvattend inzicht komen, tot de kennis van Gods geheim: Christus, in wie alle schatten van wijsheid en kennis verborgen liggen” (2:2-3).

Het belang van zingen maakt natuurlijk de inhoud van onze liederen vitaal. Wanneer we steeds weer dezelfde, oppervlakkige liederen zingen, zullen we niet veel van het Woord in onze harten bergen. Maar wanneer we het Woord zelf in zijn volheid en rijkdom zingen, zullen we onszelf zeker verrijken. We moeten niet vergeten dat God ons een liedboek heeft gegeven, Psalmen, om ons te motiveren bij het zingen.

Ten derde roept Paulus ons op om het effect van het Woord niet te vergeten opdat we mensen worden die altijd bereid zijn hun dankbaarheid te uiten. Paulus roept ons in Colossenzen 3:15-17 drie keer op tot dankbaarheid. Als “Christus’ woord” in al z’n rijkdom in ons woont, zullen wij gaan leven vol erkentelijkheid. Wanneer we alles wat God voor ons heeft gedaan in de schepping, voorziening en verlossing, ontdekken en erover nadenken, zullen we gevuld worden met dankbaarheid. Wanneer we Zijn beloften van vergeving, hernieuwing, behoud en glorie blijven herinneren, zullen we leven als ware dankbare mensen.

We hebben het vandaag de dag meer dan ooit nodig dat Christus’ woord in ons woont. De kerken kunnen eraan ontkomen een rommeltje te zijn en kunnen het stralend lichaam van Christus worden zoals God het had bedoeld.

---

Noot van de vertaler

¹ Bijbelteksten zijn geciteerd uit de Nieuwe Bijbelvertaling van 2021 (NBV21)