Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Uit Bijbelse Boeken en Preken

Het volgende is een bewerkte geluidstranscriptie.

Waar is de balans tussen dapper zijn en mild zijn?

Dat is een zeer goede vraag. Ik bekeek het eerste hoofdstuk van mijn boek Leven als damp¹ nog eens, en de vraag die ik daar stelde was: “Moeten we geven om wat anderen denken?” Het antwoord is Ja en Nee.

Aan de ene kant horen we de waarheid te vertellen voor Christus en dan zien we wel wat er gebeurt.

Aan de andere kant moeten we rekening houden met de kans dat we op de tenen van anderen trappen, worden gezien als lomp en ongevoelig, en met de kans dat mensen al dan niet begrijpen wat we zeggen. We kunnen niet onbezorgd aan een stuk doorkletsen over wat we maar willen.

Er is dus een balans. We moeten met beide rekening houden. De Bijbel roept ons aan de ene kant op om dapper en onverschrokken te zijn, onze monden open te doen om te zeggen wat er gezegd moet worden zonder angst en beven voor de negatieve of pijnlijke gevolgen. En de Bijbel zegt ook dat we voor alle mensen wel iets moeten worden, om in elke situatie althans enkelen te redden². Dat wil zeggen dat we moeten zorgen dat ze onze taal verstaan en dat ze onder de indruk zijn en gewonnen worden met wat we zeggen.

Soms zegt Jezus: “Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt dat je het komende oordeel kunt ontlopen?”³ Dat is geen sympathieke taal. U zult mensen afstoten met zo’n manier van spreken. En andere keren zegt hij: “Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven.”⁴ Jezus is voor ons een voorbeeld hoe gedurfd spreken soms zeer sympathiek en zachtaardig kan zijn waardoor mensen naar u toe komen. Hij laat ook zien hoe gedurfd spreken soms een taboe aan de kaak kan stellen en mensen voor het hoofd kan stoten.

We moeten het op ons af laten komen en tot de Heilige Geest bidden om inzicht wanneer de ene vorm geschikter is dan de andere.

Is het voor ons mogelijk om innerlijke vrede te hebben als de Heer niet almachtig is over elke menselijke beslissing en actie?

Kennelijk is het mogelijk dat iemand innerlijke vrede heeft terwijl diegene niet gelooft dat God almachtig is. Maar dat kan alleen zijn omdat die persoon met iets is misleid. Met andere woorden, wanneer u de ware almachtige rol van God – die u geruststelling geeft omdat hij alle dingen beheerst en belooft dat hij alles in het werk zal stellen in uw voordeel – wanneer u deze verwerpt, kunt u nog steeds een vergelijkbare, subjectieve innerlijke vrede ervaren.

Maar u moet in uw hoofd enkele fouten maken om dit voor elkaar te krijgen. U moet constateren dat de situatie niet zo slecht is als het in werkelijkheid wel is, of dat, ook al is God niet almachtig, bepaalde resultaten zich echt niet voor zullen doen. Wanneer u de waarheid afwijst – de waarheid van Gods almacht – als basis van uw gemoedsrust, dan moet u de een of andere dwaling als basis voor uw gemoedsrust hebben.

Ik beweer niet dat er geen gebrekkige theologie bestaat, die mensen tot een enigszins authentieke belevenis van innerlijke vrede kan brengen. Maar dat is geen doel! Dat is niet waar we willen zijn! Een gebrekkige theologie zal ons uiteindelijk niet zo goed dienen als een complete, Bijbelse theologie.

Dus ik wil het vaandel dragen voor de almacht van God als de correcte Bijbelse reden waarom, te midden van veel chaos en pijn, we vertrouwen en rust kunnen hebben. En dat is omdat God er voor ons is en hij alles in het werk kan stellen – zelfs de pijnlijke dingen die hij bestemde om te gebeuren – in ons voordeel.

---

Noot van de vertaler

¹Originele titel: Life As a Vapor
²1 Corinthiërs 9:22
³Mattheüs 3:7 (Nieuwe Bijbelvertaling)
⁴Mattheüs 11:28 (Nieuwe Bijbelvertaling)